برچسب: کودک

علت وابستگی کودک به والدین و راه درمان آن

وابستگی مقوله آشنایی است که همه افراد آن را تجربه می کنند، هریک از ما در طول زندگی به فرد یا حتی اشیاء پیرامون خود وابستگی پیدا کرده ایم؛ اغلب کودکان قبل از ورود به سه سالگی نوعی وابستگی به والدین را تجربه می کنند. وابستگی شدید کودک به والدین عواقب نامطلوبی به همراه دارد ونه تنها حیات روانی افراد بلکه زندگی اجتماعی وزناشوئی آن ها را به مخاطره انداخته ونسلی را قربانی این اختلال عاطفی می کند.

آشنایی بیشتر با علت و درمان وابستگی کودک به والدین

کودکان زیادی هستند که در دوره ای از زندگی به والدین خود وابستگی پیدا می کنند. این وابستگی اگر به شکل افراطی نبوده و تعادل خود را از دست ندهد، گاهی بسیار خوب و بجا هم هست اما کودکان و نوجوانانی که بیش ازحد تعادل، به والدین خود وابسته هستند ممکن است در آینده با مشکلات گسترده روبه رو می شوند.
پسری 14 می گوید:از دستم خودم خسته شدم، از لحاظ عاطفی خیلی زود به دیگران وابسته می شوم و به آن ها عادت می کنم طوری که بعد از اینکه از آن ها دور می شوم دچار افسردگی می شوم. چه کار کنم؟
اضطراب عامل اصلی این وابستگی هاست. در واقع زیر نقاب شخصیت وابسته، اضطراب بالایی وجود دارد. به همین علت فرد وابسته می خواهد برای پنهان کردن یا کنترل این اضطراب به فرد دیگری متکی باشد تا در پناه این اتکا در تصمیم گیری و دیگر نیازهای عاطفی و اجتماعی، اضطراب خود را کنترل کند. فرد وابسته نمی تواند به تنهایی پروژه های شخصی اش را شروع کند چون اضطراب باعث می شود اعتماد به نفس خود را از دست بدهد. بنابراین او مدام خودش را مورد قضاوت قرار می دهد یا از آن ترس دارد که دیگران درباره او چه قضاوتی می کنند. این ترس باعث می شود برای شروع هر کاری به دیگری متکی باشد.
وابستگی و سن آن
اغلب کودکان قبل از ورود به سه سالگی نوعی وابستگی به والدین را تجربه می کنند. معمولا وابستگی که پاسخی برای اضطراب جدایی است از 6 تا 7ماهگی شروع می شود، درسن 10تا 18ماهگی به اوج خود می رسد و معمولا در 24ماهگی از شدت این حالات کاسته می شود. نوع برخورد والدین با مسئله اضطراب جدایی و وابستگی بسیار مهم است.
نشانه های یک وابستگی کودکانه
اغلب این افراد دچار نوعی عدم اعتماد به نفس نسبت به توانایی های خود هستند. نمی توانند به تنهایی تصمیم بگیرند و معمولا سلطه پذیر بوده و منتظرند تا دیگران به آنها بگویند چه کنند و چه راهی در پیش گیرند و طبعا موقعیت های پیشرفت و رشد خود را به این خاطر از دست می دهند. این افراد اغلب گوشه گیر و منزوی می شوند و در ارتباط با دیگر همسالان خود دچار مشکل شده و همین مسئله سبب وابستگی بیشتر آنها به والدینشان می شود، هرگز نمی توانند بدون احساس ترس تنها بمانند و هنگام حضور در مدرسه یا هر مکانی که والدین در کنارشان نباشند، احساس عدم امنیت و بی پناهی می کنند، از پذیرفتن مسئولیت فرار می کنند و در انجام کارهای شخصی و روزمره خود ناتوان هستند. این مسئله اگر به شکل بیمارگونه ادامه پیدا کند عوارض جانبی آن چندان خوشایند نیست.

