بهترین روش گرفتن ناخن نوزاد چیست؟

گرفتن ناخن نوزاد نیاز به دقت زیادی دارد. برای گرفتن ناخن نوزاد خود از همسر یا مادر خود کمک بگیرید و این کار را زمانی که نوزاد خواب است انجام دهید تا انگشتان کودک دچار آسیب و بریدگی نشوند. در این مقاله روش صحیح گرفتن ناخن‌های دست و پای نوزاد بیان شده است.

یکی از دغدغه های اصلی مادران، گرفتن ناخن نوزاد می باشد. به دلیل این که ناخن های نوزاد بسیار کوچک و نیاز به احتیاط بیشتر دارد، مادران می ترسند که به دست نوزاد خود آسیب وارد کنند.

اکثر افراد به این فکر می کنند که ناخن های نوزاد بسیار نرم است و کوتاه نمودن آن بسیار راحت است. اما این یک تصور کاملاً غلط است. ناخن کودک در ابتدا نرم است ولی فراموش نکنید که ناخن های کودک تیز است. چون ناخن های نوزاد تیز است و کنترل کمی در دست های خود دارد، ممکن است باعث آسیب رساندن و خراشیدن پوست صورت نوزاد شود. از طرفی دیگر ناخن های نوزاد بسیار سریع رشد می کنند و بهتر است که در هفته دو بار ناخن های نوزاد گرفته شود.

گرفتن ناخن نوزادان کار سختی نیست. بهتر است برای اینکه در هنگام گرفتن ناخن های نوزاد، دست او دچار بریدگی نشود و یا هراس این را دارید که ممکن است دست او آسیب ببینید از مادر یا مادر همسر خود کمک بگیرید. پس از چندین بار کمک گرفتن از مادر یا همسر مادرتان، کم کم خودتان متوجه خواهید شد که چگونه باید ناخن های دست کودک خود را کوتاه کنید. اما اگر از تجربه افراد و همچنین مقاله ها و کتاب ها استفاده کنید بسیار پر ارزش خواهد بود. در صورتی که نوزاد شما نا آرامی می کند و دست های خود را مشت می کند اصرار به گرفتن ناخن های او نکنید و در زمان های دیگر اقدام به گرفتن ناخن های نوزاد کنید. در صورتی که دسترسی به مادر یا مادر شوهر ندارید، از همسر خود حتماً کمک بگیرید.

روش صحیح گرفتن ناخن نوزاد
 

روش صحیح گرفتن ناخن نوزاد، بدون اینکه سر انگشتان نوزاد بریده شود.

  1. بهتر است برای کوتاه نمودن ناخن های نوزاد خود، زمانی که او خوابیده است اقدام به این کار کنید. زمان دیگری که برای این کار خوب است، دقیقاً بعد از حمام کردن نوزاد است؛ چرا که بعد از حمام نمودن ناخن های نوزاد نرم تر شده و این کار آسان تر می شود.
  2. در هنگام گرفتن ناخن های نوزاد، نور کافی برای دیدن داشته باشید که ناخن های نوزاد را بیش از اندازه کوتاه نکنید. برای کوتاه نمودن ناخن، از قیچی های مخصوص نوزاد و یا ناخن گیرهایی که برای نوزادان ساخته شده است، استفاده کنید.
  3. برای جلوگیری از ریش ریش شدن ناخن های نوزاد، نوک انگشت را در ناحیه ی دور تر از ناخن فشار دهید و بهتر است یک شی محکم نظیر گیره یا کلیپس در دست نوزاد قرار دهید. از طرف انحنای انگشت ناخن های نوزاد را کوتاه کنید.
  4. ناخن های پا را مستقیم و از عرض کوتاه کنید و پس از آن از سوهان های مخصوص ناخن، برای صاف نمودن لبه های تیز استفاده کنید.

    روش صحیح گرفتن ناخن نوزاد

  5. اکثر پزشکان پیشنهاد می کنند که در هفته های اول زندگی نوزاد، از کوتاه نمودن ناخن های خودداری کنید و فقط با یک سوهان تیزی های ناخن را برطرف کنید؛ چرا که اکثر مادران بی تجربه هستند و پوست نوزدان را می گیرند.
  6. در صورتی که تصمیم بر گرفتن ناخن نوزاد خود در زمان بیداری دارید، حتما از یک نفر کمک بگیرید. از نفر سوم بخواهید نوزاد را به صورت محکم بگیرد و از تکان تکان خوردن نوزاد خودداری کند. یا اینکه با نوزاد بازی کند و حواس او را پرت کند. در این صورت شما فرصت مناسبی پیدا خواهید کرد که ناخن های نوزاد را به راحتی کوتاه و سوهان کنید.
  7. برخی از والدین ناخن های نوزاد را با دندان خود مرتب می کنند، که این کار می تواند میکروب ها را از دهان شما به هر خراش کوچکی که روی انگشت بچه وجود دارد انتقال دهد. انگشتان نوزاد شما در مقایسه با دندان های شما خیلی کوچک و ظریف هستند و شما نمی توانید کاری که انجام می دهید را ببینید.

    روش صحیح گرفتن ناخن نوزاد

در صورتی که سر انگشت نوزاد بریده شد، چگونه خون آن را بند آوریم؟

بسیاری از پدر و مادرها در هنگام گرفتن ناخن های نوزاد، دست او را می برند و خیلی نگران و هراسان می شوند. اما جای نگرانی نیست و ممکن است که برای هر کسی این مشکل پیش آید. سر انگشتی که بریده شده است را زیر آب سرد بگیرید و کاملاً شست و شو دهید و سپس یک پارچه تمیز دور محل بریدگی ببنید و کمی آن را فشار دهید و مدتی نگه دارید.

خون ریزی پس از چند دقیقه متوقف خواهد شد. از بانداژ نمودن دست نوزاد خودداری کنید، چرا که احتمال فرو بردن انگشت نوزاد در دهان خود بسیار زیاد است و این کار احتمال خفگی نوزاد و مرگ او را به همراه دارد.

از طرفی دیگر پزشکان استفاده از بانداژ مایع مخصوص نوزادان را به هیچ وجه توصیه نمی کنند؛ زیرا احتمال این وجود دارد که نوزاد آن را بمکد. ولی در صورتی که زخم دست نوزاد به هیچ وجه بند نمی آید حتماً او را به پیش یک پزشک متخصص اطفال ببرید.

گروه مادر و کودک بیا نی نی

بهترین نوع شیر خشک برای نوزادان چیست؟

بهترین شیر خشک برای نوزادان، بستگی به وضعیت خود نوزاد دارد و پزشک متخصص نوزاد بنا به شرایط فیزیکی نوزاد نوع مصرف شیر خشک را معرفی می‌کند. در این مقاله انواع شیر خشک‌ها برای وضعیت‌های مختلف نوزادان بررسی شده است که باید با مشورت پزشک اقدام به مصرف آن کرد.

بهترین منبع غذایی نوزاد شیر مادر است؛ چرا که شیر مادر دارای مواد غذایی مناسبی است که نوزاد را در برابر بیماری ها محافظت می کند. به دلیل وجود ترکیباتی آنزیمی درون شیر مادر، مقاومت بدن افزایش و التهابات روده نیز کاهش می یابد. اما گاهی دلایلی نظیر شیمی درمانی، مرگ مادر و یا غیره وجود دارد که مجبور به استفاده ی شیر خشک می شویم.

برای انتخاب بهترین شیر خشک برای نوزاد، وضعیت نوزاد در نظر رفته می شود و متخصص نوزادان  نوع مصرف شیر خشک را معرفی می کند. مثلا برخی از نوزادان به لاکتوز موجود درون شیر حساسیت دارند پس پزشک باید شیر خشک هایی که فاقد لاکتوز است برای نوزاد تجویز کند. این شیر خشک از پروتئین سویا تهیه شده است. اما اگر باز هم نوزاد از خوردن شیر خودداری نمود، پزشک شیر خشک هایی که پروتئین آن ها هیدرولیز شده و به اسید های آمینه و لیپید تبدیل شده است را پیشنهاد می کند. در ادامه توضیحات بیشتری در مورد بهترین شیر خشک برای نوزادان در اختیار شما قرار خواهیم داد.

