برچسب: بارداری مولار

بیا نی نی: حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده یا هرگز به جنین تبدیل نمی‌شود (کامل) یا این که به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی).
در حاملگی های طبیعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای دیگر را تکثیر می‌کنند، بنابراین دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هیچ کروموزومی از مادر در آن موجود نیست. در این حالت، جنین، کیسه جنینی یا هیچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کیسه های شبیه به خوشه انگور را تشکیل می‌دهد.
در بیشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نیز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراین به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و یا این که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند).
در این حالت، در میان توده  بافت غیر طبیعی که شبیه خوشه انگور است، چندین بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغار می‌کند، بنابراین ممکن است که جنین یا فقط تعدادی بافت جفتی و یا کیسه جنینی وجود داشته باشد. اما حتی اگر جنینی به وجود بیاید، در بیشتر موارد آن قدر غیر طبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد. اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گیرید، احتمال ندارد که هیچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهدیدتان کند.

حاملگی های مولار چقدر رایج هستند؟

در هر یک هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارید یا قبلاً حاملگی مولار یا دو و یا تعداد بیشتری سقط جنین داشته اید، احتمال اینکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بیشتر خواهد بود.

چگونه می توانم تشخیص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟
در ابتدا ممکن است علائم یک حاملگی معمولی را داشته باشید، اما پس از مدتی لکه ها یا خونریزی بیشتری را خواهید دید. خونی که از بدنتان خارج می شود ممکن است قرمز روشن یا قهوه ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خونریزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی یا دیرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنین ممکن است حالت تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بیشتر می‌شود) داشته باشید. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پیش‌آبستنی  می‌شوند. با این وجود، از آنجایی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می آید که این حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید.
در صورت داشتن لکه یا خونریزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. داشتن لکه یا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نیست، اما احتمالاً پزشکتان آزمایش سونوگرافی را تجویز می‌کند تا دلیل خونریزی را پیدا کند. وی همچنین ممکن است برای اندازه گیری سطح هورمون hCG، آزمایش خونی از شما بگیرد. اگر دارای حاملگی مولار باشید، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کیسه هایی را که شبیه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود.

چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟

چنانچه تشخیص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) یا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غیر طبیعی نیاز پیدا خواهید کرد. این عمل را می توان تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. همچنین پزشکان می‌توانند از راه درون وریدی درد شما را تسکین دهند.
در عمل D&C، پزشک سپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز  و گردنه رحم را با میله های فلزی باریکی متسع می کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی تو¬خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس) عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. در نهایت، وی با استفاده از یک وسیله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی دیواره های رحم بر می‌دارد.
به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه X از سینه تان عکس بگیرند تا ببینند آیا سلول‌های غیر طبیعی به ریه ها انتشار یافته اند یا خیر. به ندرت اتفاق می افتد که این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن انتشار یابند، اما اگر چنین شود، ریه ها بیشتر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند.
ممکن است پزشکتان بخواهد میزان hCG خون شما را هفته ای یک بار اندازه بگیرد تا اطمینان حاصل کند که در حال کاهش یافتن است ( این کاهش بیانگر این است که دیگر هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا یک سال، هر یک ماه یا دو ماه یک بار اندازه گیری شود.
نکته قابل توجه: اگر تصمیم گرفته اید که دیگر بچه دار نشوید، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنید؛ چرا که با این کار خطر بازگشت سلول های غیر طبیعی کمتر خواهد شد.
به طور کلی،  سلول های غیر طبیعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولا
ر کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. این پدیده بیماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic  نامیده می شود. اگر چنین چیزی برای شما رخ دهد، باید تحت شیمی درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار بگیرید؛ همچنین آزمایش های دیگری از قبیل اسکن CAT یا MRI جهت کسب اطمینان از عدم گسترش بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، گرفته خواهد شد.
با درمان سریع و متناسب، تقریباٌ 100 درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته است، قابل درمان خواهد بود. حتی در موارد نادری که سلول‌های غیر طبیعی به اندام های دیگر گسترش یافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. پس از آن که به بهبودی کامل رسیدید، لازم است که hCG به مدت یک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمایش هایی دیگر نیز انجام شود

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟

تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دریافت کرده اید، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسید، تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه دارید. اگر قبل از این زمان حامله شوید، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و دیگر پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیر طبیعی بازگشته است یا خیر.
خبر خوب این است که حاملگی مولار حتی اگر شیمی درمانی کرده باشید،  بر روی باروری یا توانایی شما برای داشتن یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنین احتمال این که حاملگی مولار دیگری داشته باشید تنها 1 یا 2 درصد است. در تمام حاملگی های بعدی برای اطمینان از این که همه چیز به خوبی پیش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمایش سونوگرافی انجام دهید.

چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بیایم؟

داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن دیگری که سقط جنین کرده است، شما نیز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنید، با این تفاوت که در این مورد شما شرایطی غیر طبیعی داشته اید که بیشتر مردم چیزی از آن نشنیده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نیز نگران هستید. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه شوید، همچنین ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غیر طبیعی مزمن، بسیار مضطرب باشید. اگر بیماری مزمنی دارید، شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی ضعیف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند.
ممکن است به خاطر این تجربه احساس کنید که زندگی تان نابود شده است. همسرتان نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شاید نتواند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از شما پیدا کند. اگر فکر می کنید که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با این مسئله کمک کند، حتماً این کار را بکنید. از پزشک خود بپرسید کجا می‌توانید مشاوره دریافت کنید یا گروه های حمایت‌کننده را بیابید.    

