تربیت کودک – برگه 11

2020/09/26

با کودک بی‌حوصله چطور رفتار کنیم؟

بیش‌تر مادر و پدرها جمله‌ی «حوصله‌ام سر رفته» را بارها بارها از فرزندشان شنیده‌اند. هنگام شنیدن این جمله بعضی از والدین فهرستی از فعالیت‌ها که به نظرشان جالب است را برای کودک ردیف می‌کنند، بعضی کودک را به سراغ تلویزیون و تبلت و اسباب‌بازی‌های پر زرق و برق می‌فرستند و بعضی هم همراه با کودک‌شان بازی‌هایی که به نظر خود جالب می‌آید را انجام می‌دهند. اما باز هم کودک این جمله را تکرار می‌کند. چنین شرایطی سوال «با فرزند بی‌حوصله‌ام چه کنم؟» را برای بسیاری از پدر و مادرها به وجود می‌آورد.
شاید بد نباشد به جای عبارت کودک بی‌حوصله بگوییم کودکی که حوصله‌اش سر رفته است. این تغییر به ظاهر کوچک اما مهم است. زمانی که می‌گوییم کودک بی‌حوصله، صفت ناخوشایندی را به او نسبت می‌دهیم. گویا مشکلی متوجه کودک است. اما کودکی که حوصله‌اش سر رفته یک کودک عادی است و باید علت بی‌حوصله‌گی‌اش را در رفتار اطرافیان و محیط پیرامونش جست‌وجو کنیم. در این‌جا به چند عامل که ممکن است سبب بی‌حوصلگی کودک شوند اشاره می‌کنیم:

خستگی و گرسنگی

گاهی علت اصلی بهانه‌گیری و کم‌حوصله بودن کودکان شرایط جسمی‌شان است ولی چون نمی‌توانند به خوبی تشخیص دهند که چه چیزی آزارشان می‌دهد آن را با بی‌حوصلگی نشان می‌دهند. رفع نیازهای جسمی او به سادگی می‌تواند حال کودک را خوب کند و او را برای برگشتن به بازی و فعالیت‌های روزمره‌اش آماده کند.

نیاز به دیده شدن و توجه

به توجه، همراهی و نگاه محبت‌آمیز مادر و پدرشان نیاز دارند. فقدان توجه می‌تواند احساس ناامنی در کودک به وجود آورد و اعتماد به نفس او را پایین بیاورد. بهانه‌گیری و ابراز بی حوصلگی یکی از کارهایی است که کودکان برای جلب توجه والدین به آن دست می‌زنند.

نیاز به حرف زدن

همه‌ی انسان‌ها در هر سنی احتیاج دارند با دیگران ارتباط برقرار کنند و نیازها، دلخواست‌ها، تجربه‌ها و موضوع‌هایی که برای‌شان اهمیت دارد را بیان کنند. این نیاز در کودکان هم وجود دارد. از زمانی که کودک شروع به حرف زدن می‌کند می‌توان با او به گفت‌وگو نشست. اکر کودک نتواند به پدر و مادرش بگوید که از انجام چه کارهایی لذت می‌برد، چه ‌جور بازی‌هایی را دوست دارد و چه زمان‌هایی دلش می‌خواد در کنار آن‌ها باشد، نمی‌تواند به خود و پدر و مادرش کمک کند تا راهی برای از بین بردن بی‌حوصلگی بیابند.

نیاز به کسب تجربه‌های نو

بعضی کودکان اتاقی مملو از اسباب‌بازی‌های رنگارنگ و متنوع دارند اما باز هم حوصله‌شان سر می‌رود. تکراری شدن اسباب بازی‌ها یکی از دلایل بی‌میلی کودک برای بازی با آن‌هاست. دلیل دیگر می‌تواند نامناسب بودن اسباب‌بازی‌ها یا اصرار والدین برای استفاده از آن‌ها به شیوه‌های محدود و خاص باشد. محیط مناسب برای رشد کودک محیطی است که امکان تجربه کردن و طرح پرسش را برای کودک به وجود بیاورد. ایجاد چنین محیطی به اسباب‌بازی‌های زیاد نیاز ندارد. کافی است نیاز کشف و تجربه را در کودک به رسمیت بشماریم و با او همراه شویم تا هر وسیله‌ی ساده و دم دستی‌ای به ابزاری برای بازی و سرگرمی تبدیل شود.
بیشتر بخوانید: در بازی با کودک این 10 اشتباه را انجام ندهید

پس از شناختن نیازها و شرایطی که بی‌حوصلگی کودک را را تشدید می‌کنند، می‌توانیم به راه‌کاریی که وضعیت را تغییر می‌دهند و نیازهای کودک را رفع می‌کنند بپردازیم:

از کودک بپرسید دوست دارد چه کاری انجام دهد؟

توجه کردن اولین کاری است که در برخورد با کودکی که حوصله‌اش سر رفته است باید انجام داد. با همدلی و صبر از بپرسید «دوست داری چه‌طور کاری انجام دهی؟» و « من چه کمکی می‌توانم به تو بکنم؟» این‌گونه از نیاز واقعی کودک آگاه می‌شویم و پیشنهادهای ناکارآمد را برایش فهرست نمی‌کنیم.

کودک را در کارهای خانه مشارکت دهید و مسئولیت‌های ساده به او بسپارید

کودکان از این‌که در کنار مادر یا پدرشان کاری را انجام دهند لذت می‌برند. این کار علاوه بر سرگرم‌کردن، امکان تجربه کردن و کسب مهارت‌های گوناگون را به وجود می‌آورد. اگر در حال آشپزی هستید، با توجه یه سن کودک، کارهایی مثل پاک کردن حبوبات، خرد کردن بعضی مواد غذایی و … را به او بسپارید. یا در گردگیری خانه از او کمک بگیرید. هنگام انجام کارهای دشوارتر مثل تعمیر وسائل خانه، دوخت و دوز، بخش کردن کولر و … هم می‌توانید از کودک بخواهید کنار شما باشد و درباره‌ی انجام آن کار به او توضیح دهید و با هم گفت‌و گو کنید و احساس مشارکت را به او منتقل کنید.

در زمان‌های معین فعالیت‌های مشترک مادر/پدر و فرزندی داشته باشید

کودکان نباید برای سرگرم شدن به حضور همیشگی مادر و پدرشان وابسته باشند و باید کم‌کم بیاموزند که به تنهایی هم سرگرم شوند. اما بدون شک نیاز دارند تا زمان‌های خوشی را در کنار والدینشان بگذرانند. این‌که در این زمان‌های مشترک چه رخ دهد به ويژگی‌های کودک و نیازهایش بستگی دارد. در این‌جا چند پیشنهاد کلی و عام را مطرح می‌کنیم:

خاطره‌گویی

کودکان از شنیدن خاطرات کودکی پدر و مادرشان و کودکی خودشان لذت می‌برند. حتا اگر بعضی از آن‌ها را بارها و بارها شنیده باشند. دلیل لذت‌بخش بودن شنیدن خاطره‌ای آشنا، قابل پیش‌بینی بودن ماجرا و تداعی یک لحظه‌ی خوش است.

کتاب‌خوانی و قصه‌گویی

خواندن کتاب یا تعریف کردن قصه برای کودک، علاوه برای این زمان کودک را در کنار والدین به خوبی پر می‌کند، امکان گفت‌و گو، بازی، نمایش و سایر فعالیت‌های پس از خواندن را نیز فراهم می‌کند. همچنین کودک می‌آموزد که مطالعه کاری لذت‌بخش برای گذران وقت در زمان تنهایی است.

تماشای فیلم و کارتون در کنار هم

این که کودکی که حوصله‌اش سر رفته را پای تلویزون بنشانید تا دیگر بهانه نگیرد، دربیش‌تر مواقع نتیجه نمی‌دهد و چه بسا کودک را بیش‌تر کسل کند. اما تماشای کارتون و فیلم مناسب در کنار فرزند و در زمان‌های محدود می‌تواند سرگرم‌کننده و آرامش بخش و آموزنده باشد. تماشای مشترک کارتون هم مانند کتاب‌خواندن فرصت خوبی برای گفت‌وگو با فرزند در آینده ایجاد خواهد کرد.
بیشتر بخوانید: مراقب باشید این جعبه فرزندتان را جادو نکند!

بازی‌های خانوادگی

زمان‌های مشخصی در هفته را به بازی‌های خانوادگی اختصاص دهید. بازی‌های فکری و رومیزی ابزار خوبی برای این کار هستند. تعیین زمان قبلی برای چنین فعالیت‌هایی ضمن این‌که کودک را متوجه توجه پدر و مادر به نیازها و خواسته‌هایش می‌کند، به شیوه‌ای غیر مستقیم اهمیت برنامه‌ریزی را به او یادآور می‌شود و می‌تواند انگیزه‌ای باشد تا مسئولیت‌های دیگرش را به موقع و با نظم بیش‌تری انجام دهد.

گوش دادن به موسیقی مناسب کودک

همراه کودک‌تان به موسیقی‌های مناسب برای کودکان گوش دهید و همراه آن بخوانید. اگر خود یا فرزندتان سازی می‌نوازید می‌توانید موسیقی گوش دادن را با نوازندگی همراه کنید(فراموش نکیند هدف در کنار هم بودن و لذت بردن است نه ارتقای کیفیت نوازندگی) اگر سازی نمی‌زنید می‌توانید از وسائل منزل برای ساختن سازهای ساده و تولید صدا و ریتم استفاده کنید.
در یک نقطه در خانه نمانید.
گاهی اوقات اگر مکان انجام یک فعالیت تکراری را عوض کنیم،‌کودک به شوق می‌آید و دوباره به انجام آن فعالیت می‌پردازد. برای مثال اگر همیشه در اتاقش نقاشی می‌کشد و حالا حوصله‌اش سر رفته است، به او پیشنهاد دهید مداد رنگی‌هایش را به آشپزخانه یا هال بیاورد و نقاشی‌ بکشد.

