نحوه استفاده از انواع دندان گیر‌ و مزایا و معایب هرکدام

نحوه استفاده از دندان گیر
در زمان انتخاب دندان گیر مناسب باید به جنس آن و کاربردی بودنش توجه داشته باشید. برای استفاده از دندان گیر، نوعی را انتخاب کنید که هم خارش لثه‌های نوزاد را کم کند و هم برایش سرگرم کننده باشد.

نحوه استفاده از دندان گیر
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – نوزاد شما نیز دچار خارش لثه شده و می‌خواهد دندان دربیاورد؟ شاید به فکر خرید دندان‌ گیر برای او افتاده‌اید، اما می‌خواهید دقیقا بدانید نحوه استفاده از دندان گیر چگونه است؟ آیا دندان گیر برای سلامتی نوزاد خطری در پی دارد یا می‌توان با خیال راحت از آن استفاده کرد؟ اولین چیزی که باید درباره دندان گیر بدانید این موضوع است که برای نوزادان ۴ تا ۷ ماهه مناسب است؛ درست همان وقتی که دندان‌های نوزاد شروع به رشد می‌کنند و می‌خواهند لثه را شکافته و جوانه بزنند. البته این یک نسخه کلی نیست و بعضی از نوزادان ممکن است دیرتر دندان در بیاورند. در این بخش از بیا نی نی درباره دندان گیر و مزایا و معایب آن سخن خواهیم گفت؛ سپس انواع دندان گیر‌های موجود در بازار را معرفی می‌کنیم و می‌گوییم که بهترین نمونه دندانگیر برای نوزادان کدام است.
 

مزایای استفاده از دندان گیر

دندان در آوردن بخشی از زندگی هر نوزاد است و مادران باید قبل از شروع این مرحله درباره آن دانش کافی داشته باشند. دندان‌ها برای این که بیرون بیایند، به لثه نوزاد فشار زیادی وارد می‌کنند. همین باعث می‌شود که نوزاد احساس خارش در لثه‌هایش داشته و بی‌قرار شود؛ برای غلبه بر این بی‌قراری، می‌توان از دندان گیر استفاده کرد.
نوزاد دندان گیر را روی لثه‌هایش می‌کشد و همین باعث می‌شود که خارش لثه‌ها کمتر شده و با دندان گیر سرگرم شود. اگر دندان گیری که می‌خرید رنگی باشد، نوزاد با رنگ‌ها آشنا شده و مهارت‌های شناختی وی تقویت پیدا می‌کند. البته مزایای دندان گیر تنها به همین جا ختم نمی‌شود. اگر دندان گیر در دسترس نوزاد باشد، او هر چیزی را برای مهار کردن خارش لثه‌هایش استفاده نخواهد کرد؛ بنابراین احتمال وارد شدن مواد آلوده به دهان و بدن نوزاد کمتر می‌شود.
 
مزایای دندان گیر
 

معایب استفاده از دندان گیر

مهم‌ترین عیب استفاده از دندان گیر، مربوط به دندان گیر‌هایی است که از جنس پلاستیک ساخته می‌شوند. تحقیقات نشان می‌دهد که در مواد پلاستیکی از جمله دندان گیر، بیس فنول یا BPA وجود دارد. این ترکیب شیمیایی بسیار خطرناک هستند و روی سلامتی انسان و مخصوصاً نوزادان تأثیر بسزایی دارند.
از دیگر معایبی که برای دندان گیر‌ها استفاده شده، می‌توان به وجود مایع درون دندان گیر اشاره کرد. در صورتی که دندان گیر حاوی مایع خاصی باشد، احتمال دارد که در تماس با لثه نوزاد پاره شود و مواد مورد نظر موجب مسمومیت یا خفگی نوزاد شوند.
دندان گیر‌هایی که کوچک هستند یا از بخش‌های مختلف ساخته شده‌اند هم سلامت نوزاد را به خطر می‌اندازند. به همین دلیل توصیه می‌شود که تا حد امکان از این دندان گیر‌ها استفاده نکنید.
مورد دیگری که به عنوان معایب دندان گیر به آن اشاره شده، آلوده شدن دندان گیر در تماس با محیط اطراف است. با توجه به این که دندان گیر مرتب در دست نوزاد است، احتمال دارد که بار‌ها آن را به زمین بیاندازد یا به جا‌های مختلف بمالد و درون دهانش بگذارد. برای پیشگیری از این کار می‌توانید دندان گیر را به گوشه‌ای از لباسش وصل کنید. البته در هر صورت باید مرتب دندان گیر را با آب گرم ضد عفونی کنید تا میکروب‌های آن از بین برود.
 
انواع دندان گیر
 

انواع دندان گیر و معرفی بهترین نمونه آن

دندان گیر‌ها در نمونه‌های مختلف تولید می‌شوند. در اینجا انواع دندان گیر که بیشتر از مدل‌های دیگر رایج هستند را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

۱. دندان گیر پلاستیکی

همان‌طور که گفتیم در ترکیبات دندان گیر‌های پلاستیکی ماده شیمیایی وجود دارد که برای سلامت نوزاد مضر است. از جمله عوارضی که ماده مرسوم BPA روی نوزادان دارد، می‌توان به افزایش خطر ابتلا به اوتیسم، دیابت و سرطان اشاره کرد. امروزه این دندان گیر‌ها کمتر از سایر مدل‌ها استفاده می‌شوند.

۲. دندان گیر سیلیکونی

دندان گیر‌های سیلیکونی جایگزین خوبی برای دندان گیر‌های پلاستیکی هستند. این دندان گیر‌ها ساختاری نرم دارند. به همین خاطر لثه‌های لطیف کودک موقع استفاده از آن‌ها صدمه نمی‌بیند. دندان گیر‌های سیلیکونی هیچ خطری برای سلامتی کودک ندارند.
تنها مشکلی که برای این دندان گیر‌ها ذکر شده این است که بافت نرم دندان گیر موجب جذب پشم و کرک به آن می‌شود. این کرک‌ها وارد بدن کودک می‌شوند و ممکن است برای وی مشکل جدی ایجاد کنند. به همین خاطر است که دندان گیر‌های سیلیکونی هم نتوانسته‌اند محبوبیت زیادی در بین کاربران پیدا کنند.

۳. دندان گیر‌های پارچه‌ ای

نوع خاصی از دندان گیر‌ها وجود دارد که از جنس پارچه هستند. این دندان گیر‌ها از کتان خالص ساخته می‌شوند تا هیچ گونه حساسیت و آلرژی برای نوزاد ایجاد نشود.
با وجود این که دندان گیر‌های پارچه‌ای رنگ بندی‌ها و طراحی‌های خاص خودشان را دارند و نوزادان جذب آن‌ها می‌شوند، اما شستشوی این مدل دندان گیر‌ها سخت است و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده کنید.

۴. دندان گیر‌های چوبی

دندان گیر‌های چوبی محبوب‌ترین و سالم‌ترین دندان گیر‌های موجود در بازار هستند. این دندان گیر‌ها مشکلات دندان گیر‌های دیگر را ندارند.
چوب آلودگی‌های محیط را به خودش جذب نمی‌کند و شستشو و ضد عفونی کردن آن راحت است. همچنین هیچ ماده سمی در چوب وجود ندارد که موجب به خطر افتادن سلامتی نوزاد شود.
البته موقع انتخاب دندانگیر چوبی حتماً به این موضوع توجه کنید که، موقع پرداخت چوب از مواد شیمیایی مضر استفاده نشده باشد. همچنین به دندان گیر خوب نگاه کنید که صاف باشد و هیچ گونه تراشه یا خردگی در چوب نباشد. چرا که تراشه یا خراش چوب می‌تواند به نوزاد صدمه بزند.
 

معرفی مدل‌ های دندانگیر

برای اینکه کودک راغب باشد که از دندان گیر استفاده کند، می‌توانید دو یا چند مدل از دندان گیر‌های موجود در بازار را برایش بخرید. در اینجا انواع مدل‌های دندان گیر را برای آشنایی بیشتر معرفی کرده‌ایم.
  • دندان گیر حلقه‌ای
  • دندان گیر گردنبندی
  •  دندان گیر گیره دار
  • دندان گیر مدل دستکش
  • دندان گیر صدادار
  • دندان گیر‌های چند مرحله‌ای (برای استفاده در بازه‌های زمانی مختلف دندان دار شدن نوزاد)
  •  دندان گیر‌های جدید به شکل یک تکه پیتزا و…
  •  دندان گیر اسباب بازی

 

مدل های مختلف دندان گیر

 

سخن آخر

دندان در آوردن نوزاد، یکی از مراحل دشوار در زندگی او است. در این مرحله نوزاد بی‌قرار است و دائماً می‌خواهد هر چه به دستش می‌رسد را به سمت دهانش ببرد. برای این که بتوانید خارش لثه‌های فرزندتان را کم کرده و آرامش را به او هدیه کنید، می‌توانید یک دندان گیر خوب خریداری کنید. 
دندان گیری که می‌خواهید بخرید نباید حاوی مواد مضر شیمیایی باشد. همچنین توجه به این نکته ضروری است که دندان گیر نباید تکه تکه شود و خطری برای نوزاد در پی داشته باشد. دندان گیری را بخرید که ایمن است و قیمت مناسبی دارد. این دندان گیر نباید خیلی بزرگ یا خیلی کوچک باشد. انتخاب اندازه مناسب دندان گیر استفاده از آن را برای نوزاد آسان می‌کند.
در بین مدل‌های مختلف دندانگیر، دندان گیر‌های چوبی کیفیت ساخت بهتری داشته‌اند و ضرر آن‌ها برای نوزاد کمتر بوده است؛ بنابراین موقع خرید دندان گیر حتماً به نمونه‌های چوبی هم توجه کنید.

اگر می‌خواهید درباره دندان درآوردن نوزاد اطلاعات بیشتری به دست بیاورید، به شما پیشنهاد می‌کنیم که مقالات «تب دندان در آوردن نوزاد را چگونه تشخیص دهیم؟» و «چگونه درد دندادن درآوردن نوزاد را تسکین دهیم؟» را نیز در بیا نی نی مطالعه کنید.

علت مدفوع شل و آبکی نوزاد چیست و چگونه درمان می‌شود؟

مدفوع شل و آبکی نوزاد؛ علل و راه‌های درمان
اسهال هرگز نشانه‌ی خوبی نیست؛ اما برای کودکان یا نوزادان به مراتب خطرناک‌تر بوده و حتی گاهی زندگی آن‌ها را تهدید می‌کند. مدفوع شل و آبکی نوزاد خود را سریعاً به پزشک اطلاع دهید.

  • علت مدفوع شل و آبکی نوزاد
  • اثرات مدفوع شل و آبکی نوزاد
  • درمان مدفوع شل و آبکی نوزاد
  • تغذیه کودک مبتلا به اسهال
  • جلوگیری از بثورات پوشک
  • چه زمانی باید با پزشک تماس بگیریم؟

  • مدفوع شل و آبکی نوزاد

    مدفوع یک کودک نرمال نرم و شل است. از آنجا که تعداد دفعات تخلیه مدفوع در نوزادان زیاد است و حتی گاهی پس از هر بار تغذیه اتفاق می‌افتد، شاید تشخیص اسهال برای مادر کم تجربه کار راحتی نباشد. نوزاد مبتلا به اسهال در هر بار تخلیه، حجم بیشتری مدفوع را دفع می‌کند.

