هر چند وقت یکبار ملحفه تخت کودک را عوض کنیم؟

هر چند وقت یکبار ملحفه تخت کودک را عوض کنیم؟

هر چند وقت یکبار ملحفه تخت کودک را عوض کنیم؟

مدت زمان شستن ملحفه به کودک نوپا بستگی دارد. برای کسانی که عرق و ملحفه را کثیف می‌کنند ممکن است بیشتر نیاز به شستشو داشته باشند اما در کل ملحفه‌ها باید مرتب شسته شوند و هنگامی که والدین شروع به شستشو می‌کنند تفاوت بین ملحفه‌های تازه و ملحفه‌های کثیف مشخص می‌شود. در حالی که کودکان نوپا عرق نمی‌کنند زیاد اما هنوز سلول‌ها و روغن‌های پوست را روی ملحفه‌های تخت خود رسوب می‌کنند و به همین دلیل شستن ملحفه‌ها به جلوگیری از مسدود شدن منافذ و ایجاد بثورات پوستی کمک می‌کند. ملحفه‌های کودک نوپا باید هر یک تا دو هفته یکبار شسته شوند. آن دسته از کودکان نوپا که پس از یک روز بازی با لباس‌های خود در رختخواب می‌پرند یا تعریق زیاد دارند ممکن است بیشتر ملحفه‌ها را بشویند.

 

به چه علت ملحفه‌های کودک نوپا باید عوض شوند؟

کودکان نوپا با توجه به اینکه پس از حمام یا دوش گرفتن به رختخواب ‌می‌روند تمایل دارند ملحفه‌های تمیز‌تری نسبت به بزرگسالان داشته باشند. دلایلی که ملحفه‌های تخت کودک باید هر یک تا دو هفته یکبار شسته شوند عبارتند از:

  • تجمع باکتری‌ها
  • غبار
  • سلول‌های پوست
  • عرق کردن

آیا نشستن ملحفه کودک باعث بیماری می‌شود؟

بله، در حالی که ممکن است برخی از کودکان نوپا واکنشی نشان ندهند اما برخی دیگر ممکن است به اگزما یا درماتیت تماسی مبتلا شوند. علاوه بر این کودکان نوپایی که دارای مواد آلرژی‌زا هستند ممکن است متوجه شوند که ملحفه‌های طولانی‌تر شسته نشده باقی می‌مانند. مواردی وجود دارد که کودکان می‌توانند در معرض آن‌ها قرار بگیرند که می‌تواند باعث مشکلات سلامتی شود. آن موارد عبارتند از:

  • گرده
  • شوره حیوانات خانگی
  • باکتری‌ها
  • قارچ

 

نتیجه‌گیری:

با رعایت شستشو روتختی کودک والدین نگران قرار گرفتن غیرضروری کودکان نوپا در معرض میکروب‌ها و زباله‌ها نخواهند بود. آن‌ها می‌توانند مطمئن باشند که وقتی کودکان نوپا خواب است در محیطی تمیز قرار گرفته است.

 

منبع:

www.babygaga.com

 

آپنه خواب در کودکان؛ علت، علائم و راه‌های درمان

علت و علائم آپنه خواب
آپنه خواب در کودکان به دلیل بزرگی لوزه، چاقی و برخی عوامل ارثی به وجود می‌آید. این اختلال قابل درمان است، اما در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به مشکلات جدی‌تری مثل عدم تمرکز یا بیماری‌های قلبی شود.

علت و علائم آپنه خواب
 
بیا نی نی |‌ بخش مادر و کودک – آیا فرزندتان خروپف می‌کند؟ آیا از اختلالات خواب مانند مکث‌های تنفسی طولانی، تقلای زیاد و تنفس دهانی رنج می‌برد؟ این علائم به خصوص خروپف از نشانه‌های احتمالی آپنه خواب محسوب می‌شوند. آپنه یک اختلال خواب است که در میان کودکان رواج دارد. تخمین زده شده است که تقریبا یک تا ۴ درصد کودکان ۲ تا ۸ سال به این اختلال مبتلا هستند. در این مطلب به بررسی علائم، علل و درمان آپنه خواب در کودکان می‌پردازیم.

در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوینی که در فهرست موضوعی زیر ارائه شده‌اند، به موضوع دلخواه خود برسید.

  •  تعریف آپنه خواب
  • علائم و نشانه‌ها
  • علت آپنه خواب
  • درمان آپنه خواب

تعریف آپنه خواب در کودکان

آپنه خواب به شرایطی گفته می‌شود که تنفس فرد در هنگام خواب قطع می‌شود. این اتفاق معمولا زمانی می‌افتد که مانعی مسیر هوای فوقانی را مسدود می‌کند و به آن آپنه انسدادی خواب (Obstructive Sleep Apnea) گفته می‌شود. این اختلال می‌تواند سطح اکسیژن بدن را کاهش دهد و خواب سالم و آرام را از کودک بگیرد. اگر آپنه خواب در کودکان درمان نشود منجر به اختلالات یادگیری، رفتاری، و قلبی می‌گردد.
 
علائم آپنه خواب در کودکان

 

علائم و نشانه‌های آپنه

زمانی‌که تنفس متوقف می‌شود، سطح اکسیژن در بدن کاهش و در مقابل کربن‌دی‌اکسید افزایش می‌یابد. این اتفاق معمولا مغز را تحریک می‌کند و کودک از خواب بیدار می‌شود تا مجددا نفس بکشد. اغلب این فرایند بسیار سریع اتفاق می‌افتد و کودک دومرتبه به خواب می‌رود، بدون آنکه حتی بدانید که از خواب بیدار شده است. در افراد مبتلا به آپنه تنفسی این چرخه می‌تواند در طول شب بار‌ها و بار‌ها تکرار شود. بنابراین کسانی که به این اختلال دچار هستند نمی‌توانند به سطوح عمیق و آرام‌تر خواب دست پیدا کنند.
علائم آپنه خواب عبارتند از:
  • خروپف، اغلب همراه با مکث، خراس یا تنفس بریده بریده
  • بی‌قراری بسیار در خواب و انتخاب وضعیت‌های خواب غیرمعمول
  • تنفس سنگین هنگام خواب
  • شب ادراری
  • خواب آلودگی در طول روز یا مشکلات رفتاری
  • راه رفتن در خواب یا ترس‌های شبانه
علاوه بر علائم فوق، از آنجا که برای این کودکان داشتن خواب شبانه راحت دشوار است. احتمال دچار عوارضی نظیر خستگی در طول روز، مشکل در تمرکز و بیش فعالی را نیز تجربه کنند. در نتیجه آپنه خواب در کودکان ممکن است عملکرد بچه‌ها در مدرسه مختل شود. معلمان و سایرین ممکن است فکر کنند که کودک دچار اختلال بیش فعالی، عدم تمرکز یا مشکلات یادگیری است، اما تنها باید آپنه خواب او درمان شود.
 

علت آپنه خواب

هنگام خواب عضلات بدن ما از جمله ماهیچه‌های پشت گلو که راه هوایی را باز نگه می‌دارد، شل می‌شوند. در افراد مبتلا به آپنه خواب این عضلات بیش از حد شل می‌گردند، به طوری‌که مسیر هوا را مسدود می‌کنند. این مشکل به خصوص در کسانی که لوزه یا آدنوئید‌های (بافت‌های ضد باکتری در پشت حفره بینی) بزرگ دارند اتفاق می‌افتد.
عوامل دیگری که می‌توانند باعث آپنه خواب در کودکان شوند عبارتند از:
  • سابقه خانوادگی آپنه خواب
  • اضافه وزن
  • برخی شرایط پزشکی مانند سندروم داون یا فلج مغزی
  • مشکلات دهان، فک یا گلو که راه هوایی را باریک می‌کند
  • زبان بزرگ که ممکن است به عقب برود و راه هوایی را در طول خواب مسدود کند

 

روش های درمان آپنه خواب در کودکان

 

درمان آپنه خواب در کودکان

در حالت خفیف آپنه خواب پزشک ممکن است خواب کودک را برای مدتی زیر نظر بگیرد تا علائم او را پیش از تصمیم‌گیری برای درمان بررسی کند. سپس براساس علت به وجود آمدن آپنه روش درمانی مناسب را پیشنهاد دهد.
هنگامی که لوزه بزرگ علت آپنه خواب باشد، پزشکان خانواده کودک را به یک پزشک گوش، حلق، بینی ارجاع می‌دهند. این متخصصان اغلب راهکار‌های زیر را توصیه می‌کنند:
  • جراحی برداشتن لوزه
  • برداشتن آدنوئید‌های بزرگ

این عمل جراحی معمولا درمان موثری برای اپنه خواب در کودکان است. جراحی معمولا آپنه خواب را در ۷۰ تا ۹۰ درصد کودکان با لوزه و آدنوئید‌های بزرگ درمان می‌کند.

در مورد سایر علل آپنه خواب پزشک ممکن است استفاده از دستگاه CPAP را پیشنهاد کند. در این روش درمانی، فرد یک ماسک در طول خواب روی بینی یا دهان می‌گذارد و این دستگاه هوا را به راه‌های تنفسی کودک پمپاژ می‌کند. در صورتی که وزن زیاد علت آپنه خواب باشد، بسیار مهم است که برای ایجاد تغییرات در رژیم غذایی، ورزش و سایر روش‌های کاهش وزن با یک پزشک مشورت کنید.

 

جمع بندی

اقدامات درمانی آپنه خواب را باید جدی گرفت، زیرا عدم درمان این اختلال می‌تواند مشکلات دیگری را در کودکان به وجود بیاورد. آن‌ها ممکن است در مدرسه دچار مشکل شوند و حتی در معرض خطرات تهدید کننده‌ای مانند سکته مغزی یا بیماری قلبی قرار گیرند. در مورد عوارض عدم درمان آپنه خواب توصیه می‌کنیم مطلب آپنه خواب مانع رشد مغز کودک شود را از دست ندهید. بنابراین درصورتی‌که خروپف، مکث در تنفس هنگام خواب، بیش فعالی یا خستگی روزانه را در کودک خود مشاهده می‌کنید، با یک پزشک در مورد احتمال وجود آپنه خواب مشورت نمایید. در پایان فراموش نکنید که تجربیات و نظرات خود را در مورد آپنه خواب کودکان از طریق بخش نظرات و پرسش‌ها با ما و سایر همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.
برگرفته از: kidshealth

نگاهی نو به واقعیت مادر امروزی در جامعه و بازآفرینی تصویری واقع گرایانه تر

نگاهی نو به واقعیت مادر امروزی در جامعه و بازآفرینی تصویری واقع گرایانه تر
رامک در کمپین مادران امروزی بطور خاص و با رویکردی متفاوت به ویژگی‌های مادران امروزی می‌پردازد و تلاش کرده با همراهی جمعی از مادران امروزی تصویری شفاف‌تر از مفهوم و سبک زندگی مادر امروزی ارائه کند.

