۷ دلیل برای بی بی چک مثبت کاذب

۷ دلیل بی بی چک مثبت کاذب
بی بی چک ابزاری رایج برای تعیین بارداری در منزل است. اما بی بی چک مثبت کاذب می‌تواند باعث سردرگمی شود. دلایل مختلفی برای نتیجه بی بی چک مثبت کاذب وجود دارد که برخی از آن‌ها به درمان اورژانسی نیاز دارد.

۷ دلیل بی بی چک مثبت کاذب
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اگرچه ادعا می‌شود که بی بی چک تا ۹۹% دقت دارد، اما همواره نتیجه درست را اعلام نمی‌کند. بی بی چک مثبت کاذب هنگامی اتفاق می‌افتد که فرد باردار نیست، اما این تست، او را باردار اعلام می‌کند. عوامل زیادی می‌تواند به نتیجه بی بی چک مثبت کاذب منجر شود.
 

تست بارداری خانگی چگونه کار می‌کند؟

بی بی چک یا تست بارداری خانگی، بر اساس وجود هورمون hCG در ادرار، بارداری یا عدم بارداری فرد را تعیین می‌کند. هورمون hCG در ادرار و خون فرد باردار وجود دارد و در واقع هورمون اچ سی جی، جهت تغذیه‌ی تخمک بارور شده در رحم، توسط جفت تولید می‌شود.

انواع مختلفی از بی بی چک در بازار موجود است که هرکدام دستورالعمل کاربری متفاوتی دارند تا دقیق‌ترین جواب را بدهند.
برخی تست‌ها را بایستی در جریان ادرار قرار داد، برخی دیگر ادرار را در ظرفی جمع آوردی و تست را در آن فرو می‌کنند یا با استفاده از قطره چکان مقداری از ادرار را روی تست می‌ریزند.
اعلام نتیجه تست بارداری می‌تواند به صورت‌های زیر باشد:

  • نشان مثبت یا منفی
  • نقش بستن جمله “باردار هستید” یا “باردار نیستید”
  • روشن شدن یک یا دوخط رنگی روی تست

مثبت بودن بی بی چک به معنای قطعیت بارداری نیست و در برخی موقعیت‌ها بی بی چک مثبت کاذب اتفاق می‌افتد. در صورت مشاهده نتیجه مثبت بی بی چک بایستی با پزشک مشورت کنید و در صورت نیاز آزمایش خون، جهت اطمینان از درستی نتیجه بی بی چک، بدهید.

به چه دلایلی بی بی چک مثبت کاذب اتفاق می‌افتد؟

۱. بارداری شیمیایی (Chemical Pregnancy)

ممکن است شما باردار نباشد و بی بی چک مثبت شود. در این حالت بی بی چک مثبت کاذب به دلیل بارداری شیمیایی است. بارداری شیمیایی زمانی اتفاق می‌افتد که تخمک بارور (embryo) قادر به لانه گزینی یا رشد نیست. دلایل متفاوتی برای بارداری شیمیایی وجود دارد.
بدلیل وجود مشکلاتی در بدن فرد، سقط جنین زودهنگام رخ می‌دهد. وجود مشکلاتی در رحم، مانند وجود فیبروید‌ها، زخم‌هایی در بافت رحم یا شکل غیر طبیعی رحم می‌تواند موجب بروز این اتفاق شود.
غلظت پایین هورمون پروژسترون نیز احتمال لانه گزینی و رشد را کاهش می‌دهد. برخی دیگر از دلایل بروز بارداری شیمیایی نامعلوم است.
پزشکان بر این باورند که بارداری شیمیایی بسیار رایج و محتمل است، اما به دلیل عدم انجام تست بارداری در آن، تشخیص داده نمی‌شود. برای اجتناب از بی بی چک مثبت کاذب، بهتر است تست را یک هفته بعد از موعد پریود به تاخیر افتاده، انجام دهید.

۲. بارداری خارج از رحم (Ectopic pregnancy)

گاهی اوقات تخمک بارور شده در منطقه‌ای خارج از رحم لانه گزینی می‌کند. به این شرایط بارداری خارج از رحم می‌گویند. اگر تخمک بارور شده در مسیر منتهی به رحم در لوله‌های فالوپ گیر کند، موجب آسیب به دیواره لوله فالوپ می‌شود.
گاهی بارداری خارج از رحم در سرویکس یا حفره شکمی رخ می‌دهد. حاملگی خارج رحمی قابل تبدیل به بارداری طبیعی نیست، زیرا فضایی برای رشد تخمک بارور در آن فضا وجود ندارد. اما تخمک بارور شده، حتی اگر در در جای نادرستی لانه گزینی کند، همچنان هورمون hCG ترشح می‌کند که موجب بی بی چک مثبت کاذب می‌شود.
بارداری خارج از رحم شرایط اضطرار پزشکی است که اگر درمان نشود می‌تواند موجب خونریزی شدید شده و به فرد باردار آسیب وارد کند. نشانه‌های بارداری خارج از رحم عبارتند از:

  • احساس تهوع و سوزش پستان‌ها، که از نشانه‌های بارداری طبیعی نیز هستند.
  • درد‌های شدید موجی شکل در شکم، بازو و گردن.
  • درد‌های شدید در یک سمت شکم.
  • لکه بینی یا خونریزی واژن.
  • سرگیجه و غش کردن.
  • احساس فشار در مقعد.

در صورت احتمال بارداری خارج از رحم، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.


 علت و علائم بارداری خارج رحم چیست؟


۳. سقط جنین قبلی

پس از  سقط جنین  و ختم بارداری، تا مدتی نتیجه بی بی چک مثبت خواهد بود. در طول بارداری سطح هورمون hCG بالا می‌رود و در طی دو روز، مقدار آن دو برابر می‌شود تا در ۱۰ هفتگی به مقدار بیشینه آن می‌رسد. در صورت ختم بارداری، سطح هورمون hCG با سرعتی آهسته کاهش می‌یابد. هورمون hCG تا ۶ هفته پس از پایان بارداری در خون و ادرار دیده می‌شود. پس از ختم بارداری احتمال بی بی چک مثبت کاذب بسیار زیاد است. مدت زمانی طول می‌کشد تا سطح هورمون به مقدار پیش از بارداری برسد.
اگر سقط جنین به طور ناگهانی اتفاق بیفتد، ممکن است تمام بافت مرتبط به جفت و جنین خارج نشود. به همین دلیل سطح هورمون hCG بالا می‌ماند. در این شرایط انجام عمل کورتاژ برای خارج کردن کلیه بافت‌های مرتبط به بارداری ضروری است.

۴. اشتباه کاربر

مانند تمام دستگاه‌های خانگی، هنگام استفاده از بی بی چک بایستی دستورالعمل مندرج بر روی بسته بندی را به دقت اجرا کنید تا به نتیجه دقیق دست یابید. یکی از اشتباهات رایج کاربران هنگام استفاده از بی بی چک، استفاده زودهنگام از آن است. استفاده زودهنگام ممکن است موجب بی بی چک مثیت کاذب یا منفی کاذب شود.
نکته مهم دیگر این است ادرار با آب رقیق نشده باشد و دارای غلظت باشد. بهتر است آزمایش را صبح زود انجام دهید.
هم چنین نوار آزمایش بایستی به مدت معین در جریان ادرار قرار بگیرد. بهتر است از تایمر، کرنومتر یا گوشی موبایل خود برای این کار استفاده کنید. برای مشاهده نتیجه نیز می‌توانید از تایمر استفاده کنید. بایستی نتیجه را در محدوده زمانی تعیین شده مشاهده کنید.


 طرز استفاده از بی بی چک به چه صورت است؟


تبخیر شدن نوارها موجب بی بی چک مثبت کاذب می شود

۵. تبخیر شدن نوار‌ها

گاهی اوقات تبخیر شدن نوار‌ها موجب خواندن بی بی چک مثبت کاذب می‌شود. در برخی تست‌های خانگی، در صورت حضور hCG در ادرار، دو خط و در صورت عدم حضور hCG در ادرار یک خط ظاهر می‌شود. این خط‌ها معمولا به رنگ‌های روشن مانند صورتی، قرمز یا آبی هستند. گاهی اوقات خط دوم به صورت کمرنگ ظاهر می‌شود. این خط ممکن است نشانگر اوایل بارداری یا تبخیر شدن نوار باشد. اگر خط کاملا بی رنگ شود، نشان گر تبخیر شدن نوار است.
این شرایط هنگامی پدیدار می‌شود که ادرار به طور کامل تبخیر شده باشد. گاهی اوقات نیز به دلیل وجود هورمون‌هایی است که ربطی به بارداری ندارد. بهترین راه جلوگیری از اشتباه در نتیجه آزمایش، خواندن نتیجه در محدوده زمانی تعیین شده روی بسته بندی بی بی چک است.

۶. تاثیر دارو

اگر در حال تلاش برای بارداری زیر نظر پزشک هستید، ممکن است دارو‌های باروری مصرف کنید. یکی از این دارو‌ها که فعال کننده هورمون hCG است، به بالغ شدن تخمک‌ها کمک می‌کند. مصرف این دارو موجب بی بی چک مثبت کاذب می‌شود، خصوصا اگر تست را زودتر از موعد انجام دهید.
دارو‌های دیگری که به بی بی چک مثبت کاذب منجر می‌شوند، به شرح زیر است:

  • دارو‌های درمان اضطراب مانند دیازپام (والیوم) و الپرازولام (زاناکس)
  • دارو‌های پارکینسون
  • آنتی هیستامین‌ها
  • متادون

۷. شرایط جسمی خاص

گاهی اوقات، شرایط جسمی خاص، منجر به بی بی چک مثبت کاذب می‌شود. مانند:

  • عفونت ادراری
  • بیماری کلیوی
  • کیست تخمدان
  • سرطان رحم
  • مشکلات غده هیپوفیز

اقدام بعدی

در صورت مشاهده بی بی چک مثیت بایستی به پزشک مراجعه کنید. پزشک با انجام آزمایش خون جهت بررسی سطح هورمون hCG و سونوگرافی واژینال درستی تست را تایید می‌کند.

برگرفته از: healthline

علت دل درد پریودی در اوایل بارداری چیست؟ + راه های درمان آن

دل درد پریودی در اوایل بارداری به همراه ۱۲ نشانه دیگر
دل درد پریودی در اوایل بارداری بسیار رایج است. گاهی اوقات دل درد با خونریزی اندک یا لکه بینی همراه می‌شود که به آن خونریزی لانه گزینی گویند. اگرچه معمولا این دل درد مساله مهمی نیست، اما بهتر است که به ماما یا پزشک معالج خود در مورد آن اطلاع دهید.

دل درد پریودی در اوایل بارداری به همراه ۱۲ نشانه دیگر
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – احساس درد در ناحیه پایین شکم، می‌تواند یکی از اولین نشانه‌های بارداری باشد. درد پریودی در اوایل بارداری در هفته‌های ابتدایی احساس می‌شود و ممکن است با انقباضاتی در رحم و خونریزی کم یا لکه بینی همراه باشد.

