برچسب: دیابت بارداری

این نوع از دیابت را بعضی از خانمها در طول بارداری می گیرند. بین ۲ تا ۱۰ درصد از خانمهای بارداری که دچار این وضعیت می شوند آن را یکی از شایع ترین مشکلات سلامتی در دوران باردای می دانند .

دیابت بیماری پیچیده است، اما به طور مختصر می توان گفت شخصی به این بیماری دچار می شود که به طور غیر طبیعی حجم قند خون بالایی داشته باشد.

زمانی که انسان غذایی می خورد دستگاه گوارش بیشترین قسمت غذا را به نوعی از قند که گلوکز نامیده می شود، تجزیه می کند. گلوکز وارد جریان خون شده و با کمک انسولین ( هورمونی است که بوسیله پانکراس تولید می شود ) سلولهای بدن از گلوکز مانند سوخت و تقویت کننده استفاده می کنند.

به هرحال اگر بدن انسان به اندازه کافی انسولین تولید نکند یا سلول های بدن نسبت به انسولین واکنش مناسبی نشان ندهد، مقدار زیادی از گلوکز به جای حرکت کردن در سلولها و تبدیل شدن به انرژی در خون باقی می ماند. زمانیکه خانمی باردار است تغییرات هورمونی می تواند واکنش سلولها نسبت به انسولین را کمتر کند.
 

دیابت بارداری چیست؟

برای بسیاری از خانم هایی که قرار است مادر شوند این موضوع یک مشکل بزرگ محسوب نمی شود. هنگامی که بدن به انسولین بیشتر نیاز داشته باشد پانکراس مقدار بیشتری از آن را ترشح می کند. اما اگر پانکراس (لوزالمعده ) نتواند خود را با تقاضای افزایش انسولین در طول دوره بارداری مطابقت دهد حجم گلوکز خون خانم باردار بیش از اندازه بالا رفته و منجر به دیابت بارداری می شود.

بیشتر مادرانی که دچار دیابت بارداری می شوند دیابت آنها پس از تولد نوزاد از بین می رود اما چنانچه خانمی در بارداری قبلی خود دچار دیابت بارداری شده باشد احتمال ابتلا به این وضعیت در بارداری بعدی افزایش پیدا می کند و پس از آن به شکل دیابت در بدن او باقی خواهد ماند.

شناسایی دیابت بارداری 

بهتر است از افزایش وزن مجاز در طول بارداری و میزان وزنی که خودتان در دوران بارداری بدست میاورید با خبر باشید. دیابت بارداری معمولا نشانه خاصی ندارد.

به همین علت تمام خانم های باردار در طول هفته های ۲۴ تا ۲۸ بارداری آزمایش قند خون می دهند. به هر حال چنانچه خانمی در خطر ابتلا به دیابت یا نشانه هایی از آن (مثل وجود قند در ادرار) باشد پزشک متخصص آزمایش تست قند را در معاینات اولیه گرفته و مجدد آن را در بین هفته های ۲۴ تا ۲۸ از بارداری تکرار می کند

اما بعضی‌ها بیش از دیگران در معرض ابتلا به دیابت بارداری قرار دارند: 

-خانمهای چاق و مادرانی که دارای اضافه وزن هستند

-خانمهایی که در بارداری قبلی خود به دیابت بارداری مبتلا شده اند

-اگر در ادرار خانمها قند وجود داشته باشد

-چنانچه در بارداری قبلی نوزادی با وزن ۴ یا ۴.۵ کیلو به دنیا آورده باشند

-اگر در زایمان قبلی نوزاد مرده به دنیا آورده باشند

-قبلا نوزاد ناقص به دنیا آورده باشند

-با مشکل فشار خون بالا مواجه باشند

-اگر سن خانم باردار بالای ۳۵ سال باشد

-سابقه ابتلا به دیابت در خانواده یا اقوام نزدیک وجود داشته باشد

تاثیر دیابت بارداری بر حاملگی و جنین

بیشتر خانم‌هایی که در دوران حاملگی دچار دیابت بارداری می شوند نوزادان سالمی به دنیا می آورند. تغییر رژیم و ورزش ممکن است تنها فاکتورهای منظم نگه داشتن قند خون باشند اما در بعضی موارد درمان از طریق دارو انجام می شود.

نکته مهم این است که سطح قند خون باید به شکل منظم مورد آزمایش قرار بگیرد زیرا کنترل ضعیف دیابت می تواند برای مادر و نوزاد عواقب کوتاه یا بلند داشته باشد.

