برچسب: آداب معاشرت

حامی هنر زندگی/ دلایل تعلل و به تعویق انداختن کارها در افراد چیست؟ چرا عده‌ای تلاش می‌کنند تا جایی که امکان دارد فعالیتی را انجام ندهند یا آن را با تاخیر بیاندازند؟ پشت گوش انداختن کارها و تاخیر در انجام دادن آن‌ها مشکلی است که خیلی از افراد با آن سروکار دارند. همه ما کم یا زیاد این کار را انجام داده‌ایم اما اشخاصی هستند که به تعویق انداختن کارهای‌شان اتفاقی است که همیشه برای‌شان رخ می‌دهد. گاهی نتایج این کار بسیار مخرب و به ضرر شخص تمام می‌شود. در ادامه مطلب به بررسی دلایل و تاثیرات نامطلوب این کار و همچنین ارائه راهکارهای مناسب جهت رفع این مشکل خواهیم پرداخت.
چه افرادی کارهای خود را به تعویق می‌اندازند 
اشخاصی که کارهایشان را به تعویق می‌اندازند همه یک خصوصیت مشترک دارند و آن هم اهمال کاری است که به هر دلیلی کاری که باید انجام دهند را به زمان دیگری موکول می‌کنند. هر چیزی می‌تواند بر روی آن‌ها تاثیر بگذارد تا کارشان را در زمانی که باید، انجام ندهند. اهمال کاران شامل دو دسته می‌شوند. دسته اول اهمال کاران منفعل که در قبال هر بهانه‌ای بدون هیچ مقاومتی تسلیم می‌شوند و از انجام دادن کارشان دست می‌کشند. دسته دوم اهمال کاران فعال هستند که همه کارهایشان را به هردلیلی به عقب می‌اندازند با این توجیه که اگر در زمان دیگری آن را انجام دهند خیلی بهتر می‌توانند این کار را کنند و اگر در دقیقه نود برای آن زمان بگذارند خودشان هم راضی‌تر هستند.

کمال گرایی
همه انسان‌ها از ابتدا آموخته‌اند هر کاری که انجام می‌دهند باید بسیار فوق العاده و عالی باشد و هیچ انتقادی به آن وارد نباشد. این خصوصیت باعث می‌شود تا زمانی که ندانیم آن کار را بدون نقص انجام می‌دهیم یا نه به موقع به سمت کارمان نمی‌رویم و کارمان را خیلی دیرتر شروع می‌کنیم و یا به زمان دیگری آن را موکول می‌کنیم. در حالی که افراد موفق دائم از اشتباهاتشان درس می‌گیرند.

نداشتن برنامه ریزی از دلایل به تعویق انداختن کارها
وقتی که برنامه ریزی نداشته باشیم و خودمان را موظف نکنیم که کارمان را باید در یک زمان مشخص انجام دهیم، به هر دلیلی انجام دادنش را به تعویق می‌اندازیم و آن را انجام نمی‌دهیم.

استرس از دلایل به تعویق انداختن کارها
استرس، همیشه از این که شما کاری را انجام دهید یا به درستی انجام دهید جلوگیری می‌کند. اگر شما به طور کلی شخصی باشید که استرس از او دور نمی‌شود، حتی اگر بخواهید به صورت ارادی هم آن را کنترل کنید نمی‌توانید. استرس به طور ناخودآگاه بر شما تاثیر می‌گذارد و شما کارتان را رها می‌کنید. این مورد را بیشتر افراد در زمان امتحانات تجربه کرده‌اند.

توجه به زمان
اگر به طور مداوم بخواهیم به زمان توجه کنیم که چقدر وقت داریم کاری را انجام دهیم و هر لحظه زمان را بررسی کنیم به جایی می‌رسیم که فکر می‌کنیم زمان کافی نداشته و از پس آن در آن زمان برنماییم. پس آن را رها می‌کنیم و به زمان دیگری موکول می‌کنیم.

علاقه نداشتن از دلایل به تعویق انداختن کارها
اگر کاری را دوست نداشته باشید هیچ وقت علاقه به انجام آن ندارید. ممکن است شما این مسئولیت را فقط برای این که مجبور هستید یا نمی‌خواهید روی کسی که این کار را به شما محول کرده زمین بیندازید آن را قبول کرده‌اید. در نهایت انجام آن را به زمانی دیگر می‌اندازید.

