5 میان وعده ایمن برای خوردن اگر دیابت بارداری دارید

5 میان وعده ایمن برای خوردن اگر دیابت بارداری دارید

5 میان وعده ایمن برای خوردن اگر دیابت بارداری دارید

 ماست یونانی:

انواع ماست یونانی بدون قند سرشار از کلسیم و پروتئین طبیعی اما کربوهیدرات کم، بهترین گزینه برای ثابت نگه داشتن سطح قند خون هستند.

آجیل:

آجیل سرشار از پروتئین و چربی‌های طبیعی است اما بدون بارگیری کربوهیدرات‌ها و قند‌ها، آجیل راهی عالی برای رسیدن به سلامتی بهینه است.

 گوشت سفید و ماهی:

گوشت سفید و ماهی دارای سطوح بالایی از پروتئین هستند که باعث می‌شود در بین وعده‌های غذایی احساس سیری کنید بدون اینکه نیاز به انسولین در بدن شما ایجاد شود. گوشت سفید را در یک ساندویچ به اندازه میان وعده بگنجانید یا کیک ماهی بخورید تا گرسنگی را از بین ببرید.

پاپ کورن خانگی:

از انواع طعم‌دار بسیار فرآوری‌شده پاپ کورن اجتناب کنید و سعی کنید پاپ کورن خانگی درست کنید. یک میان‌وعده تلویزیونی عالی که بدون قند یا کربوهیدرات سایر تنقلات احساس رضایت را در شما حفظ می‌کند.

 جو با انواع توت‌ها:

کربوهیدرات‌های آهسته رهش جو و قند کم موجود در توت‌ها سطح انرژی شما را بالا نگه می‌دارد و در عین حال قند خون شما را پایین نگه می‌دارد.

 

منبع:

babyandchild.ae

آزمایش های سلامت جنین

آزمایش های سلامت جنین

آزمایش های سلامت جنین

یکی از مراقبت‌ های دوران بارداری، انجام آزمایش هایی است که باید برای اطمینان از سلامت جنین انجام شود. بعضی از این آزمایش ها در همه زنان لازم است اما انجام برخی از آن ها با توجه به نظر پزشک و در مواردی انجام می‌ شود که ممکن است سلامت جنین در خطر باشد یا در بروز برخی اختلالات شک و تردید وجود دارد…
آزمایش های سلامت جنین

در این جا ، شما را با 7 نمونه از آزمون ‌های دوران بارداری آشنا می‌ کنیم.

سونوگرافی

با استفاده از سونوگرافی در هفته‌های 5 تا 6 بارداری ضربان قلب جنین قابل مشاهده و شنیدن است. حتی از سونوگرافی برای تعیین جنسیت نیز استفاده می ‌شود. البته سونوگرافی به صورت ‌های رنگی، سه بعدی و چهار بعدی حتی می ‌تواند تصاویری از چهره جنین را در هفته ‌های آخر بارداری مشخص کند.
سونوگرافی به طور کلی در دوران بارداری در موارد زیر انجام می‌ شود:
– تشخیص بارداری
– بررسی سلامت جنین و رشد او، تکامل قلب و اعضای داخلی و کنترل ضربان قلب
– بررسی محل قرارگیری جفت
– بررسی اختلالات جنینی
– وجود ناهنجاری‌‌ های جنینی
– بررسی مقدار مایع آمینوتیک
– بررسی سقط یا بارداری خارج رحمی
– بررسی چند قلویی
– ابعاد جمجمه، ران و ستون فقرات برای تعیین سن بارداری
 

آمنیوسنتز

آمنیوسنتز عبارت‌ است از خارج کردن مقداری از مایع آمنیوتیک که جنین را احاطه کرده است. نمونه به دست آمده از مایع آمنیوتیک که 30 میلی ‌لیتر است به آزمایشگاه ژنتیک جهت بررسی ارسال می ‌گردد. این آزمایش در حوالی هفته‌های 16 تا 18 بارداری انجام می ‌گیرد. در این زمان رحم و جنین بزرگ شده و به اندازه کافی مایع آمنیوتیک وجود دارد که بتوان این حجم مایع را از آن گرفت و مشکلی هم برای جنین پیش نیاید. در آمنیوسنتز، ابتدا محل قرار گرفتن جفت و جنین به کمک سونوگرافی تعیین می ‌گردد و بعد سطح شکم در ناحیه روی رحم، ضدعفونی و بی‌ حس می‌ شود، سپس سوزن از روی دیواره شکم وارد رحم می‌ شود و هم‌ زمان مسیر سوزن به وسیله سونوگرافی کنترل می‌ گردد. با وجود تمام احتیاطات، انجام آمنیوسنتز با خطراتی همراه است از جمله صدمه دیدن جفت و جنین و عفونت که از عوارض جانبی آمنیوسنتز می ‌باشد. در خانم‌ هایی که گروه خونی منفی دارند بعد از آمنیوسنتز، رگام تزریق می ‌شود.
با تجزیه مایع آمنیوتیک به دست آمده می ‌توان بیماری‌ های کروموزومی از جمله سندرم داون، بیماری ‌های اسکلتی، عفونت ‌ها، بیماری‌ های دستگاه عصبی، جنسیت و… را بررسی کرد.
 

تست تحمل گلوکز

در زنان باردار آزمون تحمل گلوکز برای مشخص شدن دیابت بارداری انجام می ‌شود. در این آزمون ابتدا در هنگام ناشتا بودن به مدت 8 تا 14 ساعت نمونه خون برای کنترل قند گرفته می ‌شود، سپس به بیمار 50 گرم گلوکز یا قند خالص می ‌دهند و پس از آن مجددا نمونه‌ گیری انجام می‌ شود. این روش به صورت پی در پی به فاصله هر یک ساعت انجام شده تا زنان باردار در معرض خطر دیابت بارداری مشخص شوند. این آزمون برای زنان باردار در معرض خطر یعنی زنان دارای سابقه مرده ‌زایی، حداقل 2 بار سقط خود به خودی، تولد نوزاد با وزن زیاد، سابقه دیابت در افراد درجه اول و مبتلا به چاقی بسیار ضروری است و در هفته 24 تا 28 بارداری، انجام‌ پذیر است.
پس از مشخص شدن دیابت بارداری توصیه‌ های لازم به زن باردار انجام می‌ شود. این توصیه ‌ها شامل رعایت رژیم غذایی و انجام ورزش ‌های سبک از جمله پیاده ‌روی بوده و تحت ‌نظر پزشک است.
 

آزمون آلفا فیتوپروتئین

این آزمون برای تشخیص نقایص لوله ‌های عصبی نظیر اسپاینا بیفیدا و آنانسفالی(عدم تشکیل جمجمه و مغز) انجام می ‌شود. این آزمون حتی می ‌تواند خطر سندرم داون را مشخص کند. انجام این آزمون برای همه خانم‌های بالاتر از 30 سال که تصمیم به بارداری دارند، ضروری است. عمده ‌ترین دلایل انجام این آزمون عبارت است از غربالگری برای اختلالات ژنتیکی خاص یا ناهنجاری جنسیتی. در این آزمون یک نمونه‌ خونی از مادر گرفته می ‌شود و معمولا باید در هفته 15 تا 17 بارداری انجام شود. تاریخ دقیق در انجام این آزمون بسیار مهم است. نتیجه آزمون معمولا با درصد بیان می‌ شود. مثلا خطر نقایص لوله عصبی 1 در 500 است. این آزمون به خودی خود خطری ندارد. تنها در صورت جواب مثبت و افزایش خطر لازم است مادر و جنین تحت بررسی ‌های بیشتر نظیر سونوگرافی و آمنیوسنتز قرار گیرند.
 

آزمون پروفایل بیوفیزیکال

آزمون بیوفیزیکال در اواخر بارداری انجام می‌ شود. در این آزمون سلامت کلی جنین و حرکات او مورد بررسی قرار می ‌گیرد. در برخی موارد برای رعایت احتیاط بعد از مشکلاتی در بارداری قبلی یا وجود عوامل خطر نظیر از دست رفتن بارداری‌ های قبلی در نیمه دوم بارداری یا وجود فشار خون بالا، دیابت، عدم رشد جنین در داخل رحم، انجام می ‌شود. این آزمون معمولا در مطب پزشک انجام می ‌شود. یکی از عمد ه‌ترین قسمت‌ های این آزمون، استفاده از سونوگرافی است که در طی آن تکنسین به دنبال حرکات بازو و پاها، حرکات بدن، حرکات تنفسی بوده و مایع آمنیوتیک را اندازه‌ گیری می‌ کند.

تست بدون استرس

تست بدون استرس یا تست نوار قلب جنین در هفته‌های 38 تا 42 بارداری انجام می شود. این آزمون در شروع سه ماهه سوم نیز ممکن است انجام شود. در این آزمون، جنین در 5 مورد باید نمره کسب کند. به هر کدام از موارد زیر نمره صفر(غیرطبیعی) یا نمره 2 (طبیعی) داده می ‌شود.
– تون عضلانی
– حرکات جنینی
– حرکات تنفسی
– میزان مایع آمنیوتیک
– ضربان قلب
نمره زیر 6 نگران کننده است و ممکن است زایمان سزارین یا القای زایمان طبیعی لازم باشد، نمره 6 حد مرز است و آزمون باید تا زمان تولد، هر روز تکرار شود.

 

آزمون ویلوس کوریونی

این آزمون برای شناسایی اختلالات کروموزومی انجام می ‌شود. برای انجام آن توسط یک سوزن از راه واژن یا شکم، نمونه‌ هایی از پرز‌های کوریونی جمع‌ آوری می ‌شود. این آزمون تحت سونوگرافی انجام می ‌شود تا به جفت یا جنین آسیب نرسد. زمان انجام این آزمون معمولا در هفته 8 بارداری است. از عوارض خطر این آزمون، سقط است. از جمله عوارض دیگر، بروز ناهنجاری ‌ها است.

 

دیابت بارداری چه تأثیری روی مادر و جنین می‌گذارد؟

دیابت بارداری چه تأثیری روی مادر و جنین می‌گذارد؟

دیابت بارداری چه تأثیری روی مادر و جنین می‌گذارد؟

دیابت بارداری نوعی دیابت است که فقط در دوران بارداری ظاهر می‌شود و بین ۶ تا ۹ درصد از زنان باردار به دیابت بارداری مبتلا می‌شوند. انسولین هورمونی است که در لوزالمعده تولید می‌شود و متابولیسم چربی‌ها و کربوهیدرات‌ها را در بدن تنظیم می‌کند. همچنین به بدن کمک می‌کند تا قند را به انرژی تبدیل کند. دیابت بارداری زمانی اتفاق می‌افتد که هورمون‌های جفت اثر انسولین را مسدود می‌کنند و از تنظیم مؤثر قند خون در بدن جلوگیری می‌کنند. این باعث هیپرگلیسمی (یا سطوح بالای قند در خون) می‌شود که در صورت عدم کنترل می‌تواند به اعصاب، رگ‌های خونی و اندام‌های بدن شما آسیب برساند.

