حمایت از همسرتان در دوران بارداری

حمایت از همسرتان در دوران بارداری

حمایت از همسرتان در دوران بارداری

حمایت از همسرتان در دوران بارداری او کار بسیار مهمی است. بارداری و زایمان می‌تواند هم از نظر جسمی و هم از نظر عاطفی خسته‌کننده باشد، بنابراین کمک به او می‌توانید مفید باشد.

 اوایل بارداری:

معمولاً بهتر است تا پایان سه ماهه اول، بارداری را به افراد دیگر اعلام نکنید. با همسرتان به ملاقات پزشک بروید یا با هم به وسایل کودک نگاه کنید. صحبت کردن در مورد احساسات به هر دوی شما کمک می‌کند تا با احساساتی که حاملگی می‌تواند به همراه داشته باشد مقابله کنید. شریک زندگی شما ممکن است علائمی مانند نوسانات خلقی و تهوع صبحگاهی را تجربه کند. شما می‌توانید با تشویق او به خوردن غذا به همسرتان کمک کنید. به طور معمول داشتن رابطه جنسی در دوران بارداری خوب است، به شرطی که هم شما و هم همسرتان آن را دوست داشته باشید. اگر شریک زندگی شما خونریزی دارد یا مشکلات دیگری وجود دارد ممکن است به شما توصیه شود که رابطه جنسی نداشته باشید. شما می‌توانید با صبور بودن و یافتن راه‌های دیگر برای صمیمیت مانند بوسیدن، در آغوش گرفتن و ماساژ از او حمایت کنید.

 

سه ماهه دوم:

سه ماهه دوم زمانی است که باید به طور جدی در مورد مسائل مالی، رابطه و اراده فکر کنید. برقراری ارتباط صریح و صادقانه با همسرتان به ایجاد رابطه مثبتی که به عنوان والدین نیاز دارید کمک می‌کند. در این زمان می‌توانید با کمک به او برای داشتن یک بارداری سالم از جمله تغذیه سالم، انجام فعالیت بدنی، کاهش مصرف الکل و ترک سیگار از شریک زندگی خود حمایت کنید.

هنگام تولد:

می‌توانید با برنامه‌ریزی برای زمان زایمان او و تحقیق در مورد بهترین راه برای رسیدن به بیمارستان آماده شوید. وقتی زمان زایمان نزدیک است، مطمئن شوید که همه چیز‌هایی را که نیاز دارید آماده کردید زیرا زایمان می‌تواند مدت زیادی طول بکشد. در طول زایمان نقش شما به عنوان یک شریک زندگی حمایت از همسرتان است. شما می‌توانید با نفس عمیق کشیدن و ماساژ دادن به همسرتان برای راحتی بیشتر کمک کنید. سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و اگر همه چیز طاقت‌فرسا شد نفس عمیق بکشید. ممکن است هنگام تولد نوزاد از شما خواسته شود که بند ناف را ببرید. شما می‌توانید با در آغوش گرفتن نوزاد در کنار پوست خود فوراً با او ارتباط برقرار کنید.

 

 احساسات شما در دوران بارداری:

برخی از افراد احساس می‌کنند که در طول بارداری کنار گذاشته شده‌اند. اگر در قرار‌های پزشکی او شرکت نکنید ممکن است احساس طرد شدن کند و این احساس را داشته باشد که شما کودک را بیشتر از او دوست دارید. مادران همچنین می‌توانند افسردگی و اضطراب را در دوران بارداری تجربه کنند. اگر قبلاً این شرایط را داشته‌اید یا اگر شریک زندگی‌تان افسردگی یا اضطراب داشته باشد بیشتر در معرض خطر هستید. مهم است که از خود مراقبت کنید تا بتوانید از خانواده خود مراقبت کنید. این بدان معناست که مراقب سلامت جسمی و روانی خود باشید، با دیگران صحبت کنید و بر رابطه خود تمرکز کنید.

