برچسب: بارداری

احتقان و گرفتگی بینی در بارداری و آنچه باید برای درمان بدانید

این اتفاق ممکن است شبیه گرفتن بینی در هنگام سرد شدن هوا باشد، اما این وضعیت تا حدی ناشی از تغییرات هورمونی است، که در طول بارداری اتفاق می افتد.به عنوان مثال یک سطح بالاتر از استروژن در دوران بارداری، می تواند باعث بروز التهاب در پوشش مفصل داخلی بینی شودو مخاط بیشتری را تولید می کند.شما همچنین در دوران بارداری گردش خون بیشتری دارید، که می تواند عروق خونی کوچک را درون بینی متورم کند و در نهایت منجر به گرفتگی بینی می شود.

همانطور که در این بخش از بیا نی‌نی می خوانید بیشتر از 30 درصد زنان باردار مبتلا به ورم غشا مخاطی بینی می شوند و می تواند معمولا از اوایل شروع ماه دوم بارداری آغاز شود، که بعضی اوقات با پا به ماه گذاشتن خانم باردار این وضعیت بدتر می شود.گرفتگی و احتقان بینی باید پس از زایمان برطرف شود، که معمولاً در عرض دو هفته به طور کامل از بین میرود.

گرفتگی بینی در بارداری نشانه چیست؟

چگونه می توانم بفهمم که این گرفتگی و احتقان ناشی از ورم غشای مخاطی بینی مربوط به بارداری می باشد، یا چیز دیگری است؟!

اگر گرفتگی بینی و آبریزش، تنها علائم شما باشد احتمالاً همان دچار ورم غشای مخاطی بینی شده اید. یعنی رینیت بارداری گرفته اید.اگر علائم دیگری مانند عطسه، سرفه، گلودرد و درد های ملایم و خستگی، تورم غدد و تب دیده شد، احتمال دارد که شما دچار سرماخوردگی یا عفونت های دیگر شده باشید و به یاد داشته باشید که عفونت های سینوسی در دوران بارداری شایع تر هستند.

اگر علائم سینوزیت مثل تب، سردرد، مخاط های سبز یا زرد رنگ، درد یا فشار صورت هنگام خم شدن به سمت جلو و غیره بدتر شد، با پزشک خود تماس بگیرید.

از سوی دیگر، اگر شما دچار گرفتگی بینی و آبریزش با مخاط شدید و عطسه و خارش چشم و بینی و گلو درد و یا گوش درد شده باشید، احتمال اینکه دچار حساسیت و آلرژی شده باشید هم وجود دارد.آلرژی و حساسیت در دوران بارداری کاملا غیرقابل پیش بینی است، آنها ممکن است بهبود پیدا کنند یا حتی بدتر شوند یا ممکن است متوجه شوید که به تازگی به برخی از آلرژن ها و عوامل تحریک کننده که هرگز قبل از آن حساسیت نداشته اید،آلرژی پیدا کردید.البته در کل، شما هیچ وقت نمی توانید بگویید که چه چیزی باعث گرفتگی بینی شما شده است.

ورم غشای مخاطی بینی یا رینیت بارداری

ممکن است که بیش از یک دلیل وجود داشته باشد ، به عنوان مثال هم از آلرژی رنج ببرید و هم از رینیت حاصل از حاملگی.

درمان رینیت ، گرفتگی بینی در بارداری یا همان ورم غشای مخاطی بینی چیست؟ و برای کاهش علائم آن چه باید کرد؟

• مقدار زیادی آب بنوشید و بدن خود را هیدراته نگه دارید.
• با یک حمام گرم و یا حمام بخار این علایم را کاهش دهید. بخار تسکین دهنده است و به طور موقت گرفتگی را از بین میبرد. همچنین می توانید یک حوله یا دستمال را درون آب داغ فرو کنید و روی صورت خود بگذارید و آن را استشمام کنید. 
• هنگام خوابیدن و یا استراحت و دراز کشیدن، سر خود را با یک بالش اضافه بالاتر بیاورید.