آیا دل درد پریودی در اوایل بارداری طبیعی است؟

در بیشتر موارد دل درد پریودی در اوایل بارداری طبیعی است. این دل درد به تغییرات بدن برای بارداری مرتبط است.
  • برخی زنان همراه با دل درد، خونریزی کمی را تجربه می‌کنند که به خونریزی لانه گزینی موسوم است. این اتفاق معمولا همزمان با دوره پریود اتفاق می‌افتد که موجب گمراه شدن فرد باردار می‌شود و ممکن است تصور کند که پریود شده است.
  • همراه با دل درد پریودی در اوایل بارداری ممکن است انقباضاتی در ناحیه رحم داشته باشید که به تغییر شکل رحم و رشد آن جهت فراهم آمدن محیطی مناسب برای رشد جنین، مرتبط است.
  • برخی زنان هنگام رابطه جنسی و به ارگاسم رسیدن، نوعی از دل درد و انقباضات را تجربه می‌کنند. در صورت بروز این شرایط بهتر است با پزشک خود مشورت کنید، زیرا دلیلی وجود ندارد که بارداری مانع رابطه جنسی شود، مگر در شرایط خاص!
  • در حدود هفته دوازدهم بارداری، برخی از زنان درد‌های عمیقی در یک طرف یا هر دو طرف شکم خود احساس می‌کنند. درد‌هایی بصورت کششی و پیچشی در ناحیه شکم که به دلیل کشش غضروف‌ها برای محافظت از رحم در حال بزرگ شدن است.

دل درد پریودی در اوایل بارداری چگونه است؟

دل درد اوایل بارداری شبیه سوزش سر دل و دل درد پریودی است که به همراه انقباضات شکمی و درد‌های ناحیه رحم است.

چگونه دل درد پریودی اوایل بارداری را کاهش دهیم؟

روش‌های زیر در کاهش درد و انقباضات موثر هستند.

  • مصرف دوز مشخصی از داروی پاراستامول (paracetamol)
  • استراحت در وان آب گرم
  • انجام نرمش‌های سبک مانند پیاده روی و شنا
  • دراز کشیدن روی مبل و خواندن کتاب یا مجله به همراه یک کیسه آب گرم
  • درخواست ماساژ پشت و کمر از یکی از اطرافیان

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگرچه دل درد پریودی در اوایل بارداری طبیعی است، اما اگر درد آن تشدید شد، بهتر است ماما یا پزشک خود را در جریان بگذارید. پزشک بررسی می‌کند که مشکل خاصی مانند یبوست یا عفونت ادراری وجود نداشته باشد.
اگر به همراه دل درد، خون ریزی یا لکه بینی وجود داشته باشد، بایستی در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. اگرچه دل درد پریودی در اوایل بارداری طبیعی است، اما می‌تواند نشانه سقط جنین یا  حاملگی خارج از رحم نیز باشد.
پزشک یا ماما می‌تواند با معاینه، از سلامت بارداری مطمئن شود و در صورت نیاز دستور انجام سونوگرافی را دهد.


 راه های جلوگیری از سقط جنین در ماه های اول بارداری


دل درد پریودی در اوایل بارداری به همراه ۱۲ نشانه دیگر

نشانه های دیگر بارداری چیست؟

۱. لکه بینی و انقباضات شکمی

در حدود ۶ تا ۱۲ روز پس از لقاح، لکه بینی و درد‌های شکمی در زنان باردار گزارش شده است. به این لکه بینی، “خون ریزی لانه گزینی” می‌گویند. این نشانه، شبیه به علایم پریود است؛ بنابراین اگر یک پریود زودهنگام و به صورت لکه بینی را تجربه کردید، ممکن است نشانه بارداری شما باشد.


بیشتر بدانید: علائم بارداری و پریود چه تفاوت‌هایی دارند؟


۲. حساسیت و بروز تغییرات در پستان‌ها

در یک تا دو هفته اول بارداری، پستان‌ها به شدت حساس می‌شوند. در واقع یکی از اولین مراحل بارداری، بروز تغییرات در پستان‌ها است. پستان‌ها در این زمان بزرگتر، سنگین‌تر و متورم‌تر می‌شوند. رنگ هاله نوک پستان نیز تیره‌تر می‌شود.

۳. خستگی

از حدود یک هفته پس از لقاح، احساس خستگی در فرد باردار بیشتر می‌شود. خستگی دلایل متعددی دارد که مهم‌ترین آن تغییر در سطح غلظت هورمون‌هاست. بهتر است هر وقت که احساس نیاز به استراحت کردید، چرت بزنید و به مقدار کافی بخوابید.

۴. تهوع

پس از گذشت دو هفته از لقاح، نشانه‌های تهوع ظاهر می‌شود. تهوع صبحگاهی و استفراغ معمولا از هفته ششم بارداری دیده می‌شود. در کل سه ماهه اول، این نشانه با شدت کم یا زیاد دیده می‌شود و پس از آن از بین می‌رود.
برای درمان حالت تهوع بهتر است در طول روز وعده‌های غذایی کوچک بخورید و صبح قبل از برخاستن از رختخواب چند بیسکوییت ترد نمکی بجوید.


 علت و درمان خانگی حالت تهوع صبحگاهی در بارداری


۵. تاخیر در پریود

هر ماه که تخمک بالغ، بارور نمی‌شود، پریود اتفاق می‌افتد و دیواره رحم که برای محافظت از جنین ساخته می‌شود، فرو می‌ریزد. اما اگر تخمک بارور شود، پریود اتفاق نمی‌افتد.
البته دلایل دیگری مانند استرس، بیماری، افزایش ناگهانی وزن، بی اشتهایی عصبی و مصرف قرص‌های ضد بارداری نیز موجب تاخیر در پریود می‌شود.

۶. تکرر ادرار

در هفته دوم و سوم بارداری، تکرر ادرار در زنان باردار دیده می‌شود. هورمون hCG که استروژن و پروژسترون در بدن باردار ترشح می‌کند، جریان خون را در منطقه رحم و مثانه بالا می‌برد. بدین ترتیب عمل تخلیه ادرار با سرعت بیشتری انجام می‌شود.

۷. نفخ

در هفته‌های اول بارداری، ترشح هورمون پروژسترون موجب نفخ در دستگاه گوارش می‌شود.

۸. تغییرات خلقی

ترشح هورمون‌ها در اوایل بارداری موجب تغییرات خلقی شدید می‌شود. برخی زنان در این زمان، احساس افسردگی می‌کنند یا در کنترل احساسات خود ناتوان می‌شوند.

۹. افزایش دمای بدن

دمای بدن زنان در زمان تخمک گذاری اندکی (حدود نیم درجه سانتی گراد) افزایش پیدا می‌کند. اگر این افزایش دما به مدت دو هفته یا بیشتر ادامه یابد، ممکن است نشانه بارداری باشد.

۱۰. حساسیت به بو و طعم غذا

در ماه اول بارداری، حساسیت به بو و طعم غذا تشدید می‌شود. در ابتدا ممکن است اشتهای شما به صورت ناگهانی افزایش یابد و پس از یک یا دو هفته، به دلیل تهوع، نسبت به غذا بی میل شوید.

۱۱. کمر درد

کمر درد به عنوان یکی از نشانه‌های سندروم پیش از قاعدگی (PMS) شناخته شده است. اما بسیاری از زنان در اوایل دوره بارداری آن را تجربه می‌کنند. درد مزمن و ملایم کمر می‌تواند یکی از نشانه‌های بارداری باشد.

۱۲. سردرد و سرگیجه

افزایش جریان خون در بدن و افزایش غلظت هورمون‌ها در خون، موجب بروز سر درد در برخی زنان در اوایل بارداری می‌شود. معمولا این سر درد با سرگیجه همراه می‌شود. برای پیشگیری از بروز چنین شرایطی بهتر است بدن خود را هیدراته نگاه دارید و با خوردن مایعات شیرین مانع افت قند خون شوید.

۱۳. یبوست

سه ماهه اول بارداری پر از اتفاقات ناخوشایند مرتبط با دستگاه گوارش است. نفخ، تهوع و یبوست. تغییرات هورمونی باعث کندی فرایند گوارش شده که خود موجب یبوست می‌شود. جهت بهبود شرایط رژیم غذایی خود را غنی از فیبر، سبزیجات و میوه‌ها کنید.

جهت اطمینان از بارداری، در اولین فرصت تست بارداری خانگی بدهید

جهت اطمینان از بارداری، در اولین فرصت تست بارداری خانگی (بی بی چک) تهیه کنید و در صورت مثبت بودن، یک قرار ملاقات با پزشک خود بگذارید.

برگرفته از: bounty و wehavekids

نحوه انجام تست بارداری با نمک

تست بارداری با نمک
تست بارداری با نمک یکی از تست‌های بارداری در منزل است که با مخلوط کردن ادرار و نمک انجام می‌شود و در صورت مشاهده تغییرات خاصی در مخلوط، احتمالا شخص باردار است. نتیجه این تست‌ها قابل اعتماد نیست و برای اطمینان باید آزمایشات خون مربوطه انجام شود.

تست بارداری با نمک


بیا نی نی |
بخش مادر و کودک – تست بارداری خانگی
تستی است که خانم‌های باردار، زمانی که مشکوک به حاملگی خود هستند، در منزل انجام می‌دهند. در تست‌های بارداری خانگی از مواد خانگی زیادی مانند نمک، شکر، صابون، برگ قاصدک، سفید کننده و غیره استفاده می‌کنند تا با کمک آنها از باردار بودن خود مطمئن شوند. معمولاً پس از مشاهده علائم اولیه بارداری می‌توان تست‌های بارداری خانگی را انجام داد. این تست‌های بارداری معمولاً پس از قطع شدن یا تاخیر در قاعدگی دقیق‌تر عمل می‌کنند. 

نکته‌ای که باید به آن توجه نمود این است که اینگونه تست‌ها مبنای علمی ندارد و تنها بر اساس تجربیات و اعتقادات گروه‌ها و اقوام  مختلف قدیمی که نسل به نسل منتقل شده‌است، مورد استفاده قرار می‌گیرد. بنابراین در تایید صحت آن هیچ گونه سند علمی وجود ندارد و خانم‌ها باید در کنار آن آزمایشات دقیق را بنا بر تجویز پزشک انجام دهند. 
با این حال ما در این مقاله شما را با تست بارداری با نمک و نحوه آنجام آن آشنا می‌کنیم تا در خانه بتوانید احتمال باردار بودن خود را بسنجید.

تست بارداری با نمک چگونه انجام می شود؟

نمک یک ماده شیمیایی خالص است که می‌تواند hCG را در ادرار تشخیص دهد. هورمون hCG (Human Chorionic Gonadotropin) در حین حاملگی تولید می‌شود و به سرعت مقدار آن افزایش می‌یابد. این هورمون توسط جفت که تخم را پس از لانه گیری در رحم تغذیه می‌کند، ایجاد شده و بعد از ۱۲ تا ۱۴ روز پس از لقاح در ادرار قابل اندازه‌گیری است.