 

منبع:

www.pregnancybirthbaby.org.au

چطور از شریک زندگی خود در دوران بارداری حمایت کنیم؟

چطور از شریک زندگی خود در دوران بارداری حمایت کنیم؟

چطور از شریک زندگی خود در دوران بارداری حمایت کنیم؟

سه ماهه اول بارداری:

برای همسرتان فهمیدن اینکه شما مادر خواهید شد می‌تواند یک تجربه فوق العاده باشد، اما برای بعضی‌ها وحشتناک است. اگر حاملگی غافلگیر‌کننده باشد در ابتدا شریک زندگی اغلب احساس بی‌حسی یا شوک می‌کند و این موضوع طبیعی است. معمولاً بهتر است بارداری را تا پایان سه ماهه اول به افراد دیگر اعلام نکنید. می‌توانید از زمان استفاده کرده و به‌ایده والدین بودن و فکر کردن در مورد نحوه مدیریت تغییراتی که یک نوزاد جدید به وجود می‌آورد عادت کنید. همسر شما ممکن است علائمی مانند تغییر خلق و خو و تهوع صبحگاهی را تجربه کند. می‌توانید با تشویق او برای خوردن غالباً مقادیر کم به او کمک کنید. اگر او اغلب استفراغ می‌کند یا نگران او هستید با پزشک خود تماس بگیرید. به طور معمول داشتن رابطه جنسی در دوران بارداری خوب است به شرطی که هم خودتان و هم همسرتان این احساس را داشته باشید. ممکن است احساس متفاوت باشد اما به کودک آسیب نمی‌رساند. اگر همسرتان خونریزی دارد یا مشکلات دیگری وجود دارد ممکن است به شما توصیه شود که رابطه جنسی برقرار نکنید. شما می‌توانید با صبر و حوصله و یافتن راه‌های صمیمی بودن دیگر مانند بوسیدن، نوازش و ماساژ از او حمایت کنید.

سه ماهه دوم بارداری:

با پیشرفت بارداری بیماری صبحگاهی باید کاهش یابد و بارداری آشکارتر شود. در این زمان می‌توانید با کمک به همسرتان برای داشتن حاملگی سالم از جمله تغذیه سالم، انجام فعالیت بدنی، کاهش مصرف الکل و ترک سیگار از او حمایت کنید. تغییرات خلقی شریک زندگی شما احتمالاً اکنون برطرف خواهد شد. اگر متوجه شدید که بیش از ۲ هفته یا خود یا همسرتان بسیار احساس استرس دارد و این مسئله مانع زندگی روزمره شما می‌شود بهتر است با پزشک یا ماما صحبت کنید.

 

سه ماهه سوم بارداری:

سه ماهه سوم اغلب زمانی است که بارداری برای شریک زندگی واقعی می‌شود. شریک زندگی شما برای معاینه‌های بیشتر به پزشک مراجعه می‌کند. اگر بتوانید با او بروید، می‌توانید ضربان قلب کودک خود را بشنوید و در مورد آنچه اتفاق می‌افتد در هنگام زایمان بیشتر اطلاعات داشته باشید. شما همچنین می‌توانید در کلاس‌های قبل از زایمان شرکت کنید. یک گشت و‌ گذار در محل تولد کودک انجام دهید. اواخر بارداری می‌تواند برای همسرتان بسیار ناخوشایند باشد. او ممکن است در طول شب اغلب بیدار شود و نیاز به دستشویی رفتن بیشتر داشته باشد و رابطه جنسی را ناخوشایند ببیند. شما می‌توانید با ماساژ دادن به او کمک به راحتی و همچنین صبوری هنگام شروع تمیز کردن خانه برای کودک جدید به او کمک کنید.