نگاهی نو به واقعیت مادر امروزی در جامعه و بازآفرینی تصویری واقع گرایانه تر

 

مادر امروزی؛ تصویری که از نو باید ساخته شود!

گفتگو درباره مفهومی به نام “مادر امروزی”، این روزها از بحث‌های داغ فضای مجازی است. گفتگویی که آغازگر آن، صفحه‌ی رسمی “صنایع لبنی رامک” در شبکه‌های اجتماعی بوده است. رامک به عنوان یک برند لبنی از معدود برندهایی‌ست که در تبلیغات خود، یک مادر امروزی را خارج از فضای خانه و خانه‌داری به تصویر کشیده است و نگاهی نزدیک‌تر به واقعیتِ مادران امروزیِ جامعه‌ی ما دارد.

 این نگاه تازه، به نوعی در شکل‌گیری تعریف جدیدی از “مادران امروزی” نقشی فعال دارد و از آنها با ویژگی‌هایی از جمله خلاق، پرتلاش، مستقل، قوی، با مطالعه، فعال، مصمم و آگاه یاد می‌کند. نگاهی که این روزها باعث واکنش مادران امروزی در فضای مجازی شده تا آن‌ها نیز از ویژگی‌های “مادر امروزی بودن” سخن بگویند و به این مهم بپردازند که چه ویژگی‌هایی باعث می‌شود تا خود را یک “مادر امروزی”بنامند.

اهمیت این گفتگو جایی مشخص می‌شود که برند رامک در بیان این دیدگاه، تصویری از مادر ایده‌آل امروزی را به مخاطب دیکته نمی‌کند و تاکید دارد که هر مادر امروزی، دارای ارزشی منحصربفرد است که فقط یک ویژگی برای ارزشمند بودن آن کافیست.

این پویش که نوع بیان و مفهوم آن، کمتر در تبلیغات و فضای مجازی به چشم می‌خورد، در حال برگزاری است و انتظار می‌رود که شروع رویکردی جدید ـ نه فقط برای برند رامک که ـ در نوع نگاه به مادران، در فضای تبلیغاتی جامعه‌ی ما باشد.

برنامه غذایی مناسب برای میان وعده کودکان

میان وعده کودکان، میان وعده مناسب
میان‌وعده‌،غذای مختصری است که بین وعده‌های غذایی اصلی قرارمی‌گیرد.اهمیت میان وعده کودکان به دلیل معده کوچک کودک و نیاز زیاد او به انرژی است.

میان وعده کودکان، میان وعده مناسب
 

میان وعده کودکان

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – به دلیل شکل‌گیری عادات غذایی در سنین پایین، از همان زمان کودکی می‌بایست مواد غذایی سالم را در اختیار کودک قرار داد و به تامین مواد مغذی مورد نیاز او در وعده‌های اصلی و میان‌وعده‌های غذایی توجه نمود. استفاده از یک میان‌وعده با ارزش غذایی مناسب نظیر شیر، میوه و خرما در برنامه غذایی کودک موجب رشد جسمی و مغزی او می‌گردد. در حالی که مصرف تنقلات کم‌ارزش به عنوان میان‌وعده موجب کاهش دریافت مواد مغذی لازم از جمله پروتئین، ویتامین و املاح دیگر گردیده و زمینه‌ی تاخیر رشد کودک را فراهم می‌کند.

از سوی دیگر مصرف تنقلات تجاری کم‌ارزش به دلیل زیادی نمک، چربی و شکر و اسانس‌های افزودنی موجب بیماری‌های قلبی، عروقی، چاقی، پرفشاری خون، پوکی استخوان و افزایش کلسترول خون در دوران بزرگسالی می‌شود. به علاوه اینگونه تنقلات دارای افزودنی‌های رنگی، نگهدارنده‌ها و طعم دهنده‌های مصنوعی هستند که مصرف بی رویه آنان موجب پرتحرکی کودکان می‌گردد.

 

جایگاه و اهمیت میان وعده غذایی در برنامه غذایی کودکان چیست؟

کودکان باید در هر روز حداقل 5 وعده غذا شامل سه وعده اصلی ( صبحانه، ناهار، شام ) و دو میان وعده مصرف کنند. پیشنهاد می‌شود به کودکان طبق برنامه زیر غذا داده شود:

  • ساعت 7 صبح: صبحانه
  • ساعت 10 صبح: میان وعده
  • ساعت 12:30: ناهار
  • ساعت 3 بعد از ظهر: میان وعده
  • ساعت 6 عصر: شام
  • قبل از خواب: میان وعده

 

 

ماست به عنوان میان‌وعده، میان وعده مناسب

 

در هنگام دادن میان وعده به کودکان به چه نکاتی باید توجه کنیم؟

میان وعده‌ها را از هر 4 گروه اصلی غذایی (شیر و لبنیات، گروه نان و غلات،گروه گوشت، حبوبات، تخم مرغ، مغزها، گروه میوها و گروه سبزی‌ها) انتخاب نمایید تا تنوع و تعادل در رژیم غذایی او ایجاد شده و بخشی از مواد مغذی مورد نیاز از این طریق تامین گردد.

  •  حداقل پانزده دقیقه زمان برای خوردن میان‌وعده در نظر بگیرید.
  •  بین وعده‌های اصلی و میان‌وعده، حداقل 2 ساعت فاصله بگذارید. در صورتی که فاصله مصرف میان‌وعده تا وعده غذایی اصلی کم باشد کودک احساس سیری کرده و از مصرف غذاهای اصلی خوداری می‌کند.
  •  میان وعده‌هایی نظیر شکلات، آب نبات، شیرینی و چیبس فقط حاوی انرژی بوده و ارزش غذایی دیگری ندارد. بنابراین از دادن آن به کودک خود داری کنید زیرا سبب اضافه وزن و چاقی او می‌شود.
  •  میان وعده می تواند عادات غذایی درست یا نادرست را در کودک ایجاد نماید. با توجه به این‌که کم‌خونی ناشی از فقر آهن یکی از مشکلات تغذیه‌ای کودکان می‌باشد و یکی از دلایل اصلی آن استفاده از برنامه غذایی نامناسب است، انتخاب میان وعده مناسب مانند انواع خشکبار و مغزها (پسته، بادم، گردو، فندق و…) همراه با میوه‌ها موجب افزایش آهن دریافتی کودک می‌گردد.
  •  اگر کودک در بین وعده غذای اصلی و میان وعده احساس تشنگی کرد به او آب بدهید زیرا در صورت مصرف آبمیوه احساس سیری کرده از مصرف غذای اصلی خودداری خواهد کرد.

 

میان وعده مناسب، کودکان و میان وعده

 

کدام میان وعده‌ها برای کودکان مناسب هستند؟

  • انواع غلات بو داده مانند برنجک، ذرت بو داده، گندم برشته و…
  • انواع بیسکوئیت ساده و سبوس دار حتی‌الامکان بدون کرم، کیک و کلوچه‌های خانگی همچون کلوچه خرمایی
  • حبوبات بو داده و برشته مانند عدس برشته‌شده و نخودچی، انواع مغزها مانند گردو و فندق (این مواد می‌توانند بخشی از پروتئین مورد نیاز روزانه را تامین نمایند.)
 

چه میان وعده‌هایی برای کودک نامناسب هستند؟

  • پفک، چیبس، ساندویچ‌های سوسیس و کالباس، نوشابه‌های گازدار، آبمیوه‌های صنعتی و شربت‌های خیلی شیرین، یخمک و نوشمک، لواشک آلوچه و تمبر هندی از تنقلات و میان وعده‌های نامناسب بوده که رشد کودکان را مختل می‌کند. تنقلات شور علاوه بر کاهش اشتها، ذائقه کودک را به طعم شوری عادت داده، احتمال ایجاد عارضه در سنین بزرگسالی به ویژه پرفشاری خون را بیشتر می‌کند.
  • خوردن مواد غذایی شیرین مانند شیرینی، شکلات و آب نبات نیز در کودکان در حد متوسط مجاز است، زیرا مصرف بی رویه این مواد ذائقه کودک را به خوردن مواد شیرین عادت داده و سبب پوسیدگی دندان‌ها می‌شود.
  • مصرف غذاهای چرب موجب اضافه وزن و چاقی در سنین کودکی و بزرگسالی و بیماری‌های مزمن از عوارض آن خواهد بود.
  • مصرف بی‌رویه نوشابه خصوصا همراه با غذا علاوه بر سیری کاذب جذب مواد مغذی مانند کلسیم را کاهش می‌دهد.

اختلال کم توجهی یا بیش‌ فعالی در کودکان چیست؟

بیش فعالی کودکان - درمان بیش فعالی - بیش فعال - اختلال بیش فعالی - علائم بیش فعالی
پرحرفی، کم حوصلگی، پرتحرکی و عدم تمرکز از نشانه‌ها و مشکلاتی است که در کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی یا بیش فعالی دیده می‌شود.

بیش فعالی کودکان - درمان بیش فعالی - بیش فعال - اختلال بیش فعالی - علائم بیش فعالی
 

بیش فعالی چیست؟

بيشتر بچه‌ها گاهی اوقات کم حوصله، پرحرف يا بيش از حد پر تحرک می‌شوند. اما اگر بچه‌ای بيشتر وقت‌ها اين حالت‌ها را داشته باشد، احتمالاً دچار اختلال بيش‌فعالی و کم توجهی (ADHD) است. برای بچه‌هايی که اين اختلال را دارند، مشکل است که تمرکز و توجهشان را بر روی يک چيز نگه دارند، تحرک آن‌ها نيز از حد معمول بيشتر است و نمی‌توانند يک‌جا بنشينند. حدود 10٪ بچه‌های دنيا بيش‌فعالند، يعنی از هر 100 بچه 10 نفر. بنابراين اگر مدرسه شما 300 دانش‌آموز دارد، احتمالاً بين 24 تا 30 نفر آنها بيش‌فعالند. اگر بچه‌ای دچار اختلال بیش فعالی باشد، علائم اوليه آن در دوران قبل از دبستان ظهور می‌کند. معمولاً تعداد پسرهای بيش‌فعال بيشتر از دخترها است. در واقع پسرها سه برابر بيشتر از دخترها دچار بیش‌فعالی می‌شوند، اما هيچ‌کس به‌ درستی دليلش را نمی‌داند. کودکی که يکی از خويشاوندانش اختلال بیش‌فعالی يا مشکلات رفتاری ديگر دارد، احتمال ابتلای او به بیش‌فعالی بيشتر از بقيه است.
 