2020/09/24

راه حل درمان ترس کودک از تنها خوابیدن و تاریکی

شفاف/ خیلی از پدر و مادرها از این مساله گله‌مند هستند که کودکشان خیلی می‌ترسد و حاضر نیست شب‌ها در اتاقش بخوابد یا اگر اتاق تاریک باشد، به هیچ‌وجه زیر بار نمی‌رود که در اتاق بماند یا همین که شب می‌شود، کودک به مادر می‌چسبد و می‌گوید من می‌ترسم…
پریسا قیاسی، روانشناس کودک و مشاور فرزندپروری در این باره گفت: «علل متفاوتی می‌تواند منجر به ترس شبانه در کودکان شود. با این حال یکی از عمده‌ترین دلیل آن، تخیلات ذهنی کودک به‌خصوص در سنین زیر شش سال است.»
وی در ادامه افزود: «در سنین زیر شش سال ممکن است کودک فیلم یا کارتونی می‌بیند که در آن موجودات تخیلی نقش‌آفرینی کرده‌اند یا اینکه شاهد تماشای صحنه‌های ترسناکی بوده که البته هر چند از نظر ما ترسناک نیست، ولی با توجه به سن و موقعیت کودک که این تصاویر برایش ترس‌آور بوده، به واسطه تخیلات قوی‌‌اش، به تصاویری که دیده، بال و پر می‌دهد و صحنه ترسناکی در ذهنش نقش می‌بندد. به همین خاطر وقتی در اتاقی تاریک است، هر لحظه فکر می‌کند که از پشت در یا از توی کمد یا پشت جالباسی قرار است که موجود وحشتناکی بیرون بیاید. به همین دلیل حاضر نمی‌شود در اتاق تنها بماند و دائم به والدینش می‌چسبد.»
این روانشناس کودک با اشاره به اینکه از دیگر علل ترس‌های شبانه کودک می‌تواند صحبت‌های رد و بدل‌ شده بین او و دوستانش یا بزرگسالان باشد که به گوشش شنیده، توضیح داد: «علت دیگر در شکل‌گیری ترس کودک، می‌تواند حرف‌ها و داستان‌هایی باشد که طی روز کودکان برای هم تعریف می‌کنند. البته گاهی هم این بچه‌ها در جمع بزرگسالان، مطالبی را می‌شنوند که باعث ایجاد ترس و وحشت بیشتر در آنها می‌شوند مثلا صحبت درباره موجودات افسانه‌ای یا جن یا اتفاق عجیب و غریبی که برای فردی افتاده است و… بنابراین طبیعی است در این شرایط به کمک تخیلات قوی‌ای که دارد، صحنه‌های ترسناکی را در ذهن خودش مجسم کند و همین که شب می شود منتظر باشد که در تاریکی، اتفاقات ناخوشایندی برایش بیفتد.»
وی همچنین اشاره کرد که ترس‌ و اضطراب‌ کودک می‌تواند به دلیل مسائل دیگری هم باشد که به این شکل نمود پیدا کرده است، مثلا در خانواده‌هایی که والدین اختلافات شدید دارند، به دلیل اینکه کودک می‌ترسد که مبادا پدر یا مادر را از دست بدهد یا کودکانی که به تازگی وارد محیط مهدکودک و مدرسه شده‌اند یا در محیط مدرسه توسط کودک قلدری اذیت می‌شوند یا تحت آزار جسمی یا جنسی قرار دارند، ممکن است ترس و اضطرابشان به شکل ترس از تنهایی یا تاریکی تظاهر پیدا کند.
قیاسی به والدینی که دارای چنین فرزندانی هستند، توصیه کرد که برای درمان و کمک به این کودکان در مرحله اول با کودکشان صحبت کنند و بدانند در ذهن او چه می‌گذرد. به عنوان مثال اگر فرزندشان از موجودات تخیلی می‌ترسد، چراغ را روشن کنند و همه اطراف خانه را به او نشان دهند. کنارش بمانند به خصوص موقع خواب و این اطمینان خاطر را بدهند که چیزی نیست و مراقبش هستند تا زمانی که به خواب برود. در صورتی هم که لازم باشد چراغ خوابی در اتاق روشن کنند.
این کارشناس ارشد روانشناسی از دانشگاه تهران درنهایت با هشدار اینکه والدین باید مراقب عکس‌العمل‌های رفتاری خود در برابر کودکانی که دچار ترس‌های شبانه می شوند باشند، گفت: «والدین نباید هیچ‌وقت ترس کودک را مسخره کنند یا دست‌کم بگیرند و بگویند که «اینکه ترس نداره!»، «تو بزرگ شدی این رفتارها چیه» و… در این سنین، ترس کودک طبیعی است و باید این مساله را پذیرفت و با او حس همدری و همدلی داشت. در این شرایط بهتر است به کودک بگویید «می‌دونم که احساس ترس می‌کنی، ولی مامان جون اینجا چیزی نیست و برای اینکه مطمئن شی با هم همه جا رو نگاه می‌کنیم»
معمولا این ترس‌ها بعد از چند روز برطرف می‌شود. ولی اگر بعد از مدتی دیدید که مشکل همچنان وجود دارد یا برای زمانی طولانی است که دچار این ترس‌هاست، حتما به یک روانشناس کودک مراجعه کنید. چراکه در بسیاری از موارد ترس کودک نشان از اضطراب او از مسائل دیگری است که حتما لازم است ریشه‌یابی شود.»

2020/09/23

با کودک دبستانی خود چطور رفتار کنیم؟

کودک دبستانی شما باید نکات تربیتی صحیحی را آموزش ببیند و در برابر رفتار مناسبی از سوی والدین قرار بگیرد تا بر اساس آنها بتواند کیفیت زندگی پیش روی خود را بالاتر ببرد. «مهدی میری» مدرس آموزش خانواده و کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی درباره این نکات ضروری توضیح می‌دهد.

نکات تربیتی کودکان دبستانی بر اساس هوش هیجانی

آموزش مهارت تاب‌آوری؛ توانایی یا سازگاری موفقیت آمیز کودک در برابر شرایط تهدید کننده. یک درختی را تصور کنید که در زمستان روی آن برف آمده؛ درختانی که قوی‌تر هستند زیر فشار برف و طوفان شکننده نیستند و مقاومت می‌کنند. حالا اینکه یک کودک بتواند در شرایط سخت دوام بیاورد و این دوران را بگذارند یعنی مهارت تاب‌آوری را آموخته است. بچه‌ها در عین حال باید تحمل شکست را داشته باشند و فکر نکنند یک شکست پایان همه چیز است. بچه‌هایی که در این مورد آموزش دیده باشند در چنین مواقعی اذیت نمی‌شوند.

آموزش خود مراقبتی کودکان؛ این مورد شامل مسائل جنسی است به این ترتیب که بچه‌ها اندام خصوصی خود را بشناسند و به کسی اجازه ندهند آنها را لمس کند. بدون هماهنگی سوار خودرو هیچ کسی نشوند حتی اقوام درجه دو و سه و با کسی که نمی‌شناسند همراه نشوند. والدین باید از تاثیر سوء استفاده جنسی از کودکان آگاه باشند. خیلی از والدین بیش از حد به این موضوع خوشبین هستند و فکر می‌کنند فرزندشان هنوز خیلی کوچک است و نباید خیلی مسائل را برای او بگویند. در نتیجه ابتدا خود والدین باید در این مورد آگاهی لازم را داشته باشند.
پاسخ دادن والدین به کنجکاوی کودک در مورد مسائل جنسی؛ معمولا خانواده‌ها به این پرسش‌های کودکان خود بر اساس شرم و حیا جواب می‌دهند که این روش اشتباه است. آنها باید بتوانند با حوصله و زبان بدن مناسب به این سوال‌ها جواب دهند تا بچه‌ها مجبور نشوند برای جواب گرفتن سراغ اینترنت یا دوستانشان بروند و اطلاعات اشتباه بگیرند.
ایجاد عزت نفس در کودکان؛ می‌توانیم با ارزشی که برای بچه‌ها قائل می‌شویم به آنها احساس مسئولیت و عزت نفس بدهیم. بچه‌ها نباید تحقیر و سرزنش شوند.

وضع قوانین روشن؛ قوانینی که قرار است برای کودک دبستانی بگذاریم باید واضح و روشن باشد و تنظیم آنها با مشارکت خود کودک انجام شود. بیشتر بخوانید: باکودکی که به مدرسه نمی‌رود چه کنیم؟
آموزش شناخت راز خوب و راز بد؛ والدین سعی می‌کنند به کودک رازداری را یاد بدهند؛ بچه‌ها هم به دلیل معصومیتی که دارند سعی می‌کنند رازدار باشند اما اگر کودکی خدای ناخواسته مورد سوء‌استفاده جنسی از طرف کسی قرار بگیرد و با این مسئله مواجه شود که این یک راز است و نباید کسی بداند شرایط سخت می‌شود. بنابراین پدر و مادر باید به کودک تفاوت راز خوب و بد را یاد بدهند تا بداند هر چیزی را نباید به عنوان راز نگه دارد.
جلوگیری از عادت کودکان به فضای مجازی و بازی‌های کامپیوتری؛ باید در این مورد محدودیت‌هایی را قائل شویم. به گفته دانشمندان بچه‌ها نباید روزانه بیش از یکساعت وقت خود را در این فضاها بگذرانند که شامل گوشی، تبلت و کامپیوتر می‌شود.
ساعت خواب مفید؛ کودک دبستانی در سن رشد است و بخشی از رشد او در خواب اتفاق می‌افتد پس باید دامنه خواب مفید برای آنها جا بیفتد تا از طرف خودشان هم رعایت شود.
مقایسه نکردن کودک دبستانی با دیگران که حتی می‌تواند شامل خواهر و برادرش هم بشود.
نباید از کودک در مسائل درسی و غیره انتظاراتی فراتر از توانایی‌هایش داشت. باید ابتدا توانایی‌های او را در هر مسئله‌ای بشناسیم و توقع نداشته باشیم بیشتر از آن چیزی که می‌‌تواند باشد.

