برچسب: جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی

سوال : آیا ناباروری بدون علت قابل درمان است؟

پاسخ : عوامل مختلفی ممکن است علت ناباروری باشند، اما ممکن است برای 1 زوج از هر 4 زوج، علت مشخصی برای ناباروری وجود نداشته باشد. در صورتی که زوجین کلیه آزمایش های مربوط به ناباروری را به طور کامل انجام داده باشند اما هنوز دلیل مشخصی برای ناباروری وجود نداشته باشد، ناباروری بدون علت یا ناباروری با علت ناشناخته تشخیص داده می شود.

برای آگاهی بیشتر از درمان ناباروری بدون علت به سراغ دکتر فاطمه خانی زاده، جراح و متخصص زنان زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر فاطمه خانی زاده یا دریافت نوبت از مطب دکتر فاطمه خانی زاده کلیک کنید.

از جمله علل شایع ناباروری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

علل مربوط به زنان

• مشکلات تخمک گذاری
• سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
• مشکلات تیروئید
• نارسایی زودرس تخمدان
• وجود زخم در دهانه رحم یا لوله های فالوپ
• مشکلات مخاط دهانه رحم
• فیبروم
• آندومتریوز
• بیماری التهابی لگن
• عقیم سازی
• عوارض جانبی داروها و برخی از درمان ها (مانند شیمی درمانی، داروهای نورولپتیک، اسپیرونولاکتون، مواد مخدر و …)

علل مربوط به مردان

• مشکلات مربوط به مایع منی و اسپرم (اختلال در تعداد، شکل و تحرک اسپرم)
• مشکلات مربوط به بیضه (مانند عفونت بیضه ها، سرطان بیضه، جراحی بیضه، وجود مشکلات مادرزادی در بیضه، بیضه های نزول نکرده و آسیب به بیضه ها)
• عمل وازکتومی
• اختلال انزال
• هیپوگنادیسم؛
• عوارض جانبی داروها و برخی از درمان ها (مانند شیمی درمانی، استروئیدهای آنابولیک، سولفاسالازین، بعضی از داروهای گیاهی، مواد مخدر و …)

ناباروری بدون علت

30٪ از زوج های نابارور در سراسر جهان به ناباروری بدون علت یا ایدیوپاتیک مبتلا می شوند. ناباروری با علت ناشناخته به فقدان دلیل بارز برای ناباروری زوجین و عدم توانایی زنان در باردار شدن بعد از حداقل 12 چرخه قاعدگی و رابطه جنسی محافظت نشده یا بعد از شش چرخه قاعدگی در زنان بالای 35 سال که ارزیابی های استاندارد برای آنها عادی است، اطلاق می شود. مطابق دستورالعمل انجمن باروری انسان و رویان شناسی اروپا (ESHRE)، آزمایش های لازم برای ناباروری بدون علت عبارتند از:

تجزیه و تحلیل مایع منی، ارزیابی فرآیند تخمک گذاری و فاز لوتئال و ارزیابی میزان باز بودن لوله های رحمی توسط روش های هیستروسالپنگوگرافی یا لاپاراسکوپی.

در مورد ارزش تست هایی مانند بیوپسی آندومتر، آزمایش ذخیره تخمدان (AMH)، تست پس از نزدیکی و سطح هورمون پرولاکتین سرم، نظرات جنجالی وجود دارد. ناتوانی ما در یافتن علت ناباروری زوجین به معنای عدم وجود اختلال نیست. باید تحقیقات گسترده ای در مورد سایر علل احتمالی ناباروری مانند اختلال عملکرد تخمدان و بیضه، کیفیت اسپرم و تخمک، نقص حمل و نقل در لوله های فالوپ، پذیرش آندومتر، عدم لانه گزینی و اندومتریوز انجام شود.

درمان ناباروری بدون علت

مدیریت زوج های نابارور با علت ایدیوپاتیک (علت نامشخص)، نیاز به درمان فردی دارد. چندین متغیر اصلی از جمله سن، مدت ناباروری، مدت زمان اقدام به درمان، هزینه ها و خطرات باید در انتخاب برنامه درمان ناباروری مناسب در نظر گرفته شوند.