اغلب شیر خشک های موجود در بازار از شیر گاو و یا سویا تهیه شده است. برخی از شیر خشک ها را از همان ابتدای تولد می توان به نوزاد داد. اما برخی دیگر از آن ها را باید بعد از گذراندن شش ماهگی، استفاده نمود. 

در کودکانی که بعد از یک سالگی هنوز میل به خوردن شیر دارند می توان به جای استفاده از شیر خشک، از شیر گاو استفاده نمود، اما مقادیر آهن و ویتامین موجود در شیر گاو از شیر خشک بسیار کمتر است. دلیل اصلی چاقی کودکان پس از مصرف شیر خشک، لاکتوز و گلوکز موجود در شیر خشک است. اما در شیر مادر فقط لاکتوز وجود دارد.

بهترین شیر خشک برای نوزادان چیست؟ 

معرفی انواع شیر خشک 

  • شیرخشک نان  NAN

ترکیبات این نوع شیر خشک لاکتوز، انواع روغن های (کلزا، نارگیل، ذرت، روغن آفتابگردان)، شیرگاو، سیترات پتاسیم، سیترات کلسیم، روغن ماهی، کلرید سدیم، لستین سویا، کلرید کلسیم، ویتامین ها، فسفات پتاسیم، ال کارنیتین، پانتوتنات کلسیم، سولفات مس، سولفات منگنز، سلنات سدیم و بیوتین است. این ترکیبات شبیه به شیر مادر است و بهترین شیر خشک برای نوزادان کامل است. پس از مصرف این نوع شیر خشک برای نوزادان نارس و زیر یک کیلو و نیم اجتناب کنید.

  • شیر خشک پری نان PRE-NAN

بهترین شیر خشک برای نوزادان نارس و با وزن کمتر از دو و نیم کیلوگرم این نوع شیر خشک می باشد زیرا این نوع شیر خشک آهن و لاکتوز کمتری دارد. 

  • شیرخشک های  GUIGOZ, DYNAMILK, HUMANA, BIOMED, NINI 

این نوع شیر خشک ها را نیز می توانید از زمان تولد استفاده نمایید.

  • شیر خشک MULTI

بهترین شیر خشک برای نوزادانی که در اثر سوکروز، لاکتور و گلوتن مبتلا به اسهال هستند شیرخشک MULTI است زیرا این شیر خشک سوکروز و گلوتن ندارد. بهترین نوع اسید چرب ضروری، در این شیر خشک موجود می باشد.

  • شیر خشک SIMILAC

بهترین شیر خشک برای کودکانی که مبتلا به بیماری CHF، فشار خون بالا و نارسایی کلیه هستند، این نوع شیر خشک می باشد زیرا سدیم این شیر از شیر مادر کمتر است اما این شیر را نمی توان به مدت های طولانی استفاده نمود؛ چرا که در بدن نوزاد اختلالات الکترولیتی ایجاد می کند.

  • شیرخشک های EN FAMID, LONALAC

در این شیر خشک روغن نارگیل، مواد معدنی، ویتامین ها، لاکتوز یافت می شود. این نوع شیر خشک نیز شبیه به شیر خشک SIMILAC سدیم کمی دارد.

  • شیرخشک NURSOY

این نوع شیر خشک فاقد هر گونه ترکیبات ذرت است. بهترین شیر خشک برای نوزادانی که به ذرت حساست دارند این نوع شیر خشک می باشد.

  • شیرخشک AL-110

در این نوع شیر خشک، پروتئین هیدرولیزه شده کازوئین موجود است و فاقد لاکتوز می باشد. این نوع شیر خشک در نوزادانی که عدم تحمل لاکتوز، اختلالات دستگاه گوارش و جذب پروتئین سویا کم است استفاده می شود. از طرفی دیگر در نوزادانی که کمبود وزن دارد سبب افزایش وزن و جذب بهتر کلسیم می شود.

  • شیرخشک BIOMIL SOY, PRO SORBEEL, PRO SORBEE2

پایه اصلی این نوع از شیر خشک ها، سویا است. در اکثر نوزادانی که به گلوتن، سوکروز موجود در شیر مادر یا شیر گاو حساسیت دارند و دچار اسهال می شوند، استفاده می شود.

  • شیرخشک های ISOMID, FORMULA.S

سوکروز موجود در این شیر خشک ها صفر است.

  • شیرخشک ایزومیل

بهترین شیر خشک برای نوزادانی که مبتلا به اختلالات سوکروز هستند، این نوع شیر خشک است.

  • شیرخشک های SOYALAC

این نوع شیر خشک در نوزادان گالاکتوزمی مصرف می شود زیرا لاکتوز موجود در این نوع شیر خشک صفر است.

  • شیر سویا

این شیر از دانه های سویا تهیه شده است و مناسب افرادی است که شیر را نمی توانند تحمل کنند. شیر سویا به غیر از اینکه برای کودکان مفید است، برای تمامی افراد مسن و کسانی که بیمار هستند مناسب است. از طرفی دیگر کلسیم موجود درون این شیر، بسیار بالا است که برای تشکیل استخوان ها بسیار ضروری است.

  • شیرخشک های LOFENALAC, PHENYL DONFORMULA, PHENYLDON MIXTURE, PHENYL FREE

بهترین شیر خشک برای نوزادان مبتلا به فنیل کتونوری، این نوع شیر خشک ها می باشد.

در چه مواقعی می توان از شیر خشک برای کودک استفاده کرد؟

  • مریض شدن مادر
  • کودک نتواند شیر مادر را دریافت کند.
  • کودک در معرض سو تغذیه قرار بگیرد. 
  • در دسترس نبودن مادر
  • حساسیت غذایی نوزاد
  • کافی نبودن شیر مادر
  • کافی نبودن منابع غذایی شیر مادر
  • ترس از آلوده شدن به آلاینده‌های محیطی

شیر هایی که باید از آن ها دوری کنید:

  • شیر غلیظ شده
  • شیر تبخیر شده
  • شیر خشک شده
  • شیر گوسفند یا بز (البته برای استفاده در غذای کودک می توانید آن را پاستوریزه کنید و مصرف نمایید.)
  • دیگر انواع نوشیدنی‌هایی که با نام “شیر” شناخته می‌شوند مثل نوشیدنی سویا، برنج، جو و یا بادام
  • شیر گاو به‌عنوان یک نوشیدنی (در پخت و پز غذا برای کودک مشکلی نخواهد داشت.)

 گروه مادر و کودک بیا نی نی 

تب دندان در آوردن نوزاد را چگونه تشخیص دهیم؟

گاهی تب دندان در آوردن نوزاد با تب ناشی از بیماری‌ها اشتباه می‌شود. در حالی که والدین باید بتوانند این دو را از هم تشخیص دهند تا مشکلات جدی برای کودک پیش نیاید. در این مقاله نشانه‌های تب دندان در آوردن نوزاد و تب ناشی از بیماری هر کدام جداگانه بررسی شده است.

معمولاً در 4 تا 7 ماهگی، دندان نوزاد از میان لثه ها شروع به جوانه زدن می کند که سخت شدن لثه ها، سوزش و کم اشتهایی از علائم دندان در آوردن نوزاد می باشد. اما اگر کودک تب کند، باز هم نشانه ی دندان در آوردن است یا  بیمار است؟

دندان در آوردن می تواند دمای بدن را کمی افزایش دهد اما تب بالای 100/4 درجه فارنهایت نشان می دهد که نوزاد شما بیمار است.

تب دندان در آوردن کودک را چگونه تشخیص دهیم؟

نشانه های دندان در آوردن نوزاد چیست؟ 

دندان درآوردن در کودکان متفاوت است. ممکن است یک نوزاد شاد باشد و بخندد ولی نوزادی دیگر گریه کند و درد داشته باشد.

 اگر کودکتان در حال دندان در آوردن باشد، احتمالاً نشانه های زیر را دارد:

  • خیلی خسته است. 
  • نق نق می کند. 
  • اشیا و هر چیزی را به سمت دهانش می برد و آن را می جود.

زمانی که کودکتان در حال در آوردن دندان های جلویی است، نشانه های گفته شده در بالا را دارد. گفته می شود این علائم از 6 تا 16 ماهگی سخت تر می شود و کودک را بیشتر تحت فشار قرار می دهد.