دیابت بارداری معمولاً از چه زمانی شروع می‌شود؟

دیابت حاملگی معمولاً بین هفته ۲۴ تا ۲۸ تشخیص داده می‌شود اما ممکن است زودتر در بارداری ایجاد شود.

چه عواملی احتمال ابتلا به دیابت بارداری را بالا می‌برد؟
سن:

پزشکان خاطرنشان کرده‌اند که زنان بالای ۳۰-۲۵ سال در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به GDM هستند و این خطر با افزایش سن افزایش می‌یابد.

سابقه خانوادگی:

اگر دیابت در خانواده به ویژه در هر یک از بستگان درجه یک شما وجود داشته باشد ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت باشید.

سابقه شخصی:

اگر در بارداری قبلی دیابت بارداری داشته‌اید تحقیقات نشان می‌دهد که احتمال ابتلای شما به آن در بارداری بعدی بیشتر است.

نداشتن فعالیت بدنی:

برخی تحقیقات نشان داده‌اند از آنجایی که استراحت در بستر سطح فعالیت را محدود می‌کند به احتمال زیاد منجر به افزایش وزن بارداری و در نتیجه GDM می‌شود.

بیماری:

این می‌تواند شامل سندرم متابولیک، سندرم تخمدان پلی کیستیک، فشار خون بالا یا بیماری قلبی عروقی باشد.

بارداری چند قلو:

شما چندقلو باردار هستید حمل بیش از یک نوزاد ممکن است خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.

 

دیابت بارداری چه علائمی دارد؟

  • تشنگی غیر معمول
  • تکرر ادرار در مقادیر زیاد (متمایز از ادرار مکرر اما معمولاً سبک در اوایل بارداری)
  • خستگی (که ممکن است تشخیص آن از خستگی طبیعی بارداری دشوار باشد)
  • قند در ادرار (در یک ویزیت معمول پزشک تشخیص داده شد)

دیابت بارداری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

احتمالاً تا به حال متوجه شده‌اید که پزشک شما در هر مراجعه به مطب از شما نمونه ادرار می‌خواهد. این تا حدی برای بررسی قند در ادرار است که می‌تواند نشانه دیابت بارداری باشد (اگرچه یک غربالگری مثبت لزوماً به معنای ابتلا به دیابت بارداری نیست). بین هفته ۲۴ تا ۲۸ بارداری پزشک یک آزمایش غربالگری گلوکز به شما می‌دهد که در آن یک مایع شیرین می‌نوشید و یک ساعت بعد خونتان را می‌گیرند. اگر عوامل خطر ابتلا به دیابت بارداری را دارید ممکن است در اوایل بارداری نیز این آزمایش را انجام دهید. اگر آزمایش خون شما سطوح قند بالایی را نشان دهد پزشک از شما می‌خواهد یک آزمایش تحمل گلوکز سه ساعته انجام دهید تا تشخیص دهد که آیا دیابت بارداری دارید یا خیر.

دیابت بارداری چه تأثیری روی جنین می‌گذارد؟

از آنجایی که دیابت حاملگی به عنوان یک عارضه بارداری در نظر گرفته می‌شود زنان بارداری که به آن مبتلا هستند ممکن است بیشتر القاء شوند زیرا اکثر پزشکان اجازه نمی‌دهند بارداری آن‌ها از موعد مقرر پیش برود. دیابت کنترل نشده همچنین می‌تواند منجر به مشکلات احتمالی برای نوزاد پس از تولد شود مانند زردی، مشکلات تنفسی و سطح قند خون پایین. در مراحل بعدی زندگی کودک ممکن است در معرض خطر ابتلا به چاقی و دیابت نوع ۲ باشد.

چگونه از دیابت بارداری پیشگیری کنیم؟

-فعال ماندن:

زمان بسیار خوبی برای شروع یا حفظ یک روال تناسب اندام است. انجام تمرینات تحت راهنمایی پزشک حتی ۱۵ دقیقه پیاده روی بعد از ناهار و شام به بدن شما اجازه می‌دهد گلوکز را حتی بدون انسولینی که بدن شما به طور معمول تولید می‌کند بسوزاند. این یک راه عالی برای کنترل قند خون شما است.

-رعایت رژیم غذایی:

لیست مواد غذایی را با ترکیبی از میوه‌ها و سبزیجات پر کنید. پروتئین سالم؛ کربوهیدرات‌های پیچیده غلات کامل، حبوبات، آجیل، دانه‌ها، توفو، ماهی، گوشت قرمز بدون چربی، مرغ و لبنیات کم چرب را در نظر بگیرید.

-رعایت وزن بدن:

با کمک پزشک خود هدف خود را برای افزایش وزن توصیه شده در دوران بارداری داشته باشید.

دیابت بارداری چگونه درمان می‌شود؟

-سطح قند خون خود را چندین بار در روز کنترل کنید:

اول صبح میزان ناشتا بودن خود را بررسی کنید و سپس یک ساعت پس از خوردن هر وعده غذایی مطمئن شوید که قند خون شما در محدوده سالم باقی می‌ماند (توصیه پزشک). اکثر پزشکان خرید کیت دیابت را توصیه می‌کنند که شامل سوزن‌هایی برای خارش انگشت و دستگاه کوچکی است که قند خون شما را نشان می‌دهد.

-به متخصص تغذیه مراجعه کنید:

او می‌تواند به شما کمک کند تا گزینه‌های غذایی سالم را مرور کنید و یک برنامه غذایی تهیه کنید. بسیاری از زنان مدت‌ها پس از تولد به سبک رژیم غذایی دیابت بارداری خود پایبند هستند زیرا سرشار از مواد مغذی است و برای ثابت نگه داشتن قند خون و سطح انرژی شما طراحی شده است.

-حرکت کنید:

بعد از صرف غذا به پیاده روی بروید یا از پله‌ها بالا بروید تا سطح گلوکز خود را کاهش دهید.

دیابت بارداری چگونه مدیریت می‌شود؟

-مصرف مواد غذایی سالم:

انتخاب‌های سالم مانند سبزیجات، لوبیا، آجیل، دانه‌ها، میوه‌ها، گوشت بدون چربی، لبنیات و غلات کامل را انتخاب کنید.

-شیردهی:

تغذیه با شیر مادر ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را پس از دیابت بارداری کاهش دهد. چندین توضیح احتمالی وجود دارد از جمله اینکه زنان شیرده سطوح پایین‌تری از گلوکز در گردش خونشان دارند.

-تناسب اندام:

اگرچه نوزاد تازه متولد شده شما بدون شک توجه شما را به خود جلب خواهد کرد اما سعی کنید تا حد امکان ورزش‌های مورد تأیید پزشک را انجام دهید. این مهم است که در طول دوره پس از زایمان (و به طور کلی والدین شدن! ) از خود مراقبت کنید.

قند خون چه تأثیری روی جنین می‌گذارد؟

نوزادانی که از مادران مبتلا به دیابت بارداری متولد می‌شوند باید با یک آزمایش خون ساده پس از تولد از نظر قند خون پایین (هیپوگلیسمی) حتی اگر هیچ علامتی نداشته باشند آزمایش شوند. اگر دیابت بارداری داشتید کودک شما در آینده در معرض خطر بیشتری برای مشکلات سلامتی از جمله دیابت نوع ۲ قرار دارد.

 

منبع:

www.whattoexpect.com

دیابت دوران بارداری را بهتر بشناسید

دیابت دوران بارداری را بهتر بشناسید

دیابت دوران بارداری را بهتر بشناسید

بیا نی نی: تقریبا اگر از هر زن بارداری درباره عمده نگرانی‌هایش بپرسید «دیابت دوران بارداری» یکی از اصلی‌ترین مواردی است که به عنوان پاسخ خواهید شنید. درک درست این بیماری و راه‌های غلبه بر آن، آن‌چنان تأثیری بر سلامت مادر و جنین می‌گذارد که کیفیت زندگی این دو در سالهای بعدی را نیز به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد.

دیابت دوران بارداری چیست؟

این عارضه نوعی از دیابت است که برخی از زنان باردار در طول دوره حاملگی به آن مبتلا می‌شوند. به طور کلی برآورد می‌شود بین 2 تا 10 درصد زنان باردار در طول این دوره 9 ماهه به دیابت دوران بارداری مبتلا شوند. از این رو می‌توان این بیماری را یکی از شایع‌ترین مشکلات دوران حاملگی به شمار آورد. دیابت بیماری پیچیده ای محسوب می‌شود. می توان آن را بالابودن غیرعادی سطح قند خون دانست. در این صورت اتفاقات زیر روی می دهد:
زمانی که غذا می‌خورید سیستم هاضمه غذای بلع شده را به ریزبخش‌هایی از نوعی قند موسوم به «گلوکوز» خرد می‌کند. این ماده در ادامه وارد جریان خون شده و به تولید انسولین (هورمونی که توسط پانکراس تولید می‌شود) کمک می‌کند. سلول‌های بدن از گلوکوز به عنوان سوخت استفاده می‌کنند. اما اگر بدن قادر به تولید انسولین نباشد (و یا سلول‌ها در واکنس به انسولین دارای مشکل باشند) آنگاه گلوکوز زیادی در خون باقی می‌ماند و این درحالی است که به طور طبیعی بخش زیادی از این سوخت باید راهی سلول‌ها می‌شده تا به انرژی مورد نیاز بدن تبدیل شود.

زمانی که یک زن باردار می‌شود، تغییرات هورمونی ایجاد شده موجب انفعال بیشتری سلول‌ها نسبت به انسولین می‌شود و برای اکثر زنان بادار این مسئله به یک مشکل سلامتی تبدیل می‌شود. زمانی که بدن به انسولین اضافی نیاز دارد، پانکراس بخش زیادی از آن را تولید می‌کند اما اگر این اندام نتواند در دوران بارداری انسولین مورد نیاز بدن را تولید کند، سطح گلوکوز خون افزایش قابل توجهی پیدا می‌کند که نتیجه آن ابتلای زن باردار به دیابت دوران بارداری است.

