چگونه از فرسودگی شغلی خلاص شویم؟

فرسودگی شغلی حالتی از فرسودگی جسمی یا روانی است که بر اثر استرس طولانی مدت یا کار بیش از حد ایجاد می شود.

فرسودگی شغلی در دوره همه گیری کووید-۱۹ بیش از هر زمان دیگری رایج شده است زیرا افراد برای مدیریت عوامل استرس زا مانند ساعات کاری طولانی و موقعیت های غیرقابل پیش بینی با چالش روبرو هستند.

5663825

طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت (WHO) فرسودگی شغلی سندرمی است که به دلیل مجموعه‌ای از استرس‌های مربوط به محل کار رخ می دهد که با موفقیت مدیریت نشده اند.

همچنین احساس تخلیه انرژی یا فرسودگی، احساس منفی گرایی یا بدبینی مرتبط با شغل و کاهش کارایی از نشانه های آن است.

فرسودگی شغلی چیست؟

به گزارش روزنامه هندوستان تایمز، فرسودگی شغلی حالتی از فرسودگی جسمی یا روانی است که بر اثر استرس طولانی مدت یا کار بیش از حد ایجاد می شود. فرسودگی شغلی می تواند از عوامل مختلفی از جمله کار بیش از حد و خارج از ساعت اداری، تعارض نقش و وظایف و عدم حمایت اجتماعی ناشی شود.

فردی که فرسودگی شغلی را تجربه می‌کند معمولا احساس در هم شکستگی، بدبینی و جدا شدن از کار دارد. همچنین ممکن است در خواب، غذا خوردن و تمرکز مشکل داشته باشد. هنگامی که فرسودگی شغلی درمان نشود، می تواند به افسردگی یا سایر مشکلات سلامت روان منجر شود.

علائم هشدار دهنده فرسودگی شغلی چیست؟

* احساس خستگی مزمن می کنید.

* در تمرکز روی کارها مشکل دارید.

* نسبت به دیگران احساس تحریک پذیری و بی حوصلگی می کنید.

* علاقه خود را به فعالیت هایی که پیش از این از انجام آنها لذت می بردید، از دست داده اید.

* همیشه احساس فشار و استرس می کنید.

* سلامت جسمی شما به این دلیل که بیش از حد به خودتان فشار آورده اید یا برای مقابله با استرس تلاش کرده اید، تحت تاثیر قرار می گیرد.

* مدام نسبت به زندگی احساس منفی و بدبینی دارید.

* مشکل خواب دارید یا بیش از حد می خوابید.

چگونگی جلوگیری از فرسودگی شغلی

پذیرش و آگاهی از این وضعیت می تواند اولین قدم برای رفع مشکل باشد. با آگاهی از اینکه آیا از مراحل اولیه استرس رنج می برید یا استرس مزمن، طی کردن مرحله بعدی آسان تر می شود.

• علائم فرسودگی شغلی را بشناسید: علائم رایج عبارتند از خستگی غیر قابل توضیح، احساس درد، مشکل در تمرکز، افزایش نگرانی های سلامتی و بی خوابی. این علائم را نادیده نگیرید.

• برای خود وقت بگذارید: مطمئن شوید که هر روز زمانی را برای استراحت و انجام کاری که از آن لذت می برید اختصاص دهید. این می تواند به کاهش استرس کمک و شما را از احساس خستگی دور کند.

• از برنامه ریزی فشرده و دقیق انجام‌گرفته، فاصله بگیرید و به خود استراحت دهید: زمانی که احساس می‌کنید خسته هستید، چند دقیقه به استراحت و تجدید قوا اختصاص دهید. همچنین از برنامه ریزی بیش از حد خود خودداری کنید.

• انعطاف پذیر باشید: عاقلانه تر است که موقعیت را بپذیرید، کمک بخواهید، استراحت های مکرر انجام دهید، کارها را اولویت بندی کنید.

• حد و مرزهای سالمی را تعیین کنید: با تعیین محدودیت هایی در مورد میزان کار و مدت زمانی که صرف فعالیت های مختلف در خانه و محل کار می شود، مطمئن شوید که از خود مراقبت می کنید.

• مهربانی با خود را تمرین کنید: قاطع باشید و فقط آنچه که می توانید بدون وارد کردن فشار به خود و تشدید فرسودگی جسمی و ذهنی انجام دهید را بر عهده بگیرید.

• پیشرفت را بر کمال‌گرایی ارجح بدانید: بهتر است پیشرفت کنید تا اینکه خودتان را خسته کنید تا انسان کاملی باشید. با همان عشق و مهربانی که به دیگران می دهید با خود نیز رفتار کنید.