چرا توجه نمی‌کنی؟”، “حواست کجاست؟”، “باز هم فراموش کردی کيفت را کجا گذاشتی؟”‌، “اين‌قدر وول نخور”‌، “اين‌قدر وسط حرف بقيه نپر”. اين‌ها جملاتی است که والدين يک بچه بيش‌فعال مدام به او می‌گويند. بچه‌ای که بيش‌فعال است نه بد است، نه تنبل و نه کم هوش. او فقط قبل از اين که فکر کند، عمل می‌کند!
هيچ‌کس به درستی نمی‌داند که چرا بعضی از بچه‌ها بيش‌فعالند، اما دانشمندان و پزشکان فکر می‌کنند به دليل اين که مغز آدم‌ها متفاوت با يکديگر عمل می‌کند، اين مشکل برای بعضی از کودکان اتفاق می‌افتد. بیماری بیش‌فعالی مُسری (واگیردار) نيست.
اگر مادر و پدری حدس می‌زنند که فرزندشان بيش‌فعال است، بايد او را پيش يک روانپزشک يا روانشناس ببرند. او تشخيص می‌دهد که آيا بچه بيش‌فعال است يا خير و در صورت تشخيص بيش‌فعالی به کودک کمک می‌کند که رفتارش را تغيير دهد. گاهی برای بهتر شدن عملکرد کودک، لازم است دارو تجويز شود. تشخيص اين که دارو لازم است يا نه، بر عهده پزشک است.

بیش فعالی کودکان - درمان بیش فعالی - بیش فعال - اختلال بیش فعالی - علائم بیش فعالی

 

مراقبت‌ها و داروها بیش فعالی در کودکان

بيشتر داروهايی که برای بیش‌فعالی تجويز می‌شوند، درکنترل علائم بیماری به کودک کمک می‌کنند. بعضی از داروهای این بیماری بر مواد شيميايی مغز که اسمشان انتقال‌دهنده‌های عصبی است، اثر می‌گذارند. انتقال‌ دهنده‌های عصبی به ارسال پيام بين سلول‌های عصبی در مغز کمک می‌کنند. تجويز يک دوز مناسب از دارو می‌تواند به کودک بيش‌فعال در داشتن تمرکز بيشتر کمک کند.

اين داروها معمولاً به صورت قرص يا کپسول هستند که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد. دکتر به کودک بیش‌فعال توضيح خواهد داد که چه زمان‌هايی بايد از اين داروها استفاده کند. اما کودکان و والدين آنها بايد خیلی مراقب باشند که داروها طبق برنامه مصرف شوند. اين کار بايد به بخشی از برنامه روزانه بچه‌ها تبديل شود، درست مثل مسواک زدن. ممکن است کمی طول بکشد تا داروی مناسب و دوز مناسب آن برای يک کودک معلوم شود. اين زمان شايد برای کودک و والدينش که می‌خواهند هرچه زودتر همه چيز بهتر شود خسته کننده باشد. ولی به محض يافتن نوع و دوز مناسب دارو به سرعت همه چيز برای يک کودک بيش‌فعال رو به بهبود خواهد رفت. هر نوع دارويی که تجويز شود، دکترها و والدين بچه‌ها نگران عوارض جانبی آن هستند. تمام داروهايی که برای درمان اختلال بیش فعالی به کار می‌روند، عوارض ندارند. اما اگر داشته باشند ممکن است اين عوارض شامل کاهش اشتها، درد معده، سردرد، مشکلات خواب، يا تحريک‌پذيری (احساس بد خلقی) باشد.

داروهای محرک (Stimulants): داروهایی که معمولا برای درمان اختلال کم توجهی و بیش فعالی تجویز می شوند، عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می دهند. داروهایی که بیش از همه برای این منظور مورد استفاده قرار می‌گیرند، محرک‌ها هستند. در صورتی که داروهای محرک به درستی مصرف شوند، در ۸۰ درصد از بیماران علایم را کاهش می‌دهند. داروهای این گروه شامل متیل فنیدیت، آمفتامین و پمولین هستند. عوارض ناخواسته، اما شایع این داروها شامل بی‌خوابی، کاهش اشتها، کاهش وزن، سردرد، افزایش فشارخون و تحریک پذیری است.

احتمال بروز اختلالات رشد به دنبال مصرف این داروها مورد بحث است. داروهای محرک را باید با معده خالی مصرف کرد و تجویز آنان در مبتلایان به فشارخون بالا یا اختلالات قلبی عروقی ممنوع است. داروی محرکی که بیش از همه مورد استفاده بیماران اختلال کم توجهی و بیش فعالی قرار می گیرد و در ضمن بیشتر از سایر داروها روی آن مطالعه شده، متیل فنیدیت نام دارد. در مقام دوم آمفتامین‌ها هستند. متیل فنیدیت شامل اشکال کوتاه، متوسط و طولانی اثر است. پمولین، به دلیل عارضه به اثبات رسیده اختلال عملکرد کبدی آن به عنوان خط اول درمان درنظر گرفته نمی شود. در مصرف کنندگان این دارو مانیتورینگ کبدی باید صورت گیرد.

داروهای محرک را باید با معده خالی مصرف کرد و تجویز آنان در مبتلایان به فشارخون بالا یا اختلالات قلبی عروقی ممنوع است

اشکال کوتاه اثر (با قابلیت رهش سریع)، اولین داروهایی بودند که مورد استفاده قرار گرفتند. شروع اثر آنها در عرض ۳۰ تا ۶۰ دقیقه است و اثرشان طی ۲ تا ۶ ساعت پایان می یابد. اوج اثربخشی بالینی این داروها معمولا یک تا دو ساعت پس از مصرف مشاهده می‌شود. بنابراین در کودکان مدرسه‌ای زمان مصرف دارو در کارایی آنها بسیار موثر است. به دنبال کاهش غلظت پلاسمایی، پس از ۵ تا ۶ ساعت، اثرات دارو از بین می‌روند. بنابراین ممکن است تجویز چند دوز دارو طی شبانه روز لازم باشد. نکته دیگر آنکه احتمال سوء مصرف در مورد اشکال کوتاه اثر بیشتر است. این مشکلات در مورد اشکال کوتاه اثر، باعث گرایش به تولید اشکال با طول عمر بیشتر شد.

اشکال متوسط الاثر که آهسته رهش نیز نامیده می‌شوند، شروع اثری ظرف مدت ۶۰ دقیقه دارند و طول اثر آنان ۶ تا ۸ ساعت است. اثر طولانی‌تر دارو، نیاز تجدید دوز روزانه را کمتر می‌کند و به دو دوز در روز می‌رساند. اشکال متوسط الاثر را نمی‌توان جوید یا خرد کرد. بنابراین احتمال سوء مصرف آنان کم است. هرچند که مطالعات نشان داده‌اند اشکال متوسط الاثر در مقایسه با اشکال سریع الاثر اثربخشی کمتری دارند.

طی پیشرفت‌های بعدی صنعت داروسازی اشکال با قابلیت رهش کنترل شده یا اشکال طولانی اثر وارد بازار شدند. این اشکال دارویی شروع اثر سریعی دارند و طول مدت اثر آنها تا ۱۲ ساعت است. رضایت بیماران از مصرف اشکال یکبار در روز بیشتر گزارش شده است. اشکال ترکیبی نظیر متیل فنیدیت متادات (شامل ۳۰ درصد شکل سریع الاثر و ۷۰ درصد آهسته رهش)، ریتالین LA و فوکالین XR نیز در مراحل بعدی به بازار عرضه شدند. اشکال با قابلیت رهش اسموتیک (آزادسازی جداره خارجی در عرض یک ساعت و آزادسازی بقیه بخش ها طی ۵ تا ۹ ساعت) و نیز برچسب پوستی این ترکیبات نیز در بازار دارویی جهان موجود هستند.

با تمام این تفاسیر، یک سوم افراد مبتلا به اختلال کم توجهی و بیش فعالی به داروهای محرک پاسخ درمانی مطلوب نمی‌دهند یا نمی‌توانند این داروها را تحمل کنند. در صورت بروز چنین وضعیتی، ابتدا داروی محرک دیگری باید قبل از تغییر گروه دارویی جایگزین شود.

بیش فعالی کودکان - درمان بیش فعالی - بیش فعال - اختلال بیش فعالی - علائم بیش فعالی


داروهای غیرمحرک
(Non-Stimulant):اولین داروی غیرمحرک که از سوی اداره نظارت بر غذا و داروی آمریکا برای درمان اختلال کم توجهی و بیش فعالی مورد تایید قرار گرفت، آتوموکستین بود. این دارو یک مهارکننده بازجذب نوراپی نفرینی است. آتوموکستین نیز مانند داروهای محرک نباید در مبتلایان به فشارخون بالا یا سایر مشکلات قلبی عروقی تجویز شود. با تجویز روزانه یک یا دو قرص، آتوموکستین در درمان کوتاه و درازمدت بیماران موثر است. در مقایسه با اشکال مختلف متیل فنیدیت، آتوموکستین داروی ضعیف‌تری نیست و در مقایسه با شکل سریع الاثر این دارو برابر است. عوارض شایع گزارش شده به دنبال مصرف این دارو عبارت اند از دیس پپسی، تهوع، استفراغ، کاهش اشتها، دردشکم و سردرد. لازم به ذکر است که آتوموکستین تنها داروی مورد تایید FDA در این زمینه محسوب می‌شود که هشدار در زمینه بروز افکار و رفتارهای مرتبط با خودکشی در برگه اطلاعات دارویی آن ذکر شده است.