ترس از نتیجه
گاهی ترس از نتیجه کار، ما را از انجام دادن آن باز می‌دارد. این که ما فکر می‌کنیم ممکن است این کار نتیجه خوبی را به همراه نداشته باشد، سعی می‌کنیم انجام دادن آن را برای زمان دیگری بگذاریم.

باور نداشتن خود از دلایل به تعویق انداختن کارها
خودمان را باور نداریم و فکر نمی‌کنیم که بتوانیم کاری که می‌خواهیم را به درستی انجام دهیم. همین باور نداشتن باعث می‌شود کارمان را انجام ندهیم.

تاثیرات به تعویق افتادن کارها بر روی انسان
افرادی که کارهای‌شان را به تعویق می‌اندازند در تمام مدت به فکر این هستند که کارهای عقب افتاده را انجام دهند و هیچ وقت تاثیر کارهایی را که انجام می‌دهند در زندگیشان نمی‌بینند. همیشه به خاطر کارهایی که انجام نداده‌اند استرس دارند و نمی‌توانند در حال زندگی کنند و مدام به فکر آینده و کارهایشان هستند.

راهکارهای مناسب برای جلوگیری از به تعویق انداختن کارها
شناختن خود
خودتان را بشناسید و بدانید که چه کارهایی از دست شما برمی‌آید. بعد از این که خودتان را شناختید فقط کارهایی را یپذیرید که به آن علاقه دارید و توانایی انجام آن را خواهید داشت. 
مدیریت مناسب زمان
قبل از این که کارتان را شروع کنید تخمین بزند که چقدر زمان نیاز دارید، واقع بینانه‌ترین زمان ممکن را تخمین بزنید و بدانید حداکثر کارتان در این زمان انجام می‌شود. سپس در این زمان برنامه ریزی کنید و با مدیریت زمان، کارتان را به خوبی و به موقع انجام دهید.
مسئولیت پذیر بودن از راهکارهای جلوگیری به تعویق انداختن کارها
مسئولیت پذیر باشید و بدانید کاری را که به شما محول شده باید در زمانی مناسب انجام دهید و درست در زمانی که باید به اتمام برسانید. اگر این خصوصیت را در خودتان تقویت کنید هیچ چیزی نمی‌تواند مانع این بشود که کارتان را به تعویق بیندازید. این کارها هر چقدر هم مورد علاقه شما نیست اما به شما محول شده و شما آن را پذیرفته‌اید.
تغییر از کمال گرا بودن به واقع گرایی
واقع گرا باشید. درست است که شما علاقه دارید همه چیز به بهترین نحو ممکن سپری شود اما این را بدانید که همیشه این اتفاق نمی‌افتد. پس برای این که کارتان را در همان لحظه انجام دهید انتخاب هدف‌های منطقی که رسیدن به آن امکان پذیرتر است را در برنامه خود داشته باشید و بدانید که همه چیز قرار نیست بی‌نقص باشد.
کم کردن حجم کار از راهکارهای جلوگیری از به تعویق انداختن کارها
حجم کاری که باید انجام دهید را کم کنید. وقتی که حجم کارتان زیاد باشد شما به طور ناخودآگاه از انجام دادن آن‌ها دوری می‌کنید. با کم کردن حجم کاری می‌توانید به این امیدوار باشید که کارتان را در زمانی که باید انجام می‌دهید. مطمئن باشید اینگونه به موفقیت های مد نظرتون هم خواهید رسید.
تشویق خود بعد از انجام کار
برای خود یک تشویق در نظر بگیرید که بعد از انجام کارتان به خودتان بدهید. این کار باعث می‌شود که به دنبال پاداشتان باشید. پس به سرعت کارتان را انجام می‌دهید و آن را به تعویق نمی‌اندازید و برای انجام هر کدام از آن‌ها انگیزه پیدا می‌کنید. مشاوره شغلی به شما کمک می کند تا بتوانید انگیزه های لازم برای پیشبرد کارتان را خلق و حفظ کنید.