• مدیریت انتظار

  میزان بارداری خود به خود در زوجین مبتلا به ناباروری بدون علت بیشتر از زوجینی است که دلایل مشخصی از ناباروری دارند. چندین مطالعه گزارش کرده اند که میزان بارداری خود به خود در زوج هایی با ناباروری بدون علت، طی سال اول 13-15 درصد بوده که این میزان در دو سال آینده به 35 درصد افزایش یافته است. علاوه بر این، این میزان می تواند در زوج های جوان تر در طی سه سال رابطه جنسی محافظت نشده و بدون انجام هیچ گونه درمان کمکی، به 80٪ برسد. میزان بارداری خودبخودی در موارد ناباروری بیش از 3 سال و در زنان بالای 30 سال به شدت کاهش می یابد. بنابراین، هنگامی که احتمال بارداری خود به خود برای یک زوج بسیار زیاد است، دیگر نیازی به درمان ناباروری نیست و بهترین برنامه برای آن ها مدیریت انتظار است. با این حال، مشکل اصلی برای درمان در این زوج ها عدم توافق پزشکان در زمینه مدیریت ناباروری بدون علت است.

• روش های کمک باروری

  اگر مدت طولانی مدیریت انتظار نتواند منجر به بارداری شود، القای تخمک گذاری توسط داروهای کلومیفن و لتروزول برای این زوج ها مؤثر نیست. همچنین چرخه لقاح بدون تحریک تخمدان (COH) فواید کمی برای آن ها خواهد داشت. بهترین درمان برای زوجین با ناباروی بدون علت، استفاده از روش های کمک باروری (مانند ای وی اف) است. این روش ها زمان بارداری را کوتاه می کنند و خطر بارداری های متعدد را کاهش می دهند.
  انواع روش های کمک باروری عبارتند از:

1. تلقیح داخل رحمی (IUI): این روش شامل قرار دادن اسپرم ها در رحم از طریق یک لوله پلاستیکی نازک است که از دهانه رحم عبور می کند. اسپرم ابتدا در یک ظرف جمع آوری و شسته می شوند و سپس بهترین و با کیفیت ترین نمونه های اسپرم (سریعترین اسپرم ها) انتخاب می شوند.
2. لقاح آزمایشگاهی (IVF یا ICSI): در روش لقاح آزمایشگاهی (IVF یا ICSI)، تخمک در خارج از بدن بارور می شود. جهت تحریک تخمدان ها برای تولید تخمک بیشتر از حد معمول، از داروهای باروری استفاده می شود. تخمک ها از تخمدان ها خارج شده و در آزمایشگاه با اسپرم بارور می شوند. سپس تخم بارور شده (جنین) برای رشد و نمو به داخل رحم بازگردانده می شود.
3. تخمک و اسپرم اهدایی: در صورت مناسب نبودن روش های کمک باروری ذکر شده، ممکن است استفاده از تخمک یا اسپرم اهدایی در درمان ناباروری مؤثر باشد. بارداری با تخمک اهدایی معمولاً با استفاده از روش های کمک باروری (IVF و ICSI) انجام می شود.

لازم به ذکر است که از طریق انجام تحقیقات بیشتر در مورد بیولوژی تولید مثل و افزایش دانش ما در مورد سلول های جنسی، لقاح، رشد جنین و لانه گزینی، قطعا گزینه های درمانی مؤثرتری در آینده برای زوج های نابارور به ویژه آن هایی که ناباروری با علت ناشناخته دارند، ارائه خواهد شد.

آیا در مورد شیردهی و مصرف داروها فکر می‌کنید؟ پس باید بدانید که داروها چگونه می‌توانند بر شیر مادر تاثیر بگذارند. در مورد مصرف قرص دمیترون در شیردهی هم اطلاعاتی به دست می‌آورید.

آیا همه داروها وارد شیر مادر می‌شوند؟
تقریبا هر دارویی که در خون شما وجود دارد، تا حدودی به شیر مادر منتقل می‌شود. معمولا در اکثر داروها این اتفاق در سطوح پایین رخ می‌دهد و هیچ خطری برای اکثر نوزادان ندارد.
اما استثنائاتی هم هست در نتیجه، هر دارویی باید جداگانه در نظر گرفته شود.

بله. قرار گرفتن در معرض دارو در شیر مادر بیشترین خطر را برای نوزادان نارس، نوزادان تازه متولد شده و نوزادانی که از نظر پزشکی ناپایدار هستند، یا کلیه‌هایشان ضعیف است، دارد.