بیشتر بدانید: آزمایش بتا چیست؟ + زمان انجام و تفسیر آزمایش بتا بارداری


نحوه انجام تست بارداری با نمک

  • باید اولین ادرار خود را در ابتدای صبح جمع آوری کنید. چون ادرار در این زمان، نسبت به دیگر مواقع غلیظ‌تر است؛ این ادرار می‌تواند بهترین پاسخ را بدهد. بنابراین مقدار زیادی آب بنوشید تا مثانه پر شود.
  • سپس ادرار را در یک ظرف بریزید. نمک را هم در ظرف دیگر بریزید. 
  • سپس مقدار برابری از نمک و ادرار را در یک ظرف با هم مخلوط کنید و چند دقیقه صبر کنید و تغییرات را مشاهده کرده تا نتیجه را ببینید.
 

تفسیر تست بارداری با نمک

اگر مخلوط ادرار و نمک به حالت پنیری سفید رنگ در آمد و در سطح مخلوط، حباب های بیشتری از خود ادرار اصلی ظاهر گردید و همچنین رنگ ادرار تیره‌تر شد، می‌گویند آزمایش مثبت است و آن زن باردار است، ولی تغییر نکردن مخلوط ادار و نمک و تغییر نکردن رنگ آن، به معنی باردار نبودن است. 
 
تست بارداری با نمک را چگونه انجام دهیم؟

چرا از تست های بارداری خانگی استفاده می کنیم؟

گاهی ممکن است تا زمانی که از حاملگی خود مطمئن نشده‌ایم، تمایل نداشته باشیم این موضوع را به دیگران اطلاع دهیم. در چنین مواردی آزمون خانگی بارداری مفید خواهد بود. در مواردی که حدس می‌رنید که باردار نباشید، تست حاملگی خانگی، می‌تواند گزینه مناسبی برای اطمینان باشد. همچنین اگر آزمایشگاه دور است و نمی‌خواهید منتظر بمانید، تست بارداری خانگی می‌تواند به شما در تشخیص حامله بودن یا نبودن خود کمک کند. 

سخن آخر …

اولین و بهترین روش مطمئن برای دانستن بارداری، گرفتن نمونه خون و انجام آزمایشات لازم بر روی آن است. اگر نمونه خون گرفته شده از یک زن شامل هورمون hCG و یا هورمون بارداری باشد، جواب تست مثبت شده و بارداری او را تایید خواهد نمود. سایر روش‌های خانگی به صورت باور و اعتقاد در میان مردم رواج یافته است و هیچ مبنای علمی ندارد و نباید به آن اطمینان کرد. 

علت و علائم عفونت ادراری در بارداری چیست و چگونه درمان می‌شود؟

عفونت ادراری در بارداری، خطر زایمان زودرس
عفونت ادراری در بارداری یکی از مشکلات شایع میان زنان باردار است. با انجام منظم آزمایش‌های آنالیز ادرار، می‌توان این بیماری را به موقع تشخیص داد و درمان کرد. در صورت عدم درمان، انتشار باکتری‌ها منجر به عفونت کلیوی و خطر زایمان زودرس می‌شود.

عفونت ادراری در بارداری، خطر زایمان زودرس
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – عفونت ادراری یا عفونت مثانه، یک بیماری باکتریایی در مجاری ادراری است. زنان باردار در بین هفته‌های ششم تا بیست و چهارم بارداری، بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند.
زنان بیش از مردان به عفونت ادراری مبتلا می‌شوند. دلیل آن آناتومی بدن زنان است که باعث می‌شود باکتری‌ها به راحتی از راه واژن یا مقعد به مجاری ادرار راه یابند. زیرا این مناطق بسیار نزدیک بهم هستند.
 

چند نوع عفونت ادراری وجود دارد؟

عفونت ادراری به سه شکل در بدن ظاهر می‌شود:
  1. عفونت مجاری ادراری یا عفونت مثانه: در اثر توقف باکتری در مثانه ایجاد و موجب بروز نشانه‌های عفونت ادراری می‌شود. عفونت ادراری در بین زنان ۲۰ تا ۵۰ ساله که از لحاظ جنسی فعالند بیشتر دیده می‌شود.
  2. عفونت کلیوی: اگر باکتری از مثانه به سمت رحم و سپس کلیه‌ها رود، موجب بروز عفونت کلیوی می‌شود. عفونت کلیه شایع‌ترین بیماری در دوران بارداری است. عفونت کلیوی قابل انتشار در جریان خون مادر است که می‌تواند برای جنین و مادر بسیار خطرناک باشد.
  3. عفونت باکتریایی بدون نشانه: ممکن است عفونت ادراری بدون نشانه باشد. اگر این عفونت در بارداری تشخیص داده و درمان نشود، ممکن است به عفونت کلیوی و زایمان زودرس منجر شود. به همین دلیل است که آزمایش آنالیز ادرار در بارداری به طور منظم انجام می‌شود.

چرا عفونت ادراری در بارداری شایع است؟

بدلیل بروز تغییراتی در مجاری ادراری، در دوران بارداری، عفونت ادراری در میان زنان باردار رایج است. رحم در بالای مثانه قرار دارد. با رشد رحم و افزایش وزن آن، در مجاری ادرار انسداد ایجاد شده که موجب تجمع باکتری‌ها و بروز عفونت می‌شود.
هم چنین افزایش سطح هورمون پروژسترون باعث کاهش قدرت عضلات مابین کلیه و مثانه می‌شود؛ که جریان خروجی ادرار از مثانه را کند‌تر از معمول می‌کند. هم چنین بازگشت ادرار به مثانه نیز بیشتر شده و جریان بازگشتی ادرار به رحم و کلیه نیز می‌رسد و این موجب بروز عفونت می‌شود.
علاوه بر این در دوران بارداری ادرار غلیظ‌تر و کمتر اسیدی می‌شود. نوع خاصی از هورمون‌ها و شکر نیز وارد ادرار می‌شوند. این شرایط محیط را برای رشد و انتشار باکتری‌ها فراهم می‌کند و توانایی بدن برای مبارزه با باکتری‌های بد را کاهش می‌دهد.

علائم عفونت ادراری چیست؟

اگر به عفونت ادراری مبتلا شده باشید، یک یا چند مورد از نشانه‌های زیر را تجربه می‌کنید:

  • احساس درد، سوزش و ناراحتی هنگام ادرار کردن
  • احساس تکرر ادرار
  • احساس ضرورت برای دفع ادرار
  • وجود خون یا خلط در ادرار
  • احساس درد و انقباض زیر شکم
  • تب و لرز، تعرق زیاد و نشت ادرار
  • بیدار شدن از خواب شبانه برای ادرار کردن
  • تغییر در حجم ادرار، کم یا زیاد شدن ادرار
  • کدر شدن ادرار و استشمام بوی بد از ادرار
  • احساس درد و فشار در مثانه
  • در صورت انتشار باکتری در کلیه‌ها و عفونت کلیوی: احساس کمر درد، تب و لرز، تهوع و استفراغ

بین ۲ تا ۱۰% از زنان باردار، عفونت ادراری را تجربه می‌کنند. ممکن است در دوران بارداری چندین بار عفونت ادراری اتفاق بیفتد. زنانی که پیش از بارداری به عفونت ادراری مبتلا شده‌اند، بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری در دوران بارداری هستند. هم چنین زنانی که چندین فرزند دارند، احتمال بیشتری برای ابتلا به عفونت ادراری در بارداری دارند.

عفونت ادراری در بارداری، خطر زایمان زودرس

آیا عفونت ادراری در بارداری بر جنین تاثیر می‌گذارد؟

اگر عفونت ادراری درمان نشود، منجر به عفونت کلیوی می‌شود. عفونت کلیوی منجر به زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن پایین می‌شود. در صورت تشخیص و درمان به موقع عفونت ادراری، خطری متوجه مادر و جنین نخواهد شد.


 علت و علائم زایمان زودرس چیست؟


عفونت ادراری در بارداری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

با انجام یک آزمایش ادرار ساده و کم هزینه، و آنالیز آن توسط آزمایشگاه، عفونت ادراری قابل تشخیص است.

عفونت ادراری در بارداری چگونه درمان می‌شود؟

عفونت ادراری در بارداری با تجویز آنتی بیوتیک، بدون ایجاد خطری برای مادر و جنین، درمان می‌شود. با مصرف آنتی بیوتیک در یک دوره ۳ تا ۷ روزه عفونت ادراری درمان می‌شود. جهت اطمینان از بهبودی کامل بایستی دوره درمان کامل طی شده و پس از آن آزمایش آنالیز ادرار داده شود تا از رفع کامل عفونت اطمینان حاصل شود.
اگر احساس تب، تب و لرز، درد زیر شکم، تهوع، استفراغ و انقباضات شکمی دارید یا پس از سه روز مصرف دارو، همچنان سوزش ادرار دارید، مساله را با پزشک خود درمیان بگذارید.
در صورت ابتلا به عفونت کلیوی، پزشک در اسرع وقت شما را در بیمارستان بستری می‌کند و درمان را آغاز می‌کند. پس از بهبودی کامل و ترخیص از بیمارستان، بایستی دوز پایینی از آنتی بیوتیک به صورت روزانه مصرف شود تا از بازگشت عفونت و خطر زایمان زودرس پیشگیری شود.

چگونه از ابتلا به عفونت ادراری در بارداری جلوگیری کنیم؟

با انجام کار‌های زیر احتمال ابتلا به عفونت ادراری کاهش می‌یابد:

  • نوشیدن روزانه ۶ تا ۸ لیوان آب.
  • نوشیدن منظم آبمیوه کرن بری شیرین نشده. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که نوشیدن آبمیوه کرن بری (و خانواده آن) باعث کاهش میزان باکتری‌ها و جلوگیری از استقرار آن‌ها در مجاری ادرار می‌شوند. البته در نظر داشته باشید که نوشیدن آب کرن بری موجب درمان عفونت ادراری نمی‌شود و در صورت ابتلا به عفونت ادراری در بارداری، بایستی در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.
  • حذف مواد غذایی فرآوری شده، آبمیوه‌های صنعتی، کافئین، الکل و شکر از برنامه غذایی.
  • خوردن مکمل حاوی ویتامین ث (۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم)، بتاکاروتن (۲۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ واحد IU در روز) و روی (۳۰ تا ۵۰ میلی گرم در روز) به مقابله با عفونت‌ها ومیکروب‌ها کمک می‌کند.
  • عادت به تخلیه ادرار، هر زمان که احساس نیاز کردید و تخلیه کامل مثانه در هر بار ادرار کردن.
  • ادرار کردن قبل و بعد از رابطه جنسی.
  • خشک کردن ناحیه تناسلی با دستمال پس از ادرار و تمیز نگه داشتن آن. هنگام دستمال کشیدن جهت حرکت از جلو به سمت عقب باشد.
  • عدم استفاده از صابون‌های قوی، دوش‌های واژینال، محلول‌های شوینده واژن، اسپری‌ها و پودر‌های بهداشتی زنانه.
  • تعویض روزانه لباس زیر.
  • نپوشیدن شلوار‌های جذب و تنگ.
  • پوشیدن لباس زیر نخی.
  • نماندن در وان حمام بیش از ۳۰ دقیقه یا بیش از دو بار در روز.