بیا نی نی: حاملگی مولار هنگامی رخ می‌دهد که در تخم بارور شده ناهنجاری های خاصی وجود داشته باشد. تخم بارور شده یا هرگز به جنین تبدیل نمی‌شود (کامل) یا این که به شکل غیر طبیعی رشد می‌کند و نمی‌تواند زنده بماند (نسبی).
در حاملگی های طبیعی، تخم بارور شده دارای 23 کروموزوم از پدر و 23 کروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلی های مولار کامل، کروموزوم های مادر در تخم بارور شده وجود ندارند و کروموزوم های پدر نسخه ای دیگر را تکثیر می‌کنند، بنابراین دو نسخه از کروموزوم های پدر در تخم وجود دارد و هیچ کروموزومی از مادر در آن موجود نیست. در این حالت، جنین، کیسه جنینی یا هیچ بافت جفتی نرمالی وجود ندارد. در عوض، جفت توده ای از کیسه های شبیه به خوشه انگور را تشکیل می‌دهد.
در بیشتر حاملگی های مولار جزئی، تخم بارور شده کروموزوم های مکمل مادر را نیز دارد، اما کروموزوم های پدر دو برابر می‌شوند، بنابراین به جای 46 کروموزوم، 69 کروموزوم وجود خواهد داشت (این پدیده زمانی می‌تواند رخ دهد که کروموزوم های موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و یا این که دو اسپرم تخم مشابهی را بارور کنند).
در این حالت، در میان توده  بافت غیر طبیعی که شبیه خوشه انگور است، چندین بافت جفتی به وجود خواهد آمد. جنین رشد خود را آغار می‌کند، بنابراین ممکن است که جنین یا فقط تعدادی بافت جفتی و یا کیسه جنینی وجود داشته باشد. اما حتی اگر جنینی به وجود بیاید، در بیشتر موارد آن قدر غیر طبیعی است که نمی‌تواند زنده بماند. از دست دادن حاملگی به این شکل می‌تواند ترسناک و ناراحت کننده باشد. اما تا زمانی که تحت درمان مقتضی قرار می‌گیرید، احتمال ندارد که هیچ گونه عواقب جسمانی دراز مدت تهدیدتان کند.

حاملگی های مولار چقدر رایج هستند؟

در هر یک هزار حاملگی در ایالات متحده، یک حاملگی مولار وجود دارد. اگر زیر 20 سال یا بالای 40 سال سن دارید یا قبلاً حاملگی مولار یا دو و یا تعداد بیشتری سقط جنین داشته اید، احتمال اینکه حاملگی تان از نوع مولار باشد، بیشتر خواهد بود.

چگونه می توانم تشخیص دهم که حاملگی من از نوع مولار است؟
در ابتدا ممکن است علائم یک حاملگی معمولی را داشته باشید، اما پس از مدتی لکه ها یا خونریزی بیشتری را خواهید دید. خونی که از بدنتان خارج می شود ممکن است قرمز روشن یا قهوه ای رنگ، پیوسته یا منقطع و اندک یا شدید باشد. این خونریزی می‌تواند شش هفته پس از حاملگی یا دیرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنین ممکن است حالت تهوع و استفراغ شدید، انقباض یا تورم شکم (ادرارتان از حد معمول بیشتر می‌شود) داشته باشید. برخی از زنان در صورت داشتن حاملگی مولار، قبل از اواسط حاملگی، دچار تشنج پیش‌آبستنی  می‌شوند. با این وجود، از آنجایی که امروزه دستگاه های سونوگرافی به پزشکان کمک می‌کنند تا حاملگی مولار را زودتر تشخیص دهند، به ندرت پیش می آید که این حاملگی ها آن قدر طول بکشد که چنین شرایطی به وجود آید.
در صورت داشتن لکه یا خونریزی در دوران حاملگی، بی درنگ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید. داشتن لکه یا خون لزوماً به معنای حاملگی مولار نیست، اما احتمالاً پزشکتان آزمایش سونوگرافی را تجویز می‌کند تا دلیل خونریزی را پیدا کند. وی همچنین ممکن است برای اندازه گیری سطح هورمون hCG، آزمایش خونی از شما بگیرد. اگر دارای حاملگی مولار باشید، دستگاه آلتراسوند در ادرارتان کیسه هایی را که شبیه به خوشه‌های انگور هستند نشان خواهند داد و سطح hCG بالاتر از حد طبیعی خواهد بود.