• تکنیک ۵-۵-۵ را بکار بگیرید: هر روز صبح را با ۵ دقیقه قدردانی و سپاسگزاری، ۵ دقیقه ورزش بدنی و ۵ دقیقه مطالعه کتاب شروع کنید. این ۱۵ دقیقه به شما کمک می کند تا به جای وحشت یا استرس، یک روز را با یک نکته مثبت شروع کنید. تمرین مداوم این تکنیک به همسویی روح-بدن-ذهن کمک می کند.

بازی آزاد چیست و چرا شما را به انجام آن در خانه تشویق می‌کنیم؟

بازی آزاد چیست و چرا شما را به انجام آن در خانه تشویق می‌کنیم؟

بازی آزاد چیست و چرا شما را به انجام آن در خانه تشویق می‌کنیم؟

چگونه مستقل بازی کردن، به رشد فرزند شما کمک می‌کند؟

بازی کردن فقط جنبه سرگرم کردن کودکان را ندارد، بلکه برای آموزش آنها هم مهم است. وقتی کودک شما یک ترانه کودکانه را حفظ می‌کند، درواقع در حال تقویت مهارت‌های زبانی خود می‌باشد. آیا کودک شما عاشق پرتاب توپ به هوا و گرفتن آن روی هواست؟ با این کار مهارت‌های مهم حرکتی و همچنین مهارت هماهنگی دست و چشم خود را تقویت می‌کند.

در دوران همه‌گیری کرونا، بسیاری از کودکان قادر به بازی با دوستان و همکلاسی‌های خود نیستند؛ کاری که برای رشدشان ضروری است. در عین حال که  تعامل کودک با همسالان مهم است، بازی کردن به تنهایی نیز فوایدی دارد. ما با کارشناسان رشد کودک «سیده سازیا زمان» و «فردوسی خانم» از موسسه توسعه آموزشی براک (BRAC) درباره اینکه والدین چطور می‌توانند کودکان خود را تشویق به بازی آزاد و مستقل کنند و اصولاً چرا باید این کار را بکنند، صحبت کرده‌ایم.

 

چرا بازی کردن برای کودکان مفید است؟

به گفته سیده سازیا زمان، «بازی کردن هسته اصلی رشد کودک است». کودکان دنیای خود را از طریق بازی تجربه می‌کنند و یاد می‌گیرند؛ آنها محیط پیرامون خود را کشف می‌کنند و دامنه واژگان خود را در زمان بازی می‌سازند. بازی کردن برای کودکان در سراسر دنیا امری طبیعی است. بازی در واقع ابزار مهمی برای رشد شناختی، جسمانی، اجتماعی و عاطفی کودکان و همچنین تخیل و خلاقیت آنهاست.»

 

بازی آزاد چیست؟

بازی آزاد به معنای این است که کودکان آزادی کامل در انتخاب بازی به هر روشی که دوست دارند داشته باشند. سیده سازیا زمان در مورد بازی آزاد اینگونه توضیح می‌دهد که «کودکان آزاد خواهند بود تا وسایل بازی، حیطه مورد علاقه خود، حتی موضوع بازی را انتخاب کنند.» هنگام بازی آزاد، کودکان می‌توانند بسته به روز، زمان و شرایطی که دارند انتخاب کنند و احساسات خود را بیان کنند. «این گونه فرصت‌ها برای کودکان بسیار مهم است.»  

هر کودک منحصر به فرد است و راه‌های متفاوتی برای ابراز احساسات خود دارد. سیده سازیا زمان معتقد است «شاید فرزند شما به نقاشی کشیدن علاقمند باشد، ولی کودک دیگری دوست داشته باشد به تنهایی و با پازل بازی کند. هر کودکی روش متفاوتی برای بروز خلاقیت‌های خود دارد.»

 

بازی آزاد چطور برای کودکان مفید است؟

سیده سازیا زمان می‌گوید: «گاهی اوقات برای کودکان خوب است که تنهایی بازی کنند، چون به این ترتیب خلاقیت‌شان بیشتر می شود. ‍وقتی کودک تنهایی بازی می‌کند، قدرت تخیل خود را به کار می‌گیرد، و از همان ابتدای کودکی یاد می‌گیرد که مستقل عمل کند و این تمرین استقلال در سنین پایین، در بزرگسالی مفید خواهد بود.»             

بازی آزاد همچنین برای یادگیری مهارت‌های حل مسئله مهم است. سیده سازیا زمان توضیح می‌دهد: «کودکان می‌توانند حین بازی به حل مسئله بپردازند یا به تنهایی راه حلی پیدا کنند. کودکان باید یاد بگیرند بتوانند طرز تفکر خود را بیان کنند. چنین مهارت‌هایی وقتی کودک به تنهایی بازی می‌کند شکل می‌گیرد.»