مصرف مکمل های ویتامینی به پیشگیری از عفونت ادراری کمک می کند

با انجام مرتب آزمایش آنالیز ادرار در دوران بارداری، خود را در مقابل خطر ابتلا به عفونت کلیوی و زایمان زودرس بیمه کنید.

برگرفته از: americanpregnancy و babycenter

علت و علائم دفع پروتئین در بارداری چیست؟ + راه‌ های تشخیص و درمان

پنج دلیل اصلی دفع پروتئین در بارداری، راه‌های تشخیص و درمان
دفع پروتئین در بارداری در مقادیر اندک طبیعی است، اما گاهی اوقات می‌تواند نشانه‌ای از نارسایی کلیه، عفونت و یا مشکلات دیگری باشد. دفع پروتئین به معنای وجود پروتئین اضافی در ادرار است و معمولا آزمایش آنالیز ادرار، که ترکیبات موجود در ادرار را مشخص می‌کند، این موضوع را گزارش می‌کند.

پنج دلیل اصلی دفع پروتئین در بارداری، راه‌های تشخیص و درمان
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – هنگام بارداری، انجام آزمایش آنالیز ادرار بخشی از چکاپ ماهانه را شامل می‌شود. نتیجه آزمایش پزشک را از وجود عفونت ادراری و دفع پروتئین در ادرار آگاه می‌کند. وجود مقدار اندکی پروتئین در ادرار طبیعی است. اما اگر مقدار آن از ۳۰۰ میلی گرم بیشتر باشد، نشانگر دفع پروتئین است. بدین معنی که کلیه عملکرد درستی ندارد و خون را به طور کامل تصفیه نمی‌کند.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

۱. علت دفع پروتئین در بارداری
۲. علائم
۳. راه های تشخیص
۴. درمان


دفع پروتئین می‌تواند به دو صورت باشد: مزمن و مقطعی
دفع پروتئین مزمن: اگر پیش از بارداری، در ادرار خود دفع پروتئین داشته‌اید، در صورت بارداری، به دفع پروتئین مزمن دچار می‌شوید. این شرایط به مشکلات جدی کلیوی منجر می‌شود.
دفع پروتئین مقطعی: این شرایط در دوران بارداری ایجاد می‌شود و معمولا پره اکلامپسی به دفع پروتئین در بارداری منجر می‌شود.
 

دلایل ابتلا به دفع پروتئین در بارداری چیست؟

کلیه معمولا مواد اضافی موجود در خون را تصفیه می‌کند و مواد مفید (مانند پروتئین) را در خون باقی می‌گذارد. اگر مشکلی در عملکرد کلیه وجود داشته باشد، پروتئین در ادرار نشت پیدا می‌کند. شرایط زیر موجب دفع پروتئین در بارداری می‌شود.

۱. پره اکلامپسی

پره اکلامپسی به شرایطی در بارداری گفته می‌شود که فشار خون بالا می‌رود و پروتئین از راه ادرار دفع می‌شود. این شرایط معمولا بعد از هفته بیستم بارداری رخ می‌دهد. نشانه‌های این بیماری فشار خون بالا و دفع پروتئین در ادرار است. در شرایط وخیم بیماری منجر به سر درد، تورم دست‌ها و صورت، تهوع، استفراغ، درد‌های شکمی، کاهش ادرار و تاری دید می‌شود.
اگر پره اکلامپسی به موقع درمان نشود، موجب از دست رفتن برخی اندام‌ها مانند کلیه، کبد، مغز، چشم، قلب و ریه‌ها می‌شود.

 لزوم کنترل فشار خون قبل از بارداری چیست؟


۲. اکلامپسی

اکلامپسی وضعیتی است که تشنجات عمومی به همراه پره اکلامپسی رخ می‌دهد. تشنج قبل، در طول و یا بعد از زایمان رخ می‌دهد. این یک شرایط اورژانسی است و نیاز به مداخله پزشکی سریع دارد.

۳. سندروم HELLP

سندروم HELLP نوعی خطرناک از پره اکلامپسی است که در صورت عدم درمان به موقع ممکن است موجب مرگ مادر و جنین شود. به علت ویژگی‌های آن یعنی، H. (همولیز، تجزیه گلبول‌های قرمز خون)، EL (افزایش آنزیم‌های کبدی) و LP (تعداد پلاکت‌های پائین) به این نام شناخته شده است.
نشانه‌های اولیه این بیماری بسیار شبیه پره اکلامپسی است. علایم رایج آن تهوع، استفراغ، درد بالای شکم، سر درد، احساس بیماری و تاری دید است.
ابتلا به پره اکلامپسی در بارداری، احتمال ابتلا به اکلامپسی و سندروم HELLP را بالا می‌برد. این شرایط منجر به زایمان زودرس، تولد نوزاد با وزن پایین (نارس) و یا مرگ جنین می‌شود.

۴. عفونت ادراری یا عفونت کلیوی

وجود عفونت ادراری یا کلیوی در بارداری می‌تواند به دفع پروتئین در بارداری منجر شود. موارد زیر در بارداری بایستی بررسی شوند:
  • تکرر ادرار 
  • سوزش و ناراحتی هنگام تخلیه ادرار
  • درمان سریع عفونت ادراری در صورت تشخیص. اگر درمان به موقع صورت نگیرد منجر به عفونت کلیوی می‌شود که نشانه‌های آن درد پهلو و پشت، تهوع، استفراغ و تب و لرز است.
  • عفونت در مجاری ادراری می‌تواند جنین را نیز تحت تاثیر قرار دهید و موجب زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن پایین شود.

اگر به عفونت ادراری دچار شده باشید، پزشک برایتان آنتی بیوتیک مناسب برای دوران بارداری تجویز می‌کند.

۵. عوامل دیگر

دلایل دیگری نیز وجود دارد که موجب نشت پروتئین در ادرار در دوران بارداری می‌شود.
  •  استرس و هیجانات زیاد
  • قرار گرفتن در معرض دمای بالا
  • تب
  • کم آبی بدن
  • فعالیت ورزشی شدید
  • سرطان خون، لوپوس، بیماری مزمن کلیه، آرتریت و بیماری دیابت نیز ممکن است باعث دفع پروتئین در بارداری شود.

پنج دلیل اصلی دفع پروتئین در بارداری، راه‌های تشخیص و درمان

علائم دفع پروتئین بارداری چیست؟

  • تورم دست‌ها و پا‌ها
  • صورت متورم
  • ادرار کف آلود

از اواسط بارداری، باید علائم پره اکلامپسی را بررسی کنید. علائم عبارتند از:

  • تار شدن بینایی
  • تورم ناگهانی دست‌ها، پا‌ها و صورت
  • سردرد دائمی
  • احساس عمومی بیماری
  • سوزش سر دل
  • احساس درد شدید زیر دنده‌ها

اگر علائم بالا را مشاهده کردید، بایستی سریعا به پزشک مراجعه کنید. این علائم به سرعت از هفته بیست و هفتم بارداری تا هفته‌های اولیه پس از زایمان نمایان می‌شوند.

روش تشخیص دفع پروتئین در بارداری چگونه است؟

روش‌های مختلفی برای تشخیص دفع پروتئین در بارداری وجود دارد. برجسته‌ترین آن‌ها عبارتند از:

۱. تست Dipstick

در اینجا نمونه‌ای از ادرار گرفته می‌شود و یک نوار شیمیایی وارد محلول ادرار می‌شود. تکه‌هایی در نوار وجود دارد که در صورت وجود پروتئین در ادرار تغییر رنگ می‌دهد. Dipstick سطح گلوکز در ادرار را نیز نشان می‌دهد. به همین دلیل می‌توان برای غربالگری دیابت بارداری از آن استفاده کرد.
نتیجه آزمایش سطح پروتئین در ادرار، به صورت + تا ++++ نشان می‌دهد که +۱ میزان کم پروتئین و +۴ میزان بالای پروتئین است. پروتئین بالا در ادرار در دوران بارداری نشانگر پره اکلامپسی یا آسیب کلیه است. سطح پایین پروتئین نشانگر عفونت ادراری است.

۲. آزمایش ۲۴ ساعته پروتئین در ادرار

این تست می‌تواند در خانه یا در بیمارستان انجام شود. شما باید ادرار را در یک دوره ۲۴ ساعته در ظروف مخصوص جمع آوری کنید. معمولا، اولین ادرار صبح محاسبه نمی‌شود و دفعات بعدی برای آزمایش جمع آوری می‌شود. نمونه‌ها بایستی در محیط سرد مانند یخچال و یا بر روی یخ نگهداری شود. پس از ۲۴ ساعت نمونه‌ها برای تجزیه و تحلیل گرفته می‌شوند.
اگر پروتئین در ادرار بیش از ۳۰۰ میلی گرم در یک دوره ۲۴ ساعته باشد، این نشانه‌ای از پره اکلامپسی است.

درمان دفع پروتئین در بارداری چگونه است؟

دفع پروتئین در بارداری به خودی خود بیماری نیست. درمان آن تنها به شناسایی علت و رفع آن بستگی دارد.
به عنوان مثال، اگر شما یک فرد مبتلا به دیابت هستید، باید با ورزش، رژیم غذایی متعادل و مصرف دارو آن را کنترل کنید. اگر دفع پروتئین در بارداری ناشی از پرفشاری خون باشد، باید درمان لازم برای کاهش فشار خون را انجام دهید.

تورم دست ها و پاها در بارداری نشانه دفع پروتئین است
علاوه بر کنترل بیماری زمینه ساز دفع پروتئین، شما بایستی میزان نمک را در رژیم غذایی خود محدود کنید. پزشک ممکن است شما را به یک متخصص تغذیه برای اصلاح برنامه رژیم غذایی ارجاع دهد. همچنین باید در طول روز آب بیشتری بنوشید.

برگرفته از: momjunction

عفونت سینوس در نوزادان؛ علایم، نحوه تشخیص و درمان

عفونت سینوس در نوزادان، علایم، نحوه تشخیص و درمان
عفونت سینوس در نوزادان، با انسداد مسیر‌های هوایی و تورم سینوس‌ها ایجاد می‌شود. نشانه‌های بیماری بسیار شبیه سرماخوردگی است، اما دوره بیماری معمولا طولانی‌تر است. عفونت سینوس در نوزادان با استفاده از اسپری بینی و آنتی بیوتیک‌ها درمان می‌شود، اما در موارد حاد ممکن است نیاز به جراحی باشد.

عفونت سینوس در نوزادان، علایم، نحوه تشخیص و درمان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – نوزادان به سینوزیت مبتلا نمی‌شوند! من همیشه به این جمله اعتقاد داشتم تا اینکه نوزادم به عفونت سینوس مبتلا شد. در آن لحظه متوجه شدم که سینوزیت یا عفونت سینوس، همانقدر که در بین بزرگسالان رایج است، در نوزادان نیز شایع است!
نوزادان با سینوس‌های نابالغ متولد می‌شوند، به همین دلیل آسیب پذیرتر از دیگران هستند. اما خبر خوب این است که عفونت سینوس در نوزادان به راحتی درمان می‌شود.