احساس عدم امنیت یکی از نشانه های وابستگی کودک به والدین

آیا شما مقصرید؟
حتما از خود می پرسید که چه رفتاری کودک را به سمت وابستگی افراطی به والدین سوق می دهد؟ والدینی که دائما در حال انجام وظایف و کارهای شخصی کودک به بهانه کمک به او و دلسوزی هستند، نخستین کسانی هستند که در این مسیر به ضرر کودکشان عمل می کنند. ترس از اشتباه بچه ها و آسیب دیدن آنها و محبت و دلسوزی افراطی و… سبب می شود که والدین گاه به جای فرزندشان تصمیم هم بگیرند.
نقطه مقابل این والدین، پدر و مادرانی هستند که به روش زورگویی و استبداد، بچه ها را تربیت می کنند. کودکان تربیت یافته در چنین محیط های مستبدی اغلب دچار شخصیتی ضعیف بوده و مطیع و فرمانبردار دیگران هستند یا در مواردی دیگر خود نیز دچار همان نوع استبداد شده و به اطرافیان خود زور می گویند و یا ممکن است به دیگرانی بیرون از خانواده وابسته شوند مثل معلم ها و مدیرها و… .
در خانواده های تک فرزند نیز نوعی وابستگی دوطرفه و افراط گونه بین والدین و فرزند به وجود می آید که تمامی توجهات و حساسیت ها روی تک فرزنداست. این کودکان نیز اغلب حامل اختلال های رفتاری ناشی از وابستگی هستند.
معلم من کو؟
دانش آموزان تحت تأثیر رفتار معلمانشان قرار می گیرند؛ این مسئله ای بسیار طبیعی است و گاه به لحاظ نقش الگویی معلم در فراگیری و آموزش رفتار مناسب، بسیار هم مؤثر واقع می شود. این حالت کودک- وابستگی بیش ازحد به دیگری- بدین معناست که کودک یا نوجوان چنان خود را مجذوب طرف مقابل می بیند که زندگی بدون او برایش به معنای نابودی است. در این حالت شادمانی و انگیزه و غم و هیجان کودک، وابسته به بود و نبود دوست یا مربی مهد یا معلم است.
تبلت من کجاست؟
کودکی که حاضر نیست دقیقه ای تلویزیون را خاموش ببیند یا بدون تبلت خوابش نمی برد و از دور شدن گوشی همراهش احساس اضطراب می کند، دچار وابستگی و اعتیاد به فناوری است. همه می دانیم که دیر یا زود، کودک با این وسایل و فناوری ها آشنا خواهد شد و حتی می دانیم که چه سودهایی هم برای کودک دارد اما آگاه باشید که استفاده بیش ازحد و اعتیاد به آنها نیز می تواند سبب بروز اختلالات رفتاری در کودک شود.
چه کنیم؟
خبر خوب این است که این اختلال کاملا قابل درمان بوده و راههایی برای برون رفت از این مشکل وجود دارد. قدم به قدم با ما همراه باشید:
یک تنهایی دو دقیقه ای
در نخستین قدم باید جدایی های مقطعی، در حد 2 یا5 دقیقه را تجربه کنید. اگر والدینی هستید که تمام مدت کودک تان به شما چسبیده است، از نزدیکان یا اقوام بخواهید که زمان کوتاهی را در یک اتاق با کودک تنها بمانند. شما برای کودک تان توضیح دهید که 5دقیقه او را با آن شخص تنها می گذارید و بعد از 5 دقیقه برمی گردید. روشن است که در مراحل اولیه، کار سخت پیش می رود اما به مرور زمان کودک عادت می کند. نکته قابل توجه در این روش این است که شما هرگز نباید دیر کنید.

انزوا وگوشه گیری یکی از نشانه های وابستگی کودک به والدین

تهدید نکنید
هرگز با کودکی که دارای اختلال وابستگی و اضطراب جدایی است، با خشونت رفتار نکنید و او را با شدت فیزیکی یا عاطفی از خود دور نکنید. هرگونه فریاد و بیا نی نی و جنجالی او را بیمار و افسرده و گوشه گیرتر می کند. مراحل جدایی و بازیابی استقلال را به مرور و با صبر و حوصله انجام دهید، کودک را ناگهانی و برای مدت زمان زیاد از خود جدا و رها نسازید. جایگزین های دوست داشتنی برایش درنظر بگیرید؛ به طور مثال او را با دوستان و همسالان و اسباب بازی های موردعلاقه اش تنها بگذارید. هرگز کودک را تهدید به ترک کردن نکنید بلکه با جملاتی که حس اعتماد و امنیت به او می دهد دلگرمش کنید.
قایم باشک بازی کنید
بازی های مؤثر را امتحان کنید؛ به طور مثال می توانید با کودکان کم و سن و سال تر بازی قایم باشک را اجرا کنید. او در این بازی یاد می گیرد که شما پس از غیبت بازمی گردید و دوباره با او خواهید بود. برای اینکه بهتر با احساسات منفی کودک که در مورد عدم حضور شما دارد آشنا شوید از او بخواهید که یک نقاشی از آنچه هنگام جدایی از شما حس می کند، بکشد و بعد آن را برایتان توضیح دهد. در این روش او احساسش را با شما شریک خواهد شد. پس شما نیز در این تجربه به او یادآور شوید که احساسش را درک می کنید. مسئولیت های ریز و کوچک به او بسپارید و در ازای انجام هرکدام از آنها او را تشویق کنید و نشان دهید که چقدر خوشحالید که او از پس کارهای خود برمی آید. هرگز او را به دلیل اضطراب و عدم توانایی ارتباط مؤثر با دیگران سرزنش و شماتت نکنید. در عین حال حواستان باشد که کودکتان را با دیگر بچه ها مقایسه نکنید.