 

از چه سنی والدین می توانند فرزند خود را به بازی آزاد تشویق کنند؟

بازی آزاد به کودکان این فرصت را می‌دهد تا دنیای خود را به صورت دلخواه خود کشف کنند و با استفاده از قدرت تخیل، خلاقیت خود را پرورش دهند، بنابراین طبق توصیه هر دو کارشناس موسسه توسعه آموزشی براک،  فرزند خود را از سنین پایین به بازی آزاد تشویق کنید. والدین بایستی کودکان نوپا و کودکان پیش‌دبستانی را تشویق کنند تا به طور منظم و به صورت مستقل خودشان در تنهایی بازی کنند،  ولی با نظارت می‌توان حتی نوزادان شش ماهه را نیز آزاد گذاشت تا از فعالیت‌های بازی‌گونه خود لذت ببرند.

 

والدین چطور می‌توانند فرزندان خود را به بازی آزاد در منزل تشویق کنند؟

گرچه بازی آزاد بیشتر به منظور مستقل بارآوردن کودک است، والدین می‌توانند از فرزندان خود برای داشتن تجربه‌ای سرگرم‌کننده و در عین حال آموزنده هنگام بازی حمایت کنند.

  • مطمئن شوید که فرزندتان در محل امنی درحال بازی کردن است. وقتی کودکان به تنهایی بازی می‌کنند، بایستی آزاد باشند تا این فرصت را داشته باشند که برای ایجاد اعتماد به نفس و استقلال بیشتر، خودشان به تنهایی به کشف محیط پیرامون بپردازند و کارهایی را به تنهایی انجام دهند، البته این نکته مهم را درنظر داشته باشید که خطری آنها را تهدید نکند و محیط ایمن باشد. محوطه‌ای که کودک در آن بازی می‌کند را کنترل کنید تا وسایل خطرناک در مسیر کودک نباشد و مرتب به او سرکشی کنید تا مطمئن شوید که در ایمنی کامل در حال بازی است.
  • به حرف‌های فرزندتان گوش کنید. از او بپرسید: «امروز دوست داری چه کار کنی؟» و براساس جواب او، محیطی که بتواند کارهای مورد علاقه‌اش را انجام دهد ایجاد کنید. به‌عنوان مثال، اگر می‌خواهد خانه بسازد، وسایل لازم و فضای ایمن در اختیارش قرار دهید. راجع به وسایلی که کودک‌تان نیاز دارد فکر کنید و ببینید که دوروبرتان چه چیزهای قابل استفاده‌ای دارید. نترسید و خلاق باشید! مثلاً اگر فرزندتان دوست داشت با پازل بازی کند و شما در منزل پازل نداشتید، از یک عکس یا پوستر استفاده کنید و آن را تکه تکه ببرید تا فرزندتان به عنوان پازل آن را کنار هم بچیند.
  • فقط راهنمایی کنید و بگذارید خودش راه‌حل مشکلات را پیدا کند.  سیده سازیا زمان توضیح می‌دهد، «وقتی فرزندتان با مشکلی روبرو می‌شود، شما می‌توانید با سوال پرسیدن به او کمک کنید، مثلا بپرسید: می‌خواهی چکار کنی؟ یا چطور می‌توانیم این مشکل را حل کنیم؟. بزرگسالان نباید هیچ کاری برای کودک بکنند. ما فقط باید راهنمایی کنیم و از آنها حمایت کنیم، و اجازه بدهیم که خودشان فکر کنند و فکر خود را اجرا کنند.»
  • بازی را به فعالیتی تعاملی تبدیل کنید. فقط به دلیل این که فرزندتان خودش به تنهایی در حال بازی است، به این معنا نیست که شما نمی‌توانید در بازی او نقشی داشته باشید. اگر کودک شما می‌خواهد که با شما بازی کند، و شما مشغول کار هستید، به او کاری بدهید که خودش به تنهایی انجام دهد و بعد که کارتان تمام شد، با هم نتیجه را چک می‌کنید. کارشناس دیگر فردوسی خانم، خودش نیز اغلب این روش را برای دخترش به کار می‌گیرد، «من از دخترم می‌خواهم که مثلا: می‌توانی یک داستان برایم بنویسی؟ می‌دانم که هنوز نمی‌تواند خیلی خوب بنویسد، ولی همین که یک چیزی بنویسد هم خوب است.  بعد نوشته اش را بلند برایم می‌خواند.» با استفاده از این روش، شما می‌توانید فرزندتان را درگیر فعالیت‌های مختلفی بکنید و در عین حال و مستقل از شما سرش گرم می شود.

منبع: یونیسف