اکثر زنان بارداری که به دیابت این دوران مبتلا می‌شوند پس از وضع حمل، از شر این بیماری نیز خلاص می‌شوند. با این حال مطالعات پزشکی نشان می‌دهد آن دسته از زنان بارداری که در دوره حامگلی به دیابت این دوره مبتلا می‌شوند ممکن است در بارداری‌های بعدی به این نسخه از دیابت مبتلا شده و  حتی در سال‌های بعد عمر خود دچار این بیماری شوند.

چگونه می‌توان ابتلای به دیابت دوران بارداری را تشخیص داد؟

به طور کلی دیابت دوران بارداری علائم مشخصی ندارد و به همین دلیل است که تقریبا تمام زنان باردار در حد فاصل هفته های 24 تا 28 آزمایش تعیین سطح گلوکوز می‌دهند. با این حال اگر تشخیص داده شده که در معرض خطر ابتلا به دیابت قرار دارید و یا علائمی از آن (نظیر وجود قند در ادرار) مشاهده شده، توصیه می‌شود آزمایش تعیین سطح قند خون را در همان هفته‌های نخست بارداری انجام داده و سپس آن را در هفته های 24 تا 28 نیز تکرار کنید.

با این حال اگر نتیجه آزمایش مثبت بود این بدان معنا نیست که شما حتما به دیابت دوران بارداری مبتلا شده‌اید بلکه به معنای آن است که باید آزمایشات بیشتری را انجام دهید، آزمایشاتی نظیر تست مقاومت در برابر گلوکوز یا همان GTT.

بر چه معیاری می‌توان گفت در معرض خطر ابتلا به دیابت بارداری قرار دارم؟

بر اساس معیارهای تعیین شده از سوی انجمن بارداری آمریکا، تنها درصورتی که که این علائم مشاهده شود شما به عنوان زن باردار در معرض خطر ابتلا به دیابت دوران بارداری قرار دارید:

  • اگر چاق باشید (یعنی شاخص توده وزن یا همان BMI بالای 30 باشد)
  • اگر در بارداریهای قبلی نیز دچار دیابت این دوره شده باشید
  • اگر در نمونه ادرار شما وجود قند تشخیص داده شود
  • و اگر سابقه ابتلا به این بیماری در خانواده و بستگان وجود داشته باشد

همچنین متخصصین به این موارد نیز توجه می کنند تا از روی آنها احتمال ابتلای زن باردار به دیابت دوران بارداری را تعیین کنند:

  • اگر پیشتر نوزاد چاقی به دنیا آورده باشید. (برخی متخصصین 4 کیلوگرم و برخی 4.5 کیلوگرم را حد نصاب قرار می‌دهند.)
  • اگر پیشتر نوزادی مرده‌ای به دنیا آورده باشید که توضیحی برای آن نتوان ارایه کرد
  • اگر پیشتر نوزادی به دنیا آورده باشید که دارای نقص عضو باشد
  • اگر به فشار خون مبتلا باشید
  • اگر 35 سال به بالا باشید

در عین حال مطالعات جدید پزشکی نشان می‌دهد میان افزایش بیش از حد وزن – به خصوص در سه ماه نخست بارداری – و خطر ابتلا به دیابت دوران حاملگی ارتباط مستقیمی وجود دارد.

به طور کلی شمار اندکی از زنان باردار در معرض خطر ابتلا به دیابت دوران حاملگی قرار دارند تا آنجا که برخی از آنها حتی نیازی به انجام آزمایش‌های رایج ندارند. خبر خوشحال‌کننده این است که اگر شما به عنوان یک زن باردار موارد زیر را رعایت کنید، به احتمال زیاد جزو این دسته از زنان باردار خواهید بود:

  • کمتر از 25 سالگی باردار شوید
  • وزن شما در حد طبیعی باشد
  • سابقه فامیلی ابتلا به دیابت نداشته باشید
  • قند خون بالا نداشته باشید
  • پیشتر نوزاد با وزن زیاد به دنیا نیاورده باشید

آیا دیابت دوران بارداری کیفیت حاملگی و سلامت جنین را به خطر می‌اندازد؟

به  هیچ وجه جای نگرانی نیست. مطالعات نشان می‌دهد اکثر زنانی که به دیابت دوران بارداری مبتلا هستند نوزادی سالم به دنیا می‌آورند. در عین حال که انجام حرکات ساده ورزشی و رعایت رژیم غذایی مناسب برای کنترل قند خون کافی به نظر می‌رسد اما متخصصان انجام برخی روش‌های درمانی را هم در صورت لزوم توصیه می‌کنند.

این مهم است که سطح قند خون خود را همواره تحت نظر داشته باشید زیرا عدم اعمال کنترل لازم بر روند بیماری دیابت می‌تواند عوارض جدی را هم در کوتاه مدت و هم در بلند مدت برای شما و جنین به همراه داشته باشد.

تحقیقات نشان می‌دهد اگر سطح قند خون در بدن مادر باردار بالا باشد، گلوکوز بسیاری زیادی در خون نوزاد برجای می‌ماند. در این صورت پانکراس جنین انسولین زیادی تولید می‌کند تا گلوکوز اضافی را مورد پردازش قرار دهد. توجه داشته باشید که قند بالای خون و انسولین زیاد تولید شده موجب افزایش وزن جنین و در نهایت چاق شدن او در آینده منجر می‌شود.

 به این عارضه «ماکروزومیا» گفته می‌شود. یک جنین ماکروزومیا برای ورود به کانال تولد اندازه بزرگی دارد. در بسیاری از موارد مشاهده شده که سر چنین نوزادی از رحم خارج شده اما شانه‌هایش به دیواره آن گیر می‌کنند. در این موارد برای به دنیا آمدن بی‌خطر نوزاد تیم پزشکی مجبور به انجام برخی اقدامات خاص می‌شود تا خطری بیش از این سلامت نوزاد را تهدید نکند.

البته چنین وضع حملی با خطرات و تبعات خاص خود همراه است به طوری که وارد آمدن آسیب عصبی به نوزاد یا ایجاد ترک‌های ریز در برخی استخوان‌های او از جمله این موارد است. البته جای خوشحالی دارد که بگوییم در 99 درصد موارد چنین آسیب‌هایی به راحتی درمان شده و اثری از آن در فرآیند رشد نوزاد برجای نمی‌ماند. البته در مواردی بسیار نادر ممکن است نوزاد به دلیل کمبود اکسیژن رسانی لازم در این فرآیند همراه با آسیبهای مغزی به دنیا آید. همچنین این احتمال وجود دارد که به واژن مادر در حین وضع حمل آسیب‌هایی نیز وارد شود.

معمولا در این گونه موارد تلاش می‌شود که با استفاده از عمل سزارین احتمال وارد آمدن هرگونه لطمه‌ای به مادر و نوزاد به حداقل برسد. توجه داشته باشید که ممکن است نوزاد اندکی پس از تولد همچنان قند خون پایینی داشته باشد که دلیل آن ادامه تولید انسولین اضافی در بدن او برای غلبه بر سطح بالای گلوکوز است.

لیست کامل آزمایش های دوران بارداری

لیست کامل آزمایش های دوران بارداری

 لیست کامل آزمایش های دوران بارداری

اگر بچه سالمی می‌خواهید، باید مراقبت‌های دوره بارداری را به خوبی انجام دهید و یکی از مراقبت‌های مهم این دوران، آزمایش‌های رنگارنگ است! در دوره بارداری آزمایش‌ های زیادی باید انجام بدهید اما اولین آزمایش‌تان، همان است که به شما نشان می‌دهد واقعا باردار هستید!

آزمایش تست بارداری

برای آنکه بارداری سالمی داشته باشید، مهم است که هر چه زودتر بدانید باردارید و به زودی صاحب فرزند خواهید شد. اگر پریودهایتان منظم است و یک دوره‌تان به تاخیر افتاد، نشانه خوبی است اما نمی‌تواند کاملا دقیق باشد. اما دلیل دیگر می‌تواند به سادگی این باشد که شما فکر کنید باردارید! این اتفاق زندگی‌تان را تغییر می‌دهد و ذهن‌تان می‌تواند شما را از وقوع آن آگاه کند.
پس اگر فکر می‌کنید باردار هستید، با یک آزمایش خون شک‌تان را به یقین تبدیل کنید. می‌توانید از داروخانه‌ها هم کیت تشخیص سریع بارداری یا «بیبی چک» بگیرید اما در بهترین حالت، ۷۵ درصد دقت عمل دارند.
بعد از اولین آزمایش بارداری وقتی مطمئن شدید باردار هستید، حتی اگر حال‌تان خوب است، از متخصص زنان خود وقت بگیرید؛ چون ریسک‌فاکتورهای لازم باید بررسی شوند و کسی جز پزشک متخصص نمی‌تواند این کار را انجام دهد.

 

آزمایش خون اولیه

بعد از آزمایشهای اولیه بارداری ،اگر بارداری طبیعی داشته باشید، تا هفته ۲۸ تا ۳۲ بارداری، باید ماهی یکبار توسط متخصص زنان و زایمان ویزیت شوید. اما خانم‌هایی که در بارداری دچار دیابت یا پرفشاری خون می‌شوند، یا کسانی که سابقه زایمان پیش از ۳۷ هفته را دارند، باید دفعات بیشتری به متخصص مراجعه کنند.
در اولین آزمایش خون دوره بارداری، گروه خون، سطح آهن (برای تشخیص کم‌خونی)، سطح قند خون (برای تشخیص دیابت) و فاکتور RH مشخص می‌شود؛ که اگر RH خون شما منفی و RH خون پدر مثبت باشد، ممکن است جنین RH مثبت خون پدر را به ارث ببرد و در نتیجه، بدن شما شروع به تولید آنتی‌بادی‌هایی کند که می‌تواند به فرزند متولد نشده‌تان صدمه بزند!
البته با یک سری آزمایش از نظر ابتلا به بیماری‌های HIV، هپاتیت B و سفلیس هم بررسی خواهید شد و ایمنی بدن‌تان نسبت به سرخجه هم کنترل می‌شود.؛ چراکه ابتلا به این بیماری در دوره بارداری، به خصوص در ۳ ماهه اول می‌تواند باعث نقص‌های مادرزادی شود.

لزوم تست پاپ اسمیر

آزمایش پاپ اسمیر یکی از ضروری ترین آزمایشهای این دوران است.اگر به تازگی و کمی قبل از بارداری پاپ‌اسمیر نداده‌اید، حالا که باردار هستید، این آزمایش هم ضروری است چراکه می‌تواند سرطان دهانه رحم و بیماری‌های مقاربتی مثل کلامیدیا و سوزاک را در مراحل اولیه تشخیص دهد. ضمن اینکه یک نمونه ادرار هم برای تشخیص عفونت‌های مجاری ادراری از شما می‌گیرند.
فشار خون‌تان را هم برای کنترل پرفشاری خون می‌گیرند چراکه می‌تواند در پروسه انتقال خون به بندناف تاثیر بگذارد.
همه این آزمایش‌ها روتین هستند و برای تمام خانم‌های باردار انجام می‌شوند.