چنانچه قند خون بیش از اندازه بالا باشد گلوکز بسیار بالا در نهایت وارد خون نوزاد می شود. زمانیکه این اتفاق می افتد پانکراس نوزاد به تولید انسولین بیشتر نیاز پیدا می کند تمام قندهای اضافه و انسولین می تواند علتی باشد تا نوزاد دچار اضافه وزن به ویژه در قسمت بالای بدن شود.

این شرایط می تواند به آنچه که «ماکروزومی» گفته می شود منجر شود. نوزاد ماکروزومی ممکن است آنقدر بزرگ باشد که نتواند وارد کانال تولد شود. یا اینکه ممکن است سر نوزاد وارد کانال تولد شود اما بدن او به خصوص شانه هایش در کانال گیر کند. در چنین شرایطی که دیستوشی شانه نامیده می شود پزشک متخصص از مانورهای ویژه یا سزارین جهت تولد نوزاد استفاده می کند.

گذشته از این مطلب نوزادانی که به علت حجم بالای قند خون مادر در دوران بارداری دارای چربی زیادی هستند اغلب در دوران کودکی و بزرگسالی نیز دچار اضافه وزن می شوند
 

کنترل قند نوزاد

مدت کوتاهی پس از تولد ممکن است قند خون نوزاد پایین باشد. علت آن این است که هنوز بدنش برای آنکه به گلوکز اضافه مادر واکنش نشان دهد انسولین اضافه تولید می کند. این شرایط زمانی پیش میاید که سطح قند خون مادر در طول بارداری به ویژه در هنگام زایمان بالا برود.

تیم اتاق عمل در زمان متولد شدن نوزاد قند خون نوزاد را آزمایش می کند و این آزمایش را از طریق گرفتن یک قطره خون از پاشنه پای نوزاد انجام می دهند. نوزاد بلافاصله پس از تولد می تواند غذا بخورد و ترجیحا بهتر است از شیر مادر برای تغذیه او استفاده شود زیرا شیر مادر از افت قند خون نوزاد جلوگیری می کند.

آزمایش قند خون نوزاد می تواند از مشکلات جدی مانند تشنج- کما- آسیب های مغزی که ممکن است در اثر کم توجهی اتفاق بیافتد جلوگیری کند. اگر قند خون مادر به خوبی تحت کنترل قرار نگیرد ممکن است نوزاد در هنگام تولد در خطر مشکلات تنفسی قرار بگیرد. این مشکل بویژه برای نوزادانی که زودتر از موعد به دنیا می آیند رخ می دهد. از دیگر مشکلاتی که در اثر کنترل ضعیف قند خون مادر ممکن است برای نوزاد به وجود بیاید زردی و افزایش خطر پلی سیتمی ( نوعی بیماری خونی است که در آن مغز استخوان بیش از حد مورد نیاز گلبول قرمز میسازد) و هیپوکلسمی(کمبود کلسیم در خون) است . همچنین عملکرد قلب نوزاد نیز تحت تاثیر قرار می گیرد مطالعات اخیر نشان داده است که بین دیابت بسیار بالای بارداری و تولد نوزاد مرده در ۲ ماه آخر بارداری ارتباط وجود دارد. در نهایت خانم های بارداری که دچار دیابت بارداری هستند در خطر ابتلا به پره اکلامپسی به ویژه آنهایی که قبل از بارداری بسیار چاق بوده یا قند خون آنها به خوبی کنترل نشده است قرار می گیرند.

اقدامات لازم در دیابت بارداری

می توانید به شکل مستمر میزان گلوکز خود را با استفاده از دستگاه سنجش قند خون یا نوار در منزل چک کنید همچنین می توانید با توجه به قد و وزن خود از یک رژیم مناسب استفاده کنید.

رژیم باید دارای تعادلی مناسب از پروتئین و چربی و همچنین کربوهیدراتها بوده و در عین حال ویتامین ها- مواد معدنی و کالری ها را نیز شامل شود تا بتواند سطح گلوکز را ثابت نگه دارد

ورزش کنید. مطالعات نشان می دهند ورزشهای مناسب و سبک به بدن کمک می کند تا به خوبی میزان گلوکز و قند خون را کنترل کند خانمهای بارداری که دچار دیابت بارداری هستند با مشورت پزشک روزانه ۳۰ دقیقه ورزش کنند. از ورزشهای مناسب در این دوران میتوان به ایروبیک و پیاده روی اشاره کرد.