    مدفوع شل و آبکی نوزاد؛ علل و راه‌های درمان

    علت مدفوع شل و آبکی نوزاد

    اسهال نوزادان معمولاً برای مدت طولانی ماندگار نیست و پس از مدتی به خودی خود از بین می‌رود. عوامل متعددی که می‌توانند باعث اسهال کودک شوند، عبارت‌اند از:

    • عفونت ویروسی، باکتریایی یا انگلی: این میکروب‌ها از طریق تماس با مواد غذایی و آب آلوده یا با لمس سطوح میکروبی وارد بدن نوزاد می‌شوند.
    • حساسیت غذایی: تغییر در رژیم غذایی کودک یا تغییر در رژیم غذایی مادر شیرده
    • حساسیت به داروها: استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها توسط کودک یا توسط غذایی مادر شیرده
    • نوشیدن آب میوه زیاد
    • مسمومیت
    • بیماری‌های نادر مانند فیبروز کیستیک


    علائم مدفوع
    شل و آبکی نوزاد

    اسهال باعث می‌شود بدن بخش قابل توجهی از آب و مواد معدنی خاصی به نام الکترولیت را از دست بدهد؛ در نتیجه بدن نوزاد کم‌آب می‌شود. توجه داشته باشید که بدن نوزاد طی ۱ یا ۲ روز اسهال مداوم فوراً خشک و کم‌آب می‌شود. در صورت مشاهده این علائم کم آبی در شیرخوار خود با پزشک کودک تماس بگیرید:

    • ادرار کمتر (پوشک خیس کمتر)
    • گریه زیاد و لج کردن
    • خشکی دهان
    • گریه بدون اشک
    • خواب آلودگی و رخوت غیرطبیعی
    • فرورفتگی نرم روی سر کودک
    • چشمان گود افتاده
    • پوست خشک و غیر الاستیک (وقتی به آرامی می‌گیرید و رها می‌کنید، به جای خود بازنمی‌گردد)
    • تب بالا
    • شکم درد
    • خون یا خلط در مدفوع نوزاد
    • استفراغ

     

    علائم مدفوع شل و آبکی نوزاد

     

    درمان مدفوع شل و آبکی نوزاد

    ۱. داروهای ضد اسهال

    عموماً مصرف داروهای ضد اسهال بدون نسخه برای کودکان و نوزادان توصیه نمی‌شود؛ اما پزشک شما ممکن است برای درمان عفونت باکتریایی یک آنتی‌بیوتیک یا برای درمان عفونت انگلی یک داروی ضد انگل تجویز کند. 

    ۲. تزریق وریدی مایعات

    نوزادان مبتلا به اسهال شدید آب بدن آنان تا حد زیادی کم شده، باید برای تزریق وریدی مایعات به بیمارستان بروند.

    ۳. محلول هیدراتاسیون خوراکی

    برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که به کودک خود محلول هیدراتاسیون خوراکی بدهید. این محصولات در سوپر مارکت‌ها و داروخانه‌ها در دسترس همگان قرار داند و مایعات و الکترولیت موجود در آن‌ها کم‌آبی بدن نوزاد را جبران می‌کند.

    ۴. مواد غذایی ملین

    اگر کودک شما غذاهای جامد نیز میل می‌کند، بنا به توصیه پزشک تا زمان متوقف شدن اسهال، مواد غذایی فیبردار مانند موز، سیب و غلات برنج را به کودک بخورانید. مادران شیرده نیز باید با تغییر رژیم غذایی خود اسهال نوزاد را کنترل کنند.

    ۵.  جلوگیری از شیوع عفونت

    توجه داشته باشید که اسهال ناشی از عفونت ویروسی یا باکتریایی بسیار مسری است. هر بار که پوشک کودک را عوض می‌کنید، دست‌های خود را با آب گرم و صابون بشویید تا از شیوع عفونت جلوگیری شود؛ سپس محل تعویض پوشک را تمیز و ضدعفونی کنید.

    ۶. نوشیدن مایعات به اندازه کافی

    اطمینان حاصل کنید که کودک روزانه به اندازه‌ی کافی مایعات دریافت می‌کند:

    • تغذیه با شیر مادر به جلوگیری از اسهال کمک می‌کند و کودک مبتلا به اسهال سریع‌تر بهبود می‌یابد.
    • اگر از فرمول استفاده می‌کنید، تا حد امکان و تحت نظر پزشک آن را مغذی کنید.
    • اگر کودک کماکان بین وعده‌های غذایی تشنه به نظر می‌رسد، در رابطه با برخی سرم‌های خوراکی مانند پدیالیت یا اینفالیت که حاوی الکترولیت هستند، با پزشک خود مشورت کنید.
    • سعی کنید هر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه ۱ اونس (۲ قاشق غذاخوری یا ۳۰ میلی‌لیتر) پدیالیت یا اینفالیت به کودک بدهید.
    • اگر کودک شما بالا می‌رود، هر بار مقدار کمی مایعات به او بدهید. با یک قاشق چای‌خوری (۵ میلی‌لیتر) در هر ۱۰ الی ۱۵ دقیقه شروع کنید. هرگز به هنگام استفراغ به کودک غذای جامد ندهید.

    بدون مشورت با پزشک به نوزاد داروی ضد اسهال نخورانید.


    تغذیه کودک
    مبتلا به اسهال

    اگر کودک غذاهای جامد می‌خورد، با غذاهایی که هضم آن‌ها برای معده راحت‌تر است شروع کنید، غذاهایی مانند:

    • موز
    • نان تست
    • ماکارونی
    • غلات

    از دادن برخی مواد غذایی که اسهال نوزاد را بدتر می‌کنند، خودداری کنید. غذاهایی از قبیل:

    • غذاهای چرب
    • غذاهایی که فیبر زیادی دارند
    • محصولات لبنی مانند شیر و پنیر
    • شیرینی‌هایی مانند کیک، کلوچه و نوشابه

     

    جلوگیری از بثورات پوشک

    گاهی اسهال باعث بروز بثورات پوشک می‌شود که نوعی التهاب و قرمزی ناشی از پوشک است. برای جلوگیری از بثورات پوشک:

    • تعویض پوشک کودک را به طور مرتب و اصولی انجام دهید.
    • مقعد کودک را با آب بشویید و از دستمال مرطوب استفاده کنید.
    • بگذارید خیسی مقعد کودک به طور طبیعی خشک شود.
    • از کرم پوشک استفاده کنید.
    • دستان خود را به خوبی بشویید تا خودتان و سایر افراد خانواده به بیماری میکروبی کودک مبتلا نشوید.

     

    مدفوع شل و آبکی نوزاد به علت بثورات پوشک


    چه زمانی باید با پزشک تماس بگیریم؟

    به محض مشاهده مدفوع شل و آبکی در کودکان زیر ۳ ماه با پزشک تماس بگیرید. همچنین:

    • تب و اسهال که بیش از ۲ تا ۳ روز طول کشیده است
    • بیش از ۸ بار تخلیه مدفوع طی ۸ ساعت
    • استفراغی که بیش از ۲۴ ساعت ادامه دارد
    • اسهال حاوی خون، مخاط یا چرک
    • درد معده کودک


    کلام آخر

    همانطور که اشاره کردیم، طبیعی است که مدفوع نوزاد (خصوصاً طی ۲ ماه اول زندگی) شل و آبکی باشد؛ اما اگر علائم ذکر شده در این مطلب را مشاهده کردید، بی درنگ به دنبال درمان آن باشید. آشنایی با دیگر روش‌های درمانی اسهال کودکان به صورت پزشکی و خانگی نیز به شما در این شرایط کمک خواهد کرد. اگر این مطلب برای شما مفید بود یا تجربه بیشتری در این زمینه دارید، دانسته‌های خود را با ما و همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید. از همراهی شما سپاس‌گزاریم.


    برگرفته از: webmd و medlineplus

    پرپشت شدن موی نوزاد با ۱۱ راهکار موثر

    پرپشت شدن موی نوزاد با ۱۱ راهکار موثر
    پرپشت شدن موی نوزاد یکی از دغدغه‌های والدین در اولین ماه‌های تولد است. برخی از روش‌ها مانند باز کردن گره موها، ماساژ روغن روی پوست سر، استفاده از شامپوی کودک، استفاده از آلوورا، ژلاتین و… در افزایش رشد موی نوزادان و پرپشت شدن موی آن‌ها موثر است.

    پرپشت شدن موی نوزاد با ۱۱ راهکار موثر
     

    ۱۱. نکات دیگر

    با بکار بستن نکات زیر، به پرپشت شدن موی نوزاد خود کمک کنید:

    • مو‌های کودک را شل ببندید. بستن کش مو‌های سفت و بافتن مو‌های کودک موجب آسیب رساندن به ریشه مو و آمدن فشار به ساقه مو‌ها می‌شود.
    • رژیم غذایی کودک را به یکباره تغییر ندهید. به آرامی مواد مغذی را وارد رژیم غذایی کودک کنید و منتظر مشاهده نتیجه آن باشید.
    • ماست را فراموش نکنید. لبنیات به خصوص ماست، سرشار از کلسیم هستند، در مصرف آن‌ها صرفه جویی نکنید.
    • آب بنوشید. بدن کودک را با نوشیدن روزی ۵ لیوان آب هیدراته نگاه دارید و خوردن آب میوه را به یک بار در روز محدود کنید.

    ماساژ روغن سر نوزاد

    بدانید که هر کودکی با کودک دیگر متفاوت است. قرار نیست یک شبه مو‌های نوزاد شما پرپشت و انبوه شود. با آرامش و صبر، راه‌حل‌های گفته شده را پی بگیرید تا به بهترین نتیجه دست یابید.

    برگرفته از : parentinghealthybabies

    علت استفراغ خونی در کودکان چیست و چگونه درمان می شود؟

    علت استفراغ خونی در کودکان و راه‌های درمان
    علت استفراغ خونی در کودکان معمولاً زخم دستگاه گوارش (معده، اثنی عشر) است که خونریزی می‌کند و همراه استفراغ از دهان کودک خارج می‌شود. این خونریزی گاهی جدی است و گاهی جای نگرانی ندارد.

  • زخم و ترک نوک سینه مادر
  • ورود خون به دهان نوزاد به هنگام تولد
  • فشار استفراغ، سکسکه و سرفه
  • ریفلاکس گوارشی (مری و معده)
  • هموفیلی و کمبود ویتامین K

  • علت استفراغ خونی در کودکان چیست؟

    1. زخم معده، زخم اثنی عشر و واریس معده

    زخم معده، زخم اثنی عشر و واریس معده، از علل رایج استفراغ خونی در کودکان به شمار می‌آید. مصرف برخی از قرص‌ها مانند آسپرین، خراش‌هایی در معده کودک ایجاد می‌کند که از طریق مجرای مری خارج می‌شوند و ما آن را به شکل استفراغ خونی می‌بینیم. پس یکی از مهم‌ترین علل استفراغ خونی در کودکان، زخم‌های معده یا مری است که شدت آن بسته به علت در نوزادان متفاوت است. واریس مری نیز رگ‌های بزرگ و غیرطبیعی در معده است که ممکن است پاره شوند و خونریزی کنند. سیروز کبدی شایع‌ترین علت واریس مری است که در این صورت در مدفوع نیز آثار خونریزی مشاهده می‌شود.


