چگونه درد مفاصل را در دوران بارداری درمان کنیم؟ 

چگونه درد مفاصل را در دوران بارداری درمان کنیم؟ 

چگونه درد مفاصل را در دوران بارداری درمان کنیم؟ 

درد مفاصل در دوران بارداری معمولاً به دلیل افزایش وزن اتفاق می‌افتد. این وزن‌های اضافی فشار زیادی به زانو وارد می‌کند و منجر به درد می‌شود. همین امر در مورد سایر مفاصل بدن نیز صادق است. بنابراین علائم زنان مبتلا به مشکلات آرتریت در دوران بارداری بارزتر می‌شود. در صورتی که از احتباس مایعات نیز رنج می‌برید ممکن است احساس سوزن سوزن شدن، بی‌حسی و درد در انگشتان دست نیز داشته باشید. وقتی صحبت از درد شدید می‌شود بی‌حسی دست‌ها و پا‌ها و همچنین تورم دست‌ها یا صورت وجود دارد. اگر هر یک از این علائم را احساس کردید با پزشک خود مشورت کنید زیرا ممکن است به دلیل پره اکلامپسی باشد. در اینجا برخی از بهترین راه‌های درمان درد مفاصل در دوران بارداری آورده شده است:

انجام ورزش به طور منظم:

 زمانی که باردار هستید باید یک زندگی فعال داشته باشید زیرا این یک راه خوب برای انعطاف‌پذیر نگه داشتن مفاصل است. برخی از گزینه‌های خوب برای این منظور که می‌توانند ناراحتی را کاهش دهند عبارتند از:

  • پیاده روی
  • شنا کردن
  • انجام یوگا و پیلاتس

 ماساژ درمانی: 

ماساژ درمانی می‌تواند به کاهش درد مفاصل و همچنین جلوگیری از احتباس مایعات کمک کند. از پزشک خود بپرسید که چه نوع ماساژ‌هایی در دوران بارداری برای شما در دسترس است.

 سرما و گرما درمانی: 

برای تسکین درد مفاصل در دوران بارداری دوش آب گرم بگیرید. گزینه دیگر استفاده از تشک‌های برقی است زیرا می‌توانند مفاصل را آزاد کنند. همچنین ممکن است استفاده از کیسه یخ گزینه خوبی باشد.

 بالا بردن پا‌ها: 

بالا بردن پا‌ها می‌تواند به شما کمک کند آن‌ها را آرام کرده و احتباس مایعات را کاهش دهید. یک راه خوب برای انجام این کار این است که روی تخت دراز بکشید و پا‌های خود را به دیوار تکیه دهید و ۱۰ دقیقه صبر کنید.

 استراحت کافی:

 اگر به طور منظم استراحت نکنید درد مفاصل در دوران بارداری تشدید می‌شود. سعی کنید لحظاتی آرام را برای کاهش بار روی مفاصل و ماهیچه‌ها در نظر بگیرید.

 بلند نکردن وسایل سنگین:

 بلند کردن بار‌های سنگین می‌تواند بر بدن شما تأثیر بگذارد و درد مفاصل را تشدید کند. به خاطر داشته باشید که استخوان‌ها، ماهیچه‌ها و مفاصل شما در دوران بارداری به اندازه کافی سنگین هستند در نتیجه فشار اضافی به آن‌ها وارد نکنید.

 مصرف امگا ۳:

 برخی از مطالعات نشان می‌دهد که مصرف منظم غذا‌های غنی از امگا ۳ یا مکمل‌ها می‌تواند به کاهش درد مفاصل کمک کند.

 پوشیدن کفش مناسب:

 کفش‌های راحت بهترین راه برای جلوگیری از ایجاد کشش بیشتر به پا‌های شما هستند بنابراین از کفش‌های پاشنه بلند خودداری کنید. کفش‌های کتانی یا سایر کفش‌های راحت را انتخاب کنید.