عفونت سینوسی (سینوزیت)

سینوس فضا‌های کوچک هوا در بین استخوان‌های اطراف بینی است. چهار مجموعه از فضا‌های توخالی در استخوان‌های گونه‌ها و پیشانی قرار گرفته‌اند: در دو طرف پل بینی و در پشت بینی در مقابل مغز.
عفونت سینوس هنگامی اتفاق می‌افتد که این فضا‌های هوا در بین استخوان‌ها مورد حمله قرار می‌گیرند و متورم می‌شوند. به عبارت ساده‌تر، عفونت سینوس التهاب پوشش داخلی بینی و سینوس است.

انواع مختلفی از عفونت سینوسی عبارتند از:
حاد: عفونت سینوسی حاد شرایطی است که علائم آن کمتر از ۴ هفته طول می‌کشد و با درمان بهبود می‌یابد.
فوق حاد: علائم چهار تا هشت هفته طول می‌کشد.
مزمن: این وضعیت نتیجه عفونت سینوسی حاد مکرر یا عفونت‌های قبلی است که به طور کامل درمان نشده‌اند. علائم بیماری بیش از هشت هفته طول می‌کشد.
عودکننده: همانطور که از نام آن پیداست، عود بیماری، وضعیتی است که عفونت سینوسی حاد سه بار یا بیشتر در سال تکرار می‌شود. در این مورد باید توسط یک متخصص گوش و حلق و بینی ویزیت شوید.

 

علل بروز عفونت سینوس در نوزادان

عفونت سینوسی معمولا پس از سرماخوردگی، التهاب آلرژیک یا عفونت تنفسی فوقانی (URI) بروز می‌کند. با این حال، دکتر داوید شریس، پژوهشگر آزمایشگاه تحقیقات بیماری‌های آلرژیک کلینیک مایو می‌گوید: “علت عفونت سینوسی مزمن تاکنون شناخته نشده است. مطالعات ما نشان می‌دهد که قارچ‌ها علت بروز عفونت سینوس هستند.” دکتر شریس می‌افزاید: “عفونت سینوس یک واکنش آلرژیک نیست، بلکه یک واکنش ایمنی بدن است.” به گفته تیم او، علت اصلی سینوزیت مزمن واکنش سیستم ایمنی بدن به قارچ‌ها است. پژوهشگران پس از مطالعه ۲۱۰ بیمار ۴۰ نوع قارچ را در مخاط آن‌ها یافته‌اند. سایر عللی که موجب ایجاد عفونت سینوسی می‌شود عبارتند از:
  1. عفونت تنفسی فوقانی باعث التهاب مسیر بینی شده و منجر به انسداد آن‌ها و عفونت می‌شود. عفونت سینوسی ویروسی همراه با سرماخوردگی است.
  2. آلرژی (حساسیت کودکان) نیز منجر به عفونت سینوسی می‌شود. آلرژی با افزایش تولید مخاط موجب تورم بافت بینی می‌شود. عفونت سینوسی آلرژیک یا همراه با آلرژی مانند تب یونجه است.
  3. شرایط دیگری نیز منجر به انسداد سینوس‌ها می‌شود:
    • ناهنجاری در ساختار بینی
    • شکاف کام
    • غواصی و شنا
    • آدنوئید‌های بزرگ
    • بیماری ریفلاکس معده (GERD)
    • عفونت دندان
    • وارد آمدن ضربه به بینی
    • قرار گرفتن در معرض دود سیگار
    • گیر کردن اشیای خارجی در بینی

سینوزیت باکتریایی

سینوزیت باکتریایی یک عفونت ثانویه است که به علت باکتری‌هایی که در سینوس‌ها به دام افتاده‌اند (طی حساسیت یا سرماخوردگی) ایجاد می‌شود. شایع‌ترین بیماری‌های باکتریایی که باعث ایجاد عفونت سینوسی می‌شود، عبارتند از:

  • استرپتوکوک پنومونی
  • آنفلوانزای هموفیلوس
  • موراکسلا کاتارالیس

گاهی اوقات عفونت سینوسی می‌تواند با سرماخوردگی یا یک عفونت مشابه اشتباه شود. بنابراین علائم بیماری نوزاد خود را به دقت بررسی کنید.


 درمان سینوس (درمان خانگی درد و فشار سینوس)


عفونت سینوس در نوزادان، علایم، نحوه تشخیص و درمان

علائم عفونت سینوس در نوزادان

آکادمی کودکان آمریکا، اعلام کرده است که اگر علائم سرماخوردگی مانند آبریزش بینی و سرفه بیش از ده روز، بدون هیچ گونه بهبود، ادامه یابد، نشان دهنده عفونت سینوس است.

نشانه‌های عفونت سینوس در نوزادان و کودکان:

  • گرفتگی بینی یا سرماخوردگی که برای بیش از ۱۰ تا ۱۴ روز طول بکشد.
  • ترشح مخاط سبز-زرد بینی به مدت بیش از چهار روز
  • سرفه شدید در طول روز که در شب بدتر می‌شود.
  • تورم در اطراف بینی و چشم
  • حلقه‌های تیره اطراف چشم
  • کج خلقی
  • ترشحات بدبوی پشت بینی که در سرفه، گلو، استفراغ و تهوع دیده می‌شود.
  • تب پایین حداقل چهار روز پی در پی
    توجه داشته باشید: تب با درجه پایین بین ۳۸ تا ۳۹.۴ درجه سانتی گراد است.

در موارد نادر، یک عفونت سینوس باکتریایی می‌تواند به سیستم عصبی مرکزی (CNS) یا چشم گسترش یابد، نشانه‌های گسترش عفونت عبارتند از:

  • افزایش تحریک پذیری
  • استفراغ مکرر
  • تورم و یا قرمزی در اطراف چشم
  • حساسیت به نور

عفونت سینوس در نوزادان به راحتی تشخیص داده نمی‌شود و علایم ممکن است به دلیل بیماری دیگری مانند آلرژی یا سرماخوردگی ایجاد شده باشد.

 

چگونگی تشخیص عفونت سینوس در نوزادان

بسیاری از والدین و در بعضی موارد حتی پزشک ممکن است در تشخیص عفونت سینوسی دچار اشتباه شوند. آبریزش بینی سبز الزاما نشانه‌ای از عفونت سینوس در نوزادان نیست و می‌تواند نشانه‌ی سرماخوردگی باشد، که به درمان خاصی نیاز ندارد.
یک متخصص گوش، حلق و بینی به طور کامل بینی، گلو و گوش نوزاد را بررسی می‌کند و از تاریخچه این حملات برای تشخیص وضعیت بیماری از شما سوالاتی می‌پرسد. آزمایش‌های دیگری نیز برای تشخیص سینوزیت انجام می‌شوند که عبارتند از:

  • سی تی اسکن (CT). اسکن کمک می‌کند تا گسترش عفونت سینوس‌ها و انسداد آن‌ها تشخیص داده شود.
  • اشعه X. با استفاده از پرتو‌های انرژی الکترومغناطیسی نامرئی تصاویر از بافت‌ها، استخوان‌ها و اندام‌های داخلی به دست می‌آید.
  • کشت. نمونه‌هایی از مخاط سینوس‌ها برای کشت در آزمایشگاه جمع آوری و رشد داده می‌شود.

آنتی بیوتیک جهت درمان عفونت سینوسی

درمان عفونت سینوس در نوزادان و کودکان

هنگامی که پزشک عفونت سینوس را در کودک تایید کرد، ممکن است درمان‌های زیر را پیشنهاد کند.

  • اسپری‌های بینی: اسپری نمکی بینی برای تسکین موقت گرفتگی مناسب است. محلول نمکی موجب کم شدن ترشحات و بهبود عملکرد غشای مخاطی بینی می‌شود. قطره‌های نمکی را می‌توانید در خانه نیز تهیه کنید. یک چهارم قاشق چای خوری نمک را به یک فنجان آب گرم اضافه کنید و به خوبی مخلوط کنید. چهار بار در روز، محلول را به هر سوراخ بینی اسپری کنید.
  • درمان با آنتی بیوتیک: اگر نوزاد مبتلا به عفونت سینوسی باکتریایی باشد، بایستی به مدت حداقل ۱۰ روز تا حداکثر ۲۱ روز آنتی بیوتیک مصرف کند. برای نوزاد مبتلا به عفونت سینوسی حاد، علائم باید در روز‌های اول درمان بهبود یابد. حتی اگر وضعیت کودک بهبود پیدا کرد، درمان آنتی بیوتیکی را کامل کنید.
    نکته: به نوزادانی که زیر دو سال سن دارند، دارو‌های آنتی هیستامین و دکونژستان ندهید.
  • جراحی: اگر عفونت سینوسی، علیرغم درمان پزشکی، بهبود نیافت، ممکن است نوزاد تحت عمل جراحی قرار گیرد.
    جراحی آندوسکوپی سینوسی یک گزینه برای درمان عفونت شدید سینوسی است. جراحی شامل باز کردن مسیر سینوس‌های کودک و گسترده‌تر کردن آن است. باز شدن سینوس‌ها باعث گردش هوا و در نهایت باعث کاهش تعداد عفونت‌های سینوسی می‌شود.

 آشنایی با خواص بخور اکالیپتوس


و در آخر اینکه، عفونت سینوس در میان نوزادان رایج است و موجب بی قراری و گریه بدون وقفه آن‌ها می‌شود. اسپری بینی و درمان‌های طبیعی می‌تواند برای نوزاد مبتلا به سینوزیت مفید باشد.

برگرفته از: momjunction

هفته نهم بارداری – تشکیل اندام تناسلی جنین در هفته نهم بارداری

هفته نهم بارداری - بارداری هفته به هفته
هفته نهم بارداری زمانی است که اندام تناسلی جنین در آن شکل می گیرد. در این هفته استخوان‌ها رشد بیشتری داشته و همزمان با آن مفاصل (شانه، مچ دست و پا و…) می‌توانند آزادانه حرکت کنند.

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – دو ماه از بارداری شما گذشته و وارد اولین هفته از ماه سوم شده‌اید. استخوان‌ها و نخاع فرزندتان در حال شکل گیری است و اندازه رحم برای رشد به دو برابر رسیده است. با تغییرات بدن مادر و رشد جنین در هفته نهم بارداری همراه ما باشید.

تغییرات بدن مادر در هفته نهم بارداری

هفته نهم بارداری - بارداری هفته به هفته

حجم خونتان همچنان در حال افزایش است، ممکن است شما تاثیرات این افزایش حجم را که شامل احساس سرگیجه، تکرر ادرار یا باد کردگی رگ‌های دستتان و خونریزی بینی هستند احساس کرده باشید. اما خون اضافی برای وضعیت کنونی شما بسیار مفید است و به محافظت از فرزندتان وقتی که شما می‌ایستید یا خم می‌شوید کمک کرده و ذخیره مناسبی برای جایگزینی خونی است که در زمان وضع حمل از دست خواهید داد. خونریزی از ناحیه واژن در سه ‌ماهه‌ی اول بارداری ممکن است رخ دهد و این موضوع به طور قطع نشان‌دهنده مشکل جدی‌ای نیست. اما از آنجا که می‌تواند نشان‌دهنده‌ی بارداری خارج رحمی یا سقط جنین باشد، شما باید بلافاصله پس از تجربه‌ی خونریزی با پزشک‌تان تماس بگیرید.

