علت و علائم جدا شدن زودرس جفت چیست؟

علت و علائم جدا شدن زودرس جفت - عکس جنین در رحم
به جدا شدن جفت قبل از زایمان جدا شدن زودرس جفت گفته می‌شود. علت جدا شدن زودرس جفت می‌تواند پره اکلامپسی باشد. با علل، علائم عوارض و درمان جدا شدن زودهنگام جفت از رحم آشنا شوید.

علت و علائم جدا شدن زودرس جفت - عکس جنین در رحم

 

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – یکی از خطراتی که در اواخر دوران بارداری وجود دارد، جدا شدن زودرس جفت از دیواره رحم است که اگر مورد توجه قرار نگیرد می‌تواند عوارض ناگواری به همراه داشته باشد. بنابراین افزایش آگاهی در مورد علل و علائم این اتفاق ضروری به نظر می‌رسد. 

جفت چیست و چه می‌کند؟

جفت عضوی است که شما و جنین را به یکدیگر متصل می‌کند. این عضو از خارجی‌ترین لایه‌ی سلول در تخمک بارور ایجاد می‌شود. جفت، اکسیژن و مواد غذایی را از جریان خون مادر دریافت می‌کند و آن را به جنین می‌رساند؛ علاوه‌براین وظیفه‌ی دفع مواد زائد بدن جنین و انتقال آن به جریان خون مادر (که سپس توسط کلیه‌ها دفع می‌گردد) را نیز بر عهده دارد. جنین از طریق بند ناف به جفت متصل است.

حدودا 5 دقیقه پس از تولد فرزندتان و زمانی که همه‌ی افراد در اتاق عمل مشغول توجه و تحسین فرزند تازه متولد شده‌ی شما هستند، رحم شما همچنان در حال فعالیت است تا جفت را از خود خارج نماید. پس از چند انقباض خفیف، شما جفت را نیز از بدن‌تان خارج می‌نمایید.

جفت در حالت معمول به قسمت‌های بالایی دیواره‌ی رحم متصل می‌گردد و تا پس از تولد نیز از آنجا جدا نمی‌شود. این مساله به نوزاد اجازه می‌دهد که تا زمانی که بتواند بطور مستقل تنفس نماید، به دریافت اکسیژن از جفت ادامه دهد. اگر جفت قبل از زمان تولد از دیواره‌ی رحم جدا گردد به این مشکل جدا شدن زودرس جفت گفته می‌شود که می‌تواند سلامت جنین و مادر را به خطر بیاندازد.

 

علل جدا شدن زودرس جفت از دیواره رحم چیست؟

عوامل مختلفی می‌تواند باعث جدا شدن زودرس جفت شود و برشمردن چند دلیل قطعی برای این عارضه برای متخصصین نیز سخت است اما عواملی وجود دارد که به احتمال بیشتری می‌تواند منجر به جدایی زودهنگام جفت از دیواره رحم شود. از جمله مهمترین این عوامل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ضربه به شکم مادر؛ آسیب دیدن شکم مادر باردار به علل مختلف مانند سقوط از بلندی و زمین خوردن
  • پاره شدن و تخلیه سریع کیسه آب؛ تخلیه ناگهانی مایع آمنیوتیک از کیسه آب مادر باردار که وظیفه آن محافظت از جنین داخل رحم است.

عواملی نیز وجود دارد که به طور غیر مستقیم باعث می‌شود احتمالا جدایی زودرس جفت از رحم بیشتر شود. برخی از این عوامل عبارتند از:

  • بالا رفتن فشار خون در زنان باردار
  • داشتن سابقه در جدا شدن زودهنگام جفت در بارداری های قبلی
  • سیگار کشیدن مادر باردار
  • استفاده مادر باردار از کوکائین
  • ابتلای مادر باردار به اختلالات لخته شدن خون
  • دوقلو یا چند قلو باردار بودن
  • حاملگی بعد از 40 سالگی
  • پره‌ اکلامپسی

 

علت و علائم جدا شدن زودرس جفت چیست؟

 

علائم جدا شدن زودرس جفت چیست؟

بسیار حیاتی است که در صورت بروز نشانه‌هایی مثل:

  • خونریزی از واژن،
  • درد شدید در ناحیه‌ی شکم یا پشت،
  • تیر کشیدن در ناحیه‌ی رحم، 
  • انقباضات قوی پر تکرار
  • حساس شدن و احساس درد در هنگام لمس رحم و یا سخت شدن عضلات آن 

سریعا با پزشک‌تان تماس بگیرید. زیرا ممکن است نشانه‌ی جدا شدن جفت یا جدایی بخشی از جفت از رحم باشند. در موارد معدودی، جدایی جفت به طور کامل اتفاق افتاده و منجر به مرگ جنین می‌گردد. در صورتی که درمان‌های لازمه صورت نپذیرد جداشدن جفت ممکن است منجر به خونریزی و آسیب به اعضای داخلی بدن مادر شده و در مواردی منجر به مرگ او گردد.

  • این علائم ممکن است به طور ناگهانی مشاهده  یا اینکه به تدریج افزایش یابد. 

 

جدا شدن زودرس جفت از رحم مادر چگونه تشخیص داده می‌شود؟

  • معاینه مادر و بررسی علل درد رحم او توسط پزشک متخصص زنان و زایمان
  • سونوگرافی از رحم
  • آزمایش خون برای شمارش دقيق سلول‌های خونی (CBC) و پلاکت‌های خون و کم خونی به علت از دست دادن خون زیاد
  • استفاده از مانیتورینگ برای اندازه گیری دقیق ضربان قلب جنین و بررسی سلامت جنین
  • سونوگرافی واژينالی و بررسی اندام های تناسلی مادر باردار

عوارض جدا شدن زودرس جفت چیست؟

  • با جدا شدن جفت از رحم اکسیژن کافی در به جنین نخواهد رسید و ممکن است به آسیب مغزی یا مرگ جنین منجر شود.
  • همچنین رشد جنین را با مشکل مواجه کرده و منجر به زایمان زودرس و تولد نوزاد نارس خواهد شد.
  • مادر ممکن است به علت از دست دادن خون زیاد دچار شوک شده و ارگان‌های او آسیب ببیند و در صورت عدم مداخله پزشکی حتی می‌تواند باعث مرگ شود.
  • ممکن است به خاطر جدا شدن زودرس جفت، نیاز به جراحی مادر باردار و برداشتن رحم باشد.

 

جدا شدن زودرس جفت چه درمانی دارد؟

روش‌های درمانی برای جدا شدن زودهنگام جفت از رحم به شدت عارضه،‌ زمان زایمان و سلامت جنین بستگی دارد. تجویز دارو، بستری شدن در بیمارستان و در موارد شدید دریافت خون و انجام زایمان زود هنگام  از روش های درمان جدا شدن زودرس جفت است. لازم به ذکر است در صورت خفیف بودن عارضه و نزدیک بودن به زمان زایمان مادر با استراحت مطلق می تواند زایمان طبیعی نیز داشته باشد.

اگر پس از هفته‌ بیست و چهارم بارداری دچار خونریزی شوید، باید در بیمارستان بستری شوید تا احتمال جدایی جفت مورد بررسی قرار گیرد. پزشک به بررسی فشار خون و ضربان قلب شما و نبض جنین پرداخته و ممکن است یک سونوگرافی نیز انجام دهد. در صورت بروز جدایی جفت، زمان و نوع زایمان کاملا بستگی به شرایط سلامتی شما و فرزندتان خواهد داشت.


سخن آخر

روش خاصی برای جلوگیری از جداشدن زودرس جفت وجود ندارد ولی با رعایت مواردی چون کنترل و چک کردن فشار خون، عدم استعمال دخانیات و مراقبت از خود در دوران بارداری می‌توانید خطر ابتلا به آن را کاهش دهید.

همچنین همواره نشانه‌های مربوط به جفت سرراهی و جدا شدن زودرس جفت (مشکلاتی که مربوط به این عضو حیاتی است) را در خاطر داشته باشید و حتما در مورد نگرانی‌هایتان با پزشک مشورت نمایید.

خون بند ناف چیست و برای چه کسانی قابل استفاده است؟

خون بند ناف برای چه کسانی قابل استفاده است؟
خون بند ناف سرشار از سلول‌های بنیادی و سلول‌های سیستم ایمنی است. در صورتی که هنگام زایمان، خون بند ناف جهت ذخیره در بانک سلول‌های بنیادی جمع آوری شود، می‌تواند به درمان بیماری‌های نوزاد و خانواده‌اش در آینده کمک کند.

خون بند ناف برای چه کسانی قابل استفاده است؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – خون بند ناف غنی از سلول‌های سفید خون و سلول‌های بنیادی است. در حدود ۹۰% خون بند ناف شامل تی ان سی (TNC) هاست که گلبول‌های سفید یا لکوسیت‌ها هستند. TNC‌ها سلول‌های سیستم ایمنی بدن هستند که از بدن محافظت می‌کنند. ۱۰% خون بند ناف نیز منبعی غنی از سلول‌های بنیادی خون ساز (HSC) محسوب می‌شود. HSC‌ها اغلب توسط نشان‌گر CD۳۴ + تعیین می‌شوند.
سلول‌های بنیادی خون ساز به دو دسته تقسیم می‌شوند: سلول‌های میلوئیدی و لنفوئیدی. سلول‌های میلوئیدی سلول‌های قرمز خون، پلاکت‌ها و سایر سلول‌های خون را تشکیل می‌دهند. سلول‌های لنفوئیدی به سلول‌های B و سلول‌های T تقسیم می‌شوند که اساس سیستم ایمنی بدن را تشکیل می‌دهند.
 

بانک خون بند ناف چیست؟

خون بند ناف خونی است که در بند ناف، پس از زایمان موجود است. به بیان دیگر، بند ناف دارای سلول‌های انتقالی میان مادر و جنین برای تقویت سیستم ایمنی آن‌ها هنگام زایمان است. به همین دلیل، خون بندناف در هنگام زایمان یک منبع غنی از سلول‌های بنیادی و دیگر سلول‌های سیستم ایمنی بدن است. بانک خون بند ناف، فرآیند جمع آوری، استخراج و انجماد این خون است، که سلول‌های بنیادی و دیگر سلول‌های سیستم ایمنی را برای استفاده احتمالی در آینده نگهداری می‌کند.
پیش از دهه ۱۹۹۰ بند ناف و خون آن جزء ضایعات پزشکی به شمار می‌آمد. اما امروزه پدر و مادرها خون بندناف نوزاد خود را ذخیره می‌کنند، زیرا سلول‌های بنیادی موجود در آن برای درمان بیماری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 بند ناف؛ همه چیز درباره ناهنجاری های بند ناف (گره خوردگی، پرولاپس و …)


خوشبختانه این خون به راحتی در هنگام تولد نوزاد بدون هیچ آسیبی به مادر یا نوزاد جمع آوری می‌شود. هنگام زایمان یک زمان عالی برای جمع آوری و ذخیره خون بند ناف نوزاد است. نمونه خون جمع آوری شده، توسط واحد کنترل کیفی بررسی شده و در صورت اخذ مجوز، وارد آزمایشگاه پردازش می‌شود. در آنجا از نظر حجم و تعداد سلول مورد بررسی قرار می‌گیرد و در مرحله بعد در صورت داشتن شرایط لازم، وارد فرآیند جداسازی سلولی می‌شود. بر روی نمونه‌ها آزمایش‌های میکروبی، ویروسی، HLA و فلوسیتومتری انجام شده و در آخر در شرایط دمایی ١٩٦- درجه سانتیگراد در تانک‌های مخصوص فریز و برای مدت طولانی نگهداری می‌شود. نمونه فریز شده فقط یک بار جهت پیوند مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 
خون بند ناف برای چه کسانی قابل استفاده است؟

خون بند ناف در درمان چه بیماری‌هایی موثر است؟

خون بند ناف، دارای میلیون‌ها سلول بنیادی و سلول سیستم ایمنی بدن است. استفاده‌های پزشکی از این سلول‌ها به سرعت در حال گسترش است. از آنجایی که این سلول‌ها به تولید مجدد بافت‌ها و اندام‌ها‌ی بدن کمک می‌کنند، این خون اغلب به عنوان یک داروی بازسازی شناخته می‌شود.