در صورت لزوم از دارو استفاده شود. اگر خانم های باردار توانایی کنترل قند خون با رژیم را ندارند با مشورت و نظارت پزشک می توانند از دارو استفاده کنند. در حدود ۱۵ درصد از خانمهایی که مبتلا به دیابت بارداری هستند به دارو نیاز پیدا می کنند.
 

دیابت بارداری پس از زایمان از بین می‌رود؟

احتمال بروز دیابت پس از بارداری نیز چنانچه هر کدام از این موارد در شما باشد وجود دارد: 

-چنانچه دچار چاقی بیش از اندازه باشید.

-دیابت شدیدی در طول بارداری گرفته باشید.

-نتایج آزمایش گلوکز پس از زایمان به سرحد رسیده باشد.

پزشکان به خانم ها توصیه می کنند برای جلوگیری از رشد دیابت پس از بارداری وزن را پایین نگه داشته و از غذاهای سالم تغذیه کنند. هچنین به شکل مرتب ورزش کنند. به علاوه اگر نوزاد از شیر سینه تغذیه کند مادر در برابر بعضی از مشکلات پس از زایمان و بارداری ایمن می شود. تحقیقات نشان داده است اگر مادران از شیر سینه نوزادان را تغذیه کنند می توانند وزن خود را تا میزان قابل توجهی کاهش دهند. همچنین با این کار می توان از دیابت نوع دوم و بیماریهای قلبی و عروقی نیز جلوگیری کرد.

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

• تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

• پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

• دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

• جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

• سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.

هر چند خانمهایی که چند قلو باردار هستند، در اکثر موارد کودکانی سالم به دنیا می آورند، اما چند قلو حامله بودن (دو یا بیشتر)، “پر خطر” تلقی می شود. هر چه تعداد جنین ها بیشتر باشند، احتمال بروز عوارض نیز در شما بیشتر خواهد بود. بزرگترین خطر نیز زایمان پیش از موعد و به دنیا آمدن کودکان زودرس است، که خطر بروز مشکلات جسمی را در آنها افزایش می دهد.

احتمال زایمان زودرس در بارداری چند قلو چقدر است؟

نزدیک به 60% از کسانی که دوقلو حامله هستند و 90% از کسانی که سه قلو حامله هستند، زایمان زودرس (قبل از 37 هفتگی) دارند. حاملگیهای دوقلو به طور متوسط حدود 35 هفته طول می کشند. حاملگیهای سه قلو نیز به طور متوسط حدود 33 هفته و حاملگیهای چهار قلو نیز حدود 29 هفته طول می کشند.

خطرات زایمان زودرس در بارداری چند قلو

نوزادانی که زودرس به دنیا می آیند، ممکن است برای زندگی در دنیای خارج از رحم هنوز کاملا آماده نباشند. ریه، مغز و دیگر اندامهای آنها ممکن است به طور کامل رشد نکرده باشد، سیستم ایمنی آنها نیز ممکن است برای مبارزه با عفونتها آماده نباشد و این کودکان ممکن است برای مکیدن یا بلعیدن نیز آمادگی لازم را نداشته باشند.

هر چه کودک زودتر به دنیا آمده باشد، با خطرات بیشتری مواجه است. نوزادان زودرسی که بین هفته های 34 تا 37 به دنیا می آیند، معمولا وضعیت مناسبی داشته و با مشکلی مواجه نمی شوند. کودکانی که قبل از هفته بیست و هشتم به دنیا بیایند، ممکن است نهایتا زنده بمانند، اما به مراقبتهای ویژه پزشکی و البته کمی هم شانس نیاز دارند.

اگر زایمان شما قبل از 34 هفتگی آغاز شود، پزشک متخصص و تیم پزشکی ممکن است بتواند زایمان را چند روز به تاخیر بیندازد. پزشک معالج شما در این زمان از کورتیکواسترویید استفاده خواهد کرد؛ این داروها به ریه ها و سایر اندامهای جنین کمک می کنند تا سریعتر رشد کرده و در نتیجه احتمال زنده ماندن او را افزایش دهند.