چه درمانی برای حاملگی مولار وجود دارد؟

چنانچه تشخیص دهند که حاملگی شما از نوع مولار است، به D&C (اتساع و کورتاژ) یا کورتاژ ساکشن جهت برداشتن بافت غیر طبیعی نیاز پیدا خواهید کرد. این عمل را می توان تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام داد. همچنین پزشکان می‌توانند از راه درون وریدی درد شما را تسکین دهند.
در عمل D&C، پزشک سپکیولم را وارد مهبل کرده و گردنه رحم و مهبل را با یک محلول ضد عفونی کننده تمیز  و گردنه رحم را با میله های فلزی باریکی متسع می کند. وی سپس یک لوله پلاستیکی تو¬خالی را از داخل گردنه رحم (سرویکس) عبور داده و بافت مربوط به جنین را به درون آن مکش می‌کند. در نهایت، وی با استفاده از یک وسیله قاشق مانند به نام کورت curette به آرامی مابقی بافت به جا مانده را از روی دیواره های رحم بر می‌دارد.
به احتمال زیاد در این مرحله با اشعه X از سینه تان عکس بگیرند تا ببینند آیا سلول‌های غیر طبیعی به ریه ها انتشار یافته اند یا خیر. به ندرت اتفاق می افتد که این سلول‌ها به جاهای دیگر بدن انتشار یابند، اما اگر چنین شود، ریه ها بیشتر از هر جای دیگری در معرض تهدید قرار دارند.
ممکن است پزشکتان بخواهد میزان hCG خون شما را هفته ای یک بار اندازه بگیرد تا اطمینان حاصل کند که در حال کاهش یافتن است ( این کاهش بیانگر این است که دیگر هیچ بافت مولاری وجود ندارد). هنگامی که سطح این هورمون به مدت چند هفته متوالی به صفر برسد، هنوز هم لازم است که تا یک سال، هر یک ماه یا دو ماه یک بار اندازه گیری شود.
نکته قابل توجه: اگر تصمیم گرفته اید که دیگر بچه دار نشوید، ممکن است عمل برداشتن رحم را به جای D&C انتخاب کنید؛ چرا که با این کار خطر بازگشت سلول های غیر طبیعی کمتر خواهد شد.
به طور کلی،  سلول های غیر طبیعی در حدود 2 درصد از زنانی که حاملی مولار نسبی دارند و 10 درصد زنان با حاملگی مولا
ر کامل، پس از آن که بافت برداشته می شود، همچنان باقی می مانند. این پدیده بیماری تروپوبلاستی آبستنی مزمنgestational trophoblastic  نامیده می شود. اگر چنین چیزی برای شما رخ دهد، باید تحت شیمی درمانی با یک یا چند داروی ضد سرطان قرار بگیرید؛ همچنین آزمایش های دیگری از قبیل اسکن CAT یا MRI جهت کسب اطمینان از عدم گسترش بیماری به جاهای دیگر غیر از رحم، گرفته خواهد شد.
با درمان سریع و متناسب، تقریباٌ 100 درصد موارد این بیماری وقتی هنوز از رحم به جاهای دیگر بدن گسترش نیافته است، قابل درمان خواهد بود. حتی در موارد نادری که سلول‌های غیر طبیعی به اندام های دیگر گسترش یافته اند، 80 تا 90 درصد از موارد را می‌توان درمان نمود. پس از آن که به بهبودی کامل رسیدید، لازم است که hCG به مدت یک سال به طور منظم تحت کنترل باشد و احتمالاً آزمایش هایی دیگر نیز انجام شود

چه موقع می توانم دوباره حامله شوم؟

تفاوتی نمی‌کند که چه نوع درمانی را دریافت کرده اید، در هر حال لازم است پس از آن که سطح hCG در خون شما به صفر رسید، تا یک سال برای حاملگی مجدد دست نگه دارید. اگر قبل از این زمان حامله شوید، سطح hCG در خون شما بالا می‌رود و دیگر پزشک قادر نخواهد بود تشخیص دهد که آیا بافت غیر طبیعی بازگشته است یا خیر.
خبر خوب این است که حاملگی مولار حتی اگر شیمی درمانی کرده باشید،  بر روی باروری یا توانایی شما برای داشتن یک حاملگی طبیعی تأثیر نخواهد گذاشت. خطر افزایش احتمال مرگ جنین، نقص مادرزادی، زایمان زودرس یا دیگر عواقب برای شما وجود ندارد و همچنین احتمال این که حاملگی مولار دیگری داشته باشید تنها 1 یا 2 درصد است. در تمام حاملگی های بعدی برای اطمینان از این که همه چیز به خوبی پیش می‌رود، لازم است در سه ماهه اول آزمایش سونوگرافی انجام دهید.

چگونه می توانم با احساس ترس و شکستم کنار بیایم؟

داشتن حاملگی مولار می‌تواند ترسناک باشد. مثل هر زن دیگری که سقط جنین کرده است، شما نیز با از دست دادن حاملگی خود دست و پنجه نرم می‌کنید، با این تفاوت که در این مورد شما شرایطی غیر طبیعی داشته اید که بیشتر مردم چیزی از آن نشنیده اند و به علاوه، در مورد سلامتی خود نیز نگران هستید. باید حداقل به مدت یک سال هر هفته یا هر ماه توسط پزشک معاینه شوید، همچنین ممکن است به خاطر احتمال داشتن سلول‌های غیر طبیعی مزمن، بسیار مضطرب باشید. اگر بیماری مزمنی دارید، شیمی درمانی می‌تواند تا حد زیادی ضعیف‌تان کند و حتی حاملگی بعدی را به آینده دورتری موکول کند.
ممکن است به خاطر این تجربه احساس کنید که زندگی تان نابود شده است. همسرتان نیز ممکن است احساس غم و اندوه و درماندگی بکند و همچنن شاید نتواند راهی را برای ابراز این احساسات یا حمایت از شما پیدا کند. اگر فکر می کنید که مشاوره می تواند به شما و همسرتان در کنار آمدن با این مسئله کمک کند، حتماً این کار را بکنید. از پزشک خود بپرسید کجا می‌توانید مشاوره دریافت کنید یا گروه های حمایت‌کننده را بیابید.    

 بیا نی نی به نقل از سلامت نیوز: از مهم‌ترین علت‌های لکه‌بینی در این دوران، می‌توان به بی‌کیفیت بودن نطفه تشکیل ‏شده و در نتیجه احتمال سقط یا خوب نبودن محل کاشته شدن جنین به‌خصوص بارداری خارج رحمی اشاره کرد.