سایر گروه های دارویی: سایر گروه‌های دارویی که برای درمان این اختلال تجویز می‌شوند، عبارت‌اند از داروهای ضد افسردگی، هرچند هنوز برای درمان اختلال کم توجهی و بیش فعالی مورد تایید FDA قرار نگرفته‌اند، ولی اثرات آنها در بازجذب نوراپی نفرین و دوپامین کاربردشان را در درمان این بیماری توجیه می‌کند. داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای نظیر دزیپرامین، ایمی پرامین و نورتریپتیلین برای درمان اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی تجویز می‌شوند.

کلونیدین و گوانفاسین دو داروی کاهنده فشار خون هستند که در کودکان خردسال مبتلا مورد استفاده قرار می‌گیرند. کلونیدین برای درمان این بیماری مورد تایید FDA نیست، ولی گوانفاسین به شکل آهسته رهش و یکبار در روز آن، در سپتامبر ۲۰۰۹ میلادی مورد تایید قرار گرفت. کاربرد اسیدهای چرب امگا ۳ در بهبود علایم این بیماری هنوز مورد بحث است.

رفتار درمانی در کنار دارو درمانی برای درمان بیش فعالی

بیش فعالی در کودکان - درمان بیش فعالی - بیش فعال - اختلال بیش فعالی - علائم بیش فعالی

همراه با دارو، رفتار درمانی می‌تواند به کودکان مبتلا کمک کند. اين روش درمانی به معنی يادگيری راه‌های متفاوت برای انجام کارها و يادگيری راه‌های حفظ آرامش و تمرکز است. برای اين کار، بچه بايد به همراه پدر و مادر خود به يک متخصص بهداشت روان (روان‌پزشک، روانشناس، درمانگر، مددکار اجتماعی، و يا مشاور) مراجعه کند. به عنوان بخشی از رفتار درمانی، بهتر است معلمان و والدين سيستم‌هايی برای پاداش دادن به کودکی که به اهداف تعيين شده نزديک می‌شود، در نظر بگيرند.
در مدرسه بهتر است کودک تمرين کند که بنشيند و تکاليف مدرسه‌اش را به طور کامل انجام دهد. در خانه نيز برنامه اين است که کارهای کوچک را به خاطر بسپارد و وظايف کوچکی برعهده او گذاشته شود، مثل قرار دادن تمام لباس چرک‌هايش در سبد مخصوص، تميز کردن کفش‌‌هايش و انجام کامل تکاليف منزل. وقتی کودک به اهداف مشخص شده می‌رسد، احساس خوشحالی به او دست می‌دهد که اين احساس از هر دارويی برای او بهتر است! همچنين بهتر است به خاطر داشته باشيد که تنها انجام درمان‌های پزشکی مثل دارو و رفتاردرمانی کافی نيست، بلکه کودک بايد سعی کند با بچه‌های ديگر ارتباط دوستانه برقرار کند. اين موضوع به بهبود رفتار او کمک خواهد کرد. به مرور زمان و با بزرگ‌تر شدن کودک، علائم اختلال بيش‌فعالی نيز کمتر و کمتر می‌شود.

گروه مادر و کودک بیا نی نی

رابطه صحیح مادر و کودک در سنین مختلف چگونه است؟

تربیت کودک - روانشناسی کودکان - تربیت جنسی کودکان - آموزش کودکان - کودکانه
رابطه صحیح مادر و کودک بهترین رابطه بین دو انسان است. این روابط می‌تواند برای سالهای بعد، آموزنده بوده و الگویی برای شخصیت آینده کودک باشد.

 تربیت کودک - روانشناسی کودکان - تربیت جنسی کودکان - آموزش کودکان - کودکانه

تقریبا همه مادران کوشش دارند که رابطه آنان با فرزندانشان تا حد امکان مطلوب باشد. در
این رابطه فقط مادر دخالت ندارد، بلکه کودک نیز در این امر سهیم است. بنابراین لازم
است بعضی از خصوصیات اخلاقی کودک را در سنین مختلف مورد مطالعه قرار دهیم و هر قدر
مادر در این خصوصیات آگاهی کامل‌تری داشته باشد، بهتر می‌تواند با او کنار بیاید، اگر
بداند که با وجود همه کوشش‌های او باز هم همه چیز آرام و بی دردسر نخواهد بود در این
صورت با مشکلات، رابطه صحیحی برقرار خواهد ساخت.

هر
قدر مادر ماهر، با استعداد و مهربان باشد، رابطه او با کودکش آرام‌تر و بی دردسرتر
خواهد بود؛ در نتیجه مشکلات آینده‌اش برای مادر قابل پیش بینی خواهد بود. تغییرات اخلاق
و رفتار کودک حتی در قسمت‌های پیچیده و بغرنجی از آن‌ (مانند رابطه او با مادرش) دارای
نظم و ترتیب و قابل پیش بینی است. میزان سازگاری و همکاری کودک با شما، تنها بستگی
به طرز رفتار و مهارت شما در تربیت کودک ندارد بلکه به نحوه قابل ملاحظه‌ای با تغییرات
خود کودک در حال رشد و نمو او نیز وابسته است. در ضمن باید بدانید وقتی کودک شما در
مقابل‌تان مقاومت به خرح می‌دهد، اغلب کودکان در این سن چنین نیستند. در این صورت عکس
العمل شما با این موضوع فرق خواهد داشت
.

رفتار مادر با کودک شیرخوار

تربیت کودک - روانشناسی کودکان - تربیت جنسی کودکان - آموزش کودکان - کودکانه - کودک شیر خوار

هر
کودک شیرخواری حسب تفاوت‌های فردی در برخورد با مادر برای ارضای نیازهای فیزیولوژیکی‌،
رفتار خاصی دارد. در این خصوص مادران باید بگذارند تاکودک خود برنامه غذایش را تنظیم
کند و تقاضای طبیعی‌اش معین کند که چه موقعی باید بخورد و بخوابد. اما در حقیقت این
مساله تمام هدف نیست، بلکه نیمی از آنست. روش بزرگ کردن کودک، بنا به عکس العمل او
در برابر احتیاجات طبیعی و فطری کودک و بر حسب نظم و ترتیب آن‌ توسط مادر تنظیم می‌گردد.
در این صورت هر نوع نیاز کودک برآورده می‌شود
.

اجازه دهید کودک شیر خوار شما خودش برنامه غذای‌اش را تنظیم کند!

بعضی
از کودکان، تابع نظم مادرند و بعضی در این قالب نمی‌گنجند. آنچه ما در جستجوی آن هستیم،
ترکیبی از این دو حالت است. یعنی تنظیم شخصی و خود به خود کودک که شامل نیروهای داخلی
و خارجی هر دو است. گاهی تقاضای کودک، مافوق توانایی مادر است، در این صورت مادر باید
خود را در برابر تقاضاهای زیاد طفل ، محافظت کند. البته هدف اصلی سازش و تطابقی است
که بین طرفین برقرار می‌شود، ولی اگر کودک نسبت به تعدیل تقاضاهای خود، استعداد و توانایی
نشان ندهد، این وظیفه مادر است که اقدام نماید و در مقابل تقاضاهای کودک، خودداری نشان
دهد. چنین حالتی فقط تملق به زمان شیرخوارگی ندارد، بلکه متعلق به تمام سال‌های برخورد
است
.


رفتار مادر با کودک 18 ماهه چگونه باید باشد؟

تربیت کودک - روانشناسی کودکان - تربیت جنسی کودکان - آموزش کودکان - کودکانه - کودک 18 ماهه

کودک هیجده ماهه در حالی‌که ظاهرا بزرگ شده است و کاملا جست و خیز دارد ولی از نظر روابطش با مادر خیلی شبیه بچه‌ شیر خوار است. او دوست دارد بیشتر بگیرد تا بدهد. او از چیزهایی که می‌داند و می‌تواند، استفاده کافی می‌کند و نیازها و احتیاج‌های خود را به سایرین می‌فهماند. او بوسیله اشاره و تلفظ کلماتی مانند «آه ـ آه» به سرعت منظور خود را می‌فهماند. جواب «نه» را از دیگران به راحتی قبول نمی‌کند. می‌داند که کلمه «نه» راحتترین و متداول‌ترین کلمه‌ای است که بکار می‌رود.

نگران نباشید! بی تابی فرزند هجده ماهه شما برای لمس کردن تمام اجزای پیرامون رفع می شود…

کودک
هیجده ماهه وقتی راه می‌رود، با حرکت پاها فکر می‌کند و دوست دارد هر چه به دستش می‌رسد،
بگیرد. احساس او نسبت به زمان بسیار کم است. او هر چه را که می‌خواهد، همین الان می‌خواهد.
مدتی نخواهد گذشت که کودک هیجده ماهه بر اثر رشد، این مراحل را پشت سر می‌گذارد و در
سن دو سالگی مادر می‌بیند که او اخلاق خوشی دارد و آدم مطیعی است
.


روانشناسی کودک
بیست و یک ماهه

تربیت کودک - روانشناسی کودکان - تربیت جنسی کودکان - آموزش کودکان - کودکانه - کودک بیست و یک ماهه

کودک
در این سن دوست دارد هر چه که مورد علاقه‌اش است همراهش باشد. از تغییر وضعیت ناراحت
است و چون گنجینه‌ای لغات او کامل نیست، نمی‌تواند منظورش را بفهماند بنابراین به گریه
و ناسازگاری کردن متوسل می‌شود. مادر خوب و والدین آگاه، سعی دارند منظور کودک را به
سرعت درک و عملی کنند. چون در غیر این صورت با لجبازی و ناسازگاری کودک روبه رو خواهند
شد. امنیت کودک وقتی عادی است که همه چیز مثل سابق باشد. از تغییر جا یا تغییر لباس
و غذا متنفر است.


کودک
دو ساله باهوش من

برای
یک کودک دو ساله، برعکس کودک هیجده ماهه، اطاعت ، کاری دلپذیر و آسان است. گذشت شش
ماه به کودک این را می‌دهد که در مقابل والدینش فرمان‌بردار خوبی باشد. کودک در دو
سالگی بیشتر اوقات شنونده و اجرا کننده بسیار خوبی است. این حالت‌ها جزء ذات کودک است،
و اگر والدین بدانند که در چه مدت این تغییرات صورت می‌گیرد تقاضاها و انتظارهای خود
را از کودک با امکانات و قدرت او تطبیق می‌دهند و در نتیجه در امر تربیت او توفیق‌های بیشتری عایدشان
می‌شود.