چه درمان‌های دارویی برای درد مفاصل وجود دارد؟ 

اگر با پیروی از توصیه‌های ذکر شده بهبود نیافتید با پزشک خود مشورت کنید. آن‌ها می‌توانند دارو‌هایی را تجویز کنند که در دوران بارداری بی‌خطر هستند مانند استأمینوفن یا پاراستامول. همچنین از هیچ نوع دارویی بدون نسخه استفاده نکنید. باید در مورد دارو‌ها و کرم‌های موضعی که در دوران بارداری استفاده می‌کنید دقت بیشتری داشته باشید. درد مفاصل در دوران بارداری می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد بنابراین با پزشک خود مشورت کنید تا برای درمان درد خود نسخه‌ای تجویز کند.

 

منبع:

steptohealth.com

علت درد دنده در بارداری چیست؟

علت درد دنده در بارداری چیست؟

علت درد دنده در بارداری چیست؟

درد دنده معمولاً در سه ماهه دوم و سوم بارداری ظاهر می‌شود به ویژه در اواخر بارداری، زیرا شکم شما و هر چیز دیگری برای سازگاری با کودک در حال رشد شما کشیده می‌شود. چند دلیل احتمالی برای درد دنده در دوران بارداری وجود دارد از جمله:

 

هورمون‌ها:

هورمون‌ها همان هورمون‌های بارداری می‌باشند که مسئول شل شدن مفاصل شما هستند. ریلکس شدن گاهی اوقات می‌توانند باعث بزرگ شدن دنده‌ها شوند. این خبر خوشایند برای ریه‌ها (که در حال حاضر فضای کمی دارند) و رحم (که رشد نمی‌کند) است.

التهاب:

غضروف متصل به دنده‌های شما می‌تواند در طول بارداری شل و منبسط شود و باعث التهاب شود.

افزایش فشار از رحم:

همانطور که رحم شما به بزرگ شدن ادامه می‌دهد و سینه‌های شما بزرگتر می‌شوند، ممکن است قفسه سینه شما به معنای واقعی کلمه تحت فشار باشد. لگد‌های کودک ممکن است دردناک باشد و باعث اذیت شدن شما بشود.

 

درد دنده در بارداری چگونه تغییر می‌کند؟

در مراحل اولیه بارداری ممکن است اصلاً درد دنده‌ای را تجربه نکنید. با این حال برخی از زنان در مراحل بعدی بارداری زمانی که بدنشان به طور جدی شروع به کشش می‌کند درد دنده را احساس می‌کنند. در اینجا آمده است که چگونه بارداری دنده‌ای می‌تواند با پیشرفت ماه‌ها تغییر کند:

سه ماهه اول:

از آنجایی که درد دنده اغلب توسط بدن در حال انبساط ایجاد می‌شود به ویژه رحمی که برای سازگاری با یک کودک در حال رشد به کشش ادامه می‌دهد در سه ماهه اول رخ نمی‌دهد، علاوه بر این بسیاری از زنان در چند ماه اول بارداری خود وزن زیادی اضافه نمی‌کنند. کسانی که تهوع صبحگاهی دارند حتی ممکن است وزن کم کنند.

سه ماهه دوم:

با ادامه رشد کودک ممکن است کمی درد دنده و تنگی نفس را تجربه کنید که وقتی رحم در حال رشد شما به سمت دیافراگم فشار می‌آورد و ریه‌های شما را فشرده می‌کند ظاهر می‌شود.

 سه ماهه سوم:

درد دنده‌ها در اواخر بارداری ادامه پیدا می‌کند، زمانی که رحم به طور جدی در حال بزرگ شدن است و فشار بیشتری به دنده‌ها وارد می‌کند. کودک شما نیز بزرگتر می‌شود و احتمالاً چند ضربه یا لگد به دنده‌های شما نیز می‌زند.

 

چگونه درد دنده در بارداری را تسکین دهم؟

 لباس‌های گشاد بپوشید:

یک پیراهن یا لباس خیلی تنگ می‌تواند فشار بیشتری به دنده‌های شما که از قبل درد می‌کند بیافزاید. از لباس‌های بارداری، ژاکت‌های گشاد و تانک‌ها و تی شرت‌های بسیار بلند استفاده کنید.

 دوش آب گرم بگیرید:

حمام گرم می‌تواند بسیاری از درد‌های دوران بارداری را کاهش دهد. مطمئن نیستید که می‌توانید با خیال راحت از وان حمام بالا بروید به جای آن یک پد گرمکن را امتحان کنید.