شاید تا به حال اسم «بچه خوره» به گوش‌تان خورده باشد یا الان که قصد بچه‌دار شدن دارید، با سرچ اینترنتی و پرس و جو از دیگر مادرها، با «بارداری مولار» آشنا شده باشید اما جزئیات آن را به درستی ندانید.
حقیقت این است که «بارداری مولار» به هیچ‌وجه عارضه شایعی نیست اما اسم «بچه خوره» خیلی ترسناک است و «بارداری مولار» هم بسیار ناامیدکننده است؛ بنابراین جای تعجبی ندارد که در موردش نگران باشید.
در ادامه شما با پدیده «بارداری مولار» یا همان بچه‌خوره، انواع بارداری مولار، علت و عوارضش و نحوه پیشگیری از آن بیشتر آشنا می‌شوید.

بارداری مولار یا «بچه خوره» چیست؟

بارداری مولار یا بارداری مولار که در اصلاح عامیانه به آن «بچه خوره» گفته می‌شود، نوعی «مول هیداتی‌فرم» است؛ نوع نادری از بارداری که به خاطر رشد غیر طبیعی «تروفوبلاست‌ها» شکل می‌گیرد؛ تروفوبلاست‌ها سلول‌هایی هستند که به طور طبیعی در جفت رشد می‌کنند.

انواع بارداری مولار:

دو نوع  بارداری مولار وجود دارد: مول کامل و مول ناقص یا مول جزئی.

• در یک بارداری مولارکامل، بافت جفت غیرطبیعی و متورم است و به شکل یک کیست پر از مایع درمی‌آید. ضمن اینکه در این نوع بارداری هیچ نوع بافت جنینی تشکیل نمی‌شود.
• در بارداری مولار ناقص، احتمال حضور بافت طبیعی جفت همزمان با شکل‌گیری بافت غیر طبیعی جفت وجود دارد. حتی در این نوع بارداری ممکن است رویان و قلب هم شکل بگیرد اما به خاطر غیر طبیعی بودن، نمی‌تواند زنده بماند و رشد کند و معمولا همان اوایل بارداری سقط می‌شود.

یک بارداری مولار می‌تواند با پیچیدگی‌های جدی شامل یک نوع نادر سرطان همراه باشد و نیاز به درمان سریع دارد.

علائم بارداری مولار

اوایل بارداری مولار درست مثل یک بارداری نرمال و معمولی است اما بیشتر بارداری‌های مولار باعث علائم و نشانه‌های خاصی مثل خونریزی (با خون قهوه‌ای تیره تا قرمز روشن) واژینال در سه ماهه اول، تهوع و استفراغ شدید، گاهی با دفع کیست‌های خوشه‌ای و انگور مانند از مجرای واژن و نیز درد یا فشار لگنی همراه است.
اگر هیچ نشانه‌ای ندارید یا نشانه‌های بارداری مولار را تجربه می‌کنید، با متخصص زنان و زایمان یا ماما مشورت کنید.
او می‌تواند علائم بارداری مولار شامل: رشد سریع رحم (رحم به نسبت سن بارداری بزرگتر است)، فشار خون بالا، پره اکلامپسی (شرایطی که در آن فشار خون مادر بعد از هفته ۲۰ بارداری بالا رفته و پروتئین در ادرارش دفع می‌کند)، کیست‌های رحمی، کم‌خونی و پرکاری تیروئید را شناسایی کند.

علت بارداری مولار چیست؟

تخمکی که به صورت غیرطبیعی بارور شده، عامل بچه‌خوره یا همان بارداری مولار است. سلول‌های انسان به طور طبیعی حاوی ۲۳ جفت کروموزوم است. در هر جفت یک کروموزوم از پدر و یک کروموزوم از مادر می‌آید.
در یک بارداری مولار کامل، یک تخمک خالی با یک یا دو اسپرم بارور می‌شود و تمام ماده ژنتیکی‌اش را از پدر می‌گیرد. در چنین شرایطی، کروموزوم‌های تخمک مادر از دست رفته یا غیر فعالند و در عوض دو نسخه از کروموزوم‌های پدر حضور دارد.
در یک بارداری مولار ناقص یا جزئی، مدت کوتاهی بعد از لقاح کروموزوم‌های مادر از بین رفته یا غیرفعال می‌شوند اما کروموزوم‌های پدر تکثیر و رشد می‌کنند. در نتیجه، رویان به جای ۴۶ کروموزوم، ۶۹ کروموزوم دارد. این اتفاق به خصوص زمانی که تخمک توسط ۲ اسپرم بارور می‌شود، رخ می‌دهد و منجر به شکل‌گیری یک نسخه اضافی از ماده ژنتیکی پدر می‌شود.
البته احتمال بروز بارداری مولار نهایتا یکی در هر هزار بارداری است. اما فاکتورهای مختلفی از جمله سن مادر با بارداری مولار مرتبط هستند،
بارداری مولار بیشتر در زنان بالای ۳۵ سال یا زنان زیر ۲۰ سال رخ می‌دهد. البته اگر خانمی سابقه بارداری مولار داشته باشد، احتمال بروز دوباره بچه خوره برایش بیشتر است؛ احتمال تکرار بارداری مولار به طور متوسط یکی در هر ۱۰۰ خانم است.