غربالگری ها

سری دیگری از آزمایش‌های دوره بارداری که در هفته‌های ۸ تا ۲۲ بارداری باید انجام شود، به «غربالگری» مشهورند. به طور کلی برنامه‌های غربالگری دوران بارداری بر تشخیص سندرم داون، ‌اختلالات رشد لوله عصبی جنین و اختلال‌های کرموزومی به نام‌های «تریزومی ۱۸» و «تریزومی ۱۳»- که کمتر شایع هستند- تمرکز دارد.
سندرم داون یکی از انواع اختلالات کرموزومی است. اختلالات کروموزومی زمانی بروز می‌کند که جنین به صورت شانسی کروموزم اضافه یا کم دریافت کند و از آنجا که کرموزوم‌ها حامل دستورالعمل‌های ژنتیکی هستند که نشان می‌دهد جنین چطور رشد کند، کم و زیاد شدن کروموزوم‌ها در نحوه رشد جنین تاثیرگذار است. گفتنی است از هر ۸۰۰ جنین، یکی مبتلا به سندرم داون است.
نقص لوله عصبی هم در زمان تشکیل ستون فقرات بروز می‌کند و حدود یک تا دو مورد از هزار نوزاد متولد شده این مشکل را دارند.

 

تریزومی ۱۸ هم یک اختلال کرموزومی شدید است که با سن پدر و مادر ارتباط دارد؛ برای همین سن بارداری همیشه در محاسبه نتایج غربالگری‌ها مهم و موثر است.
معمولا جواب غربالگری‌ها هم مثل بیشتر آزمایش‌ها، به صورت مثبت یا منفی است که نشان می‌دهد خطر خاصی جنین را تهدید می‌کند یا خیر؛ البته هیچ‌یک از آزمایش‌های غربالگری نمی‌توانند به طور قطعی مشخص کند که شما یا جنین مشکلی دارید اما با مشخص شدن میزان خطر وجود مشکل، می‌توان آزمایش‌های تشخیصی دقیق‌تری انجام داد و با توجه به نتیجه نهایی، می‌توان در مورد ادامه یا خاتمه بارداری تصمیم‌گیری کرد.
آزمایش‌های غربالگری در دوران بارداری، عموما شامل آزمایش خون، سونوگرافی (اسکن اولتراسوند) یا هر دوی آنهاست؛ در این آزمایش‌ها با اندازه‌گیری سطح آلفا فتاپروتئین، استریول و hCG (هورمون گونادوتروپین جفتی) و هورمون اینهیبین، مشخص می‌شود که جنین در معرض ناهنجاری‌هایی مثل سندرم داون یا اسپینا بیفیدا (مهره شکاف‌دار یا نقص لوله عصبی) قرار دارد یا خیر.

غربالگری سه ماهه اول

از آنجا که میزان مایع تجمع‌یافته پشت گردن جنین در سه ماهه اول بارداری با خطر ابتلا به سندرم داون در ارتباط است، در هفته ۱۱ تا ۱۴ بارداری میزان مارکرهای آلفافتوپروتئین و گنادوتروپین جفتی انسان اندازه‌گیری می‌شود تا مشخص شود جنین مبتلا به سندرم داون هست یا خیر.
البته تمام جنین‌ها، پشت گردنشان مایع دارند اما بسیاری از آنهایی که سندرم داون دارند، مقدار مایع بیشتری پشت گردن‌شان دارند. برای همین یک سونوگرافی موسوم به NT (nuchal-translucency به معنای فضای شفاف پشت گردن) انجام می‌شود تا ریسک ابتلا به سندرم داون و برخی مشکلات قلبی مادرزادی در جنین بررسی شود.
این سونوگرافی از روی پوست و بدون تزریق خاصی انجام می‌شود و عارضه خاصی هم برای جنین و مادر ندارد؛ پس بدون نگرانی انجامش دهید.
دقت عمل این سونوگرافی- به تنهایی- ۷۷ درصد است؛ یعنی تنها می‌تواند ۷۷ درصد از بچه‌های مبتلا به سندرم داون را تشخیص دهد.
ضمن اینکه گاهی ممکن است این اسکن احتمال بالایی از سندرم داون را در جنینی نشان دهد اما احتمال کلی ابتلا به سندرم داون در واقع کم باشد؛ این همان جواب مثبت کاذب است.
جواب مثبت کاذب در سونوگرافی NT حدود ۵ درصد است؛ یعنی احتمال بالای سندرم داون در جنین یک خانم از هر ۲۰ خانم، اشتباه محاسبه می‌شود.

 

البته ترکیب سونوگرافی NT با آزمایش خون، می‌تواند جواب دقیق‌تری در اختیارتان قرار دهد. در این آزمایش خون سطح هورمون بتا hCG و پروتئین PAPP-A اندازه‌گیری می‌شود؛ معمولا سطح هورمون بتا hCG در بچه‌های مبتلا به سندرم داون بالا و مقدار پروتئین PAPP-A کم است. به این ترتیب، با ترکیب آزمایش خون و سونوی NT دقت این آزمایش به ۹۰ درصد افزایش می‌یابد.
در هفته ۱۱ تا ۱۴ بارداری، یا زمانی که اندازه جنین بین ۴۵ تا ۸۴ میلی‌متر است، NT کمتر از ۵/۳ میلی‌متر استاندارد محسوب می‌شود که این عدد، به نسبت رشد جنین بیشتر می‌شود و معمولا عدد ۹/۲ برای NT این جنین‌ها طبیعی است. با این حال از هر ۱۰ جنین، میزان NT نُه تایشان بین ۵/۲ تا ۵/۳ است و سندرم داون هم نخواهند داشت.
اما با افزایش NT احتمال سندرم داون و سایر ناهنجاری‌های کروموزومی افزایش می‌یابد. برای مثال، جنینی با NT ۶ میلی‌متری، در معرض خطر بالایی از سندرم داون و دیگر ناهنجاری‌های کرموزومی . مشکلات قلبی قرار دارد و این مقدار مایع برای جنین‌ها بسیار نادر است.
البته NT نرمال به تنهایی نمی‌تواند کافی باشد و آزمایش خون و فاکتورهای دیگری از جمله سن مادر در نتیجه نهایی تست تاثیرگذار هستند.

 

غربالگری سه ماهه دوم

در غربالگری سه ماهه دوم، یک آزمایش خون بین هفته‌های ۱۴ تا ۲۲ بارداری انجام می‌شود و باز هم با اندازه‌گیری آلفا فتوپروتئین و گنادوتروپین جفتی انسان در خون مادر، احتمال بروز سندرم داون، نقص لوله عصبی و تریزومی ۱۸ را در جنین بررسی می‌کند و یکی از دقیق‌ترین تست‌هایی است که انجام می‌شود.
در واقع میزان تشخیص آلفافتوپروتئین در غربالگری سه ماهه دوم، با دقت بیش از ۹۵ درصد، سندرم داون بیش از ۸۰ درصد و تریزومی ۱۸ با دقت ۷۰ درصد انجام می شود.
البته دقت نتیجه این آزمایش، وابسته به سن بارداری است. اگر سن بارداری جنین به طور دقیق مشخص نشده باشد ممکن است نتایج به صورت کاذب بالا و پایین شود. ضمن اینکه تشخیص این نارهنجاری‌های کروموزومی در بارداری‌های چند قلویی سخت‌تر است.
ضمن اینکه وجود احتمال خطر به این معنا نیست که حتما سندرمی در جنین وجود دارد اما در صورت وجود احتمال خطر پزشک یا متخصص ژنتیک درباره انجام تست‌های تکمیلی بیشتر با شما صحبت خواهد کرد.
غربالگری سه ماهه دوم به تمام زنان زیر ۳۵ سال توصیه می‌شود؛ اما اگر بالای ۳۵ سال سن دارید، جنین‌تان بیشتر از جنین مادران جوانتر در معرض ناهنجاری‌های کروموزومی قرار دارد. بنابراین باید آزمایش آمنیوسنتز یا آزمایش CVS (نمونه‌برداری از پرزهای جفتی جنین) یا حتی سونوگرافی برایتان انجام شود که در ادامه بیشتر در موردش صحبت می‌کنیم.

چه کسانی باید غربالگری شوند؟

با اینکه لازم نیست همه خانم‌های باردار، آزمایش غربالگری انجام دهند و این بستگی به خود شما دارد که بخواهید این کار را انجام دهید یا نه، از آنجا که برخی از آزمون‌های غربالگری می‌تواند برخی بیماری‌های عفونی مادر و غربالگری چشم برای وجود دیابت بارداری را تشخیص دهد، نتایج این آزمایش‌ها باعث می‌شود بیماری‌ها زودتر شناسایی و درمان شوند.
بنابراین اگر دودل هستید که این آزمایش‌ها را انجام بدهید، حتما با پزشک‌تان مشورت کنید. ضمن اینکه لزوم انجام غربالگری سه ماهه دوم بارداری، بسته به نظر پزشک‌تان است؛ چراکه ممکن است برای بررسی نهایی و کلی، نیازمند انجام غربالگری یکپارچه باشد که برای این غربالگری، مادر باید هر دو غربالگری سه ماهه اول و دوم را انجام داده باشد. ضمن اینکه اگر سن‌تان بالای ۳۴ سال باشد، انجام این آزمایش‌ها ضرورت بیشتری پیدا می‌کنند.

آزمایش تیروئید

آزمایش تیروئید قبل از بارداری یکی از آزمایش‌های مهمی است که هر وقت قصد باردار شدن دارید، باید انجامش دهید؛ چون در دوره بارداری، جنین ید مورد نیازش را از بدن مادر می‌گیرد، بارداری باعث کاهش ید در بدن مادران می‌شود. بنابراین بهتر است قبل از بارداری از نظر عملکرد غده تیروئید بررسی شوید. 
از آنجا که تکامل سیستم عصبی جنین توسط هورمون‌های بدن مادر انجام می‌شود، بنابراین مادر باردار باید از نظر غده تیروئید وضعیت مناسبی داشته باشد. کم کاری تیروئید زمانی ایجاد می‌شود که غده تیروئید نتواند به اندازه نیاز بدن، هورمون تولید کند و باعث بروز بیماری کم‌کاری مادرزادی تیروئید و اختلال در رشد مغز و دستگاه عصبی جنین می‌شود. اما در صورت مصرف دارو و تنظیم دوز مناسب، همه این عوارض قابل پیشگیری هستند.
یادتان باشد آزمایش تیروئید حتما باید در دوره بارداری هم انجام شود چراکه در این دوران هم ممکن است مادر دچار کم‌کاری تیروئید شود. اگر می‌خواهید درباره تیروئید قبل از بارداری بدانید این مطلب را بخوانید.