زمان طلایی شکل دهی به شخصیت سالم در کودک
کودکان از لحاظ رفتاری به 4 دسته تقسیم می شوند:این تقسیم بندی از 8 تا 18ماهگی لحاظ می شود؛از 8 تا 12 ماهگی کودک در شرایط اضطراب قرینگی قرار دارد و از 12 تا 18 ماهگی اضطراب جدایی در او شکل می گیرد.
اولین دسته کودکان در طبقه بندی ما کودکانی هستند که دلبستگی به والدین خصوصا مادر دارند واین دلبستگی توام با احساس امنیت است که این شکل درست تربیت است زمانی که مادر این کودک را برای مدتی ترک کند،چه آشفته شود وچه نشود در بازگشت مادر تعامل خوبی با مادر برقرار می کند.
دسته دوم کودکانی هستند که دلبستگی بدون احساس امنیت دارند که با الگوی دوری گزینان هستند.یعنی در پیوند دوباره با مادر به طور آشکار از پذیرش مادر پرهیز می کنند.
دسته سوم کودکانی هستند که ضمن عدم احساس امنیت در پذیرش مجدد مادر دودل هستند واین کودکان نیازمند تماس جسمی با مادر هستند ولی درعین حال در مقابل مادر مقاومت نشان می دهند.
دست چهارم کودکان نابسامان هستند این کودکان رفتارهای متقانض از خود نشان می دهند و معمولا افسردگی از علائم بارز این کودکان است ؛اگرچه به مادر نزدیک می شوند ولی بلافاصله از او روی می گردانند.در مجموع باید گفت افرادی که در کودکی دلبستگی ایمنی را تجربه نکرده باشند در بزرگسالی مبتلا به اختلال وابستگی می شوند.

رمز موفقیت والدین در تربیت کودکان منطقی

آیا با شیوه های تربیت کودک آشنایی دارید؟ آیا شما نیز می خواهید کودک منطقی تربیت کنید؟ آیا با شیوه های تربیت کودکان منطقی آشنایی دارید؟ آیا می دانید والدین چه نقشی در تربیت کودکان منطقی دارند؟ جواب تمامی سوالات خود را در این بخش از بیا نی نی بیابید.

چگونگی تربیت کودکان منطقی

بدون شک می دانید کودکتان بعد از دوران نوزادی خیلی زود نسبت به دنیای اطرافش کنجکاو می شود. او ابتدا حواسش را آزمایش می کند و تجربه های جدیدی را با حواسش کسب می کند. خوشبختانه مغز کوچکش نسبت به هر چیزی در محیط زندگیش کنجکاو است و خیلی زود محیط اطرافش، آدم ها و اشیا را درک می کند.
یکی از اولین چیزهایی که کودک می آموزد رابطه علت و معلول است. او می فهمد که هر عملی، واکنشی منطقی دارد. یکی از مهمترین نکته هایی که در اینباره می فهمد این است که هر چیزی به طور طبیعی به چیز دیگری مربوط است.

شما می توانید کودک را از همین دوران برای پرورش تفکر منطقی آماده کنید. از هر زمان که شروع کنید می توانید یک کودک منطقی پرورش بدهید. بازی با کودک مهم ترین راه یادگیری و توسعه منطق در او است.

یک کلاس منطق برای کودک پر است از اسباب بازی ها، عروسک ها و اشیای سرگرم کننده و پدرومادری با انگیزه برای آموزش و بازی با کودک! هربازی می تواند فرصتی برای آموزش تفکر منطقی در کودک باشد. این شما هستید که باید بازی مناسب برای کودک خودتان را پیدا کنید.

یادتان باشد کودک خودش باید رابطه های منطقی را یاد بگیرد. نباید چیزی را به زور یاد او بدهید. به کودک نگویید بازی ها چه نکته ای را به او می آموزند اما آنها باید در سطحی باشند که کودک را به فکر یافتن دلایل بیندازند.

 بازی مکعب سازی یکی از راهکارهای تربیت کودکان منطقی

بازی «تو چی نیستی؟»
از کودک بپرسید او شبیه چه چیزی نیست. این بازی برای کودکان پیش دبستانی و دبستانی اصلا جالب نیست اما برای یک کودکان 2-4 سال بسیار جالب است. مثال ها را از خوتان شروع کنید«من اسب نیستم؟ تو پاک کنی؟».