    درمان

    درمان این مسئله باید توسط پزشک انجام شود. او ممکن است داروهای مسدودکننده بتا مانند پروپانول را تجویز کند یا برای بستن این رگ‌ها آندوسکوپی انجام دهد. معمولا داروی ساندوستاتین با تجویز پزشک برای مهار جریان خون مورد استفاده قرار می‌گیرد.

    علت استفراغ خونی در کودکان و راه‌های درمان


    2. زخم و ترک نوک سینه مادر

    کشش و فشاری که نوزاد برای مکیدن شیر به نوک سینه مادر وارد می‌کند، در بیشتر مواقع این ناحیه را زخم می‌کند که با سوزش و درد همراه است. همچنین بزاق طبیعی دهان نوزاد نیز سینه مادر را زخم می‌کند. خون این زخم همراه با شیر وارد دهان نوزاد می‌شود و پس از تحریک شکم او، در قالب استفراغ بالا می‌آید. این نوع خونریزی کاملاً مربوط به مادر بوده و هیچ ربطی به نوزاد ندارد. به دنبال علت این خونریزی هستید؟ مطلب «خون در شیر مادر چه علتی دارد و آیا مانعی برای شیردهی است؟» را در بیا نی نی بخوانید.

    درمان 

    بلافاصله پس از شیر خوردن نوزاد، شربت آب و شکر یا آب شرب معمولی خون را از شکم نوزاد خارج می‌کند. همچنین بهتر است تا زمان التیام زخم‌‌ها، با سینه‌ی دیگر به کودک خود شیر دهید. یک پیشنهاد دیگر استفاده از محافظ سینه است. این محافظ را می‌توانید از تمام داروخانه‌ها تهیه کنید. 


    3. ورود خون به دهان نوزاد به هنگام تولد

    گاهی طی فرایند زایمان، مقداری خون وارد دهان نوزاد می‌شود که تا چند روز پس از زایمان، کم کم بالا می‌آید. این مسئله جای نگرانی ندارد؛ به پزشک اطلاع دهید تا با پیگیری و مراقبت این مسئله برطرف شود.

    4. فشار استفراغ، سکسکه و سرفه

    گاهی فشار استفراغ، سکسکه یا سرفه رگ‌های خونی مجرای مری را پاره می‌کند، در نتیجه خون در استفراغ کودک خون دیده می‌شود. این مسئله نیز چندان جدی نیست و رفته رفته با بهبود زخم مری برطرف می‌شود.

    علت استفراغ خونی در کودکان و راه‌های درمان


    5. ریفلاکس گوارشی (مری و معده)

    بازگشت اسید معده به مری که به ریفلاکس معده شناخته می‌شود، با تحریک و التهاب بافت‌های مری، منجر به خونریزی می‌گردد؛ این خون با استفراغ کودک دفع می‌شود.

    درمان 

    نوزاد را تا ۳۰ دقیقه پس از شیردهی به حالت عمودی نگه دارد و مراقب باشید هوا را نبلعد. اگر کودک تمایلی به غذا ندارد، او را به زور سیر نکنید. همچنین  با روش‌های درمانی رفلاکس معده نوزاد آشنا شوید و برای برای کودکان بزرگ‌تر، ضمن کوچک کردن وعده غذایی، مصرف این غذاها را کنترل کنید:

    • غذاهای چرب و روغنی
    • نعنا 
    • شکلات
    • نوشیدنی‌های کافئین دار (قهوه، چای)
    • مرکبات (آب‌میوه)

    6. هموفیلی و کمبود ویتامین K

    کمبود ویتامین K در کودکان مبتلا به هموفیلی باعث می‌شود که خون کودک به درستی لخته نشود؛ بنابراین زخم‌ها دیرتر بهبود می‌یابند و خونریزی تا مدت‌ها برقرار است. این خون از مجرای مری بالا آمده و در استفراغ کودک قابل مشاهده است. توجه داشته باشید که این یک وضعیت جدی است و باید به موقع تشخیص داده شود؛ زیرا خونریزی طولانی مدت داخلی به ارگان‌های اساسی آسیب می‌‌رساند.

    درمان

    برای درمان این نوع استفراغ باید ویتامین K مصرفی کودک افزایش یابد تا پروتئین انعقاد خون در بدن تأمین شود. برخی از داروها مانند داروهای ضد فیبرینولیتیک و دسموپرسین به لخته شدن خون کمک می‌کنند که باید حتماً با تجویز پزشک مصرف شود.

    علت استفراغ خونی در کودکان و راه‌های درمان


    کلام آخر

    استفراغ در نوزادان و کودکان بسیار شایع است و اغلب معنای خاصی ندارد؛ اما در صورت وجود خون (خصوصاً خون تیره مایل به سیاه) باید هوشیار باشید. اگر کودک دلبندتان در کنار استفراغ خونی علائم دیگری چون تب، ورم شکم یا بی‌حالی را تجربه می‌کند، سریعاً به پزشک مراجعه کنید و او را در جریان قرار دهید. در پایان پیشنهاد می‌کنیم با علت استفراغ خونی در بارداری، علائم و راه‌های درمان آن نیز آشنا شوید.

    اگر کودک شما نیز تجربه استفراغ خونی را داشته و اطلاعات بیشتری در این زمینه دارید، خواهشمندیم نظرات و تجربیات خود را با ما و دیگر همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.  

    اسپاسم شیرخوارگی (IS) چگونه می‌ تواند زندگی نوزادتان را به خطر بیندازد؟

    اسپاسم شیرخوارگی (IS)؛ پیش‌بینی، تشخیص و درمان
    اسپاسم شیرخوارگی نوعی تشنج در کودکان زیر یک سال است که کودک حمله‌های تشنج، انقباض و پرش اندام‌ها را تجربه خواهد کرد. این عارضه معمولاً تا ۵ سالگی برطرف می‌شود؛ اما گاهی ادامه یافته و به بیماری‌هایی چون اوتیسم پیوند می‌خورد.

    و ادرار برای مشاهده آثار عفونت یا بیماری
  • EEG یا نوار مغزی که با هدف مشاهده امواج مغزی و فعالیت الکتریکی در مغز انجام می‌شود، یک مشکل خاص به نام هیپس آریتمی را تشخیص می‌دهد که تاییدی بر بیماری اسپاسم شیرخوارگی است؛ اما هر کسی که مبتلا به اسپاسم است، لزوما این بیماری را نخواهد داشت.
  • VEEG یا نوار مغزی ویدیویی
  • اسکن CAT ،MRI وPET برای مشاهده‌ی درون مغز
  •  

    اسپاسم شیرخوارگی (IS)؛ پیش‌بینی، تشخیص و درمان

    چگونه می‌توان اسپاسم شیرخوارگی را پیش‌بینی کرد؟

    پیش‌بینی اسپاسم شیرخوارگی در کودکان تا حد زیادی به علت اصلی بیماری بستگی دارد. پیش‌بینی این بیماری معمولا کار دشواری است زیرا بسیاری از نوزادان مبتلا به IS قبل از شروع اسپاسم دچار اختلال عصبی هستند. کودکانی که روند درمانی سریع و پیشرفت قابل توجه داشته و هیچ علتی برای ابتلا به این بیماری در آن‌ها یافت نمی‌شود، از پس این بیماری به خوبی برخواهند آمد.
    اسپاسم شیرخوارگی معمولاً تا اواسط دوران کودکی برطرف می‌شود؛ اما بیش از نیمی از کودکان مبتلا، در دوران بعدی کودکی خود، دچار انواع دیگر تشنج مانند سندرم لنوکس-گستو، نوعی بیماری صرع می‌شوند. علاوه بر این احتمال ابتلا به بیماری اوتیسم در مبتلایان به اسپاسم شیرخوارگی بسیار زیاد است. شواهد حاکی از آن است که هرچه سریع‌تر برای درمان بیماری اسپاسم شیرخوارگی اقدام شود، در نهایت نتایج بهتری به دست خواهد آمد؛ بنابراین تشخیص و درمان به موقع این نوع تشنج ضروری است.

    اسپاسم شیرخوارگی چگونه درمان می‌شود؟

    روش‌های درمانی اولیه برای بیماری اسپاسم شیرخوارگی شامل چندین نوع درمان هورمونی از جمله هورمون آدرنال کورتیکوتروفیک (ACTH؛ پردنیزولون) یا ویگاباترین، داروی ضد تشنج است. این درمان‌ها بسیار مؤثر بوده اما دارای عوارض جانبی جدی هستند و باید حتما با مشورت متخصص مغز و اعصاب مصرف شوند. هنگامی که درمان‌های استاندارد بهبودی چشمگیری به دنبال نداشته باشند، گزینه‌های دیگری مانند رژیم کتوژنیک و داروهای ضد تشنج در نظر گرفته می‌شود. جدا از روش درمان انتخاب شده، شروع هر چه سریع‌تر روند درمانی بسیار مهم است.
     

    چگونه می‌توان به کودک مبتلا به اسپام شیرخوارگی کمک کرد؟

    برای کمک به مبتلایان اسپاسم شیرخوارگی با پزشک همکاری کرده و اقدامات زیر را رعایت کنید:
    • مصرف تمام داروها طبق نسخه‌ی پزشک
    • شرکت در جلسات ارزیابی رشد و درمان
    • پیگیری و شرکت در تمامی نوبت‌های ملاقات‌ با پزشک
     

    کلام آخر

    اسپاسم شیرخوارگی از آسیب‌های هنگام زایمان، مشکلات ژنتیکی، مشکلات مغزی و … ایجاد نشات می‌گیرد. این بیماری در نوزادان شایع است و عمولاً تا پنج سالگی ناپدید می‌شود؛ اما می‌تواند بعدها بیماری‌هایی از جمله انواع مختلف تشنج، اوتیسم و… را به همراه داشته باشد. ریشه‌یابی این بیماری و شروع سریع روند درمان امری بسیار مهم و ضروری است که باید پس از مراجعه به متخصص مغز و اعصاب، آغاز شود. مراجعات مرتب به پزشک، مصرف منظم دارو طبق دستور پزشک و مشارکت در روش‌های مختلف درمانی مهم‌ترین نکاتی هستند که باید در جهت بهبود کودک مبتلا به اسپاسم شیرخوارگی انجام شوند.
    قابل توجه است که بعضی اوقات این بیماری با مسائلی نسبتا کم اهمیت اشتباه گرفته شده و درمان آن به تعویق می‌افتد. در همین راستا پیشنهاد می کنیم مطلب “پرش های نوزاد در خواب و هر آنچه پدر و مادر ها لازم است بدانند” را در بیا نی نی بخوانید و هرگونه واکنش غیرطبیعی را در یک سال اول زندگی فرزند خود جدی بگیرید. اگر کودک عزیز شما نیز تجربه این بیماری را داشته یا آن را در اطرافیان خود مشاهده کرده اید، نظرات و تجربیات خود را با ما و همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید. از همراهی شما سپاسگزاریم.
     