 

آزمایش‌های خاص

قبلا هم گفتیم که سن مادر در بروز ناهنجاری‌های کروموزومی در جنین بسیار تاثیرگذار است. بنابراین بسته به نتیجه آزمایش خون در غربالگری‌ها، سن مادر (۳۵ به بالا) یا سابقه خانوادگی مادر، پزشک مشخص می‌کند که به چه آزمایش‌های دیگری نیاز دارد. مثلا ممکن است آزمایش CVS (نمونه‌برداری از پرزهای جفتی جنین) یا آمنیوسنتز انجام دهند که هر دویشان می‌توانند با دقت بیشتری، احتمال وجود سندرم داون و دیگر ناهنجاری‌ها را تشخیص دهند.
CVS معمولا بین هفته ۱۰ تا ۱۲ بارداری انجام می‌شود؛ ممکن است این آزمایش با وارد کردن یک لوله نازک به رحم، به صورت واژینال، انجام شود و از بافت «پرزهای کوریون» که جفت را می‌سازند، نمونه برداری کنند. اما این کار را با وارد کردن سوزن به دیواره شکم و گرفتن یک نمونه از بافت هم انجام می‌دهند..
در تست آمنیوسنتز هم که بین هفته‌های ۱۶ تا ۱۸ بارداری انجام می‌شود، سوزنی از دیواره شکم وارد رحم شده، مقداری از مایع آمنیوتیک را خارج می‌کند. هر دوی این روش‌ها همراه با احتمال ضعیفی از سقط جنین همراه هستند.

دوباره قند!

بین هفته‌های ۲۴ تا ۲۸ بارداری، دوباره وضعیت دیابت مادر یا قند بارداری بررسی می‌شود چراکه بعضی‌ها دچار دیابت بارداری می‌شوند که البته معمولا بعد از زایمان رفع می‌شود. همچنین بیمارانی که RH خون‌شان منفی است، از نظر وجود آنتی‌بادی‌های RH بررسی می‌شوند که ممکن است این کار با چند تزریق درمان شود.

بیماری‌ های عفونی

یکی دیگر از آزمایشهای دوران بارداری آزمایش سفلیس و سوزاک است.در پایان بارداری، یعنی بین هفته‌های ۳۲ تا ۳۶، ممکن است دوباره از نظر ابتلا به سفلیس یا سوزاک و البته استرپتوکوکی‌های گروه B (GBS) بررسی شوید که نوعی باکتری است و می‌تواند باعث مننژیت یا عفونت خونی در نوزادان شود؛ اگر جواب آزمایش GBS مثبت باشد، در طول زایمان به شما آنتی‌بیوتیک می‌دهند تا خطر انتقال باکتری به نوزاد کاهش یابد.

آزمایش های خاص تر!

همه این آزمایش‌هایی که گفته شد، با توجه به سابقه نژادی یا فامیلی انجام می‌شود و همگی آزمایش‌های روتین هستند. اما برخی جمعیت‌ها، در معرض ابتلا به بیماری‌های خاصی قرار دارند که بررسی‌های دوره بارداری، می‌تواند احتمال بروز آن بیماری را در جنین کاهش دهد؛ بنابراین خانم‌های باردار، با توجه به نژادشان، ممکن است تحت آزمایش‌های دیگری هم قرار بگیرند.
همچنین اگر سابقه ابتلا به بیماری‌هایی مثل «دیستروفی عضلاتی»، هموفیلی، فیبروز کیستیک را در خانواده‌تان دارید، ممکن است نیازمند مشاوره ژنتیک باشید. مشاوران ژنتیک نمی‌توانند شما یا نوزاد متولد نشده‌تان را درمان کنند اما درباره ریسک فاکتورهایی با شما صحبت می‌کند که ممکن است بارداری شما را تحت تاثیر قرار دهد و شما را آگاه می‌کند.
زمانی که پیش از تولد نوزاد آگاه می‌شوید- حتی زمانی که متوجه می‌شوید شما و همسرتان هردو ناقل یک بیماری خاص هستید- فرصت کافی دارید تا از لحاظ احساسی برای روبه‌رو شدن با شرایط ناشی از آن بیماری آماده شوید، می‌توانید متخصص آن بیماری را پیدا کنید و خلاصه اینکه وقتی برای شرایطی خاص آماده باشید، احساس می‌کنید کنترل امور را در دست دارید و همین موضوع آرام‌تان خواهد کرد.
هرچند تا آزمایش که مجبور شدید در طول بارداری دهید، مهم نیست؛ فقط آرامش خود را حفظ کنید. یادتان باشد بسیاری از جنین‌ها سالم هستند و با مراقبت‌های مادر از خود و جنین، سالم به دنیا می‌آیند.

 

با تهوع شدید در بارداری چه کنم؟

با تهوع شدید در بارداری چه کنم؟

با تهوع شدید در بارداری چه کنم؟

تهوع در بارداری، مشکل شایعی است که اغلب مادران مدتی آن را تجربه کرده‌اند؛ اما این وضعیت آزار دهنده و شایع، همیشه محدود به ناخوشی صبحگاهی نمی‌ماند و همه زنان بعد از گذشت چند هفته یا یکی دو ماه، از آن خلاص نمی‌شوند. استفراغ شدید حاملگی، دوران شیرین بارداری را برای برخی از زنان به سخت‌ترین روزهای زندگی تبدیل می‌کند و گاهی زمینه را برای هفته‌ها یا ماه‌ها بستری شدنشان در بیمارستان فراهم می‌کند.
استفراغ شدید حاملگی یا Hyperemesis Gravidarum، وضعیتی است که در آن مادران باردار، حتی با وجود استفاده از داروها یا رعایت رژیم غذایی توصیه شده، توان کنترل تهوع یا جلوگیری از استفراغ مکرر را ندارند. درحالی که بسیاری از زنان باردار، با ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی، مصرف آنتی‌اسیدها و کنترل وضعیت گوارشی یا حتی بیشتر استراحت کردن، تهوع دوران بارداری را کنترل می‌کنند، برخی دیگر برای گذراندن این روزهای سخت، چاره‌ای جز ماندگار شدن در بیمارستان و دریافت مواد غذایی از طریق تزریق سرم را پیدا نمی‌کنند.

چرا من؟

شما تنها نیستید! 70 تا 80 درصد خانم‌ها در دوران بارداری، تهوع یا استفراغ گاه و بی‌گاه را تجربه می‌کنند و حدود سه درصد از آنها، به دلیل تغییرات هورمونی و البته عوامل ناشناخته دیگر، راهی بیمارستان می‌شوند. به‌طور معمول، تهوع دوران بارداری از هفته 4 تا 6 بارداری شروع می‌شود و حدود 12 تا 13 هفته به‌طول می‌انجامد. اغلب زنان باردار بعد از هفته بیستم بارداری، کمتر تهوع را احساس کرده و دچار استفراغ می‌شوند، اما 20 درصد آنها، تا زمان تولد فرزندشان از این مشکلات خلاص نمی‌شوند.

چه کنم؟

برای خلاص شدن از تهوع بارداری، هنوز راه قطعی پیدا نشده است و متخصصان می‌گویند در اغلب موارد، استفراغ شدید در بارداری یا تهوع در این ماه‌ها، مشکلی برای سلامت جنین ایجاد نمی‌کند؛ اما به گفته آنها، کنترل نکردن وضعیت بدن و جبران نکردن کمبودهای ناشی از محرومیت از موادغذایی، می‌تواند مادر و جنین را به دردسر بیندازد. متخصصان می‌گویند گرچه نمی‌توانید به‌طور کامل از این شرایط خلاص شوید، اما برای اینکه این مشکل به وضعیت سلامت شما آسیبی نزند، می‌توانید راه‌های زیر را امتحان کنید.

نگذارید بدنتان کم‌آب شود

تلاش برای مصرف بیشتر مایعات، چه به‌صورت خوراکی و چه وریدی، آسیب ناشی از استفراغ‌های مکرر را کمتر می‌کند. اگر بدنتان به خاطر بی‌اشتهایی و استفراغ مداوم کم آب شود، گیجی، خستگی، مشکلات کلیوی، افزایش فشارخون و کمبود انرژی‌تان بیشتر شده و احتمال دشوار شدن زایمان و البته ایجاد مشکلات جسمی در مادر که به جنین آسیب می‌زند نیز افزایش می‌یابد.

استراحت کنید

شاید تا زمان کم شدن تهوعتان، چاره‌ای جز بیشتر کردن زمان استراحت خود نداشته باشید. به گفته متخصصان، تحرکت بیشتر و افزایش فعالیت روزانه، تهوع دوران بارداری را بیشتر کرده و احساس ضعف ناشی از آن را هم افزایش می‌دهد.

بدنتان را بشناسید

برای کم کردن تهوع در این ماه‌ها، باید شناخت درستی از وضعیت بدنی خود پیدا کنید. شما در صورت احساس کردن چه رایحه‌هایی بیشتر گرفتار تهوع می‌شوید و مصرف چه غذاهایی، احتمال استفراغ کردنتان را بیشتر می‌کند؟ اگر بدانید در چه لحظات و چه شرایطی حال بدتری را تجربه می‌کنید، می‌توانید آزار دهنده بودن این وضعیت را کمتر کنید.

معده‌تان را درمان کنید

مشکلات مربوط به دستگاه گوارش یا ترشح بیشتر از اندازه اسید در ناحیه مری و معده، می‌تواند تهوع روزانه شما را بیشتر کند. در این صورت، باید با یک متخصص گوارش مشورت کرده و داروی مجازی برای کنترل اسید مری در دوران بارداری مصرف کنید.

قند خونتان را بررسی کنید

ابتلا به اختلالات مربوط به ترشح هورمون تیروئید در دوران بارداری یا دچار شدن به دیابت بارداری، تهوع را در این ماه‌ها افزایش می‌دهد. برای اینکه احتمال بستری شدنتان در بیمارستان کمتر شود، از سطح قند خونتان باخبر شوید و احتمال نابهنجاری ترشح هورمون تیروئید در بدنتان را با یک آزمایش بررسی کنید.

تهوع در بارداری

ویتامین B درمانی کنید

مصرف مکمل‌های حاوی ویتامین‌های گروه b یا مصرف خوراکی‌هایی که ویتامین B1 بیشتری را در خود دارند، می‌تواند تهوع شما را در دوران بارداری کمتر کند.