چه زمانی نوزاد بیمار است؟

یک کودک بیمار در خوردن و خوابیدن دچار اختلال می شود. نوزاد شما اگر نشانه های زیر را داشت ممکن است دچار سرماخوردگی، شکم درد یا هر بیماری دیگری شده باشد:

  • آبریزش بینی نوزاد 
  • عطسه و سرفه
  • اسهال و استفراغ
  • بثورات پوستی

اگر هنوز هم تردید دارید که آیا نوزاد دچار تب دندان در آوردن است یا تب بیماری، به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.

چگونه لثه درد نوزاد را تسکین دهیم؟

اگر کودک شما در حال دندان در آوردن است، بهترین روش برای آرام کردن او، این است که یک فشار بر لثه های کودک ایجاد شود. شما می توانید با انگشت تمیز خود، لثه های کودک را ماساژ دهید یا می توانید یک دندان گیر پلاستیکی به کودک بدهید تا خودش آن را بجود.

اشیای خنک می تواند درد دندان درآوردن را کم کنند ولی اگر بیش از حد سرد باشند می توانند به لثه ها آسیب برسانند. گذاشتن دندان گیر در فریزر می تواند باعث آسیب به لثه ها شود ولی اگر آن را در یخچال بگذارید در حدی که فقط خنک شود می تواند درد لثه ها را کم کند. اگر دندان گیر در دسترس نداشتید می توانید به جای آن یک دستمال مرطوب را در یخچال قرار دهید.

تب دندان در آوردن کودک را چگونه تشخیص دهیم؟

از ژل ها و قرص های مخصوص لثه، استفاده نکنید. این ها هیچ کمکی نمی کنند و برخی از آن ها دارای بلادونا (یک گیاه سمی) یا بنزوکائین (که لثه ها را کرخت می کند) هستند که هر دو مضر هستند. سازمان جهانی کودکان در امریکا درباره استفاده از این مواد، هشدار می دهد که اثرات جانبی این مواد خطرناک است و میزان اکسیژن خون را کاهش می دهد.

اگر کودک شما بالای 6 ماه است می توانید به او ایبوپروفن کودکان و یا استامینوفن کودکان بدهید و اینگونه درد دندان در آوردن را کم کنید، اما قبل از آن حتماً با پزشک کودک مشورت کنید.

چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم؟

معمولاً دندان در آوردن برای کودکان مساله ای دشوار است ولی والدین باید بررسی کنند که آیا کودک نشانه های بیماری را دارد یا خیر. در صورتی که کودک نشانه های زیر را همراه داشت باید به دکتر مراجعه شود:

  • نوزاد کمتر از 3 ماه، تب بالای 100/4 درجه فارنهایت دارد.
  • نوزاد بالای 3 ماه، تب بیشتر از 100/2 درجه فارنهایت دارد.
  • نوزاد تب دارد و تب آن بیشتر از 24 ساعت طول کشیده است.
  • داشتن اسهال، استفراغ و بثورات پوستی همراه با تب
  • مشاهده خواب آلودگی زیاد و کسالت در کودک 
  • نوزاد نمی تواند آرام شود.

    تب دندان در آوردن کودک را چگونه تشخیص دهیم؟

سخن آخر … 

دندان در آوردن هم برای نوزاد هم برای والدین مرحله ای سخت است ولی به یاد داشته باشید که این فقط یک مرحله از رشد کودکتان است و باید کودکتان را آرام نگه دارید و زمانی که اولین دندان ها جوانه زدند هر روز با مسواک مخصوص کودکان آن ها را بشویید تا سالم بمانند.

 برگرفته از متنwebmd

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

آیا پوست انداختن نوزاد، نگران کننده است؟

پوست انداختن نوزاد، مساله‌ای کاملاً طبیعی است که در نوزادانی که دیرتر به دنیا می‌آیند، شایع‌تر است. در این حالت جای نگرانی نیست و بعد از چند روز خود به خود بهبود حاصل می‌شود. والدین در این مدت بهتر است بدن نوزاد را با روغن‌های مخصوص نوزادان طبق نظر پزشک ماساژ دهند.

پوست نوزاد لایه ای محافظ برای جلوگیری از ورود بیماری ها و محافظت از نوزاد است که نوزاد را از گزند پیرامونش (گرما و سرما، آلودگی ها و …) محافظت می ­نماید. پوست نقش مهمی در حفظ سلامت و دفاع در برابر محرک ها و سموم و …  ایفا می­ کند. پوست همچنین دمای بدن را تنظیم نموده و نیز وسیله ­ای جهت ارتباط نوزاد با محیط اطرافش می­ باشد.

پوست نوزاد تازه متولد شده بسیار حساس است. هنگامی که نوزاد تحریک می شود، چه از روی گرسنگی و چه با فشار انگشت، لکه های قرمز وسیع یا پراکنده ای بر روی بدنش ظاهر می شود که گاهی در برخی از قسمت ها بیشتر باقی می ماند.

گاهی در نوزادانی که کمی با تاخیر متولد می شوند، دیده می شود پوست در قسمت های مختلف بدن نوزاد، حالت پوسته پوسته شدن می گیرد و می ریزد، به بیانی دیگر “پوست انداختن” اتفاق می افتد. پوست صاف و درخشانی را که بعدها در نوزاد می بینیم پس از گذشت هفته ها ایجاد می شود.

در هنگام تولد پوششی روغنی به نام وِرنیکس پوست را فرا گرفته است. گرچه مقدار بیشتر ورنیکس در اولین حمام نوزاد با لیف می ریزد اما کمی از آن در پشت گوش ها و چین های کفل باقی می ماند. در حقیقت از بین بردن وِرنیکس به هیچ وجه لازم نیست. ورنیکس ممکن است جذب پوست شود. برخی معتقدند که ورنیکس حاوی مواد ضد باکتری است. موهای بلند روی بدن نوزاد نیز معمولاً در طی چند هفته اول می ریزند.

پوست انداختن نوزاد امری طبیعی است؟

شما احتمالاً در چند روز اول پس از تولد نوزادتان متوجه پوسته پوسته شدن پوست نوزادتان، به ویژه در کف پا و قوزک پا شده ­اید، گویا در حال پوست انداختن است؛ اما مطمئن باشید که لایه‌های زیرین پوست نوزاد، سالم، نرم و به اندازه کافی مرطوب است. این اتفاق مخصوصاً اگر نوزاد شما کمی دیرتر از موقع مقرر به دنیا آمده باشد، کاملاً طبیعی است و جای نگرانی ندارد.

آیا پوست انداختن نوزاد، جای نگرانی دارد؟ 

پوسته پوسته شدن بدن نوزاد در نواحی صورت، دست‌ها، پاها، بین ابروها یا سراسر بدنش دیده می شود. در موارد دیگر خشکی پوست نوزاد در نواحی خاصی و به مرور زمان ایجاد می‌شود به ویژه در قسمت آرنج‌ها، بازوها و ناحیه محل بستن پوشک.

در نوزادان هیچ گاه نباید از پوسته پوسته شدن و خشک شدن پوست نوزادان نگران شد. در واقع پوست جدید به طور حتم سالم و مرطوب می باشد ولی اگر خشکی پوست نوزاد برای مدت زیادی باقی ماند با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

چگونه پوست انداختن نوزاد را درمان کنیم؟

معمولاً روغن زدن به صورت منظم مشکل را رفع می کند. ماساژ نوزاد در قسمت های پوسته شده باعث می‌شود روغن به طور عمیقی به داخل پوست نفوذ کند. برای این کار بهتر است از روغن های طبیعی مثل روغن بادام استفاده کنید، یک یا دو بار در روز آن را به ناحیه مورد نظر بمالید.

بهتر است برای نرم و مرطوب نگه داشتن پوست نوزاد‌ خود از ‌لوسیون و روغن های مخصوص نوزاد ‌استفاده کنید و چنانچه نوزاد‌ شما همچنان دارای پوستی خشک است، با پزشک نوزاد ‌خود صحبت کنید.

پزشک کودکان شامپوهای مخصوص، روغن بچه، کرم ها و لوسیون های مخصوص را برای نوزاد ‌شما تجویز می کند.