    برگرفته از: kidshealth و childneurologyfoundation

    آیا باید نگران مدفوع سفید در نوزادان بود؟

    مدفوع سفید و انسداد کبد
    یکی از مهم‌ترین دلایل مدفوع سفید در نوزادان، انسداد کبد است که مشکلی خطرناک به حساب می‌آید، اما سفیدی مدفوع نوزادان می‌تواند کاملا بی‌خطر باشد.

  • مواد سفید در مدفوع چه هستند؟
  • آیا مشاهده مدفوع سفید خطرناک است؟
  • سفیدی مدفوع کودکان چه علل دیگری دارد؟

  • چه چیزی باعث مدفوع سفید در نوزادان می‌شود؟

    عموما پدر‌ها و مادر‌ها در مواجهه با رنگ سفید مدفوع در پوشک کودکشان، دچار سردرگمی می‌شوند و نمی‌دانند که آیا باید نگران باشند یا خیر. مدفوع سفید در نوزادان می‌تواند گاهی نشانه‌ی انسداد کبد در کودک باشد. این انسداد «آترزی صفراوی» نامیده می‌شد و به درمان سریع نیاز دارد. با این وجود، سفیدی مدفوع کودکان همواره آنقدر جدی نیست.
    مدفوع سفید و همچنین خاکستری یا زرد کمرنگ، گاهی اوقات به معنای انسداد کبد است. سلول‌های کبد کودک شما صفرا تولید می‌کنند، مایعی که به بدن در تجزیه چربی‌ها کمک می‌کند. در نوزادان مبتلا به آترزی صفراوی، صفرا نمی‌تواند از کبد خارج شود و در داخل کبد گرفتار می‌ماند. هنگامی که صفرا در کبد تجمع کند، می‌تواند به سرعت به سلول‌های کبد آسیب برساند و تولید زخم یا اسکار کرده و در نتیجه سیروز ایجاد شود. در نهایت، آترزی صفراوی می‌تواند موجب نارسایی کبدی شود، یک عارضه‌ی بسیار جدی!
     
    مدفوع سفید و انسداد کبد
     
     
    آترزی صفراوی معمولا در نوزادانی که ۲ تا ۸ هفته سن دارند، به وجود می‌آید. والدین ممکن است علائم دیگری نیز علاوه بر سفیدی مدفوع گزارش کنند. نوزاد تازه متولد شده ممکن است دچار زردی شده و در نتیجه پوست و سفیدی چشمش زرد شود. این احتمال وجود دارد که وزن کودک کاهش یابد یا کودک بسیار گریان باشد. نوزادانی که به انسداد کبدی دچار هستند، همچنین ممکن است ورم شکم را نیز در نتیجه‌ی ورم کبد تجربه نمایند.
     
     
    اگر کودک شما مدفوع سفیدی دارد و به نظر بیمار می‌رسد، سریعا به پزشک مراجعه کنید. اگر کودک مشکوک به انسداد کبد باشد، پزشک آزمایشاتی را برای تشخیص دقیق‌تر تجویز می‌کند. این آزمایشات می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
    • آزمایش خون
    • اسکن سونوگرافی
    • اشعه ایکس
    • بیوپسی کبد
    در حالی که هیچ دارویی برای درمان انسداد کبد وجود ندارد، پزشکان می‌توانند برای جریان دوباره‌ی مایع صفرا، اقدام به جراحی کنند. این جراحی معمولا موفقیت آمیز است و هرچه کودک زودتر عمل شود، احتمال درمان بیشتر خواهد بود.
    اما انسداد کبد، تنها علت رنگ غیر عادی مدفوع کودک نیست. گاهی اوقات رژیم غذایی مبتنی بر فقط شیر نیز می‌تواند منجر به این ناهنجاری شود. اگر کودک شما مدفوع سفیدی دارد، اما به نظر سالم و سرحال می‌رسد، احتمالا رژیم غذایی نامناسب تنها مشکل قابل ملاحظه خواهد بود. اگر سفیدی مدفوع دو یا چند بار رخ داد، بهتر است که به پزشک مراجعه شود.
     

    مشاهده مواد سفید در مدفوع؛ این مواد چه هستند؟

    گاهی اوقات مدفوع قهوه‌ای، سبز یا زرد نوزادان دارای رگه‌های سفید رنگ است. هنگامی که این مواد سفید رنگ را در مدفوع نوزادان مشاهده می‌کنید نگران نشوید. اگرچه عجیب و غیر معمول به نظر می‌رسد، در واقع کاملا طبیعی است. در نوزادانی که غذای جامد یا کمکی می‌خورند، این می‌تواند یک ماده‌ی غیر قابل هضم باشد. اگر کودک شما از شیر مادر تغذیه می‌شود، رگه‌های سفید موجود در مدفوع ممکن است مانند پنیرک باشند. آن‌ها تنها چربی شیر هستند که در سیستم گوارشی کودک تجزیه نشده‌اند.
    جالب اینجاست که میزان چربی موجود در شیر مادر در طول زمان به طرز قابل ملاحظه‌ای تفاوت می‌کند. شیری که در ابتدای شیردهی تولید می‌شود، کم چربی و پر پروتئین و مغذی است، اما به مرور زمان شیر چرب‌تر می‌شود و ممکن است بدن کودک برای عادت به هضم این میزان از چربی به زمان نیاز داشته باشد. به همین خاطر است که گاهی موادی سفید رنگ در مدفوع کودکان مشاهده می‌شود.
    هنگامی که کودک شما کمی بزرگتر شد و شروع به خوردن غذای کمکی کرد، ممکن است متوجه مقداری غذای هضم نشده در مدفوع وی شوید. این اتفاق زمانی روی می‌دهد که کودک غذایی بخورد که قابل هضم نباشد یا هضم دشواری داشته باشد؛ مثل ذرت یا سبزیجات پر فیبر. شما به عنوان یک بزرگسال نیز احتمالا این پدیده را تجربه کرده‌اید. 
     
    رگه‌های سفید در مدفوع نوزادان
     

    آیا مشاهده مدفوع سفید خطرناک است؟

    سفیدی رنگ مدفوع نه برای نوزادان و نه برای کودکان بزرگتر طبیعی نیست. اگر بچه‌ی شما دچار این مشکل است، باید توسط پزشک معاینه شود. مدفوع سفید در کودکان ممکن است در اثر مشکلات مختلفی از جمله تومور یا سنگ کیسه صفرا تولید شود که پیشتر درباره آن صحبت شد. با این حال، برخی از دلایل کمتر خطرناک نیز برای این عارضه وجود دارد مانند آنتی‌اسید‌های موجود در مدفوع.
    با این حال مشاهده مدفوع سفید برای کودکان در همه‌ی سنین، نباید نادیده گرفته شود چرا که می‌تواند به این معنا باشد که کبد یا صفرا به درستی کار نمی‌کنند. وجود تومور‌ها یا غدد در کبد می‌تواند مانع خروج مایع صفرا شده و تولید رسوب کند. کودکان مبتلا به این بیماری ممکن است دچار تب، حالت تهوع یا درد شکمی شوند.

     

    سفیدی مدفوع کودکان چه علل دیگری می‌تواند داشته باشد؟

    همه‌ موارد سفیدی مدفوع خطرناک نیستند.
    • مدفوع سفید یا کم رنگ می‌تواند یک اثر جانبی معمول، ناشی از آنتی اسیدهایی باشد که برای معالجه سوزش سر دل استفاده می‌شود.
    • برخی کودکان نیز بعد از انجام عکس‌برداری اشعه ایکس، مدفوع سفید دفع می‌کنند. برای انجام این تصویربرداری در کودکان، به آن‌ها یک مایع سفید رنگ به نام باریم نوشانده می‌شود که تصویر عکسبرداری شده را تقویت می‌کند. باریم می‌تواند در هنگام دفع موجب تغییر رنگ مدفوع گردد.
    • مدفوع سفید رنگ گاهی اوقات می‌تواند بعد از اسهال نوزادان ایجاد شود. هنگامی که بچه‌ها به عفونت‌های دستگاه گوارش مبتلا هستند، تعادل باکتری‌ها در دستگاه گوارش آن‌ها برهم می‌ریزد و این منجر به ایجاد لکه‌های سفید در مدفوع یا رنگ پریدگی آن می‌گردد. این عارضه ممکن است چند روز به طول بیانجامد.
     
    رنگ عادی مدفوع نوزاد
     

    سخن پایانی

    اگر نگران سفیدی رنگ مدفوع کودکتان هستید، با پزشک تماس بگیرید و از او کمک بخواهید. رنگ مدفوع کودکان عموما اطلاعات زیادی را درباره سلامتی آن‌ها به شما می‌دهد. اگر مدفوع عموما قهوه‌ای، زرد یا سبز کودکتان به رنگ سفید درآمده، کودک ممکن است دچار یک مشکل جدی شده باشد. با این حال مشاهده‌ی لکه‌های سفید در مدفوع کودک جای نگرانی ندارد.
    شما می‌توانید در رابطه با «علت ژله‌ای شدن مدفوع نوزاد» نیز بیشتر بخوانید و اگر تجربه‌ای در رابطه با مشاهده مدفوع سفید در نوزادان دارید، آن را با ما و همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.
     
    برگرفته از: flo

    تست شنوایی سنجی نوزاد چه مراحلی دارد و چگونه انجام می‌ شود؟

    تست شنوایی سنجی نوزاد؛ از لزوم اجرای تست تا مراحل انجام
    شناسایی به موقع مشکلات شنوایی برای توسعه زبان، گفتار و مهارت‌های ارتباطی کودک ضروری است. تست شنوایی سنجی نوزاد، کم‌شنوایی یا ناشنوایی دائمی کودک تازه متولد را تعیین می‌کند و والدین می‌توانند از همان ابتدا پشتیبانی و مراقبت‌های لازم را فراهم کنند.

    تست شنوایی سنجی نوزاد؛ از لزوم اجرای تست تا مراحل انجام


    بیا نی نی

  • انواع
  • زمان انجام
  • چگونگی انجام تست
  • زمان آماده شدن نتایج
  • تفسیر تست
  • سوالات رایج

  • تست شنوایی سنجی نوزاد چیست؟

    غربالگری شنوایی اولین و مهم‌ترین قدم برای تعیین ناشنوایی یا سخت شنوایی کودک تازه متولد است و اگر انجام نشود، تشخیص تغییر شنوایی کودک در ماه‌ها و سال‌های پس از تولد امری مشکل است.

    نوزادان ممکن است با حرکت چشم یا چرخاندن سر به صدا پاسخ دهند؛ اما این لزوماً به این معنا نیست که قادرند تمام صداهای اطراف خود و هر آنچه می‌گوییم را بشنوند. حتی کودکان سخت شنوا برخی از صداهای اطراف خود را می‌شنوند.

    نوزادان ناشنوا یا کم‌شنوا برای رشد سالم نیازمند پشتیبانی و مراقبت هستند. اگر وضعیت شنوایی آن‌ها در ابتدای زندگی مشخص نشود، ممکن است بر مهارت‌های ارتباطی و زبانی کودک اثرات منفی بگذارد.