 یک بند برای حمایت از شکم بپوشید:

نوار‌های حمایت از شکم برای کمک به توزیع مجدد وزن در اطراف وسط در حال رشد شما طراحی شده‌اند. در حالی که آن‌ها در درجه اول برای کاهش درد رباط گرد استفاده می‌شوند، آن‌ها همچنین می‌توانند به کاهش فشار روی شکم شما کمک کنند که ممکن است دنده‌های شما را بکشد و باعث درد شود.

 تیلنول مصرف کنید:

اگر تمام درمان‌های خانگی را برای درد دنده‌ها امتحان کرده‌اید از پزشک خود بپرسید که آیا می‌توانید تیلنول (استأمینوفن) مصرف کنید.

 

چه زمانی باید نگران درد دنده باشم؟

اگر در قسمت بالای شکم خود درد دنده دارید به خصوص اگر در زیر دنده‌های سمت راست بدنتان شعله ور می‌شود با پزشک تماس بگیرید. دردی که در این ناحیه ظاهر می‌شود یکی از علائم احتمالی پره اکلامپسی است، یک عارضه بارداری که با فشار خون بالا مشخص می‌شود. سایر علائم پره اکلامپسی شامل سردرد‌های شدید، تغییر در بینایی و حالت تهوع است. پره اکلامپسی احتمالاً تا پس از تولد نوزاد از بین نمی‌رود و تا آن زمان مهم است که برای آن تحت درمان قرار گرفته باشید. اگر پره اکلامپسی دارید پزشک احتمالاً آزمایش خون و ادرار را به طور منظم توصیه می‌کند و از شما می‌خواهد که سطح فشار خون خود را کنترل کنید.

 

منبع:

www.whattoexpect.com

درد ساق پای کودکان، علت و راهکار

درد ساق پای کودکان، علت و راهکار
درد پای کودکان ممکن است ناشی از تعدادی آسیب، یا شرایط مختلف باشد. علل آسیب‌زا مانند کبودی، پیچ‌خوردگی، کشیدگی استخوان و شکستگی استخوان در کودکان بسیار شایع است

درد ساق پای کودکان، علت و راهکار

درد پای کودکان ممکن است ناشی از تعدادی آسیب، یا شرایط مختلف باشد. علل آسیب‌زا مانند کبودی، پیچ‌خوردگی، کشیدگی استخوان و شکستگی استخوان در کودکان بسیار شایع است. به ندرت، بیماری‌های مزمن مانند آرتریت روماتوئید می‌تواند باعث درد پا شود.

علل درد پای کوکان
اسپاسم عضلانی (گرفتگی) و ماهیچه‌های کشیده (استفاده بیش از حد) دلایل اصلی درد پا در کودکان را تشکیل می‌دهند.

1- گرفتگی عضلات
دردهای کوتاه‌مدت (1 تا 15 دقیقه) اغلب به دلیل گرفتگی عضلات است. ماهیچه‌های پا یا ساق پا مستعد گرفتگی‌هایی هستند که در حین ورزش رخ می‌دهد.

دردهای کوتاه‌مدت (1 تا 15 دقیقه) اغلب به دلیل گرفتگی عضلات است. ماهیچه‌های پا یا ساق پا مستعد گرفتگی‌هایی هستند که در حین ورزش رخ می‌دهد.

گرفتگی پا یا ساق پا ممکن است کودک را از خواب بیدار کند. گرفتگی‌های عضلانی که در حین کار سخت یا ورزش به وجود می‌آید، گرفتگی عضلات نامیده می‌شود. آن‌ها اغلب با مصرف مایعات و نمک اضافی بهبود می‌یابند.

2- استفاده بیش از حد از عضلات (عضلات کشیده)
دردهای مداوم پا اغلب ناشی از کار سخت یا ورزش است که می‌تواند دویدن یا پریدن بیش از حد باشد.
این نوع درد می‌تواند چندین ساعت یا حداکثر 7 روز طول بکشد. درد عضلانی همچنین می‌تواند ناشی از آسیبی باشد که روز قبل رخ داده است.

