برچسب: اختلالات روانی

 بعضی گلایه‌های مراجعه کنندگان برای مشاوره در زمینه زندگی مشترک، این است که «همسرم قدر محبت‌های من را نمی‌داند». معمولا در ریشه‌یابی این موضوع در زندگی زوجین، مسئله به این بر می‌گردد که زن و شوهرها با تفاوت‌های روانی یکدیگر آشنا نیستند.مطالعه ادامه این مطلب به شما کمک می‌کند به درک بهتری از این موضوع دست یابید و این برداشت اشتباه را که «همسرم قدر محبت‌های من را نمی‌داند» از ذهن‌تان پاک کنید.

روش‌های ابراز محبت به همسر

گاهی ابراز محبت های زبانی،گاهی محبت نگاه یا محبت چهره به چهره همراه با سکوت، گاهی محبت نوشتاری، گاهی محبت پیامکی، گاهی هدیه دادن، گاهی توجه کردن به همسر، گاهی احترام به خانواده همسر و گاهی ایجاد تنوع در شیوه لباس پوشیدن مردان و زنان در خانه برای همسران‌شان نوعی ابراز محبت محسوب می‌شود.

بر اساس نیازهای خودتان محبت نکنید

البته در بعضی جلسات مشاوره افراد شکایت می کنند که ما اظهار محبت را با روش‌های مختلف داریم، اما طرف مقابلمان قدر آن‌ را نمی‌داند و گاهی هم گفته می‌شود: “من چه محبت کنم و چه محبت نکنم، برای همسرم فرقی ندارد بنابراین چه دلیلی دارد باز هم محبت کنم!” جالب است بدانید این اعتراضات بیشتر در میان زوجینی شایع است که بر اساس نیازهای خودشان به همسرشان محبت می‌کنند؛ برای مثال خانمی دوست دارد شوهرش به او عزیزم بگوید، خودش به شوهرش عزیزم می‌گوید به امید این که وی نیز به او این کلمه را بگوید و شاید گاهی خستگی و یا بالاتر از آن تفاوت‌های روانی بین زنان و مردان را نادیده انگاشته‌اید که چنین فکر اشتباهی می‌کنید. در همین رابطه برای شما مثالی از ابراز محبت کلامی می‌زنم تا بیشتر بتوانید رفتارهای خودتان را ارزیابی کنید. تفاوت کلمات محبت آمیز مردان با زنان در رابطه با ابراز محبت کلامی، زنان بیشتر دوست دارند یا کلمات محبت‌آمیز و عاشقانه بشنوند یا کلماتی که زیبایی و محبوبیت آنان را نزد همسرشان نشان دهد؛ اما در آقایان این گونه “قربون صدقه رفتن‌ها” تاثیر چندانی ندارد بلکه مایل هستند کلماتی را که اقتدار و غرور مردانه‌شان را تحریک می‌کند بشنوند؛ برای مثال

در خانم‌ها: عزیزم، گلم، دل‌آرامم، خانمم، زیبای من و …

در آقایان: تو باعث افتخار منی، زندگی با تو برای من آرام بخش است، از تلاش تو برای رفاه خودم و بچه‌ها ممنونم و … .

بنابراین زوجینی که ادعا می‌کنند همسرشان نسبت به محبت‌های آن‌ها بی‌توجه است باید بدانند که شاید گاهی نیاز خود را در نظر گرفته و نسبت به نیاز همسرشان بی توجه بوده اند. به طور طبیعی چنین زوجینی برای بهبود رابطه بین خود و همسرشان باید از تفاوت‌های روانی بین زنان و مردان آگاهی بیشتری کسب کنند و هم‌چنین از روش‌های ابراز محبت ذکر شده، بیش از قبل و با توجه به تاثیر بیشتر بر جنسیت و شخصیت همسرشان استفاده کنند.