درشکل گیری منطق «چه چیزی بودن» و «چه چیزی نبودن» بسیار مهم است. در این بازی او یاد می گیرد چیزها را دسته بندی کند. . به کودک درباره تفاوت های ساده میان حیوانات، انسان و اشیا توضیح های ساده بدهید. مثلا بگویید «اسب روی چهار پا راه می ره اما من روی دو پا راه می رم. پاک کن حرف نمی زنه و تکون نمی خوره اما من می تونم حرف بزنم و حرکت کنم».
بازی « به من بگو این چی نیست؟»
یک اسباب بازی مثل خرس یا ماشین کامیون را بلند کنید و بپرسید« این چی نیست؟ » کودکتان باید یاد بگیرد در پاسخ به شما به چیز دیگری فکر کند. چیزی که حتی ممکن است در جلوی چشمش نباشد. نوبتی با کودک بازی کنید. یک بار در بین بازی وقتی خرسی را به شما نشان می دهد بگویید «این یه خرسه» اگر کودک اشتباه شما را درست کرد به این معنی است که شما به هدفتان رسیده اید و البته کودک بسیار باهوشی دارید.
بازی «بیا اسباب بازی ها رو برداریم»
این بازی هم شیوه تفکر منطقی را به کودک یادمی دهد و هم به او می فهماند بعد از بازی باید اسباب بازی هایش را جمع کند. برای این بازی به چند جعبه و سبد برای دسته بندی اسباب بازی ها نیاز دارید. از کودک بخواهید اسباب بازی های نرم را در یک جعبه بریزد. ماشین ها را جدا کند یا آنها را به ترتیب رنگ، اندازه ونرمی یا سفتی دسته بندی کند. بعد از مدتی او این بازی را به شکل های مختلف وبا ایده های دیگری دیگری انجام می دهد.
بازی «مکعب سازی»
بازی با مکعب ها برای کودک جذاب است، او از ساختن هر چیز ساده ای با مکعب خوشحال می شود. حتی در سنین نوزادی لمس مکعب ها برای شناخت حواس، علت و معلول، تفکر فضایی، تفکر روشمند، الگوسازی و خلاقیت مفید هستند. مکعب ها نه تنها برای مهارت های فیزیکی مفید هستند بلکه برای حل مسایل ریاضی پایه و هندسه نیز مناسب اند.
استفاده از مکعب های چوبی گام بعدی در آموزش هستند. توانایی ساخت اشیا و روی هم قرار دادن مکعب ها سن خاصی ندارد. هر کودکی ممکن است در سن خاصی این توانایی را به دست بیاورد. با توجه به خطرات احتمالی مکعب ها برای کودکان زیر سن سه سال، مکعب های چوبی گزینه های مناسبی هستند. همیشه برای انتخاب اسباب بازی مناسب و بی خطر برای کودکتان دقت کنید. به اندازه مکعب ها دقت کنید، آنها نباید آنقدر کوچک باشند که کودک آنها را در دهانش بگذارد. اندازه مناسب مکعب ها برای کودک باید حداقل 4 سانتیمتر باشد. رنگ استفاده شده در مکعب ها نیز مهم هستند، آنها باید رنگ ثابت داشته باشند. اگر پدر یا مادر خلاقی باشید می توانید خودتان مکعب های دست ساز درست کنید. آنها حتما خلاقانه تر و ارزان تر هستند و اگر کودکتان بزرگ باشد خودش هم می تواند در ساخت آنها به شما کمک کند. مکعب های رنگی و یا دارای حروف یا اعداد بر روی آنها می تواند در آموزش مهارت ها و آموزش های دیگر نیز به شما کمک کند. هر چه کودک شما بزرگتر شود این مکعب ها می تواند کاربردهای بیشتری داشته باشد. مکعب ها نسبت به دیگر اسباب بازی ها مدت زمان استفاده بیشتری برای کودکتان دارد. علاوه بر مکعب ها، لگو ها، پازل ها و ابزارهای خانه سازی دیگر، همین کارکرد را دارند. تنها مشکل این اسباب بازی ها پیچیدگی و سختی کار با آنها برای کودکان زیر سه سال است. اگر کودکتان با بازی با لگو راحت نیست، از همان مکعب های چوبی استفاده کنید و برایش خانه های بلند و شهر بسازید.
در بازی با مکعب ها اسباب بازی های دیگر را نیز استفاده کنید. مثلا از ماشین یا عروسک های انگشتی برای جذابیت بیشتر استفاده کنید. وقتی کودک کمی بزرگ شد و مهارتهایش توسعه یافت، مکعب سازی می تواند پیچیده تر و با مهارت بیشتری اجرا شود. با کودکتان بازی کنید. کودک مهارت های بسیاری را از تماشای کارهای شما به دست می آورد. برایش خانه بسازید، آنها خراب کنید و از نو چیزهای تازه بسازید. بازی با کودک هم آموزش است هم تفریح. وقتی بازی تمام شد، فرصت مناسبی برای آموزش مهارت ها و عادت های تازه فراهم می شود. مکعب ها را با کودک جمع کنید و آنها را داخل یک سبد یا جعبه بریزید. او از شما یاد می گیرد مرتب باشد. حتی روش جمع کردن و چیدن مکعب ها را به کودک بیاموزید. مرتب کردن و نظم بخشیدن تنها یک عادت رفتاری نیست. کودک از این طریق نیز مهارت هایش را تقویت می کند. سختی کار جمع کردن اسباب بازی های کودک نیز برای شما کم می شود. کودک باید یاد بگیرد مکعب ها را پرتاب نکند و روی آنها راه نرود. این آموزش فقط برای امنیت و پرهیز از خطرات احتمالی این رفتار است. نکته دیگر این است که او حق ندارد سازه های دیگران را خراب کند. خراب کردن آنها خطری برای کودک ندارد اما او باید یاد بگیرد به دیگران و تلاش هایشان احترام بگذارد.
بازی قلقک و نوازش
یکی از راه های تقویت تفکر منطقی همین نوع بازی های ساده است. شایدتا کنون اصلا به این فکر نکرده باشید چه تجربه ای پشت این بازی هاست. اما این بازی ها برای خنداندن و سرگرمی نیستند.

وقتی کودکتان کاری را خوب انجام می دهد یا کار مورد علاقه شما را انجام می دهد دست ها و انگشت هایتان را برایش تکان دهید. وقتی کودک می خندد قلقکش بدهید و یا وقتی پاهایش را می گیرد شکمش را نوازش کنید.