خطرات بارداری چند قلو

صرفنظر از زایمان زودرس، مشکلات مختلف دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند:
نوزادانی که در زمان تولد با کم وزنی مواجه باشند، حتی اگر با زایمان زودرس نیز به دنیا نیامده باشند، ممکن است به مشکلات مختلف دچار شوند. این کودکان معمولا نمی توانند خودشان به صورت طبیعی تنفس کنند. آنها ممکن است آمادگی کامل برای مبارزه با بیماریها و عفونتها، کنترل دمای بدن و یا افزایش وزن متناسب نداشته باشند. به همین دلایل، تقریبا همه این کودکان باید پیش از رفتن به خانه، مدتی را در مرکز مراقبتهای ویژه نوزادان بگذرانند.

در بارداری های چندقلویی، بروز این عارضه پس از زایمان طبیعی نوزاد اول، بسیار شایع است. اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است لازم باشد که نوزاد یا نوزادان بعدی بلافاصله با جراحی سزارین به دنیا بیایند.

تقریبا 15% از دوقلوها به این سندرم دچار می شوند. معمول درمان این عارضه با تخلیه مایع آمنیوتیک از کیسه آب کودکی که خون اضافی را دریافت کرده است، انجام می شود. در حدود 60% از موارد، این درمان موثر بوده و موجب نجات جان کودک می شود (که این میزان، 2 تا 3 برابر بیشتر از حالتی است که از این درمان استفاده نشود).

• تولد نوزادان کم وزن: دوقلوها و سه قلوها معمولا پیش از تولد به وزن مناسب نمی رسند. در حالی که یک کودک سالم بطور متوسط در زمان تولد در حدود 3 تا 3.5 کیلو وزن دارد، دوقلوها به طور متوسط هر کدام 2.5 کیلو وزن دارند. سه قلوها نیز هر کدام حدود 1.8 تا 2 کیلو، و چهارقلوها نیز هر کدام 1.3 تا 1.5 کیلو وزن دارند. نوزادانی که وزن آنها هنگام تولد کمتر از 2.5 کیلو باشد، کم وزن تلقی می شوند.

• پره اکلامپسی: عارضه ای است که علائم آن فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار می باشد. این عارضه تقریبا در 10 تا 15 درصد از خانمهایی که دوقلو حامله هستند رخ می دهد، یعنی شیوع این عارضه در این دسته، تقریبا دو برابر خانمهایی است که تنها یک جنین در شکم دارند. همچنین بروز این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، زودتر رخ می دهد. بعلاوه هنگامی که این حالت در خانمهایی که چندقلو حامله هستند بروز می کند، به احتمال زیاد شدیدتر بوده، می تواند بر اندامهای مختلف اثر بگذارد و مشکلات جدی یا حتی خطرناک و کشنده ای نیز ایجاد کند.

• دیابت بارداری: بروز این عارضه در خانمهایی که بیش از یک جنین در شکم دارند، شایعتر به نظر می رسد. در صورتی که شما به دیابت حاملگی مبتلا شوید، پزشک به دقت شما را تحت نظر می گیرد. شما به احتمال زیاد خواهید توانست با استفاده از رژیم غذایی مناسب و یک برنامه ورزشی (و نیز استفاده از انسولین در صورت لزوم)، سطح قند خون خود را کنترل کنید. در صورتی که دیابت به خوبی کنترل نشود، می تواند پیامدهای جدی برای شما و فرزندانتان داشته باشد.

• جداشدگی جفت: در این عارضه، جفت پیش از زایمان از دیواره رحم جدا می شود؛ که احتمال بروز این مشکل نیز در خانمهایی که بیش از یک فرزند در شکم دارند، بیشتر است. این عارضه ممکن است در هر مقطعی در نیمه دوم حاملگی رخ دهد و ممکن است موجب بروز مشکلات رشدی، زایمان زودرس، یا حتی مرده زایی شود.

• سندرم انتقال خون بین جنین ها: این عارضه نیز یک مورد نادر ولی بسیار جدی است که در دوقلوهای همسان رخ می دهد، هنگامی که خون از طریق جفت مشترک از یک کودک به کودک دیگر انتقال پیدا می کند.

استراحت مطلق در بارداری چند قلو

پزشک ممکن است استراحت مطلق را برای شما تجویز کند، خصوصا اگر عوارضی همچون زایمان زودرس در شما بروز کند. دلیل محکمی وجود ندارد که استراحت مطلق بتواند از زایمان زودرس در خانمهایی که چندقلو حامله هستند جلوگیری کند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این کار می تواند وزن زمان تولد نوزادان را بهبود بخشد. در صورتی که این کار توسط پزشک به شما توصیه شد، می توانید از او بخواهید که درباره مزایا و معایب آن با شما صحبت کند.