درد ساق پای کودکان، علت و راهکار
3- دردهای رشد
حدود 10 درصد از کودکان سالم دردهای بی‌ضرری دارند که می‌آیند و می‌روند. این دردها اغلب دردهای رشد نامیده می‌شوند (اگر چه هیچ ربطی به رشد ندارند). این نوع درد معمولا در عضلات ساق پا یا ران و معمولا در هر دو طرف رخ می‌دهند، نه یک طرف.
زمان رخ دادن آن‌ها پایان روز است. به احتمال زیاد به دلیل دویدن یا بازی سخت هستند و معمولا 10 تا 30 دقیقه طول می‌کشند.

4- سطح کلسیم پایین
سطوح پایین کلسیم و ویتامین D می‌تواند باعث دردهای جزئی استخوان شود. درد عمدتا در پاها و دنده‌ها است. کودکانی که رژیم بدون شیر دارند در معرض خطر قرار دارند.

5- بیماری اسگود شلاتر
درد، تورم و حساسیت درست در زیر کشکک زانو رخ می‌دهد. این درد، ناشی از پریدن یا دویدن بیش از حد است. ضرری ندارد و 1 تا 2 سال بعد از بین می‌رود.

6- عفونت‌های ویروسی
درد عضلانی در هر دو پا با بیماری‌های ویروسی، به‌ویژه آنفولانزا شایع است.
علل جدی شامل شکستگی، ترومبوز ورید عمقی، نوریت و آرتریت است.

درد ساق پای کودکان، علت و راهکار
7- آرتریت سپتیک
عفونت باکتریایی مفصلی، یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود. علائم آن درد شدید مفاصل، سفتی مفصل و تب بالا است.

انواع درد پا در کودکان از نظر مقیاس درد

انواع درد پا در کودکان از نظر مقیاس درد عبارتند از:

1- خفیف
در این شرایط، کودک شما احساس درد می‌کند و آن را به شما می‌گوید. اما این درد کودک شما را از انجام فعالیت‌های عادی باز نمی‌دارد. مدرسه رفتن، بازی کردن و خواب او تغییر نمی‌کند.

2- متوسط
در این شرایط، درد کودک شما را از انجام برخی فعالیت‌های عادی باز می‌دارد حتی ممکن است او را از خواب بیدار کند.

3- شدید
در این شرایط، درد بسیار بد است. این نوع درد، کودک شما را از انجام همه فعالیت‌های عادی باز می‌دارد.

درد ساق پای کودکان، علت و راهکار
در این شرایط با اورژانس تماس بگیرید

  • اگر کودک حرکت نمی‌کند، یا برای ایستادن بسیار ضعیف است.
  • اگر فکر می‌کنید کودک شما یک مساله تهدیدکننده زندگی دارد.

در این شرایط با پزشک تماس بگیرید یا به دنبال مراقبت باشید

  • اگر کودک فقط در یک پا تب و درد دارد.

    سطوح پایین کلسیم و ویتامین D می‌تواند باعث دردهای جزئی استخوان شود. درد عمدتا در پاها و دنده‌ها است. کودکانی که رژیم بدون شیر دارند در معرض خطر قرار دارند.

  • اگر نمی‌تواند ران، زانو یا مچ پا را به طور عادی حرکت دهد.
  • اگر مفصل متورم دارد.
  • اگر درد ساق پا در یک طرف بیش از 12 ساعت طول کشیده است.
  • اگر بی حسی پای کودک بیش از 1 ساعت طول کشیده است.
  • اگر کودک هنگام لمس یا حرکت پا درد یا گریه شدید دارد.
  • اگر کودک شما بسیار بیمار به نظر می‌رسد.
  • اگر فکر می‌کنید فرزند شما باید توسط پزشک معاینه شود و مشکل فوری است.

در این شرایط در عرض 24 ساعت با پزشک تماس بگیرید

  • وقتی راه رفتن کودک طبیعی نیست مثلا می‌لنگد.
  • اگر تب دارد و هر دو پایش درد می‌کند.
  • اگر ناحیه قرمز روشن، روی پوست دیده می‌شود.
  • اگر فکر می‌کنید فرزند شما باید توسط پزشک معاینه شود، اما مشکل فوری نیست.