بیا نی نی/ در شرایط فعلی و با گسترس بیماری کرونا بمباران شدن با داده‌های دیجیتال را بیشتر هم شده است. دورکاری باعث شده است که فضای کار و استراحت تا حدی زیادی به یکدیگر گره بخورد و همین مسئله باعث غرق‌شدگی بیشتر در فضای دیجیتال می‌شود.
این روزها با رایج شدن دورکاری،  ارتباط بیشتر با ابزارهای فناورانه از همیشه بیشتر شده است. تا حدی که با وجود این ابزار، ممکن است دائماً در حال انجام کارهای خود باشیم. از ایمیل‌های شخصی گرفته تا پیام‌های پر شمار شبکه‌های اجتماعی، ما را در وضعیتی قرار داده‌اند که هر ثانیه درگیر فضای دیجیتال باشیم. این فرایند نوعی خستگیِ دیجیتال یا فناورانه را به‌وجود می‌آورد.
در این گزارش به راه‌هایی برای فاصله‌گیری از این فضا می‌پردازیم:

تفکیک فضای کاری و فضای شخصی
اکثر آدم‌ها در وضعیتی قرار گرفته‌اند که تمایزی بین فضای کار و فضای شخصی برقرار نمی‌کنند. یک لحظه در حال پاسخ دادن به یک ایمیل و لحظه‌ای دیگر در حال برقراری یک تماس ویدئویی برای شرکت در یک جلسۀ آنلاین هستیم و انگار هر زمان در حال یک فعالیت کاری به سر می‌بریم. این در هم گره‌خوردگی شدید باعث می‌شود که حس کنید همیشه از کارهایتان عقب هستید چون مشخص نیست که چه زمانی در حال کار کردن هستید و چه زمانی استراحت می‌کنید.
برای جلوگیری از این اتفاق می‌توان برنامه‌ای دیجیتالی برای تنظیم زمان نصب کرد که دقیقاً به ما بگوید چه زمانی در حال کار هستیم، چه زمانی به امور خانوادگی می‌پردازیم و چه زمانی در حال رفع مشکلات و مسائل هستیم. فراموش نکنید که همۀ این فرایندها در حال حاضر وابسته به شرایط دیجیتال شده‌اند. وقتی در حال پاسخ دادن به پیام معلم مدرسه فرزندتان هستید، و یا زمانی که به احوالپرسی دوست‌تتان پاسخ می‌دهید هر دو فرایند در فضای دیجیتال اتفاق می‌افتد و برای همین است که تمایز ایجاد کردن بین آن‌ها دشوار شده است.
به همین دلیل تفکیک فعالیت‌ها مهم است. زمان مشخصی را برای پاسخ دادن به پیام‌های شخصی و کاری تعریف کنید. برنامه‌ریزی کنید که چه زمانی اخبار روز را مرور خواهید کرد و در ساعاتی غیر از آنچه برنامه‌ریزی کرده‌اید دست به این کار نزنید تا تداخل فعالیت‌های روزانه در فضای مجازی را به حداقل برسانید.

زمان مشخصی را صرف کار کنید
مهم است که افرادی که با آن‌ها سروکار دارید در جریان برنامه‌ریزی زمانی شما باشند. برای مثال اگر معلم هستید به دانش‌آموزان بگویید که چه زمانی می توانند برای شما پیام بفرستند. متأسفانه یک انتظار غلط به‌وجود آمده است که همیشه برای انجام کارها باید در دسترس باشیم. این انتظاری نابه‌جا است چون ما زندگی خصوصی هم داریم که باید از فضای کاری ما جدا باشد.

زمان دریافت پیام‌ها را مدیریت کنید
برنامه‌هایی مثل جی میل این امکان را به کاربران خود می‌دهند که نحوه دریافت ایمیل‌ها را در صندوق دریافت کنترل کنند. شما می‌توانید برخی ایمیل‌ها را فیلتر کنید، برخی را برچسب بزنید و لیست انتظار درست کنید. به این ترتیب می‌توانید با نظم بیشتری هم به ایمیل‌هایتان پاسخ دهید هم آن‌ها را بر اساس برنامۀ روزانه دسته‌بندی کنید. همچنین اگر پاسخ‌هایی یکسان به ایمیل‌هایی مشخص می‌دهید می‌توانید این پاسخ‌ها را به صورت پیش‌فرض داشته باشید و صندوق پستی خود را طوری تنظیم کنید که به صورت اتوماتیک به این ایمیل‌ها پاسخ بدهد. ابزارهای آنلاینی وجود دارند که با توجه به فوریت کارهایی که دارید به شما پیام می‌دهند و از طریق این ابزارها می‌توانید هشدارهایی در مورد ایمیل‌های مهم دریافت کنید. جی میل یک قابلیت مهم تقویمی دارد و به شما این امکان را می‌دهد که لیستی از کارهای دیجیتالی تهیه کنید.