به‌ بهانه پر بازدید شدن ویدئویی از سلفی ‌گرفتن یک خانم در زمان نجات از ساختمان آتش ‌گرفته، به‌ انگیزه‌ها و عوارض عکس‌ گرفتن زیاد از خود پرداختیم
 یک کاربر شبکه‌های اجتماعی با انتشار ویدئویی از لحظه نجات یک خانم توسط آتش ‌نشانی نوشت: «ساختمان کناری ما دچار حریق شده، اومدن نجات ‌شون بدن، خانم موقع اومدن پایین داره سلفی می‌گیره! این جور همسایه ‌های باحالی داریم». تب سلفی گرفتن و به اشتراک‌ گذاری آن در اینستاگرام و دیگر شبکه‌های اجتماعی، روز به روز بیشتر می‌شود و حتی بعضی افراد، جان‌شان را در این راه از دست می‌دهند. طبق آمارهای منتشر شده در حد فاصل سال‌های 2011 تا 2018 میلادی، میزان
 مرگ و میر ناشی از گرفتن عکس ‌های سلفی در جهان، ۲۵۹ نفر ثبت شده است که گفته می‌شود بیشتر جان باختگان را مردان رده سنی ۲۰ و ۲۱ ساله  تشکیل داده‌اند. در ادامه و به بهانه پربازدید شدن ویدئوی این خانم در شبکه‌های اجتماعی، نگاهی روان ‌شناسانه به سلفی‌ گرفتن زیاد خواهیم داشت.

   از سلفی تا خودشیفتگی و احساس دوست ‌داشتنی نبودن
افرادی که از زندگی خود مرتب عکس می‌گیرند و دغدغه اشتراک‌ گذاری آن‌ها را با دیگران دارند، معمولا دچار خودشیفتگی و اختلالات فکری و روانی هستند. هر چه زمان بیشتری پای شبکه‌های اجتماعی صرف شود، اختلالات شدت می‌گیرد و سلامت روانی فرد آسیب بیشتری می‌بیند. روان ‌شناسان می‌گویند که اگر روزی بیشتر از ۳ عکس سلفی از خودتان می‌گیرید، باید سلامت روان خود را بررسی کنید. سلفی گرفتن بیش از حد می‌تواند مشکل ساز باشد و تحقیقات نشان داده اشتراک‌ گذاری بیش از حد عکس‌های شخصی در رسانه‌های اجتماعی می‌تواند به روابط اجتماعی هم آسیب برساند. پژوهش‌ها روی صدها کاربر واقعی اینستاگرام نشان داده است کسانی که سلفی‌های زیادی ارسال می‌کنند، کمتر دوست ‌داشتنی هستند، احساس موفقیت و امنیت کمتری می‌کنند و کمتر برون‌گرا هستند. به ‌طور کلی گرفتن و روتوش عکس‌های سلفی ممکن است تاثیر منفی بر تصویر بدن و عزت ‌نفس به خصوص برای دختران و زنان جوان داشته باشد. استفاده از رسانه‌های اجتماعی با نگرانی‌های ظاهری، ارتباط مستقیم دارد.

  6 انگیزه افراد برای سلفی ‌گرفتن
شش انگیزه اصلی برای گرفتن سلفی وجود دارد: 1- اعتماد به نفس (مثلا گرفتن سلفی برای افزایش احساس مثبت بیشتر به خود). 2- بهبود محیط (سلفی در مکان‌های خاص برای اثبات داشتن احساس خوب و نشان ‌دادن به دیگران). 3- رقابت اجتماعی (گرفتن سلفی برای گرفتن لایک بیشتر در رسانه‌ها). 4- جلب توجه. 5- تغییر حالت روانی (سلفی برای این که احساس بهتری داشته باشید). 6- انطباق ذهنی (گرفتن سلفی برای همخوانی با گروه اجتماعی و همسالان خود).