آیا سلامت و سن کودک بر تحت تاثیر قرار گرفتن او در معرض داروهای موجود در شیر مادر تاثیر می‌گذارد؟
بله. قرار گرفتن در معرض دارو در شیر مادر بیشترین خطر را برای نوزادان نارس، نوزادان تازه متولد شده و نوزادانی که از نظر پزشکی ناپایدار هستند، یا کلیه‌هایشان ضعیف است، دارد.
این خطر در 6 ماهگی کودک و از آن بزرگ‌تر، کمترین میزان را دارد. زنانی که بیش از یک سال پس از زایمان شیر می‌دهند، معمولا مقادیر نسبتا کمتری شیر تولید می‌کنند. این اتفاق میزان انتقال دارو به شیر مادر را کاهش می‌دهد.
همچنین داروهای مصرفی در دو روز پس از زایمان به دلیل حجم محدود شیر مادر که در این مدت تولید می‌شود، در سطوح بسیار پایین به نوزاد منتقل می‌شود.

آیا هنگام مصرف دارو باید شیردهی را قطع کنم؟
مصرف بیشتر داروها در دوران شیردهی بی‌خطر است. همچنین، مزیت ادامه مصرف دارو برای یک بیماری مزمن در دوران شیردهی اغلب بر خطرات احتمالی آن برتری دارد.
با این حال، مصرف چند دارو در دوران شیردهی ایمن نیست. اگر دارویی مصرف می‌کنید که می‌تواند برای کودک مضر باشد، پزشک ممکن است یک داروی جایگزین را توصیه کند. یا ممکن است زمانی که دارو در شیر مادر در سطح پایینی قرار دارد، شیردهی را توصیه کند.

گاهی اوقات بسته به مدت زمانی که نیاز به مصرف دارو دارید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که شیردهی را به طور موقت یا دائم متوقف کنید.

گاهی اوقات بسته به مدت زمانی که نیاز به مصرف دارو دارید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که شیردهی را به طور موقت یا دائم متوقف کنید.
اگر از قبل اطلاع دارید، علاوه بر شیردهی، شیر دوشیده را برای استفاده در آن زمان ذخیره کنید.
اگر فقط به طور موقت نیاز به قطع شیردهی دارید، از یک پمپ شیر استفاده کنید تا شیر خود را حفظ کنید تا زمانی که بتوانید دوباره به نوزاد شیر بدهید.

هنگام مصرف دارو، شیری را که پمپاژ می‌کنید، دور بریزید.
اگر مطمئن نیستید که یک دارو با شیردهی سازگار است، یا نه، شیر ‌دوشیده‌شده را پمپ کنید، برچسب بزنید و تا زمانی که با پزشک خود مشورت کنید، آن را در یک فضای جداگانه نگهداری کنید.
اگر نیاز به قطع دائم شیردهی دارید (که غیرعادی است) از پزشک خود در مورد از شیر گرفتن نوزاد و انتخاب شیر خشک مناسب راهنمایی بگیرید.

مصرف چه داروهایی در دوران شیردهی بی‌خطر است؟
این لیستی از داروهای ایمن است، اما حتما قبل از مصرف آن‌ها با پزشک خود مشورت کنید.

1- مسکن‌ها

• استامینوفن
• ایبوپروفن
• ناپروکسن (فقط استفاده کوتاه‌مدت)
• داروهای ضد باکتریایی
• فلوکونازول
• میکونازول (در حداقل مقدار مصرف کنید)
• کلوتریمازول (در حداقل مقدار مصرف کنید)
• پنی‌سیلین‌ها مانند آموکسی‌سیلین و آمپی‌سیلین
• سفالوسپورین‌ها مانند سفالکسین
• آنتی‌هیستامین‌ها
• لوراتادین
• فکسوفنادین

2- ضد احتقان‌ها
داروهای حاوی سودوافدرین را با احتیاط استفاده کنید چون می‌تواند باعث کاهش شیر شود.

3- قرص‌های ضد بارداری
داروهای ضد بارداری که فقط حاوی پروژسترون هستند.
تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که روش‌های کنترل بارداری که از استروژن و پروژسترون استفاده می‌کنند (مانند قرص‌های ضد بارداری ترکیبی) بر تولید شیر تاثیر نمی‌گذارد.
برای زنان سالم، استفاده از قرص‌های ضدبارداری ترکیبی و سایر انواع ترکیبی از داروهای ضد بارداری هورمونی، یک ماه پس از زایمان اشکالی ندارد.

4- داروهای گوارشی

• فاموتیدین
  

  از مصرف داروهای غیر ضروری مانند داروهای گیاهی، ویتامین‌هایی با دوز بالا و مکمل‌های غیر معمول خودداری کنید.