.کودک دو ساله شما فرمانبردار خوبی است. این زمان مناسبترین زمان برای تربیت صحیح فرزند شماست

لجبازی کودک
دو سال و نیمه

کودک
در این سن، منفی‌باف، لجوج و سرسخت است. اگر مادر بخواهد با عجله لباس او را تنش کند،
کودک فریاد می‌زند: «خودم می‌خواهم بپوشم» و اگر پدر به او بگوید: «لباست را بپوش»
خواهد شنید که می‌گوید: «می‌خواهم مامان لباس تنم کند.» اگر مادر به طرف او رود بابا را می‌طلبد و به عکس اگر بابا به طرفش برود، مامانش را
می‌خواهد. او در دنیایی از تضاد سیر می‌کند. و این کلمات بر زبان او جاری است: «می‌کنم
.. نمی‌کنم .. می‌خواهم .. نمی‌خواهم .. می‌توانم .. نمی‌توانم .. بله .. نه»

انتخاب‌های
او چند تایی است و در هر دقیقه نوعی را می‌پسندد. اگر متنوع باشد همه را طالب است اگر
جلوی او را نگیرند، ممکن است مدت‌ها از یک سمت به سمت دیگر حرکت کند. اگر مادر به او
بگوید: «مربا می‌خواهی» می‌گوید «نمی‌خواهم» اما به محض اینکه مربا کنار گذاشته شود،
او مربا می‌خواهد. مشکل مادر برای تربیت او ، این است که باید حتی الامکان او را در
مسیر یک طرفه قرار دهد. کارهای روزانه را خودتان انتخاب کنید و فرصت انتخاب به او ندهید.
وقتی می‌خواهید او را با خود به بیرون ببرید، در حالی‌که از تفریح در بیرون برایش سخنرانی
می‌کنید لباس تنش کنید. اگر از او برای بیرون رفتن ، اجازه بخواهید، کلاهتان پس معرکه
است. به هر قیمت که می‌دانید از پرسشهایی که او باید چواب «نه» را ادا کند، پرهیز نمایید.
به او زیاد فرصت انتخاب ندهید. اگر این فرصت را داشته باشد، مطمئن باشید که از فرصت
خود راضی نیست
.

مراقب باشید برای انجام کارهای روزانه از کودک دو سال و نیمه خود دستور نگیرید! وگرنه کلافه می‌شوید!

در
تمام دستورها، خواهش و تقاضاهایش تکبر و غرور زیاده از حدی دیده می‌شود. لذا مادر باید
به جای نشستن و غصه خوردن، راه و روش تسلط بر فرزند را بیاموزد و این مطلب را همواره
در نظر داشته باشد، سعی کند کودک حرف‌های او را بدون چون و چرا بشنود و به عکس در مقابل
کارهای بی‌اهمیت تسلیم شود. مثلا «بگوید: البته … بله قربان … حتما»

مادران
باید به خاطر داشته باشند که کودک دو و نیم ساله ساله ممکن است. رفتارش با شما بسیار خوب یا بد
باشد، اما او شما را بسیار دوست دارد و تمناهای زیادی از شما دارد. جالب‌ترین استعدادهای
خود را می‌خواهد به شما نشان دهد و دوست ندارد آنها را حتی پدرش ببیند. اگر گاهی وقت‌ها
که شما را خیلی ناراحت و خسته کرده، فرصتی بدست آورده و قدری استراحت کنید تا با صبر
و حوصله بیشتری به سوی او بازگردید
.


رفتار با کودکان دو و نیم تا سه ساله

بسیاری
از کودکان در این سن در مرحله عجیبی قرار می‌گیرند، آنها میل دارند به زمان شیرخوارگی
برگردند، از نظر احساسی می‌توانند این مرحله را با مادر تجدید کنند. دوست دارند دوباره
از پستان مادر شیر بخورند، خود را در آغوش مادر جای دهد، برایش بسیار دلپذیر خواهد
بود. کودک دو و نیم ساله‌ای به مادرش می‌گفت: «من کوچولو هستم» نمی توانم حرف بزنم. دندان
ندارم غذا بخورم. دوست دارم شیر بخورم»

آنها
دوست دارند در کالسکه بخوابند و از شیشه بوسیله پستانک شیر بخورند. وقتی مادری این
نیاز کودک خود را بداند، سعی در برطرف کردن آن کرده و به موقع او را از این تخیل بی‌جا
نجات می‌دهد. اغلب مادران‌، کودک در این سن را مسخره کرده و با توجه به کودکان دیگر
خود، حس حسادت آنان‌را تحریک و حسود بار می‌آورند. اما اگر کودک از زنده کردن دوران
شیرخوارگی خود به اندازه کافی تجربه بدست آورد، خواهد توانست رشد کند و مستقل تر و
بالغ تر بشود و سپس همواره به جلو نگاه کند نه به عقب
.


کودک
سه ساله با هوش

تربیت کودک - روانشناسی کودکان - تربیت جنسی کودکان - آموزش کودکان - کودکانه - کودک سه ساله

این
سن برای مادر و فرزند دوره آرام و رضایت بخشی است. کودک از کلمه «ما» بسیار استفاده
می‌کند. اغلب وجود مادر را بر خود ترجیح می‌دهد. کودک در ابتدای مرحله سه سالگی روی
کلمه «من» و احتیاجات شخصی خودش متمرکز است، بعد روی کلمه «شما» و تقاضای او بر «شما»
تکیه دارد و بالاخره به مرحله دوستانه و مشترک می‌رسد. او در جهت متضاد گم نمی‌شود
و سعی ندارد که هر دو جهت را انتخاب کند بلکه یک جهت را انتخاب کرده و روی آن می‌ایستد.
گاهی والدین می‌توانند با فرزند سه ساله خود چانه نزنند. او را متقاعد کرده و به
امید پاداش به انجام کاری مجبور سازند
.

در
سه سالگی قدرت بکارگیری کلمات به نحو قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌یابد. او می‌تواند در
جواب سخن سایرین حرف بزند. میل فراوان دارد در اموری که جنبه امر و بهره در آینده دارد،
شرکت کند. کودک سه ساله گاهی که با دلیل و منطق صحبت می‌کنید، بخوبی گوش می‌دهد و
حتی گاهی اوقات ممکن است اگر دلیل خوبی برایش بیاورید کارهایی را که انجامش را دوست
ندارد، به راحتی انجام دهد. تقاضای او از بزرگترها خیلی کمتر از سابق و کنار آمدن با
او آسانتر است
.


کودک
سه و نیم ساله من

در
این سن کودک دوست دارد در خیال خود از والدین دوست خیالی بسازد و با آن‌ها در خیال
بازی کند، به آنها غذا بدهد و دست و صورتشان را بشوید و خشک کند، به نوازششان بپردازد.
وقتی والدین در کنار او آرام نشسته‌اند و بدون توجه به دنبال کار خود می‌روند، داد
کودک بلند می‌شود و گریه را سر می‌دهد و می‌گوید: «مادر چرا رفتی؟ من که با تو کاری
نداشتم من به تو غذا می‌دادم. تو با رفتنت بازی مرا خراب کردی

والدین
فکر می‌کنند که وضع روحی کودکشان متزلزل و مضطرب است، در صورتی چنین نیست، والدین باید
بدانند معمولا کودکان در این سن با دوستان خیالی خود مدتها بازی می‌کنند و هر کدام
نوعی دوست خیالی دارند. این مرحله مرحله طبیعی رشد است و از خصوصیاتش اینگونه بازی‌هاست. هیچگاه نباید باعث نگرانی والدین شود و احتیاج به درمان ندارد و خود به خود بر
اثر رشد و بطور طبیعی اصلاح خواهد شد
.


رفتار با کودک
چهار ساله

وقتی
کودک چهار ساله می‌گوید: «مامانم اینطور می‌گوید» مثل آنست که بزرگترین مرجع صلاحیت‌دار دستوری صادر کرده است و دیگر جای هیچ‌گونه بحث و گفتگویی نیست. وقتی در این سن در
کودکستان، کودک به مربی خود می‌گوید
«مامانم
گفته ساعت 9 باید شیرینی بخورم» بهترین دلیل را برای او آورده است. کودک برای هم‌بازی
خود بزرگترین دلیل را می آورد وقتی به او می‌گوید: «مامانم می‌گوید شماها باید این
کار را بکنید» بچه‌های دیگر هم ممکن است حرف او را قبول و به عنوان دلیل بپذیرند.
ولی کودک چهار ساله موجود کاملا ثابتی نیست. 
ممکن
است تصور کنید که اگر مادر تا این اندازه برای کودک صلاحیت و مرجعیت دارد، باید انتظار
داشت کودک در کلیه موارد به حرف او گوش دهد، اما ابدا اینطور نیست. در هر سنی ممکن
است کودک بعضی اوقات مقاومت به خرج دهد ولی ورد زبان بچه چهار ساله، عباراتی است از
قبیل: «نه … نخواهم کرد» یا حتی: «مگر مجبورم کنی.» در بعضی از سنین کودک مقاومت
به خرج می‌دهد، چون نمی‌خواهد کاری را که از او خواسته‌اند، انجام دهد. ولی اغلب اوقات
چنان می‌نماید که کودک چهارساله مقاومت می‌کند. چهارسالگی سن قید ناپذیری کودک است.
او احساس می‌کند نیرویی او را وادار می‌کند که از زیر بار هر گونه قیدی شانه خالی کند
و از سر کشی و تمرد خوشش می‌آید. با این سرکشی کودک هر طور که صلاح می‌دانید،
رفتار کنید ولی مقاومت او را زیاد جدی نگرید
.


کودک
پنج تا شش ساله

در پنج سالگی کودک مطیع و دوست داشتنی است
و مادران می‌گویند آنها در این سن مانند فرشتگان هستند. اما در شش سالگی درست بر
عکس می‌شوند. کودک شش ساله نه تنها با مادرش رقابت می‌کند بلکه در برابر دستورهای او
نیز مقاومت می‌نماید. در صورتی که کودک پنج ساله سعی دارد، فعالیت خود را همگام با
مادر انجام دهد و از او الگو بگیرد؛ کودک شش ساله، دوست دارد همه تقصیر را به گردن
مادر اندازد و برای هر چیز او را سرزنش کند. شش سالگی سن احساسات شدید و غالبا متضاد
است
.