FDA، خون بند ناف را به عنوان درمان ۸۰ بیماری معرفی کرده است. در ۳۵۰۰۰ مورد در سراسر جهان از این خون برای درمان سرطان‌ها (از جمله سرطان لنفوم و لوسمی)، آنمی ها، اختلالات متابولیسم ارثی، برخی تومور‌ها و ترمیم‌های ارتوپدی استفاده شده است. پژوهشگران همچنین مشغول بررسی توانایی عبور سلول‌های بنیادی موجود در بند ناف از مانع خونی مغز هستند، که بین نورون‌ها و سایر سلول‌های مغزی تمایز قایل می‌شود. در صورت به نتیجه رسیدن این پژوهش‌ها، بیماری‌های غیر قابل درمان کنونی مانند اوتیسم، فلج مغزی و آلزایمر نیز درمان می‌شوند.


 مراقبت و نگهداری از نوزاد تازه متولد شده


خون بند ناف برای چه کسانی قابل استفاده است؟

از آنجا که سیستم ایمنی بدن برای یافتن و از بین بردن عوامل بیگانه و بیماری زا طراحی شده است، سلول‌های بنیادی و دیگر سلول‌های سیستم ایمنی را نمی‌توان به هر کسی منتقل کرد؛ زیرا با ورود سلول‌های بنیادی، سیستم ایمنی بدن به اشتباه حمله به خود بیمار را آغاز می‌کند. این بیماری به عنوان حمله پیوند به میزبان یا پس زدن پیوند (GvHD) شناخته می‌شود و یک مشکل بزرگ بعد از پیوند است. GvHD می‌تواند به مقدار کم و محدود یا حاد، مزمن و حتی کشنده رخ دهد.

برای جلوگیری از بیماری GvHD و کمک به تضمین جذب پیوند، سلول‌های بنیادی باید به طور کامل یا به میزان جزیی (بسته به نوع درمان) مطابقت داشته باشند. خون بند ناف گرفته شده از بند ناف نوزاد همیشه برای خود نوزاد مناسب است. علاوه بر این، به احتمال زیاد برای اعضای خانواده نیز کارایی دارد. خواهران و برادران به احتمال ۲۵ درصد مطابقت کامل و به احتمال ۵۰ درصد مطابقت جزئی دارند. پدر و مادر، که هر کدام نیمی از نشانگر‌های مورد استفاده در تطبیق را فراهم می‌کنند، شانس ۱۰۰ ٪ برای تطابق جزئی را دارند. حتی عمه‌ها، خاله‌ها، عموها، دایی‌ها، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها و سایر اعضای خانواده نیز احتمال بالایی برای تطابق دارند و ممکن است بتوانند از آن استفاده کنند.


 عوارض و خطرات احتمالی زایمان طبیعی


هزینه ذخیره‌سازی و نگهداری نمونه خون بند ناف چقدر است؟

در ایران شرکت فناوری بن یاخته‌های رویان از سال ١٣٨٤ ذخیره سازی و نگهداری سلول‌های بنیادی خون بند ناف نوزادان تازه متولد شده را آغاز کرده و تاکنون مختلف موفق به ذخیره‌سازی بیش از ١٠٠,٠٠٠ نمونه شده است. جهت اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید به تارنمای موسسه رجوع کنید.
هزینه این فرآیند در سال ١٣٩٧، در حدود ۳ میلیون تومان برای سال اول است. از سال دوم، هر ساله مبلغ ۱۴۰ هزار تومان هزینه شارژ سالیانه و نگهداری نمونه خون بند ناف در بانک خون بند ناف رویان از خانواده دریافت خواهد شد.
 
خون بند ناف برای چه کسانی قابل استفاده است؟
 
در نظر داشته باشد که ذخیره بند ناف تنها یک بار قابل استفاده است. البته پژوهش‌هایی در حال انجام است که میزان استفاده از آن را به چندین بار برساند.
 
برگرفته از: cryo-cell و rsct

علت درد شکم در بارداری چیست؟

علت درد شکم در بارداری چیست؟
درد شکم در بارداری می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد از جمله رشد رحم، یبوست در بارداری و بارداری خارج از رحم، جداشدن زودرس جفت و … با دلایل دیگر درد شکم در بارداری آشنا شوید.

علت درد شکم در بارداری چیست؟

 

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – تعدادی از مادران باردار در طول دوران حاملگی دردهای شکمی را تجربه می‌کنند. درد شکم در دوران بارداری در خیلی از موارد عارضه جدی به همراه ندارد اما گاهی نیز ممکن است علامت خطری باشد برای یک مشکل جدی که نباید نادیده گرفته شود. لذا لازم است تا با انواع دردهای دوران حاملگی و علل آن بیشتر آشنا شویم.  

علل درد شکم در بارداری

 در ادامه چند دلیل محتمل برای ایجاد ناراحتی در ناحیه‌ی شکم آورده شده است.

رشد و بزرگ شدن رحم

 رحم شما همچنان برای تطبیق با فرزند به سرعت در حال رشدتان، به رشد ادامه می‌دهد و این می‌تواند باعث درد شکم در بارداری و احساس ناراحتی گردد. این ناراحتی می‌تواند گستره‌ی متنوعی، از یک احساس پری شکم تا دردی مثل فرو رفتن چاقو به درون شکم‌تان (مثلا در اثر بلند شدن ناگهانی از تخت خواب) را در بر بگیرد. این درد به دلیل کشیدگی رباط‌هایی که در اطراف رحم قرار دارند ایجاد می‌شود؛ شما می‌توانید با تغییر دادن حالت نشستن‌تان به آرامی همراه تنفس عمیق برای رساندن اکسیژن کافی به عضلات، این درد را تسکین دهید یا تمرینات کششی مربوط به لگن را انجام دهید: با قرار دادن دست‌ها بر روی میز یا نرده‌ی پله‌ها برای خودتان تکیه گاهی پیدا نمایید و سپس با خم کردن زانو، یک پایتان را کمی از زمین بلند نمایید تا ده بشمارید و پایتان را پایین بیاورید. این کار را ده بار برای هرکدام از پاها تکرار نمایید.

جدایی عضلات شکم

همزمان با رشد رحم شما، رشته‌های بلند عضله که در وسط قسمت پایینی شکم‌تان قرار گرفته‌اند، برای هماهنگی با ابعاد جدید رحم از همدیگر جدا می‌شوند. فاصله گرفتن عضلات از یکدیگر باعث بوجود آمدن حس درد شکم در بارداری و ناراحتی در شما می‌گردد. این درد در سه ماهه دوم حاملگی احساس می‌شود و عموما خود به خود بهبود می یابد. ‌برای کاهش آن می‌توانید با مشورت پزشک از استامینوفن استفاده کنید. این عضلات معمولا پس از تولد نوزاد به جای اصلی‌شان باز می‌گردند.

یبوست در بارداری

یکی دیگر از علل درد شکم در بارداری یبوست در این دوران است. هورمون‌های بارداری سرعت عمل هضم در بدن شما را پایین می‌آورند؛ علاوه براین وزن رحم باعث فشار آوردن بر روی روده‌ی بزرگ شده و مجموع این موارد باعث می‌شود مواد دفعی بدن‌تان با سرعت کمتری حرکت نمایند. این مساله در صورت بروز یبوست می‌تواند منجر به دردهای شکمی در شما گردد. مصرف مقادیر زیاد مایعات و خوراکی‌هایی از قبیل سبوس و سبزیجات ترد می‌تواند به رفع این مشکل کمک نماید.

عفونت ادرار

گاهی درد شکم در بارداری ممکن است به علت عفونت ادراری باشد. حدود 10 درصد خانم‌های باردار در مرحله ای از دوران بارداری خود به عفونت مجاری ادراری مبتلا می‌شوند که علائمی چون تکرر ادرار، سوزش ادرار، وجود خون در ادرار و در برخی موارد درد شکم است. به همین علت خانم‌های باردار از این نظر هربار مورد معاینه قرار می‌گیرند تا در صورت وجود عفونت ادراری با آنتی بیوتیک درمان شوند.

التهاب آپاندیس

یکی از علل درد شکم در همه افراد التهاب آپاندیس است که نشانه آن درد در سمت راست و پایین شکم است. در دوران بارداری آپاندیس تا نزدیکی ناف یا کبد بالا می‌رود و لذا ممکن است درد آن در نواحی بالاتر احساس شود. در التهاب آپاندیس درد شکم با علائم دیگری مانند کم اشتهایی و تهوع و استفراغ همراه است. خانم باردار در این حالت نیز باید مورد معاینه قرار بگیرد تا تشخیص مشکل آپاندیس دیر نشود.

 

علت درد شکم در بارداری چیست؟

 

حالت قرارگیری جنین

اگر حالت قرارگیری فرزند شما حالت تولد باشد، به فرمی که دست‌ها به سمت پایین رحم قرار گرفته و پاهایش رو به بالا باشد ممکن است با لگد زدن به دنده‌ها و یا ضربه زدن با دست به مثانه‌ی شما باعث بروز ناراحتی و به تبع آن درد شکم در بارداری گردد. در این مواقع حالت قرارگیری‌تان را تغییر دهید؛ سعی کنید حواس فرزندتان را با آواز خواندن برای او پرت نمایید.