• سایمتیدین

5- داروهای ضد افسردگی

• پاروکستین
• سرترالین
• فلووکسامین

آیا برای مصرف دارو به تایید پزشک خود نیاز دارم؟
اگر در حال شیردهی هستید و قصد دارید دارو مصرف کنید، با پزشک خود مشورت کنید.
از مصرف داروهای غیر ضروری مانند داروهای گیاهی، ویتامین‌هایی با دوز بالا و مکمل‌های غیر معمول خودداری کنید.
همچنین در مورد زمان‌بندی مصرف دارو و شیردهی از پزشک خود سئوال بپرسید.

اگر کودک به داروها واکنش نشان دهد، چه؟
هنگامی که دارو مصرف می‌کنید، مراقب هر گونه تغییر در عادات غذایی، خوابیدن، بی‌قراری یا بثورات پوستی کودک باشید. اگر متوجه تغییر رفتار کودک خود شدید، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

پرسش و پاسخ درباره مصرف قرص دمیترون در شیردهی
سئوال مخاطب بیا نی نی: پزشک عمومی برای تهوعم قرص دمیترون رو تجویز کرده. بچه من نه ماهه است و دارم شیرخودمو کمی بهش میدم. میتونم این قرص رو مصرف کنم؟

پاسخ دکتر مرجان قاجار،جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:
دوست عزیز منعی ندارد می‌توانید مصرف کنید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

روده اکوژن جنین در تصویربرداری سونوگرافی قبل از تولد تشخیص داده می‌شود که می‌تواند نشانگر تریزومی 21 باشد و علاوه بر آن چندین علت دیگر نیز دارد.
هنگامی که روده اکوژن جنین مشاهده می‌شود، باید در زمینه سایر ناهنجاری‌های مرتبط هم آزمایش‌هایی انجام شود.

روده اکوژن جنین چقدر رایج است؟
گزارش شده است که بین 0.2 تا 1.8 درصد جنین‌ها در سه ماهه دوم ممکن است روده اکوژن داشته باشند.

پاتولوژی روده اکوژن جنین
علت اکوژنیک روده جنین، نامشخص است، اگر چه تصور می‌شود که مربوط به از دست دادن آب از مکونیوم باشد.
توجه داشته باشید که مکونیوم در سه ماهه سوم می‌تواند اکوژنیک شود. همچنین این مشکل ممکن است ناشی از خونریزی داخل آمنیوتیک باشد و بیشتر در ربع پایین سمت راست جنین دیده می‌شود.

دلایل شناخته‌شده روده اکوژن جنین
دلایل شناخته‌شده روده اکوژن جنین عبارتند از:

• خونریزی داخل آمنیوتیک
  خونریزی داخل آمنیوتیک، یکی از شایع‌ترین علل اکوژنیک روده جنین محسوب می‌شود و ممکن است بعد از نمونه‌برداری آمنیوسنتز رخ دهد.
• تریزومی 21 (اختلالات ژنتیکی)
• عفونت سیتومگالوویروس داخل رحمی
• فیبروز سیستیک
• محدودیت رشد داخل رحمی

برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که روده اکوژنیک قبل از 30 هفتگی رخ می‌دهد.

• اشتباه دستگاه سونوگرافی

گاهی هم تنظیمات دستگاه سونوگرافی بالاتر از 8مگا هرتز تنظیم شده که به صورت اکوژن دیده می‌شود، در صورتی که اصلا این‌طور نیست.

درجه‎‌بندی روده اکوژن جنین
یک سیستم درجه‌بندی سونوگرافی برای ارزیابی میزان اکوژنیک بودن وجود دارد که این درجات را نشان می‌دهد:

• درجه 0: مشکلی وجود ندارد
• درجه 1: افزایش اکوژنی‌سیتی، اما کمتر از اکوژنیک استخوان
• درجه 2: اکوژنی‌سیتی برابر با استخوان
• درجه 3: اکوژنی‌سیتی بیشتر از است یعنی واندر مقایسه با کبد یا استخوان، بیش از حد بالا است

اگر تشخیص اینکه روده به اندازه استخوان اکوژنیک است، مشکل وجود داشته باشد، می توان میزان تصویر را به تدریج کاهش داد تا ببینیم کدام ساختار ابتدا از بین می‌رود.

اقدامات پس از مشاده روده اکوژن جنین
یک روده اکوژنیک جدا شده در 75درصد موارد با نتیجه طبیعی همراه است.
پس از مشاهده اولیه روده اکوژن جنین، لازم است اقداماتی مانند انجام سونوگرافی برای ارزیابی ناهنجاری‌های مرتبط، ارجاع به مشاوره ژنتیک، سرولوژی، آزمایش فیبروز سیستیک و انجام شود.