رشد جنین در هفته نهم

اگرچه همچنان برای دانستن اینکه فرزند دلبندتان پسر خواهد بود یا دختر هشت هفته‌ی دیگر باید منتظر بمانید، در فرزند شما این هفته ملزوماتی را که برای تولید مثل نیاز دارد ایجاد خواهد کرد. بله درست است، اندام‌های تولید مثل همراه با چند عضو کلیدی دیگر مثل پانکراس و کیسه‌ی صفرا در حال شکل‌گیری هستند. در این مرحله فرزند شما به دو برابر سایز قبلی رسیده است و سرش که در حدود نیمی از طول بدنش را دارد رو به پایین و به سمت سینه خمیده شده است. 

احتمالا مهم‌ترین پیشرفت این هفته در قلب فرزند آینده‌تان اتفاق می‌افتد. قلب فرزندتان که از هفته‌ پنجم بارداری شروع به تپیدن کرده‌ است، با گذشت زمان کامل‌تر شده‌است. قلب در این مرحله به چهار حفره تقسیم شده‌است و دریچه‌ها که وظیفه‌ی کنترل جریان خون را بر عهده دارند، در حال شکل‌گیری هستند. اگرچه قلب فرزند شما در حال تپیدن است، پزشکتان هنوز نمی‌تواند این ضربان را در زمان معاینه بالینی تشخیص دهد. برای این مساله باید یک هفته یا کمی بیشتر صبر کنید.

 

هفته نهم بارداری - بارداری هفته به هفته


بند ناف به عنوان مسیر حیات بخشی است که مادر و فرزند را درون رحم به هم متصل کرده است. بند ناف که متشکل از سه رگ خونی اسپایرال است (یک سیاهرگ و دو سرخرگ)، وظیفه رساندن خون حاوی اکسیژن برای تنفس جنین را برعهده دارد. در این رگ‌های خونی که از ناحیه‌ی شکم به جنین متصل هستند، یک سیاهرگ وظیفه‌ی رساندن خون به قلب کودک را بر عهده دارد و دو سرخرگ عمل بازگرداندن خون به جفت را انجام می‌دهند. این سیستم پمپ کردن خون به درون بدن جنین، نه تنها نیاز کودک به اکسیژن و مواد مغذی را برطرف می‌کند بلکه وظیفه‌ی دفع مواد زائدی که جنین تولید می‌نماید را نیز بر عهده دارد. همزمان با رشد کودک، بند ناف او نیز متناسب با نیاز‌های جنین رشد کرده و کامل‌تر می‌شود تا بتواند این نیازها را به طور کامل برطرف نماید.

جریان مداوم خون به اندام‌های فرزندتان کمک می‌کند تا رشد کنند و کامل شوند. فرزند آینده‌ی شما هم اکنون قسمت‌های ابتدایی دست‌ها، پاها و انگشتان را دارد؛ در هفته نهم بارداری انگشتان پایش نیز فرم خواهند گرفت. انگشتان کوچکش در حال رشد هستند و نوک آنها اندکی بزرگ‌تر شده‌اند. این همان نقطه‌ای است که اثر انگشتان فرزندتان شکل خواهد‌گرفت.

در درون این اعضا، استخوان‌ها درحال ایجاد شدن هستند. همزمان با رشد استخوان‌ها، مفاصل مثل آرنج‌ها، مچ پا، شانه‌ها و مچ دستان به فرزندتان در حرکت کردن آزادانه کمک می‌کنند. شما هنوز نمی‌توانید این تحرکات را احساس کنید زیرا فرزند آینده‌تان هنوز بسیار کوچک و ظریف است. با این حال تصویربرداری سونوگرافی می‌تواند این حرکت‌ها و تکان‌ها را به خوبی نشان دهد.

 

آنچه در هفته نهم بارداری در درون شما اتفاق می‌افتد

فرزند شما در هفته‌ی نهم: کودک شما شروع به حرکت‌های کوچک در درون رحم کرده است؛ اما شما در حال آغاز سومین ماه بارداری‌تان هستید و بنابراین هنوز نمی‌توانید این حرکت‌ها را احساس کنید. اعصاب و ماهیچه‌های کودک توانایی انجام کار را پیدا کرده‌اند و اکنون می‌تواند سرش را خم کند. رشد سریع فرزندتان ادامه پیدا خواهد کرد. به زودی فرزندتان از کیسه زرده، که وظیفه‌ی تولید سلول‌ها خونی را بر عهده دارد بی‌نیاز می‌گردد. زیرا که مغز استخوان، کبد و طحالش انجام این وظیفه را بر عهده خواهند‌گرفت. در واقع تقریبا تمام اعضا شروع به کار می‌کنند. کبدش در حال ترشح صفرا خواهد بود و پانکراسش (لوزالمعده) شروع به تولید انسولین می‌نماید.

در این مقطع و در حوالی هفته نهم بارداری ضربان قلب فرزندتان در حدود 160 تا 170 بار در دقیقه خواهد ‌بود. این میزان در واقع سریع‌ترین ضربانی‌است که قلب انسان می‌تواند انجام دهد. اندکی بیش از 2.5 سانتی‌متر طول دارد و تا پایان ماه قدش بیش از دوبرابر خواهد شد.

تغییرات جنین در هفته نهم بارداری - بارداری هفته به هفته


اگر بتوانید فرزندتان را مشاهده کنید، می‌بینید که دست‌ها و پاهایش بلندتر شده‌ و انگشتان دست و پایش کامل‌تر شده‌اند. همچنین مشاهده می‌کنید که سر فرزندتان نسبت به قبل گردتر شده و بیشتر به سمت بالا متمایل شده است.صفحات جمجمه‌اش در حال شکل‌گیری هستند. چشمانش هنوز در دوطرف سر واقع شده‌اند اما همزمان با رشد جنین به سمت جلو سر جابجا می‌شوند. نوک بینی‌اش شکل گرفته است، گوش‌هایش همچنان در حال شکل گرفتن هستند و اکنون مسیرهایی که گلویش را به ریه‌ها متصل می‌کنند شکل گرفته‌اند.

نکات هفته نهم بارداری

بارداری هفته به هفته - تغییرات بدن در هفته نهم بارداری

در طی نه ماه آینده تغییرات زیادی در درون بدن و زندگی شما اتفاق خواهد افتاد. در اینجا ما به شما در یافتن مسیر درست در میان احساسات جدید کمک می‌کنیم و مطمئن می‌شویم در کل دوره بارداری نکته مهمی را از قلم نیانداخته باشید. به شرایطی فکر کنید که پزشک‌تان برای شما آزمایش‌های ژنتیک مثل CVS یا Amino را تجویز کرده است. این آزمایش‌ها می‌توانند سوالات زیادی برای‌تان پیش بیاورند.

اول از همه اینکه آیا منفعت انجام آزمایش‌ها به ریسک احتمالی که برای سلامتی دارند می‌صرفد. یافتن پاسخ این سوال ممکن است نیازمند صحبتی طولانی با پزشک‌تان یا متخصص ژنتیک و تفکر دقیق و همه‌جانبه باشد. مسائل دیگری که شما و همسرتان باید راجع به آنها تصمیم بگیرید شامل: اگر متوجه شوید فرزندتان یک مشکل و نقص مادرزادی جدی دارد، آیا به بارداری خود خاتمه می‌دهید؟ اگر چنین نمی‌کنید، آیا دانستن این مساله از قبل و آماده شدن برای مواجهه با آن و نگهداری از یک فرزند با نیازهای خاص به شما کمک می‌کند؟ به احتمال بسیار زیاد شما هرگز نیاز به عمل کردن بر اساس جواب این سوال‌ها نخواهید داشت (90 تا 95 درصد بارداری‌ها منجر به تولد بی مشکل نوزادان سالم می‌شود)، اما باید تصمیم بگیرید که بهتر است از قبل آماده شده باشید یا غافل‌گیر شوید.

 

اصطلاحاتی که باید در رابطه با هفته نهم بارداری بدانید

سیاهرگ: یک رگ خونی که در بیشتر موارد در جریان خون انسان، خون فاقد اکسیژن را به سمت قلب می‌برد. این خون در ادامه‌ی مسیر اکسیژن رسانی شده و در مسیر سرخرگ‌ها جریان می‌یابد.

سرخرگ: یک رگ خونی که اغلب در مسیر جریان خون انسان، خون غنی از اکسیژن را از قلب خارج می‌کند. سرخرگ‌ها با سیاهرگ‌ها که معمولا دیواره‌ی قوی‌تر و ضخیم‌تری دارند متفاوت است.


مطالب مرتبط با هفته نهم بارداری

بارداری در سن بالا

درمان یبوست بارداری
تغییر حس بویایی در بارداری 
علت نفخ شکم در بارداری چیست 

 

7 تمرین مفید برای مادران باردار شاغل

7 تمرین مفید برای مادران باردار شاغل

7 تمرین مفید برای مادران باردار شاغل

شاغل بودن و همزمان باردار بودن، برای خانم‌ها یک چالش جدی است. نشستن به مدت طولانی و با کفش و لباس اداری، باعث می‌شود که خانم‌ها خستگی مضاعف را تجربه کنند. در این مقاله چند تمرین مفید را به شما معرفی می‌کنیم که می‌توانید در محل کارتان و در طول ساعات کاری به دفعات انجام دهید و از مزایای تمرین، برخوردار شوید.

1- چرخاندن شانه‌ها

اکثر افراد پشت میز نشین شانه‌های خود را گرد کرده و به اصطلاح قوز می‌کنند. اما شما که قرار است به زودی دلبندتان را در آغوش بگیرید و چند ماه به او شیر بدهید، نیاز دارید تا عضلات پشت خود را تقویت کنید که این حالت قوز کردن در طول بارداری تشدید نشود.
همینطور که پشت میز خود نشسته‌اید، کمر را صاف کنید و سعی کنید با سرشانه‌هایتان به سمت عقب دایره بکشید. ( شکل 1-1 و 2-1 و 3-1 ) هر چقدر این دایره بزرگ‌تر باشد بهتر است. حداقل 3 ست و هر ست 10 تکرار این حرکت را انجام دهید.

2- فلای بک

این حرکت، یک حرکت خیلی خوب برای تقویت عضلات پشتی است که می‌توانید در محل کارتان انجام دهید. یک دست را روی لبه میز قرار دهید و با دست دیگر، طبق شکل (1-2 و 2-2) حرکت را انجام دهید. برای هر دست ، 3 ست و هر ست حداقل 15 تکرار انجام دهید.

3- تقویت عضلات ران(جلوپا)

داشتن عضلات قوی پا، هم در طول بارداری و هم در طول زایمان، به بدن شما کمک خواهد کرد. همینطور که روی صندلی خود نشسته اید، صاف بنشینید و یک پای خود را از زانو صاف کنید. مکث کنید و دوباره پا را خم کنید (شکل 1-3 و 2-3) برای هر پا 3 ست و هر ست 12-15 تکرار انجام دهید. مراقب باشید که زانویتان را قفل نکنید.