کودک
شش ساله در حالیکه مادر خود را سخت در آغوش دارد و می‌گوید: «ترا از هر کس در دنیا
بیشتر دوست دارم» و مادر نیز از حرف کودکش خوشحال می‌شود، لحظه‌ای دیگر درست کاری
مخالف سخن خود را انجام می‌دهد و می‌گوید: «مادر از تو بدم می‌آید» و مادر در این حالت
ناراحت و افسرده می‌شود. در حالی که هیچیک از دو حالت مادر منطقی نیست. زیرا کودک
او در سنی است که احساساتی بوده و احساسش بر عقلش غلبه دارد. بنابراین سخن‌های او پایه
و اساسی ندارد و مادر باید بداند، اطاعت نکردن کودک در این سن جسورانه‌ترین کاری است
که کودک برای رسیدن به رشد انجام می‌دهد
.


روانشناسی کودک
هفت ساله

تربیت کودک - روانشناسی کودکان - تربیت جنسی کودکان - آموزش کودکان - کودکانه - کودک هفت ساله - کودک هشت ساله

در
این سن کودک از همه شکایت دارد و احساس می‌کند که همه با او دشمن هستند و هر کس در
هر موقعیتی می‌خواهد او را اذیت کند. این‌ها از خصوصیات یک کودک هفت ساله است. بسیار
حساس است و همیشه جنبه‌های منفی قضایا را در نظر می‌گیرد. بنابراین همیشه رنجیده و
غمگین است. کودک شش ساله یک انسان جسور و متجاوز است ولی در هفت سالگی تمایل کودک درست
عکس آنست و همیشه در برخورد با مسائل غرولند کنان عقب نشینی می‌کند، از والدین خود
بیشتر از همه شکایت دارد و گاهی فکر می‌کند که آنها اصلا او را دوست ندارند. حتی آنهایی
که خیلی درونگرا باشند، خود را بچه سر راهی پنداشته و سپس از خانه فرار می‌کنند. والدین
از تخیل یک کودک هفت ساله در حیرت می‌شوند و گاهی ناامیدی‌های او را به باد تمسخر می‌گیرند
که درست باید عکس این عمل را انجام دهند و با او همدردی کنند تا از این طریق حالات
یاس او را از بین ببرند
.


رفتار شناسی کودک
8 ساله

کودک
در سن 8 سالگی احتیاج شدید به یک رابطه عمیق دارد. از این رو به پدر یا مادر چسبندگی
عجیبی پیدا می‌کند. در برابر قبول رد تقاضاهایش حساس است و کوچکترین تغییر قیافه والدین
را درک می‌کند. آرزوی نزدیک بودن به مادر آنقدر برای او زیاد است که اغلب اوقات یک
حالت آمیختگی بین او و مادرش بوجود می‌آید. اگر این علاقه بعد از مدتی فروکش نکند،
باید نگران بود و برای درمانش اقدام کرد. این حالت فقط در حوالی هشت سالگی رخ می‌دهد
و به زودی رد می‌شود. یک مادر خوب در این حالت با اینکه سماجت کودکش او را خسته می‌کند،
با دادن یک پاداش مناسب می‌تواند نیاز او را برای برقراری یک رابطه عاطفی ارضا نماید و راه را برای روابط فردی او در آینده
هموار سازد
.


رفتار با کودک
نه ساله

در
این سن کودک تمایل شدیدی به مستقل بودن دارد. اگر استقلالش حفظ شود شخصیتی متعادل و
دوست داشتنی خواهد یافت و گرنه پرخاشگر و ناسازگار جلوه می‌کند. در این سن کودک مصاحبت
با مادر را دوست ندارد و میل ندارد با او مشورت کند، دوست دارد بیشتر با دوستانش باشد.
نظر آنان بر همه کس حتی از مادر بالاتر است. اگر زیاد به کودک نه ساله خود دستور دهید،
سرکشی نشان می‌دهد. دقت کنید و ببینید آیا واقعا دستورتان لازم است، یا اینکه تنها
می‌خواهید خود و فرزندتان را متقاعد کنید که شما هنوز فرد مافوق هستید. 
تمایل فرزند شما در نه سالگی بیستر برقرار کردن
ارتباط با دوستان خود است.


تربیت کودک
ده ساله

کودکان
در این سن اغلب منتظرند ببیند مادرشان چه دستوری می‌هد تا آن را انجام دهند، اگر مادری
بگوید: «چنانچه این درس را سه مرتبه بخوانی یاد خواهی گرفت» کودک بدون کم و کاست آن
را انجام می‌دهد. ده سالگی از نظر رابطه مادر و کودک دوره خوش و مانند دوران پنج سالگی، مطابق دلخواه مادر است. کودک از مادر اطاعت و دوست دارد دستورهایش را مو به مو اجرا
کند
.


فرزند 11 تا 15 ساله

در
این سن کودک زیاد به مادر توجه ندارد. او در آستانه بلوغ است مسائل رشد، دگرگونی‌هایی
در او بوجود آورده که حالت دگرگونی به او می‌دهد. دیگر مادر برای او مطرح نیست. حتی
مسائلی که از نظر زناشویی از دوستانش می‌شنود برای لحظاتی او را از والدین خود متنفر
می‌کند. در هر صورت والدین باید بدانند که در این سن به حریم خلوت کودک تجاوز نکنند
زیرا در آنصورت رابطه عاطفی آنها گسته خواهد شد.


منبع: دانشنامه رشد

روش‌های موثر برای تقویت حافظه کودکان

روش های موثر برای تقویت حافظه کودکان کدامند؟
حافظه کودک باید از بدو تولد تقویت شود. برای تقویت حافظه کودکان روش‌های زیادی وجود دارد. موثر‌ترین روش‌ها داشتن تغذیه مناسب و انجام بازی است.

اگر شما هم خواهان داشتن فرزندی باهوش هستید که بتواند در آینده و در موقعیت‌های زندگی‌اش موفق باشد بدانید که باید از کودکی به تقویت هوش و حافظه او بپردازید. برای تقویت حافظه کودکان روش‌های متنوعی وجود دارد. بازی کردن با کودک، کتاب خواندن برای او و فراهم کردن تغذیه مناسب از مواردی است که این کار را برای شما آسان‌تر خواهد کرد. کودکی که در سنین پایین رشد ذهنی و فعالی داشته باشد در آینده نیز دچار مشل نخواهد شد. در این مقاله روش‌های موثر بر تقویت حافظه کودکان را بررسی خواهیم کرد.

روش های موثر برای تقویت حافظه کودکان کدامند؟

چگونه می‌توانید به تقویت حافظه کودکان کمک کنید

برای تقویت حافظه کودکان داروی مشخصی وجود ندارد تا شما بتوانید با مصرف آن به سرعت نتیجه دارو را ببینید و بتوانید ظرفیت حافظه‌ فرزند خود را بالا ببرید. مکمل‌ها و ویتامین‌ها برای تقویت حافظه کودکان و نوجوانان در همه داروخانه‌ها پیدا می‌شوند ولی واقعا درباره آن‌ها هیچ نتیجه قطعی وجود ندارد که بتوان روی آن‌ها حساب ویژه‌ای باز کرد. بنابراین بهتر است از روش‌های دیگر برای شکوفایی استعداد و افزایش هوش و حافظه آن‌ها استفاده کرد.

اگر کودک شما در به خاطر آوردن برخی اطلاعات ساده مشکل دارد مثلا نام دوست خود را به یاد نیاورد یا یادش نیاید که امروز در مهد کودک با چه کسانی بازی کرده است نگران نشوید. با آنکه گاهی به نظر می‌رسد انگار فرزندتان حافظه‌اش مانند یک ماهی قرمز کار می‌کند، ولی می‌توانید مطمئن باشید که مخزن حافظه کوچک او سخت در حال کار کردن است تا توانایی ذخیره‌سازی و فراخوانی اطلاعات را تقویت کند. شاید زمان آن رسیده است که کودکتان را مورد بررسی قرار بدهید و ببینید که چگونه می‌توانید به او کمک کنید تا بتواند حافظه‌اش را تقویت کند. خیلی تاسف‌بار است وقتی ضعف حافظه کوتاه‌مدت در بچه‌ای اتفاق می‌افتد که در اغلب اوقات اجتناب‌ناپذیر است ولی خبر خوب این است راه‌هایی وجود دارد که شما می‌توانید با آن‌ها به تقویت حافظه کودکان خود بپردازید.

بازی های مناسب برای تقویت هوش و حافظه کودکان

این بازی‌ها هوش و حافظه کودک را افزایش می‌دهد

بازی فکری
برای تقویت حافظه و هوش کودکان بازی کردن را فراموش نکنید. معمولا بچه‌ها عاشق بازی کردن هستند. از این موقعیت استفاده کنید و آن‌ها را با بازی‌های فکری و پازل‌ها آشنا سازید، این‌ها بازی‌هایی هستند که این فرصت را به بچه‌ها می‌دهند تا آنها فکر کنند و استراتژی‌هایی را طراحی کنند. به این ترتیب،‌ مغز آنها اجازه پیدا می‌کند تا فعالیت داشته باشد و از این رو کودک این توانایی را پیدا می‌کند که در آینده به ظرفیت بالاتری از حافظه دست یابد. نیازی نیست که به دنبال پازل‌های گران قیمت باشید، زیرا انواع و اقسام بازی‌های حافظه چه در فرمت قابل پرینت و چه در فرمت الکترونیکی موجود است و بیشتر آنها برای کودکان جذابیت زیادی دارند.

بازی الگوها و رنگ‌ها
به منظور تقویت حافظه کودکان می‌توانید ترکیبی از وسایلی را جمع کنید که الگوی مشابهی داشته باشند، مثلاً بلوک‌های خانه‌سازی با رنگ‌های مختلف یا لیوان‌های پلاستیک رنگارنگ. سه یا چهار تا از این وسایل را به ترتیب رنگی قرمز، آبی، قرمز، آبی بگذارید. بگذارید فرزندتان چند دقیقه به این ترتیب رنگی نگاه کند و سپس وسایل را جابجا کنید. سپس از او بخواهید که دوباره این ترتیب رنگی را بچیند. اگر این کار را درست انجام داد، تشویقش کنید. هدف از این فعالیت آن است که یک ترتیب و الگوی ساده به کودک آموخته شود. در ابتدا فقط از دو رنگ استفاده کنید تا به تدریج مهارت‌های بازشناسی الگو در کودک بهبود یابد و سپس سه یا چهار رنگ مختلف را بچینید.