تولد نوزاد:

هرچه آمادگی بالاتری داشته باشید به راحتی زایمان می‌کنید. می‌توانید با افراد دیگری که زایمان کرده اند صحبت کنید، فیلم تماشا کنید، مطالب زیادی بخوانید و با همسرتان در کلاس‌های قبل از زایمان شرکت کنید. شما می‌توانید با تهیه برنامه برای زمان زایمان و تحقیق در مورد بهترین راه برای رسیدن به بیمارستان آماده شوید. هنگامی که زایمان نزدیک است اطمینان حاصل کنید که هر آنچه را که نیاز دارید در وسایل خود قرار دهید زیرا زایمان می‌تواند مدت زیادی طول بکشد. شاید لازم باشد از طرف شریک زندگی خود با ماما‌ها و پزشکان برخورد کنید. اگر همه چیز طاقت‌فرسا است، سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و نفس عمیق بکشید. اگر احساس ضعف کردید سر خود را بین دو زانو قرار داده و به آرامی نفس بکشید. ممکن است هنگام تولد از شما بخواهند‌ بند ناف را ببرید. می‌توانید بلافاصله با یک آغوش گرفتن در کنار کودک به او پیوند بزنید.

 

احساسات شما در دوران بارداری به چه صورت است؟

شرکا همچنین می‌توانند افسردگی و اضطراب را در دوران بارداری و اوایل پدر و مادر شدن تجربه کنند. اگر قبلاً این شرایط را داشته باشید شریک زندگی‌تان افسردگی یا اضطراب دارد. اگر زایمان سختی داشته باشد بیشتر در معرض خطر هستید. استرس مالی، تغییر در تعادل کار و زندگی، واقعیت فرزندپروری و میزان پشتیبانی که در اختیار شما قرار می‌دهد همه این‌ها کنار آمدن در دوران بارداری و بعد از آن را دشوارتر می‌کند. مهم است که از خود مراقبت کنید تا بتوانید از خانواده خود مراقبت کنید. این به معنای مراقبت از سلامت جسمی و روانی خود، صحبت با دیگران در شرایط مشابه و تمرکز بر روابط خود است. صحبت صریح و صادقانه با شریک زندگی، خانواده یا دوستانتان می‌تواند تغییر بزرگی ایجاد کند. اگر احساس ناراحتی می‌کنید قبل از اینکه احساسات افزایش یابد صحبت کنید. برای کاهش استرس و تنش می‌توانید ورزش، تنفس عمیق، شل شدن عضلات یا یوگا را نیز امتحان کنید. اگر احساس می‌کنید عصبانی هستید حسادت می‌کنید یا خشونت می‌کنید با پزشک خود صحبت کنید.

 

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

رابطه زن و شوهر در بارداری چطور بهتر می شود؟

رابطه زن و شوهر در بارداری چطور بهتر می شود؟

 رابطه زن و شوهر در بارداری چطور بهتر می شود؟

پیادمدها و مشکلات ناشی از بارداری و کودکی که در راه است تغییراتی را در رابطه زناشویی به‌وجود می‌آورد. تغییرات جسمی، برآمدگی ناشی از تورم، یک شکم بزرگ و هورمون‌های مضر در بدن، در هنگام ارتباط با شریکتان زمینه‌ای را فراهم می‌کند که تعادل رابطه زناشویی در دوران بارداری را دچار مشکل می‌کند.
در یک لحظه به‌طور باورنکردنی احساس نزدیکی با همسرتان می‌کنید و در یک لحظه دیگر کاملا خودتان را تنها احساس می‌کنید. اگر در این شرایط همسر شما از نیاز‌های عاطفی و احساسی شما حمایت نکند، باعث نزاع میان شما خواهد شد و‌ در نتیجه باید انتظار مشاجره‌ای سخت را داشته باشید. برای اینکه در چنین موقعیت‌های ناخوشایندی قرار نگیرید نکات زیر حتما به دردتان خواهد خورد.

نکاتی برای بهبود رابطه در بارداری

حتی در دوران بارداری زمانی که جسم و ذهنتان دستخوش تغییرات می‌شود نیز می‌توانید رابطه‌تان با همسرتان را بهبود ببخشید. شما دو نفر می‌توانید با تلاش یکدیگر عشق و هیجان را در رابطه‌تان زنده نگه دارید. ایده‌‌های زیر به بهبود رابطه ‌تان کمک زیادی می‌کند.