    انواع تست شنوایی سنجی نوزاد

    دو روش غربالگری شنوایی عبارت‌اند از:

    • پاسخ خودکار شنوایی ساقه مغز (AABR): بررسی واکنش اعصاب شنوایی و هسته حلزونی مغز در پاسخ به صدا
    • آزمون انتشار اتوآکوستیک (OAE): بررسی قدرت شنوایی گوش میانی

     

    زمان انجام تست شنوایی سنجی نوزاد

    اگر زایمان در بیمارستان یا کلینیک باشد، در اکثر مواقع پیش از آنکه مادر مرخص شود، این آزمون روی نوزاد انجام می‌شود. در غیر این صورت می‌بایست طی چند هفته اول پس از تولد توسط یک متخصص انجام شود. در حالت ایده‌آل این آزمایش طی ۴ تا ۵ هفته اول گرفته می‌شود؛ اما می‌توان تا ۳ ماهگی کودک آن را به تعویق انداخت.

     

    تست شنوایی سنجی نوزاد چگونه انجام می‌شود؟

    ۱. آزمون انتشار اتوآکوستیک (OAE)

    این آزمایش چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد. یک پروب کوچک و نرم در گوش کودک قرار می‌گیرد و صدای کلیک ملایم پخش کرده و امواج صوتی تولید شده در گوش داخلی اندازه‌گیری‌ می‌شود. این آزمایش بین ۵ تا ۱۵ دقیقه طول می‌کشد و ۳۰ ثانیه بعد جواب آماده است.

    در بسیاری از موارد نمی‌توان به پاسخ اولین تست اعتماد کرد. در این مواقع آزمایش دوم پیشنهاد می‌شود که ممکن است از نوع تست اول یا نوع دیگری به نام تست پاسخ شنوایی ساقه مغز باشد.

     

    ۲. آزمون پاسخ شنیداری ساقه مغز (AABR)

    در این روش، ۳ سنسور کوچک روی سر و گردن کودک قرار می‌گیرد. هدفون‌های نرم روی گوش کودک قرار گرفته و صدای کلیک ملایم پخش می‌شود. ۳ الکترود عصب شنوایی و پاسخ مغز را اندازه‌گیری می‌کنند. تست AABR حدود ۱۵ دقیقه برای هر دو گوش طول می‌کشد و نتایج به محض اتمام آزمون روی صفحه نمایش قابل مشاهده است.

    آسوده خاطر باشید: این آزمایشات به هیچ‌وجه به کودک شما آسیب نمی‌رسانند.

    تست شنوایی سنجی نوزاد؛ از لزوم اجرای تست تا مراحل انجام


    ۴. آزمون پاسخ پایدار شنوایی (
    ASSR)

    این تست مشابه مورد قبلی است و درکنار آن به منظور بررسی شنوایی کودک انجام می‌شود. در این آزمون پس از فرستادن صدا به مجرای گوش، دستگاه واکنش مغز به صدا را جمع‌آوری کرده و بر روی صفحه نمایش می‌دهد. پزشک با بررسی نتایج سطح شنوایی کودک (ملایم، متوسط، شدید یا عمیق) را تشخیص می‌دهد.

     

     

    نتایج تست شنوایی سنجی نوزاد کی آماده می‌شود؟

    به محض انجام آزمایش، نتایج تست شنوایی به والدین کودک داده می‌شود. اگر کودک به هر دو گوش واکنش واضحی داشته باشد، احتمال کم‌شنوایی دائمی او بعید است.

    توجه داشته باشید که این تست همه‌ی انواع کم‌شنوایی دائمی را رد نمی‌کند! کودکان بزرگ می‌شوند و ممکن است در این بین ضریب شنوایی‌شان کاهش یافته و رفته رفته به کم‌شنوایی دائمی تبدیل شود! بنابراین مهم است که مرتب شنوایی فرزند خود را بررسی کنید.

     

    تست شنوایی سنجی نوزاد؛ از لزوم اجرای تست تا مراحل انجام


    تفسیر تست شنوایی سنجی نوزاد

    ۱. نتیجه غربالگری شنوایی منفی بود

    اگر فرزندتان تست شنوایی خود را به خوبی پشت سر نگذاشته است، نگران نباشید. گاهی حتی کودکان سالم اولین غربال خود را با موفقیت پشت سر نمی‌گذارند؛ زیرا ممکن است:

    • کودک در طول آزمایش بی‌قرار شده باشد.
    • در پس زمینه سر و صدا زیاد باشد.
    • گوش کودک موقتاً با مایعات یا هر مانع دیگری بسته باشد.
    • کسی که آزمایش را انجام می‌دهد، تجربه کافی در این زمینه نداشته باشد.
    • هدفون یا پروب به خوبی در گوش کودک جاسازی نشده باشد.

    اگر در نتیجه‌ی این تست، فرزند شما شنوایی عادی نداشته باشد، باید تا قبل از ۳ ماهگی به یک متخصص شنوایی شناسی مراجعه کنید تا او با انجام تست‌های مختلف، وجود مشکل و علت آن‌ را بررسی کند. بعضی اوقات پزشک کودک را برای معالجه به یک متخصص گوش و حلق و بینی ارجاع می‌دهد.

    ۲. نتیجه تست شنوایی سنجی مثبت بود

    گاهی نوزاد تست شنوایی سنجی را بدون مشکل پشت سر می‌گذارد و بعدها علائم کم‌شنوایی در او ظهور می‌کند؛ از این رو سلامت و رشد کلی کودک باید مرتب بررسی شود.

     

    سوالات رایج

    ۱. اگر کودک من اولین تست شنوایی را پشت سر بگذارد، چرا غربالگری دوم لازم است؟

    حتی اگر هیچ نشانه‌ای از مشکلات شنوایی وجود نداشته باشد، توصیه می‌شود کودک مجدداً در سنین ۴، ۵، ۶، ۸ و ۱۰ سالگی مورد معاینه قرار گیرد. از دست دادن شنوایی گاهی اوقات تدریجی و نامحسوس است و باید با معاینه و آزمون مجدد، هرگونه تغییر شنوایی را در دم شناسایی کرد.

    ۲. اگر پاسخ تست منفی باشد، چه راه‌های درمانی وجود دارد؟

    برای نوزادان مبتلا به کم‌شنوایی گزینه‌های درمانی بسیاری وجود دارد که باید تا قبل از ۶ ماهگی یکی از آن‌ها انتخاب شود. هرچه روند درمان سریع‌تر آغاز شود، صحبت کردن و درک زبان اطرافیان با تأخیر کمتری همراه است. پزشک معالج روش‌های زیر را به والدین توصیه خواهد کرد:

    • سمعک یا سایر دستگاه‌های شنوایی
    • کاشت حلزون برای کاهش شنوایی عمیق
    • یادگیری زبان نشانه برای برقراری ارتباط بهتر با کودک

     

    کلام آخر

    شنوایی نوزاد راه ارتباطی او با محیط اطراف و یادگیری است. هرگونه اختلال در شنوایی که به آن بی‌توجهی شده، بعدها به شکل موانع فعالیت‌های اجتماعی و موفقیت‌های تحصیلی ظهور می‌کند و زندگی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهند. والدین عزیز، تست شنوایی سنجی نوزاد را به وقت خود انجام دهید تا در صورت وجود کوچک‌ترین نقص شنوایی، جلسات گفتار درمانی در اسرع وقت انجام شود و کودک یک زندگی راحت همانند سایر کودکان داشته باشد. در پایان دعوت می‌کنیم مطلب همه چیز در مورد شنوایی نوزادان؛ نگرانی‌ ها و راهکارها را نیز مطالعه کنید و فراموش نکنید که ما و همراهان بیا نی نی منتظر نظرات و تجربیات ارزشمند شما هستیم. از همراهی شما سپاس‌گزاریم.

     

    برگرفته از: pregnancybirthbaby و healthychildren

    قلقلک دادن نوزاد مضر است یا سرگرم کننده؟

    قلقلک دادن نوزاد؛ خوب است یا بد؟
    قلقلک دادن نوزاد به حریم شخصی و استقلال فیزیکی کودک لطمه وارد می‌کند. بهتر است به جای این کار، بازی‌های خلاقانه‌تری را به کار گرفت.

  • چه بازی‌هایی سالم هستند؟
  • اگر کودک از ما خواست او را قلقلک بدهیم چه کنیم؟

  • چرا قلقلک دادن نوزاد مضر است؟

    قلقلک دادن یک روش قطعی برای بازی است که افراد را در تماس با یکدیگر قرار می‌دهد. بازی‌ای که همچنین به طور حتم خنده‌های فراوانی را در پی دارد؛ بنابراین قلقلک دادن، ظاهرا، نوعی بازی است که به نظر می‌رسد کودکان از آن لذت می‌برند. در واقع، گاهی کودکان از والدین خود می‌خواهند که آن‌ها را قلقلک دهند و ما نیز به عنوان والدین، بسیار از این پیشنهاد خوشحال می‌شویم. 
    اما پتی ویپفلر، می‌گوید: «در سال‌های زیادی که با مراجعانم در رابطه با چالش‌های عاطفی‌شان صحبت می‌کردم، بار‌ها و بار‌ها به موضوع قلقلک دادن برخوردم که از آن به عنوان یک تجربه‌ی ناخوشایند یاد می‌شود. من کسانی را دیدم که وقتی در نزدیکی دیگران قرار می‌گیرند، نمی‌توانند آرام باشند. برای مثال آن‌ها نمی‌توانند در کنار همسرشان بخوابند یا همواره در نزدیکی با کسانی که دوست دارند، حالت تدافعی پیدا می‌کنند. هنگامی که از این افراد سوال می‌کردم که از چه چیز می‌ترسند، در خاطراتشان به مواقعی برمی‌خوردم که قلقلک داده می‌شدند و آن‌ها نمی‌توانستند از بزرگسالان بخواهند که این کار را متوقف کنند.»
     
    قلقلک دادن نوزاد؛ خوب است یا بد؟
     
    • مهم‌ترین چیزی که قلقلک دادن نوزادان را به یک بازی نامناسب تبدیل می‌کند آن است که آن‌ها در حین بازی نمی‌توانند از شما بخواهند که متوقف شوید. خنده یک پاسخ ناخواسته در برابر قلقلک است و چیزی نیست که کودک بتواند به اراده‌ی خود از آن خودداری نماید. اکثر ما اوقات ناخوشایند یا حتی ترسناکی را به یاد داریم که می‌خواستیم دیگر قلقلک داده نشویم، اما به قدری در حال خنده بودیم که نمی‌توانستیم این را بگویم و به ناچار سعی می‌کردیم فرار کنیم.
    • ما به عنوان بزرگسال، برعکس آنچه که فکر می‌کنیم، قادر به خواندن ذهن کودکان نیستیم! ما معمولا تصور می‌کنیم که می‌توانیم تشخیص دهیم چه زمانی باید قلقلک دادن را پایان داد. اما حقیقت این است که بسیاری از ما این مرز باریک را به سادگی رد می‌کنیم. گذشته از این واقعیت که بسیاری از اوقات کودک نوپای شما ممکن است نتواند به شما بگوید که آیا از این بازی لذت می‌برد یا نه.
    • وادار کردن کودک به اینکه به شما اجازه دهد او را قلقلک دهید، یک پیغام خطرناک در رابطه با استقلال بدنشان به آن‌ها مخابره می‌کند. از دید کودک، قلقلک‌های ناخواسته و اجباری بدان معناست که یک فرد بالغ حق دارد کاری که می‌خواهد را با بدن آن‌ها انجام دهد، حتی اگر آن‌ها از این کار خوششان نیاید. این یک فکر ترسناک است و شما به عنوان والدین وظیفه دارید که از سنین پایین استقلال فیزیکی را به کودکانتان آموزش دهید. آن‌ها باید بدانند که تنها کسی هستند که حق دارد بدنشان را کنترل کند و کسی نباید بدون اجازه‌ی آن‌ها، لمسشان کند.