آیا پوست انداختن نوزاد، جای نگرانی دارد؟
 

آیا پوست نوزاد شما خشک است؟

به جهت تمام اعمال حفاظتی مهمی که پوست انجام می ­دهد، باید از آن مراقبت شود. یافته­ های جدید پیرامون تحقیقات پوست نوزاد نشان می­ دهد که پوست نوزاد رطوبت را سریع ­تر از پوست بزرگسالان جذب و دفع می­ کند. اخیرا در یک مطالعه شان داده شد که ۹۰ درصد از مادران بر این باورند که پوست نوزادشان خشک نیست در صورتی که ۶۰ درصد از نوزادانشان علامت خشکی را نشان می­ دادند؛ بنابراین مادران باید بیشتر به نشانه های خشکی پوست نوزادان و پوست انداختن او دقت کنند. 

چگونه از پوست نوزاد خود مراقبت کنیم؟

جهت مراقبت و محافظت از پوست نوزادان پیشنهاد می­ شود که پوست نوزادتان را با استفاده مداوم از یک مرطوب کننده مخصوصاً بعد از حمام و یا تعویض پوشک نوزادتان همواره محافظت کرده و سالم نگه دارید.

توجه به نوع مواد شوینده که با آن لباس نوزاد، ملحفه، پتو و حوله نوزاد شسته می شود، اهمیت دارد. احتمالاً زمانی که پوست کودک شما دچار خارش و تحریک می شود، ممکن است فکر شما را درگیر کند ولی در صورتی که خشکی و پوست انداختن نوزاد، طی چند روز از بین رفت، جای نگرانی وجود ندارد.

گروه مادر و کودک بیا نی نی

چرا رنگ پوست نوزاد تغییر می‌کند؟

رنگ پوست نوزاد در ابتدای تولد قرمز تیره است، ولی با تنفس نوزاد به صورتی متمایل می‌شود. ولی گاهی رنگ پوست نوزاد بیش از حد زرد رنگ شده و گاهی پوست نوزاد آبی می‌شود که در این مقاله به طور کامل درباره این دو حالت توضیح داده شده است.

اغلب می‌تواند به شناسایی مشکلات بالقوه موجود در بدن نوزاد، کمک کند. اگر کودک به تغییرات رنگ پوستی که در زیر آمده است، دچار شد باید به پزشک متخصص مراجعه شود.

زردی بیش از حد رنگ پوست نوزاد 

بیش از نیمی از نوزادان تازه متولد شده، مقداری زردی دارند که این رنگ زرد در هفته اول در پوست و چشم‌های نوزاد نمایان است. این معمولاً موقتی است، اما ممکن است نشانه‌ای از یک بیماری جدی‌تر هم باشد. زردی بدلیل تجزیه گلبول‌های قرمز خون اتفاق می‌افتد، همانگونه که سلول‌های قدیمی‌تر، شکسته و تجزیه می‌شوند، هموگلوبین به بیلی روبین تبدیل می‌شود و از طریق کبد دفع می‌شود.

در نوزادان تازه متولد شده این فرایند به طور کامل بهبود نیافته است. ساخته شدن بیلی روبین در خون هیپربیلی روبینمی نامیده می‌شود، زیرا بیلی روبین دارای رنگدانه‌هایی است که این باعث زردی چشم‌ها، بدن و پوست نوزاد می‌شود.

تغییرات رنگ پوست در نوزادان تازه متولد شده چگونه است؟

احتمال اینکه یک نوزاد نارس دچار زردی شود، بیشتر است. رنگ زرد پوست را اغلب می‌توان با به آرامی فشار دادن انگشت روی پیشانی و یا سینه نوزاد و مشاهده بازگشت رنگ پوست، تشخیص داد. انواع مختلف زردی نوزادان وجود دارد:

  • زردی فیزیولوژیک: زردی فیزیولوژیک در واقع یک پاسخ طبیعی به توانایی محدود بدن کودک، برای دفع بیلی روبین در روزهای اول زندگی است.
  • زردی شیر مادر: حدود ۳% از نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، بعداز ۳ تا ۵ روز دچار این زردی می‌شوند. این نوع زردی معمولاً در سن دو هفتگی و نهایتاً سه هفتگی تا دوازده هفتگی ادامه می‌یابد. به نظر می‌رسد زری شیر مادر بدلیل عواملی که در شیر مادر است، اتفاق می‌افتد که میزان دفع بیلی روبین را از طریق دستگاه گوارش و روده افزایش می‌دهد که این فرایند انتروپاتی نامیده می‌شود.
  • زردی ناشی از کمبود تغذیه با شیر مادر: این نوع زردی بدلیل کمبود تغذیه از شیر مادر صورت می‌گیرد که منجر به کم آبی بدن، کاهش تولید ادرار و مدفوع و تجمع بیلی روبین می‌شود. نوزادانی که دچار نارسایی هستند و زودتر از موعد (۳۴ تا ۳۶ هفتگی) به دنیا می‌آیند، به این مشکل بیشتر حساس هستند، زیرا این نوزادان قدرت کافی برای داشتن یک تغذیه مناسب از شیر مادر را ندارند.
  • زردی ناشی از همولیز: زردی ممکن است بدلیل تجزیه گلبول‌های قرمز خون بدلیل بیماری همولیتیک (بیماری RH) در نوزادان تازه متولد شده ایجاد شود که به دلیل حضور بیش از حد گلبول‌های قرمز و یا خونریزی داخلی ایجاد می‌شود.
  • زردی ناشی از عملکرد ناقص کبد نوزاد: زردی ممکن است به دلیل عملکرد ناقص کبد و یا عفونت و یا فاکتورهای دیگر مربوط به کبد ایجاد شود. درمان این نوع زردی به عوامل مختلفی از جمله علت و شدت بیماری بستگی دارد. درمان اغلب شامل استفاده از لامپ‌های مخصوص با نام فتوتراپی انجام می گیرد. نوزادان مبتلا به زردی شدید ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان و انتقال خون را داشته باشند.

نوزادان مبتلا به زردی ممکن است مشکلات تغذیه‌ای، ناآرامی و بی‌خوابی داشته باشند. اگر کودک شما هر کدام از این علائم را داشت، با پزشک متخصص کودک خود تماس بگیرید.

آبی رنگ شدن پوست نوزاد

رنگ پوست نوزاد در اولین دقایقی که به دنیا می‌آید، قرمز تیره متمایل به رنگ بنفش است. همانطور که نوزاد شروع به نفس کشیدن می‌کند، رنگ پوست آن به رنگ قرمز تغییر می‌کند. این قرمزی در روز اول شروع به محو شدن می‌کند ولی دست‌ها و پاها برای چند روز ممکن است قرمز رنگ بماند که این بدلیل سیستم گردش خون نوزاد است که هنوز توسعه نیافته است.

رنگ آبی دیگر قسمت‌های بدن نوزاد طبیعی نیست. گاهی اوقات صورت، لب‌ها و دهان نوزاد بر اثر گریه شدید تغییر رنگ می‌دهد و آبی می شود، ولی زمانی که گریه نوزاد متوقف شد مجدداً به رنگ صورتی برمی‌گردد. اگر رنگ نوزاد مجدداً به رنگ صورتی برنگردد و یا همچنان همه جای نوزاد آبی رنگ به نظر برسد، ممکن است نشانه‌ای از وجود یک مشکل باشد.

تغییرات رنگ پوست در نوزادان تازه متولد شده چگونه است؟

رنگ پوست آبی نوزاد، سیانوز (تغییر رنگ پوست به آبی) نامیده می‌شود که اغلب در نوزادان با مشکل قلبی مشاهده می‌شود زیرا قلب نمی‌تواند اکسیژن خون را به سایر قسمت‌های بدن پمپاژ کند. مشکلات تنفسی از دیگر عوارض بیماری سیانوز است. اگر رنگ پوست نوزاد شما به آبی تیره متمایل شده است، هرچه سریع‌تر به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید.

 برگرفته از: chop.edu 

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

 

۳ دلیل عجیب برای وزن نگرفتن نوزادان

وزن نگرفتن نوزادان دلایل زیادی می‌تواند داشته باشد، ولی برخی اوقات پدر و مادر‌ها با روش اشتباه زندگی به صورت ناآگاهانه باعث کاهش وزن نوزاد خود می‌شوند که در این مقاله به این ۳ اشتباه عجیب اشاره شده است.