فعالیت‌های روزانه در دوران بارداری

به‌جای بحث و جدل بر سر کارهایی که تا دیروز عادت به انجامش داشته‌اید و دیگر نمی‌توانید انجامش دهید، سعی کنید انعطاف پذیر باشید و فعالیت‌های روزانه‌ای که تا قبل از ازدواج انجام می‌دادید را بعد از بارداری با توجه به نیازهای فعلی‌تان هماهنگ کنید. مثلا اگر قبل از بارداری ورزش‌های پر جنب‌و‌جوش انجام می ‌دادید و حالا توان انجام آن را ندارید، با همسرتان به فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی بروید. سعی کنید ورزش‌ها و فعالیت‌های روزانه‌تان در بارداری را با مشارکت همسرتان انجام دهید تا ارتباطتان خوب باقی بماند و همچنان به یکدیگر وصل باشید.

بهتر شدن رابطه زناشویی در دوران بارداری

هر رابطه ای برای اینکه پایدار و محکم باقی بماند نیاز به این دارد که دو طرف با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. در طول بارداری گفت‌و‌گو درمواردی مانند قرار ملاقات با دکتر، غذاها، مکمل‌ها و مراقبت و توجه به جنین، باعث می‌شود که دیگر زمانی برای گفت‌و‌گوی دونفره باقی نماند. اما با اینحال برای بهتر شدن رابطه زناشویی در دوران بارداری سعی کنید حتما زمانی را برای خودتان بگذارید و افکار احساساتتان را با یکدیگر به اشتراک بگذارید. کمی شوخی یا هرچیزی که مورد علاقه‌تان است می تواند کمبود ساعاتی که خیلی با یکدیگر نیستید را جبران کند. این کارها روی رابطه‌تان تاثیر عمیقی می‌گذارد.

بی‌تفاوتی زن به شوهر در دوران بارداری

اغلب مادر توجه بیشتری روی جنین دارد و به همسرش اهمیت زیادی نمی‌دهد. این بی‌توجهی زن به شوهر باعث سردی می‌شود. پس چقدر خوب است که زمانی را نیز به همسرتان اختصاص دهید و به رابطه‌ای که با او دارید اهمیت دهید. در غیر این صورت با تکرار عمل بی‌توجهی به همسرتان، او احساس ناامنی می‌کند و همچنان نسبت به بی‌اهمیتی شما نسبت به خود احساس بدی دارد. همسرتان فکر می‌کند به دنیا آمدن کودک پایان رابطه عاشقانه‌اش با شماست.

روابط سرد در دوران بارداری

رابطه جنسی در دوران بارداری

رابطه جنسی در طول دوران بارداری اغلب برای زوجین مساله پیچیده‌ای است .در چند ماه اول که زنان با تغییر خلق و خو و بیماری‌های صبحگاهی مانند حالت تهوع و .. مواجه هستند آنقدر درگیر این موضوعات خواهند شد که رابطه جنسی آخرین چیزی است که به آن توجه می‌کنند. اما وقتی زمان جلوتر می‌رود رابطه جنسی تبدیل به یک مساله پیچیده‌تری می‌شود که تا قبل از آن تجربه‌اش نکرده بودند. در مورد رابطه جنسی در دوران بارداری با همسرتان صحبت کنید تا به یک راه حل برسید. این خیلی مهم است که حتی در این دوران نیز لحظات عاشقانه ای را برای خودتان خلق کنید.