اکنون شما بازی خودتان را برای فهماندن معنای علت و معلول به کودک ساخته اید. این بازی ها به کودک منطق را می آموزد. وقتی او کاری انجام می دهد شما واکنشی نشان می دهید. فهم معنای علت و معلول مهمترین گام در رشد ذهنی کودک است. شاید خودتان هم نمی دانستید در واکنش های رفتاریتان چه معنایی نهفته است.

بازی قلقلک ونوازش یکی از راهکارهای تربیت کودکان منطقی

بازی پرتاب و هدف
این بازی ممکن است برای شما وکودکتان جدید باشد. یک صفحه روی زمین بگذارید و یک کیسه لوبیا آماده کنید. صفحه را مانند صفحه دارت یا هر چیز مشابه دیگری امتیاز بندی کنید. از کودک بخواهید کیسه را روی صفحه پرت کند و با او در این بازی مسابقه بدهید.

شاید فکر کنید این بازی هیچ ارتباطی به آموزش تفکر منطقی ندارد. اما این بازی بسایر هوشمندانه است. تلاش کودک برای گرفتن بیشترین امتیاز، دقت عمل در پرتاب کیسه و هماهنگی بین دست و چشم و رشد تفکر فضایی و یافتن روش های منطقی هدف اصلی این نوع بازی ها است. جذابیت بازی برای کودک به اندازه آموزش مهارت ها در این بازی اهمیت دارند.
بازی دیگری که با کیسه لوبیا می توانید خلق کنید. نگه داشتن کیسه روی سر و راه رفتن روی یک خط مشخص است. می توانید بازی را کمی سخت تر کنید مثلا از او بخواهید در این حالت چیزی را از روی زمین بر دارد، با چشم های بسته راه برود و یا برعکس و به سمت عقب برود.
متناسب با سن کودک می توانید باز هم بازی را سخت تر کنید. مثلا به او بگویید کیسه را به هوا بیندازد، سه بار دست بزند و کیسه را بگیرد و با حرکت ها موزون کیسه را در هوا بگیرد. این مثال ها به شما کمک می کند تا ایده های جدید دیگری پیدا کنید. از خود کودک کمک بگیرید تا بازی را خلاقانه تر پیش ببرید. ممکن است کودکتان بعد از مدتی تردستی نیز یاد بگیرد.
رشد تفکر منطقی در کودک را جدی بگیرید. مهم نیست کودکتان چه بهره هوشی خاصی دارد، کی راه می رود، کی حرف می زند و چه استعداد متفاوتی نسبت به کودکان دیگر دارد اما یادگرفتن تفکر منطقی و انتقادی برای کودک بسیار مهم است. هرچقدر او مسائل اطرافش را منطقی تر بررسی کند در آینده در یادگیری درس ها، حل مشکلات، کنترل احساسات و تصمیم گیری ها موفق تر است.

در مورد موفقیتها و شکستهای کودکان منطقی عمل کنید

برخورد منطقی با شکستها و موفقیتها باعث می شود انگیزه برای کارهای بعدی در کودک از بین نرود. بزرگ کردن موفقیت و زیاد منفی جلوه دادن شکست هیچ کدام صحیح نیست. اگر فرزندتان در یک مسابقه ورزشی مدال می آورد، آن را زیاده از حد بزرگ و با اهمیت جلوه ندهید، زیرا اگر دوباره نتوانست مدال بیاورد شدیدا احساس بی ارزشی می کند و اگر هم شکست خورد آن را زیاد مهم تلقی نکنید تا بتواند باز تلاش خود را از سر گیرد. در این مورد، شکست و موفقیت در تحصیل حائز اهمیت ویژه ای است.

چه عینک آفتابی ای برای کودکان بخریم

نور خورشید از دو جهت می تواند به چشم آسیب برساند. شدت نور خورشید و وجود اشعه ماوراءبنفش دو پارامتر آسیب رسان به چشم ها هستند و با استفاده از عینک آفتابی مناسب می توان از آسیب به چشم پیش گیری کرد. چشم کودکان در برابر اشعه مضر آفتاب بسیار حساس تر است و تا 12 سالگی چشم کودکان توانایی فیلتر کردن اشعه فرابنفش (UV) را ندارد و مواجهه طولانی با نور خورشید میتواند سبب چسبندگی قرنیه و پیرچشمی شود بنابر این باید بهترین عینک آفتابی را برای کودکانمان انتخاب کنیم تا چشمهایشان از آسیب به دور باشد.

بینایی کودکان را با استفاده از عینک آفتابی نجات دهید

چشم پزشکان می گویند اشعه فرابنفش خورشید می تواند بر سلامت چشم ها و به ویژه سلامت چشم کودکان اثر منفی بگذارد و زمینه ساز بروز بیماری های مختلفی در بزرگسالی باشد. به همین دلیل لازم است در خرید عینک برای کودکان، محتاطانه عمل کنید و بهترین را برایشان بیابید.