دلایل زیادی برای وزن نگرفتن نوزادان و یا از دست دادن وزن نوزاد وجود دارد، ولی در بررسی‌هایی که انجام گرفته است سه دلیل برای وزن نگرفتن کودک وجود دارد، که همیشه نادیده گرفته می‌شود، به همین دلیل این علت‌ها را عجیب یا شگفت انگیز می‌دانیم، زیرا در جریان زندگی نادیده گرفته می‌شوند و نقش مهمی در افزایش وزن و وزن گیری نوزاد دارند. اگر این موارد، در زندگی شما هم وجود دارد و به آن بی توجه هستید، سعی کنید روش خود را تغییر دهید تا شاهد افزایش وزن نوزاد خود باشید. به این، سه دلیل شگفت انگیز وزن نگرفتن نوزادان، در این مقاله دقت کنید:

۱- حمام کردن نوزاد بعد از تغذیه

آیا زمانی که به نوزاد خود شیر یا غذا می‌دهید، آن را به حمام می‌برید؟ اگر پاسختان بله است، این عادت را تغییر دهید.

حقیقت موضوع: زمانی که کودک تغذیه می‌شود، مانند بدن بزرگسالان زمانی طول می‌کشد تا هضم شود. اگر بعد از تغذیه کودک را به حمام ببرید، بدن خنک شده و روند هضم شدن کند می‌شود که این باعث می‌شود متابولیسم در بدن نوزاد آهسته‌تر شود.

یبوست، استفراغ، سوء هاضمه و تجمع گاز در شکم از نتایج حمام کردن نوزاد بعد از تغذیه آن است که در نهایت وزن نوزاد کاهش می‌یابد و یا افزایش وزنی نخواهد داشت. به نظر می‌رسد این موضوع بی اهمیت باشد، ولی نقش مهمی در روند هضم غذای یک کودک دارد. همیشه بهتر است ابتدا کودک را به حمام ببرید و بعد او را تغذیه کنید، که روند هضم و جذب موادغذایی به خوبی انجام شود.

 


۲- نوشاندن شیر یا آب قبل از غذای اصلی به نوزاد

این مورد در بیشتر نوزادان صادق است.

حقیقت موضوع: شیر اگر قبل از غذای اصلی به کودک داده شود، می‌تواند شکم کودک را پر کند و جذب مواد غذایی را توسط بدن نوزاد کم کند. در مورد آب هم همینطور است؛ اگر آب، قبل از وعده غذایی اصلی به کودک داده شود می‌تواند شکم او را پر کند و مصرف غذا را کاهش دهد که در نهایت باعث کاهش وزن یا وزن نگرفتن نوزاد می‌شود.

3 دلیل عجیب برای وزن نگرفتن نوزادان

در بدترین حالت، اگر به اجبار به نوزاد بعد از مصرف شیر یا آب، غذا داده شود، کودک استفراغ می‌کند. آب باید در پایان وعده غذایی و یا در بین وعده‌های غذایی به کودک داده شود. دادن آب در ابتدای غذا خوردن کودک یک اشتباه بزرگ است.


۳- ایجاد فاصله طولانی بین وعده‌های غذایی اصلی نوزاد 

این مورد هم یکی دیگر از دلایل وزن نگرفتن نوزادان و کاهش وزن آنهاست.

حقیقت موضوع: فاصله‌ی طولانی بین وعده‌های غذایی، باعث ایجاد گاز در شکم نوزاد می‌شود و به این ترتیب نوزاد به مدت چند ساعت دچار نفخ شکم می‌شود که این منجر به نپذیرفتن مواد غذایی توسط نوزاد شده و در نهایت سبب کم شدن میزان تغذیه و نتیجتاً کاهش وزن می‌شود.

3 دلیل عجیب برای وزن نگرفتن نوزادان 

فاصله‌ی طولانی بین وعده‌های غذایی می‌تواند منجر به سوء هاضمه و یبوست در نوزادان شود. یک کودک باید در هر ۳۰ دقیقه تغذیه شود (خواه یک لیوان شیر، یا شیر مادر و یا یک میوه تازه). فاصله ایده آل بین وعده‌های غذایی اصلی برای یک کودک ۳ تا ۴ ساعت است.


سخن آخر

اگر شما تا به حال سه مورد بالا را رعایت نمی‌کردید و نوزادتان دچار کمبود وزن بود، نگران نباشید؛ می‌توانید با رعایت موراد بالا منجر به افزایش وزن نوزاد خود شوید. اگر با رعایت موارد بالا، همچنان نوزاد شما دچار کمبود وزن است، احتمالاً سیستم متابولیسم و هضم نوزاد مشکل دارد و بهتر است با پزشک متخصص اطفال در این باره مشورت کنید. تجربیات خود را در این باره با ما و مخاطبین بیا نی نی در میان بگذارید.

 برگرفته از: bumpsnbaby

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

 

راهنمای وزن گیری نوزاد (افزایش وزن نوزاد از تولد تا یکسالگی)

توجه به مساله وزن گیری نوزاد از ابتدای تولد امری بسیار مهم است که والدین باید آن را تا یکسالگی، ماهانه بررسی کنند و اگر نوزاد کاهش وزن داشت به پزشک متخصص مراجعه کنند. این مقاله یک راهنمای صحیح از وزن گیری نوزاد است که وزن مطلوب و غذایی که نوزاد باید بخورد، را از ابتدای تولد تا ۱۲ ماهگی بیان کرده است.

کمک به نوزاد برای افزایش رشد و بهبود وزن در سال اول زندگی کودک، بسیار موثر است. در این مقاله درباره افزایش وزن نوزاد صحبت شده است و وزن گیری نوزاد از روز اول تولد

تا ۱۲ ماهگی بیان شده است. با خواندن این مقاله می‌توانید، از توصیه‌های پزشک برای افزایش وزن نوزاد خود استفاده کنید و در عین حال سلامت نوزاد هم حفظ خواهد شد. 
 

وزن نوزاد تازه متولد شده (۱ تا ۴ هفته)

در حال حاضر کودک تازه متولد شده از همه سنین ظریف‌تر است. طبق نظر نویسنده یک کتاب درباره مادران و نوزادان، اگر نوزادتان بعد از تولد چند گرم وزن خود را از دست داد، نگران نباشید؛ زیرا اکثر نوزادان همین طور هستند. یک نوزاد سالم بعد از ۱۰ تا ۱۲ روز وزن خود را دوباره بدست می‌آورد.

آنچه نوزاد باید بخورد: شیر مادر یا شیرهای مخصوص نوزادان. اگر کودک به شیر حساسیت یا آلرژی داشت، با پزشک متخصص نوزاد خود صحبت کنید، زیرا ممکن است مادر نوزاد، چیزی خورده باشد که نوزاد حساسیت پیدا کرده است.

راهنمای وزن گیری نوزاد (افزایش وزن نوزاد)


وزن گیری نوزاد یک ماهه

از حالا تا زمانی که کودک ۶ ماهه می‌شود، در هر ماه ۱ اینچ (۲/۵ سانتی متر) افزایش قد می‌یابد و در هر هفته حدود ۱۴۰ تا ۲۰۰ گرم به وزن کودک اضافه می‌شود. اگر تغذیه کودک خوب پیش رود، وزن گیری نوزاد دامه می‌یابد.

آنچه نوزاد باید بخورد: شیر مادر یا شیر‌های مخصوص نوزادان. زمان‌های تغذیه نوزاد غیر قابل پیش بینی است و نمی‌توان میزان شیری که نوزاد در هر بار می‌خورد، را تعیین نمود. نوزاد در این سن باید ۸ تا ۱۲ بار در روز تقریباً هر دو تا سه ساعت یک بار، شیر بخورد.

راهنمای وزن گیری نوزاد (افزایش وزن نوزاد)


وزن نوزاد ۲ ماهه

کودک باید هر هفته افزایش وزن داشته باشد. اگر شما در این باره شک دارید با یک مشاور تغذیه نوزادان یا پزشک متخصص درباره میزان تغذیه و وزن گیری نوزاد خود مشورت کنید. طبق نظر میشل لاروو نویسنده و پرستار نوزادان، گاهی برخی نوزادان نمی‌توانند به خوبی شیر را بمکند یا نمی‌توانند شیر را به اندازه کافی از مادر دریافت کنند یعنی مادر به اندازه کافی شیر ندارد. 