با روانپزشک مشورت کنید

افزایش استرسی که گاهی حاصل شرایط زندگی و گاه حاصل وضعیت هورمونی شماست، می‌تواند تهوعتان را در دوران بارداری بیشتر کند. برای کم کردن این مشکل، بد نیست پس از بررسی وضعیت معده و دستگاه گوارش خود، با یک روانپزشک مشورت کنید. بعید نیست که شما در این ماه‌ها، نیازمند مصرف داروهایی برای کنترل هورمون‌های استرس‌زا و افسردگی‌آور باشید؛ اما یادتان نرود که تنها پس از مشورت با متخصص روانپزشک و پزشک زنان‌تان، اجازه مصرف داروهای روانپزشکی را خواهید داشت.

زنجبیل بخورید

اضافه کردن زنجبیل به چای یا آب گرم و نوشیدن آن، می‌تواند تهوع شما را کاهش دهد، البته شمایی که به استفراغ شدید بارداری دچار هستید، به سادگی نمی‌توانید از این مشکل خلاص شوید، اما لااقل، با مصرف زنجبیل می‌توانید از شدت تهوع روزانه‌تان کم کنید.

خوردن سیب زمینی در بارداری ممنوع است؟

خوردن سیب زمینی در بارداری ممنوع است؟

 خوردن سیب زمینی در بارداری ممنوع است؟

سیب زمینی در هر شکل و حالتی که باشد، غذای محبوب اغلب ماست. بعضی‌ها آبپز شده‌اش را همراه با تخم مرغ و گوجه فرنگی دوست دارند، بعضی‌ها ترجیح می‌دهند آن را لایه لایه با پنیر و سبزیجات خشک و ادویه طعم‌دار کنند و توی فر بپزند و خیلی‌ها هم شکل معمول سیب زمینی سرغ کرده را به هر چیزی در دنیا ترجیح می‌دهند. اما آیا مصرف سیب زمینی در دوران بارداری هم مجاز است؟

در بارداری سیب زمینی بخوریم؟

مصرف متعادل سیب زمینی در بارداری هیچ اشکالی ندارد. منبع اصلی انرژی که توسط سیب زمینی تامین می‌شود، گلوکز است که در کربوهیدارت‌هایی مانند سیب زمینی به وفور یافت می‌شود. بر اساس دستورالعمل‌های انجمن تغذیه سوییس مصرف 4-3 واحد کربوهیدرات به صورت روزانه در بارداری توصیه می‌شود (اگرچه این مقدار بسته به وزن قبل از بارداری مادر، وزن فعلی و روند وزن‌گیری جنین تا حدودی متفاوت است). این کربوهیدرات ها شامل نان، برنج، غلات، سیب زمینی و…. است.

آیا مصرف سیب زمینی در بارداری باعث دیابت می شود؟

سیب زمینی حاوی مقدار زیادی نشاسته است که به سرعت جذب می‌شود و می‌تواند روی متابولیسم گلوکز در بدن تاثیر داشته باشد. نتایج بعضی مطالعات حاکی از آن است که مصرف سیب زمینی می‌تواند باعث افزایش غلظت پلاسمایی گلوکز شده و ریسک ابتلا به دیابت نوع دو را تا حدودی افزایش دهد. اگرچه نتایج این مطالعات به معنای توصیه به حذف کامل پروتئین در رژیم غذایی روزانه نیست بلکه مصرف این نوع کربوهیدارت باید در حد متعادل نگه داشته شود. علاوه بر این بهتر است سیب زمینی همراه سبزیجات یا حبوبات مصرف شود تا قند خون را آرام‌تر بالا ببرد. جالب اینجاست که در یک مطالعه مشخص شده است مصرف یک واحد سیب زمینی در هفته به جای 5 یا حتی 3 واحد، می‌تواند خطر ابتلا به دیابت بارداری را تا حدودی پایین بیاورد.

چرا در بارداری باید سیب زمینی بخوریم؟

سیب زمینی منبع خوب انواع مواد مغذی در بدن محسوب شده و مصرف متعادل آن به مادر باردار توصیه می‌شود، زیرا:
1. سیب زمینی حاوی فولات است که ریسک ابتلای جنین به نقایص مربوط به لوله عصبی را کاهش می‌دهد. فولات نوعی ویتامین گروه ب است که به وفور در سیب زمینی یافت می‌شود و در تشکیل لوله‌های عصبی جنین در هفته‌های اول بارداری نقش دارد و به سلامت مغز و نخاع جنین کمک می‌کند. همچنین در یک مطالعه مشخص شده است که مصرف مواد غذایی غنی از فولات می‌تواند در مراحل اولیه بارداری از سقط جنین پیشگیری کند.
2. مصرف سیب زمینی همچنین برای آن دسته از افرادی که دچار مشکلات گوارشی هستند مفید است. اگر سیب زمینی به خوبی پخته شود می‌تواند اسید معده را کاهش دهد.
3. اگر قبل از بارداری وزن تان پایین‌تر از حد معمول بوده یا به اصطلاح لاغر بوده‌اید یا اگر با وزن طبیعی باردار شدید ولی در طی این دوران به خوبی وزن‌تان اضافه نشده است، می‌توانید سراغ سیب زمینی بروید که در روند وزن‌گیری سالم به شما کمک کند.
4. سیب زمینی حاوی فیبرهای محلول و ویتامین ث است که به پایین آوردن کلسترول خون کمک می‌کنند.
5. سیب زمینی به دلیل داشتن ویتامین ث باعث تقویت سیستم ایمنی می‌شود. همچنین به دلیل داشتن این ویتامین، مصرف آن در کنار مواد غذایی آهن‌دار، جذب این ماده مغذی را افزایش می‌دهد.
6. پوست سیب زمینی غنی از پتاسیم است که با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی، پرفشاری خون و سکته همراه است.
7. پف زیر چشم یکی از شکایت‌های خانم‌ها در دوران بارداری است و گذاشتن یک حلقه سیب زمینی زیر چشم به مدت 10 تا 15 دقیقه می‌تواند به چشم‌های خسته و پف کرده شما آرامش بخشیده و ورم را از بین ببرد.
8. سیب زمینی منبع خوب ویتامین آ و مواد معدنی مانند منیزیم، پتاسیم، آهن و کلسیم است که به رشد و نمو جنین در رحم مادر کمک می‌کنند.

عوارض مصرف سیب زمینی در بارداری

1. مصرف سیب زمینی‌هایی که بخشی از آن‌ها سبز شده است می‌تواند باعث بروز علائم گوارشی برای مادر شود. این سبز بودن سیب زمینی به دلیل وجود مواد سمی مانند سولانین و… در آن است که مصرف زیاد آنها می‌تواند باعث بروز اسهال، تهوع، استفراغ و… شده یا روی رشد جنین اثر منفی بگذارد.
2. مصرف زیاد سیب زمینی سبز باعث افزایش احتمال بروز نقایص مادرزادی در جنین مانند اسپینا بیفیدا و آناسفالی می‌شود.
3. خانم‌هایی که در دوران بارداری بیش از حد سیب زمینی مصرف می‌کنند در معرض خطر ابتلا به دیابت بارداری قرار می‌گیرند. نوزاد مادران مبتلا به دیابت بارداری معمولا وزن بیشتری داشته و ممکن است دچار مشکلات تنفسی و افت فشار خون شوند. همچنین خطر مرگ و میر این نوزادان بیش از نوزادان معمولی است.

روش ایمن مصرف سیب زمینی در بارداری

1. آب پز شده بدون پنیر
2. مخلوط سیب زمینی با ماهی، گوشت یا سبزیجات
3 سوپ سیب زمینی یا خورش سیب زمینی
4. پوره سیب زمینی با یا بدون شیر همراه با ماهی یا گوشت یا سبزیجات
5. سیب زمینی آب پز شده همراه تخم مرغ
6. سالاد زمینی

سوالات متداول مادران باردار درباره سیب زمینی

  •  آیا هوس سیب زمینی در بارداری نشان دهنده جنسیت جنین است؟
  • در فرهنگ عامه ویار سیب زمینی نشان دهنده این است که جنین شما پسر است.
     
  •  آیا می‌توانیم در بارداری چیپس بخوریم؟
  •  اگر دچار دیابت بارداری یا پرفشاری خون هستید بهتر است دور چیپس را در بارداری خط قرمز بکشید. در غیر این صورت مصرف اندک چیپس مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند. هر چند بهتر است آن را به صورت خانگی مصرف کنید.
     
  • مصرف سیب زمینی سبز جوانه زده در بارداری مشکلی ایجاد نمی‌کند؟
  • سبز شدن سیب زمینی به دلیل بالا رفتن غلظت مواد سمی در آن است که می‌تواند روی سیستم عصبی تاثیر منفی داشته باشد. بنابراین چه باردار باشید و چه نه، نباید از سیب زمینی‌های سبز شده استفاده کنید.

اضافه وزن در بارداری

دوران بارداری
تغذیه سالم، افزایش وزن کنترل‌شده و فعالیت بدنی منظم در دوران بارداری می‌تواند شما و کودکتان را در دوران بارداری، تولد و بعد از تولد سالم نگه دارد. در این مطلب درباره اضافه وزن در بارداری با شما صحبت می‌کنیم.

تغذیه سالم، افزایش وزن کنترل‌شده و فعالیت بدنی منظم در دوران بارداری می‌تواند شما و کودکتان را در دوران بارداری، تولد و بعد از تولد سالم نگه دارد. در این مطلب درباره اضافه وزن در بارداری با شما صحبت می‌کنیم.

در این مقاله می‌خوانید:

  • وزن سالم در بارداری: چرا مهم است؟
  • نکات عملی برای بارداری سالم
  • اضافه وزن چیست؟
  • خطرات اضافه وزن یا چاقی در دوران بارداری

دوران بارداری
وزن سالم در بارداری: چرا مهم است؟
تغذیه سالم، افزایش وزن کنترل‌شده و فعالیت بدنی منظم در دوران بارداری می‌تواند شما و کودکتان را در دوران بارداری، تولد و بعد از تولد سالم نگه دارد.
در حقیقت، سالم ماندن در بارداری برای سلامتی کودک هم مفید است. مثلا احتمال ابتلای فرزند شما به دیابت، چاقی و بیماری قلبی در دوران کودکی و حتی بزرگسالی را کاهش می‌دهد.