وابستگی به همسر

بارداری یک رابطه یک روزه نیست بلکه یک تعهد طولانی مدت 9 ماهه است که تغییرات زیادی را در رابطه بین شما و همسرتان به‌وجود می‌آورد. اگر نسبت به تغییرات احتمالی که در این مورد برایتان اتفاق می‌افتد آگاهی داشته باشید، بهتر می‌توانید در مقابل تغییرات ناگهانی این دوران آماده شوید. بهتر است بر روی مواردی کار کنید که تاثیر خوبی روی رابطه‌تان می‌گذارد. برای مثال شما درگیر تغییراتی می‌شوید که با دانستن آن آمادگی بیشتری برای کنترل و مهار مشکلات خواهید داشت. برای مثال در دوران بارداری شما نسبت به قبل وابستگی بیشتری به همسرتان پیدا می‌کنید مثلا برای ملاقات با دکتر، کلاس‌های مشاوره یا انجام یک سری فعالیت‌های روزانه از خرید گرفته تا مدیریت منزل به همسرتان بیشتر از گذشته وابسته هستید. در نتیجه طبیعی است که همسرتان به‌خاطر نوزادی که قرار است به دنیا بیاید بیشتر با شما همراهی می‌کند. بنابراین مسلم است که گاهی اوقات شما احساس کنید که همسرتان این کارها را به‌‌‌خاطر نوزاد انجام می دهد نه شما. چندان به این احساسات بها ندهید و سریع از آن بگذرید چون شما و نوزاد به یک اندازه برای همسرتان اهمیت دارید.
اما گاهی اوقات برعکس این موضوع نیز اتفاق می‌افتد. یعنی همسرتان فکر می کند که شما او را به کودک داخل رحمتان ترجیح می‌دهید. او ممکن است احساس تنهایی و انزوا کند. در نتیجه این افکار منفی، همسرتان ممکن است زبان به شکایت باز کند و صمیمت بین شما به همین راحتی از بین برود. آگاهی از احساسات همسرتان باعث می‌شود راحت‌تر با شکایات و اختلافات مواجه شوید و با گفتمان به راحتی آن را حل کنید.
نکته مهم کم شدن رابطه جنسی است که این موضوع در صورت پیدا نکردن یک راه خوب باعث تخریب رابطه زناشویی می‌شود. یادتان باشد که نداشتن رابطه جنسی تاثیر منفی و عمیقی روی رابطه‌تان می‌گذارد. بنابراین بهتر است در کنار دیگر مسایل به این موضوع نیز توجه کنید.

روابط همسران در دوران بارداری

طلاق در دوران بارداری؛ چه باید کرد؟

طلاق در دوران بارداری؛ چه باید کرد؟

طلاق در دوران بارداری؛ چه باید کرد؟

موضوع طلاق به تنهایی یک اتفاق سخت و در بیشتر اوقات دردناک است حال زنی را تصور کنید که بعد از بارداری یا قبل از آن تصمیم به جدایی از همسرش گرفته و راه دیگری برایش نمانده است. در این شرایط تصمیم گیری برای ماندن یا جدایی خیلی سخت می‌شود. با دکتر محمد مشفقی گفت و گویی در این زمینه داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

  • اگر در دوران بارداری ناچار به طلاق شدیم چه باید کرد؟

قبل از اینکه به موضوع طلاق در دوران بارداری بپردازیم لازم است ابتدا کمی به عقب برگردیم. بر اساس فرهنگ سنتی حاکم که در کشور ما حکمفرماست خیلی از خانواده‌ها بر این باور هستند که وقتی فرزندشان به سن خاصی رسید باید حتما ازدواج کنند و بر همین اساس جوان را تحت فشار قرار می‌دهند. در این فضای ایجاد شده جوان تصور می‌کند اگر ازدواج نکند حتما فرد بی‌کفایتی است.
ازدواج امری کاملا فردی و شخصی است و ربطی به اطرافیان ما ندارد. علاوه بر این احساس نیاز افراد برای ازدواج و تشکیل خانواده از فردی به فرد دیگر متفاوت است. در هر حال ازدواج باید زمانی صورت گیرد که افراد به رشد عقلی و ثبات فکری در زندگی رسیده باشند یعنی به صورت معمول تحصیلاتشان را به پایان رسانده و صاحب شغلی شده باشند.
 