    در نتیجه، لازم است که به کودکان این اختیار را بدهیم که خودشان تصمیم بگیرند. به عبارت دیگر، اینکه اجازه دهیم کودکان نوپا نقش فعالتری در تصمیم‌گیری‌ها داشته باشند، می‌تواند به مغز آن‌ها در رشد توانایی‌ها و مهارت‌های لازم در تمام طول زندگی کمک کند. 

     

    چه بازی‌هایی سالم هستند؟

    منظور از آنچه تا اینجا گفتیم، آن نیست که قلقلک با هدف سوء‌استفاده از کودکان انجام می‌شود، بلکه متخصصان معتقدند که روش‌های سالم‌تری وجود دارند که می‌توانند جایگزین قلقلک دادن نوزادان و کودکان شوند. در یک بازی سالم، عموما قوانین زیر رعایت می‌شوند. این دستورالعمل‌ها کمک می‌کند تا یک بازی هم آموزنده و هم سرگرم کننده باشد. در یک بازی سالم:
    • به کودک احترام گذاشته می‌شود.
    • کودک راهی برای موفقیت شدن دارد.
    • سهم و نقش هر کودک به رسمیت شناخته می‌شود.
    • کودک می‌داند که از انتقاد و تحقیر در امان است.
    • کودک می‌تواند هرآنچه که می‌خواهد یا فکر می‌کند را بیان کند. ایده‌های او ممکن است کارایی نداشته باشند و حتی لازم باشد محدودیت‌هایی درنظر گرفته بشود، اما افکار کودک در هر صورت ارزشمند شناخته و مورد استقبال واقع می‌شوند.
    • کودک مجبور نمی‌شود یک نقش تابع داشته باشد. 
    • بزرگسال همواره در نزدیکی او حضور دارد تا از ایمنی کافی اطمینان حاصل شود.
    • برای ایجاد خنده در بازی، بزرگسالان نقش کمتری ایفا می‌کنند و این نقش‌ آگاهانه به کودک واگذار می‌شود. 

     

    قلقلک دادن نوزاد؛ خوب است یا بد؟  بیا نی نی| دسته سلامت - آیا به خاطر دارید که هنگامی که در کودکی قلقلک داده می‌شدید، چه احساسی را تجربه می‌کردید؟ قلقلک دادن نوزاد یکی از آن بازی‌های مرسوم است که نسل‌ها در خانواده‌ها ادامه داشته‌است. سوالی که متاسفانه کمتر پرسیده می‌شود، اما شایسته‌ی تامل است، آن است که آیا اصلا این بازی مناسبی است؟ کارشناسان معتقدند که قلقلک دادن نوزادان و کودکان، علی‌رغم نیت مثبت ما، می‌تواند به آن‌ها آسیب وارد کند. ما در ادامه‌ی این مطلب بیشتر به این موضوع می‌پردازیم. چرا قلقلک دادن مضر است؟ قلقلک دادن یک روش قطعی برای بازی است که افراد را در تماس با یکدیگر قرار می‌دهد. بازی‌ای که همچنین به طور حتم خنده‌های فراوانی را در پی دارد؛ بنابراین قلقلک دادن، ظاهرا، نوعی بازیست که کودکان از آن لذت می‌برند و این برایشان خوب است. در واقع، گاهی کودکان از والدین خود می‌خواهند که آن‌ها را قلقلک دهند؛ و ما نیز به عنوان والدین، بسیار خوشحالیم که آن‌ها این میانبر ساده را در مقابل ما قرار می‌دهند. اما پتی ویپفلر، می‌گوید: «در سال‌های زیادی که با مراجعانم در رابطه با چالش‌های عاطفی‌شان صحبت می‌کردم، بار‌ها و بار‌ها به موضوع قلقلک دادن برخوردم که از آن به عنوان یک تجربه‌ی ناخوشایند یاد می‌شود. من کسانی را دیدم که وقتی در نزدیکی دیگران قرار می‌گیرند، نمی‌توانند آرام باشند. برای مثال آن‌ها نمی‌توانند در کنار همسرشان بخوابند یا همواره در نزدیکی با کسانی که دوست دارند، حالت تدافعی پیدا می‌کنند. هنگامی که از این افراد سوال می‌کردم که از چه چیز می‌ترسند، در خاطراتشان به مواقعی برمی‌خوردم که قلقلک داده می‌شدند و آن‌ها نمی‌توانستند از بزرگسالان بخواهند که این کار را متوقف کنند». مهم‌ترین چیزی که قلقلک دادن نوزادان را به یک بازی نامناسب تبدیل می‌کند آن است که آن‌ها در حین بازی نمی‌توانند از شما بخواهند که متوقف شوید. خنده یک پاسخ ناخواسته در برابر قلقلک است و چیزی نیست که کودک بتواند به اراده‌ی خود آن از آن خودداری نماید. اکثر ما اوقات ناخوشایند یا حتی ترسناکی را به یاد داریم که می‌خواستیم دیگر قلقلک داده نشویم،، اما به قدری در حال خنده بودیم که نمی‌توانستیم این را بگویم و به ناچار سعی می‌کردیم فرار کنیم. ما به عنوان بزرگسال، قادر به خواندن ذهن کودکان نیستیم، اما به طرز عجیبی فکر می‌کنیم که می‌توانیم! بنابراین ما معمولا تصور می‌کنیم که می‌توانیم تشخیص دهیم چه زمانی باید قلقلک دادن را پایان داد. اما حقیقت این است که بسیاری از ما این مرز باریک را به سادگی رد می‌کنیم. گذشته از این واقعیت که بسیاری از اوقات کودک نوپای شما ممکن است نتوان به شما بگوید که آیا از این بازی لذت می‌برد یا نه، وادار کردن کودک به اینکه به شما اجازه دهد او را قلقلک دهید، یک پیغام خطرناک در رابطه با استقلال بدنشان به آن‌ها مخابره می‌کند. از دید کودک، قلقلک‌های ناخواسته و اجباری بدان معناست که یک فرد بالغ حق دارد کاری که می‌خواهد را با بدن آن‌ها انجام دهد، حتی اگر آن‌ها از این کار خوششان نیاید. این یک فکر ترسناک است، و شما به عنوان والدین وظیفه دارید که استقلال فیزیکی را به کودکانتان از سنین پایین آموزش دهید. آن‌ها باید بدانند که تنها کسی هستند که حق دارد بدنشان را کنترل کند و کسی نباید بدون اجازه‌ی آن‌ها، لمسشان کند. در نتیجه، لازم است که به کودکان این اختیار را بدهیم که خود تصمیم بگیرند. به عبارت دیگر، اینکه اجازه دهیم کودکان نوپا نقش فعالتری در تصمیم‌گیری‌ها داشته باشند، می‌تواند به مغز آن‌ها در رشد توانایی‌های و مهارت‌های لازم در تمام طول زندگی کمک کند. چه بازی‌هایی سالم هستند؟ منظور از آنچه تا اینجا گفتیم، آن نیست که قلقلک با هدف سوء‌استفاده از کودکان انجام می‌شود، بلکه متخصصان معتقدند که روش‌های سالم‌تری وجود دارند که می‌توانند جایگزین قلقلک دادن نوزادان شوند. در یک بازی سالم، عموما قوانین زیر رعایت می‌شوند. این دستورالعمل‌ها سرگرمی را تضمین می‌کنند و همزمان بازی کردن را به یک عمل هوشمندساز و تربیتی تبدیل می‌نماید. در یک بازی سالم:      به کودک احترام گذاشته می‌شود.     کودک راهی برای موفقیت شدن دارد.     سهم و نقش هر کودک به رسمیت شناخته می‌شود.     کودک می‌داند که از انتقاد و تحقیر در امان است.     کودک می‌تاند هرآنچه که می‌خواهد یا فکر می‌کند را بیان کند. ایده‌های او ممکن است کارایی نداشته باشند و ممکن است لازم باشد محدودیت‌هایی درنظر گرفته بشود، اما افکار در هر صورت ارزشمند شناخته و مورد استقبال واقع می‌شوند.     کودک به اجرای نقش فاقد قدرت یا تابع مجبور نمی‌شود.     یک بزرگسال همواره در نزدیکی او حضور دارد تا از ایمنی کافی اطمینان حاصل شود.     برای افزایش خنده، بزرگسالان نقش کمتری ایفا می‌کنند و نقش‌های سریع، باهوش و آگاه را به کودکان واگذار می‌کنند.  والدین و فرزندان همواره مشتاق لحظاتی هستند که خنده و بازیگوشی در آن‌ها جریان دارد. بازی و در ارتباط با یکدیگر بودن بسیار خوب است. ما بزرگسالان به این دلیل به قلقلک دادن پناه می‌بریم که به نظر یک میانبر مفید و سریع برای رسیدن به خنده و ارتباط است. ما دوست داریم که بدانیم فرزندانمان خوشحالند و ما را دوست دارند و قلقلک دادن یکی از راه‌هایی است که ما را به این مقصود می‌رساند. اما به جای خنده‌ی اجباری بدین طریق، می‌توانیم در کودکانمان اعتماد به نفس ایجاد کنیم اگر ما کودک را دعوت کنیم در تماس فیزیکی با ما قرار بگیرد و باهم بازی کنیم و بخندیم. اگر ما راهی بیابیم که از طریق آن به کودک قدرت بیشتری بدهیم، آنگاه شاهد خنده‌های واقعی و ممتدشان خواهیم بود. با کودک قایم باشک بازی کنید، اجازه دهید او روی پشت شما سوار شود و شبیه به یک سوارکار بخندند، یا به دنبال او بدوید و سعی کنید او را بگیرید و همزمان بخندید و لذت ببرد و شکست بخورید، تا کودک از قدرت خود بیاموزد. برای برقراری ارتباط فیزیکی کافی همچنین می‌توانید با کودک کتاب بخوانید، او را ماساژ دهید و .... بازی با کودک، به خلاقیت بیشتری نسبت به قلقلک دادن نیاز دارد، اما به ما این امکان را می‌دهد تا مدام با او در تماس قرار بگیریم، قبل از آنکه دو باره از دست ما فرار کند، لحظه‌ای او را مهربانانه در آغوش بگیریم و در نهایت مهر و محبتمان را بدون هیچ اجباری به کودک انتقال می‌دهیم. ما به آن‌ها این فرصت را می‌دهیم تا با ابتکار عمل کنند چرا که بازی‌های ما راه گریز دارند. اگر کودک از ما خواست او را قلقلک بدهیم چه کنیم؟ وقتی قلقلک دادن تنها گزینه برای نزدیکی و بازی کردن در یک خانه باشد، تعجبی نیست که کودک آن را از شما بخواهد. نیاز آن‌ها به صمیمیت و احساس لذت بردن بیشتر از ترس گرفتاری زیر دست یک قلقلک دهنده است؛ بنابراین آن‌ها ممکن است این را از شما بخواهند. برای آنکه از قلقلک دادن عبور کنید و بیشتر به سمت بازی‌های سالم و فیزیکی رو ببرید، می‌توانید وقتی کودک از شما می‌خواهد که او را قلقلک دهید، وانمود به این کار کنید. انگشتان خود را نزدیک شکم کودک ببرید، اما از آن فاصله داشته باشید و شروع کنید به خندیدن؛ بدون آنکه شانس فرار را از او بگیرید. اگر کودک سعی کرد در مقابل شما را قلقلک دهد، شروع به بازی و ورجه ورجه کنید و سعی کنید از دست او بگریزید و بازی را به سمت مواردی که گفته شد سوق دهید. سخن پایانی مراقبت از کودک در حین بازی، بدان معنا نیست که بیش از حد محافظه کار باشید. بلکه تنها به این معناست که باید دستور‌العمل‌هایی را در حین بازی برای حفظ تعادل قدرت میان خود و کودک پیش بگیرید. هنگامی که به مرور قلقلک دادن را از بازی‌هایمان حذف کنیم، در عوض کودکان شروع به اختراع بازی‌های خلاقانه خواهند کرد و بازی‌هایی را می‌یابند که برایشان بهترین احساس را به ارمغان می‌آورد. سپس ما می‌توانیم از آن‌ها حمایت کنیم واین احساس را گسترش دهیم. شما چگونه و از طریق چه بازی‌هایی با کودک خود ارتباط برقرار می‌کنید؟  برگرفته از:‌ handinhandparenting