همچنین، کارهایی را که می توانید انجام دهید و کارهایی را که نباید انجام دهید و همچنین مدت زمان مربوط به این کارها را بپرسید. استراحت مطلق می تواند معانی مختلفی داشته باشد: از کاهش میزان فعالیت تا استراحت دائمی در تختخواب و خارج نشدن از آن به هیچوجه! حتی اگر دوران حاملگیِ شما با آرامش در حال طی شدن است، اکثر پزشکان و ماماها توصیه می کنند که از اوایل سه ماهه سوم حاملگی، فعالیت بدنی خود را کاهش داده و به خودتان سخت نگیرید.

فهرستی از سوالات را در زمینه استراحت مطلق آماده کنید تا در هنگام مراجعه به پزشک، دقیقا بدانید که چه چیزی می خواهید بپرسید.

احتمال مرگ یکی از جنین‌ها در بارداری چند قلو

در یک بارداری دوقلو، ممکن است یکی از نوزادها در اوائل حاملگی سقط شود در حالی که مشکل خاصی برای نوزاد دوم پیش نیاید. این اتفاق برایِ حدود 20% از همه دوقلوها می افتد. اگر سه قلو حامله باشید، به احتمال 40% یک یا تعداد بیشتری از نوزادان را در نیمه اول حاملگی از دست خواهید داد.

در دورانی که سونوگرافی وجود نداشت، این سقط جنینها در اکثر موارد به نظر نمی رسیدند. تنها نشانه این موارد هم خونریزی مهبلی بود و جنین یا جنین های باقیمانده نیز معمول به صورت طبیعی رشد می کردند.

مرده زایی (از دست دادن یک بچه پس از بیست هفتگی) در خانمهایی که چندقلو حامله هستند، اندکی شایعتر است؛ اما به هر حال، این عارضه نادر است. مرده زایی تنها در 1 تا 2 درصد از دوقلوها و سه قلوها مشاهده می شود، که این مقدار در خانمهایی که تنها یک کودک در شکم دارند در حدود 0.5 درصد است.

برخی از کودکان در انتهای دوران بارداری می میرند و زایمان آنها همراه با کودکی که زنده مانده است، انجام می شود. در مواردی نادر، هنگامی که یکی از دوقلوها مرده است، جنین مرده می تواند چندین هفته پیش از کودک زنده از رحم خارج شود.

اگر دوقلوهای همسان در شکم داشته باشید که از یک جفت به صورت مشترک استفاده می کنند، از دست دادن یکی از آنها پس از هفته بیستم می تواند برای کودک دیگر نیز بسیار خطرناک باشد. در صورتی که کودکانی که در شکم دارید از جفت مشترک استفاده نمی کنند، کودک باقیمانده به احتمال زیاد به صورت طبیعی رشد خواهد کرد.

در هر حالت، پزشک شما به احتمال زیاد نظارت دائمی بر وضعیت سلامت شما و جنین ها خواهد داشت. اگر کودک باقیمانده با مشکل جدی مواجه نباشد، معمولا دلیلی برای القای زایمان بطور پیش از موعد وجود ندارد.

کاهش خطرات بارداری دوقلو

هر چند بسیاری از عوارض مربوط به حاملگی دوقلوها ربط چندانی به رفتار و سبک زندگی شما ندارند، اما اگر دوقلو حامله بودن شما در همان اوائل مشخص و تائید شود، پزشک یا مامای شما زمان بیشتری برای شناسایی و درمان عوارضی که ممکن است رخ دهند در اختیار خواهد داشت.

سعی کنید اطلاعات بیشتری در مورد شایعترین عوارض و خطرات مربوط به حاملگی دوقلوها به دست آورید، اما لازم نیست دائما به مشکلاتی که فقط “ممکن است” رخ دهند فکر کنید. نشانه های زایمان زودرس را بشناسید. اطمینان حاصل کنید که مواد غذایی و همینطور مایعات و آب کافی مصرف می کنید. نهایتا، در همه نوبتهای معاینات و مراقبتهای دوران حاملگی به دیدار پزشک بروید و اطمینان حاصل کنید که دستورات و راهنماییهای پزشک خود را به دقت رعایت می کنید.