سختی‌های بارداری مولار

بعد از خارج کردن مول هیداتی‌فرم، ممکن است سلول‌های غیرعادی مول در رحم باقی مانده و به رشد خود ادامه دهد. به چنین شرایطی «نئوپلازی تروفوبلاستیک بارداری یا GTN» می‌گویند که حداکثر در ۱۵ تا ۲۰ درصد بارداری‌های مول کامل و ۵ درصد بارداری‌های مول ناقص چنین اتفاقی می‌افتد.
یکی از نشانه‌های تروفوبلاستیک مزمن GTN بالا بودن سطح HCG (گنادوتروپین جفتی انسان)- یکی از هورمون‌های بارداری- بعد از برداشتن مول هیداتی‌فرم است.
در بعضی موارد، یک مول هیداتی‌فرم مهاجم به لایه میانی دیواره رحم نفوذ کرده و باعث خونریزی واژینال می‌شود. GTN مزمن معمولا به صورت موفقیت آمیز و در بیشتر مواقع با شیمی‌درمانی درمان می‌شود.
گزینه درمانی دیگر برداشتن رحم (هیسترکتومی) است. در موارد نادری، نوع سرطانی GTN که به «کوریوکارسینوما» مشهور است، رشد کرده و به سایر اندام‌ها سرایت می‌کند.
کوریوکارسینوما معمولا به طور موفقیت‌آمیزی با چند داروی ضد سرطان درمان می‌شود و عموما چنین شرایطی به دنبال یک بارداری مولار کامل رخ می‌دهد تا بارداری مولار ناقص.

جلوگیری از بارداری مولار

اگر سابقه بارداری مولار دارید، باید قبل از بارداری دوباره با متخصص بیماری‌های زنان یا ماما صحبت کنید. او به شما خواهد گفت که بهتر است حداقل ۶ ماه تا یکسال صبر کنید و بعد اقدام به بارداری دوباره کنید.
ریسک بروز دوباره بارداری مول کم است اما زنانی که سابقه بارداری مولار دارند، بیشتر از زنانی که سابقه‌ای در این زمینه ندارند، در معرض تجربه مجدد آن هستند.
در هر بارداری بعد از بچه خوره، متخصص زنان و زایمان با کمک سونوگرافی زودتر از موعد معمول، شرایط شما را بررسی می‌کند تا از رشد طبیعی جنین مطمئن شود.
ضمن اینکه ممکن است پزشک‌تان از شما بخواهد در بارداری، آزمایش ژنتیک بدهید؛ آزمایشی که می‌تواند بارداری مولار را تشخیص دهد.

شناسایی بارداری مولار 

اگر پزشک‌تان با توجه به شرایط شما به بارداری مولار شک کند، از شما آزمایش خون می‌گیرد تا سطح HCG خون‌تان بررسی شود.
تجویز سونوگرافی هم یکی دیگر از روش‌های شناسایی مول هیداتی‌فرم است. با یک سونوگرافی استاندارد، امواج صوتی با فرکانس بالا به سوی بافت‌های ناحیه شکم و لگن هدایت می‌شوند. از آنجایی که در اوایل بارداری رحم و لوله‌های فالوپ به واژن نزدیک‌ترند تا سطح شکم، ممکن است سونوگرافی از طریق دستگاهی میله‌مانند که در واژن قرار مي‌گیرد، انجام دهند.
مواردی که در سونوگرافی از یک مول کامل، که در هفته‌های هشتم تا نهم بارداری قابل تشخیص است، مشخص می‌شود شامل این موارد است: هیچ رویان یا جنینی وجود ندارد، هیچ مایع آمنیوتیکی نیست، یک جفت کیستی ضخیم تقریبا تمام رحم را پر کرده، کیست‌های رحمی.
مواردی که در سونوگرافی از یک مول ناقص مشخص می‌شود هم شامل این موارد است: رویانی که رشدش متوقف شده، حجم کم مایع آمنیوتیک، یک جفت کیستی ضخیم.
اگر پزشک شما متوجه شود که بارداری‌تان مولار است، به دنبال شناسایی سایر مشکلات پزشکی مثل: پره اکلامپسی، پرکاری تیروئید و کم خونی خواهد بود.

درمان بارداری مولار

بارداری مول نمی‌تواند مثل یک بارداری نرمال ادامه‌دار و ماندگار باشد. برای جلوگیری از ادامه مشکلات، باید بافت جفتی غیرعادی برداشته شود. درمان بارداری مولار  معمولا شامل یک یا چندین راه زیر است:

• D&C یا اتساع و کورتاژ

برای درمانی بارداری مولار، پزشک بافت مول را با عملی به نام «اتساع و کورتاژ» یا «باز کردن و کورتاژ» از رحم‌تان خارج می‌کند که معمولا به صورت عمل سرپایی در بیمارستان انجام می‌شود.
در طول این عمل، شما با سر موضعی یا بیهوشی عمومی، روی تخت جراحی (شبیه تخت معاینه در مطب متخصص بیماری‌های زنان) قرار گرفته و پزشک با کمک یک سپکولوم (آینه طبی) داخل واژن را بررسی می‌کند تا دهانه رحم را ببیند. بعد دهانه رحم را باز کرده و بافت داخل رحم را با مکش با دستگاه وکیوم خارج می‌کند.

• هیسترکتومی

در موارد نادر، اگر ریسک بروز نئوپلازی تروفوبلاستیک بارداری (GTN) بالا باشد و فرد قصد بارداری در آینده نداشته باشد، ممکن است پزشک رحم را بردارد که به این عمل «هیسترکتومی» می‌گویند.

• کنترل HCG

بعد از برداشتن سلول‌های غیر طبیعی مول، پزشک‌تان به دفعات میزان HCG- یکی از هورمون‌های بارداری- را بررسی می‌کند تا به حد طبیعی‌اش برگردد.
اگر همچنان در خون‌تان HCG داشته باشید، به درمان مکمل نیاز دارید. بعد از درمان کامل بارداری مول، ممکن است پزشک‌تان تا ۶ ماه یا حتی یکسال بعد هم، همچنان سطح HCG خون شما را بررسی کند تا مطمئن شود اثری از سلول‌های مول در رحم‌تان باقی نمانده است.
از آنجا که سطح HCG در طول بارداری طبیعی هم افزایش می‌یابد، پزشک به شما توصیه می‌کند که بین ۶ ماه تا یکسال بعد از برداشتن بافت مول، برای بارداری مجدد صبر کنید؛ بنابراین بهتر است در این مدت از یک روش مطمئن پیشگیری از بارداری استفاده کنید.