درد زایمان غیر واقعی

گاهی اوقات ممکن است با یک درد و فشار در اطراف کمر و شکم‌تان مواجه شوید، انگار که یک طناب به دور شما پیچیده و در حال فشرده شدن است. این دردها، انقباضات Braxton Hicks (انقباضات باکستون هیکس) نامیده می‌شوند. اگر به طور مدام این دردها را احساس نمایید ممکن است به اشتباه فکر کنید درد زایمان ‌تان شروع شده است. تشخیص بین درد زایمان حقیقی و غیر واقعی می‌تواند سخت باشد: درد زایمان غیر واقعی بیشتر در جلوی شکم اتفاق می‌افتد، با زمان شدیدتر نمی‌شود و بیشتر احساس فشار دارد تا درد و معمولا اگر پاهایتان را در جای بلندی قرار دهید و مقادیر زیادی آب بنوشید کاهش پیدا می‌کنند. اگر این احساس فشار باقی ماند با پزشک‌تان تماس بگیرید. بررسی دهانه‌ی رحم راهی سریع برای تشخیص حقیقی یا غیر واقعی بودن درد زایمان است.

پره اکلامپسی

چیزی در حدود 7 تا 10 درصد کسانی که اولین بارداری‌شان را تجربه می‌کنند در سه ماهه‌ سوم بارداری با پره اکلامپسی مواجه می‌شوند. دلیل بروز این پدیده که با نام toxemia نیز شناخته می‌شود مشخص نشده است. علائم این مشکل شامل بالا رفتن فشار خون مادر ( معمولا بالاتر از 90/140) و مشاهده‌ی پروتئین در ادرار و یا بروز تورم در صورت و دست‌ها و پاهای اوست. بیشتر خانم‌هایی که با پره اکلامپسی مواجه هستند مشکل خاصی نخواهند داشت اما در برخی موارد حاد، نشانه‌هایی همچون سردرد، نقطه بینی، تاری دید، درد در قسمت بالایی شکم (درد شکم در بارداری) و تشنج نیز مکن است بروز نماید. خانم‌هایی با فشار خون مزمن، مشکلات کلیوی دیابت، چاقی و باردای‌های متعدد در معرض خطر بالاتری قرار دارند. تنها درمان برای پره اکلامپسی، به دنیا آوردن نوزاد است. اگر شما با بیماری شدید مواجه شوید، پزشک برای سلامت شما رای به زایمان (حتی اگر فرزندتان هنوز نارس باشد) می‌دهد. اگر مشکلات شما ملایم‌تر باشد، شما را به وسیله‌ی آزمایش خون و ادرار مورد سنجش قرار می‌دهند و در هنگام آماده بودن جنین زایمان جلو می‌اندازد.

بارداری خارج از رحم

اگر مبتلا به بارداری خارج از رحمی شده باشید احتمالا مابین هفته‌های ششم تا دهم بارداری دردهای شکمی شدیدی را تجربه خواهید کرد. این درد که همراه با خونریزی است به علت این است که سلول تخم در خارج از رحم مثلا در لوله فالوپ لانه گزینی کرده است و بزرگ شدن لوله فالوپ احساس درد و خونریزی به همراه دارد. مسائلی چون باروری های آزمایشگاهی یا غیر طبیعی بودن شکل رحم می تواند به این عارضه منجر شود. بنابراین اگر تست بارداری شما مثبت بود دقت کنید که باید پزشک شما را معاینه کند تا مطمئن شوید دچار بارداری خارج از رحم نشده‌اید.

سقط جنین

درد شکم در بارداری مخصوصا در سه ماهه اول می‌تواند هشداری در مورد سقط جنین باشد. علامت دیگر سقط خون ریزی و گرفتگی‌های عضلانی مانند زمان قاعدگی است.

زایمان زودرس

تجربه انقباض های منظم قبل از هفته سی و هفتم بارداری ممکن است نشانه زایمان زودرس باشد. در این حالت درد شکم و کمر ادامه دار است و ممکن است با ترشحات واژن، خونریزی یا کاهش حرکت جنین همراه باشد. در این مواقع بهتر است خیلی زود با پزشک خود تماس بگیرید تا عادی بودن انقباض ها را تشخیص دهد.

جداشدن زودرس جفت

در دوران بارداری جفت تا موقع زایمان به دیواره رحم متصل بوده و اکسیژن و مواد غذایی مورد نیاز جنین از طریق آن تامین می‌شود. در موارد کمی اتفاق می‌افتد که جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا شود. جدا شدن زودرس جفت با درد شدید و مداومی در ناحیه پایین شکم و حساس شدن ناحیه شکم به لمس همراه است. همچنین خونریزی نیز دیده می‌شود. در این مواقع باید سریعا به پزشک مراجعه کرد و اگر حفت به طور کامل جدا شده باشد احتمالا خانم باردار مجبور به زایمان شده و سزارین می‌شود. سابقه قبلی در جدا شدن جفت در بارداری، ضربه به شکم و فشار خون بالا از مواردی هستند که می‌تواند منجر به این عارضه شود.

 

سخن آخر

اگر شما در هفته سی‌ ام بارداری و قبل از آن به سر می‌برید، هنوز برای آنکه این درد شکم مربوط به درد زایمان باشد زود است. در بالا عواملی که به احتمال بیشتری ممکن است به درد شکم در بارداری منجر شود ارائه شد. در هر کدام از موارد اگر درد شکم شما همراه با علائم دیگری چون لکه بینی، خونریزی، تب، تب و لرز، خروج ترشحات از واژن، خستگی مفرط، بروز اختلال در حین ادرار کردن، حالت تهوع و استفراغ همراه بود و درد روند کاهشی نداشت، سریعا به پزشک و مراکز درمانی مراجعه کنید.

 

پارگی زودرس کیسه آب در بارداری چیست؟

پارگی زودرس کیسه آب در بارداری چیست؟
پارگی زودرس کیسه آب در بارداری (Premature rupture of membranes) پدیده مرسومی است که زنان در دوران بارداری امکان مواجهه با آن را خواهند داشت. در این مقاله با اقدامات لازم به هنگام مواجه با پارگی زودرس کیسه آب آشنا شوید.

پارگی زودرس کیسه آب در بارداری چیست؟


بیا نی نی |
دسته سلامت –
یکی از مشکلاتی که ممکن است زنان باردار با آن مواجه شوند پارگی زودرس کیسه آب است. اگر به این عارضه که در هر زمانی از بارداری ممکن است رخ بدهد، بی توجهی شود ممکن است خطراتی را متوجه مادر و جنین کند. در ادامه اقداماتی که باید در این شرایط با توجه به زمان بارداری خود انجام دهید،‌ به خوبی توضیح داده شده است.   

 

پارگی زودرس کیسه آب چیست؟

وقتی درد زایمان شما آغاز می‌شود، کیسه‌ آب شما نازک شده و در نهایت پاره می‌گردد تا مایع آمنیوتیک از بدن شما خارج شود. این مایع در مدتی که فرزندتان درون رحم شما قرارا دارد به خوبی از او در برابر آلودگی‌ها و آسیب محافظت می‌کند. اگر کیسه‌ی آب شما قبل از آغاز فرآیند درد زایمان پاره شود، به آن پارگی زودرس کیسه‌ آب در بارداری (PRETERM RUPTURE OF MEMBEANS) یا PROM گفته می‌شود.

PROM یک پدیده‌ی کاملا مرسوم است و در 10 درصد بارداری‌ها اتفاق می‌افتد. 90 درصد از خانم‌هایی که کیسه‌ی آب‌شان در نزدیکی تاریخ وضع حمل پاره می‌شود و 50 درصد مادرانی که پیش از موعد این اتفاق را تجربه می‌کنند پس از 24 ساعت وارد مرحله‌ی زایمان می‌شوند. 

 

به هنگام مواجه با پارگی زودرس کیسه آب چه کاری باید انجام داد؟

اگر شک کردید که کیسه‌ی آب‌تان پاره شده است سریعا با پزشک خود تماس بگیرید. احتمالا پزشک شخصا شما را معاینه می‌کند تا مشخص گردد مایعی که از واژن شما نشت می‌کند مایع آمنیوتیک است یا نشت ادرار یا چیز دیگر. اگر کیسه‌ی آب‌تان پاره شده باشد، اقدام بعدی با بررسی میزان بلوغ فرزندتان و اینکه پزشک چقدر احتمال بروز آلودگی می‌دهد مشخص می‌گردد.

پارگی زودرس کیسه آب در بارداری

پس از هفته سی و ششم بارداری: اگر پس از هفته‌ی 36 بارداری‌تان هستید، پزشک احتمالا بین 6 تا 12 ساعت صبر می‌کند تا معلوم شود وارد پروسه‌ی زایمان می‌شوید یا خیر. بعضی پزشکان در صورتی که فرزندتان در حال حرکت باشد و نشانی از آلودگی دیده نشود ممکن است زمان بیشتری صبر نمایند. ممکن است پزشک‌تان به شما اجازه بدهد که در منزل منتظر شوید یا اینکه از شما بخواهد در بیمارستان بمانید. اگر وارد مرحله‌ی فعال زایمان نشوید، پزشک با استفاده از پیتوسین – Pitocin– که تحریک کننده‌ی انقباضات است، فرآیند زایمان را در شما ایجاد می‌کند.

بین هفته‌های سی و دوم تا سی و ششم بارداری: پزشک به بررسی مایع آمنیوتیک شما می‌پردازد تا مشخص گردد آیا ریه‌های جنین به اندازه‌ی کافی برای تنفس در هوا تکامل پیدا کرده‌اند. اگر این اتفاق افتاده باشد پزشک فرآیند زایمان را در شما ایجاد می‌کند. اگر ریه‌ها به اندازه‌ی کافی کامل نشده باشند، پزشک سعی می‌کند با استراحت مطلق زمان بارداری‌تان را تا حد امکان طولانی‌تر نماید. پزشک در صورت مشاهده‌ی علائم آلودگی مثل تب یا سوزش در هنگام ادرار، پروسه‌ی زایمان را در شما آغاز می‌کند. همچنین ممکن است برای بهبود عملکرد ریه‌های فرزندتان به شما استروئید بدهد. در غالب موارد، نوزادانی که پس از هفته‌ی 32 بارداری به دنیا می‌آیند با مشکلات طولانی مدت مواجه نمی‌شوند.

قبل از هفته سی و دوم بارداری: در صورت بروز پارگی کیسه آب، پزشک شما به طور قطع سعی می‌کند تا مدت بارداری شما را طولانی‌تر نماید مگر در مواردی که نشانه‌هایی مبنی بر شروع فرآیند زایمان، بروز آلودگی و یا جداشدن زودرس جفت وجود داشته باشد. احتمالا شما را به بیمارستانی با سطح بالای خدمات نوزادان منتقل می‌نماید. به شما داروهای آنتی‌بیوتیک برای طولانی‌تر کردن زمان بارداری و نیز استروئید برای افزایش سرعت تکامل ریه‌های فرزندتان داده می‌شود.