طلاق در بارداری

 

  • اهمیت آمادگی برای بارداری از آمادگی قبل از ازدواج بیشتر است؟

بله قطعا. این نکته را فراموش نکنیم که اهمیت آمادگی برای بچه‌دار شدن صدها برابر بیشتر از آمادگی و داشتن ثبات فکری قبل از ازدواج است. زیرا اینجا فقط بحث زن و مرد نیست بلکه موضوع بر سر تولد یک موجود زنده است که ما او را وارد زندگی کرده‌ایم و در قبالش مسئولیت بسیار سنگینی داریم. این مسئولیت به طور مساوی بین زن و مرد تقسیم می‌شود و به همین دلیل هم زن و هم مرد باید به این آمادگی رسیده باشند. بنابراین قبل از اینکه ما در شرایطی قرار گیریم که به طلاق در دوران بارداری فکر کنیم، باید قبل از آن راهکارهای پیشگیرانه را انجام دهیم.
 

  • بنابراین اگر شخصی آمادگی لازم برای بچه‌دار شدن را نداشت نباید بچه‌دار شود؟

بله. تا زمانی که به ثبات نسبی و آرامش در زندگی نرسیده‌ایم نباید به بارداری فکر کنیم. اما با اینحال این اتفاق برای خیلی از زوج‌ها می‌افتد و با وجود مشکلات اقدام به بچه‌دار شدن می‌کنند و شرایطی پیش می‌آید که نمی توانند به زندگی زناشو‌یی‌شان ادامه دهند و جدایی در بارداری اجتناب ناپذیر می‌شود.
ما در قبال فرزندی که به دنیا می‌آوریم مسئول هستیم که پدر و مادر خوبی باشیم.این مسئولیت از نقش زن و شوهر بودن کاملا متفاوت است و باید این دو را از یکدیگر تفکیک کنیم. بسیاری از زوج‌ها با وجود اینکه بحران و مشکل زیادی با همسرشان دارند اما به خاطر بچه‌ها به زندگی زناشویی‌شان ادامه می‌دهند که در این شرایط باید گفت به خاطر بچه‌ها باید گاهی این کار را انجام داد.
 

طلاق و بارداری

 

  • آیا جدایی به روح و روان فرزندان آسیب نمی‌زند؟

توجه داشته باشید که نقش یک پدر و مادر خوب این است که از فرزندمان به خوبی حمایت کنیم، به او احساس امنیت دهیم و او را سرشار از محبت بی دریغ خودمان کنیم. ما باید بی حد و مرز به فرزندمان محبت کنیم اما خواسته‌های نا به‌جای او را برآورده نکنیم. در این بین مسائل شخصی و خصوصی پدر و مادر هیچ ارتباطی به فرزند ندارد. برای مثال رابطه خصوصی و زناشویی افراد هیچ ربطی به فرزندشان یا آدم‌های دیگر ندارد. وقتی زن و شوهر رابطه خوبی با یکدیگر ندارند نیاز آنها که داشتن تعلق خاطر وعشق است برآورده نمی‌شود.
در چنین فضایی زن و مرد نمی‌توانند نقش پدر و مادر را به خوبی ادا کنند. زنی که نیاز عاطفی‌اش برآورده نمی‌شود نمی‌تواند محبت و عشق کامل و درستی را به فرزندش دهد. احساس امنیت و گرمای خانه از رابطه عشقی پدر و مادر تامین می‌شود. در خانه‌هایی که والدین روابط صمیمانه و عاشقانه‌ای دارند بچه‌ها در آن شاد هستند. اما در خانواده‌هایی که روابط والدین سرد است فرزندان احساس امنیت نمی‌کنند و حال روحی خوبی نیز ندارند. به همین دلیل زن و شوهر باید یا رابطه عاشقانه‌ای با یکدیگر داشته باشند و یا به خاطر بچه‌ها به این ارتباط خاتمه دهند زیرا ادامه دادن رابطه‌ در فضای جنجالی و سرد به فرزندان آسیب جدی وارد می‌کند. پس طلاق در بارداری گاهی اوقات به نفع فرزندان است.
 