درد ساق پای کودکان، علت و راهکار
در ساعات مطب با پزشک تماس بگیرید

  • اگر علت درد پا مشخص نیست.
  • اگر درد پا بیش از 7 روز طول کشیده است.
  • اگر درد پا یا گرفتگی عضلات، یک مشکل مکرر است.
  • اگر سئوالات، یا نگرانی‌های دیگری دارید.

این موارد نیاز به مراقبت در خانه دارد

  • گرفتگی عضلات در یا یا ساق پا.
  • کشیدگی عضلات ناشی از استفاده بیش از حد (ورزش یا کار).
  • مشکوک به دردهای رشد.
  • علت پادرد کودک، روشن و بی ضرر است. (مثلا پوشیدن کفش‌های تنگ یا کفش‌هایی که تازه خریداری شده)

اگر سئوال بیشتری دارید، می‌توانید آن را با پزشکان اورتوپدی و توانبخشی در بیا نی نی مطرح کنید.

۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان
دوران پس از زایمان همراه با تغییرات فیزیکی و روانی خاصی است که به تغییراتی در میل و فعالیت جنسی منجر می شود.

مادر شدن یکی از ودیعه‌های الهی است که خداوند به زنان عطا کرده است. هنگامی که پس از ۹ ماه بارداری، موعد زایمان فرا می‌رسد یکی از زیباترین پدیده‌های خلقت، یعنی تولد نوزاد به وقوع می‌پیوندد و پس از آن، دوران زیبای مادرشدن و شیردهی آغاز می‌شود.

در این مقاله می‌خوانید:

  • تغییرات رابطه زناشویی بعد از زایمان
  • علل کاهش فعالیت زناشویی پس از زایمان
  • چه زمانی بعد از سزارین نزدیکی داشته باشم؟
  • آیا می توانم مانند سابق انرژی لازم برای نزدیکی را داشته باشم؟
  • چگونه داشتن فرزند روابط زناشویی شما تحت تاثیر می گذارد؟
  • چگونه با مشکلات واژن مقابله کنیم؟
  • شیر دادن به نوزاد
  • با داشتن فرزند تازه متولد شده چگونه نزدیکی داشته باشیم؟
  • چرا بعد از تولد فرزند، رابطه زناشویی مانند سابق نیست؟
  • راه های جلوگیری از باردار شدن
  • نکاتی درباره شروع زناشویی بعد از زایمان
طبیعتا دوران پس از زایمان و شیردهی، تجربه جدیدی برای پدر و مادر است. شرایط فیزیولوژیک این دوران باید مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه به دلیل بی اعتنایی به این قضیه کم کم کانون خانواده به سردی می گراید.
دوران پس از زایمان همراه با تغییرات فیزیکی و روانی خاصی است که به تغییراتی در میل و فعالیت جنسی منجر می شود.
پس از زایمان، جسم زن نمی تواند به زودی آمادگی لازم برای انجام رابطه جنسی را به دست بیاورد. شروع رابطه زناشویی پس از زایمان در زنان با توجه به شرایط جسمی و روحی متفاوت است. 
 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان 
عوامل موثر براین فرآیند عبارتند از: درد حین رابطه زناشویی به خاطر بخیه های محل زایمان، ترس هایی که در مادران اول زا وجود دارد، خون ریزی های واژینال، سرگیجه، خشکی واژن، ترس از بیدار شدن و شنیدن کودک، ترس از صدمه دیدن و کاهش حس جنسی ارگان های حساس جنسی.
بسیاری از زنان شیرده در دوران پس از زایمان بیان می کنند که میل جنسی آنها در سطح بسیار پایینی است و خستگی، ضعف و درد ناشی از آمیزش از دلایل ذکرشده توسط آنهاست.
در مقابل، بسیاری از زنان شیرده نیز بیان می کنند که بیشترین تحریک جنسی را پس از زایمان داشته اند و شروع زودتر فعالیت جنسی در زنانی که به طور فعال به کودک خود شیر می دهند، گزارش شده است.
 