پارگی زودرس کیسه آب در بارداری

علل پارگی زودرس کیسه آب جنین PROM چیست؟

علت اصلی این مسئله نامعلوم است اما عواملی وجود دارد که می‌تواند احتمال پارگی کیسه آب را افزایش دهد. برخی از این عوامل عبارتند از:

  • سابقه پارگی زودرس کیسه آب
  • ناهنجاری در فیزیولوژی پرده‌ها
  • نارسایی یا ضعف دهانه رحم
  • پلی هیدروامینوس
  • مقاربت
  • عفونت‌های داخل رحمی
  • اختلالات تغذیه‌ای مانند کمبود مس یا ویتامین ث 
  • مشکلات ناشی از پایین بودن سطح اجتماعی-اقتصادی
  • مولتی پارا
  • آمنیوسنتز
  • جراحی دهانه رحم در دوران بارداری
  • سیگار کشیدن
  • ناهنجاری های مادرزادی خاص
  • ضربه‌ی روحی شدید به مادر
  • حاملگی های متعدد
  • زایمان زودرس قبلی
  • خونریزی واژینال در طول سه ماهه دوم بارداری

پارگی کیسه آمنیون چگونه تشخیص داده می‌شود؟

علامت اصلی پارگی زودرس کیسه خروج مایع آمنیوتیک از واژن به صورت ناگهانی یا قطره قطره مایع و جمع شدن و کوچک شدن رحم است. آنچه در تشخیص اهمیت دارد این است که این خروج مایع با ترشحات روشن واژن یا ادرا اشتباه گرفته نشود. در نهایت پزشک با رد کردن عوامل دیگری که می‌تواند موجب خروج مایع از بدن مادر باردار شود با انجام مانور والسالوا یا فشار ملایم بر روی فوندوس و خروح مایع سرویکس، پارگی را تشخیص داده و برای تشخیص قطعی  تست آمنی شور، فرن و نیترازین انجام می‌شود.

 

سخن آخر

در مواردی که احتمال پارگی کیسه آب وجود دارد باید از مقاربت و نزدیکی خودداری کرد. همچنین سعی کنید برای حمام کردن از وان استفاده نکنید. در صورتی که نیاز به معاینه واژینال است، معاینه باید با رعایت نکات بهداشتی و ایمنی صورت بگیرد. و در هر زمانی شاهد خروج ناگهانی مایع از واژن خود بودید به پزشک مراجعه کنید. مهم نیست که چه مقدار از بارداری‌تان باقی مانده است، هرچه فاصله‌ی بین پاره شدن کیسه‌ی آب شما و تولد فرزندتان بیشتر گردد، خطر بروز آلودگی در شما و فرزندتان بالاتر می‌رود.

کیست سینه و بارداری، راه های تشخیص و درمان

کیست سینه و بارداری، راه های تشخیص و درمان
از آغاز بارداری، تغییراتی در پستان‌ها رخ می‌دهد. بروز کیست سینه و بارداری به طور همزمان برای مادران بسیار نگران کننده است. اما خبر خوب این است که راه‌های تشخیصی و درمانی بدون آسیب رساندن به جنین وجود دارد.

کیست سینه و بارداری، راه های تشخیص و درمان
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – تغییرات در ظاهر و احساس پستان‌ها یکی از اولین نشانه‌های بارداری است. این تغییرات را هورمون‌هایی که در دوران بارداری و پس از زایمان در بدن آزاد می‌شوند، به منظور آماده سازی بدن برای شیردهی به نوزاد، در پستان‌ها ایجاد می‌کنند.
هر یک از پستان‌ها دارای ۱۵-۲۰ لوبول است. لوبول‌ها سلول‌های تولید شیر هستند که توسط کانال‌هایی به نوک پستان وصل می‌شوند و شیر را انتقال می‌دهند. هاله تیره اطراف نوک پستان آرئول نامیده می‌شود. در آرئول، برجستگی‌های کوچکی، به نام غده‌های مونتگومری وجود دارند که مایعی برای مرطوب کردن نوک پستان ترشح می‌کنند. در دوران بارداری زمانی که سطوح استروژن، پروژسترون و پرولاکتین در بدن شما افزایش می‌یابد، تغییراتی در پستان‌ها رخ می‌دهد.
در ادامه با نگرانی‌های مرتبط با پستان مانند کیست سینه و بارداری و همچنین تغییرات نرمالی که در پستان‌ها در دوران بارداری ایجاد می‌شود، بیشتر آشنا خواهیم شد. 


چنانچه مطالعه قسمتی خاص مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده به موضوع دلخواه خود برسید:

  • نگرانی‌های شایع پستان در بارداری
  • تشخیص کیست سینه و بارداری
  • تغییرات پستان‌ها در دوران بارداری
  • چگونگی کنترل تغییرات پستان در بارداری

نگرانی‌های شایع پستان در بارداری

درد پستان

رشد پستان‌ها در دوران بارداری باعث ایجاد حساسیت یا حتی درد می‌شود. این حساسیت یا درد را می‌توان با استفاده از یک سینه بند محافظ مناسب، کاهش داد. استفاده از سینه بند راحت در هنگام خواب به کاهش درد کمک شایانی می‌کند.

توده‌های پستان، کیست و بارداری

ممکن است در دوران بارداری توده‌های پستانی تولید شده و رشد کنند. شایعترین توده‌های پستان در زنان باردار عبارتند از:

  • کیست سینه – کیسه‌های پر شده با مایع
  • گالاکتوسل – کیسه‌های پر شده با شیر
  • بافت فیبروآنتیوم

تغییر در اندازه توده‌های پستانی در دوران بارداری به دلیل تغییرات هورمونی رخ می دهد. اگرچه اکثر توده‌های پستانی در زنان باردار خوش خیم هستند، اما در صورت مشاهده آن‌ها بایستی با پزشک خود در میان بگذارید. تصورنکنید که ایجاد توده پستانی یک تغییر طبیعی در بارداری است، و اجازه ندهید که پزشک بدون معاینه و بررسی بیشتر از آن بگذرد.

پزشک باید اندازه و موقعیت توده، نرمی یا سختی آن و اینکه آیا توده حرکت می‌کند یا نه، را بررسی کند. توده پستانی می‌تواند یک کیست پر از مایع یا یک توده جامد باشد. اگر متحرک باشد و به دیواره قفسه سینه متصل نباشد، ممکن است یک کیست یا تومور خوش خیم بنام فیبروآنتیوم باشد.


 علائم سرطان سینه چیست؟


کیست سینه و بارداری، راه های تشخیص و درمان

تشخیص کیست سینه و بارداری

پزشک گاهی اوقات، با معاینه سرپایی می‌تواند وجود کیست سینه را تشخیص دهد. سونوگرافی مرحله بعدی تشخیص است. در سونوگرافی مشخص می‌شود که توده پستانی کیست خوش خیم و یا تومور جامد است. گاهی اوقات با سوزن از توده نمونه برداری (بیوپسی) می‌شود تا تعیین شود که درون توده‌ مایعی وجود دارد (کیست سینه) یا خیر.

اگر سونوگرافی دقیقا مشخص نکرد که توده از چه نوعی است، مرحله بعدی انجام ماموگرافی است. از آنجایی که ماموگرافی با استفاده از پرتو ایکس انجام می‌شود، برای بسیاری از زنان باردار ممکن است نگران کننده باشد. نگران نباشید، زیرا بدن شما در هنگام ماموگرافی به طور صحیح از تابش پرتو ایکس محافظت می‌شود و خطر تابش پرتو ایکس به جنین وجود ندارد. البته پیش از انجام آزمایش حتما تکنسین پرتو ایکس را از بارداری خود آگاه سازید.
اما به دلیل بروز تغییرات در پستان‌ها، تا ۲۵ درصد از تمام ماموگرافی‌های گرفته شده در دوران بارداری، نتایج منفی کاذب دارند، به این معنی که حتی اگر سرطان وجود داشته باشد آن نشان نمی‌دهد. به همین دلیل شما نمی‌توانید تنها بر روی نتیجه منفی یک ماموگرافی تکیه کنید. در طول بارداری برای تشخیص توده‌های پستانی نیاز به بیوپسی برای تشخیص درست است. در بیوپسی، پزشکان با استفاده از یک سوزن مخصوص یا با برش کمی از بافت تحت بی حسی موضعی، نمونه‌ای از توده بر می‌دارند که به جنین نیز آسیبی نمی‌رساند.

تغییرات پستان‌ها در دوران بارداری

در دوران بارداری، به طور طبیعی تغییراتی در پستان‌ها رخ می‌دهد. برخی از آن‌ها به شرح زیر است.
  1. رشد و بزرگ شدن پستان‌ها
  2. حساسیت زیاد، خصوصا در نوک پستان
  3. تیره‌تر شدن نوک پستان‌ها و آرئول‌ها، به دلیل ترشح هورمون‌هایی که رنگ پوست را تحت تاثیر قرار می‌دهند.
  4. برجستگی رگ‌های تیره رنگ در طول پستان‌ها (به دلیل افزایش خون‌رسانی به پستان‌ها)
  5. ترشح و نشت مایع زرد رنگ غلیظ، بنام آغوز (کلستروم) از پستان‌ها
  6. برجستگی نوک پستان‌ها و آرئول‌ها
  7. برجستگی غدد کوچک بر روی سطح آرئول‌ها به نام غدد مونتگمری

هورمون‌های ترشح شده در دوران بارداری موجب بروز این تغییرات می‌شوند و در برخی افراد ممکن است شدت این تغییرات بیشتر باشد.

چگونگی کنترل تغییرات پستان در بارداری

در این بخش برای پذیرش این تغییرات در دوران بارداری، راه حل‌های مفیدی را به شما ارائه می‌دهیم.

  • رشد و بزرگ شدن پستان ها: سینه بندی تهیه کنید که به شما احساس راحتی دهد و فضا برای رشد پستان‌های تان فراهم می‌کند. استفاده از سینه بند‌های معمول در هنگام خواب به شما احساس ناراحتی می‌دهد. از نیم تنه‌های ورزشی نخی استفاده کنید.
    نکات مهم هنگام خرید سینه بند:
    • پوشش حمایتی خوب از پستان‌ها
    • باند پهن در زیر کاپ پستان
    • تسمه شانه‌ای بزرگ
    • بستن قابل تنظیم (سینه بند‌هایی که در پشت بسته می‌شود احساس راحت‌تری به شما می‌دهند)
    • عدم استفاده از جک و فنر در سینه بند
  • حساس شدن پستان‌ها: در دوران بارداری هورمون‌هایی در بدن شما ترشح می‌شوند تا شما را برای شیردهی آماده کنند. کانال‌های شیر رشد می‌کنند و در طول پستان کشیده می‌شوند همه این‌ها باعث می‌شود پستان‌های شما حساسیت بیشتری داشته باشند، خصوصا نوک پستان‌ها.
  • ترشح کلستروم: کلستروم یا آغوز؛ مایعی شیرین، رقیق و با هضم آسان است. در طول سه ماهه دوم، پستان‌های شما شروع به تولید آغوز می‌کنند. در ابتدا آغوز غلیظ و زرد رنگ است و هنگام تولد نوزاد تقریبا رقیق و بی رنگ است.
    نشت آغوز ممکن است در هر زمانی رخ دهد، هنگامی که پستان‌های خود را ماساژ می‌دهید و یا از لحاظ جنسی تحریک می‌شوید. وقتی این اتفاق می‌افتد دلیلی برای نگرانی نیست. هم چنین عدم ترشح آغوز در دوران بارداری به معنای عدم تولید شیر هنگام تولد نوزاد نیست.