استفاده نکردن از روش‌های منسوخ تنبیه بدنی؛ والدین باید بدانند که حتی یک تنبیه بدنی کوچک مانند سیلی زدن می‌تواند سالها آثار مخربی بر روی فرزند آنها داشته باشد. تنبیه بدنی اصلا نباید در روش‌های تربیتی والدین جایی داشته باشد.
توجه ویژه به شناخت استعدادها و تفاوت‌های فردی؛ در صورت شناخت می‌توان استعداد خاصی را در کودک دبستانی پیگیری و شکوفا کرد. می‌توان در این مورد از مشاورها و روش‌های علمی کمک کرد. باید استعدادهای کودک را شناسایی و تفاوت‌های فردی او را درک کرد.
توجه ویژه به بازی و استفاده از بازی‌های مناسب جهت آموزش و تربیت کودک در مسائل مهم زندگی؛ این روش در روانشناسی به عنوان بازی درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد و برای حل مشکلاتی که ممکن است کودکان داشته باشند کاربرد دارد. بچه‌ها بازی کردن را دوست دارند به همین دلیل ما می‌توانیم خیلی از مسائل را از جمله موارد مهارتی را به آنها آموزش بدهیم.
توانایی نه گفتن به کودکان؛ والدین باید این توانایی را داشته باشند که در مواقع ضروری به کودک نه بگویند و از سر دلسوزی به آنها “نه” را تبدیل به “بله” نکنند. به این ترتیب کودک از دوران دبستان تفکر منطقی را یاد می‌گیرد و متوجه می‌شود که قرار نیست همیشه خواسته‌هایش عملی شود.
احترام به کودک و توجه به مسئولیت پذیری؛ باید نسبت به بچه‌ها احترام و پذیرش بدون قید و شرط داشت. گاهی والدین احترام با قید و شرطی را نثار فرزند خود می‌کنند. کودک وقتی احترام ببیند،‌ احترام می‌گذارد و این احترام و دوست داشتن بدون قید و شرط است.
والدین باید خودشان الگوی تربیتی مناسبی برای کودک دبستانی خود باشند؛ بچه‌ها خیلی چیزها را از والدین الگو می‌گیرند و همانند سازی می‌کنند. این همانند سازی هم معمولا با جنس موافق اتفاق می‌افتد یعنی پسرها با پدرها و دخترها با مادرها. پس اگر خود پدر و مادر تلاش کنند از نظر رفتاری و شخصیتی موجه و صحیح باشند خیلی از نکاتی که پیشتر گفته شد اتوماتیک وار اتفاق می‌افتد.

2020/09/23

راه حل برای کودکانی که مشکل دوستیابی دارند؟

حامی هنر زندگی/ دوست‌یابی برای کودکان دبستانی همیشه آسان نیست. بسیاری از مادرانی که کودکان دبستانی دارند نگران این موضوع هستند که چرا فرزندشان نمی‌تواند در مدرسه به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کند و با همسن‌و‌سالان خود دوست شود. مهارت دوست‌یابی در کودکان دبستانی یکی از مهم‌ترین مهارت‌های دوران کودکی محسوب می‌شود. کودکان در جریان دوستی و بازی‌هایی که با یکدیگر انجام می‌دهند از لحاظ رشد اجتماعی نیز پیشرفت می کنند. در حقیقت دوستی لازمه رشد مناسب کودکان محسوب می شود و کودکانی که مهارت کافی در این زمینه ندارند در آینده با مشکلات بیشتری درارتباطات اجتماعی مواجه خواهند شد. در ادامه این مقاله به ارائه نکاتی پرداخته‌ایم که مطالعه آن به شما کمک می کند بتوانید به فرزند خود در دوست‌یابی کمک کنید.

فرایند رشد اجتماعی کودکان
از نظر روانشناسی 5 مرحله از رشد اجتماعی وجود دارد که بر مهارت دوست‌یابی در کودکان تاثیر می گذارد. این مراحل دقیقا پشت سرهم قرار ندارند و برخی زودتر از دیگران می توانند به هر یک از مراحل رشد اجتماعی دست یابند. در ادامه به هر یک از این مراحل اشاره کرده ایم

– مرحله اول 3 تا 7 سالگی؛ در این مرحله کودکان که در سنین زیر مدرسه قرار دارند تنها قادر به انجام دوستی‌های لحظه ای می‌باشند. آن ها تنها به صورت موقت با همسن‌وسالان خود که در مجاورتشان قرار می‌گیرند شروع به بازی می‌کنند.

– مرحله دوم 4 تا 9 سالگی؛ در این مرحله کودکان نوعی رابطه دوستی برقرار می کنند که به آن دوستی های یک طرفه گفته می شود. در واقع کودک در این سن با کسانی که به او کمک می کنند تا به اهداف خود برسد رابطه دوستی برقرار می کند.

– مرحله سوم 6 تا 12 سالگی؛ در این سنین کودک قادر به برقراری دوستی‌های متقابل است. یعنی دوستی‌هایی که دو طرف می توانند به نیازها و خواسته‌های یکدیگر اهمیت و پاسخ دهند. البته در این سنین هنوز دوستی متقابل به رشد کافی نرسیده است. کودکان دبستانی نهایتا تا این مرحله از رشد اجتماعی را طی می کنند.

– مرحله چهارم 11 تا 15 سالگی؛ در این سنین افراد می توانند دوستی های حمایتگرانه را با یکدیگر داشته باشند.

– مرحله پنجم 12 سالگی به بعد؛ در این دوران افراد روابط دوستانه ای با دیگران برقرار می کنند که طرفین هم زمان برای استقلال فردی یکدیگر نیز اررزش و اهمیت قائل هستند. آن ها احساسات و علائق مشترکشان را در اختیار یکدیگر قرار می‌دهند و روابط عمیق تری را شکل می دهند.

نقش والدین در پرورش مهارت دوست‌یابی در کودکان
راهکارهای علمی زیادی وجود دارند که به شما می آموزند چگونه به فرزندتان کمک کنید تا در دوست‌یابی مشکل کم تری داشته باشد و این کار را با آسانی و رضایت بیشتری انجام دهد. موارد زیر تعدادی از این راهکارها را به شما معرفی می‌کند
– برای این که مهارت دوست‌یابی در فرزندتان پرورش یابد او را تشویق کنید تا در فعالیت‌های فوق برنامه مدرسه خود شرکت کند. این فعالیت‌ها می‌تواند شامل برنامه‌های ورزشی یا کلاس‌های هنری باشد که به کودکان این فرصت را می دهد در فضایی دوستانه و غیر درسی تعاملات مثبت بیشتری با یکدیگر داشته باشند.
– برنامه ای ترتیب دهید تا فرزندتان بتواند در فضاهای بیرون از مدرسه و با نظارت شما با دوستان خود ملاقات کند. در واقع لازم است که شما برای فرزندتان فرصت‌هاای بیشتری برای تعامل و بازی با همسن‌وسالانش فراهم کنید.
– از فعالیت‌هایی که فرزندتان برای دوستی با همسن‌وسالانش انجام می‌دهد حمایت کنید و او را به خاطر رفتارهای دوستانه‌ای که با دیگران انجام می دهد به صورت کلامی و غیر کلامی تشویق کنید.
– در انتخاب مدرسه فرزندتان دقت بیشتری به عمل بیاورید و تلاش کنید مدرسه ای را انتخاب کنید که فعالیت‌های فرهنگی متنوع تری در آن انجام می شود و معلمان و مدیران آموزشی برای درگیر کردن بچه‌ها در فرایند اموزشی بیشتر تلاش می کنند.

چه زمانی باید به مشاور کودک مراجعه کنیم؟
گاه برخی کودکان با وجود تمام تلاش های والدین‌شان نمی توانند با همسن های خود ارتباط برقرار کرده و یا دائم رفتارهای نابهنجاری از خود نشان می‌دهند. این کودکان معمولا با پرخاشگری، گریه های بی مورد، انزوا و گوشه گیری، خجالتی بودن، بد قلقی در جمع ها، ارتباط فقط با بزرگسالان و… شناسایی می‌شوند.

2020/09/22

بوسیدن کودک و در آغوش کشیدن او بدون رضایتش ممنوع!

کودکت/ شاید شما هم از آن دسته افرادی هستید که با دیدن کودکی در خیابان دستی بر سرش می‌کشید یا گونه‌اش را می‌بوسید، اگر اینطور است، بهتر است این مقاله را مطالعه کنید. همه دوست دارند روابطشان را با دیگران مدیریت و کنترل کنند و معمولا کسی رابطه‌ای را که در آن نادیده گرفته می‌شود یا حقوقش پایمال می‌شود تحمل نمی‌کند. اما گوشزد کردن این نکات به دیگران کمی سخت است و ریشه این ناتوانی تا حد زیادی در عادت‌هایی است که در کودکی شکل گرفته‌اند. بوسیدن کودک و در آغوش کشیدن او بدون اجازه و رضایتش یکی از رفتارهایی است که در آن حریم شخصی کودک نادیده گرفته می‌شود و این احتمال را به وجود می‌آورد که او در آینده در روابطش دچار مشکل شود.

حریم شخصی و بوسیدن کودک
عباراتی مانند «یه بوس به خاله بده» یا «عمو رو بوس کن» جملات آشنایی‌اند که معمولا بزرگ‌ترها به کودکان می‌گویند و فکر می‌کنند این کار باعث رشد و گسترش روابط اجتماعی کودک می‌شود، اما در حقیقت حریم شخصی و حق انتخاب او را نادیده می‌گیرند. پس بهتر است، به جای اینکه کودک را تحت فشار قرار دهید، به او حق انتخاب و کنترل کردن روابطش را یاد دهید.

می‌توانید رفتارهای جایگزین مثل دست دادن یا دست تکان دادن را به کودک آموزش دهید تا هر زمان با کسی مواجه شد، به جای بغل یا بوس، با او دست دهد. به کودک یاد دهید در روابطش، قبل از بغل کردن یا بوسیدن کسی، ابتدا از او اجازه بگیرد. با این کار نه تنها یاد می‌گیرد به حریم شخصی دیگران احترام بگذارد، بلکه این حق را برای خودش نیز قائل خواهد شد.