تغییرات رابطه زناشویی بعد از زایمان

پس از زایمان، اغلب اعضای دستگاه تناسلی طی ۴ تا ۶ هفته به حالت عادی برمی گردند. بخیه محل زایمان در زایمان طبیعی معمولا موجب نگرانی هایی در زن و همسر می شود.
بهبود زخم معمولا ۲ تا ۴ هفته زمان می برد اما ممکن است زمان بیشتری طول بکشد تا نزدیکی راحت و بدون مشکل انجام پذیرد. اغلب به زنان توصیه می شود پیش از آغاز مجدد فعالیت های زناشویی، ۴ تا ۶ هفته صبر کنند و توصیه هایی در مورد به کارگیری روش موثر پیشگیری از بارداری، اغلب در همین هفته به زائو داده می شود.
با وجود این بسیاری از زوج ها رابطه زناشویی خود را زودتر از این زمان و بین هفته های سوم و چهارم پس از زایمان، آغاز می کنند.
آغاز زودهنگام فعالیت زناشویی در دوران پس از زایمان و پیش از توقف کامل خون ریزی می تواند منجر به بروز مشکلاتی برای مادر شود. بهترین توصیه برای زن و شوهر به تاخیرانداختن این عمل تا توقف جریان ترشحات پس از زایمان است.
در این حالت، زن از نظر روانی نیز آمادگی بیشتری کسب می کند و رابطه زناشویی با مشکلات کمتری همراه خواهد بود. زمان اعلام آمادگی برای شروع این فعالیت میان افراد مختلف، متفاوت است.
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان
 
بسیاری از زنان در هفته های اول این آمادگی را کسب می کنند؛ حال آنکه بسیاری دیگر آن را ترسناک و غیرمعمول می دانند. بسیاری از زنان برای کسب این آمادگی به ۶ ماه وقت نیاز دارند. زوجین باید از زمان طولانی لازم برای سازگاری دوباره زن با فعالیت های زناشویی، آگاهی یابند.
اگر چنین آگاهی ای به والدین داده نشود زن ممکن است احساس بی کفایتی و گناه کند و مرد نیز در پایان هفته ششم پس از زایمان احساس کند که کنار گذاشته شده یا فراموش شده است.
بنابراین آمیزش جنسی طی ۳ ماهه سوم بارداری و پس از زایمان برای افراد مختلف، متفاوت است. اگرچه زن ممکن است در اوایل دوره پس از زایمان، از نظر فیزیولوژیک، توان لازم برای شروع آمیزش زناشویی را داشته باشد، ولی ممکن است آمادگی روانی لازم را نداشته باشد.
این مساله باید توسط پزشک به صورت انفرادی مورد بررسی قرار گیرد.
اغلب زنان از اینکه بلافاصله پس از آمادگی فیزیکی به رابطه آمیزشی برگردند، نگران هستند. در این مورد، باید آنها را تشویق کرد. بین زن ها افرادی وجود دارند که ترجیح می دهند پرهیز آمیزشی درازمدت داشته باشند که وضع این افراد و دلایل شخصی شان باید مورد بررسی قرار گیرد.
 
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

علل کاهش فعالیت زناشویی پس از زایمان

رایج ترین دلایل کاهش فعالیت جنسی پس از زایمان عبارتند از:

1- درد هنگام رابطه زناشویی یا دیسپارونیا

درد موقع نزدیکی، ناشی از بخیه محل زایمان حتی در صورت التیام نیز می تواند موجب کاهش فعالیت جنسی زنان شود. در این مرحله یک معاینه واژینال برای بررسی ناراحتی های بدنی ضروری است و علل ترس و اضطراب زن را در مورد واژن مشخص می کند.

2- شیردهی

شیردهی موجب ایجاد دلبستگی بین مادر و نوزاد می شود اما زن و شوهر ممکن است نتوانند با نقش دوگانه سینه ها کنار بیایند و بسیاری از زنان، این ترشح شیر را زشت و خجالت آور تلقی کنند.
 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان 

3- خستگی

بارداری و زایمان موجب خستگی فوق العاده زن می شود. کسب مسوولیت بیشتر و مراقبت کودک و شب بیداری ها نیز به این خستگی اضافه می کند. در این موارد معمولا خواب به رابطه زناشویی ترجیح داده می شود. اختصاص زمانی به این مسایل در اوایل روز و پیش از بروز خستگی ها می تواند در حل این مشکل مفید باشد.