کنار آمدن با بارداری مولار

از دست دادن بارداری ویران‌کننده است. پس به خودتان فرصت عزاداری بدهید. در مورد احساس و تجربه‌تان صحبت کنید و به خودتان اجازه دهید تمام این احساسات را تجربه کنید. با همسرتان، خانواده و دوستان‌تان صحبت کنید و از آنها حمایت بگیرید. اگر برای کنار آمدن با احساسات خود مشکل دارید، حتما با پزشک‌تان یا یک مشاور صحبت کنید.

آمادگی قبل از جلسه مشاوره

احتمالا با صحبت از خود و خانواده‌تان جلسه را شروع خواهید کرد. بنابراین خوب است اطلاعات لازم را از قبل آماده کنید تا بدانید قرار است چه حرف‌هایی را مطرح کنید.
مثلا می‌توانید قبل از رفتن به جلسه مشاوره، علائمی که تجربه می‌کنید و زمان شروع‌شان و همینطور تغییرشان به مرور زمان، یادداشت کنید.
اگر خاطرتان هست، تاریخ آخرین پریودتان را یادداشت کنید و اطلاعات شخصی کلیدی‌تان را بنویسید: مثلا اینکه برخی علائم‌تان بعد از شروع مصرف بعضی داروها شروع شده و …
لیستی از تمام داروهای مصرفی‌تان درست کنید، حتی ویتامین‌ها و مکمل‌ها. بد نیست از یک دوست یا یکی از اعضای خانواده بخواهید در مطب پزشک همراهی‌تان کند.
اینکه کسی همراه‌تان باشد، می‌تواند به یادآوری برخی موارد که فراموش‌تان شده، کمک کند، ضمن اینکه او می‌تواند حامی عاطفی شما باشد.
سوالاتی که از پزشک دارید، یادداشت کنید تا هیچ یک از نگرانی‌هایتان بی‌پاسخ نماند و جلسه موثرتری با پزشک داشته باشید.
در مورد بارداری مولار، بعضی از شایع‌ترین سوالات به این قرار است: چه چیزی باعث این علائم و بارداری مول در من شده؟ چه آزمایشی باید بدهم؟ حالا چه باید بکنم؟ چه درمانی برای من در نظر دارید؟ آیا پرهیز خاصی دارم؟ در خانه باید منتظر چه نشانه‌ها و علامت‌های اورژانسی باشم؟ احتمال موفقیت بارداری بعدی من چقدر خواهد بود؟ چقدر باید برای بارداری بعدی صبر کنم؟ آیا شرایط من احتمال ابتلایم به سرطان را در آینده افزایش می‌دهد؟
غیر از این سوالات، هر موضوع دیگری که ذهن‌تان را درگیر کرده و در ملاقات‌هایتان با پزشک به ذهن‌تان می‌رسد، از او بپرسید. پزشک هم مسلما بعد از انجام چند آزمایش و تست، سوالاتی مثل این‌ها از شما خواهد پرسید:
آخرین پریودتان کی بوده؟ علائم‌تان از کی شروع شد؟ این علائم ادامه‌دار بود یا هراز گاهی اتفاق افتاده؟ هیچ دردی دارید؟ در مقایسه با روزهایی که پریودتان سنگین‌تر است، الان خونریزی‌تان بیشتر شده، کمتر است یا مشابه آن؟ آیا هیچ توده انگورمانندی از واژن دفع کرده‌اید؟ احساس گیجی و سبکی سر دارید؟ قبلا تجربه بارداری مولار داشته‌اید؟ آیا می‌خواهید در آینده باردار شوید؟
 

بعد از تاخیر در قاعدگی، حتما به بارداری بودنتان شک خواهید و سراغ تست حاملگی می‌روید. در این مرحله بارداری شما تشخیص داده می‌شود اما در هفته هشتم تا نهم بارداری و زمان انجام سونوگرافی ممکن است پزشک پی به بارداری مولار نبرد.

عوامل خطر بارداری مولار

پژوهشگران می‌گویند تقریبا یک مورد در 1000 مورد بارداری، مولار است. عوامل مختلفی ممکن است باعث بارداری مولار شود که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
سن مادر: بارداری مولاردر زنان بالای 35 سال و کوچکتر از 20 سال بیشتر دیده میشود.
سابقه بارداری مولار: اگر یک بار بارداری مولار داشته باشید، این احتمال که این نوع بارداری تکرار شود بیشتر است. بارداری مولار تکراری به طور متوسط در یک مورد از هر 100 مورد اتفاق می‌افتد.

عوارض جانبی بارداری مولار

پس از آنکه بارداری مولار از بین رفت، بافت مولار ممکن است باقی مانده و همچنان رشد کند که نئوپلازی ترفوبلاستیک بارداری یا GTN نامیده می‌شود. این حالت در حدود 15 تا 20 درصد از بارداریهای مولار کامل و 5 درصد بارداریهای مولار جزئی بروز می‌کند.
یکی از نشانه‌های نئوپلازی ترفوبلاستیک بارداری سطح بالای هورمون گنادوتروپین کوریونی انسانی است. در برخی موارد یک مول هیداتیفرم تهاجمی عمیق به لایه میانی دیوار رحم نفوذ میکند که باعث خونریزی واژینال می‌شود. معمولا این مشکل با شیمی درمانی درمان می‌شود اما یکی از گزینه‎های درمان نیز برداشتن رحم یا هیسترکتومی است.