تسلط و احترام به بدن و روابط کودک
همان‌طور که گفته شد، بسیاری از مشکلاتی که افراد در بزرگسالی در روابط خود تجربه می‌کنند، ریشه در کودکی‌شان دارد. بوسیدن و در آغوش کشیدن کودک بدون رضایت و میلش هرگز درست نیست. آموزش تسلط و احترام به بدن یکی از مهم‌ترین آموزش‌هایی است که باید از کودکی در روش تربیتی خود در نظر داشته باشید.
بعضی افراد معتقدند، برای نشان دادن علاقه، بوسیدن و در آغوش کشیدن کودک بدون در نظر گرفتن خواست او هیچ اشکالی ندارد. احتمالا این دسته از افراد حساسیت شما را نسبت به این موضوع درک نمی‌کنند. بهتر است به آن‌ها توضیح دهید که هیچ‌کس حق ندارد به حریم خصوصی فرد دیگر، هر چقدر هم کم‌سن باشد، تجاوز کند. کودک هم انسان است و نسبت به بدن خود احساسات و عقایدی دارد، بنابراین بدون اجازه هرگز نمی‌توان او را بوسید یا بغل کرد.

تسلط بر بدن و اثرات آن در آینده
به کودک آموزش دهید بدون اجازه او کسی حق بوسیدن یا بغل کردنش را ندارد. این آموزش باعث می‌شود کودک به مهارت «نه گفتن» هم مجهز شود. بسیاری از بزرگسالان توانایی مخالفت کردن با خواسته‌های دیگران را ندارند. آموزش این مهارت از سنین پایین و با یاد دادن این نکته که هر کس باید روابطش را با دیگران مدیریت کند شروع می‌شود.
بسیاری از افراد نمی‌دانند بوسیدن کودک بدون اجازه او کار درستی نیست. پس در نقش مادر یا پدر این رفتار را گسترش دهید. ممکن است بعضی افراد از دیدن واکنش شما ناراحت شوند، اما عقب‌نشینی نکنید و بدانید کارتان کاملا درست است.

در آخر
کودک هم مانند هر انسانی حقوقی دارد و باید فضای شخصی او حفظ شود. پس به حریم شخصی و فضای خصوصی او احترام بگذارید و اجازه ندهید از دوران نوزادی و کودکی برای معاشرت با دیگران تحت فشار قرار گیرد. بوسیدن کودک بدون خواست و رضایت او علاوه بر اینکه ممکن است به لحاظ روانی به کودک آسیب بزند، از نظر بهداشتی هم کار صحیحی نیست. پس به خاطر داشته باشید، این بار که دوست یا آشنایی بدون اجازه کودکتان را بوسید یا بغل کرد، محترمانه اما محکم، از او بخواهید برای این کار ابتدا از کودک اجازه بگیرد.

2020/09/19

چگونه از بلوغ زودرس در کودکان پیشگیری کنیم؟

چطور از بلوغ زودرس دختر و پسر پیشگیری کنیم؟

بلوغ زودرس شامل ظهور علائم بلوغ از نظر جسمی و هورمونی می‌باشد که قابل کنترل است. بلوغ زودرس دختر و پسر متفاوت است و در هر دو جنس رخ می‌دهد.

امروزه والدین نگرانی‌هایی در رابطه با بلوغ زودرس فرزندانشان دارند و نمی‌دانند چگونه باید با این پدیده برخورد داشته باشند. اگرچه عوامل مختلفی در بروز بلوغ زودرس در سنین پایین دخیل هستند اما با راهکارهایی می‌توان تا حدی آن را کنترل کرد. در این مقاله سعی داریم تغییرات فیزیکی و جسمی در این نوع بلوغ، عوامل به وجودآورنده و همچنین روش‌های پیشگیری از آن را بررسی کنیم.

بلوغ زودرس چیست؟

قبل از هر چیز باید درباره بلوغ بدانیم. بلوغ طبیعی دوره‌ای است که طی آن صفات ثانویه جنسی به‌ وجود می‌آیند و فرد توان باروری پیدا می‌کند. امروزه با توجه به عوامل مختلف و همچنین پیچیده‌تر شدن زندگی اجتماعی با کاهش سن بلوغ مواجه هستیم. بلوغ در دختران با بزرگ شدن سینه‌ها و شروع عادت ماهانه ظاهر می‌شود و در پسران با افزایش شهوت که به شکل اختلالات رفتاری تظاهر می‌کند. بلوغ زودرس براساس تعریف‌ عبارت از ظاهر شدن علائم بلوغ‌ ‌از نظر فیزیكی و هورمونی زیر 8 سال در دختران و زیر 9 سال در پسران است. این روزها با تغییری كه در ساختار زندگی شهری صورت گرفته و با توجه به پیشرفت‌هایی كه در زندگی اجتماعی به‌ وجود آمده است بلوغ زودرس در دختران سفیدپوست زیر 7 سال و در سیاه‌پوستان زیر 6 سال تعریف شده است. این سن در مورد شروع بلوغ است چون همان‌طور كه می‌دانید بلوغ دوره‌ای چند ساله دارد.

دلایلی که باعث بلوغ زودرس می‌شوند کدامند؟

در بیشتر دخترها، علت خاصی برای بلوغ زودرس دیده نمی‌شود و بیشتر جنبه خانوادگی و ژنتیکی دارد و در سایر افراد خانواده نیز چنین حالتی دیده می‌شود. درواقع این ژنتیک است كه تعیین می‌كند در چه سنی فرد وارد بلوغ شود اما چنین به‌ نظر می‌رسد که سایر عوامل نیز بر سن شروع و البته پیشرفت تکامل بلوغ تاثیرگذارند. علاوه بر ژنتیک و وراثت در مواردی بیماری‌های مهم دستگاه عصبی مرکزی مثل تومورهای مختلف، عفونت و التهاب مغز یا ضربه به جمجمه می‌تواند این حالت را ایجاد کند. گاهی کیست‌های تخمدانی با تولید هورمون‌های جنسی زنانه نیز باعث بلوغ زودرس می‌شوند.
در پسرها حالت ژنتیکی کمتر دیده می‌شود و بیماری‌های زمینه‌ای مثل تومورهای سیستم عصبی مرکزی بیشتر شایع است. کودکان مبتلا به بلوغ زودرس، در ابتدا بلندتر از همسالان خود هستند، ولی در نهایت قد کوتاه‌تری خواهند داشت.

علائم و نشانه‌های بلوغ زودرس چیست؟

نشانه‌های بلوغ زودهنگام نیز در دختران و پسران متفاوت است. در دختران علائم ابتدا با بزرگ شدن سینه‌ها ظاهر می‌شود و بعد از آن است كه نواحی‌ای از بدن كه در آنها غدد جنسی وجود دارد رویش مو پیدا می‌كند. عادت ماهانه نیز در مرحله نهایی اتفاق می‌افتد. در پسران اولین علامت بزرگ شدن بیضه و سپس بلوغ دیگر اجزای اندام تناسلی است.
طبق آزمایش‌ها و تحقیقات انجام شده، هم در مورد پسران و هم در مورد دختران، چاقی و بلوغ جنسی در ارتباط با یکدیگرند، اما این وابستگی و ارتباط با یکدیگر متفاوت است به این معنی که دختران مبتلا به بلوغ جنسی زودرس، چاق‌تر از حد معمول هستند، اما پسران مبتلا به این نوع بلوغ، لاغرتر از حد معمول‌اند.

برای تشخیص علت بلوغ زودرس راه‌هایی در پزشکی وجود دارد که عبارتند از:

تصویربرداری سر به صورت رادیوگرافی

بررسی مغز با MRI در کودکان

سونوگرافی از تخمدان‌ها و شکم و بررسی آزمایشگاهی هورمون‌های مختلف و نیز تعیین سن استخوانی

توجه: در صورت طبیعی بودن معاینات و آزمایش‌ها، حتما باید هر 6 ماه یک بار توسط پزشک بررسی انجام شود.

درباره بلوغ زودرس در کودکان چه می دانید؟

بلوغ زودرس چگونه درمان می‌شود؟

آگاهی والدین از نشانه‌‌های بلوغ زودهنگام و مراجعه زود و به موقع، موفقیت درمان را به دنبال دارد. در صورت موفقیت، پزشک درمان را تا رسیدن کودک به سن طبیعی بلوغ ادامه می‌دهد و سپس قطع می‌کند تا بلوغ به طور طبیعی پیش برود. در صورت بروز این نوع بلوغ، از نظر شکل جسمی و ظاهری بدن ممکن است مشکلاتی دیده ‌شود. به علاوه، از نظر روانی نیز این کودکان دچار مشکلات زیادی خواهند شد. رشد سینه‌ها یا ایجاد قاعدگی در دختران کم‌ سن یا رویش‌ موهای صورت و کلفتی صدا در پسران کم‌ سن در مقایسه با سایر همسالان خود، باعث بروز اضطراب شدید در این کودکان و والدین آنها می‌شود. بنابراین درمان باید بسیار زود شروع شود. همچنین هوش این کودکان طبیعی و حتی در مواردی بالاتر از کودکان هم‌ سن خودشان است، ولی به دلیل تغییرات ظاهری و نیز تاثیر هورمون‌ها، ممکن است دچار اختلالات رفتاری، حالت‌های تهاجمی و حتی افسردگی شوند.

روش‌های پیشگیری

راه‌ حل پیشگیری از این نوع بلوغ به تغذیه و توجه به رشد مناسب فرد بستگی دارد. والدین باید از چاقی مفرط فرزندانشان پیشگیری كنند و به هیچ‌ وجه مرغ و تخم‌مرغ ماشینی و فراورده‌های هورمونی را بخصوص به دختران خود ندهند. آمپول‌های تزریقی برای جلوگیری از بلوغ زودرس نیز بسیار مضر هستند، چون محور تخمدان به هیپوفیز را مختل می‌کند و تاثیر منفی در رشد واژن و رحم دارد و استفاده از آن به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود. والدین باید مراقب باشند با دیدن علائم اولیه اگر لزومی به درمان بود حتما درصدد درمان برآیند.