پرسش و پاسخ درباره روده اکوژن جنین
سوال مخاطب نی‎ نی‎‎ بان: من خانمی 26 ساله‌ام و بارداری اولم است. آزمایش غربالگری و سونو NT مرحله اول خوب بود. در سونو آنومالی گفتن اکوژنیسیته روده جنین بالاست، ولی جواب آزمایش خون غربالگری خوب بود.
می‌خواستم ببینم روده اکوژن به چه معناست و چه مشکلی در آینده برای جنین ایجاد می‌کند و اینکه آیا با این شرح امکان سندرم داون وجود دارد؟

پاسخ دکتر مرجان قاجار، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:
دوست عزیز روده اکوژن باید با توجه به سایر معیارهای دیگر مانند مقدار دقیق nt، جواب غربالگری نوبت اول و جواب غربالگری نوبت دوم و سایر عوامل بررسی و سنجیده شود.
نتیجه همه این عوامل نشان می‌دهد که روده اکوژن یا یافته‌ای بی‌اهمیت است، یا نیاز به آمینوسنتز است. این مشکل، گاهی اوقات هم با ناهنجاری‌های ژنتیکی همراه است.

زنان اغلب در مورد نحوه مراقبت از خود پس از جراحی زنان، از پزشک دستورالعمل‌هایی می‌خواهند. در بیا نی نی، درباره این موضوع و همچنین علت سوزش جای بخیه پس از جراحی شکمی صحبت می‌کنیم.
دستورالعمل‌هایی که پزشک ارائه می‌دهد به منظور جلوگیری یا تشخیص عوارض و همچنین سهولت روند بهبودی شماست.

مراقبت از زخم بعد از جراحی زنان و زایمان
در ادامه به به سئوالات متداول شما در مورد مراقبت‌های بعد از جراحی زنان می‌پردازیم.

جراحی شکم باز
خانم‌هایی که جراحی شکمی باز دارند، ممکن است زخم آن‌ها بخیه زده شود، یا این‌که برایشان از بخیه زیر پوست با نوار چسب (نوارهای استری) استفاده شود.
جراحی شکم باز را «لاپاروتومی» هم می‌نامند و معمولا برای جراحی‌هایی که نمی‌توان با روش کم‌تهاجمی (لاپاراسکوپی) انجام داد، مورد استفاده قرار می‎گیرد. این شرایط ممکن است شامل هیسترکتومی (برای شرایط خوش‌خیم یا سرطان) یا میومکتومی (برداشتن فیبروم رحم) باشد.
انواع خاصی از بخیه‌های پوست معمولا ظرف 7 تا 14 روز، حتی شاید قبل از خروج شما از بیمارستان برداشته شوند.
بخیه‌ها ممکن است قابل جذب باشند. که این نوع بخیه نیازی به بیرون کشیدن ندارد.
بخیه‌های زیر پوست یا داخل واژن، نیازی به برداشتن ندارند.

درباره مراقبت از محل جراحی 

• در صورت وجود پانسمان بانداژ بر روی محل جراحی، می‌توانید آن را 24 تا 48 ساعت پس از جراحی بردارید. جراح شما باید دستوراتی را در مورد زمان برداشتن پانسمان به شما بدهد.
• بانداژهای نواری می‌توانند تقریبا یک هفته پس از جراحی در خانه به آرامی برداشته شوند. خیساندن نوارها با یک پارچه گرم و مرطوب، یا دوش گرفتن ممکن است برداشتن نوارها را آسان‌تر کند.
• محل جراحی شکمی باید با دوش گرفتن تمیز نگه داشته شود. لازم نیست روی محل زخم صابون بزنید. شستشو با آب شیر کافی است و از مالش دادن ناحیه خودداری کنید.
• ظاهر زخم شما با گذشت زمان تغییر می‌کند و ممکن است تا یک سال به ظاهر اصلی خود نرسد.
• این ناحیه ممکن است بی‌حس یا حساس به لمس باشد که این موضوع هم طبیعی است.
• از کرم، پماد یا سایر مواد بر روی محل برش استفاده نکنید، مگر اینکه توسط جراح دستور داده شود.
• اگر جای زخم، قرمز به نظر می‌رسد بیش از یک یا دو قطره خون، چرک یا مایع از آن تخلیه می‌شود، یا باز شده است، باید با جراح خود تماس بگیرید.