 برای گرفتگی بینی در بارداری چه کنیم؟

• شما می توانید قطره بینی سالین یا اسپری نمکی که در داروخانه ها موجود است را با مشورت پزشک نیز امتحان کنید. به این روش که آن را تکان دهید و چند قطره درون هر بینی بریزید و کمک می کند که مدت 5 تا 10 دقیقه بتوانید به راحتی نفس بکشید.
• از یک دستگاه بخور در اتاق خواب خود استفاده کنید تا میزان رطوبت در هوا را افزایش دهید.
• از تحریکات احتمالی، مانند، دود سیگار، الکل ،رنگ و گازهای شیمیایی و هر چیز دیگری که موجب تحریک بیشتر شود، اجتناب کنید.
• میوه ها و مواد غذایی حاوی ویتامین ث را حتما با مشورت پزشک و اطمینان از نبود مانعی برای شما در رابطه با مصرف آن در برنامه غذایی خود بگنجانید.
• از وازلین استفاده کنید بینی در هنگام گرفتگی خشک می شود و احساس سوزش می کنید پس باید بینی را مرطوب نگاه دارید و برای مرطوب نگه داشتن آن از وازلین استفاده کنید.

رفع گرفتگی بینی در بارداری با اسپری نمکی

چه داروهایی می تواند رینینت بارداری را کاهش دهد؟

به طور کلی بهتر است سعی کنید از مصرف هر گونه دارو در طول سه ماهه اول بارداری خودداری کنید زیرا این دوره زمانی است که اندام های بدن کوچولوی شما در حال تشکیل است.اما اگر گرفتگی بینی شما واقعاً عذاب آور و غیرقابل تحمل بود، از متخصص کمک بخواهید و بخواهید که داروییی را به شما معرفی کند که امن باشد.

نکات مهمی که قبل از دادن شیر خشک به نوزاد باید بدانید

همه کودکان در حالت عادی باید تا 6 ماه از شیر مادر تغذیه کنند و در این دوره تنها چیزی که نیاز است به نوزاد داده شود ویتامین های آ د است.

نوزادانی که پس از تولد از شیر مادر تغذیه می کنند، در برابر بسیاری بیماری ها به علت خوردن آغوز که همان شیر اولیه مادراست و حکم واکسن و آنتی بادی را دارد، مقاوم می شوند.

تماس پوستی نوزاد با مادر در همان ساعات اولیه پس از زایمان موجب ترشح هورمونی در بدن مادران می شود که حجم شیر را افزایش داده و شیردهی مادران را آسان می کند.

همچنین هر زمان نوزاد احساس نیاز کند به راحتی شیر مادر در اختیار او قرار داده می شود اما برخی از شیرخواران به دلایل گوناگون از تغذیه با شیر مادر محروم می شوند و ناگزیرند که از شیرحشک استفاده کنند.

برای دادن شیرخشک به کودک بهتر است پزشک نوع شیرخشک را تهیه کند تا عوارض آن به حداقل رسد. در این بخش از بیا نی‌نی شما را با انواع شیرخشک و مضرات آن آشنا خواهیم کرد.

انواع شیرخشک

شیر خشک تولید شده از شیر گاو:

اکثر شیر خشک های موجود در بازار از شیر گاو تولید شده اند و مواد مغذی لازم برای کودک را دارند. برای تهیه این نوع شیر خشک ها، شیر گاو را خشک می کنند اما پروتئین آن را تغییر می دهند تا کودک بتواند آنها را به راحتی هضم کند. برخی کودکان به این نوع شیر خشک حساسیت دارند.

شیر خشک تهیه شده از سویا:

برخی از کودکان به پروتئین های حیوانی، لاکتوزکه قند موجود در شیر گاو است، حساسیت نشان می دهند.

بنابراین باید از نوع دیگری از شیر خشک مانند شیر خشک تهیه شده از سویا استفاده کنند اما برخی بچه ها به شیر سویا هم آلرژی دارند.

شیر خشک با پروتئین های تجزیه شده:

این نوع شیرخشک دارای پروتئین های تجزیه شده است که مناسب شیرخوارانی که به شیر گاو و شیر سویا حساسیت دارند و یا کودکانی که کاملا به انواع پروتئین حساسیت دارند، می باشد.

شیرخشک خاص:

این نوع شیر خشک ها مخصوص نوزاد نارس یا شیرخوارانی که نیازهای تغذیه ای به خصوصی دارند، تهیه می شوند.

یک کارشناس مامایی عنوان کرد:نوزادان تغذیه شده با شیرخشک پس از پایان شیردهی به سختی به طعم غذاهای مختلف عادت می کنند.