 

سخن آخر…

اگر در دوران بارداری تشخیص داده شد که سرطان سینه دارید، خبر خوب این است که احتمالا هیچ تاثیر مخربی روی جنین ندارد. مواردی از انتقال سلول‌های سرطان پستان بین مادر و جنین گزارش نشده است. گزینه‌های درمان نیز به پیشرفت سرطان بستگی دارد که در زمان بارداری تشخیص داده می‌شود. درمان در سه ماهه دوم و سوم  بارداری شبیه به بیمارانی که باردار نیستند انجام می‌شود و معمولا شامل جراحی و شیمی درمانی است.

برگرفته از: babymed، breast۳۶۰ و americanpregnancy

تنبلی تخمدان و بارداری؛ آیا با تخمدان پلی کیستیک می توان باردار شد؟

تنبلی تخمدان و بارداری
بین تنبلی تخمدان و بارداری رابطه وجود دارد. ابتلا به تنبلی تخمدان یا سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) مهمترین عامل تاخیر در بارداری است. برای داشتن تنبلی تخمدان و بارداری سریع باید زیر نظر پزشک روش‌های درمان برای باروری در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک را دنبال کنید.

تنبلی تخمدان و بارداری

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – بررسی‌ها و شواهد بیانگر آن هستند که بین تنبلی تخمدان و بارداری رابطه وجود دارد. به عبارتی تنبلی تخمدان یا سندروم تخمدان پلی کیستیک یکی از مهمترین عواملی است که توانایی باروری در زنان را کاهش داده و موجب به تاخیر افتادن بارداری در آنان می‌شود. در عین حال تنبلی تخمدان مانع بارداری نبوده و افراد مبتلا به آن برای باردار شدن تنها نیاز به توجه و مراقبت پزشکی بیشتری دارند.


آنچه در ادامه خواهید خواند:

  • رابطه تنبلی تخمدان و بارداری
  • خطرات بارداری با تنبلی تخمدان
  • روش‌های درمان برای باروری در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک
  • عوارض باردار شدن با وجود تنبلی تخمدان

رابطه تنبلی تخمدان و بارداری

رابطه زیادی بین تنبلی تخمدان و بارداری وجود دارد. در رابطه با تنبلی تخمدان و بارداری ابتدا باید بدانید که چگونه این بیماری بر حاملگی تاثیر می‌گذارد.

بزرگترین مانعی که سندرم تخمدان پلی کیستیک یا PCOS برای بارداری ایجاد می‌کند، مختل کردن توانایی شما در تخمک گذاری است. در واقع تنبلی تخمدان منجر به تخمک گذاری‌های نامنظم در فرد شده و گاهی به طور کل تخمک گذاری را متوقف می کند. بنابراین با این شرایط، شانس و احتمال بارداری کاهش می‌یابد. در این افراد دوره‌های قاعدگی اغلب بیشتر از ۳۵ روز طول می‌کشد و حتی ممکن است فرد در سال تنها سه بار پریود شود. با این حال باز هم احتمال تخمک گذاری و بارداری وجود دارد.

تنبلی تخمدان و بارداری - مقایسه تخمدان نرمال و تخمدان پلی کیستیک

خطرات بارداری با تنبلی تخمدان

داشتن تنبلی تخمدان و بارداری دو خطر اصلی به همراه دارد:

۱. خطر سقط جنین در سه ماهه اول بارداری. برای کاهش این خطر توصیه می‌شود در سه ماهه اول بارداری متفورمین مصرف کنید (در این مورد با پزشک خود صحبت کنید).


۲. دومین خطر ابتلا به دیابت در بارداری است
. دیابت بارداری در حدود ۴ درصد از همه حاملگی‌ها دیده می‌شود، اما زنان مبتلا به تخمدان پلی کیستیک بیشتر در خطر ابتلا به این عارضه قرار دارند؛ به خصوص اگر بیش از حد اضافه وزن دارید یا بیش از ۳۵ سال سن دارید، باید آزمایش غربالگری دیابت حاملگی که در دوران بارداری انجام می‌شود (معمولا بین ۲۴ تا ۲۸ هفته انجام شود) را در همان سه ماهه اول، بارداری انجام دهید.

با وجود این خطرات، اکثر زنان مبتلا به تخمدان پلی کیستیک می‌توانند بارداری موفقی داشته و نوزادان سالم و نرمالی به دنیا بیاورند.

روش‌های درمانی برای باروری در افراد مبتلا به تخمدان پلی کیستیک

۱. کاهش وزن و داشتن سبک زندگی سالم

چاقی با تنبلی تخمدان در ارتباط است. در واقع داشتن شاخص توده بدن سالم (BMI) موجب تعادل سطح هورمون در بدن و در نتیجه کاهش سطح انسولین شده و به این ترتیب تخمک گذاری بطور طبیعی در بدن اتفاق خواهد افتاد.

زنان مبتلا به PCOS بیشتر از سایر افراد در معرض اختلال در حفظ تعادل قند خون و مقاومت به انسولین قرار دارند. بنابراین یک رژیم غذایی سالم می‌تواند در درمان تنبلی تخمدان و کمک به بارداری موثر باشد. در واقع سبک زندگی سالم که تغذیه سالم، ورزش و کنترل استرس از مولفه‌های اصلی آن به حساب می‌آید، می‌تواند به تعادل هورمونی و باروری سالم کمک کند. تحقیقات نشان می‌دهد که کاهش ۵ تا ۷ درصد از وزن بدن طی ۶ ماه، در ۷۵ درصد موارد به تنظیم قاعدگی و تخمک گذاری کمک خواهد کرد.

با این حال ممکن است شما دارای تناسب اندام بوده و باز مبتلا به تنبلی تخمدان باشید. در این صورت احتمالا سندرم پلی کیستیک شما از نوع مقاوم به انسولین نبوده و کاهش وزن تاثیری در درمان شما نخواهد داشت.  

 
تنبلی تخمدان و بارداری - درمان تنبلی تخمدان


۲. دارو درمانی

محققان معتقدند که مصرف متفورمین دیابتی ممکن است احتمال ابتلا به مشکلات دوران بارداری را کاهش دهد؛ زیرا این دارو هورمون مردانه را کاهش داده و اگر اضافه وزن داشته باشید به کاهش وزن شما کمک می‌کند. البته به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز است، اما نتایج مطالعاتی که تاکنون انجام شده امیدوار کننده بوده است. با پزشک خود در این مورد صحبت کنید تا مطمئن شوید که مصرف این دارو برای شما مناسب است یا نه.

علاوه بر این پزشکان با تجویز داروهایی مانند کلومیفن سیترات و متفورمین به تحریک تخمک گذاری کمک کرده و در صورت تاثیر نداشتن در بارداری احتمالا درمان با داروی گنادوتروپین توصیه می‌شود. در این روش درمان به علت تحریک زیاد تخمدان احتمال دوقلوزایی بالا می‌رود.

 

۳. انجام عمل‌های جراحی

روش‌های دیگر برای درمان تنبلی تخمدان و بارداری، انجام عمل جراحی لاپاراسکوپی تخمدان و آی وی اف است.

 

۴. استفاده از مکمل امگا ۳ و ویتامین دی

طبق جدیدترین تحقیقاتی که نتیجه آن در اکتبر 2018 منتشر شده است، استفاده از مکمل‌های ویتامین دی و روغن ماهی به خصوص برای زنان مبتلا به تنبلی تخمدان به شدت توصیه می‌شود. در واقع انواع مکمل‌های روغن ماهی امگا 3 به کاهش علائم تخمدان پلی کیستیک و همچنین به رشد کودک در رحم کمک می‌کنند. 

یافته‌های مطالعه جدیدی که در سال 2018 انجام شد، نشان داد که استفاده همزمان از مکمل ویتامین D و روغن ماهی نتایج مثبتی برای زنان مبتلا به تنبلی تخمدان دارد. محققان دریافتند افرادی که به جای دارو از ویتامین D و روغن ماهی مصرف کرده بودند نمرات بهتری در سلامت عمومی، اضطراب، افسردگی و مقیاس‌های استرس به دست آوردند.

مصرف همزمان ویتامین دی و روغن ماهی به درمان تنبلی تخمدان کمک می‌کند

تعدادی دیگر از مطالعات اخیر نشان داده است که روغن ماهی و ویتامین دی بر روی سلامت روانی زنان باردار و هم زنان مبتلا به PCOS تاثیر مثبت دارد. ویتامین D و روغن ماهی می‌تواند فرآیندهای شناختی و رفتار این بیماران را بهبود بخشد. بر اساس این یافته‌ها مصرف مکمل‌های ویتامین D و مکمل‌های ماهی احتمالا به بیماران مبتلا به PCOS که مستعد ابتلا به اختلالات خلقی هستند،‌ بسیار کمک می‌کند.

یافته‌ها در سال 2017 نیز این نظریه را تأیید می‌کند که مکمل‌های ویتامین D و روغن ماهی می‌توانند نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به پره اکلامپسی، در دوران بارداری پروتئینوری داشته باشند. با توجه به نتایج مطالعه اخیری که بر روی بیماران مبتلا به دیابت بارداری انجام شد نیز مشخص شده است که، مصرف ویتامین D و روغن ماهی در دوران بارداری نه تنها با سلامت مادر که به سلامت کودک نیز کمک می‌کند. بنابراین به زنان توصیه می‌شود از پزشک خود بخواهند این مکمل‌ها را به رژیم آنان اضافه کنند.

عوارض باردار شدن با وجود تنبلی تخمدان

ابتلا به تنبلی تخمدان یا PCOS مانعی برای بارداری نیست، اما باید بدانید که بارداری با این شرایط احتمال بروز عوارض حاملگی را برای شما بیشتر می‌کند. زنان مبتلا به سندروم پلی کیستیک سه برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت بارداری، التهاب، افسردگی پس از زایمان، بیماری قلبی، فشار خون بالا و پره اکلامپسی هستند. همچنین احتمال زایمان زودرس و اینکه نوزادشان بالاجبار مدتی در  بخش مراقبت‌های ویژه بستری شود،‌ بیشتر است. لذا لازم است تا در طول دوران بارداری تحت نظر پزشک بوده و در مورد کنترل فشار خون و رژیم غذایی خود توجه بیشتری کنند.