بازی در محیط بیرون از خانه

بچه در محیط بیرون و زمین‌های بازی تصور و تخیلاتش را به کار می‌اندازد. بازی‌هایی مثل لی‌لی کردن  و یا بازی در پارک تاثیر زیادی در فعال کردن ذهن کودک دارد. او یاد می‌گیرد، چگونه تاب بخورد، یاد می‌گیرد چگونه باید از سرسره پایین بیاید و… . شاید کارهایی که او می‌کند به نظرتان خالی از نکته بیاید ولی وقتی از نزدیک به کارهای او دقت کنید متوجه خواهید شد این فعالیت‌های ساده به او اجازه می‌دهند تا او قدرت فکری و روانی خودش را با دنبال کردن کشفیات جدید ناشناخته‌ها تقویت كند.

توجه:
این فرصت را به بچه‌هایتان بدهید تا از نظر روحی و روانی هم فعالیت داشته باشند. روحی مرده و غیرفعال جلوی پیشرفت پروسه بازیابی و ذخیره‌یابی اطلاعات را می‌گیرد.

بازی با کلمات و تصاویر
کودکان عاشق حیوانات هستند و به همان اندازه نیز صدا در آوردن را دوست دارند. برای کمک به بهبود و تقویت حافظه کودکان، این دو را با هم ترکیب کنید. با استفاده از کتاب مصور یا تصاویر حیوانات که از مجلات جدا کرده‌اید، به یک حیوان اشاره کنید و صدای آن حیوان را درآورید. پس از چند مرتبه بازی با کودک، از او سوالاتی در مورد صداهای حیوانات مختلف بپرسید و بدین ترتیب حافظه او را تمرین دهید. یا اینکه از او بخواهید صدای حیوان خاصی را درآورد. این کار نه تنها مهارت‌های مربوط به حافظه او را تقویت می‌کند، بلکه مهارت‌های شنیداری و زبانی و استدلالی او را نیز بهبود می‌بخشد.

تاثیر تغذیه مناسب در افزایش هوش و حافظه کودکان

برای تقویت حافظه کودکان از این مواد غذایی غافل نشوید

آهن
مصرف آهن، سطح هوشیاری ذهنی و نیز انرژی بدن را افزایش می‌دهد. گوشت مرغ،‌ انواع گوشت قرمز، لوبیاها و میوه‌جات خشک از منابع خوب آهن به شمار می‌روند.

آب
کودک خود را به نوشیدن آب عادت بدهید. با این کار بدن کودک را همیشه به اندازه کافی مرطوب نگه می‌دارید. هرگز برای مرطوب نگه داشتن بدن کودک به وی نوشیدنی‌های قندی مانند نوشابه‌های گازدار و آب میوه‌های صنعتی ندهید.

آنتی اکسیدان‌ها و غلات
غلات کامل و آنتی‌اکسیدان‌ها برای رشد و تقویت مغز دارای اهمیت خاصی هستند. به این منظور می‌توان از انواع نان گندم و ماکارونی و یا جوی شیرین نشده همراه با انواع توت‌ها به عنوان صبحانه استفاده کرد. آنتی‌اکسیدان‌ها را می‌توان در انواع میوه و سبزی‌جات خام پیدا کرد. بسیاری از انواع لوبیاها نیز سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها هستند.

کلسیم
کلسیم را در برنامه غذایی کودک خود بگنجانید. بنابراین سعی کنید همیشه در یخچال خود ماست، ‌شیر سویا و پنیر داشته باشید چرا که این مواد غذایی منبع خوبی از کلسیم محسوب می‌شوند.

امگا3
از جمله مواد غذایی موثر در تقویت حافظه کودکان امگا3 است. اسیدهای چرب امگا 3 را می‌توان در روغن زیتون، آجیل، آووکادو، سالمون و تن ماهی پیدا کرد. اسیدهای چرب عملکرد شناختی حافظه را تقویت می‌کنند. علاوه بر آن تخم کتان‌ها نیز سرشار از اسیدهای چرب امگا3 هستند و خوشبختانه بسیاری از کودکان این ماده غذایی را به راحتی در برنامه غذایی‌شان می‌پذیرند.

توجه: از دادن غذاهای فرآوری شده، نوشابه‌های گازدار و دیگر غذاهای ناسالم به کودک خودداری کنید چرا که این نوع غذاها حاوی مقادیر فراوانی قند و سدیم هستند که باعث کند و ضعیف شدن فعالیت‌های مغزی وی می‌شوند.

توصیه‌هایی در ارتباط با تقویت حافظه کودکان

  • با کودکتان به طور مستقیم و چشم در چشم صحبت کنید.
  • اجازه آزادی حرکت به کودکان بدهید، بگذارید که آنها کنجکاوی غریزی‌شان را همواره به کار بگیرند.
  • کودکان از آموزش اجباری خوششان نمی‌آید، از آن بپرهیزید.
  • برای او اسباب بازی‌های کمک آموزشی تهیه کنید.
  • مطمئن شوید کودکتان خوب استراحت کرده است، خوابیدن دست‌کم ده ساعت در شبانه روز برای او لازم است.
  • در تربیت کودک انضباط همراه با محبت فراوان داشته باشید.
  • به کودکان میان وعده‌های سالم و مغذی بدهید و از دادن میان وعده‌های بی‌فایده مانند پفک و چیپس به کودک خودداری نمایید.
  • با هدیه‌های مخصوص کودکان، او را تشویق کنید.
  • تشخیص و فرق‌گذاری بین اشیا را به کودکتان با پرسش و گفتن جواب درست بیاموزید.
  • هرگز به کودکتان نگویید “تو چیزی نمی فهمی” زیرا اگر کودک آن را باور کند، حرف شما تحقق خواهد یافت.

گردآوری: مجله اینترنتی بیا نی نی

مصرف شیر کاکائو برای کودکان مضر است یا مفید؟!

مضرات شیر کاکائو - مصرف شیر کاکائو - شیرکاکائو برای کودکان
شیر کاکائو نوشیدنی محبوب کودکان است. مصرف شیر کاکائو به صورت بی‌رویه مضراتی همچون پوسیدگی دندان‌ها و افزایش وزن در کودکان را به همراه دارد.

بسیاری از کودکان از خوردن شیر امتناع می‌کنند و این معمولا به خاطر طعم بدون مزه‌ای است که شیر دارد. به این منظور والدین شیر را با مواد شیرین‌کننده دیگری ترکیب می‌کنند تا شاید با این کار بتوانند اشتهای کودک را به خوردن آن ترغیب کنند. اینکه بهترین ماده برا مخلوط شدن با شیر در صورت از دست ندادن کلسیم آن چه می‌تواند باشد جای سوال دارد. برخی‌ها از کاکائو برای طعم دادن به شیر استفاده می‌کنند که مصرف شیر کاکائو بیش از اندازه می‌تواند عوارضی برای سلامت کودک به همراه داشته باشد.

مضرات شیر کاکائو - مصرف شیر کاکائو - شیرکاکائو برای کودکان
مصرف ممتد و مناسب شیر و فرآورده‌های لبنی از عوامل مؤثر در کاهش خطر شکستگی استخوان در دوران کودکی تا نوجوانی است. افرادی که در دوران کودکی تا جوانی کلسیم بدن خود را با لبنیات تأمین کرده‌اند در میانسالی و کهنسالی کمتر با پوکی استخوان مواجه می‌شوند. مادرانی که فرزند آن‌ها از خوردن شیر ساده امتناع می‌کنند بهتر است از شیرهای طمع‌دار مختلفی که امکان تهیه آن در منزل وجود دارد مانند شیر توت‌فرنگی، شیر موز، شیر عسل و… به عنوان جایگزین برای کودک استفاده کنند.

شیرکاکائو نوشیدنی با ارزش و مطلوب کودکان است. در یک تحقیق مشخص شد که ۹۱ درصد کودکان ۸ تا ۱۳ ساله شیر کاکائو را دوست دارند و ۵۷ درصد کودکان این نوشیدنی را به شیر سفید ترجیح می‌دهند.

مصرف شیر کاکائو به عنوان بخشی از برنامه تغذیه در مدرسه، از هدر دادن شیر توسط کودکان جلوگیری می‌کند. از آن جایی که کودکان شیرکاکائو را دوست دارند، سرو آن در مدارس مصرف لبنیات را افزایش می‌دهد و از دور ریختن شیر توسط کودکان می‌کاهد. مصرف شیرهای طعم‌دار در کودکان موجب می‌شود که دریافت کلسیم و پروتئین افزایش یابد، زیرا شیر جایگزین نوشیدنی‌های دیگر مثل نوشابه‌های گازدار می‌شود.

ارزش تغذیه‌ای شیر کاکائو چقدر است؟

مشابه شیرهای بدون طعم، شیرکاکائو نیز ارزش تغذیه‌ای عالی دارد به طوری که یک لیوان از آن تامین‌کننده ۳۵ درصد از ۸۰۰ میلی‌گرم کلسیم توصیه‌ شده برای کودکان ۴ تا ۸ ساله است. محتوای مواد مغذی این نوشیدنی کامل، کم‌چرب و بدون چربی، مثل انواع مشابه شیرهای بدون طعم می‌باشد؛ به جز این که محتوای کربوهیدرات و کالری آن بالاتر است، زیرا برای طعم بهتر به آن ساکاروز یا سایر شیرین‌کننده‌ها اضافه می‌شود. به طور کلی هر لیوان از این نوشیدنی حدود ۶۰ کیلوکالری بیشتر از انواع بدون طعم خود انرژی دارد، بنابراین یک لیوان مصرف شیر کاکائو کم چرب ۱۵۸ کیلو کالری، نوع دو درصد چربی آن ۱۷۹ کیلو کالری و شیرکاکائوی کامل 208 کیلوکالری انرژی تامین می‌کند.

آیا مصرف شیر کاکائو برای کودکان مضر است؟

کافئین موجود در شیرکاکائو سبب می‌شود تا با مصرف بیش از حد آن کلسیم در کودکان دفع شود و در عین حال اختلالات عصبی در برخی از کودکان بروز کند. نباید کودکان را به خوردن شیرکاکائو عادت داد ولی در بچه‌هایی که به هیچ عنوان شیر نمی‌خورند می‌توان یک وعده شیرکاکائو را جایگزین چیپس و پفک کرد. لازم به ذکر است که در تهیه شیرکاکائو از کافئین، شکر و شربت ذرت و ساکاروز استفاده می‌شود که می‌تواند تا حدی برای سلامتی مضر باشد. به عنوان مثال مصرف شیر کاکائو به صورت بیش از حد در کودکان کم‌تحرک سبب چاقی می‌شود و افرادی که زمینه ارثی دارند بیشتر در معرض دیابت نوع دوم قرار می‌گیرد.