کنترل امور را به ‌دست بگیرید
اگر مجبور نیستید کل روز و شب با دیگران برای انجام کارها در تماس باشید پس می‌توانید یک برنامه‌ریزی درست داشته باشید. برای این کار باید الگوی دریافت پیام‌هایتان را تنظیم کنیم. برای مثال اگر تلفن همراه یا ساعت هوشمندی دارید که به پیام‌رسان‌ها یا ایمیل‌ شما متصل است، بعد از انجام کارهایتان می‌توانید فرایند در یافت هشدار دریافت پیام را قطع کنید تا بیش از حد درگیر در پیام‌های متعدد نشوید. اگر به شکل وسواسی در حال دنبال کردن برخی صفحات شبکه‌های اجتماعی هستید که ضرورتی ندارند، دنبال کردنِ این صفحات را لغو کنید. برخی تلفن‌های همراه به شما می‌گویند که در طول روز از چه برنامه‌ای چقدر استفاده کرده‌اید، این قابلیت را فعال کنید و عملکرد خودتان را ببینید و آن را اصلاح کنید.
منبع: The New York Times

بیا نی نی/ حتی با وجدان‌ترین و حساس‌ترین افراد هم ممکن است این اشتباهات را انجام دهند. در را برای افراد پشت سر خود نگه می‌داریم و روی پله برقی در سمت راست می‌ایستیم، شکی وجود ندارد که ما فردی مودب و با ملاحظه‌ هستیم. 

۱. نگفتن «لطفا» و «متشکرم» به افرادی که در شغل‌های خدماتی کار می‌کنند
وقتی غذایی را سفارش می‌دهیم برای ثبت سفارش ابتدا بگویید: «لطفا». در آخر هم بگویید: «متشکرم» و با دیگر افرادی که در دیگر شغل‌های خدماتی کار می‌کنند نیز به همین صورت رفتار کنید. موضوع این نیست که آنها برای انجام همین‌ وظایف حقوق دریافت می‌کنند، موضوع ادب و احترام متقابل به یکدیگر است.

۲. چک کردن تلفن‌ همراه پشت چراغ قرمز
استفاده از تلفن همراه پشت فرمان ماشین، نه تنها خطرناک است بلکه در حوزه‌ی روابط اجتماعی، اشتباه است. چراغ‌های راهنمایی روی ثانیه‌ها تنظیم شدند و وقتی با تلفن همراه سرگرم می‌شویم ممکن است چند ثانیه‌ای را از دست بدهیم و متوجه نشویم چراغ سبز است. در این صورت برای رانندگان پشت سرمان خسته کننده و گاهی عصبی کننده‌ خواهیم بود.

۳. صحبت کردن با تلفن خود، هنگامی که در حال سفارش دادن هستید
اگر شما توجه کامل خود را به کسی که سفارش می‌گیرد ندهید، به او و همچنین به افرادی که پشت سر شما در صف ایستادند بی‌ادبی کردید. لیزا گروتس، کارشناس آداب و رسوم، ملقب به قوانین طلایی گال می‌گوید: «در هنگام پرداخت صورت‌حساب و سفارش باید کاملا متمرکز و حواس جمع باشید.

۴. پیامک زدن در هنگام راه رفتن
دایان لی، کارشناس آداب و رسوم، بنیان گذار آداب اسمارت استریت می‌گوید: «بهترین حالت برای بررسی پیام‌های تلفن همراه ایستادن در مکانی امن است. مکان امن یعنی مزاحم کسی نباشیم، جلوی کسی را نگیریم و برای کسی که پیامت می‌فرستیم همه‌ی دقت خود را به کار گیریم. وقتی راه می‌رویم ممکن است به کسی برخورد کنیم، جلوی در هوشمند فروشگاهی بایستیم و اشتباهی در را باز کنیم و از همه مهم‌تر با تمرکز حواس به پیام‌ اشخاص پاسخ نمی‌دهیم».

۵. روی بلندگو صحبت کردن
مکالمه تلفنی‌مان ممکن است برای ما جذاب باشد؛ اما برای دیگران حواس پرتی محسوب می‌شود. ریچل واگنر، بنیان‌گذار پروتکل‌های آداب معاشرت، می‌گوید: «هیچ کسی نیاز ندارد مکالمات خصوصی شما را بشنود پس از صحبت کردن روی بلندگو به خصوص در محیط‌های عمومی بپرهیزید».
ترجمه از: بست لایف 
  
  