تنبلی تخمدان و بارداری

 

سخن آخر

اگر در شرایطی هستید که قصد دارید یا مجبور هستید که تنبلی تخمدان و بارداری را با هم تجربه کنید، با پزشکتان مشورت کنید تا با یک برنامه‌ریزی مناسب بتوانید شرایط مناسب بارداری را به دست آورید. کاهش وزن و رسیدن به BMI مناسب با تغذیه درست و تحرک کافی، اولین قدم برای کاهش خطر ابتلا به عوارض حاملگی در افراد مبتلا به تنبلی تخمدان است. به هر حال با اینکه تنبلی تخمدان و بارداری در ارتباط بوده و PCOS می‌تواند بر باروری و حاملگی تاثیر بگذارد، اما با مراقبت و درمان مناسب، داشتن یک حاملگی سالم کاملا امکان پذیر است. اگر تجربه‌ای در این زمینه دارید آنرا از طریق بخش “ارسال نظر” با ما و سایر مخاطبان بیا نی نی در میان بگذارید. 

برگرفته از: parents ، whattoexpect ، pcosdiva

درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر

درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر
برای درمان ریزش مو بعد زایمان در قدم اول بایستی رژیم غذایی متعادل و متنوع داشته باشید. در کنار آن مصرف مکمل‌های ویتامین را فراموش نکنید. اگر ریزش مو به طور نگران کننده‌ای تا ماه‌ها پس از زایمان ادامه داشت، حتما به پزشک مراجعه کنید.

درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – مو‌های شما پس از زایمان شروع به ریزش می‌کند. حجم ریزش مو آنقدر زیاد است که شما را به وحشت می‌اندازد. نترسید، ریزش مو پس از بارداری بسیار طبیعی است. شما با انجام چند راهکار ساده می‌توانید ریزش موی خود را متوقف یا سرعت آن را بسیار کم کنید.


در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • علت ریزش مو بعد از زایمان
  • چه مقدار ریزش مو بعد از زایمان طبیعی است؟
  • راه های درمان ریزش مو بعد زایمان

تجربه مادران از ریزش مو بعد زایمان

آلیسیا میدی چند ماه پس از تولد فرزند سومش، در شرایطی که از بی خوابی زیاد و شیردهی شبانه نوزادش به تنگ آمده بود با ریزش موی زیادی مواجه شد. آلیسیا می‌گوید: “ریزش موی من دقیقا سه ماه پس از تولد فرزندم آغاز شد. اگر می‌دانستم که این بخشی از روند پس از زایمان است، مواجهه با مناطق طاس شده روی سرم برایم آسان‌تر بود. جالب است که این مسئله پس از دو زایمان قبلی برای من اتفاق نیفتاده بود.”

استفانی بلک، مادر ۳۸ ساله نیز تجربه مشابهی داشته است. او می‌گوید: “در مورد من، ریزش مو حدود یک سال پس از تولد فرزندم آغاز شد. این اتفاق انقدر سریع افتاد که فکر کردم به زودی کچل می‌شوم. استفانی می‌گوید: “پزشک به من گفت که احتمالا از عوارض زایمان است، اما من شگفت زده شدم که چه طور پس از این مدت طولانی عوارض زایمان اثر کرده است. من تنها چند ماه به پسرم شیر دادم و اکنون یک سال از آن زمان گذشته است! حالا چطور با این مو‌ها به سرکار برگردم.”

 
دو تا شش ماه پس از زایمان، ریزش مو  در زنان کاملا طبیعی است. دیوید سالینجر، مدیر انجمن بین المللی متخصصان پوست و مو، در استرالیا می‌گوید: “همه زنان این شرایط را تجربه نمی‌کنند و برخی ممکن است آن را در یک بارداری تجربه کنند و در بارداری دیگر نه.” اصطلاح پزشکی این عارضه آلوپسی بعد از زایمان (ریزش مو بعد زایمان) است و ۹۰ درصد از زنان به آن دچار می‌شوند.
 

علت ریزش مو بعد از زایمان

دکتر سالینجر می‌گوید: در دوران بارداری سطح هورمون‌های استروژن و پروژسترون در بدن افزایش می‌یابد، که موجب می‌شود مو‌ها ضخیم‌تر و درخشان‌تر شوند. پس از زایمان سطح هورمون‌ها کاهش می‌یابد و به میزان قبل از بارداری باز می‌گردد. مو‌ها تا چند ماه پس از زایمان در حالت “استراحت” قرار دارند و پس از آن می‌ریزند و مو‌های جدید در می‌آیند.
 
درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر
 

چه مقدار ریزش مو بعد از زایمان طبیعی است؟

هنگامی که می‌بینید روی بالش‌تان پر از مو شده و یا در حمام، مو‌های شما ریزش زیادی دارد، وحشت نکنید. دکتر سالینجر توضیح می‌دهد که در حالت عادی ریزش ۸۰ تار مو در روز طبیعی است. اما برای زنانی که به تازگی زایمان کرده‌اند، این مقدار تا حدود ۴۰۰ تار مو در روز افزایش می‌یابد و نیازی به نگرانی نیست. شش ماه پس از زایمان، حجم ریزش مو  به مقدار قبل از بارداری باز می‌گردد.

اگر احساس می‌کنید که میزان ریزش مو‌های شما پس از شش ماه کاهش نیافته، ممکن است پای مشکل دیگری در میان باشد. بارداری سطح فریتین در بدن را تغییر می‌دهد (پروتئینی در خون که به ذخیره آهن در بدن کمک می‌کند)، که موجب بروز اختلال در کارکرد غده تیروئید می‌شود؛ بنابراین در صورت مشاهده ریزش موی زیاد از پزشک تان بخواهید تا آزمایش خون برای بررسی این موارد تجویز کند.


بیشتر بدانید: علت ریزش مو چیست؟


درمان ریزش مو بعد زایمان

ریزش مو‌ بعد از زایمان فرایندی طبیعی است. برای درمان ریزش مو بعد زایمان، روش‌هایی وجود دارد که مو‌های شما را پر حجم‌تر و سالم‌تر می‌کند.

۱. از سشوار و اتوی مو استفاده نکنید

استفاده از سشوار و اتوی مو مو‌های شما را نازک‌تر می‌کند. برای مدتی داشتن یک ظاهر فانتزی را فراموش کنید و اجازه دهید تا مو‌های‌تان را جریان هوا خشک کند. هم چنین بیش از یک بار در روز موهایتان را شانه نکنید.
 
درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر
 

۲. از رژیم غذایی سالم پیروی کنید

مصرف انواع میوه‌ها، سبزیجات و پروتئین‌های سالم در رژیم غذایی، بهترین راه برای اطمینان از این است که بدن شما تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت می‌کند.
مصرف سبزیجات با برگ سبز تیره (داری آهن و ویتامین C)، سیب زمینی شیرین و هویج (دارای بتا کاروتن)، تخم مرغ (دارای ویتامین D) و ماهی (دارای امگا ۳ و منیزیم) برای سلامت مو مفید است.
 

۳. مکمل‌های ویتامین مصرف کنید

ویتامین‌ها نباید جایگزین رژیم غذایی متنوع باشند. مخصوصا پس از زایمان بایستی به رژیم غذایی خود توجهی ویژه کنید تا توانایی کافی برای مراقبت از نوزاد و شیردهی داشته باشید. اگرچه هیچ ویتامین خاصی بر روی ریزش مو تأثیر نمی‌گذارد، اما حفظ سلامت عمومی شما بر آن موثر است. پزشکان توصیه می‌کنند که مادران مصرف مکمل‌های ویتامین دوران بارداری را پس از تولد نوزاد نیز ادامه دهند، خصوصا مادرانی که به نوزاد خود شیر می‌دهند.
 

۴. از شامپو‌های حجم دهنده استفاده کنید

استفاده از شامپو‌های نرم کننده، مو را نازک‌تر و کم حجم‌تر نشان می‌دهد. در نقطه مقابل، استفاده از شامپو‌های حجم دهنده، مو‌های شما را ضخیم‌تر و حجیم‌تر نشان داده و به حفظ زیبایی ظاهری شما کمک می‌کند.

 جلوگیری از ریزش مو با ۶ راه حل تایید شده


 
درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر
 

و سخن آخر اینکه

مراقبت از یک نوزاد تازه متولد شده و شیردهی منظم، استرس زا و خسته کننده است. هم چنین فشار زیادی بر بدن شما وارد می‌کند. برای درمان ریزش مو بعد زایمان، ابتدا از میزان قند خون، آهن، فریتین، روی و ویتامین D بدنتان در سطح نرمال اطمینان حاصل کنید. سپس تا آنجا که می‌توانید میزان استرس خود را به حداقل برسانید. یک رژیم غذایی سالم با مقدار زیادی پروتئین را دنبال کنید تا به روند رشد مو کمک کند. از شستن زیاد و شامپو کردن مو‌ها نترسید. “معمولا تصور می‌شود که شامپو کردن باعث ریزش مو می‌شود، اما حقیقت این است که میزان شستشوی مو‌های شما بر مقدار موی که از دست می‌دهید تاثیر نمی‌گذارد”. دکتر سالینجر می‌گوید: “مو‌هایی که آماده ریزش هستند، بالاخره سقوط خواهند کرد.”

 سریع ترین روش برای کوچک کردن شکم بعد از زایمان


برگرفته از: todaysparent و healthline

علت باد رحم در بارداری چیست؟

علت باد رحم در بارداری چیست؟

علت باد رحم در بارداری چیست؟

باد رحم یا کوئیفینگ زمانی است که هوا در مهبل گیر می‌کند و سرانجام از واژن رها می‌شود و می‌تواند صدایی شبیه نفخ روده ایجاد کند. این به طور معمول یک اتفاق طبیعی است و به ندرت نشانه نگرانی جدی برای سلامت شماست. با وجود این میتواند نشانه یک بیماری پزشکی باشد که نیاز به درمان دارد. بهتر است علت باد رحم را بدانید تا مراقبت پزشکی لازم را برای رفع آن انجام دهید.

علت باد رحم چیست؟

علل مختلفی برای باد رحم وجود دارد که دانستن آن اهمیت دارد برخی از این دلایل عبارتند از:

  • فعالیت جنسی

فعالیت جنسی علت شایع باد رحم است. حرکت آلت تناسلی در رحم ممکن است باعث ورود هوا شده و با اتمام رابطه جنسی گاز آزاد می‌شود. این اتفاق می‌تواند ایجاد سر و صدا کرده یا احساس حباب بروز کند.

  • اختلال در عملکرد لگن

در حالی که سر و صدای رحم یکی از علائم اصلی اختلال در عملکرد لگن نیست مطالعات نشان داده است که باد رحم که شبیه گاز معده است میتواند به این علت ایجاد شود.