جراحی لاپاراسکوپی
خانم‌هایی که جراحی تهاجمی شکم لاپاراسکوپی دارند، روی شکمشان برش‌هایی کوچک دارند که معمولا بخیه زده می‌شوند و باید در مطب برداشته شوند.
مراقبت از این برش‌ها همانند جراحی شکم باز است. جراحی لاپاراسکوپی برای بسیاری از انواع جراحی‌های زنان مورد استفاده قرار می‌گیرد که ممکن است شامل برداشتن کیست تخمدان، درمان اندومتریوز، برداشتن فیبروم رحمی یا هیسترکتومی باشد.

جراحی واژن
خانم‌هایی که جراحی واژن انجام می‌دهند، اغلب بخیه‌هایی در داخل واژن دارند که نیازی به برداشتن ندارد زیرا بخیه‌ها معمولا ظرف شش هفته جذب می‌شوند. طبیعی است که با جذب شدن بخیه‌ها مقداری خونریزی واژنی ملایم یا ترشحات واژن به رنگ صورتی تا قهوه ای یا زرد داشته باشید.

بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند فشار بر بافت‌ها را افزایش دهد. از بیشتر بیماران خواسته می‌شود اجسام سنگین را از روی زمین بلند نکنند. اگر نمی‌توانید وسیله‌ای را با یک دستتان بردارید، باید کمک بخواهید.

با جذب شدن بخیه‌ها، ممکن است تکه‌های نخ بخیه را روی لباس زیر یا دستمال توالت خود ببینید.

درد بعد از جراحی زنان و زایمان
حتما برای شما هم این سئوال پیش آمده: آیا درد خواهم داشت؟ بسیاری از جراحی‌های زنان با کمی درد، یا ناراحتی همراه است.
درد یا ناراحتی باید با گذشت زمان بهبود یابد و در صورت نیاز با داروهای ضد درد قابل کنترل است.
محل و شدت درد، بستگی به نوع عمل دارد. مثلا خانم‌هایی که عمل‌هایی را انجام می‌دهند که شامل برش پوست می‌شود (هیسترکتومی شکمی، لاپاراسکوپی) در ناحیه برش، درد دارند، در حالی که سایر جراحی‌هایی که در داخل رحم انجام می‌شود (هیستروسکوپی، برداشتن آندومتر) ممکن است با احساس گرفتگی (شبیه دردهای قاعدگی) همراه باشد.

درد نفخ

• شایع است که گاهی اوقات بعد از جراحی، احساس گرفتگی و نفخ در شکم ایجاد می‌شود که به دلیل تجمع گاز در روده‌ها است.
• این ناراحتی معمولا موقتی است و پس از عبور گاز یا دفع مدفوع برطرف می‌شود. اگر درد و نفخ شدید است یا برطرف نمی‌شود، باید با جراح خود تماس بگیرید.
• خانم‌هایی که جراحی لاپاراسکوپی انجام می‌دهند ممکن است به خاطر گاز بی‌هوشی مورد استفاده حین عمل جراحی، دچار درد شانه شوند.
• درد شانه می‌تواند چند روز طول بکشد.

با درد چه کار کنم؟
برخی از خانم‌ها برای اجتناب از موقعیت‌هایی که باعث درد می‌شود، از یک پتو یا بالش تاشو استفاده می‌کنند.
یک بطری آب گرم یا پد گرم‌کننده هم می‌تواند در بالای شکم استفاده شود.
مراقب باشید پوستتان نسوزد. برای پیشگیری از سوختن پوست، از یک حوله یا پارچه بین بطری و شکمتان استفاده کنید.
شما می‌توانید برای برطرف شدن درد در صورت نیاز داروهای مسکن مصرف کنید.

خونریزی واژن بعد از جراحی زنان و زایمان
ممکن است چند هفته پس از جراحی زنان (مانند هیستروسکوپی، جراحی دهانه رحم یا واژن، هیسترکتومی) لکه‌بینی یا خونریزی ملایم واژن داشته باشید.
گاهی اوقات (به‌ویژه در هفته اول پس از جراحی)، ممکن است هنگام ایستادن یا بعد از ادرار کردن، خونریزی شدید یا لخته خون ایجاد شود.
در صورت شدید بودن خونریزی (یعنی خیس شدن کامل یک پد بزرگ ظرف یک ساعت) با پزشک خود تماس بگیرید.
می‌توانید از پد استفاده کنید، اما تا زمانی که پزشک به شما نگوید نباید از تامپون استفاده کنید.