آیا کودکان هم باید عینک آفتابی بزنند؟
بله، چشم کودکان در برابر اشعه مضر آفتاب بسیار حساس تر است. تا 12 سالگی چشم کودکان توانایی فیلتر کردن اشعه فرابنفش (UV) را ندارد و مواجهه طولانی با نور خورشید میتواند سبب چسبندگی قرنیه و پیرچشمی شود. به همین دلیل کودکانی که خارج از منزل بازی می کنند نیاز به عینک آفتابی دارند.

چه رنگ شیشه عینکی برای کودکان مناسب است؟
باور عموم مردم این است که هر چه رنگ شیشه عینک تیره تر باشد، توانایی بیشتری در محافظت از چشم در برابر خورشید دارد، اما حقیقت اینجاست که شیشه های تیره تنها مناسب افرادی است که چشم های حساس به نور دارند یا در فضاهایی که نور خورشید بسیار شدید است، کار می کنند. برای سایر افراد عینک هایی برای استفاده روزانه با شیشه های رنگی نه چندان تیره که چشم ها از ورای آن دیده شود، مناسب تر است. قهوه ای، خاکستری و سبز را برای استفاده روزانه توصیه می کند زیرا زمینه دید خوبی ایجاد می کند، اما رنگ های قرمز، نارنجی یا آبی و بنفش چندان مناسب نیستند زیرا سبب پخش رنگ ها می شوند و نور زیادی وارد چشم می کنند. در مورد کودکان اما رنگ های قرمز، سبز و آبی مناسب نیست زیرا نور زیادی وارد چشم می کنند.

چه قاب عینکی برای کودکان تھیه کنیم؟
قاب عینک کودکان باید انعطاف پذیر و نشکن و شیشه آن از جنسی پلی کربنات باشد و به خوبی از اشعه UV محافظت کند. قبل از خرید حتما عینک را روی چشم کودک امتحان کنید تا مطمئن شوید با آن راحت است. دسته عینک باید سبک و از جنسی الاستومر باشد. استفاده از بند هم برای عینک در کودکان زیر 3 سال لازم است.

 آشنایی با خصوصیات بهترین عینک آفتابی برای کودکان

عینکی که میخریم، باید تا چند درصد در برابر اشعه UV مقاوم باشد؟
عینک آفتابی باید تا 99 درصد اشعه UV را منعکس کند و این شامل هر دو اشعه UVA و UVB می شود. روی برچسب برخی از عینک ها قید شده محافظت کنندگی در برابر UV تا 400 mm است. این بدان معنی است که عینک صددرصد قدرت محافظت کنندگی در برابر اشعه UV را دارد. اصلا توصیه نمی کنیم برای فرزندتان عینک های معمولی که هیچ اثر محافظت کنندگی ندارند، تهیه کنید. عینک های آفتابی که قدرت محافظت کنندگی ندارند و صرفا سایه ای جلوی چشم هستند باعث میشوند مردمک چشم در مواجهه با نور شدید بازتر و میزان نور و اشعه UV بیشتری وارد چشم شود. هر چه چشم در تماس بیشتری با اشعه UV باشد، احتمال ابتلا به بیماریهای چشمی در سنین بالا بیشتر می شود.

حتما باید عینک های گرانقیمت و برند را خرید؟
نه! به هیچ وجه نیازی به خرید عینک از برندهای معروف باقیمتهای بالا نیست. کافی است تست UV بدهید تا مطمئن شوید عینکی که خریداری می کنید، استاندارد است. هرچه میزان محافظت عینک از اشعه فرابنفش بیشتر باشد؛ کیفیت عینک بالاتر و قیمت آن بیشتر است.

آشنایی با اهمیت زدن عینک آفتابی در کودکان

زدن عینک آفتابی کودکان در چه ساعاتی ضروری است؟
لازم است هربار که کودک از خانه خارج می شود، چه در تابستان، چه زمستان، چه هوا ابری باشد، چه آفتابی، عینک به چشم بزند. برخی از کودکان نیز مثل کودکان زال یا کودکانی که به نور آفتاب حساس اند مثل برخی کودکان اوتیستیک چشمشان به نور حساس تر است بنابراین باید مراقبت بیشتری از چشم داشته باشند.

آیا برای کودکانی که عینک میزنند می توان از شیشه های فوتوکرومیک که در مواجهه با نور خورشید تیره تر یا روشن میشوند به جای عینک افتابی استفاده کرد؟
بله، البته با تغییر در موقعیت و ورود از مکانی تاریک به روشن، چند دقیقه ای زمان می برد تا رنگ شیشه عینک تیره شود و همین فاصله می تواند تا حدودی به چشم آسیب بزند.

عینک های آفتابی، حتی زیر چترهای آفتاب گیر
برای محافظت از چشم های فرزندتان تنها یک راه حل وجود دارد و آن هم استفاده از عینک های آفتابی است.حتی اگر آسمان ابری است، یا فرزندتان کلاه بر سر می گذارد و یا حتی زیر سایۀ چترهای آفتاب گیر قرار دارد هم باید عینک آفتابی به چشم بزند.
بنابراین بهتر است سعی کنید به چشم زدن عینک هنگام خروج از منزل به نیت گردش و تفریح، برای فرزندتان تبدیل به عادت شود. با این روش، او هنگامی که عینک می زند احساس ناراحتی نمی کند و تمایل بیشتری دارد که آن را روی بینی اش قرار دهد.