برای پیشگیری و کنترل بلوغ زودرس فرزندانتان این موارد را جدی بگیرید:

مصرف زیاد گوشت
برای سلامت فرزندتان هم که شده، رژیم غذایی متنوعی را در خانه اجرا کنید و دست از مصرف پی در پی گوشت بردارید، زیرا محققان می‌گویند مصرف زیاد گوشت می‌تواند موجب بروز بلوغ زودرس در دختران شود. به گزارش بی بی سی، دخترانی که در دوران کودکی زیاد گوشت می‌خورند، زودتر از دیگر دختران، بالغ می‌شوند. محققان می‌گویند اگر در 3 سالگی کودکی بیشتر از 8 نوبت در هفته و در 7 سالگی، 12 نوبت در هفته گوشت مصرف کند، زودتر از همسالانش بالغ می‌شود.

پول توجیبی زیاد
شاید تصور کنید این مورد کاملا بی‌ربط است اما باید بدانید که تحقیقات نشان داده است اسکناس و فاکتورهای خرید فروشگاه‌ها نوعی ماده شیمیایی به نام بیسفنول در خود دارند که می‌تواند سلامت کودکان را به خطر بیندازد که گفته می‌شود این ماده خطرناک با بروز سرطان و بلوغ زودرس ارتباط دارد.

حمام کردن زیاد
اگر کودکتان علاقه‌مند به دوش‌گرفتن و استفاده از شامپوست مراقب باشید. به گزارش بیا نی نی، مواد شیمیایی موجود در قوطی‌های کنسرو خوراکی، لاک‌ناخن و شامپوها می‌توانند سبب بلوغ زودرس در دختران شوند و خطر ابتلا به سرطان و دیابت را در آنها افزایش دهند.

سیگار کشیدن در دوران بارداری
یکی ازمهمترین دلایل ابتلای فرزند به بلوغ زودرس سیگار کشیدن مادر در دوران بارداری است. محققان می‌گویند دختران مادرانی که هر روز حداقل 10 نخ سیگار طی دوره بارداری می‌کشند، 3 تا 4 ماه زودتر از مادران غیرسیگاری بلوغ را تجربه می‌کنند.

تماشای زیاد تلویزیون
تحقیقات ثابت کرده است که تماشای بیش از اندازه تلویزیون می‌تواند باعث اختلال در تعادل هورمونی در نوجوانان و در نتیجه بلوغ زودرس شود. جلوگیری از دسترسی کودکان به تلویزیون تنها به مدت یک هفته باعث افزایش 30 درصدی هورمون ملاتونین در آنها می‌شود. این هورمون که از بلوغ زودرس جلوگیری می‌کند با تماشای بی‌رویه تلویزیون در بدن آنها کاهش پیدا می‌کند. پس اگر نمی‌خواهید وضعیت هورمونی فرزندتان به هم بریزد اجازه ندهید بیش از اندازه تلوزیون تماشا کند.

گردآوری: مجله اینترنتی بیا نی نی

2020/09/18

دانستنی هایی درباره سن بلوغ پسران

رسیدن به بلوغ-سن بلوغ پسران چند سالگی است

سن بلوغ پسران بر اساس عوامل ژنتیکی و همچنین شرایط اجتماعی برای هر شخص متفاوت است. به طور میانگین سن بلوغ پسران بین 9 تا 14 سالگی است.

بلوغ پدیده‌ای است که خانواده‌ها را درگیر مسائل جدیدی می‌کند. بنابراین این نگرانی همواره گریبان‌گیر والدین است که نمی‌دانند در دوران بلوغ فرزندشان چه رفتاری داشته باشند و چه بایدها و نبایدهایی را در این دوران حساس باید رعایت کنند. علاوه بر این خانواده‌ها باید با نشانه‌های بلوغ در هر دو جنس دختر و پسر آگاهی داشته باشند. در این مقاله به بررسی نشانه‌های رسیدن به سن بلوغ پسران و عوامل موثر بر آن می‌پردازیم.

بلوغ چیست؟

قبل از هر چیز بهتر است تعریفی از بلوغ داشته باشیم. بلوغ یک دوره مشخص است که از طریق بعضی تغییرات در تکامل و رشد پسران نوجوان شناخته می‌شود. درواقع بلوغ مرحله‌ای از رشد انسان است که باعث گذار از کودکی و رسیدن به بزرگسالی می‌شود. فردی که دوران بلوغ را پشت سر گذاشته باشد بالغ نامیده می‌شود و از نظر جنسی، توانایی تولید مثل دارد. به طور کلی سه نوع بلوغ جسمانی، روانی و اجتماعی داریم. بلوغ بیشتر اشاره به تغییرات جسمانی در بدن مرد و زن دارد. این دگرگونی با نام بلوغ جسمانی شناخته می‌شود. علاوه بر آن بلوغ روانی نیز اشاره به رشد روانی و شخصیتی فرد دارد. بلوغ جسمانی معمولاً در دوران نوجوانی اتفاق می‌افتد. بلوغ روانی دیرتر و پس از بلوغ جسمانی روی می‌دهد. بلوغ اجتماعی مرحله تکاملی بلوغ انسان است که موجب تعیین شخصیت اجتماعی فرد می‌شود.

بلوغ در پسران

معمولا شروع سن بلوغ پسران دیرتر از دختران است. سرعت بلوغ نیز در پسران کمتر از دختران است و به همین دلیل دوران بلوغ و تکمیل نشانه‌های آن در پسران بیش از دختران طول می‌کشد. در پسرها غده هیپوفیز واقع در قاعده مغز شروع به ترشح هورمون‌هایی می‌کند که بیضه را برای تولید هورمون جنسی مردانه یعنی تستوسترون تحریک می‌کنند. این هورمون‌ها باعث ایجاد تغییراتی مثل بزرگی اعضای تناسلی و رشد موی بدن و سپس تولید اسپرم و افزایش میل جنسی می‌شوند.

بلوغ جسمانی

بیشترین تغییراتی که در سن بلوغ پسران شاهد هستیم تغییرات جسمانی است. بلوغ جسمانی به مجموعه تغییرات فیزیکی و فیزیولوژیکی در بدن انسان و سایر جانوران گفته می‌شود که بر اساس آنها، بیشتر بر اثر ترشح هورمون‌های گوناگون، بدن کودک تبدیل به بدن بزرگسال می‌شود. بیشتر این تغییرات جنبه جنسی دارند و به غدد و اندام‌های جنسی مرتبط می‌شوند. به همین علت بلوغ باعث ایجاد آمادگی، احساس نیاز و توانایی سکس و تولید مثل می‌شود. زمان، فرایندها و نشانه‌های بلوغ در پسران و دختران متفاوت است. جهش بلوغ اصطلاحاً به رشد جسمانی بسیار سریعی گفته می‌شود که معمولاً در اوایل بلوغ رخ می‌دهد که در نهایت موجب افزایش قد، وزن و رشد عضلات بدن می‌شود.

توجه: دخترها معمولاً زودتر از پسرها وارد بلوغ می‌شوند و قد می‌کشند زیرا این تغییرات در آنها معمولاً بین 8 تا 13 سالگی اتفاق می‌افتد. اما اکثر پسرها تا سن 9 تا 14 سالگی وارد بلوغ نمی‌شوند. به همین دلیل است که طی این دوران دخترها معمولاً قدبلندتر از پسرها هستند. ولی در نهایت میبینیم که در سنین بالاتر این پسرها هستند که قدبلندتر هستند.

سن بلوغ پسران

اگر بخواهیم سن بلوغ پسران را دقیق‌تر بررسی کنیم باید بگوییم از سن ۱۰ تا ۱۲ سالگی باید مسائل مربوط به بلوغ به پسران نوجوان آموزش داده شود و اطلاعاتی در زمینه بهداشت و تغییرات فردی از طریق والدین در اختیار آنها قرار گیرد. سن بلوغ پسران در بلوغ زودرس ( که بادی از آن پیشگیری شود) در نه سالگی و بلوغ دیررس در ۱۴ سالگی آغاز می‌شود. ولی در کل فرایند بلوغ به دو تا پنج سال زمان برای کامل‌شدن نیاز دارد. بنابراین سن بلوغ پسران معمولا بین 9 تا 14 سالگی شروع می‌شود اما به خاطر داشته باشید که بلوغ زمانی شروع می‌شود که آمادگی‌اش را داشته باشید و هر پسری با سرعت مخصوص خودش رشد می‌کند.

کل فرآیند بلوغ را می‌توان به سه مرحله تقسیم نمود:

قبل از بلوغ ( بین ۱۰ تا ۱۲ سالگی )

بلوغ جنسی ( ۱۳ سالگی )

بعد از بلوغ ( ۱۵ سالگی )

تغییرات جسمانی دوران بلوغ-نشانه های رسیدن به بلوغ چیست؟

مرحله قبل از بلوغ

مرحله قبل از بلوغ که با رویش مو در اعضای بدن همراه است از ۱۰ تا ۱۲ سالگی شروع می‌شود که بهترین مرحله برای آموزش اطلاعات دوران بلوغ به پسران نوجوان است. نوسان شدید هورمون‌ها در بدن نوجوان در دوران بلوغ وی را تحریک‌پذیرتر، پرخاشگرتر و افسرده‌تر می‌سازد. معمولا ارائه اطلاعات در زمینه مسائل دوران بلوغ به دختران و پسران باید توسط والدین همجنس آنها و یا روانپزشک در این مرحله از بلوغ صورت بگیرد.

مرحله بلوغ جنسی

در این مرحله از سن بلوغ پسران هورمون‌های جنسی به تدریج افزایش می‌یابند و تغییرات بدنی را سبب می‌شوند. سلول‌های جنسی ایجاد شده و اسپرم‌های زنده در ادرار پسران نوجوان یافت می‌شود. آغاز این مرحله از ۱۳ سالگی است.