4- افسردگی پس از زایمان

۱۰ درصد از مادران جوان دوره ای از افسردگی شدید را در اولین سال پس از زایمان تجربه می کنند. از دست دادن میل جنسی یکی از ویژگی های شاخص این بیماری است. این بیماران نیازمند حمایت و درمان کافی هستند. مشکلات جنسی در زنان افسرده شایع است و آنها تمایلی به شروع فعالیت جنسی در ۶ ماه اول پس از زایمان ندارند.

5- مشکلات زنانگی

بسیاری از زنان که روابط زناشویی را تنها به عنوان بهانه ای برای بچه دارشدن فرض کرده اند، دوره جنسی را پس از زایمان دیرتر آغاز خواهند کرد. این زنان ممکن است مسایل جنسی را تنها برای بچه دار شدن تحمل کرده باشند اما پس از زایمان، آن را غیرضروری تشخیص دهند.
 
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

چه زمانی بعد از سزارین نزدیکی داشته باشم؟
فاکتور میل جنسی از یک زن با زن دیگر متفاوت است. برخی بعد از زایمان میل جنسیشان به صفر می رسد، در حالیکه برخی مانند سابق خواهند بود. اما باید بدانید که نزدیکی بلافاصله بعد از سزارین امکان پذیر نخواهد بود.
اکثر پزشکان توصیه می کنند که شروع نزدیکی  در زایمان طبیعی حداقل باید 4 هفته بعد از زایمان آغاز شود.
شما ممکن است دارای عفونت رحم باشید و یا اینکه بدلیل زایمان دچار خونریزی داخلی شده باشید.
شما ممکن است بعد از زایمان طبیعی و سزارین بخیه داشته باشید. باید از پزشکتان بپرسید که چه زمان به شما اجازه میدهد که نزدیکی داشته باشید.
معمولا بعد از 6 هفته بخیه بهبود می یابد و داشتن نزدیکی 6 هفته بعد از سزارین پیشنهاد میشود. درباره چک آپ هفته ششم بعد از زایمان بیشتر بدانید.
اگر پزشک شما را معاینه کرد و به شما تاییدیه داد می توانید با همسرتان رابطه جنسی داشته باشید.
صبر کنید بدنتان با شرایط جدید آداپته شود و با فرزند خود احساس آرامش کنید و سپس رابطه جدیدتان را آغاز کنید.

 

آیا می توانم مانند سابق انرژی لازم برای نزدیکی را داشته باشم؟
در اکثر مواقع، زنان بعد از زایمان به دلایل زیر کمتر تمایل به داشتن نزدیکی دارند:

  • تغییرات فیزیکی بعد از زایمان
  • استرس ذهنی ناشی از زایمان
  • احساس درد و زخم در ناحیه واژن
  • خشک شدن واژن بدلیل تولید کم استروژن بدلیل شیردهی
  • کم شدن اعتماد به نفس به خاطر افسردگی بعد از زایمان
  • برش در ناحیه پرینیوم به هنگام زایمان
  • اگر شما هریک از موارد بالا را تجربه کرده اید شما آمادگی برای نزدیکی را نخواهید داشت. براحتی این مسائل را با همسرتان در میان بگذارید. تولد نوزاد روی وضعیت جسمانی هر زنی اثرگذار خواهد بود. اگر نزدیکی برای شما آزاردهنده بود فعلا از انجام آن بپرهیزید تا از نظر جسمانی و روحی آمادگی لازم را پیدا کنید.
۵ نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان

چگونه داشتن فرزند روابط زناشویی شما تحت تاثیر می گذارد؟

  • حالا، این سوال تا حد زیادی به آمادگی شما برای بچه دار شدن بستگی دارد. بسیاری از والدین از بچه دار شدنتان لذت می برند و نگران این مسائل نیستند.
  • عشق و علاقه مانند قبل بین شما و همسرتان برقرار خواهد شد.
  • فرزند پیوند بین شما و همسرتان را قویتر میکند.
  • در اکثر مواقع پدر و مادر آنقدر درگیر فرزندشان هستند که رابطه احساسی خود را فراموش می کنند.
 