آنچه نوزاد باید بخورد: شیر مادر یا شیرهای مخصوص نوزادان. سعی نکنید به نوزاد غذای جامد بدهید تا زمانی که او حداقل ۴ ماهه شود و بهتر است در ۶ ماهگی تغذیه با غذای جامد را به کودک شروع کنید. یک پزشک کودکان و متخصص چاقی در کودکان می‌گوید: غذا دادن زود هنگام به نوزاد باعث ایجاد مشکلات گوارشی در کودک می‌شود.

راهنمای وزن گیری نوزاد (افزایش وزن نوزاد)


وزن نوزاد ۳ ماهه

در این مرحله نوزاد افزایش وزن حدود ۱۱۰ تا ۱۷۰ گرم در هفته خواهد داشت؛ این بدین معنی است که کودک در این ماه حدود نیم کیلو افزایش وزن خواهد داشت و همینطور تا هفت ماهگی ادامه می‌یابد.
آنچه نوزاد باید بخورد: شیر مادر یا شیر‌های مخصوص نوزادان. میزان تغذیه با شیر مادر در کودکانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند نسبت به نوزادانی که از شیر‌های دیگر تغذیه می‌کنند، به ۵ تا ۸ بار در روز کاهش می‌یابد؛ احتمالاً نوزاد در این سن هنوز شب‌ها از خواب برای تغذیه بیدار می‌شود، ولی نه اینکه همه شب‌ها بیدار شود.

راهنمای وزن گیری نوزاد (افزایش وزن نوزاد)


وزن نوزاد ۴ ماهه

در پایان این ماه، کودک کم کم برای تغذیه با غذا‌های جامد آماده می‌شود. برخی از نشانه‌های این امر عبارتند از:
  • او می‌تواند سر خود را نگه دارد.
  • می‌تواند در حالی که او را گرفته اید، بنشیند.
  • همچنین به آنچه شما می‌خورید، علاقه نشان می‌دهد.
انتقال تغذیه نوزاد از شیر مایع به غذا‌های جامد یک مرحله حساس است، بنابراین اگر کودک آماده نیست، او را مجبور نکنید که غذا‌های جامد را به زور بخورد.

به 3 برابر وزن زمان تولد، رسیده است و نوزاد اولین گام‌های خود را به سمت دوران کودکی برمی‌دارد.

راهنمای وزن گیری نوزاد (افزایش وزن نوزاد)

 

 برگرفته از: parent

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

ترتیب رویش دندان نوزاد در ۱۰ مرحله پیاپی انجام می‌گیرد. معمولاً اولین دندان‌های نوزاد (دندان پیشین فک پایین) در سن ۶ ماهگی پدیدار و تا ۳ سالگی تمام دندان‌ها کامل می‌شوند. این مقاله مراحل ترتیب رویش دندان نوزاد را با تصویر به صورت واضح نشان داده است.

زمانی که کودک شما شروع به در آوردن دندان می‌ کند، باید او را با یک دندان پزشک آشنا نمایید. بهتر است هنگامی که نوزاد شروع به دندان در آوردن می کند، دهان و لثه های او را به کمک مسواک و خمیر دندان های فلورایددار تمیز کنید. از جمله مزیت آشنایی نوزاد با دندان پزشک، حفظ سلامت دهان و دندان کودک و آشنایی با روش های جلوگیری از پوسیدگی دندان است.

 مشکلات و مراقبت های لازم برای دندان در آوردن نوزاد چیست؟

هنگامی که نوزاد شما شروع به خندیدن می کند و لثه های او پیدا می شود برای والدین بسیار زیبا و دوست داشتنی است. اما هنگامی که این لبخند همراه با مرواریدی سفید رنگ باشد، این صحنه بسیار دوست داشتنی تر خواهد بود. ترتیب رویش دندان نوزاد در اکثر نوزادان بعد از سن شش ماهگی شروع می شود، اما این نکته را در نظر داشته باشید که مراقبت از دندان های شیری نوزاد، باید از همان ابتدا آغاز شود.

هنگامی که نوزاد دندان هایش بیرون می آید، شما بسیار سریع متوجه این موضوع خواهید شد. اکثر پدر و مادرها به دندان های شیری نوزاد خود اهمیت چندانی نمی دهند؛ زیرا بر این باورند که، این دندان ها دائمی نیستند و روزی خواهند ریخت و دندان های اصلی او رشد می کند که این یک باور غلط می باشد. در ادامه این مطلب، حقایقی در مورد دندان های شیری نوزاد برای شما بیان می کنیم تا باور شما در مورد این دندان ها به طور کامل عوض شود، همچنین ترتیب رویش دندان نوزادان به همراه تصاویر بیان شده است.

اکثر متخصصان بر این باورند که نوزاد را قبل از یک سالگی به دندانپزشک نشان دهید تا از سلامت دندان های نوزاد و لثه های او اطمینان حاصل شود. این مشاوره باعث می شود که شما با روش های مراقبت از دندان و لثه و پیشگیری از پوسیدگی دندان آشنا شوید.

چه زمانی دندان های نوزاد شروع به رشد می کند؟

در سه ماه اول بارداری دندان های شیری و در سه ماه دوم بارداری دندان های اصلی نوزاد تشکیل می شود. پس به این علت، مشکلاتی که در زمان بارداری برای بانوان ایجاد می شود، بر روی دندان های شیری نوزاد و یا حتی دندان های اصلی او آسیب می رساند. برخی از داروها نظیر تتراسایکلین بر رنگ و شکل دندان های نوزاد اثر منفی خواهد گذاشت، پس در هنگام بارداری قبل از مصرف خودسرانه دارو، حتماً با پزشک مشورت کنید.

اما زمان رشد دندان های نوزاد متفاوت است. برخی از آن ها در هنگام تولد دارای یک دندان می باشند. برخی دیگر قبل از چهار ماهگی شروع به در آوردن دندان می کنند. در بعضی از نوزادان نیز مشاهده شده است که در سن یک سالگی صاحب دندان شده اند، اما در اکثر نوزادان رویش دندان در سن شش ماهگی است.

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

ترتیب رویش دندان نوزادان

اولین رویش دندان نوزاد، دندان های پیشین فک پایین است.

اولین دندان‌ هایی که در دهان نوزاد ظاهر می‌ شود، دو دندان میانی در فک پایین است. رویش این دندان‌ ها در سن ۶ تا ۱۰ ماهگی است. هنگام بیرون زدن این دندان، صورت نوزاد بسیار زیبا و جذاب می‌ شود.
 

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

مرحله دوم، نوبت دندان های پیشین فک بالا است.

این دندان‌ ها معمولاً در سنین ۸ تا ۱۲ ماهگی شروع به رشد می‌ کند.

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

مرحله سوم رویش دندان های کناری بالا است.

این دندان‌ ها در سنین ۹ تا ۱۳ ماهگی شروع به رشد می‌ کند و در کنار دندان‌ های جلو در می‌ آیند.

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

مرحله چهارم شروع رویش دندان های کناری پایین است.

این دندان‌ ها در کنار دندان‌ های پیشین پایین رشد می‌ کنند. در سنین ۱۰ تا ۱۶ ماهگی شاهد رشد این دندان‌ ها خواهیم بود. با این دندان‌ ها لبخند نوزاد شما بسیار زیبا می‌ شود.

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

مرحله پنجم رویش دندان های آسیای بالایی است.

اولین دندان‌ های آسیای کودک بین سنین ۱۳ تا ۱۹ ماهگی رشد می‌ کند. این دندان در انتهای فک رشد می‌ کند و تا زمانی که این دندان در فک پایین نیز رشد نکند، هیچ کاربردی ندارد.

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

مرحله ششم رویش دندان های آسیای پایین است.

این دندان در انتهای فک پایین رشد می‌ کند. در سنین ۱۴ تا ۱۸ ماهگی شاهد رشد این دندان‌ ها هستیم. در این سن کودک به راحتی تمامی بیسکوئیت‌ های خود را می‌ خورد.

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

این دندان نسبت به بقیه دندان ها بسیار کمتر است. چون ممکن است به خاطر بازیگوش بودن کودک باشد.

ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

مرحله دهم رشد دندان های آسیای ثانویه در فک بالا است.