پیشگیری از بارداری مولار

در صورتی که سابقه بارداری مولار داشته‌اید قبل از اقدام مجدد بهتر است با پزشک مشورت کنید. او ممکن است توصیه کند 6 ماه تا یک سال صبر کنید تا خطر عود مجدد بارداری مولار کم شود. در طول بارداریهای بعدی لازم است مراقبتهای ویژه ای مانند انجام سونوگرافی به طور مرتب انجام شود. همچنین تست غربالگری و آزمایشهای ژنتیکی قبل از تولد می‌تواند برای تشخیص بارداری مولار مفید باشد.

تشخیص بارداری مولار

اگر پزشک به بارداری مولار مشکوک باشد، آزمایش خون انجام می‌دهد تا سطح گنادوتروپین کوریونی انسانی را اندازه‌گیری کند. او همچنین سونوگرافی توصیه خواهد کرد. با یک سونوگرافی استاندارد، امواج صوتی با فرکانس بالا به بافت شکمی لگن هدایت می‌شود. در اوایل بارداری رحم و لوله‌های فالوپ به واژن نزدیک‌ترند بنابراین ممکن است سونوگرافی واژینال انجام شود.

سونوگرافی بارداری مولار کامل که در هفته 8 و 9 بارداری تشخیص داده می‌شود، ممکن است موارد زیر را نشان دهد:

• هیچ جنینی وجود ندارد
• هیچ مایع آمنیوتیکی وجود ندارد
• جفت کیستیک ضخیم همه رحم را پر کرده است
• کیست تخمدان

در سونوگرافی بارداری مولار جزئی نیز ممکن است موارد زیر دیده شود:

• جنین با رشد کم
• حجم کم مایع آمنیوتیک
• جفت کیستیک ضخیم

اگر پزشک تشخیص باردای مولار دهد ممکن است موارد زیر را نیز بررسی کند:

• پره اکلامپسی
• هیپرتیروئیدیسم
• کم خونی

بارداری مولار چطور درمان می‌شود؟

بارداری مولار یک بارداری طبیعی نیست. برای پیشگیری از عوارض، بافت جفتی باید برداشته شود. درمان بارداری مولار شامل یک یا چند مرحله است:

• اتساع و کورتاژ: برای درمان بارداری مولار از روش اتساع و کورتاژ استفاده می‌شود تا بافت مولار از رحم خارج شود. این روش به صورت سرپایی در بیمارستان انجام می‌شود. در طی این روش درمان یک بیهوشی موضعی انجام شده و پزشک یک معاینه لگن انجام داده و برای مشاهده دهانه رحم از اسپکولوم استفاده میکند. او دهانه رحم را باز کرده و با یک دستگاه بافت را از رحم خارج می‌کند.
• هیسترکتومی: اگر بیمار در خطر ابتلا به نئوپلازی تروفوبلاستیک بارداری قرار داشته باشد از هیسترکتومی استفاده می‌شود.
• بررسی هورمون گنادوتروپین کوریونی انسانی: بعد از برداشتن بافت مولار پزشک میزان هورمون HCG را بررسی می‌کند تا به حد طبیعی برسد. اگر در خون فرد همچنان این هورمون وجود داشته باشد نیاز به درمان دیگری است. حتی ممکن است پزشک تا یک سال این هورمون را بررسی کند تا مطمئن شود اندازه این هورمون به مقدار طبیعی بازگشته است.

سطح هورمون HCG در بارداری مولار معمولا هر هفته اندازه‌گیری می‌شود تا کاهش یافته و از بین برود. در مدت سه هفته سطح این هورمون به صفر می‌رسد. در افرادی که دچار بارداری مولار جزئی شده‌اند این بررسی کوتاه مدت بوده اما در بارداری مولار کامل ممکن است تا 6 ماه آزمایش انجام شود. اما نکته‌ای که ممکن است اذیتتان کند خونریزی ناشی از بارداری مولار است.

اگر مول داشته باشید چه اتفاقی می‌افتد؟

در چنین موارد بررسی‌های بیشتر از جمله اولتراسوند، ام آر آی و رادیوگرافی باید روی شما انجام شود. درمان دارویی اغلب بسیار موفق است و بعد از گذراندن دوره درمان، بارداری بعدی امکانپذیر است. در زنانی که شیمی درمانی انجام داده‌اند خطر تولد نوزاد غیرطبیعی وجود ندارد.

خونریزی در بارداری مولار

خونریزی به دلیل بارداری مولار کمتر از خونریزی قاعدگی است و بعد از یک تا دو هفته متوقف می‌شود. اگر بعد از دو هفته خونریزی قطع نشد یا مقدار آن افزایش یافت و غلیظ‌تر و سنگین‌تر از خون قاعدگی شد یا بوی بدی داشت باید خیلی زود با پزشک متخصص مشورت کنید. بهتر است بدانید بارداری مولار در هفته چندم معلوم می‌شود؟

بارداری مولار یعنی سرطان؟

اگر دچار بارداری مولار شده باشید، به این معنی نیست که سرطان دارید. با این حال در موارد کمی بارداری مولار می‌تواند به نوعی سرطان به نام کوریوکارسینوم منجر شود. خوشبختانه این سرطان میزان احتمال درمان بالایی دارد. واقعیت این است که خانم‌ها در حال حاضر به دلیل بارداری مولار نمی‌میرند و درصد درمان سرطان نیز تا حدود زیادی بالاست.