چگونه با مشکلات واژن مقابله کنیم؟
1- پاسخ ساده است. باید زمان بدهید تا واژن بهبود یابد.
2- وقتی شما زایمان طبیعی دارید، واژن شما بسیار کشیده میشود.
3- اما در مدت زمان اندکی واژن شما شروع به جمع شدن میکند
4- ورزش های کگل را هر روز انجام دهید تا واژن شما سریعتر به حالت اولیه برگردد.

 

شیر دادن به نوزاد
سینه های شما نیز مانند واژن تان تغییر خواهد کرد. سینه های شما الان شیرده است و شل و افتاده میشود که این عامل باعث کاهش میل جنسی شما میشود. دردناک و حساس شدن سینه ها عامل دیگری است.
ممکن است شما در زمان ارگاسم کمی ترشح شیر از سینه ها را داشته باشید که کاملا طبیعی است که بدلیل تغییرات استروژنی است. قبل از داشتن نزدیکی سینه های خود را از شیر خالی کنید.

 

با داشتن فرزند تازه متولد شده چگونه نزدیکی داشته باشیم؟
این هم یکی دیگر از نگرانی های بعد از زایمان است. شما باید زمانی رابطه داشته باشید که نوزاد شما خواب است. تا شما استرس نداشته باشید.

 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان
 

چرا بعد از تولد فرزند، رابطه زناشویی مانند سابق نیست؟
من هیچ گونه تمایل جنسی ندارم؟ چکار کنم؟
خود را سرزنش نکنید زیرا شما هنوز به آمادگی لازم برای داشتن رابطه جنسی نرسیده اید. زمان بیشتری را با همسزتان بگذرانید. روابط عاشقانه خود را احیا کنید. درباره افزایش میل جنسی در خود بیشتر بخوانید.

 

راه های جلوگیری از باردار شدن
اگرچه شیردهی بعنوان یک قرص ضد بارداری عمل میکند اما قابل اطمینان نیست. شما ممکن است قبل از اینکه پریود شوید تخمک گذاری هم داشته باشید. پس یک روش جلوگیری از بارداری را برای خود انتخاب کنید. می توانید از یکی از روش های زیر استفاده کنید:

  • کاندوم
  • قرص ضد بارداری
  • آمپول واژینال
 
5 نکته درباره شروع رابطه زناشویی بعد از زایمان 
 

نکاتی درباره شروع زناشویی بعد از زایمان

۱) فعالیت جنسی در هر ۲ شیوه زایمان طبیعی و سزارین پس از توقف خون ریزی می تواند از سر گرفته شود ولی بهترین زمان ۶ هفته بعد از زایمان است.
۲) از آنجا که تولید استروژن توسط شیردهی مهار می شود، خشکی واژن ممکن است اتفاق بیفتد و به همین دلیل، بهتر است از ژل های مرطوب کننده استفاده شود.

از آنجا که تولید استروژن توسط شیردهی مهار می شود، خشکی واژن ممکن است اتفاق بیفتد و به همین دلیل، بهتر است از ژل های مرطوب کننده استفاده شود.

۳) باید حین رابطه زناشویی، فشار کمتری به سینه ها وارد شود و از وضعیت های مناسب استفاده شود.
۴) زوجی که تازه پدر و مادر شدن را تجربه می کنند، در صورت مواجه شدن با مشکل در زمینه روابط زناشویی باید به مراکز مشاوره جنسی در کلینیک ها مراجعه و راهنمایی های لازم را دریافت کنند.
۵) فقدان رابطه زناشویی در دوران پس از زایمان نباید زن و شوهر را سرد کند؛ بلکه آنها باید بیشتر به یکدیگر عشق بورزند و یک رابطه گرم و صمیمی به وجود آورند زیرا وقت و فرصت کافی برای مراحل فیزیکی ابراز علاقه و عشق به مرور پیش خواهد آمد.
6) رابطه زناشویی بعد از زایمان ممکن است تا مدتی ناراحت کننده باشد ولی با حوصله و ملایمت همسر به تدریج به حالت طبیعی برمی گردد.