4- اسکات روی صندلی

یکی از بهترین حرکات برای عضلات پایین تنه اسکوات است که البته با منقبض کردن شکم ، بخش میانی هم به خوبی درگیر می‌شود.
هشدار: اگر صندلی‌تان چرخدار است، چرخ‌ها را قفل کنید یا از یک صندلی دیگر استفاده کنید.
روی صندلی بنشینید، طوری که پاهایتان اندازه عرض لگن فاصله داشته باشد. شکم را منقبض کنید و با استفاده از عضلات پاها و نشیمنگاه، بلند شوید. یک انقباض در عضلات سرینی ( نشیمنگاه ) بدهید و دوباره بنشینید. نکته مهم این است که حرکت اسکات از لگن شروع می‌شود. سعی کنید زانوهایتان از پنجه پا جلوتر نزند. این حرکت را 3 ست و هر ست 12 تکرار انجام دهید. (شکل 1-4 و 2-4)

5- تمرین کگل

در طول بارداری و زایمان و دوران بعد از زایمان، عضلات کف لگن دستخوش کشش و فشار می‌شوند و داشتن عضلات کف لگن سالم و قوی، لازمه سلامتی بعد از زایمان است. ضعیف بودن یا آسیب دیدن این عضلات می‌تواند بعد از زایمان یا در طول بارداری، منجر به عدم کنترل ادرار یا افتادگی رحم و مثانه بشود.
تمرینات کگل بهترین تمرین برای تقویت این عضلات است. در حالی که پشت میز نشسته‌اید یا ایستاده هستید، سعی کنید عضلات کف لگن را منقبض کنید و حداقل 5 ثانیه منقبض نگه دارید و بعد رها کنید. برای درک بهتر این تمرین می‌توانید تصور کنید که به شدت می‌خواهید ادرار و مدفوع خود را کنترل کنید. دقیقا همان عضلات که برای کنترل ادرار و مدفوع استفاده می‌کنید، عضلات کف لگن هستند. سعی کنید با انقباض این عضلات، ناحیه پرینه خود را به سمت بالا بکشید.

6-کشش عضلات سینه

در طول روز و پشت میز نشینی‌های طولانی، مخصوصا با نشستن‌های نا مناسب، عضلات سینه به مرور کوتاه می‌شوند و این مساله بعد از زایمان و در طول شیردهی تشدید می‌شود. در طول روز می‌توانید با کشش عضلات سینه، این عضلات را رها سازی کنید و به خودتان کمک کنید تا وضعیت بدنی بهتری داشته باشید.
به دیوار تکیه دهید، دست‌ها را مطابق شکل1-6 به دیوار و کنار بدن بچسبانید حالا سعی کنید بدون اینکه دست‌ها را از دیوار جدا کنید، دست‌ها را صاف بالای سر ببرید(شکل 2-6) و دوباره به کنار بدن برگردانید. این حرکت باعث کشش عضلات سینه می‌شود. سعی کنید حداقل 15 تکرار از این حرکت را انجام دهید.

7- چرخش بالاتنه

هیچ چیزی مثل کشش خستگی عضلات شما را کاهش نمی‌دهد. مخصوصا عضلات کمر که علاوه بر تحمل وزن خودتان وزن جنین دلبندتان را هم تحمل می‌کند.
همینطور که روی صندلی نشسته‌اید، یک پا را روی پای دیگر بیندازید و با کمک دستها، بالا تنه را به سمت مخالف بچرخانید چند ثانیه نگه دارید و حرکت را برای سمت دیگر تکرا رکنید .(شکل 1-7 و 2-7) برای هر سمت حداقل 20 ثانیه نگه دارید.

پروفایل سونیا قاسمی  را در بیا نی نی ببینید.
 

هفته دهم بارداری – درخشان شدن پوست شما در این هفته

هفته دهم بارداری - بارداری هفته به هفته - تغییرات بدن در هفته های بارداری
در هفته دهم بارداری فرزند شما از رویان به جنین تبدیل می‌شود و مغزش با سرعت خیره کننده‌ای در حال رشد است. قد او در حدود ۳ سانتیمتر و وزنش ۴ گرم است.

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – وارد هفته دهم بارداری شده‌اید، یک یا دو کیلوگرم وزن اضافه کرده و سایز شکمتان نیز تغییر کرده است. تمامی اندام‌های اصلی فرزندتان تشکیل شده ولی عملکرد اندکی دارند. با تغییرات جنین و مادر در هفته دهم بارداری همراه ما باشید.

 

تغییرات بدن مادر در هفته دهم بارداری

بدن شما از زمان شکل‌گیری نطفه تا زمان تولد فرزندتان دستخوش تغییرات اساسی خواهد شد. از درخشش و کیفیت پوست و صورت خود در بارداری لذت می‌برید؟ این درخشش را مدیون هورمون HCG پروژسترون هستید. (این هورمون‌ها تعداد غده‌های چربی را در پوست شما افزایش داده، چهره‌تان را درخشان‌تر و صاف‌تر نشان می‌دهند) علاوه‌ بر این افزایش حجم خون موجود در بدن‌تان باعث می‌شود تا چهره شما کمی گلگون‌تر و پرتر به نظر برسد.

هفته دهم بارداری - بارداری هفته به هفته - تغییرات بدن در هفته های بارداری

رشد فرزند در هفته دهم بارداری

تا این مرحله از بارداری فرزند شما یک رویان (Embryo) به حساب می‌آمد ولی از پایان این هفته به بعد بدل به جنین می‌شود و تغییرات زیادی را در پیش رو خواهد داشت. انگشتان دست‌ها و پاهای پارو مانند و پره‌دار شروع به جدا شدن می‌کنند، استخوان‌ها محکم می‌شوند و کلیه‌های کوچک فرزندتان شروع به تولید ادرار می‌کند. در این مرحله مغز فرزندتان با سرعت خیره‌کننده‌ای درحال رشد است؛ در حدود 250,000 نورون در هر دقیقه درحال شکل‌گیری هستند! پایان مرحله‌ی رویان همچنین یک نقطه‌ی عطف در زمینه‌ی خطرهاست زیرا فرزند شما از اینجا به بعد بسیار کمتر در معرض خطر است.

بارداری هفته به هفته - هفته های بارداری


همزمان با رشد بدن جنین، گردن فرزند شما رشد کرده و بلندتر می‌شود. در این مرحله همچنان سر بیشتر از نیمی از بدنش را تشکیل می‌دهد. تغییرات کوچکی در بدنش در حال شکل‌گیری هستند که او را بیشتر و بیشتر به نوزادی که 30 هفته دیگر ملاقات خواهید کرد شبیه می‌کند. در این مرحله جنین با رشد ماهیچه‌ها و استخوان‌ها در دست ها و پاهایش بیشتر و بیشتر آنها را حرکت می‌دهد. (شما همچنان تا چند هفته دیگر نمی‌توانید این حرکت‌ها را احساس کنید) انگشتان دست و پا که در ابتدا با پرده‌هایی در میان‌شان شکل گرفته‌اند، اکنون در حال مجزا شدن هستند. اکنون جنین می‌تواند انگشتانش را براحتی حرکت دهد و ناخن‌های کوچکش در حال ظاهر شدن هستند. 
مایع آمنیوتیک نه تنها فرزندتان را از بیرون دربر می‌گیرد بلکه ممکن است جنین کمی از آن را ببلعد. اما نگران نشوید، مایع آمنیوتیک برای فرزند شما بی خطر است. در واقع این تبادل مایعات به رشد ریه‌هایش کمک می‌کند.

 

نکات هفته دهم بارداری

بارداری هفته به هفته - هفته های بارداری

بالاخره در این هفته می‌توانید نگاهی به فرزندتان داشته باشید! ملاقات این هفته‌ی شما با پزشک همراه با اولین سونوگرافی (سونوگرافی سه بعدی) شما خواهد بود. پزشک شما می‌تواند در تشخیص انگشتان دست و پای فرزندتان به شما کمک کند و در ادامه صدای قلب فرزندتان را خواهید شنید. در این زمان شما احتمالا یک آزمایش زجاجی گردن نیاز خواهید داشت تا بتوان ریسک بروز سندرم داون، ناهنجاری‌های کروموزومی دیگر و ناراحتی‌های قلبی مادرزادی را تعیین کرد.

کارهای لازم در هفته دهم

باردرای هفته به هفته - هفته های بارداری

 

  • دست‌هایتان را برای جلوگیری از ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا به طور مرتب بشویید.
  • درمان‌های خانگی برای سوء هاضمه را امتحان کنید.
  • شروع به خرید لباس‌های حاملگی کنید.
  • از خط مشی محل کار خود درباره‌ی بارداری اطلاع پیدا کنید.
  • تصمیم قطعی خود را در مورد نوع زایمان ‌تان (طبیعی یا سزارین) و با مشورت پزشک بگیرید

نگاهی از درون شکم مادر به جنین

سایز و وزن جنین: طول در حدود 3 سانتی‌متر؛ وزن 4 گرم.

مرحله رشد جنین:  فرم ابتدایی همه‌ی اعضا شکل گرفته و غضروف‌ها در سخت شدن و تبدیل به استخوان هستند در پایان این هفته، رویان شما بدل به یک جنین شده است. آنچه شما مشاهده می‌کنید: این تصویر سه‌ بعدی از فرزند درحال رشد شما، نشان می‌دهد که در این سن بسیار کم هم چقدر زنده و واقعی به نظر می‌رسد. دقت کنید که فرزند آینده‌تان در حالیکه سرش به سمت شکم قرار گرفته به فرم C شکل در آمده است و دست‌ها و پاهایش به بیرون متمایل هستند. بند ناف نیز که از شکم جنین به سمت جفت رفته قابل تشخیص است.

آنچه شما مشاهده می‌کنید: جنین (رویان) در پایین تصویر قرار گرفته، سرش در سمت راست است. دست‌ها و پاها از این زاویه قابل رویت نیستند، اما بند ناف را می‌توان دید که از شکم نوزاد خارج شده و به سمت جفت رفته است. تصویر سونوگرافی عدد CRL یا همان فاصله سر تا پایین جنین را مشخص می‌کند و با استفاده از این معیار می‌توانید تاریخ حمل را که پیش از این با استفاده از LMP (یا همان زمان آخرین دوره‌ی ماهیانه) تخمین زده شده بود به طور دقیق‌تر مشخص نمایید. مایع آمنیوتیک (محدوده‌ی تیره) نوزاد درحال رشد را دربر گرفته است.

سونوگرافی جنین در هفته دهم بارداری

 

فرزند شما در این مقطع هنوز آنقدر کوچک است که فضای زیادی برای جابجا شدن و حرکت در درون مایع آمنیوتیک درون شکم شما برایش وجود دارد. در این مرحله قدش به 5 سانتیمتر نزدیک می‌شود. اگر می‌توانستید فرزندتان را ببینید، درمی‌یافتید که بدنش نسبت به قبل متناسب‌تر شده‌است؛ سرش در مقایسه با بقیه بدنش مثل قبل بزرگ به نظر نمی‌رسد. همچنین می‌دیدید که مچ دست‌ها و پاهایش شکل گرفته‌اند و انگشتانش اکنون قابل مشاهده هستند.