طول عمر مناسب یک عینک چه قدر است؟
در اولین سال زندگی کودک، صورتش تغییرات زیادی می کند.به همین علت عموماً یک عینک فقط برای شش ماه مناسب است.
یک نکته برای تشخیص اینکه عینک برای فرزندتان خیلی کوچک شده است:اگر جای دسته های عینک بر روی شقیقه های کودک بماند، وقتش است که عینکش را عوض کنید.

ایمن سازی منزل برای کودکان نوپا

وقتی کودکان شروع به راه رفتن می کنند یا حتی در مرحله قبل از آن یعنی حرکت به روش چهار دست و پا باید هوشیارتر باشید و خانه را برای این کودکان نوپا ایمن کنید یعنی اینکه وسایل خطرناک را از دسترس آنان خارج کنیم زیرا وقتی فرزندانتان نوپا هستند کارهای شگفت آور و خطرناکی انجام می دهند که ممکن است به سلامتی آنها آسیب بزند.

چگونه فضای منزل را برای کودکان نوپا امن کنیم

پدر و مادرها از زمان به دنیا آمدن کودک به خاطر حفظ سلامت او باید به فکر تغییر چیدمان خانه شان باشند چراکه چیدمان اشتباه خانه، کودک تازه متولد شده را با هزار و یک خطر رو به رو می کند و اگر والدین به این مسائل بی توجه باشند، ممکن است برای شان گران تمام شود. با این حال و اگر شما هم نوزادی در راه دارید یا به تازگی پدر و مادر شده اید باید بدانید که ناایمن بودن خانه در سال اول زندگی فرزندتان به خصوص در ماه های بعد از به راه افتادنش می تواند شما را با مشکلاتی روبه رو کند که حتی احتمال وقوع شان را هم نمی دهید. پس اگر نمی خواهید در یک چشم به هم زدن سلامت و حتی جان فرزندتان به خطر بیفتد، به ریزه کاری هایی که برای ایمن کردن خانه رعایت کردن شان ضروری است، توجه کنید و با ساختن خانه ای امن، فرزندتان را برای کنجکاوی هایی که اقتضای ماه های اول زندگی اش است، آماده کنید.

برای پریزها درپوش بگذارید
همه پریزهای برق را با درپوش های محکم و مناسب بپوشانید. بچه ها درک صحیحی از خطر ساز بودن برق ندارند و با یک آزمون و خطای ساده می توانند دردسری جدی درست کنند. اگر سه راهی روی زمین گذاشته اید و شارژرها یا وسایل الکتریکی دیگر را به آن می زنید، بهتر است سه راهی را به ارتفاع بالاتری منتقل کنید. بچه ها از روی کنجکاوی با سوراخ های کوچک پریز بازی می کنند، پس این هشدار را جدی بگیرید. همچنین بهتر است برای مدتی چراغ خواب های سیم دار و دیگر وسایلی را که سیم شان روی زمین آویزان می شود، از دسترس خارج کنید. فرزند نوپای تان ممکن است با کنجکاوی سیم ها را بکشد و باعث افتادن وسایل روی دست و پایش شود.

پله ها را مسدود کنید
جالب است بدانید آماری که سوئدی ها منتشر کرده اند، نشان می دهد بیشتر صدمه ها به کودکان زیر یک سال به علت سقوط بوده است. گرچه در کشور ما آمار مشخصی در این باره منتشر نشده اما مراجعه به مراکز اورژانس نشان می دهد که بسیاری از کودکان نوپا به خاطر سقوط از ارتفاع کمتر از یک متر دچار مشکلاتی جدی می شوند. اگر نمی خواهید فرزند شما دچار چنین آسیب هایی شود، مقابل پله های خانه نرده های محافظی که جهت ایمن کردن خانه برای کودکان طراحی شده قرار دهید و دسترسی کودک نوپای تان به آن فضاها را مسدود کنید.
از ترمز فرش استفاده کنید
زیر فرش های خانه و قالیچه هایی که در راهروها انداخته اید، ترمز فرش قرار دهید تا وقت راه رفتن و حتی دویدن، فرزندتان روی آن ها سُر نخورد. تی کشیدن خانه در شرایطی که کسی مراقب فرزندتان نیست، می تواند باعث زمین افتادن کودک شود. اصلا شاید بهتر باشد برای محافظت از فرزندتان خانه را موکت کنید یا به جای فرش های کوچک از فرش هایی با اندازه بزرگ استفاده کنید.

 آشنایی با خطرات احتمال برای کودکان نوپا

گوشه های میزها را بی خطر کنید
اگر می خواهید مبلمان خانه را عوض کنید، فکر خریدن مبل های استیل و چوبی را از سر بیرون کنید. مبل های راحتی بهترین انتخاب برای خانه هایی هستند که در آن ها کودکان نوپا قدم برمی دارند. اما اگر مبل های قدیمی تان چوبی هستند و قصد تعویض شان را هم ندارید، کنار پایه های مبل و صندلی ها کوسن بگذارید تا فرزندتان به خاطر برخورد با چوب های سخت، آسیب نبیند. از طرف دیگر گوشه های میزها و فضاهای سرتیز اتاق را با ابزارهای ساده ای که برای امن کردن خانه ساخته شده اند مانند تکه ای ابر، بپوشانید.