عوارض دادن شیر خشک به نوزاد

• بسیاری از ویتامین های ضروری موجود در شیر مادر در شیر خشک وجود ندارد و نوزادان تغذیه شده با شیر خشک بیشتر در معرض بیماری قرارمی گیرند.
• احتمال ابتلا به اسهال و استفراغ به دلیل استفاده از شیشه شیر بیشتر از سایر نوزادان است. نوزادانی که با شیر مادر تغذیه شده اند، از هوش بیشتری نسبت به سایر نوزادان برخوردارند.
• تغذیه با شیر مادر سبب می شود که نوزادان با طعم های مختلف آشنا شوند زیرا هر غذایی که مادر مصرف می کند طعم خاصی را در شیر او ایجاد می کند و به این طریق نوزادان با طعم های مختلف آشنا می شوند بنابراین نوزادان تغذیه شده با شیر خشک همواره یک طعم را تجربه می کنند و به سختی به طعم غذاهای مختلف عادت می کنند.
• کودکانی که با شیرخشک تغذیه می شوند نسبت به کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند بیشتر به بیماری های عفونی، سوء تغذیه و اسهال مبتلا می شوند.
• در شیرخوارانی که با شیرخشک تغذیه می کنند به علت حساسیت به پروتئین شیرخشک بیماری های آسم و اگزما بیشتر است.

• شیرخشک سبب رشد سریع و چاقی غیرمعمول در کودک می شود.
• در یک درصد نوزادانی که از شیرخشک استفاده می کنند تشنج های ناشی از کاهش کلسیم خون نوزادان در هفته اول تولد، دیده شده است.
• در کودکان تغذیه شده با شیرخشک تشنج های کمبود منیزیم دیده می شود.
• شیرخورانی که از شیر خشک تغذیه می کنند، از محاسن عاطفی تغذیه با شیر مادر نیز محروم می گردند.
• اندازه دلمه های کازئین موجود در شیر خشک بزرگ تر از شیر مادر و هضم آن برای شیر خوار مشکل تر است. زیادی املاح موجود در شیر خشک سبب چاقی و افزایش اسمولاریته سرم می شود.
• در تولید شیرخشک از طعم دهنده های مصنوعی استفاده می شود که این هم یک دلیل دیگر برای ناسالم بودن این ماده غذایی است.

عوارض و علائم حساسیت به شیرخشک

طبق آنچه در این بخش از بیا نی‌نی می خوانید

• تغییرات پوستی مانند خارش، اگزما، خشکی پوست، پوسته پوسته شدن و کهیر
• دفع گاز زیاد بعد از خوردن شیر
• استفراغ های غیرطبیعی و مکرر وبیرون ریختن مقدار زیاد بزاق کودک
• تغییرات ناحیه مقعد و عدم درمان آن با کرم های ضدسوختگی
• تغییرات روده ای
• بادکردن زبان، دهان یا صورت کودک و یا تنفس دشوار کودک
• مدفوع غیرعادی و بوی مدفوع متعفن
• ناراحتی در هضم غذا با علائمی مانند گریه های شدید، پیچ و تاب خوردن
• افزایش یا کاهش وزن
• ناراحتی تنفسی کودک
• خواب پریشان کودک و از خواب پریدن او

نکات اصولی برای تغذیه با شیرخشک

• از خرید شیر هایی که تاریخ مصرف شان گذشته است خود داری کنید. تاریخ مصرف شیر خشک ها 2 سال است.
• هنگام تهیه شیر خشک روی قوطی شیر خشک را بخوانید و به همان اندازه شیر خشک بریزید زیرا اگر به دلیل صرفه جویی پود کم تری استفاده کنید، این کار موجب سوء تغذیه کودک و کاهش رشد او می شود. از مصرف زیاد آن نیز به علت ایجاد اسهال، استفراغ و بیماری های گوارشی خودداری کنید.
• در صورتی که از آب خیلی داغ برای تهیه شیر کودک استفاه کنید، شیر خوب مخلوط نمی شود و سبب استفراغ کودک خواهد شد.
• صبح و شب مقداری آب جوشیده خنک همراه شیرخشک به کودک بدهید.
• آبی که برای تهیه شیر استفاده می شود، باید جوشیده و ولرم باشد تا موجب از بین رفتن ویتامین های موجود در شیر نشود.
• شیر اضافی در قسمت پایین و به مدت 24 ساعت در یخچال نگه داری شود.

• شیر تهیه شده در بطری را از دسترس حشرات دور نگه دارید.
• شیشه شیر در معرض آفتاب قرار ندهید.
• هنگام خرید از سالم بودن قوطی (نداشتن فرورفتگی و سوراخ ) اطمینان حاصل کنید.
• سر شیشه باید از جنس سیلیکون و لاتکــس و شبیه نوک سیـنه ی مادر باشد تا در جریان شیر به کودک کمک کند.
• با حفظ آرامش و در محیط استریل اقدام به تهیه شیر نمایید.
• قبل از شیر دادن از خنک بودن شیر اطمینان حاصل کنید.
• شیشه را طوری نگه دارید که هوا وارد دهان کودک تان نشود.