چه زمان دوباره می توان باردار شد

بهتر است بدانید که بارداری مولار باروری شما را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد، اما بهتر است تا زمانی که درمان انجام می‌دهید، باردار نشوید. اگر میزان هورمون‌های بارداری به دلیل بارداری مولار یا رشد دوباره بافت مولار افزایش پیدا کند، بارداری شما دشوار خواهد بود. بنابراین قبل از تلاش برای بارداری دوباره، توصیه می‌شود صبر کنید تا همه چیز به حالت عادی برگردد. 
 

پیشگیری بعد از بارداری مولار، بله یا خیر!

پیشگیری از بارداری بعد از بارداری مولار نیازمند نظر پزشک متخصص است. پزشک متخصص با توجه به شرایط شما روش‌ پیشگیری را در صورتی که خودتان هم تمایل داشته باشید، معرفی می‌کند.

احتمال بارداری مولار مجدد چقدر است؟

واقعیت این است که احتمال دارد شما دوباره دچار بارداری مولار شوید اما این احتمال بسیار کم است. خطر ابتلا به باردار مولار یک تا 2 درصد است. در عوض احتمال بارداری طبیعی بسیار بالاست. در حاملگی‌های بعدی یک اسکن اولتراسوند اولیه در حدود 8 هفتگی ممکن است به شما و پزشکتان اطمینان خاطر دهد. باید بدانید که شما نمی‌توانید برای کاهش خطر ابتلا به بارداری مولار کاری انجام دهید.

احساسات شما بعد از بارداری مولار

تجربه بارداری مولار میتواند بسیار ناراحت کننده باشد. شما نه تنها نوزاد خود را از دست میدهید بلکه نیاز به پیگیری پزشکی برای بررسی سطح هورمون HCG است. این مسئله ممکن است برای مدتی در شما اضطراب ایجاد کند. این شرایط حتی ممکن است در شما احساس خستگی زیاد القا کند به طوری که فکر کنید نمی‌توانید دوباره باردار شوید. در چنین وضعیتی حس درک نشدن از سوی خانواده و دوستان میتواند در شما احساس انزوا ایجاد کند. بهترین راه‌حل این است که با فرد دیگری که دچار بارداری مولار شده صحبت کنید یا به سراغ روانشناس بروید تا زودتر از این حالت خارج شوید.

تست بارداری مثبت شادی 9 ماهه‌ای را برای پدر و مادر به ارمغان می‌آورد اما گاهی اوقات این شادی خیلی زود از بین می‌رود، بارداری مولار یکی از این موارد است.  بارداری مولار یا همان بارداری پوچ یک عارضه نادر در بارداری است ومی‌تواند مادر باردار را به شدت تحت تاثیر قرار دهد.

بارداری مولار چیست؟

در طول بارداری سالم جفت داخل رحم رشد می‌کند و جنین از طریق جفت تغذیه می‌کند. ولی در بارداری مولار بافت درون رحم یک توده غیرطبیعی است. حاملگی مولار یک عارضه نادر در بارداری است که با رشد غیرطبیعی تروفوبلاستها، سلولهایی که در جفت ایجاد می‌شوند، مشخص می‌شود. بارداری مولار در یک مورد از هزار مورد بارداری اتفاق می‌افتد و همچنین بارداری مولار، بیماری تروفوبلاستی بارداری یا مول هیداتیدیفرم هم نامیده می‌شود که البته «انگورک» یا در اصطلاح عامیانه به آن «بچه خوره» می‌گویند.

 

بارداری مولار چند نوع دارد؟

دو نوع بارداری مولار داریم: بارداری مولار کامل و بارداری مولار جزئی

• در بارداری مولار کامل بافت جفت غیرطبیعی و متورم است و شکلی شبیه کیست پر از مایع دارد. در این مدل بارداری مولار هیچ گونه بافت جنینی تشکیل نمی‌شود.
• در بارداری مولار جزئی ممکن است بافت جفت طبیعی و غیرطبیعی با هم باشد. در این شکل از بارداری مولار ممکن است بافت جنین نیز تشکیل شده باشد اما جنین قادر به زنده ماندن نیست و معمولا در اوایل بارداری، سقط جنین اتفاق می‌افتد.

بارداری مولار چه علائمی دارد؟

بارداری مولار در ابتدا می‌تواند مانند بارداری معمولی و طبیعی به نظر برسد اما اغلب بارداری‌های مولار می‌تواند نشانه ها و علائم خاصی نشان دهد که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• خونریزی واژینال (قهوه ای تیره یا روشن) در طول سه ماهه اول
• تهوع و استفراغ شدید
• دفع کیست‌های خوشه‌ای از مجرای واژن
• فشار یا درد لگنی

• رشد سریع رحم
• فشار خون بالا
• پره اکلامپسی (وضعیتی که باعث فشار خون بالا شده و باعث دفع پروتئین در ادرار می‌شود)
• کیست تخمدان
• کم خونی
• پرکاری تیروئید

بارداری مولار چرا اتفاق می‌افتد؟

بارداری مولار به دلیل یک تخمک گذاری اشتباه اتفاق می‌افتد. سلولهای انسان به طور طبیعی حاوی 23 جفت کرموزوم است. یک کروموزم از پدر و یک کرموزوم از مادر.
در بارداری مولار کامل تخمک خالی با یک یا دو اسپرم بارور می‌شود و همه مواد ژنتیکی متعلق به پدر است. در این حالت کروموزم‌های مادر از بین رفته و غیرفعال می‌شوند و کرموزوم‌های پدر دوبرابر می‌شود.