مرحله بعد از بلوغ

در مرحله بعد از بلوغ نیز صفات جنسی ظاهر شده و عمل تولید مثل کامل می‌شود. این مرحله از سن ۱۵ سالگی شروع می‌شود.

صفات جنسی شامل موارد زیر می‌شود:

رویش موهای زیر بغل و ناحیه تناسلی
این موها حدود یک سال بعد از شروع بزرگ شدن بیضه‌ها و آلت تناسلی ظاهر می‌شوند.

رویش موی صورت
رویش این موها پس از تکمیل رشد موهای ناحیه تناسلی اتفاق می‌افتد.

فعالیت غدد چربی
در اثر افزایش فعالیت غدد چربی ممکن است جوش‌هایی روی صورت و پوست بدن ظاهر شوند که به آن ها آکنه می‌گویند و محل شایع آنها صورت است.

عضله‌ای شدن
عضلات ( بخصوص عضلات سینه ) رشد می‌کنند و نیرو می‌گیرند.

تغییر صدا
تغییر صدا ناشی از رشد طناب‌های صوتی است. صدا در ابتدا خشن و بعد بم می‌شود و در ابتدا کمی ناهنجار و شاید دورگه است، ولی به تدریج آهنگ صدا مطلوب‌تر می‌شود.

زبرشدن پوست
در دوران بلوغ پوست زبر شده و رنگ آن خاکستری می‌شود. منافذ پوست هم بازتر و وسیع تر می‌شوند.

تغییرات روحی و روانی در سن بلوغ پسران

علاوه بر تغییرات جسمی و جنسی که با رسیدن به سن بلوغ پسران در آن‌ها رخ می‌دهد، بلوغ با تغییرات عاطفی و روانی شگرفی در پسران نوجوان نیز همراه است. بی‌ثباتی عاطفی در رفتار نوجوان مشاهده می‌شود. رفتار او گاه بسیار ظریف و گاه بسیار خشن شده و امکان انتخاب‌های قطعی و صحیح برای نوجوان محدود می‌شود. نوجویی و نوخواهی هم در رفتارهایی مثل مدل‌های لباس و آرایش مو ایجاد می‌شود. نوجوان احساس استقلال پیدا می‌کند و با رشد و تحول روانی، رفتارهایی از خویش نشان می‌دهد که حاکی از پیام آنها مبنی بر رسیدن به استقلال است و امکان دارد با والدین، خانواده و مدرسه درگیری‌های مختلف پیدا کند. تصمیم‌گیری‌های خودسرانه با تکیه بر این ویژگی که دیگر خود را بزرگسال و از لحاظ فکری پخته می‌بیند، اتفاق می‌افتد. همچنین استرس و نگرانی‌هایی مثل رفتن به سربازی، عدم موفقیت در کنکور و ٰآینده مبهم شغلی وجود دارد که سردرگمی‌های نوجوان را افزایش می‌دهد که حمایت اطرافیان و مشاوره با افراد توانمند می‌توانند از پیدایش عواقب ناخوشایند روانی پیشگیری کنند.

گردآوری: مجله اینترنتی بیا نی نی

2020/09/18

دانستنی‌ هایی درباره سن بلوغ دختران

سن بلوغ دختران-تغییرات جسمی در بلوغ دخترها

سن بلوغ دختران بر اساس عوامل ژنتیکی و همچنین شرایط اجتماعی برای هر شخص متفاوت است. به طور میانگین سن بلوغ دختران بین 9 تا 14 سالگی است.

بلوغ پدیده‌ای است که خانواده‌ها را درگیر مسائل جدیدی می‌کند. بنابراین، این نگرانی همواره گریبان‌گیر والدین است که نمی‌دانند در دوران بلوغ فرزندشان چه رفتاری داشته باشند و چه بایدها و نبایدهایی را در این دوران حساس باید رعایت کنند که معمولا در برخورد با جنس دختر لازم است حساسیت‌های رفتاری بیشتری به خرج دهند. بنابراین خانواده‌ها باید با نشانه‌های بلوغ آشنایی کامل داشته باشند. در این مقاله به بررسی نشانه‌های رسیدن به سن بلوغ دختران و عوامل موثر بر آن می‌پردازیم.

بلوغ چیست؟

نوجوانی دوره‌ای بحرانی به شمار می‌آید که طی آن مرحله «بلوغ» اتفاق می‌افتد. «بلوغ» در فرهنگ فارسی به معنی «رسیدن»، «رسیدن به سن رشد»، «مرد شدن»، «زن شدن»، «رسیدگی و پختگی و به حد کمال رسیدن» آمده است.
بی‌شک رسیدن سن بلوغ دختران و دوران آن یکی از پرتنش‌ترین دوران‌ها‌ی زندگی هر دختری است. نقش والدین در دوران بلوغ می‌تواند اهمیت بسیاری به ایجاد آرامش روحی و روانی به هنگام رسیدن سن بلوغ دختران داشته باشد. بلوغ دوره بحرانی انتقال از مرحله کودکی به بزرگسالی و زمان اکتساب قدرت باروری است. دوره‌ای که تغییرات تکاملی در مغز و غدد بدن باعث تغییرات «جسمانی»، «روانی»، «روحی» و «رفتاری» می شود.

سن بلوغ دختران

معمولا شروع سن بلوغ دختران زودتر از سن بلوغ پسران است. در شرایط طبیعی سن بلوغ دختران در محدوده سنی 11 تا 13 سالگی است. البته شرایط آب هوا و گرمسیری یا سردسیری منطقه زندگی نیز تأثیر بسزایی در بلوغ زودرس (که باید از بروز آن پیشگیری کرد) یا حتی بلوغ دیررس خواهد داشت. علامت‌های جسمی ‌بلوغ به دنبال یکسری تغییرات هورمونی بدن که از طریق مغز (سیستم هیپوفیز و هیپوتالاموس) کنترل می‌شود و ارتباط مستقیمی ‌با تخمدان (در دختران) دارد، ظاهر می‌شود. سن بلوغ دختران با توجه به بروز تغییرات بدنی در دوره بلوغ بسیار متغیر است.
بطور کلی علائم جسمانی دوران بلوغ در دختران عبارتند از: «رشد جسمی‌ و قدی»، «جوانه زدن نوک پستان‌ها‌ و رشد آنها»، «پیدایش موهای ناحیه تناسلی و زیر بغل» و «قاعدگی».

بلوغ جسمانی

تغییرات جسمانی در سن بلوغ دختران عبارتند از:

موهای جدید
دخترخانمی ممکن است متوجه شود که در مناطقی از بدن که هیچ‌وقت مویی وجود نداشت، حالا مقداری مو رویش کرده است، مناطقی مثل زیر بغل، پاها و … . در ابتدا این موها روشن و نازک هستند، اما با گذشت زمان تیره و ضخیم می‌شوند.

رشد کردن سینه‌ها
در دوران بلوغ سینه‌ها بزرگ می‌شوند. اگر یکی از سینه‌ها کوچکتر از دیگری باشد، جای نگرانی ندارد، زیرا بعد از مدتی هر دو سینه به یک اندازه خواهد شد.

افزایش قد
جهش رشد معمولاً در دختران حداقل ۲ سال زودتر از پسران اتفاق می‌افتد و بسیار چشمگیر است . به طوری که در مدت یک سال میزان رشد ۲ برابر می‌شود. در برخی، رشد به سرعت اتفاق می‌افتد که به نام “جهش ناگهانی رشد” خوانده می‌شود. این جهش رشد، بین سنین 9 تا 11 ساله دیده شده است. سرعت رشد در دختران به میزان هورمون رشد و هورمون جنسی ( استروژن ) مربوط می‌شود . هورمون رشد باعث افزایش رشد بخصوص در استخوان‌ها و غضروف می‌شود . ولی هورمون جنسی ( استروژن ) سبب بسته شدن مرکز رشد استخوانی و کاهش و کند شدن رشد استخوان می‌شود . به همین دلیل است که بعد از شروع قاعدگی ، سرعت رشد قد کندتر می‌شود و معمولاً بیش از ۶ سانتی متر افزایش نمی یابد . افرادی که دارای این فوران رشد هستند، هر سال حدود 10 سانتی متر افزایش قد خواهند داشت. اما مثل بقیه موارد بلوغ، رشد ممکن است سریع و یا کند باشد.

مراقبت از پوست
اگر پوستتان، جوش زد، نگران نباشید. در واقع، زدن جوش جزء اولین علائم رسیدن سن بلوغ دختران می‌باشد. این جوش‌ها ممکن است روی صورت، بالای سینه و یا پشت دیده شوند.
در طی دوران بلوغ، فعالیت غده‌های چربی زیاد می‌شود و موجب بروز جوش می‌شود. استرس، عادت ماهانه و مواد آرایشی چرب نیز باعث بوجود آمدن جوش می‌شوند معمولا جوش‌های دوران بلوغ، با اتمام این دوران، از بین خواهند رفت.

افزایش میزان ترشحات
در طی دوران بلوغ، ترشحات واژن دیده می‌شود. این ترشحات به رنگ زرد یا سفید است. اگر خارش، بوی بد و یا ناراحتی در واژن داشتید، با مادر خود صحبت کنید، زیرا این می‌تواند نشانه‌ای از عفونت باشد.

میزان عرق کردن زیاد
اگر خیلی عرق می‌کنید، این را بدانید که شما اولین نفری نیستید که از این موضوع رنج می‌برید. ناگهان در طی دوران بلوغ، 2 تا 4 میلیون غده عرق در بدن فعال می‌شود. تعریق بیشتر در زیر بغل صورت می‌گیرد. اگر می‌خواهید از بوی بد عرق خلاص شوید، به طور مرتب حمام کنید و از مواد ضدتعریق مثل مام استفاده کنید.

افزایش وزن و تغییر شکل بدن
دختران در مقایسه با پسران، دارای چربی بدن بیشتری هستند. در طی دوران بلوغ، ممکن است متوجه شوید که بدنتان دارای چربی‌های بیشتری نسبت به قبل است. در ابتدا، ممکن است متوجه چربی شکم شوید. اما بعد از مدتی، کمر کوچکتر و باسن و ران‌ها بزرگتر خواهند شد.