اگر اضافه وزن دارید و می‌خواهید باردار شوید

  • قرار گرفتن در محدوده وزن سالم می‌تواند شانس بارداری شما را بهبود ببخشد. یکی از بهترین کارهایی که می‌توانید انجام دهید، این است که قبل از شروع به بارداری، مقداری وزن کم کنید.
  • اگر رسیدن به محدوده وزن توصیه‌شده برای شما خیلی سخت است، حتی کاهش وزن کم هم می‌تواند کمک زیادی بکند.
  • اگر بتوانید 5-10درصد از وزن بدن خود را کاهش دهید (مثلا اگر 100 کیلوگرم وزن دارید، 5-10 کیلوگرم)، احتمال بروز مشکلات سلامتی و عوارض بارداری را کاهش می‌دهید.
  • مثلا شما در دوران بارداری، فشار خون کمتری خواهید داشت که احتمال ابتلا به پره‌اکلامپسی را کاهش می‌دهد.
  • بهتر است با پزشک خود در مورد وزن مناسب صحبت کنید و از او در مورد بهترین گزینه‌های کنترل وزن، مشورت بگیرید.

اگر هنگام بارداری اضافه وزن دارید
توجه به آنچه می‌خورید و میزان تحرک در دوران بارداری می‌تواند به سلامتی شما و کودکتان کمک کند.

نکات عملی برای کنترل وزن در بارداری
برای این‌که در بارداری، اصولی وزن اضافه کنید، لازم است مواردی را در نظر بگیرید:

  • روی غذاهای مهم تمرکز کنید.
  • به جای تمرکز روی آنچه نباید بخورید، روی غذاهای سالم تمرکز کنید.

تغذیه دوران بارداری
تغذیه دوران بارداری

  • مقدار زیادی سبزیجات، میوه، نان سبوس‌دار و غلات، مواد معدنی و فیبر برای دریافت ویتامین‌ها.
  • غذاهای لبنی کم‌چرب (یا گزینه‌هایی مانند سویا، برنج یا جو دوسر) برای دریافت کلسیم، پروتئین و ید.
  • گوشت قرمز بدون چربی برای دریافت آهن و پروتئین و ماهی‌هایی مانند ساردین برای دریافت اسیدهای چرب امگا 3 و پروتئین.
  • اگر غذاهای خوب و مقوی مصرف کنید، کمتر گرسنه می‌شوید و غذاهای ناسالم را کمتر انتخاب می‌کنید.
  • وعده‌های غذایی کم، اما منظم داشته باشید.
  • رعایت این مساله می‌تواند به شما در افزایش وزن سالم و برطرف کردن مشکلات مربوط به بارداری مانند تهوع صبحگاهی و سوزش معده کمک کند.
  • خوردن منظم باعث افزایش متابولیسم بدن می‌شود، کمک می‌کند تا سطح قند خون شما ثابت بماند و گرسنه شدن بیش از حد و پرخوری را متوقف می‌کند.
  • این نکته را به خاطر داشته باشید که کنار گذاشتن و حذف وعده‌های غذایی به شما در کنترل وزن سالم کمک نمی‌کند.

مصرف آب در بارداری
نوشیدن مقدار زیادی آب

  • آب، بهترین نوشیدنی برای سلامتی است. حداقل روزی 6-8 لیوان آب بنوشید.
  • شیرهای طعم‌دار، نوشابه‌ها و آب‌میوه‌ها به دلیل مقادیر زیاد قند موجود در آن‌ها می‌توانند باعث وزن اضافی شوند.
  • از خوردن هله‌خوله خودداری کنید.
  • شکلات، چیپس، بستنی، آب‌نبات، شیرهای طعم‌دار، بیسگویت یا کیک را از خودتان دور نگه دارید.
  • منظم باشید.
  • برنامه‌ریزی و تهیه وعده‌های غذایی و میان‌وعده‌ها برای وعده‌های بعدی به شما کمک می‌کند غذاهای سالم در دسترس داشته باشید.
  • نوشتن منوی ناهار و شام برای طول هفته، خرید و آشپزی را آسان می‌کند و همیشه یک میان‌وعده، یا ناهار سالم دم دست خواهید داشت.

ورزش در بارداری و فعال بودن

  • توصیه می‌شود که زنان باردار حداقل به طور هفتگی 2ساعت و 30 دقیقه ورزش انجام دهند، مگر اینکه پزشک یا ماما، آن‌ها را از این کار منع کرده باشد.
  • لازم است 5 روز در هفته و حداقل 30 دقیقه در روز ورزش کنید.
  • اشکالی ندارد اگر قبل از بارداری ورزش نمی‌کردید، می‌توانید با ورزش‌های سبک شروع کنید.
  • پیاده‌روی یا شنا هر دو گزینه‌های خوبی هستند. لازم نیست یک دفعه 30 دقیقه ورزش کنید، می‌توانید سه پیاده‌روی 10 دقیقه‌ای انجام دهید. می‌بینید؟ خیلی هم سخت نیست!

می‌توانید این فعالیت‌ها را به روال عادی خود اضافه کنید:

  • کمی زودتر از اتوبوس پیاده شدن و انجام کمی پیاده‌روی تا منزل.
  • راه رفتن به جای سوار شدن به خودرو.

ورزش در بارداری
اضافه وزن بارداری چیست؟
شاخص توده بدن (BMI) محدوده‌های وزن سالم، اضافه وزن و چاقی را مشخص می‌کند. BMI شما بر اساس وزن و قد شما تعیین می‌شود.
می‌توانید از یک ماشین حساب BMI ساده استفاده کنید تا بفهمید در کدام گروه وزنی قرار دارید.

افزایش وزن سالم در دوران بارداری
دامنه توصیه شده برای افزایش وزن شما برای بارداری بستگی به BMI شما قبل از بارداری دارد.
دستورالعمل‌های رژیم غذایی استرالیا این توصیه‌ها را دارد:

  • زنان با وزن سالم (BMI 18.5-24.9) بین 11.5-16 کیلوگرم وزن اضافه می‌کنند.
  • زنان دارای اضافه وزن (BMI 25-29.9) بین 7-11.5 کیلوگرم وزن اضافه می‌کنند.
  • زنان چاق یا بسیار چاق (BMI بالای 30) بین 5-9 کیلوگرم وزن اضافه می‌کنند.
  • برای زنانی که BMI آن‌ها بسیار بالا است (بالای 40)، بسیاری از پزشکان می‌گویند که باید در بارداری کمتر از 5 کیلوگرم وزن اضافه کنند.
  • برخی از زنان دارای اضافه وزن و چاقی، در بارداری لاغر می‌شوند که می‌تواند بی‌خطر باشد، به شرطی که خوب غذا بخورید و تحت نظارت پزشک یا ماما قرار بگیرید.

خطرات اضافه وزن یا چاقی در دوران بارداری
بسیاری از زنان دارای اضافه وزن، حاملگی و نوزاد سالم دارند، اما خطرات سلامتی با اضافه وزن یا چاقی در بارداری مرتبط است.
اگر هنگام بارداری بیش از حد وزن اضافه کنید، این خطرات افزایش می‌یابد: دیابت بارداری، عوارض زایمان، عوارض پزشکی.

مراقبت های دوران بارداری
دیابت بارداری
دیابت بارداری، باعث افزایش سطح قند خون در بارداری می‌شود که می‌تواند بر سلامتی کوتاه‌مدت و بلند‌مدت شما و کودکتان تاثیر بگذارد.

در بیشتر زنان در هفته 24 تا هفته 28 بارداری، یا زودتر، آزمایش دیابت حاملگی انجام می‌شود.
اگر سابقه خانوادگی دیابت یا BMI بالای 30 دارید، خطر ابتلا به دیابت بارداری بیشتر است.

عوارض زایمان
زنان دارای اضافه وزن یا چاقی، القای زایمان و زایمانی طولانی‌تر دارند و ممکن است لازم باشد سزارین شوند.

عوارض پزشکی
این عوارض شامل مشکلات مربوط به کنترل درد هنگام زایمان و پس از آن است. مثلا تسکین درد دشوارتر می‌شود. خطر خونریزی پس از زایمان، پره‌اکلامپسی، آپنه خواب، طولانی شدن زمان ترمیم زخم پس از سزارین و افسردگی پس از تولد افزایش می‌یابد.

نکات کلیدی درباره اضافه وزن در بارداری
اضافه وزن می تواند در دوران بارداری، زایمان و بعد از تولد نوزاد، عوارضی را برای مادر ایجاد کند.
با تحرک، خوردن غذاهای سالم و نوشیدن آب فراوان می‌توانید به وزن سالم‌تری برسید.
می‌توانید در زمینه مدیریت وزن از یک پزشک، یا ماما کمک بگیرید.

اگر سئوالی درباره اضافه وزن در بارداری دارید، متخصصان زنان و زایمان و همچنین متخصصان تغذیه در کلینیک بیا نی نی می‌توانند به شما کمک کنند.

دیابت بارداری و توصیه‌های طب سنتی

دیابت بارداری و توصیه‌های طب سنتی

دیابت بارداری و توصیه‌های طب سنتی

شاید شما هم از دسته افرادی باشید که قندتان بالا یا لب مرز بوده است و می‌خواهید بدانید چگونه می‌توانید قند خود را کنترل کنید. اگر می‌خواهید از دیابت بارداری و بخور و نخورهای آن بیشتر بدانید با ما همراه شوید.
تشخیص دیابت در بارداری یا به کمک آزمایشات غربالگری قند خون ناشتا درسه ماهه اول بارداری صورت می‌گیرد یا با بررسی تست تحمل گلوکز در هفته 24 تا 28 بارداری. اگر مادر باردار، قبل از بارداری نیز مبتلا به دیابت بوده باشد یا قبل از هفته بیستم بارداری، تشخیص دیابت داده شود و به خوبی کنترل نشود، عوارضی برای مادر و جنین ایجاد می‌کند که بیش از عوارض دیابت بارداری است. دیابت بارداری به تشخیص دیابت پس از هفته 20 بارداری برای اولین بار گفته می‌شود. اگرقند خون شما در حالت ناشتا زیر95 باشد طبیعی است. اگر بین 95 تا 120 باشد در معرض خطر دیابت قرار دارید و اگر بالای 120 باشد یعنی به دیابت بارداری مبتلا هستید. همچنین برای بررسی تست تحمل گلوکز در هفته 24 تا 28، تست خوراکی 75 گرم گوکز خوراکی که طی دو ساعت بررسی می‌شود، انجام می‌گیرد. مقادیر طبیعی در تست تحمل گلوکز قند ناشتا زیر 92، قند یک ساعته زیر 180 و 2 ساعته زیر 153 است.