باد رحم در بارداری

 

  • فیستول واژن

فیستول واژینال یک حفره غیرطبیعی و توخالی بین رحم و عضو داخلی شکم یا لگن است. این یک عامل بالقوه برای باد رحم است که ارتباط مستقیمی با فعالیت جنسی ندارد. انواع مختلفی از فیستول‌های واژینال وجود دارد که براساس جایی که سوراخ یا پارگی رحم قرار دارد و کدام ارگان به آن متصل است، مشخص می‌شود. فیستول باید توسط پزشک متخصص معالجه و درمان شود.
یکی از شایعترین انواع فیستول، فیستول وزکوواژینال است. حفره این فیستول بین مثانه و رحم قرار دارد. در ادامه انواع دیگری از فیستول را می‌خوانید:

  • فیستول مجاری ادراری که بین واژن و مجاری ادراری رخ می‌دهد و ادرار را از کلیه به مثانه منتقل می‌کند.
  • فیستول رکتوواژینال که بین واژن و روده بزرگ رخ می‌دهد. این نوع فیستول ممکن است هنگام زایمان اتفاق بیفتد. این بیماری همچنین می‌تواند در اثر جراحی لگن، سرطان لگن، درمانهای پرتو درمانی یا بیماری کرون ایجاد شود. این نوع فیستول معمولا باعث باد رحم می‌شود.
  • فیستول انتروواژینال که بین روده کوچک و مهبل رخ می‌دهد.
  • فیستول کولواژینال که بین روده بزرگ و مهبل است.
  • فیستول ادرار و واژن که بین واژن و مجرای ادراری است.

علائم فیستول واژن

باد رحم یکی از علائم فیستول است. علائم دیگر به اندازه و نوع فیستول بستگی دارد. برخی از علائم دیگر عبارت است از:

  • مدفوع سست در ادرار
  • ترشحات ادرار یا واژن که بوی نامطبوع دارد
  • واژینیت یا عفونت ادراری که به طور مکرر اتفاق می‌افتد
  • بی اختیاری مدفوع و ادرار
  • اسهال
  • ناراحتی یا درد در داخل واژن و روده
  • رابطه جنسی دردناک
  • حالت تهوع
  • درد شکم

جلوگیری از باد رحم در بارداری

جلوگیری از بروز باد رحم

کارهای زیادی برای جلوگیری از بروز باد رحم نمی‌توان کرد، چون معمولا نشانه‌ای از شرایط دیگری مانند رابطه جنسی است. با وجود این روش‎های درمانی و حتی جراحی برای درمان این مشکل وجود دارد. اگر باد رحم مربوط به رابطه جنسی نباید باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما میتواند تشخیص دهد که شما فیستول واژن دارید یا مبتلا به وضعیت دیگری هستید. فیستول‌ها معمولا برای ترمیم نیاز به عمل جراحی دارند و اگر درمان نشوند منجر به عوارض جدیتر می‌شود.
برخی از متخصصان پیشنهاد میکنند با انجام تمرینات کگل که باعث تقویت عضلات کف لگن می‌شود میتوان این مشکل را تا حدود زیادی کاهش داد. برای انجام این تمرین عضلات مورد نظر را فشار دهید تا ادرار قطع شود. این انقباض را 10 ثانیه نگهدارید و سپس 10 ثانیه استراحت کنید. سعی کنید هر روز حداقل سه بار این تمرین را انجام دهید.

باد رحم در بارداری به چه علت است؟

بیشتر تغییرات در دوران بارداری به دلایل هورمونی اتفاق می‌افتد. اما باد رحم در بارداری به علت ضعف عضلات کف لگن و اضافه وزن ایجاد می‌شود. علاوه بر این جنین درون رحم به روده و معده فشار می‌آورد و باعث خروج باد رحم در بارداری می‌شود. علاوه بر این وارد کردن اسپوکولوم برای معاینه در حین زایمان طبیعی سبب خارج شدن باد از رحم بعد از زایمان می‌شود.

متادون و بارداری؛ اثرات مصرف متادون بر جنین چیست؟

متادون و بارداری، اثرات مصرف متادون بر جنین
ترک اعتیاد با متادون و بارداری مقوله بسیار پیچیده‌ای است. پیش از شروع برنامه ترک اعتیاد بایستی پزشک سلامت مادر و جنین را بررسی کند و برنامه‌ای متناسب با شرایط آن‌ها تنظیم کند. در صورت عدم وجود مراقبت‌های پزشکی لازم در هنگام ترک، ممکن است سلامت مادر و جنین با خطر جدی روبرو شود.

متادون و بارداری، اثرات مصرف متادون بر جنین
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اعتیاد هرگز خوشایند و لذت بخش نیست. در این زمان شما به جسم و روانتان آسیب جدی می‌زنید. اما هنگامی که باردار هستید، مساله متفاوت می‌شود. سلامتی نوزادتان نیز به خطر می‌افتد، پس باید مصرف مواد مخدر مانند هروئین را  همین امروز متوقف کنید.
البته در مورد ترک اعتیاد بایستی با یک برنامه دقیق و هوشمندانه عمل کنید. همگان می‌دانند که اعتیاد به مواد مخدر در بارداری، آغاز یک تراژدی است. اما کمتر کسی در مورد مضرات ترک نابهنگام مواد مخدر یا بدون نظارت پزشکی مناسب در دوران بارداری اطلاع دارد. این شرایط ممکن است برای جنین خطرناک‌تر از ادامه مصرف آن باشد.

خبر خوب برای زنان باردار این است که می‌توانند اعتیاد به مواد را با درد و خطر کمتری برای جنین، ترک کنند. این روش که درمان نگهدارنده با متادون شناخته می‌شود، یک پروسه علمی تست شده و مورد تایید پزشکان است که می‌تواند زندگی شما را تغییر و فرزند شما را نجات دهد.

 

روش درمان نگهدارنده با متادون و بارداری

به مدت بیش از ۳۰ سال، پژوهشگران از درمان نگهدارنده با متادون برای کمک به افراد معتاد به مواد افیونی استفاده کرده‌اند، تا آن‌ها را از اجبار مصرف هروئین، مورفین و سایر مواد مخدر رهایی بخشند.

متادون ترشح دوپامین (در اثر مصرف هرویین، دوپامین در مغز آزاد می‌شود) در مغز را مختل می‌کند. همچنین دسترسی هرویین و سایر مواد مخدر را به مغز مسدود می‌کند. متادون با حذف اشتیاق فرد به مصرف مواد مخدر و درد ناشی از عدم مصرف، ترک را برای فرد ممکن می‌سازد. روش درمان نگهدارنده متادون اجازه می‌دهد تا معتادان بدون نیاز به مصرف دوباره هرویین یا سایر مواد مخدر، اعتیاد خود را ترک کنند.
از آنجا که متادون به طور بالقوه یک داروی خطرناک است (زمانی که بدون نظارت پزشکی استفاده شود)، استفاده از آن بایستی کنترل شده باشد. بنابراین، افرادی که در برنامه نگهدارنده متادون ثبت نام می‌کنند، باید روزانه به کلینیک متادون مراجعه کنند تا دوز روزانه دارو را دریافت کنند. یک دوز متادون (که به صورت خوراکی مصرف می‌شود) باعث کاهش گرایش به مواد مخدر و تخفیف علائم ترک به مدت ۲۴ تا ۳۶ ساعت می‌شود.

جایگزینی یک ماده مخدر (مانند هروئین) با یک داروی قوی (مانند متادون) به نظر انتخاب سالمی نمی‌رسد. اما ده‌ها سال تحقیق صد‌ها متخصص ترک اعتیاد و هزاران معتاد نجات یافته، نشان دهنده این است که درمان نگهدارنده متادون هم ایمن و هم تاثیر گذار است.

 
متادون و بارداری، اثرات مصرف متادون بر جنین
 

متادون و بارداری

اگر باردار هستید و از هروئین یا سایر مواد مخدر استفاده می‌کنید، باید بلافاصله توسط پزشک معاینه شوید. استفاده از مواد مخدر در دوران بارداری به شدت به مادر و جنین آسیب می‌رساند. قبل از شروع هر گونه برنامه ترک اعتیاد، ضروری است که یک پزشک متخصص وضعیت سلامت مادر و جنین را ارزیابی کند.

درمان نگهدارنده متادون برای زنان باردار دارای شرایط زیر است:

  1. درمان با متادون می‌تواند مانع از بروز علائم ترک در بسیاری از مصرف کنندگان مواد مخدر شود.
  2. ترک اعتیاد برای زنان باردار خطرناک است، زیرا باعث انقباض رحم شده که ممکن است منجر به سقط جنین یا زایمان زودرس شود.
  3. درمان نگهدارنده متادون با کاهش یا حذف علایم ترک می‌تواند زندگی کودک شما را نجات دهد.
  4. با درمان نگهدارنده متادون از تزریق‌های پی در پی هرویین رهایی می‌یابید که یکی از راه‌های اصلی گسترش عفونت میان مصرف کنندگان مواد مخدر است.

البته موارد یاد شده به این معنا نیست که درمان نگهدارنده با متادون یک گزینه بدون ریسک برای شما و کودکتان است. متأسفانه، در مواردی که زنان باردار از هروئین  و سایر مواد مخدر استفاده می‌کنند، تضمین چندانی وجود ندارد که مادر و کودک هیچ گونه آسیبی در فرایند ترک اعتیاد نبینند.

خطرات و مزایای درمان با متادون و بارداری

سوء مصرف مواد مخدر در دوران بارداری و بسیاری از عوامل محیطی مرتبط با آن (مانند عدم وجود مراقبت‌های بارداری) منجر به تولد نوزاد با وزن کم می‌شود. این خود یک عامل خطرساز برای تاخیر در رشد آینده کودک است.

درمان با متادون همراه با مراقبت‌های بارداری و یک برنامه جامع دارو درمانی می‌تواند بسیاری از پیامد‌های مرتبط با سوء مصرف مواد مخدر در مادر و جنین را بهبود بخشد. اگر چه نوزادانی که در معرض متادون در دوران بارداری بوده‌اند؛ نیاز به درمان علائم ترک متادون دارند.
به بیان دیگر، اگر شما در برنامه ترک اعتیاد با متادون برای زنان باردار مشارکت داشته باشید، ممکن است نوزاد شما پس از تولد، علائم ترک متادون را داشته باشد. مصرف متادون در دوران بارداری موجب بروز مشکلاتی برای جنین می‌شود. برخی از این موارد به شرح زیر است.

  • نوزادانی که در تحت تاثیر متادون بوده‌اند، در معرض خطر مرگ و میر، سندرم مرگ ناگهانی نوزاد، زردی و ترومبوسیتوز هستند.
  • میزان باروری در نوزادان پسر با استفاده از متادون کاهش می‌یابد.
  • اختلالات در مورفولوژی اسپرم و کاهش سطح سرمی تستوسترون و تحرک اسپرم در نوزادان پسر گزارش شده است.
  • مطالعات حیوانی نشان داده‌اند که درمان با متادون در نوزادان پسر باعث بروز تغییراتی در عملکرد جنسی آن‌ها می‌شود.
 