     
    والدین و فرزندان همواره به دنبال لحظاتی سرشار از خنده و بازیگوشی هستند. بازی کردن و ارتباط داشتن با هم بسیار خوب است و ما بزرگسالان به این دلیل قلقلک دادن را دوست داریم که به نظر می‌رسد یک میانبر سریع برای رسیدن به خنده و ارتباط برقرار کردن با کودک است. ما دوست داریم خوشحالی کودکان را ببینیم و قلقلک دادن یکی از راه‌هایی است که ما را به این مقصود می‌رساند.
    اما به جای خنده‌ی اجباری بدین طریق، می‌توانیم در کودکانمان اعتماد به نفس ایجاد کنیم. می‌توانیم کودک را دعوت کنیم تا ما را بغل کند و با هم بازی کرده و بخندیم. اگر ما راهی بیابیم که از طریق آن به کودک قدرت بیشتری بدهیم، آنگاه شاهد خنده‌های واقعی و ممتدشان خواهیم بود. با کودک قایم باشک بازی کنید، اجازه دهید او روی پشت شما سوار شود و شبیه به یک سوارکار بخندد، یا به دنبال او بدوید و سعی کنید او را بگیرید و همزمان بخندید و لذت ببرد و شکست بخورید، تا کودک از قدرت خود بیاموزد. برای برقراری ارتباط بیشتر همچنین می‌توانید با کودک کتاب بخوانید، او را ماساژ دهید و ….
     
    بازی با کودک، به خلاقیت بیشتری نسبت به قلقلک دادن نیاز دارد، اما به ما این امکان را می‌دهد تا مدت بیشتری با او در ارتباط باشیم، قبل از آنکه دوباره از دست ما فرار کند. شما فرصت دارید تا دقایقی او را مهربانانه در آغوش گرفته و در نهایت مهرتان را بدون هیچ اجباری به کودک انتقال دهید. به این ترتیب و با بازی‌هایی که راه گریز دارند، به آن‌ها این فرصت را می‌دهید تا ابتکار عمل داشته باشند.

     

    اگر کودک از ما خواست او را قلقلک بدهیم چه کنیم؟

    وقتی قلقلک دادن تنها گزینه برای نزدیکی و بازی کردن در یک خانه باشد، تعجبی نیست که کودک آن را از شما بخواهد. نیاز آن‌ها به صمیمیت و احساس لذت بردن، بیشتر از ترس گرفتاری زیر دست یک قلقلک دهنده است؛ بنابراین ممکن است بخواهند که آنها را قلقلک بدهید.  
    برای آنکه بیشتر به سمت بازی‌های سالم و فیزیکی بروید، می‌توانید وقتی کودک از شما می‌خواهد که او را قلقلک دهید، وانمود به این کار کنید. انگشتان خود را نزدیک شکم کودک ببرید، اما از آن فاصله داشته باشید و شروع کنید به خندیدن؛ بدون آنکه شانس فرار را از او بگیرید. اگر کودک سعی کرد در مقابل شما را قلقلک دهد، شروع به بازی و ورجه ورجه کنید و سعی کنید از دست او بگریزید و بازی را به سمت مواردی که گفته شد سوق دهید.
     

     

    سخن پایانی

    مراقبت از کودک در حین بازی، بدان معنا نیست که بیش از حد محافظه کار باشید. بلکه تنها به این معناست که باید دستور‌العمل‌هایی را در حین بازی پیش بگیرید که موجب حفظ تعادل قدرت میان شما و کودک شود. هنگامی که به مرور قلقلک دادن را از بازی‌هایمان حذف کنیم، در عوض کودکان شروع به اختراع بازی‌های خلاقانه خواهند کرد که در آنها احساس خوب ایجاد می‌کند.
    می‌توانید با خواندن مطلب «بازی‌های خلاقانه برای کودکان ۳ تا ۶ سال» به ایده‌های بیشتری دست‌ یابید. سپس ما می‌توانیم از آن‌ها حمایت کنیم و این احساس را گسترش دهیم. شما چگونه و از طریق چه بازی‌هایی با کودک خود ارتباط برقرار می‌کنید؟
     
    برگرفته از:‌ handinhandparenting ،verywellfamily

    مراقبت بعد از ختنه نوزاد؛ برای کاهش درد ختنه چه کنیم؟

    مراقبت بعد از ختنه نوزاد؛ برای کاهش درد ختنه چه کنیم؟
    مراقبت بعد از ختنه نوزاد شامل حفظ پاکیزگی محل ختنه و راهکارهای مفید برای تسکین درد و بی‌قراری کودک است. این مراقبت‌ها برای جلوگیری از عوارض پس از ختنه ضروری خواهد بود.

    مراقبت بعد از ختنه نوزاد؛ برای کاهش درد ختنه چه کنیم؟


    بیا نی نی
    یک جراحی جزئی است که طی آن مقداری از پوست فوقانی آلت تناسلی مردانه برداشته می‌شود. معمولاً این جراحی چند روز پس از تولد نوزاد انجام می‌شود تا کودک راحت‌تر با آن کنار بیاید. مراقبت بعد از ختنه نوزاد بسیار مهم است تا کودک کمترین درد را احساس کند و از عفونت جای زخم اجتناب شود. در این مقاله با راهکارهای مراقبت بعد از ختنه نوزاد با شما هستیم. با ما همراه باشید.


    در این مطلب بخوانید:

    • چه مسائلی پس از ختنه نوزاد طبیعی است؟
    • نکات مراقبت بعد از ختنه نوزاد
    • مراقبت بعد از ختنه نوزاد برای کاهش درد
    • مراقبت پس از ختنه نوزاد و افتادن حلقه
    • مراقب عفونت بعد از ختنه نوزاد باشید

    چه مسائلی پس از ختنه نوزاد طبیعی است؟

    • اشکالی ندارد اگر نوک آلت ختنه شده کودک کمی قرمز و براق یا بنفش باشد.
    • ترشحات زرد رنگ نیز کاملاً طبیعی بوده و فقط نشان می‌دهد که بدن مایعات درمانی را به این بخش فرستاده است.
    • مقدار کمی خون روی پوشک نوزاد مشکلی ندارد.
    • احساس درد و گریه نوزاد پس از اولین ادرار کاملاً طبیعی است. این ناراحتی به سبب تماس ادرار گرم با سر ملتهب آلت است که برطرف می‌شود.
    • پس از این جراحی، اندازه آلت تناسلی کودک کمی کوچکتر به نظر خواهد رسید که کاملاً طبیعی است.

     

    ختنه نوزاد


    نکات
    مراقبت بعد از ختنه نوزاد

    روند بهبودی محل ختنه ۷ الی ۱۰ روز طول می‌کشد و به عنوان پدر یا مادر، لازم است در طول این مدت این مراقبت‌های ساده زیر را در نظر داشته باشید:

    ۱. جای ختنه را تمیز نگه دارید

    نظافت مهم‌ترین بخش مراقبت‌های پس از ختنه است. البته تا ۲۴ ساعت اول نباید محل را شستشو داد؛ اما در هر بار تعویض پوشک تمامی نواحی اطراف را تمیز کنید و نگذارید ذره‌ای مدفوع باقی بماند. از یک صابون ملایم و بدون عطر و آب گرم استفاده کنید و اجازه دهید خودش خشک شود تا کودک احساس سوزش نکند. تا زمانی که آلت نوزاد بهبود نیافته و حلقه‌ی او نیفتاده (بین ۳ تا ۷ روز)، با اسفنج حمام آن را تمیز کنید و نگذارید خیس شود.

    ۲. از محل زخم محافظت کنید، اما لزوماً آن را نپوشانید!

    بعد از جراحی یک باند با وازلین روی آلت نوزاد گذاشته می‌شود که معمولاً با اولین ادرار کودک می‌افتد. این که باید محل جراحی بار دیگر پانسمان شود یا نه، به تشخیص پزشک بستگی دارد. در هر دو حالت مقداری وازلین روی محل ختنه بمالید. همچنین در هر بار تعویض پوشک آلت کودک را به وازلین آغشته کنید تا از اصطکاکی بین پوشک و بدن نوزاد نباشد.

     

    مراقبت بعد از ختنه نوزاد برای کاهش درد

    ۱. دو بار پوشک کنید

    این گزینه کاملاً اختیاری است؛ اما به کاهش درد نوزاد کمک زیادی می‌کند. قرار دادن دو پوشک از فشرده شدن ران‌ها به آلت جلوگیری کرده و آن را آزادتر نگه می‌دارد. همچنین می‌توانید مقداری یخ در یک کیسه پلاستیکی بریزید و بین دو لایه پوشک قرار دهید.

    مراقبت بعد از ختنه نوزاد برای کاهش درد


    ۲. استامینوفن درد ختنه را تسکین می‌دهد

    برای تسکین درد از قطره استامینوفن استفاده کنید. برای رفع بی‌قراری نوزاد پس از ختنه و کاهش درد این جراحی، به مدت ۱ تا ۲ روز با تجویز پزشک، روزانه ۲ قطره استامینوفن به ازاء هر کیلوگرم از وزن نوزاد به او بدهید. درد ختنه تا یکی دو روز آینده برطرف می‌شود. همچنین می‌توان از شیاف مقعدی استامینوفن استفاده کرد.

    ۲. به کودک پستانک بدهید

    برخی از مادران بنا بر تجربه معتقدند که مکیدن پستانک حواس نوزاد را از درد ختنه پرت می‌کند. برای تسکین و آرامش‌بخشی بیشتر، پستانک را در آب قند فرو کنید و در دهان نوزاد بگذارید. کودک را در آغوش بگیرید و تا زمان تسکین درد با ملایمت تکان دهید.