فعالیت بعد از جراحی زنان و زایمان

• احساس خستگی برای یک یا دو روز پس از جراحی طبیعی است، به‌ویژه اگر از بیهوشی عمومی استفاده شده باشد.
• اگر عمل جراحی بزرگی داشته‌اید، ممکن است مدت طولانی‌تری احساس خستگی کنید. چند چرت کوتاه در طول روز یا استراحت هنگام خستگی، می‌تواند مفید باشد.
• در حالی که استراحت مهم است، چند بار پیاده‌روی در طول روز هم اهمیت دارد. پیاده‌روی به جلوگیری از عوارضی مانند لخته شدن خون، ذات‌الریه و نفخ کمک می‌کند.
• به محض اینکه انجام پیاده‌روی برایتان راحت شد، می‌توانید فعالیت‌های عادی روزانه خود را از سر بگیرید.
• راه رفتن و بالا رفتن از پله‌ها هم خوب است. تا جایی که می‌توانید سطح فعالیت خود را به تدریج افزایش دهید.
• سایر فعالیت‌ها مثل ورزش را می‌توان به تدریج و در صورت تمایل از سر گرفت که به نوع عمل جراحی و محدودیت‌های شما بستگی دارد.

آیا می‌توانم دوش بگیرم یا حمام کنم؟
دوش گرفتن مجاز است، اما تا زمانی که پزشک نگوید از خوابیدن در وان و شنا پرهیز کنید.

آیا محدودیتی درباره چیزهایی که می‌توانم بلند کنم، وجود دارد؟

• بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند فشار بر بافت‌ها را افزایش دهد. از بیشتر بیماران خواسته می‌شود اجسام سنگین را از روی زمین بلند نکنند.
• اگر نمی‌توانید وسیله‌ای را با یک دستتان بردارید، باید کمک بخواهید.
• به طور کلی برای بلند کردن اجسام سنگین به مدت شش هفته پس از جراحی شکم یا واژن (هیسترکتومی) و به مدت یک یا دو هفته پس از جراحی با برش‌های کوچک‌تر (لاپاراسکوپی) محدودیت دارید.

آیا می‌توانم رانندگی کنم یا به مسافرت بروم؟

• تا زمانی که نمی‌توانید به راحتی حرکت کنید و به داروهای ضد درد نیاز دارید، نباید با ماشین رانندگی کنید.
  می‌توانید سوار ماشین شوید، اما از کمربند ایمنی استفاده کنید.
• برخی از جراحان توصیه می‌کنند از سفرهای طولانی‌مدت با ماشین، قطار یا هواپیما در دو هفته اول پس از جراحی‌هایی مانند هیسترکتومی خودداری کنید.

چه زمانی می‌توانم به محل کارم برگردم؟
زمانی که حداقل درد را دارید و می‌توانید کارهای خود را انجام دهید، می‌توانید به محل کار خود بازگردید.

علت سوزش جای بخیه چیست؟ آیا خطر دارد؟
پرسش مخاطب بیا نی نی: من 24سال دارم.  4سال پیش یک جراحی شکمی داشتم که مربوط به بارداری خارج رحم بود و الان 15 هفته باردارم. در محل بخیه های جراحی سوزش دارم. علت آن چیست و آیا برای جنین ضرر دارد؟
 
پاسخ دکتر مرجان قاجار، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:
دوست عزیز به هر حال مربوط به تغییرات دوران بارداری است، در این دوران رحم بزرگ و پوست بدن کشیده می‌شود. طبیعی است و جای نگرانی وجود ندارد.

سوال : زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین؟

پاسخ : سوالی که خیلی زیاد از متخصصان زنان پرسیده میشود این است که زایمان سزارین بهتر است یا طبیعی؟ پاسخ به این سوال گسترده است و برای همه نمیتوان یک نسخه ثابت را پیچید. باید هر فرد دقیق مورد بررسی قرار بگیرد تا مشخص شود برای هر نفر کدام روش زایمان بهتر است.
برای تشخیص روش زایمان اندازه لگن مادر، اندازه جنین، شرایط اکسیژن رسانی به جنین در رحم مادر، وضعیت قرارگیری جنین و … مورد بررسی قرار میگیرد.

برای آگاهی بیشتر از زایمان طبیعی یا سزارین به سراغ دکتر شایسته افتخاری توکلی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر شایسته افتخاری توکلی یا دریافت نوبت از مطب دکتر شایسته افتخاری توکلی کلیک کنید.

هنگام بارداری، ممکن است پدر و مادر با سؤالات زیادی مواجه شوند. چه اسمی انتخاب کنند؟ چه بیمارستانی برای وضع حمل مناسب‌تر است؟ و سؤالاتی از این قبیل. اما یکی از مهم‌ترین مسائلی که با آن روبه‌رو هستند، انتخاب روش زایمان است.
ایمنی مادر و نوزاد، مهم‌ترین مسئله هنگام زایمان است. در اکثر موارد زایمان طبیعی پیشنهاد می‌شود؛ اما اگر روش طبیعی برای مادر و نوزاد خطرناک باشد، پزشک متخصص زنان و زایمان، روش سزارین را انتخاب خواهد کرد.