  میل وسواسی اجباری به سلفی
یک مطالعه جدید جهانی نشان می‌دهد که سال 2021 به‌ طور میانگین هفته‌ای یک مورد مرگ و میر مرتبط با سلفی گرفتن رخ داد که بیشتر شامل جوانانی می‌شد که سعی می‌کردند عکس‌های سلفی پر مخاطره‌ای برای جذب فالوئرهای بیشتر در شبکه‌های اجتماعی بگیرند. در این بین، بعضی از افراد هم به اختلال سلفیتیس(selfitis) مبتلا هستند. این اختلال شامل میل وسواسی اجباری برای گرفتن عکس از خود و ارسال آن‌ها در رسانه‌های اجتماعی به عنوان راهی برای جبران فقدان اعتماد به نفس و پرکردن خلأ صمیمیت است. این اختلال در سه
سطح مرزی، متوسط و شدید طبقه‌بندی می‌شود. اگر سه سلفی در روز از خود می‌گیرید اما آن‌ها را منتشر نمی‌کنید خود را در سطح مرزی بدانید. اگر حداقل سه سلفی از خود در روز منتشر می‌کنید، دچار سلفیتیس متوسط هستید. اگر دچار وسواس و تمایل غیرقابل کنترل برای گرفتن و انتشار بیش از شش سلفی در روز هستید، دچار اختلال شدید هستید. توجه داشته باشید که ابتلا به نوع شدید این اختلال با افسردگی، اضطراب، نارضایتی از بدن و افزایش تمرکز بر ظاهر مرتبط است.

 یک توصیه کاربردی به والدین
درست است که سلفی گرفتن می‌تواند عوارض خاص خود را داشته باشد اما به هر صورت همچنان این سبک عکس‌ گرفتن، سبک محبوب عکاسی بسیاری از افراد و به ویژه نوجوانان و جوانان است. اگر فرزندی دارید که نگران او در این زمینه هستید، توجه داشته باشید که سرزنش او بابت این رفتار، تنها باعث تشدید عوارض در او می‌شود. پس در عوض این کار، سعی کنید ارتباط خود را با او افزایش دهید و او را تشویق کنید تا درباره این موضوع بیشتر اطلاع کسب کند. آگاهی از عوارض می‌تواند به استفاده بهتر منجر شود.