    مراقبت پس از ختنه نوزاد و افتادن حلقه

    • حلقه‌ی ختنه در حالت ایده‌آل طی ۱۰ روز پس از ختنه می‌افتد. پس از افتادن حلقه نباید اجازه داد که پوست ختنه شده به کلاهک آلت بچسبد. چگونه؟ با ملایمت و به آرامی پوست لبه آلت را به سمت عقب بکشید تا کمی از کلاهک فاصله گیرد؛ سپس این نواحی را با پماد A-D چرب کنید.
    • همچنین در طول حمام کردن پوست غلاف آلت را باز کرده و داخل آن را کاملاً تمیز کنید. بدین ترتیب پوست به کلاهک نمی‌چسبد.
    • تا چند ماه پس از افتادن حلقه توصیه می‌شود از لباس‌ها و حتی پوشک‌های گشادتر استفاده کنید. بار هر ادرار پوشک را عوض کرده و محل را به خوبی نظافت کنید و سپس از وازلین یا پماد A-D برای چرب کردن محل ادرار استفاده کنید.

     

    مراقبت بعد از ختنه نوزاد و افتادن حلقه


    مراقب عفونت بعد از ختنه نوزاد باشید

    اگر کودک شما هر یک از علائم زیر را تجربه می‌کند، سریعاً به پزشک متخصص اطفال اطلاع دهید. این علائم ممکن است به معنای عفونت یا مشکلات جدی دیگر باشند:

    • خونریزی مداوم محل ختنه
    • قرمزی مداوم سر آلت تا بیش از ۵ روز
    • ترشحات زرد رنگ بیش از یک هفته
    • تب نوزاد
    • ورم آلت تناسلی و بیضه‌ها
    • جراحات پوسته پوسته و پر از مایع
    • مشکل ادرار
    • افتادن حلقه در کمتر از سه روز یا نیفتادن حلقه تا ۱۰ روز پس از ختنه
    • خونمردگی و تیره شدن آلت
    • ادرار نکردن نوزاد حداکثر تا ۱۲ ساعت پس از ختنه

     

    کلام آخر

    در انجام عمل ختنه، یکی از مهم‌ترین مسائل، تعیین زمان درست آن است. برخی معتقدند هرچه کودک کوچک‌تر باشد، درد کمتری احساس می‌کند و از آنجا که درکی از محیط ندارد، برایش راحت‌تر خواهد بود. از طرفی برخی از مادران دلِ ختنه کردن نوزاد چند روزه‌ی خود را ندارند؛ از این رو پیشنهاد می‌شود به کمک آشنایی با بهترین زمان ختنه نوزاد، مناسب‌ترین زمان را انتخاب کنید تا کمترین آسیب را به دنبال داشته باشد. مادران عزیز همراه بیا نی نی، شما چه تجربیاتی در این زمینه دارید؟ اگر نکات مراقبتی بیشتری در ذهن دارید، منتظر نظرات ارزشمند شما هستیم. از همراهی شما سپاس‌گزاریم.

    برگرفته از: whattoexpect

    انتخاب بهترین پستانک ارتودنسی و تفاوت با پستانک معمولی

    تفاوت پستانک معمولی و ارتودنسی
    پستانک ارتودنسی با ساختار فک نوزاد سازگار است و در مقایسه با پستانک معمولی کمتر باعث ایجاد ناهنجاری فک می‌شود. اما در میان برند‌های مختلف چگونه بهترین پستانک را انتخاب کنیم؟

  • ویژگی‌های پستانک ارتودنسی خوب
  • چند نکته در مورد نحوه گذاشتن و زمان استفاده از پستانک ارتودنسی
  • آیا استفاده از پستانک ارتودنسی ضرر دارد؟

  • پستانک ارتودنسی چیست و چه تفاوتی با پستانک معمولی دارد؟

    مشکل کج شدن دندان و مشکلات بایت از مشکلات اساسی هستند که در اثر مکیدن پستانک‌های معمولی به وجود می‌آیند. پستانک ارتودنسی یا ارتودنتیک به منظور پیشگیری از این مشکل ساخته شده است. نوک این پستانک‌ها با ساختار فک نوزادان در حال رشد سازگار است و برخلاف پستانک‌های معمولی اختلالی در رشد فک ایجاد نمی‌کنند. در واقع ارتودنسی بودن به این معنی است که فک بالا و پایین کودک در زمان مکیدن پستانک در وضعیت صحیحی قرار می‌گیرد. برخلاف پستانک‌های معمولی که همگی سر گرد دارند برخی از پستانک‌های ارتودنسی سری شبیه به نوک سینه مادر دارند و پایین آن پهن و بالای آن گرد است.

     

    تفاوت پستانک معمولی و ارتودنسی

     

    ویژگی‌های پستانک ارتودنسی خوب

    شاید در زمان خرید پستانک تنها به رنگ آن توجه کنید و رنگ‌هایی که با لباس کودکتان می‌توانید ست کنید را انتخاب نمایید، اما نکات مهم‌تری برای انتخاب پستانک وجود دارد. برخی از آن‌ها عبارتند از:

    ۱. پستانک‌های با سر بادامی شکل محبوب ترند

    همه پستانک‌های ارتودنتیک سرنامتقارنی ندارند، بعضی از آن‌ها سر بادامی شکل همگون و برخی دیگر سر گرد دارند. پستانک‌های اونت و مام، شکل بادامی شکل دارند و پستانک‌های ناک یا نیچرساتین دارای یک انحنا رو به بالا هستند. صرف نظر از شکل ظاهری پستانک‌های ارتودنتیک، همه آن‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که رشد طبیعی دهان و فک نوزاد را مختل نمی‌کنند. بیشتر مادران پستانک‌های بادامی شکل را بیشتر می‌پسندند. این موضوع می‌تواند به دلیل ظاهر زیباتر این پستانک و یا تجربه مادران باشد.
     

    انواع پستانک ارتودنسی

    ۲. پستانک‌های سیلیکونی بادوام‌ترند

    بیشتر پستانک‌ها از سیلیکون و لاتکس ساخته می‌شوند. پستانک‌های سیلیکونی بدون بو و مزه هستند. پستانک‌های سیلیکونی دوام بیشتری دارند و احتمال وجود حساسیت به آن‌ها هم کمتر است.

    ۳. پستانک‌های دارای درپوش قفل شو بخرید

    به منظور رعایت اصول بهداشتی پستانک‌های دارای درپوش یا محفظه را خریداری کنید. برای از بین بردن آلودگی‌های احتمالی پستانک را همیشه با بخار یا آب جوش استریل کنید.

    ۴. دستگیره داشته باشد

    پستانک‌های دارای دستگیره را می‌توانید به راحتی جا به جا کنید.

    ۵. وجود سوراخ و منافذ روی دستگیره و بدنه پستانک

    وجود منافذ روی بدنه و دستگیره پستانک به جریان هوا و تنفس پوست نوزاد کمک می‌کند و مانع تحریک پوست خواهد شد. اکثر پستانک‌های ارتودنتیک این ویژگی را دارند.

    ۶. سبک بودن و متناسب بودن با صورت نوزاد

    پستانکی را انتخاب کنید که طراحی خوبی داشته باشد و به خوبی روی صورت نوزادتان بنشیند. همچنین پستانک‌های سبک بهترند.
     

    چند نکته در مورد نحوه گذاشتن و زمان استفاده از پستانک ارتودنسی

    چند نکته را در زمان استفاده از پستانک ارتودنسی باید در نظر بگیرید:

    ۱. طرف گرد نوک پستانک باید رو به بالا باشد

    در صورتی که پستانک ارتودنسی شکل متقارنی داشته باشد، سوالی برای نحوه قرار دادن آن باقی نمی‌ماند. اما در مورد پستانک‌های که سر نامتقارنی دارند، قسمت برآمدگی آن باید رو به بالا باشد. البته معمولا طراحی بدنه پستانک‌ها به گونه‌ای است که جایی برای سوال در این زمینه هم باقی نمی‌گذارند.

     

    نحوه گذاشتن پستانک ارتودنسی

     

    ۲. به اجبار به نوزاد پستانک ندهید

    اگر برای اولین بار است که می‌خواهید به نوزادتان پستانک بدهید، ممکن است نوزاد شما به راحتی پستانک را قبول نکند. اگر با این مشکل رو به رو شدید، استفاده از پستانک را به زمان دیگر موکول کنید. ممکن است خوش شانس نباشید و کودک شما باز هم پستانک را نگیرد.

    ۳. بهترین زمان برای دادن پستانک بین شیردهی است

    بهترین زمان برای دادن پستانک ساعت بین شیردهی است. هرگز از پستانک برای به تاخیر انداختن زمان شیر دادن استفاده نکنید و آن را جایگزین شیردهی به نوزاد نکنید.

    ۴. ابتدا روش های دیگر را برای آرام کردن کودک امتحان کنید

    در صورتی که کودک شما ناآرامی می‌کند سعی کنید ابتدا با آواز خندان و یا حرف زدن آرامش کنید، اما اگر این روش‌ها موثر نبودن پستانک را امتحان کنید.
     

    نوزاد و پستانک ارتودنسی

    آیا استفاده از پستانک ارتودنسی ضرر دارد؟

    زیاده روی یا عدم استفاده صحیح از پستانک ارتودنسی با مضرات زیر همراه است:

    • وقتی نوزاد بیشتر شیر می‌خورد، بدن مادر شیر بیشتری تولید می‌کند. سرگرم کردن نوزاد با پستانک باعث کم شدن شیر مادر می‌شود و می‌تواند مانع وزن گیری مناسب نوزاد شود.
    • ارتباط بین عفونت گوش و استفاده از پستانک توسط برخی تحقیقات علمی ثابت شده است.
    • زمانی که کودک را در طول روز با پستانک سرگرم می‌کنید، گرسنه می‌ماند و ممکن است در شب از خواب بیدار شود.
    • استفاده زود هنگام از پستانک می‌تواند روی توانایی نوزاد در گرفتن سینه مادر تاثیر منفی بگذارد و منجر به مشکلاتی مانند دردناک شدن سینه، انسداد مجرای شیر و آماس غدد پستان شود.

     

    سخن آخر

    استفاده طولانی مدت از پستانک احتمال ناهنجاری فک را افزایش می‌دهد. گفته می‌شود استفاده از پستانک تا دو سالگی مشکلی ایجاد نمی‌کند، اما بهتر است وقتی کودکتان را از شیر می‌گیرید، استفاده از پستانک را هم کنار بگذارید. برخی از کودکان به پستانک وابسته می‌شوند و گرفتن آن کار آسانی نیست. برای آشنایی با راه حل این مشکل نگاهی به مطلب «بهترین سن گرفتن پستانک از کودک + ۷ گام موثر تا ترک پستانک» بیندازید.
    آیا شما هم برای فرزندتان از پستانک ارتودنسی استفاده می‌کنید؟ کدام برند را ترجیح می‌دهید؟ لطفا نظرات، تجربیات و پیشنهادات خود را با ما و همراهان بیا نی نی در میان بگذارید.