مزایای زایمان طبیعی برای مادر چیست؟

تولد یک روند طبیعی و فیزیولوژیک است. یکی از مهم‌ترین مزایایی که زایمان طبیعی در برابر سزارین دارد، مدت بستری کمتر بعد از آن است. مدت زمان بستری برای زایمان طبیعی ۲۴ تا ۴۸ ساعت بوده که برای سزارین تا چهار روز است.
پس از زایمان طبیعی، مادر معمولا قادر به نگهداری از کودک خود و شروع به پرستاری زودتر نسبت به سزارین است.

تاثیر زایمان طبیعی بر کودکان چیست؟

در این روش مادر و کودک قادر خواهند بود که زودتر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و رابطۀ پوست به پوست مادر و کودک و شیردهی زودتر شروع شود.
تولد طبیعی می‌تواند به بیرون کردن مایع را از ریه‌های کودک کمک کرده و از بروز مشکلات تنفسی پیشگیری کند. در طول زایمان، نوزاد یک دوز مفید باکتری خوب دریافت کرده که این باکتری‌ها به تقویت سیستم ایمنی نوزاد کمک کرده و از دستگاه گوارش محافظت می‌کنند.

سزارین چگونه انجام می‌شود؟

زایمان سزارین روشی‌ست که در آن برای تولد نوزاد، شکم و رحم مادر برش داده می‌شود. این فرایند زمانی انجام می‌شود که ایمن‌تر از زایمان طبیعی برای مادر، کودک یا هر دو باشد. طی آن برش در قسمت پایین شکم و رحم به صورت عمودی یا افقی ایجاد می‌شود. در اغلب موارد برش عرضی رحم انجام می‌شود، زیرا به خوبی بهبود می‌یابد و خونریزی کمتری درپی دارد.
برش‌های عرضی رحم همچنین باعث افزایش احتمال زایمان طبیعی در حاملگی آینده می‌شود. با این حال، نوع برش بستگی به شرایط مادر و جنین دارد.

در چه مواردی سزارین توصیه می‌شود؟

• درصورت دوقلو یا چندقلو بودن فرزند
• شرایط خاص مادر مانند داشتن دیابت، فشار خون بالا، ابتلا به ایدز و هرپس تناسلی
• کودک نچرخیده باشد (در این حالت سرنوزاد بالا و پاها به سمت پایین است)
• سزارین‌های قبلی
• انتخاب والدین
• در برخی موارد که مادر بر اثر داشتن یک زایمان طبیعی در گذشته دچار عوارضی شده است نیز سزارین انتخاب خواهد شد.
• داشتن شرایط خاص پزشکی مانند نبود اکسیژن کافی برای نوزاد یا عدم پیشرفت وضع حمل نیز باعث می‌شود که این روش، جایگزین زیمان طبیعی شود. ممکن است دلایل دیگری وجود داشته باشد که متخصص زنان و زایمان سزارین را توصیه کند.

آیا سزارین خطر دارد؟

سزارین یک جراحی بزرگ بوده که شامل برش (بریدن) در شکم مادر باردار و بیرون آوردن نوزاد از رحم است.
به علاوه زمانی که مادر برای تولد نوزاد خود از روش سزارین استفاده می‌کند، برای روش‌های وضع حمل بعدی باید با متخصص زنان و زایمان مشورت کند. سایر خطرهای سزارین عبارتند از:

• خونریزی
• جداشدن غیرطبیعی جفت، به ویژه در زنان با سزارین قبلی
• آسیب به مثانه یا روده
• عفونت در رحم
• عفونت زخم
• مشکل ادراری یا عفونت مجاری ادراری
• تأخیر در عملکرد روده
• لخته شدن خون

آیا می‌توان بعد از سزارین، زایمان طبیعی انجام داد؟

اکثر خانم‌ها که سزارین داشته‌اند ممکن است قادر به زایمان طبیعی در بارداری بعدی باشند. اگر معیارهای زیر را بدست آورید، شانس تولد طبیعی پس از سزارین بسیار افزایش می‌یابد:

• برش عرضی روی شکم که در سزارین قبلی ایجاد شده، کوچک باشد.
• لگن مادر برای زایمان طبیعی کوچک نباشد.
• فرزندان درون شکم چند قلو نباشند.