یک متخصص تغذیه در این باره بیان کرد: در مقالات علمی ثابت شده که شیرکاکائو یکی از عوامل موثر در افزایش پوسیدگی دندان کودکان است و حتی می‌تواند مصرف زیاد آن ناهنجاری‌های رفتاری را در کودکان داشته باشد.

بچه‌هایی که به لاکتوز شیر حساس هستند کاکائوی موجود در شیر سبب می‌شود تا تحملشان نسبت به شیر بیشتر شود.

مصرف شیر کاکائو به جای نوشیدنی‌های دیگر

مطالعات نشان می‌دهد کودکان و بزرگسالانی که بیشتر نوشیدنی‌های مصنوعی (مثل آب میوه‌های مصنوعی و نوشابه‌های گازدار) می‌نوشند، ویتامین‌های B2، فولات، A، C و کلسیم و فسفر کمتری دریافت می‌کنند.
توجه: باید توجه داشت که شیر کاکائو حاوی مقادیر بالاتری از انرژی است و شیرکاکائوهای موجود در کشور ما اغلب از نوع پرچرب هستند، بنابراین توصیه می‌شود مصرف شیر از انواع دیگر شیر و یا شیرکاکائوهای تهیه شده در منزل باشد.

 
گروه مادر و کودک بیا نی نی

علت و درمان ناخن جویدن (ناخن خوردن) در کودکان و بزرگسالان

درمان ناخن جویدن، ناخن خوردن در کودکان، جویدن ناخن در بزرگسالان
جویدن ناخن معمولا در کودکان دیده می‌شود اما بعضی بزرگسالان نیز به آن مبتلا هستند.خوردن ناخن علت های مختلفی دارد که سریعا باید درمان شود.

درمان ناخن جویدن، ناخن خوردن در کودکان، جویدن ناخن در بزرگسالان
یک متخصص اعصاب و روان در بیمارستان استاد محرری، گفت: “جویدن ناخن” عادت بسیاری از مردم، از کودکان گرفته تا بزرگسالان است و از میان عادت‌های عصبی، رایج‌تر است که در صورت درمان نشدن احتمال ادامه آن تا بزرگسالی وجود دارد.
دکتر “مجتبی نقشواریان” افزود: عادت جویدن ناخن، پس از سن سه تا چهار سالگی دیده می‌شود، در مواردی نادر در سن خیلی پایین و نزدیک 15 تا 20 ماهگی هم دیده شده است؛ این اختلال در بین دختران کمتر از پسران است و در هنگام ناراحتی و نگرانی تشدید می‌شود.
او جویدن ناخن‌ها را نشانه‌ای از وجود اضطراب دانست که عامل اصلی آن مثل تمام رفتارهای بیمارگونه، جنبه روانی دارد.

رییس بیمارستان اعصاب و روان استاد محرری گفت: احساس ناامنی و بی‌اعتمادی نسبت به محیط اطراف و خانواده، محیط زندگی محدود و دارای قوانین سخت یا مرتب مورد انتقاد قرار گرفتن، مقایسه دایمی با خواهر و برادرها، احساس تنهایی کردن، نگران و عصبی بودن، مسایل داخل خانواده، اختلالات و دعوای دایمی بین والدین، از علت‌های اضطراب است.
این متخصص اعصاب و روان در زمینه یادگیری در این افراد افزود: وجود فرد یا افرادی که ناخن می‌جوند باعث می‌شود تا کودک از او به عنوان یک الگو و مدل تقلید کند، از سویی گاهی کمبود مواد معدنی مانند ویتامینA هم باعث عصبی شدن کودک می‌شود.
او در زمینه اقدامات درمانی در این افراد، ادامه داد: دراینمورد هم مانند تمام مسایل دیگر کودک، باید ابتدا دلایل آن را بیابیم و سپس با رفع آن دلایل، مشکل کودک برطرف شود؛ متخصصان معتقدند که در سنین سه تا چهار سالگی بهتر است پدر و مادر به این عادت توجه زیادی نشان ندهند.

رییس بیمارستان اعصاب و روان استاد محرری، توصیه کرد: برای حل مساله از اقداماتی مانند تنبیه، ترساندن و سرزنش کردن که باعث شدت یافتن حس حقارت می‌شود، خودداری کنیم؛ جلوی کودک با یکدیگر دعوا نکنیم، تا جایی که ممکن است اجازه تماشای فیلم های خشونت آمیز، ترسناک و پر از صحنه های زد و خورد را به کودک ندهیم، با مشاهده پیشرفت، کودک را تشویق کنیم و جایزه‌ای برایش در نظر بگیریم.
دکتر نقشواریان ادامه داد: به کودک در مورد آسیب‌های ناشی از ناخن جویدن آگاهی دهید و توضیح دهید که جویدن ناخن برای سلامتی او زیان آور است؛ می‌توانید از کودک بخواهید دستش را با دست یکی از والدین مقایسه کند یا از او بخواهید جلوی آینه بنشیند و خود را در حال ناخن جویدن مشاهده کند.
او اضافه کرد: یک سرگرمی برای کودک مهیا کنید، بیشتر کودکان وقتی دستشان بیکار است به جویدن ناخن می‌پردازند. کاری کنید تا دست‌هایش مشغول باشد، یک توپ لاستیکی نرم به او بدهید تا همیشه با خود داشته باشد و اگر نیاز به ناخن جویدن پیدا کرد با آن بازی کند.

این متخصص اعصاب و روان با بیان اینکه کودکان در موقعیت‌های خاصی بیشتر ناخن می‌جوند، گفت: پس لازم است این موقعیت‌ها را تغییر دهیم، کودکان هنگام تماشای تلویزیون بیشتر ناخن می‌جوند، پس این قانون را بگذاریم که فقط در صورت پوشیدن دستکش می‌تواند تلویزیون ببیند.
دکتر نقشواریان تصریح کرد: فعالیت‌های ورزشی، فرهنگی و فوق برنامه مناسب سن کودک در برنامه او بگنجانید تا زمان‌های خالی او پر شود.

منبع: الو دکتر

عفونت خون در نوزادان چیست؟ + علت،‌ علائم و راه های درمان

عفونت خون در نوزادان چیست؟ + علت،‌علائم و راه های درمان
عفونت خون در نوزادان نوعی بیماری در اثر انتقال باکتری به نوزادان می‌باشد.با علت،‌علائم و راه های درمان عفونت خون در نوزادان (Sepsis)آشناشوید

عفونت خون (سپسیس) بیماریی است که می‌تواند در هر فرد و هر رده سنی اتفاق بیفتد. اما در این خصوص نوزادان و افراد مسن با سیستم دفاعی ضعیف بیشتر در خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.

علائمی همچون درجه حرارت 38 درجه سنتیگراد به همراه خواب آلودگی و کم اشتهایی و مشکل تنفسی می‌تواند نشان دهنده‌ی عفونت خون در نوزادان باشد. این علائم در کودکان با سن بالاتر می‌تواند شامل تب بالای 37.5 درجه سانتیگراد به همراه خواب آلودگی، تحریک پذیری و گرگرفتگی باشد.


علائم عفونت خون در نوزادان

در بالا به چند مورد از علائم سپسیس در نوزادان اشاره شد، در ادامه به علائم دیگر اشاره خواهیم کرد:

  • عدم تمایل به غذا خوردن یا اشکال در غذا خوردن
  • تب یا پایین آمدن غیرطبیعی درجه حرارت بدن
  • سستی و ناتوانی
  • گرفتگی یا کاهش تن صدا
  • تنفس سریع یا دیسترس تنفسی (سندرم دیسترس تنفسی مجموعه‌ای از نشانه‌ها و علایم بالینی است كه با كاهش پیشرونده محتوای اکسیژن خون سرخرگی بدنبال بیماری یا صدمه مهم مشخص می‌گردد. مبتلایان به این سندرم معمولاً به تهویه مكانیكی با فشاری بالاتر از فشار طبیعی راه‌های هوایی احتیاج دارند.)
  • آپنه یا توقف تنفس نوزاد به صورت مقطعی
  • زردی نوزادان

عفونت خون در نوزادان چیست؟ + علت،‌علائم و راه های درمان

علت عفونت خون در نوزادان چیست؟

باکتری‌ها غالبا همیشه علت بروز این بیماری در نوزادان و کودکان می‌باشند. باکتری‌هایی که در طی حاملگی مادر، زایمان و پس از زایمان به داخل بدن نوزاد نفوذ می‌کنند. باکتری‌هایی مثل Ecoli، لیستریامنوسیتوژنز، نیسر یا مننژتیدیس، استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفولانزاتیپ B، سالمونلا و استرپتوکوک B بطور معمول بیشتر باعث ایجاد سپسیس در نوزادان و کودکان بیشتر از 3 ماه می‌شوند.

در میان نوزادان، نوزادان نارسی که در بخش مراقبت ویژه بیمارستان (NICU) نگهداری می‌شوند، بیشتر و بشدت در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند؛ زیرا سیستم ایمنی این نوزادان توسعه نیافته است. در مواردی، بارداری پرخطر نیز می‌تواند باعث سپسیس در نوزادان شود؛ همانند موارد زیر:

  • خونریزی در بارداری
  • تب مادر در دوران بارداری
  • وجود عفونت در رحم یا جفت
  • پارگی زودرس کیسه آب در بارداری
  • پارگی کیسه آب زودتر از موعد زایمان (18 ساعت یا بیشتر قبل از زایمان)
  • زایمان سخت شونده (زایمانی که به درازا بکشد)

 

نوزاد مبتلا به سپسیس یا حتی موارد مشکوک به آن، در بیمارستان جهت درمان بستری می‌شوند و با دیدن علائم عفونت نهفته، پزشکان آنتی بیوتیک‌های قوی تزریقی را برای مقابله با عفونت در نوزاد شروع می‌کنند. پزشک نوزاد شما برای درمان عفونت نوزاد شما، آنتی بیوتیک درمانی را حتی قبل از تشخیص قطعی، شروع می‌کند. اگر علائم ظاهر شود معمولاً آنها مایعات وریدی را جهت هیدراته کردن نوزاد و داروهای فشار خون را برای بهتر نگهداشتن عملکرد قلب، و داروهای تنفسی را برای کمک به تنفس موثر در نوزاد شروع می‌کنند.

منبع: مجله پزشک