متادون و بارداری، اثرات مصرف متادون بر جنین

متادون و شیردهی

متادون می‌تواند وارد شیر مادر شود. در کنار مزایای متادون برای ترک مصرف هرویین، خطراتی نیز برای نوزاد به همراه دارد. اگر در هنگام شیردهی متادون مصرف می‌کنید، لازم است از نکات زیر آگاه باشید.
  • متادون از شیر مادر عبور می‌کند.
  • نوزاد ممکن است به متادون معتاد شود و هنگام از شیر گرفتن نوزاد، علائم ترک اعتیاد از خود نشان دهد.
  • کودک باید به آرامی از شیر گرفته شود.
  • در دوران شیردهی، مادر از هیچ داروی دیگری نباید استفاده کند. زیرا این مواد از شیر عبور کرده و اثرات جبران ناپذیری بر نوزاد می‌گذارند.
  • در صورت آغاز مصرف متادون یا تغییر دوز در هنگام شیردهی، بایستی تغییر رفتار نوزاد را به دقت پیگیری کنید.
 
 

لینک اطلاعات مراکز ترک اعتیاد

بیماران گرامی می‌توانند جهت بهبودی هر چه سریعتر به مراکز ترک اعتیاد واقع در شهر خود مراجعه نمایند که در این قسمت اطلاعات مراکز ترک اعتیاد را به تفکیک شهر برای شما آورده‌ایم.

  • اطلاعات مراکز ترک اعتیاد تهران (رباط کریم، شهریار، شهرری و …)

  • کمپ های ترک اعتیاد کرج (آدرس و تلفن)

  • مراکز ترک اعتیاد اصفهان (آدرس و تلفن)

  • اطلاعات مراکز ترک اعتیاد خوزستان (اهواز، آبادان و …)

  • اطلاعات مراکز ترک اعتیاد خراسان رضوی (مشهد، سبزوار و …)

  • اطلاعات مراکز ترک اعتیاد استان فارس (شیراز و …)

  • اطلاعات مراکز ترک اعتیاد آذربایجان شرقی (تبریز، میانه و …)

  • اطلاعات مراکز ترک اعتیاد قم

 

سخن آخر اینکه

این عوارض جانبی بالقوه جدی و خطرناک است. اما در مقایسه با ادامه استفاده از هرویین در بارداری و خطراتی که جنین را تهدید می‌کند، رنگ می‌بازد.
سازمان ترک اعتیاد امریکا NIDA اعلام کرده است: “ترک هرویین به روش نگهدارنده با متادون برای زنان باردار” به شدت توصیه می‌شود” و این روش بر هر روش دیگری در دوران بارداری ترجیح داده می‌شود.
برگرفته از: crchealth و rehabs

علل ریزش مو پس از زایمان چیست؟

علل ریزش مو پس از زایمان و ۷ نکته طلایی برای داشتن موهایی حجیم تر
از مهمترین علل ریزش مو پس از زایمان تغییرات هورمونی است. به همین دلیل درمان قطعی برای ریزش مو پس از زایمان وجود ندارد. اما با در نظر گرفتن چند نکته در فرم دادن موها؛ می‌توان ظاهری جذاب و حجیم به آن‌ها داد.

علل ریزش مو پس از زایمان و ۷ نکته طلایی برای داشتن موهایی حجیم تر
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – اگر به مو‌های ضخیم و درخشان خود در دوران بارداری عادت کرده‌اید، ریزش ناگهانی مو‌ها پس از زایمان شما را شوکه خواهد کرد. هنگامی که موهایتان دسته دسته می‌ریزند، شما را به وحشت می‌اندازند.
نترسید، شما کچل نمی‌شوید! این یک مرحله موقتی در چرخه طبیعی رشد مو است. ریزش تعدادی مو در روز کاملا طبیعی است. دکتر جوآنا استون پزشک متخصص زنان در مرکز پزشکی کوه سینا در نیویورک (و نویسنده کتاب بارداری به زبان آدمیزاد) می‌گوید: این اتفاق معمولا در ماه سوم یا چهارم پس از زایمان آغاز می‌شود و بعد از شش ماه به پایان می‌رسد. البته برای برخی از زنان تا یک سال به طول می‌انجامد. دکتر استون می‌گوید: این ریزش موی موقتی به این معنی نیست که بدن شما دچار کمبود ویتامین شده است. بلکه علل ریزش مو پس از زایمان کاملا هورمونی است.

علل ریزش مو پس از زایمان

اگرچه در باور عموم، تغذیه با شیر مادر به عنوان مهم‌ترین علل ریزش مو پس از زایمان شناخته می‌شود، ولی هیچگونه شواهد علمی مبنی بر اینکه تغذیه با شیر مادر باعث افزایش ریزش مو پس از زایمان می‌شود، وجود ندارد. متاسفانه ریزش مو یکی از عوارض جانبی زایمان است که تقریبا تمام مادران آن را تجربه خواهند کرد. این بیماری ممکن است به صورت شدید (به نام آلوپسی پس از زایمان) نیز رخ دهد، اما در بیشتر موارد این ریزش مو طبیعی است و بخشی از تغییرات بدن پس از زایمان است. بیشتر مادران این علامت را در حدود سه ماه پس از زایمان تجربه می‌کنند. علائم ریزش ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد، مدت زمان آن بستگی به دوره رشد مو‌های شما دارد. بیشتر مادران به علت فاصله گرفتن از زمان زایمان، ریزش مو را به آن مرتبط نمی‌دانند، در حالی که این ریزش مو از عوارض زایمان است، حتی اگر یک سال پس از آن اتفاق بیفتد.

مهمترین علل ریزش مو پس از زایمان به شرح زیر است:
  1. در طول بارداری موهایتان زیبا، حجیم، ضخیم و درخشان می‌شود. یکی از دلایل زیبایی مو‌های شما در این دوران مصرف مکمل‌های ویتامین بارداری است که به رشد و درخشندگی مو‌های شما کمک شایانی می‌کند. قطع ناگهانی این ویتامین‌ها موجب می‌شود موهایتان به حالت پیش از بارداری بازگردند.
  2. در طول بارداری سطح هورمون استروژن در بدن شما افزایش می‌یابد. این باعث می‌شود که مو در مرحله خواب (یا “استراحت”) بماند یا به عبارتی چرخه رشد مو فریز شود. این فاز Telogen نامیده می‌شود. در نتیجه مو‌هایی که به طور معمول بایستی بریزند، باقی می‌ماند و ضخیم‌تر می‌شوند. پس از تولد نوزاد و کاهش سطح استروژن، مو‌هایی که در حال استراحت بوده‌اند شروع به ریزش می‌کنند. در نتیجه تمام مو‌هایی که باید در دوران بارداری از دست می‌دادید، اکنون از دست می‌دهید. ریزش مو و رشد دوباره آن، بیشتر در ناحیه بالای پیشانی رخ می‌دهد. اگر هنگام بارداری مو‌های این ناحیه رشد چشمگیری داشته است، با ریزش مو‌های آن ناحیه احساس کچلی می کنید!

 درمان ریزش مو بعد زایمان با ۴ راهکار موثر


علل ریزش مو پس از زایمان و ۷ نکته طلایی برای داشتن موهایی حجیم تر

۷ نکته طلایی برای داشتن موهایی حجیم تر

برای داشتن ظاهری زیباتر با موهایتان که حجم شان از قبل کمتر شده است، بهتر است نکات زیر را در نظر بگیرید.

۱. موهایتان را کوتاه کنید. نزد یک آرایشگر حرفه‌ای بروید و مدلی را انتخاب کنید که کم بودن مو‌های جلوی سر را بپوشاند. به نظر اریب (آرایشگر مخصوص جنیفر لوپز) مو‌های کوتاه در جلوی صورت ظاهر زیبایی به افراد می‌دهد. بهتر است مو‌های روی پیشانی کوتاه‌تر و کناره‌ها بلند‌تر باشد و مو به صورت لایه‌ای کوتاه شود تا ظاهر حجیم تری داشته باشد.

۲. موی خود را مرطوب نگه دارید. اریب همچنین می‌گوید که استفاده از محصولات مناسب ظاهر مو را پر‌تر و حجیم‌تر نشان می‌دهد. یک مووس حجم دهنده از داروخانه یا آرایشگاه تهیه کنید. همچنین، پس از شامپو کردن موها، از نرم کننده و مووس مرطوب کننده مو استفاده کنید.

۳. موهایتان را رنگ کنید. اریب می‌گوید رنگ کردن مو‌ها یک راه عالی برای حجم دادن به آن‌ها است. اگر احساس می‌کنید که حجم مویتان کمتر شده و مو‌های تیره رنگی دارید، هایلایت کردن جلوی موها، به آن‌ها حجم می‌دهد و کم پشت بودن آن را پنهان می‌کند. هم چنین استفاده از براق کننده‌های مو را فراموش نکنید.

۴. نحوه آرایش موهایتان را تغییر دهید. اگر معمولا فرق وسط باز می‌کنید، یهتر است آن را فراموش کنید. مدل‌های فرق کج و دادن مو‌ها به یک سمت، می‌تواند کم بودن مو‌های شما در جلوی سر را بپوشاند.

۵. به موهایتان حالت دهید. صاف و لخت کردن مو، مو‌ها را نازک‌تر و کم حجم‌تر نشان می‌دهد. اگر مو‌های فر دارید، نیازی نیست آن‌ها را صاف کنید. مو‌های فر ظاهری حجیم دارند. همچنین اگر موهایتان صاف و لخت است، بهتر است با بیگودی یا اتوی موی فردار کمی به آن‌ها حالت دهید.

۶. از زیور آلات مو استفاده کنید. انواع هد بند، سربند، روسری، تل و گیره‌های مو برای پنهان کردن ریزش دسته‌ای مو‌ها یهترین گزینه اند. استفاده از این زیور آلات برای مادرانی که فرصت رسیدگی به موهایشان را ندارند، بسیار مناسب است.

۷. موهایتان را زیاد شانه نکنید. شانه کردن و برس کشیدن مداوم به مو‌ها باعث وارد آمدن فشار بیشتر به ساقه مو و ریزش دسته‌ای آن‌ها می‌شود. بهتر است شانه کردن مو را به روزی یکبار محدود کنید.


 جدیدترین و زیباترین انواع مدل مو زیر شال و روسری 


علل ریزش مو پس از زایمان و ۷ نکته طلایی برای داشتن موهایی حجیم تر

سخن آخر

هنگامی که مو‌ها شروع به رشد مجدد می‌کنند، بسیاری از زنان متوجه می‌شوند که رنگ، بافت یا ضخامت مو نسبت به قبل تغییر کرده است. خوب است بدانید که مو در یک دوره هفت ساله رشد می‌کند، بنابراین می‌تواند به آرامی و در طول زمان تغییر کند. بارداری این فرایند را سریع می‌کند، گویی که این تغییرات یک شبه اتفاق افتاده است. اگر مو‌های جدید شما کاملا متفاوت با قبل است، وقت آن رسیده که تغییراتی در مدل موی سابق خود بدهید. تغییرات ایجاد شده همیشه بد نیست و بارداری می‌تواند تغییرات مثبت و ماندگاری به ظاهر شما اضافه کند. بسیاری از زنانی که پیش از بارداری مو‌های ضعیف و شکننده‌ای داشته اند، پس از بارداری بهترین مو‌های زندگی خود را به دست آورده اند.

برگرفته از: parents و verywellfamily و motherandbaby