این دندان در سنین ۲۵ تا ۳۳ ماهگی رشد می‌کند. در سن سه سالگی تمامی ۲۰ دندان کودک کامل شده است.

 ترتیب رویش دندان نوزاد چگونه است؟

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

 

ارتباط آب دهان نوزاد و بثورات پوستی

آب دهان نوزاد امری طبیعی است که ممکن است از سه ماهگی نوزاد دیده شود. و به علل مختلفی مانند دندان دآوردن کودک بازمی‌گردد ولی گاهی آب دهان کودک بیش از حد شده و منجر به ایجاد مشکلات پوستی می‌شود. در این مقاله روش‌های خانگی و درمانی ترشح بیش از حد آب دهان کودک بیان شده است.

وجود حباب‌های بزاق (آب دهان نوزاد) در کودکان در طول مراحل رشد و بزرگ شدن کودک، طبیعی است. این حالت به خصوص در سن 3 تا 6 ماهگی بیشتر شایع است. افزایش میزان جریان بزاق دهان می‌تواند نشانه‌ای از ظهور یک دندان جدید باشد که برای تسکین لثه‌ها ایجاد می‌شود. اگر کودک شما آب دهان زیادی دارد و به نظر خسته و بیمار می‌آید، ممکن است دچار مشکل در بلع باشد که در آن صورت به مراقبت‌های پزشکی نیاز دارد.

آب دهان نوزاد چیست؟

آب دهان کودک می‌تواند عارضه‌ای ناشی از دندان درآوردن نوزاد باشد، ولی گاهی بسیاری از کودکان درحال دندان درآوردن هم نیستند ولی آب دهان دارند. حضور آب دهان بر روی چانه، گردن و حتی قفسه سینه کودک منجر به تحریک و قرمزی پوست آن ناحیه می‌شود. در این مقاله همه آن چیزی که باید درباره آب دهان، نحوه درمان آن و مشکلات پوستی نوزادان که ناشی از آب دهان است، را بدانید آورده شده است.

آب دهان نوزاد شما طبیعی است و یا باعث بثورات پوستی شده است؟

بثورات پوستی ممکن است در اطراف دهان، گونه‌ها، گردن نوزاد و حتی قفسه سینه آن نمایان باشد که به علت ترشح بیش از حد بزاق دهان است که منجر به مرطوب شدن پوست می‌شود. مشکلات پوستی به دلیل آب دهان کودک، به شکل لکه‌هایی قرمز صاف و یا دانه‌های قرمزرنگ خود را نشان می‌دهد. در این حالت مقصر اصلی بزاق دهان نوزاد است ولی ممکن است بدلیل وجود موادغذایی روی پوست کودک در مدت طولانی هم باشد.

چگونه نوزاد را از آب دهانش در برابر بثورات پوستی محافظت کنیم؟

کار سختی است که نوزاد را از آب دهان محافظت کنیم که دچار مشکلات دیگر مانند بثورات پوستی نشود. گفته می‌شود غدد بزاقی نوزاد از 2 تا 3 ماهگی شروع به فعالیت می‌کنند که این امر می‌تواند منجر به آب دهان نوزاد شود، حتی زمانی که نوزاد هنوز دندان درنیاورده است. در زیر روش‌هایی برای محافظت پوست نوزاد در برابر بزاق دهان آورده شده است:
  1. برای جلوگیری از بثورات پوستی ناشی از بزاق دهان کودک، یک دستمال مرطوب نرم را همیشه در کنار خود داشته باشید و هر لحظه بزاق کودک را به آرامی پاک کنید. خشک و تمیز نگه داشتن پوست کودک، موثرترین روش درمانی در برابر بثورات پوستی ناشی از بزاق دهان است. به طور مرتب صورت و ناحیه گردن کودک را به خصوص بعد از تغذیه پاک کنید. برای جلوگیری از تحریک بیشتر پوست، حرکت روی پوست را به صورت یک حرکت کششی همراه با فشار ملایم انجام دهید.
  2. اگر آب دهان بزاق کودک، لباس او را خیس می‌کند، از یک پیش بندکودک استفاده کنید. این باعث می‌شود مواد مرطوب به لباس نوزاد شما نچسبد و خارش و تحریک پوستی ایجاد نشود. به محض خیس شدن پیش بند از آب دهان نوزاد، آن را عوض کنید تا پوست نوزاد خشک و تمیز بماند و تحریک نشود.
  3. جاهایی که از آب دهان کودک دچار بثورات پوستی شده است، را دو بار در روز با آب گرم بشویید و سپس خشک کنید و مطمئن شوید که پوست نوزاد کاملاً خشک شده است.

    آب دهان نوزاد شما طبیعی است و یا باعث بثورات پوستی شده است؟

  4. یک لایه نازک از روغن مخصوص یا پماد بر پوست نوزاد بمالید که به عنوان یک مانع بین پوست نوزاد و آب دهان عمل کند.
  5. در زمان حمام کردن نوزاد، یک شستشوی آرام بدون استفاده از مواد شوینده، کافی است و سعی کنید از لوسیون‌ها برای جاهایی که دچار بثورات پوستی شده است، استفاده نکنید تا تحریک نشود.
  6. پوست کودک باید خشک شود و با یک پماد درمان شود. می‌توانید درباره پماد و میزان مصرف آن و مدت استفاده از آن، از پزشک متخصص سوال کنید.
  7. اگر آب دهان به دلیل دندان نوزاد است، برای کودک خود چیزی خنک (نه یخ زده) برای فشار دادن به لثه‌ها فراهم کنید که می‌تواند یک دندان گیر خنک و یا یک پارچه مرطوب، تمیز و خنک باشد. خنک شدن می‌تواند لثه‌ها و بثورات پوستی اطراف دهان نوزاد را بهبود بخشد.

علت وجود آب دهان نوزاد چیست؟

  • غذا را نرم و مرطوب می‌کند در زمانی که کودک به تازگی خوردن غذاهای جامد را شروع کرده است.
  • دهان کودک را مرطوب نگه می‌دارد.
  • عمل بلعیدن را برای کودک آسان‌تر می‌کند.
  • باقی مانده‌های مواد غذایی را می‌شوید.
  • گاهی آب دهان کودک، در واکنش به برخی غذاهای خاص ایجاد می‌شود.
  • آب دهان، در واکنش به فعالیت‌های حرکتی کودک، که نیاز به تعادل دارند، ایجاد می‌شود.
  • از دندان‌های کودک محافظت می‌کند.
  • بزاق دهان همچنین دارای پتالین است. پتالین یک آنزیم گوارشی است که نشاسته را به قند تغییر می‌دهد. یک آنتی اسید طبیعی در بزاق وجود دارد که اسید معده را خنثی و کمک به هضم غذا می‌کند. بزاق همچنین دندان‌ها را از پوسیدگی محافظت می‌کند.
  • گاهی به دلیل مصرف برخی داروها، آب دهان کودک بیش از حد می‌شود (عوارض جانبی برخی داروها)

علت مشاهده آب دهان نوزاد در سنین مختلف:

1-3 ماهگی: از یک تا سه ماهگی آب دهان نوزاد به دلیل، موقعیتی است که نوزاد قرار گرفته است؛ مثلاً بر پشت خوابیدن است. همچنین ممکن است در موقعیت نشستن نوزاد زمانی که او را بغل گرفته‌اید، نیز اتفاق بیفتد.

6 ماهگی: آب دهان نوزاد در شش ماهگی بدلیل دمر خوابیدن و یا لم دادن نوزاد است. شما باید توجه کنید زمانی که آب دهان کودک ایجاد می‌شود معمولا نوزاد دارد از دستانش برای بازی استفاده می‌کند و یا اشاره می‌کند و می‌خواهد چیزی را با دستانش به دست آورد. همچنین ممکن است در این زمان، آب دهان کودک به دلیل دندان در آوردن و یا پاسخی طبیعی به خوردن یک غذای جامد خاص باشد.

9 ماهگی: در نه ماهگی آب دهان کودک به دلیل فعالیت‌های حرکتی ناگهانی مانند چهار دست و پا رفتن (خزیدن کودک) و یا غلتیدن رخ دهد. در این زمان باز هم ممکن است آب دهان کودک به دلیل دندان در آوردن او باشد.