نویسنده : ویدا ادبی| ‌کارشناس ‌ارشد روان ‌شناسی بالینی

بیست ستون/ جواهرات جزو از لوازم شخصی و ارزشمند ما هستند. برای مثال یک جفت گوشواره مرواریدی زیبا و پلاتینی که بر روی گوش شما قرار گرفته است در مکان‌های پر نور درخشان به نظر می‌رسد. از این رو برطبق نظر متخصصین موسسه غیر انتفاعی GIA مواد شیمیائی که به صورت روزانه با آن‌ها سروکار دارید مانند اسپری مو، لوسیون ها، عطر و یا دیگر لوازم آرایشی می‌تواند آسیب فراوانی به صدف مروارید درخشان شما وارد نموده و عیار جواهرات شما را در محیط های نورانی پایین بیاورد.
زمانی که یاد می‌گیرید چگونه از جواهرات ارزشمند خود مراقبت کنید، دنیای متفاوتی در محافظت از زیبایی و مراقبت از کیفیت جواهراتی خواهید داشت که ارثیه‌ای درخشان برای نسل آینده شماست.
GIA می‌گوید نور و گرما می‌تواند در دوام سنگ‌های قیمتی رنگی و رنگ آن‌ها تاثیر بگذارد. همانطور که اشعه مضر خورشید به پوست آسیب می‌رساند، در طول زمان می‌تواند رنگ سنگ‌ها را هم کم رنگ و آن‌ها را سست نماید؛ مانند سنگ‌های یاقوت ارغوانی، کانزیت، یاقوت زرد و برجسته کاری‌های پوست حلزونی صورتی رنگ. مروارید و جواهرات حساس دیگر، مانند عاج، وقتی در معرض نور زیاد قرار گیرند، سفید می‌شوند. جواهرات دیگر، به خصوص کهربا وقتی زیاد در معرض نور آفتاب قرار گیرد، تیره می‌شوند.
گرمای زیاد و تغییرات دما نیز سنگ جواهر را می‌شکند. گرما می‌تواند به راحتی رطوبت طبیعی موجود در بعضی از سنگ‌های قیمتی را که برای حفظ زیبایی به آن نیاز دارند، از بین ببرد. به عنوان مثال، مروارید، می‌تواند خشک شود، ترک بردارد و بی رنگ شود. سنگ چشم گربه (اپال) هم می‌تواند سفید یا قهوه‌ای شود، ترک‌های ریز بردارد و رنگ خود را از دست بدهد.
تماس با مواد شیمیائی نیز فلزات گران‌بها -طلا، نقره و پلاتین را بی رنگ نموده و به آن‌ها آسیب می‌زند. همچنین ممکن است به بعضی از جواهرات رنگی آسیب وارد نماید. جواهرات فاخر را قبل از اینکه وارد استخر شنایی که کلر دارد بروید یا قبل از استفاده از شوینده‌های خانگی در بیاورید. بسیاری از این شوینده‌ها دارای آمونیاک هستند و فقط بر روی الماس و سنگ‌های رنگی با دوام بیشتر، اثر کمتری دارند. سفید کننده کلردار، نیز از شوینده‌های معمول خانگی است که به آلیاژهای طلا آسیب می‌زند.
GIA توصیه می‌کند بیشتر سنگ‌های رنگی را با آب گرم، صابون ملایم (بدون پاک کننده) و با یک برس نرم بشویید. می‌توان از یک مسواک نرم با یک پارچه نخی بی رنگ نیز برای این کار استفاده کرد. زمانی که کار شستشوی جواهرات را انجام می‌دهید درپوش تخلیه دستشوئی را وصل کنید تا وقتی سنگ‌ها از دستتان افتادند نگران نشوید.
جواهرات حساس، مانند مروارید، به راحتی سائیده می‌شوند. GIA توصیه می‌کند از برس های زبر آرایشی برای تمیزکاری آن‌ها استفاده نکنید و از آب گرم آغشته به صابون استفاده نمایید. جواهر را روی حوله قرار دهید تا خشک شوند. رشته مرواریدهای خیس، کثیفی را جذب نموده بنابراین تا کاملا خشک نشدند به آن‌ها دست نزنید. پوشش جواهرات را باید سالی یک‌بار تعویض نمود.
محل مناسب نگهداری جواهرات اغلب باید بررسی شود. جواهرات نباید داخل کشو یا بر روی میز آرایش که محلی برای کشش و شکستن جواهرات است، کشیده شود. جواهرات را در جعبه‌ای قرار داده و در مکان امنی نگهداری کنید. برای مثال، نقره‌ی تمام عیار، باید در کیف مخصوص یا پوشش ضد لکه قرار گیرد.
جعبه‌های جواهری که جداگانه برای انگشتر، گردن بند و دستبند در نظر گرفته شده‌اند نیز ایده آل هستند؛ مانند مروارید، سنگ چشم گربه هم رطوبت هوا را جذب می‌نماید. انگشتر چشم گربه یا گوشواره مروارید را در جای خشک نگهداری نمایید و در جعبه‌ای قابل اطمینان قرار دهید تا آسیبی به آن نرسد. وقتی با جواهرات سفر می‌کنید، مواظب باشید تا جواهرات بر روی سطوح کشیده نشده یا آسیب دیگری ناشی از افتادن اشیاء، به آن‌ها وارد نشود.
بسیاری از جواهر فروشی‌ها خدمات بازرسی یا تمیزکاری حرفه‌ای و رایگان هم ارائه می‌دهند.GIA توصیه می‌کند از یک جواهری حرفه‌ای یا جواهر شناس در این مورد مشاوره بگیرید.