عادت ماهیانه
خونریزی ماهانه، در سنین 9 تا 16 سالگی رخ می‌دهد. بهتر است در این زمان علاوه بر رعایت بهداشت فردی از تغذیه مناسب هم برخوردار باشید. به کمک این موارد می‌توانید ناراحتی‌های روحی و جسمی را در این دوران کاهش دهید.

رعايت نکاتی برای تسکین و یا بهبود ناراحتی‌های جسمی و روحی پيش از قاعدگی:

مصرف کم‌تر مواد غذايي که حاوی قند يا شکر به مقدار زياد هستند و به جای آن استفاده بيشتر از نان، سيب‌زمينی، خرما و حبوبات

مصرف کم‌تر چربی‌های حيوانی و گوشت قرمز و جایگزينی آن با روغن‌های گياهی و گوشت سفيد (مرغ و ماهی)

مصرف کم‌تر نوشابه‌های کافئين‌دار نظير قهوه و چای

کاهش مصرف نمک تا حد ممکن

رسیدن به سن بلوغ در دختران-ویژگی های روانی و رفتاری در بلوغ

ویژگی‌های روانی و رفتاری در سن بلوغ دختران

سن بلوغ دختران با ویژگی‌های روانی و رفتاری همراه است. در این دوران دختر خانم‌ها علاوه بر تغییرات جسمی، دچار یکسری تغییرات و علائم روانی می‌شوند که شناخت این علائم به والدین و مربیان برای درک بهتر نوجوان و برخورد صحیح و منطقی با وی و رفتار مناسب با شرایط روانی و رفتاری آنان کمک زیادی می‌کند.

این ویژگی‌ها عبارتند از: «میل به گوشه‌گیری، حساسیت بسیار نسبت به انتقاد دیگران، بی‌قراری، بی‌ثباتی، تحریک‌پذیری، نوسان در خلق و خو، مخالفت با خانواده و دوستان و به طور کلی جامعه، در رویا فرورفتن، شرم و حیای مربوط به تغییرات ناشی از بلوغ جنسی، تنبلی و سستی، نافرمانی از بزرگترها، خیره‌سری و خودرأیی، نداشتن احساس امنیت و اعتماد به نفس، مقاومت در برابر پند و اندرز والدین، تمایل شدید به ارتباط نزدیک با دوستان و گفت و گوهای پنهانی و طولانی با آنها، حساسیت نسبت به آراستگی ظاهر خود و صرف وقت جلوی آینه».
این علائم که حدود یک سال پیش از زسیدن به سن بلوغ دختران آغاز می‌شود، در مرحله جنسی رو به شدت می‌گذارد و در مراحل پایانی بلوغ بتدریج کاهش می‌یابد. باید به تفاوت‌های فردی بین نوجوانان توجه داشت، یعنی اینکه ممکن است این علائم به صورت یکسان در همه نوجوانان ظاهر نشود، ضمن آنکه اغلب نوجوانان احساسات و عواطف خود را در این مرحله از رشد بروز نمی‌دهند. همچنین در سنین بلوغ دختران از نظر روحی بسیار حساس و عصبی می‌شوند. گاهی در برخی دختران تغییرات رفتاری بدی بروز می‌کند. لجبازی مهم‌ترین ویژگی این دوران است و به تدریج با استقرار بلوغ این نشانه‌ها‌ی رفتاری کمرنگ‌تر می‌شوند. والدین باید نسبت به این سن و رفتارهای خاص این سن آگاهی داشته باشند و با صبوری و مهربانی با دخترشان برخورد کنند.

گردآوری: مجله اینترنتی بیا نی نی

2020/09/17

آموزش مسواک زدن به کودکان

آموزش مسواک زدن به کودکان را باید در حدود 2 تا 3 سالگی آغاز کرد. پیش از این سن نیز لازم است تا لثه و دندان‌های کودک توسط والدین تمیز شوند.

آموزش مسواک زدن به کودکان از آن جهت اهمیت دارد که دندانپزشکان معتقدند اگر دندان‌های شیری دچار پوسیدگی و کرم‌خوردگی شوند احتمال پوسیدگی دندان‌های دایم نیز بیشتر می‌شود. از طرف دیگر دندان‌های شیری تا زمان افتادن نقش مهمی در تغذیه کودک دارند و مراقبت از آنها برای حفظ سلامت کودکان مهم می‌باشد. والدین همچنین با آموزش مسواک زدن به کودکان و ترغیب و تشویق آنان برای مسواک زدن دندانهایشان می‌توانند این رفتار خوب را به یک عادت برای تمام سال‌های زندگی تبدیل کنند.

مراقبت از دهان و دندان کودک در نوزادی

1. انجمن دندان‌پزشکان پیشنهاد می‌کنند که نوزاد چون دندانی ندارد باید بعد از هر وعده غذا یا شیر خوردن، با یک گاز یا دستمال مرطوب لثه‌هایش را تمیز کنید. این کار فواید زیر را دارد:

پلاک روی لثه را برمی‌دارد. پلاک، ماده چسبناکی است که از باکتری‌ها، خرده‌های غذا و مخاط تشکیل‌شده است. برداشتن آن مانع از رشد باکتری‌های متعدد روی لثه کودک می‌شود.
موجب می‌شود کودک به داشتن یک ‌دهان تمیز عادت کند و درنتیجه مرحله بعدی که مسواک زدن است، برای او ساده‌تر خواهد شد.
موجب می‌شود که کودک شما به اینکه کسی دردهانش دست ببرد، عادت کند. در این صورت در آینده، مسواک زدن و یا معاینه دندان‌پزشک برای او آسان‌تر خواهد شد.
ممکن است در اثر فشار و مالش ملایمی که به لثه‌های او وارد می‌شود تااندازه‌ای درد هنگام سر زدن دندان‌ها کاهش پیدا کند.

2. اولین دندان کودک در حدود شش‌ماهگی تا یک‌سالگی درمی‌آید. در این زمان می‌توانید از یک گوش پاک‌کن برای تمیز کردن دندان وی استفاده کنید. به‌تدریج با زیادتر شدن تعداد دندان‌ها، می‌توان از یک مسواک نرم کوچک کمک گرفت. باوجوداینکه شاید کودک شما این امر را دوست نداشته باشد و با شما بجنگد اما مهم است که پلاک میکروبی از روی دندان‌هایش پاک شود. در سنین کودکی پوسیدگی دندان‌ها سریع‌تر پیشرفت می‌کند و با مسواک زدن می‌توانیم عامل اصلی پوسیدگی را از بین ببریم.

آموزش مسواک زدن به کودکان نوپا

تا زمانی که کودک ۲ یا ۳ ساله است بهترین کار این است که والدین دندان‌های او را خودشان مسواک بزنند تا زمانی که سطح هماهنگی و توجه به جزییات موردنیاز برای مراقبت بهتر از دهان و دندان در کودک بالا برود. در حدود ۲ یا ۳ سالگی کودک سعی کنید تا کم‌کم مسواک زدن را به او بیاموزید.

در این دوران کودک، شما را در حال خیس کردن مسواک دیده است و با مشاهده شما متوجه شده است در هر بار شستشو چه اندازه خمیردندان روی مسواک قرار می‌دهید و حتی بیشتر اوقات می‌تواند در دستشویی تف کند. در این مرحله می‌توانید مسواک را به کودک بدهید و مسئولیت شستشوی دندان‌ها را به خودش بسپارید.

برای آموزش مسواک زدن به کودکان ابتدا خودتان مسواک زدن دندان‌های او را امتحان کنید سپس کاری را که انجام داده‌اید مجدد برای او تکرار کنید. ساده‌ترین راه برای مسواک کردن دندان‌های کودک این است که او را در بغل خود نشانده و سر کودک را روی آرنج دست به شکل خم‌شده نگه‌دارید. یک مسواک سر کوچک و نرم مو نایلونی که با توجه به سن کودک برای او مناسب است انتخاب کنید سپس به‌آرامی مسواک را داخل دهان او کرده و به‌سرعت دندان‌های کوچک او را بشورید.

در طول روز ۲ مرتبه این کار را انجام دهید. یک‌بار در روز بعد از خوردن صبحانه و در هنگام بعدازظهر پس از خوردن آخرین نوشیدنی. کودک ممکن است مسواک را بجود یا اینکه به سمت آن چنگ بزند. اجازه دهید تا او به این کار خود ادامه دهد اما درنهایت به‌آرامی سر او را به سمت عقب خم کرده و مسواک بزنید.

خمیردندان را به‌اندازه‌ای روی مسواک بریزید که تنها سه‌چهارم از آن را بپوشاند. میزان فلوراید داخل خمیردندان کودکان نسبت به بزرگ‌سالان کمتر است. بنابراین از خمیردندان مخصوص کودکان استفاده کنید. استفاده از خمیردندان به مقدار زیاد منجر به ایجاد لک در دندان‌ها می‌شود. بنابراین به کودک نوپای خود بیاموزید تا باقی‌مانده خمیردندان را از دهانش با آب دهان به بیرون تف کند. او نیازی ندارد برای خارج کردن باقی‌مانده خمیردندان دهانش را از آب پر کند.

مسواک زدن کل سطح دندان کودک نوپای خود را به‌تدریج آغاز کنید. سپس کم‌کم کل سطوح دندان‌ها را با مسواک پوشش دهید. زمانی که مشغول مسواک کردن دندان‌های او هستید با او صحبت کنید و برایش مراحل مسواک زدن و کارهایی که انجام می‌دهید را توضیح دهید. تا سن ۷ سالگی به همین روش ادامه دهید و در مسواک زدن دندان‌ها به او کمک کنید اما در این رده سنی سعی کنید مسئولیت مسواک زدن را بر عهده خودش بگذارید.