خراسان/ رفتار غلطی که به تازگی رایج شده و می‌تواند باعث افت کیفیت آموزشی شود بنابراین پیش از این‌که دیر شود باید زنجیره انتشارشان را قطع کنیم
منتشر کردن فایل تدریس معلم‌ها از نیمه دوم سال تحصیلی قبل آغاز شد و داستان یکی از موارد آن قدر بالا گرفت که دیگر تقریبا همه‌ ما با واژه «آیلاند» آشنا شدیم. عبارتی که حتی به گوش وزیر هم رسید و باعث شد تا او به دلجویی از معلمی که دلسوزانه در پی استفاده از فضای مجازی بود، بر بیاید. حالا امسال و در شرایطی که حدود یک ماه از شروع سال تحصیلی می‌گذرد، داستان انتشار فایل‌های صوتی دوباره در حال بالا گرفتن است؛ به خصوص معلم عربی که دابسمش‌های زیادی بر اساس شیوه آموزشی‌اش ساخته شد.  دلایل متعددی وجود دارد که این موضوع  را انتخابی غلط و به شدت آسیب‌رسان در نظر بگیریم.

استرس اضافه‌ای که معلم‌ها بر دوش می‌کشند
کدام یک از ما می‌تواند ادعا کند که در کارش تا به حال خطا نداشته یا سوتی نداده است؟ همه‌ ما کم و زیاد خطاهایی داریم، به ویژه زمان‌هایی که ناچاریم کار جدیدی که به آن مسلط هم نیستیم، انجام دهیم. معلم‌ها هم درست مانند تک‌تک ما، ممکن است در جاهایی خطایی داشته باشند یا سوتی بدهند. از طرفی امسال آن ها ناچار از تجربه‌ای جدید هستند. آن ها در حال تجربه آموزش با استفاده از اینترنت هستند و همین می‌تواند حتی باعث بروز خطاهای بیشتری شود. با ادامه پیدا کردن روند غلط انتشار خطاهای معلمان، استرس معلم‌ها در زمان تدریس آنلاین و آماده‌سازی فایل‌ها افزایش می‌یابد. البته طبق پیامی که هفته قبل توسط دختر یک معلم در یکی از شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، موضوع ترس از خطای معلم و تبدیل آن به فایلی برای خندیدن، باعث حتی استرس اضافه خانواده معلمان هم شده است و حالا کم نیستند نوجوانان و جوانانی که می‌ترسند پدر یا مادر معلم‌شان خطایی داشته باشد که فردا روزی فایل آن دست به دست شود. یادمان باشد وقتی میزان استرس افراد در زمان انجام هر کاری زیاد باشد، کیفیت انجام کار کاهش پیدا می‌کند و در این مورد این یعنی افت کیفیت تدریس.
 دست و پای معلم را نبندید
در آموزش به ویژه در تدریس به کودکان دبستانی، معلمان می‌توانند خلاقیت‌های خاصی در رفتار خود داشته باشند؛ از تغییر صدا، تا تعریف داستانی بامزه یا آوردن شخصیتی جذاب برای تدریس. اما اغلب معلم‌ها تنها در صورتی این کارها را انجام می‌دهند که احساس امنیت کافی در فضای کاری خود داشته باشند. زمانی که معلم احساس کند دایم زیر نگاه ایرادگیر دیگران است، کمتر حاضر می‌شود تا فعالیت جدیدی را امتحان کند. به عبارت دیگر با انتشار فایل‌های تدریس معلم فرزندمان، ما او را از داشتن معلمی خلاق و با اعتماد به نفس محروم می‌کنیم؛ کاری که در طولانی مدت باعث می‌شود فرزندمان آسیب ببیند.
آن چه برای خود نمی‌پسندی…
در نهایت بیایید یک بار دیگر به جمله معروفی نگاه کنیم که زیاد آن را شنیده‌ایم؛ «آن چه برای خود نمی‌پسندی، برای دیگران هم نپسند». آیا   خودمان دوست داریم فایل صوتی مربوط به ما که چون به دیگران اعتماد داشته‌ایم در اختیار آن‌ها گذاشته‌ایم، بدون اجازه ما منتشر شود و دستمایه شوخی و خنده قرار بگیرد؟ آیا در صورتی که این اتفاق پیش بیاید، آن را تجاوز به حریم خصوصی خود در نظر نمی‌گیریم؟
نویسنده : نرگس عزیزی | کارشناس ارشد مشاوره

بیا نی نی/ انسان متعادل گریه می کند؟ نظر شیخ علی بخشی درباره جایگاه گریه کردن در زندگی انسان متعادل را ببینید.