دیابت بارداری

در صورت مختل بودن تست تحمل گلوکز باید حتما تحت درمان و کنترل رژیم غذایی قرار بگیرید. موارد زیر می‌تواند به کنترل بهتر قند خون شما کمک کند:

ورزش منظم روزانه

داشتن پیاده روی، ورزش یوگا یا حرکات ورزشی و شنای ملایم در صورتی که با خستگی شدید همراه نباشد، می‌تواند با بهبود سوخت و ساز و گردش خون نقش موثری در کاهش قند خون داشته باشد.

داشتن خواب منظم

داشتن یک خواب خوب از ساعت 9-10 شب تا اذان صبح به داشتن هضم بهتر، بهبود عملکرد اعضا و دفع متابولیت‌های زاید بدن و در نتیجه کنترل بهتر دیابت بارداری کمک می‌کند.

کنترل استرس و داشتن آرامش روحی

وجود استرس موجب ترشح هورمونی به نام کورتیزول می‌شود که نتیجه آن افزایش قند خون است. احتمال ابتلا به دیابت در افرادی که در معرض استرس طولانی هستند بیشتر است. پس سعی کنید از این دوران شیرین همراه با حس مادر شدن لذت ببرید و شرایط شادی را برای خود فراهم کنید.

 

دیابت بارداری و استرس

کنترل گوارش بدن

توجه داشته باشید که خود یبوست بارداری می‌تواند با بر هم زدن باکتریهای مفید روده و شکستن سد دفاعی مخاط روده، احتمال ابتلا به بیماریهای زیادی از جمله دیابت و سندرم متابولیک را افزایش دهد. مصرف سبزیجات دارای فیبر بالا می‌تواند تاثیر مثبتی بر روند درمان یبوست و نیز دیابت داشته باشد.

  • رعایت نکردن مواردی که موجب اختلال هضم غذا می‌شود می‌تواند شرایط شما را بدتر کند. مانند تند غذا خوردن یا خوب نجویدن غذا، در هم خوری، پرخوری، خوردن نوشیدنی های مختلف مانند آب سرد به همراه غذا، رعایت نکردن فاصله بین غذای اصلی و مصرف چای و میوه و .. .
  • تقسیم کردن غذا در وعده های متعدد، دست کشیدن از غذا قبل از احساس سیری کامل، خوردن غذا در ساعت های منظم و رعایت حداقل 2 ساعت فاصله بین شام و خواب توصیه می‌شود
  • برخی مواد غذایی، کالری بالایی دارند و مصرف این غذاها شرایط شما را بدتر می‌کند. مصرف ماکارونی، آش رشته، برنج کته، گوشت گاو، انواع غذاهای آماده، نشاسته و حلوا، نان فتیر، غذاهای سرخ شده، غذاهای چرب و شیرینی‌جات نظیر بستنی و انواع کمپوت‌های آماده از این دسته هستند.
  • مصرف برخی مواد غذایی که به اصطلاح شاخص گلایسمی بالاتری دارند موجب افزایش سریع قند خون می‌شود. از جمله: نان سفید لواش یا نان باگت، سیب زمینی، هویج آب پز، خرما، کشمش، انجیر خشک، کدوتنبل، میوه هایی از جمله هندوانه، خربزه، کیوی، آناناس، موز و انبه.
دیابت بارداری

نکات تغذیه‌ ای پیشگیری از دیابت بارداری

استفاده بیشتر از خوراکیهای زیر در رژیم غذایی توصیه می‌شود:

  • استفاده از نان جو یا نان سنگک سبوس دار و برشته، غلات کامل، برنج قهوه‌ای، استفاده از برنج آبکش، جایگزین کردن روغن زیتون
  • افزودن آلو و سبزیجاتی مانند لوبیا سبز، اسفناج، کلم بروکلی، گشنیز و جعفری، تره، شوید، خرفه، کنگر، زیتون
  • چاشنی هایی از جمله تمبر هندی و آب غوره، رب انار و ادویه هایی نظیر زنجبیل، دارچین، زردچوبه به رژیم غذایی به مقدار کم می‌تواند به کنترل قند خون کمک کند.
  • مصرف میان وعده سالاد کاهو به همراه خیار و گوجه و هویج به همراه کمی روغن زیتون و آب لیمو ترش و یا مصرف مداوم روزانه از مخلوط نصف لیوان آب سیب و نصف لیوان آب لیمو شیرین 3 بار در روز (یک ساعت بعد از غذا) به عنوان یک وعده غذایی می‌تواند مفید باشد. جایگزین کردن میوه هایی نظیر سیب، گلابی، انار، توت فرنگی و گیلاس با رعایت حداکثر 3 عدد میوه در روز می‌تواند مناسب‌تر باشد.
  • افزایش دریافت پروتئین با مصرف انواع مغز‌ها، گوشت‌های لطیف تر نظیر گوشب بلدرچین و یا گوشت بره، گوشت سفید مانند سینه مرغ و یا ماهی کبابی و مصرف حداقل 3 عدد تخم مرغ در هفته.

اول غذا بعد دارو

در صورت عدم کنترل قند خون نیاز به دریافت انسولین زیر نظر پزشک متخصص داخلی وجود دارد. یادتان باشد این بیماری در بارداری اگر به صورت کنترل نشده باشد می‌تواند با عوارض زیر همراه باشد:

  • افزایش خطر عفونت
  • افزایش خطر سقط یا زایمان زودرس
  • اختلال فشار خون
  • ناهنجاری‌های جنینی
  • اختلال رشد جنین
  • تولد نوزاد با وزن غیر طبیعی و عوارض افت قند خون و سایر مشکلات نوزاد پس از تولد

تغذیه در دیابت بارداری

تغذیه در دیابت بارداری

تغذیه در دیابت بارداری

دیابت بارداری می‌تواند در طول باردرای موجب عوارض متعددی شود اما خوشبختانه خانم‌های بارداری می‌توانند با پیروی از یک رژیم غذایی سالم عوارض این دیابت دوران بارداری را کاهش دهند.
دیابت بارداری زمانی رخ می‌دهد که بدن مادر باردار نتواند به اندازه کافی انسولین تولید کند. این کمبود باعث بالا رفتن قند خون می‌شود. بالا رفتن میزان قند خون می‌تواند مشکلاتی را برای مادر باردار و جنین به همراه داشته باشد. دانستن نکات تغذیه‌ای مهم در دیابت بارداری می‌تواند این عوارض را تا حدود زیادی کاهش دهد.

غذاهای مجاز در دوران دیابت بارداری

داشتن رژیم غذایی سلامت در دوران بارداری بسیار مهم است. در صورت ابتلا به دیابت بارداری نقش رژیم غذایی پررنگتر می‌شود. بالا رفتن قند خون می‌تواند برای جنین و مادر باردار مضر باشد. برای کنترل سطح قند خون باید بدانید چه مقدار و چطور کربوهیدرات مصرف کنید.

دیابت بارداری و تغذیه

کربوهیدرات در دیابت بارداری

خوردن کربوهیدرات‌های پیچیده به جای کربوهیدرات‌های ساده توصیه می‌شود. وعده‌های غذایی و تنقلات حاوی کربوهیدرات را می‌توانید در طول روز در برنامه غذایی‌تان قرار دهید. انجمن دیابت آمریکا توصیه می‌کند که زنان مبتلا به دیابت بارداری باید سه وعده غذایی کوچک تا متوسط و دو تا چهار میان وعده در روز بخورند.

راههای دیگر برای تنظیم قند خون عبارتند از:

  • اجتناب از خوردن کربوهیدرات بیش از حد در یک زمان
  • استفاده از کربوهیدراتهای پیچیده با فیبر زیاد
  • ترکیب کربوهیدراتها با پروتئین یا چربی سالم
  • مصرف همه وعده‌های غذایی
  • خوردن صبحانه با کربوهیدرات غنی از پروتئین و فیبر
  • مصرف خوراکی‌های با گلایسمی پایین

مصرف خوراکیهای دارای گلایسمی یکی از عوامل مهم در رژیم غذایی دوران دیابت بارداری است. غذاهای با گلایسمی پایین آهسته‌تر از کربوهیدراتهای ساده شکسته می‌شود. بار گلایسمی 10 یا کمتر از آن برای افراد مبتلا به دیابت بارداری مناسب است. خوراکی‌های با گلایسمی پایین عبارتند از:

  • نان و غلات سبوس دار
  • سبزیجات غیرنشاسته‌ای
  • برخی سبزیجات نشاسته‌ای مانند هویج
  • برخی میوه‌ها مانند سیب، پرتقال، گریپ فروت، هلو، گلابی
  • لوبیا
  • عدس
  • نخود

تمام این خوراکی‌ها به حفظ سطح قند خون کمک می‌کنند.

میزان پروتئین مصرفی در دیابت بارداری

مصرف پروتئین همراه با کربوهیدرات به متعادل شدن سطح قند خون کمک زیادی می‌کند. زنان مبتلا به دیابت بارداری باید از خوراکیهای حاوی پروتئین مانند موارد زیر استفاده کنند:

  • ماهی و مرغ
  • تخم مرغ
  • پنیر توقو
  • لوبیا
  • آجیل
  • دانه‌ها
  • کینوآ
مصرف پروتئین برای دیابت بارداری

مصرف چربی‌های غیراشباع در دیابت بارداری

چربیهای غیراشباع نیز می‌توانند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشند. نمونه‌هایی از چربی‌های غیراشباع عبارتند از:

  • روغن زیتون
  • روغن بادام زمینی
  • آووکادو
  • آجیل و دانه
  • ماهی سالمون
  • ساردین
  • ماهی تن

خوراکی‌های ممنوعه در دیابت بارداری

از خوراکی‌هایی که سطح قند خون را بالا می‌برند باید اجتناب کنید. در درجه اول از خوراکی‌های حاوی قند باید دوری کنید. از جمله این خوراکی‌ها باید به موارد زیر اشاره کرد:

  • کیک
  • بیسکوییت
  • قند
  • سودا
  • آب میوه شیرین
دیابت بارداری و تغذیه مناسب

غذاهای نشاسته دار در دوران دیابت بارداری نخورید

خوراکی‌های حاوی نشاسته کربوهیدرات زیادی دارند و می‌توانند سطح قند خون را تحت تاثیر قرار دهند. بنابراین باید در اندازه‌های کوچک آنها را مصرف کنید. از جمله این خوراکی‌ها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سیب زمینی
  • نان سفید
  • برنج سفید
  • پاستای سفید

از قندها و کربوهیدراتهای پنهان دوری کنید

برخی خوراکیها منابع مشخص و واضح قند و کربوهیدرات نیستند اما همچنان میتوانند میزان بالایی از این دو ماده را داشته باشند. به عنوان مثال میتوان به خوراکیهای فرآوری شده، کچاپ و فست فود اشاره کرد.