در تصویر سونوگرافی که در این مرحله (هفته دهم بارداری) انجام می‌شود، می‌بینید که کیسه زرده مجزا شده و بند ناف نیز که از شکم نوزاد به جفت متصل است قابل رویت می‌باشد. روده‌های فرزند شما همچنان بخشی از بند ناف است، اما کم کم شروع به جابجا شدن به درون شکم جنین کرده و بزودی با پوست پوشیده خواهند ‌شد. همچنین در این مرحله اعضای بیشتری شروع به کار خواهند کرد. غدد تیروئیدش-کلید اصلی کنترل سیستم شیمیایی بدن- اکنون در حال کار است. پانکراسش (لوزالمعده) در حال تولید آنزیم‌های هضم است و کیسه صفرایش در حال تولید صفرا می‌باشد. این عملکردها برای غذا خوردن و هضم آن پس از تولد ضروری هستند. بافت ریه فرزند شما همچنان در حال رشد است و استخوان‌‌‌هایش، حتی در انگشتان دست و پا در حال شکل‌ گرفتن هستند. سلول‌های موجود در مغز استخوان جنین به زودی مشغول تولید گلبول‌های خون خواهند ‌شد؛ عملی که تا این مقطع بر عهده‌ی کبد و طحالش بوده است. صورتش بیشتر شبیه چهره انسانی شده است و به زودی قادر خواهد ‌بود دهانش را باز کرده و زبانش را حرکت دهد.

از چه زمان باردار به نظر می‌رسیم؟

حقیقتا از چه زمانی بارداری شما به نظر دیگران خواهد رسید؟ این مساله به سایز شما و اینکه آیا قبل از این هم سابقه‌‌ی بارداری داشته‌اید یا نه بر می‌گردد. به طور میانگین بیشتر خانم‌ها در حدود هفته‌ بیستم بارداری شروع به نشان دادن بارداری می‌کنند. این زمان می‌تواند برای خانم‌های ظریف‌تر و کوچکتر کمی زودتر و برای خانم‌‌های درشت تر با تاخیر بیشتری اتفاق بیافتد. علاوه براین اگر در گذشته بارداری داشته‌اید، در طی چند هفته آتی شروع به افزایش حجم خواهید کرد. اگرچه هنوز بارداری شما قابل تشخیص نشده است، فرزندتان به طور قطع درحال تغییر است. ممکن است در شلوارهایتان کمی احساس تنگی کرده باشید. ممکن است وزنی اضافه نکرده باشید اما اعضای درون شکم‌تان درحال حرکت به سمت کنار هستند تا بتوانند فضای کافی برای رشد فرزندتان فراهم نمایند.


سایر مطالب مرتبط با هفته دهم بارداری

رابطه جنسی در بارداری
بیماری لیستریوزیس چیست؟ 
رگ عنکبوتی در بارداری چیست؟

کیست جسم زرد در بارداری چیست؟

انتخاب مناسب لباس بارداری 

 

لب شکری چیست و آیا این عارضه درمان می‌شود؟

لب شکری
لب شکری عارضه‌ای مادرزادی است که موجب شکاف لب و شکاف کام در نوزادان می‌شود. خبر خوب این است که با انجام جراحی می‌توان این عارضه را درمان کرد و ظاهر آن را بهبود بخشید. دلیل بروز لب شکری در نوزادان برخی عوامل ژنتیکی و محیطی است.

لب شکری
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – لب شکری نام دیگر عارضه شکاف لب بالا و یا شکاف کام (شکاف در سقف دهان) است. شکاف لب و شکاف کام هنگامی که ساختار‌های صورت جنین به طور کامل بسته نمی‌شود، ایجاد می‌شود. شکاف لب و شکاف کام یکی از شایع‌ترین نقص‌های نوزادان در هنگام تولد است. دلیل ایجاد شکاف کام مشکلات وراثتی و یا سندرم است. تولد یک نوزاد لب شکری برای پدر و مادر ناراحت کننده است، اما بهتر است بدانید که شکاف لب و شکاف کام قابل ترمیم است. در بیشتر نوزادان، با انجام یک سری جراحی می‌توان عملکرد طبیعی لب و دهان را بازگرداند و ظاهر طبیعی را با حداقل زخم ایجاد کرد.
 

علائم نوزاد لب شکری

پس از تولد نوزاد، یک تقسیم (شکاف) در لب یا کام قابل مشاهده است. شکاف لب و شکاف کام ممکن است به صورت‌های زیر باشد:
  • شکاف در لب و سقف دهان (کام) که بر روی یک یا هر دو طرف صورت دیده می‌شود.
  • یک شکاف کوچک در لب و یا گسترش شکاف از لب به لثه بالا تا پایین بینی.
  • یک شکاف در سقف دهان که روی صورت نوزاد مشخص نیست.

در موارد نادر، شکاف تنها در عضلات کام نرم (submucous)، که در عقب دهان هستند رخ می‌دهد. این نوع شکاف اغلب در هنگام تولد مورد توجه قرار نمی‌گیرد و ممکن است تا زمانی که علائم مشاهده نشود تشخیص داده نشود. علائم و نشانه‌های شکاف کام نرم submucous ممکن است شامل:

  • مشکل تغذیه
  • مشکل بلعیدن، همراه بیرون آمدن مواد غذایی و مایعات از بینی
  • صدای تو دماغی
  • عفونت مزمن گوش

لب شکری و شکاف کام معمولا در هنگام تولد مورد توجه پزشک کودکان در بیمارستان قرار می‌گیرد و فرآیند درمان همان زمان آغاز می‌شود. اما اگر کودک شما دارای علائم و نشانه‌های شکاف کام نرم submucous بود، یک وقت ملاقات با پزشک متخصص تنظیم کنید.

لب شکری

علل بروز لب شکری در نوزادان

در صورتی که بافت صورت و دهان نوزاد به درستی تشکیل نشود، شکاف لب و شکاف کام رخ می‌دهد. به طور معمول، بافت‌هایی که لب و کام را تشکیل می‌دهند، در ماه‌های دوم و سوم بارداری با هم ترکیب می‌شوند و فرم می‌گیرند. اما در نوزادانی که دارای شکاف لب و شکاف کام هستند، این همجوشی هرگز اتفاق نمی‌افتد و یا فقط به صورت جزئی اتفاق می‌افتد و فضایی در این بین باز می‌ماند (شکاف).

محققان بر این باورند که اکثر موارد شکاف لب و شکاف کام به دلیل تعامل عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می‌شود. در بسیاری از نوزادان علت قطعی بروز لب شکری مشخص نشده است. مادر یا پدر می‌تواند ژن‌هایی را که باعث شکاف لب و شکاف کام می‌شوند، به نوزاد انتقال دهد. شکاف کام هم چنین ممکن است به عنوان یکی از نشانه‌های یک سندرم ژنتیکی در نوزاد بروز کند. در بعضی موارد، نوزادان یک ژن را به ارث می‌برند که باعث می‌شود شکاف بزرگتری داشته باشند و یا یک عامل محیطی باعث می‌شود شکاف رخ دهد.

معرفی عوامل خطرساز

چندین عامل ممکن است احتمال ایجاد شکاف لب و شکاف کام را افزایش دهد:

  • سابقه خانوادگی: والدین با سابقه خانوادگی شکاف لب و یا شکاف کام بیشتر از دیگران با خطر داشتن یک نوزاد لب شکری رو به رو هستند.
  • قرار گرفتن در معرض مواد خاص در دوران بارداری: شکاف لب در نوزاد زنان بارداری که سیگار می‌کشند، الکل مصرف کرده یا دارو‌های خاصی را دریافت می‌کنند، بیشتر دیده شده است. سیگار کشیدن در دوران بارداری احتمال ایجاد شکاف کام را افزایش می‌دهد.
  • دیابت: برخی شواهد وجود دارد که نشان می دهد زنان مبتلا به دیابت قبل از بارداری احتمال بیشتری برای داشتن نوزاد با شکاف لب یا شکاف کام را دارند.
  • چاق شدن در دوران بارداری: شواهدی وجود دارد که نوزادان متولد شده در زنان چاق بیشتر در معرض ابتلا به عارضه لب شکری هستند.

نکته مهم: بر اساس داده‌های آماری مردان بیشتر به شکاف لب و زنان به شکاف کام بدون شکاف لب مبتلا می‌شوند.

عوارض جانبی لب شکری

کودکان با شکاف لب و شکاف کام، بسته به نوع و شدت شکاف، با چالش‌های متفاوتی روبرو می‌شوند.

  • مشکل تغذیه: اولین نگرانی‌ والدین و پزشکان پس از تولد نوزاد لب شکری، تغذیه است. در حالی که اکثر نوزادان مبتلا به شکاف لب می‌توانند از پستان مادر تغذیه کنند، اما برای نوزادان مبتلا به شکاف کام مکیدن دشوار است.
  • مشکلات شنوایی: عفونت گوش و کاهش شنوایی از عوارض جانبی نوزادان با شکاف کام است.
  • مشکلات دندانپزشکی: اگر شکاف تا لثه بالا گسترش یافته باشد، رشد دندان‌ها تحت تاثیر قرار می‌گیرند.
  • مشکلات گفتاری: از آنجا که کام برای تشکیل صدا‌ها استفاده می‌شود، رشد گفتاری کودک مبتلا به شکاف کام با مشکل مواجه شده و صدایش گرفته و تو دماغی می‌شود.
  • چالش‌های اجتماعی: کودکان مبتلا به شکاف لب یا شکاف کام، به دلیل تفاوت ظاهری با مشکلات اجتماعی، عاطفی و رفتاری مواجه می‌شوند که استرس شدیدی را به آن‌ها اعمال می‌کند.

پیشگیری از بروز عارضه لب شکری

پس از اینکه یک کودک با شکاف لب یا شکاف کام متولد شد، والدین نسبت به داشتن فرزند دیگری با همان شرایط بسیار نگران می‌شوند. در حالی که بسیاری از موارد شکاف لب و شکاف را نمی‌توان پیشگیری کرد، اما موارد زیر را برای کاهش خطر در نظر بگیرید:

  • نزد مشاور ژنتیک بروید: اگر سابقه خانوادگی شکاف لب و شکاف کام دارید، قبل از اینکه باردار شوید، به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک شما ممکن است شما را به یک مشاور ژنتیکی راهنمایی کند که می‌تواند به شما کمک کند تا خطر ابتلای فرزندان به شکاف لب و شکاف کام را تعیین کنید.
  • ویتامین‌های دوران بارداری را جدی بگیرید: اگر در حال برنامه ریزی برای باردار شدن در آینده نزدیک هستید، از پزشک خود بخواهید ویتامین‌های دوران بارداری را برای شما تجویز کند.
  • از تنباکو یا الکل استفاده نکنید: استفاده از الکل یا تنباکو در دوران بارداری، خطر ابتلای نوزاد به این نقص مادرزادی را افزایش می‌دهد.

برگرفته از: mayoclinic