آموزش مسواک زدن به کودکان، تربیت کودک، سلامت کودک

برای آسان‌تر کردن آموزش مسواک زدن به کودکان از راهکارهای زیر کمک بگیرید:

1. بهتر است در هنگام مسواک زدن مثل زمانی که می‌خواهید به او غذا بدهید با کودک بازی کنید. سعی نکنید به‌زور دهان کودک را بازکنید. به او فرصت دهید تا عمل مسواک زدن را دوست داشته باشد. تعدادی هدیه و چیزهای تشویقی آماده کنید و زمانی که او اجازه داد شما دندان‌هایش را مسواک بزنید آن‌ها را به کودک بدهید.

2. به کودک اجازه بدهید خودش ابزار لازم را انتخاب کند. کودک را همراه خودتان به فروشگاه ببرید و به او اجازه بدهید مسواک و خمیردندانش را خودش انتخاب کند. مسواک‌هایی که دسته‌های رنگی دارند ممکن است برای شما جذابیتی نداشته باشند اما در مورد کودک مانند مشوقی برای مسواک زدن عمل می‌کنند. برای اینکه مطمئن شوید کودک طعم خمیردندان را هم دوست دارد، انتخاب آن را نیز به کودک بسپارید.

3. توقع زیادی از کودک نداشته باشید. به‌احتمال‌زیاد کودک شما قادر نخواهد بود فواصل بین لثه و دندان‌ها و شکاف‌های ریز را به‌خوبی تمیز کند. نگران نباشید چون در حال حاضر باید تمرکز شما بیشتر بر شکل‌دهی عادت مسواک زدن باشد و لازم نیست موقع آموزش مسواک زدن به کودکان در مورد تکنیک‌های صحیح مسواک زدن سختگیری کنید. هر چه کودک بیشتر تمرین کند، سریع‌تر پیشرفت خواهد کرد.

4. هنگام مسواک زدن دندان‌های کودک، سعی کنید این کار را به‌آرامی و بدون عجله انجام دهید تا لثه‌های او آزرده نشود. لطفا هرگز تهدید نکنید که اگر مسواک نزنی تو را پیش دندان‌پزشک می‌برم! در بسیاری از موارد، ریشه ترس کودکان در همین تهدیدها نهفته است.

5. به‌نوبت مسواک بزنید. اگر واقعا نگران این هستید که در روند یادگیری مسواک زدن و انتقال مسئولیت انجام آن به کودک، دندان‌های او به‌خوبی تمیز نمی‌شوند، می‌توانید به‌نوبت دندان‌های کودک را مسواک بزنید. مثلا می‌توانید مسئولیت شستن صبحگاهی دندان‌ها را به کودک بسپارید و شب‌ها خودتان این کار را انجام دهید. با این روش، کودک صبح‌ها فرصت دارد شستشوی دندان‌ها را تمرین کند و شب‌ها می‌تواند فن‌های صحیح مسواک زدن را از شما یاد بگیرد.

6. در هنگام آموزش مسواک زدن به کودکان همراه کودک مسواک بزنید. وارد عمل شوید و زمانی که کودک مشغول تمیز کردن دندان‌هایش است، او را همراهی کنید. همراهی با کودک ممکن است کودک را به‌صرف زمان بیشتر برای مسواک زدن تشویق کند و باعث شود دندان‌هایش را بهتر و دقیق‌تر مسواک بزند. علاوه بر این شب‌ها فرصت مناسبی هستند تا کودک عادت کند یک‌بار در روز و قبل از مسواک زدن، نخ دندان بکشد.

7. یک روش موثر این است که به کودک اجازه دهید که او دندان‌های شما را مسواک بزند. شما در طول این مدت باید بخندید و نشان دهید که او چه‌کار جالبی انجام می‌دهد.

7. استفاده از مسواک لرزشی باطری‌خور برای آموزش مسواک زدن به کودکان می‌تواند به فرآیند یادگیری مسواک زدن کمک کند. تازگی و ناشناخته بودن مسواک باطری‌دار، کودک را تشویق به مسواک زدن می‌کند. علاوه بر این، مسواک‌هایی وجود دارند که در زمان شستشوی دهان، موسیقی پخش می‌کنند و یا با تولید صدا به شما اعلام می‌کنند دو دقیقه تمام‌شده است.

8. یک مشوق پیدا کنید. از دندان‌پزشک کودک بخواهید به خاطر اینکه کودک دندان‌هایش را مسواک می‌زند، به او جایزه بدهد. تشویق از جانب فردی که منبع قدرت است و روپوش سفید به تن دارد، کودک نوپا را به ادامه این روند تشویق می‌کند.

9. می‌توانید اوایل کار آموزش مسواک زدن به کودکان دست کودک را بگیرید به نحوی که حرکت دست کودک برای مسواک زدن مناسب باشد. همچنین می‌توانید برای کمک به کودک جهت مشاهده دندان یا دندان‌هایی که در حال تمیز شدن هستند از آینه استفاده کنید.

10. نباید به کودک خود اجازه دهید با مسواک در دهان دور خانه بدود، زیرا این شرایط می‌تواند باعث وارد شدن آسیب برای کودک به صورت تصادفی شود.

11. درنهایت باید گفت که کودک در همه زمینه‌ها از پدر و مادر تقلید می‌کند. اگر شما مسئله مسواک زدن و بهداشت دهان را جدی بگیرید، مطمئن باشید کودک هم علاقه‌مند می‌شود از شما پیروی کند.

گردآوری: مجله اینترنتی بیا نی نی

2020/09/17

چرا مادران هندی کودک خود را تنبیه نمی کنند؟

پدر و مادرهای هندی بر این باورند که تنبیه کردن به تربیت کودک آنها کمکی نمی کند، حتی برای بازیگوش ترین بچه ها هم از مجازات اجتناب می کنند.

مادران هندی به تربیت کودک خود بسیار اهمیت می دهند و سعی می کنند طبق سنت های خود کودکانشان را آموزش دهند. آیین هندو، بودا و اسلام در این کشور در هم تنیده و پایه گذار بهترین سنت ها در این منطقه شده است. هندی ها حتی برای بازیگوش ترین بچه ها هم از مجازات اجتناب می کنند و دلایل خوبی برای چنین رویکردی وجود دارد.

1- روش محبت

کودکان در هند از بدو تولد یاد میگیرند که از هر نوع زندگی لذت ببرند. صبر و شکیبایی در بین آنها از اهمیت زیادی برخوردار است و به عنوان یک فضیلت اخلاقی محسوب می شود، در حالی که نشان دادن احساسات و تحریک پذیری و زودرنجی به عنوان یک رذیلت اخلاقی در نظر گرفته می شود. این دو اصل را برای تربیت کودک خود سر لوحه قرار می دهند.

2- کنترل اطلاعات

والدین هندی معمولا تماشای تلویزیون را به برنامه های مرتبط با هنر و آموزش محدود می کنند. امروزه چنین رویکردی برای تربیت کودک بسیار مهم است، آن هم در دوره ای که اینترنت و تلویزیون می تواند یک شخصیت منفی را تحت تاثیر قرار دهد و به شدت خطرناک باشد.

3- آداب معاشرت

برای زنان هندی قوانین و آداب معاشرت اهمیت خاصی دارد و آنها رفتارهای صحیح را به کودکان خود آموزش می دهند. مثلا در سن 2 سالگی اگر کودک با غذا بازی کند، بخشیده خواهد شد؛ اما در سالگی 10، چنین رفتاری تحمل نمی شود.

4- هدفگذاری برای یک نمونه خوب

پدر و مادر در هند یقین دارند که رفتار و عادت های کنونی آنها، در تربیت کودک آنها تاثیر مستقیمی دارد و در آینده ویژگی های شخصیتی فرزندانشان را تشکیل می دهد. به همین دلیل است که آنها جهت انجام یک کار فقط حرف نمی زنند، بلکه نشان می دهد که چطورآن را انجام می دهند. نسل های قدیمی نیز اغلب در این کار مشارکت می کنند، زیرا در هند ممکن است چند خانواده زیر یک سقف زندگی کنند.

5- ارتباط نزدیک با کودک

پزشکان هندی توصیه می کنند که گاهی مادر و کودک با هم بخوابند تا یکدیگر را احساس کنند و آرامش داشته باشند. اگر یک کودک مضطرب باشد، مادرش فورا او را به آغوش خود می گیرد.

6- فکر کردن با صدای بلند

اکثر آموزش های مدرسه در مورد معنویت و تحمل است. به کودکان آموزش داده میشود که افکار خود را بیان کنند و آنها را مورد بحث قرار دهند؛ دروس آنها شامل یوگا، حافظه و لبخند نیز هست. آنها نظام آموزش خود را بر می انگیزانند تا استعدادهای نهان را کشف کنند.

7- معلمان متعهد

معلمان هند باید بسیار متعهد باشند. آنها نمی توانند نارضایتی از خود نشان دهند یا هر کاری که خودشان می خواهند انجام دهند.

در هند برای بحث در مورد قوانین رفتاری معلمان جلسه تشکیل می شود، نه دانش آموزان.

8- بهتر از خود بودن

وظیفه اصلی هر دانش آموز هندی این است که خود را بهتر کند. هر ماه کارت های ویژه به دانش آموزان موفق داده می شود. بچه های هند تلاش می کنند که از خودشان بهتر باشند، نه شخص دیگری. این یکی روش های تربیت کودک است که در این کشور بسیار موفق عمل کرده است.

9- طرز برخورد صمیمانه

معلمان عشق و توجه خود را از دانش آموزان دریغ نمی کنند و محبت خود را به آنها نشان می دهند. آنها می توانند یک کودک را در آغوش بگیرند یا سر آنها را نوازش کنند. با این حال، هیچ بچه ای مورد استثنا قرار نمیگیرد که معلم بیش از حد به او علاقه نشان دهد، زیرا هر کودکی نیاز به تایید دارد.

مانند هر کشور دیگری، روش آموزش و پرورش در هند بر اساس اصول آموزشی مبتنی بر ذهنیت کشور است. با این حال، هیچ اشتباهی در آموزش و تدریس آنها وجود ندارد و فرزندان آنها به افراد سالم تر و شکیباتر و مهربانتری تبدیل می شوند.

گروه روانشناسی بیا نی نی