15 ماهگی: در پانزده ماهگی آب دهان کودک به دلیل حرکت‌هایی مانند راه رفتن، دویدن و یا گرفتن و بازی کردن با اشیا باشد. آب دهان کودک در این زمان هم می‌تواند ناشی از دندان‌های کودک باشد.

18 ماهگی: در این سن، تقریبا آب دهان کودک ارتباطی به حرکاتش ندارد و بیشتر به دلیل غذا خوردن، لباس پوشیدن، بازی کردن و یا دندان در آوردن است.

24 ماهگی: در این سن، آب دهان کودک در حداقل مقدار است.

در چه شرایطی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر میزان آب دهان کودک بیش از حد زیاد بود و بابت بیماری نوزاد و یا حتی خفگی آن نگران بودید، می‌توانید با یک متخصص گفتار درمانی و یا متخصص تغذیه کودکان مشورت کنید. درمانگر، علت اصلی زیاد بودن آب دهان نوزاد و واکنش‌های بدن آن را تشخیص می‌دهد.

گاهی در اثر بیش از حد بودن آب دهان، بثورات پوستی در صورت و اطراف دهان نوزاد مشاده می‌شود که در این حالت می‌توان با درمان‌های خانگی و مراقبت‌های صحیح مادر، آن‌ها را کم کرد ولی در صورتی که موارد زیر را در کودک مشاهده کردید؛ با یک متخصص اطفال مشورت کنید، پزشک می‌تواند با تجویز کرم یا پماد، خارش و درد بثورات پوستی را کاهش دهد و ناراحتی کودک را تسکین دهد.

در دو حالت زیر به پزشک متخصص مراجعه نمایید:

  • اگر بثورات پوستی به صورت ترک خورده مشاهده شود و نوزاد احساس درد و ناآرامی کند.
  • اگر بثورات ناشی از آب دهان، پس از یک هفته با درمان‌های خانگی بهبود نیافت.

درمان آب دهان بیش از حد نوزاد توسط درمانگرها چگونه انجام می‌گیرد؟

برای درمان آب دهان نوزاد، مشورت و صحبت با یک درمانگر متخصص باعث می‌شود، سوالات شما در این باره پاسخ داده شود و مهم‌تر از همه به فرزند شما کمک می‌شود که آب دهانش را بهتر کنترل کند. درمانگر در موارد زیر به کودک کمک می‌کند:

  • بهبود کنترل سر و تنه برای دستیابی به بلعیدن بهتر
  • بهبود کنترل حرکات دهانی (به عنوان مثال لب‌ها، گونه‌ها و فک) برای مدیریت بهتر بزاق دهان و عمل بلع.
  • کمک به کودک برای رسیدن به حالت بستن دهان در مواقعی که لازم نیست دهان باز بماند.
  • بهبود توانایی کودک برای بلعیدن
  • آموزش به کودک برای آشنایی با مفاهیم رطوبت و خشکی

 

برگرفته از: healthline و healthychildren و nspt4kids

گروه مادر و کودک بیا نی نی 

علت ظهور جوش نوزادان چیست؟

جوش نوزاد امری کاملاً طبیعی است که در ماه‌های اول تولد بر صورت نوزاد نمایان می‌شود. این جوش‌ها بعد از گذشت چندین هفته و یا چندین ماه از بین می‌روند و نیاز به درمان خاصی ندارند، ولی در صورتی که جوش‌ها زیادتر شدند و در مدت طولانی از بین نرفتند، باید به پزشک متخصص اطفال مراجعه شود.

هنگامی که نوزاد در معرض هورمون‌های مادرانه در رحم قرار می‌گیرد، جوش‌های صورتی رنگ یا آکنه‌های نوزادی به او می‌زند. جوش نوزاد بعد از گذشت چندین هفته و یا چندین ماه از بین می‌روند و نیاز به درمان خاصی ندارند. 

جوش نوزاد چیست؟

اکثر نوزادان در ماه‌های اول بعد از تولد مبتلا به جوش می‌شوند. به این آکنه‌ها، جوش‌های عفونی و یا آکنه نئوناتال می‌گویند و کاملاً طبیعی است که به دلیل فعالیت بیش از اندازه غدد چربی این جوش‌ها ایجاد شوند.

علت ظهور جوش نوزادان چیست؟ 

انواع جوش نوزادان

  1. اگر دقت کرده باشید بر روی نواحی صورت و بینی برخی از نوزادان دانه‌های سفید رنگی مشاهده می‌شود. به این دانه‌ها میلیا نیز گفته می‌شود که بر اثر انسداد غدد چربی ایجاد می‌شوند. تقریباً در دو سوم نوزادان این دانه‌ها مشاهده می‌شود. هنگامی که غدد چربی پوست بزرگ می‌شود این جوش ها سر باز می‌کنند و این آکنه های سفید رنگ از بین می‌روند. در برخی از نوزادان این جوش ها بر روی لثه و یا کام نوزاد مشاهده شده می‌شود.
  2. بعد از تولد نوزاد، در روزهای اول و یا دوم لکه‌های قرمز رنگ و برآمده نظیر جای نیش زدگی بر روی پوست نوزاد مشاهده می‌شود. در برخی موارد نیز این دانه های قرمز روی پوست نوزادان، حاوی مقادیر کمی چرک هستند که به این دانه‌ها اریتما توکسیوم می‌گویند. این دانه‌ها یا خال‌ها ممکن است در تمامی قسمت‌های بدن و یا در نواحی خاصی مشاهده شوند. اینکه این دانه ها چرا به وجود می‌آیند هنوز مشخص نشده است. این جوش‌ها، با گذشت چندین روز از بین رفته و کاملاً خوب می‌شوند.
  3. هنگامی که هوا سرد می‌شود، لک و جوش‌هایی بر روی دست و پای نوزاد ایجاد می‌شود. این لک و جوش‌ها تا شش ماهگی ادامه دارد و فقط با گرم کردن محیط می‌توانید از بروز این جوش‌ها جلوگیری کنید.
  4. در حدود 15 درصد از نوزادانی که در آب و هوای گرم زندگی می‌کنند، با عرق سوز شدن و یا میلیاریا روبرو می‌شوند. عرق سوز شدن به دلیل مسدود شدن مجاری عرق ایجاد می‌شود. در صورتی که این انسدادها سطحی باشد، عرق زیر پوست جمع می‌شود و تاول‌هایی به رنگ روش با دیواره‌هایی نازک ایجاد می‌شود. اما اگر این انسدادها عمیق‌تر باشد، باعث ایجاد کورک‌های قرمز رنگ و جوش‌ها می‌شود. این نوع جوش نوزادی، معمولاً در نواحی پیشانی، گردن و بالا تنه دیده می‌شود و با گذشت چندین روز و استفاده از لباس‌های راحت، از بین خواهند رفت.
  5. در نوزادان سیاه پوست، جوش‌ها و لکه‌ها، تیره رنگ است. معمولاً در اثر جوش‌های چرکی که سرباز کرده، نقاط سیاهی را که به وسیله پوست شل احاطه شده است به وجود می آید. این نوع از جوش نوزاد و لک نیز به خودی خود محو می‌شوند.
  6. در صورتی که جوش، چرک دار و مرکز آن کم رنگ بود، به احتمال زیاد به دلیل حساسیت‌های غذایی و یا دارویی ناشی از شیر مادر می‌باشد. برخی مواقع نیز نیش حشرات باعث بروز این جوش‌ها می‌شود. این نوع از جوش‌های نوزاد، باعث اذیت و آزار نوزاد می‌شود؛ زیرا با خارش همراه است. این جوش اهمیت زیادی ندارد ولی بهتر است نشانه‌های تنفسی و بلع نوزاد را تحت کنترل داشته باشید. در صورتی که این نوع از جوش‌ها از بین نرفتند، به پزشک مراجعه نمایید.

چگونه جوش نوزاد را درمان کنیم؟

جوش‌های نوزاد به مرور زمان خوب و از روی صورت نوزاد کاملاً محو می‌شود. این جوش‌ها نیاز به مصرف دارو و یا فشردن جوش ندارد؛ اما در صورتی که این جوش‌ها بعد از گذشت چندین ماه هنوز بر روی صورت نوزاد باقی ماند، باید به پزشک مراجعه نمایید.

گروه مادر و کودک بیا نی نی