راه بخاری و شومینه را سد کنید
برای شمایی که فرزندتان در بهار یا تابستان امسال به دنیا آمده، سپری کردن پاییز و زمستان امسال، آسان نخواهد بود. احتمالا کودک شما در حال حاضر می تواند چهار دست و پا به سمت شومینه یا بخاری برود و در یک چشم به هم زدن، کار دست خودش بدهد. اگر هم تازه راه رفتن را یاد گرفته باشد، اشتیاقش به تمرین راه رفتن بیشتر خواهد شد و البته به خاطر ناتوانی اش در حفظ تعادل ممکن است با نزدیک شدن به بخاری و شومینه دردسر درست کند. برای محافظت از فرزندتان نمی توانید فقط به پوشاندن نقاط داغ اکتفا کنید. شما می توانید با خرید نرده های محافظی که برای مراقبت از کودکان نوپا ساخته شده، اطراف محدوده های خطرساز را نرده کشی کنید.

 آشنایی با راه های ایمن سازی منزل برای کودکان نوپا

شوینده ها را دور از دسترس کودک بگذارید
اگر سری به اورژانس بیمارستان های کودکان بزنید، همیشه کودکانی را می بینید که به خاطر مسمومیت با شوینده ها، روانه بیمارستان شده اند. شاید فکر کنید فرزندتان قدرت باز کردن در بطری های شوینده را ندارد یا این که تصور کنید شما همیشه مراقبش هستید اما وضعیت اورژانس بیمارستان ها نشان می دهد بچه ها کافی است تنها چند لحظه چشم شما را دور ببینند تا با جان خود بازی کنند. بنابراین پیش از آن که فرزندتان چهاردست و پا رفتن را یاد بگیرد، شوینده ها را به کابینت های بالا منتقل و حشره کش ها و داروها را هم از کابینت های پایینی خارج کنید.

خطرات در واقع در چند دسته برای کودکان هستند :

1- در واقع محل های خطرناک مثل گوشه ها و لبه های تیز و برنده مثل لبه های میزها , میزهای تلویزیون ,میز ناهارخوری , کابینت و … لبه های کاشی دیوار حمام و سرویس های بهداشتی و… این گونه خطرات باعث آسیب های جدی بدی می شوند مانند پارگی ها و یا کوفتگی و ضربه های بسیار خطرناک.

2-سری دیگر وسایلی است که کمک به محفوظ کردن و بستن بعضی کمد ها و کشو ها می کنند. مانند قفسه ها و کمدهایی که در آنها مواد مضر مانند مواد شوینده و اسیدی نگهداری می شود و یا اسبابی که باعث آسیب رساندن به کودک می شود مانند کشویی که در آن چاقو و یا ظروف شکستنی نگهداری می شود.

3- درها نیز خود بسیاری از اوقات به کودکان آسیب می رسانند. به نظر نمی رسد که کودکی تاکنون له شدن انگشتان را ما بین در و چارچوب و درد وحشتناک حاصل از آن ر ا تجربه نکرده باشد . این درد و آسیب را با وسایلی می توان کمتر کرد. آسیب های حاصل از له شدگی انگشتان کودکان در مهد کودک ها و محل های نگهداری کودک بیشتر احتمال وقوع دارد .

عواملی که احتمال بروز مشکلات بینایی کودکان را افزایش می دهد

این روزها کمتر کسی است که نداند معاینات دوره ای چشم پزشکی تا چه حد ضروری است و از بروز چه مشکلات و عوارضی پیشگیری می کند، اما خیلی ها هستند که هنوز نمی دانند چه عواملی باعث مشکلات بینایی کودکان می شود ما در این مطلب شما را با این عوامل آشنا می کنیم.

آشنایی با عواملی که مشکلات بینایی کودکان را افزایش می دهد

آیا تابحال بینایی کودکتان را تست کرده اید و یا به فکر معاینه چشم او افتاده اید،سنین کودکی طلایی ترین زمان برای رسیدگی به مشکلات بینایی اطفال هستند.معاینات سالانه بینایی سنجی که از نوزادی آغاز می شود برای کودکان مفید است. کودکانی که با مشکلات بینایی مواجه هستند بیشتر از یک بار در سال باید این معاینات را انجام دهند.

عواملی که احتمال بروز مشکلات بینایی در کودکان را افزایش می دهد عبارت اند از:

• داشتن وزن کم هنگام تولد و یا زودتر از موعد به دنیا آمدن.
• داشتن سابقه بیماری چشم در خانواده مانند آب مروارید.
• مادری که در دوران بارداری عفونت هایی از قبیل ایدز، سرخچه، تبخال و یا بیماری های مقاربتی داشته.

اهمیت تشخیص زود هنگام مشکلات بینایی کودکان

• مادری که شغل سختی دارد.
• داشتن مشکل سیستم عصبی که معمولاً با علائمی مانند تشنج یا کند شدن رشد آشکار می شود.