  • آیا جدایی تنها راه حل برای ارتباط‌های زناشویی مشکل است؟

در شرایطی که رابطه زن و مرد به مشکل خورده دو حالت وجود دارد.
یا آن دو قادر به اصلاح رابطه خواهند بود که اولویت همیشه با اصلاح رابطه زناشویی بوده و جدایی هیچ وقت اولین گزینه نیست. قطع کردن یک رابطه کار سختی است زیرا وقتی دو نفر با یکدیگر ازدواج می‌کنند رابطه‌ای مشترک خلق می‌شود و این رابطه شبیه یک کودک است. هرچقدر از عمر این رابطه می‌گذرد مرگ آن دردناک‌تر است حتی اگر آن رابطه خوبی هم نبوده باز هم فقدان و گسستن از این رابطه سخت و دشوار خواهد بود.
اما در وهله دوم اگر رابطه اصلاح‌ پذیر نبود نمی‌توان تنها به خاطر بچه‌ها سوخت و ساخت زیرا با اینکار به فرزندمان آسیب خواهیم زد. ما با داشتن یک رابطه زناشویی بد در دوران رشد فرزندمان، فضای ناامنی برای او ایجاد کرده‌ایم. مخصوصا در چهار یا پنج سال اول زندگی کودک که شخصیت کودک شکل می‌گیرد خیلی مهم است که محیط امنی را برای رشد او فراهم کنیم. کودکی که در محیط خوب رشد پیدا کرده باشد و دنیا را جای امنی درک کند حتی در آینده وقتی با چالش‌ها و مشکلات مواجهه می‌شود با داشتن این پیش فرض راحت‌تر به حل مسائلش می‌پردازد. اما برعکس کودکی که در محیط ناامن و پرتنش بزرگ شده دنیا را یک جای پر اضطراب و پر خطر می‌بیند.
بنابراین با ادامه دادن یک رابطه غلط هم در شرایط فعلی به روح و روان فرزندمان آسیب می‌زنیم و هم الگوهای غلطی برای آینده‌اش در اختیار او قرار داده‌ایم که همان الگوی بسوز و بساز است.


جدایی و بارداری

 

  • با این اوصاف راهکار عملی برای زنی که در بارداری به جدایی فکرمی‌کند چیست؟

حتما این جمله را از خیلی از زن و شوهرها و یا افراد مختلف شنیده‌اید که می‌گویند زندگی زناشویی همین است و حتی پدر و مادرهای ما هم به همین سبک زندگی کرده‌اند و یا هیچ کس عاشق همسرش نیست وبیشتر افراد یک زندگی معمولی زناشویی دارند. این همان تصور غلطی است که در ذهن افراد شکل گرفته و افراد را برای الگوی بسوز و بساز توجیه می‌کند.
در هر زمانی که ما تشخیص دادیم رابطه‌مان رابطه درستی نیست باید به آن خاتمه دهیم. منتها در دوران بارداری این وضعیت کمی سخت‌‌تر است زیرا در این دوران زن به حمایت بیشتری نیاز دارد. اگر مردی که در رابطه هست نسبت به فرزندش احساس مسئولت داشته باشد باید بتواند موضوع فرزند را از رابطه شخصی که با همسرش دارد تفکیک کند.
آدم‌های نرمال و سالم اگر با وجود مشکلات و اختلافات زناشویی متوجه باردارشدن همسرشان شوند این دو مساله را کاملا از هم تفکیک می‌کنند. تا زمان به دنیا آمدن نوزاد مرد باید از همسرش حمایت کند تا زن بتواند این دوران را با سلامت و امنیت خاطر پشت سر بگذارد. این اتفاق منوط به این است که هم زن و هم مرد به این درک و پختگی رسیده باشند.
اما اگر قرار باشد رابطه بارداری با وجود اختلافات زناشویی و بحث جدال همچنان ادامه داشته باشد این وضیعت از طلاق در بارداری خیلی سخت‌تر و مضر‌تر است.
 

  • آیا ازدواج مجدد باعث آسیب روحی بچه‌ها می‌شود؟

خیلی ها این باور را دارند که ازدواج مجدد ممکن است برای بچه‌ها مشکلاتی را به همراه داشته باشد و به آنها از لحاظ روحی آسیب وارد کند.این موضوع زمانی درست است که زن یا مرد انتخاب نادرستی داشته باشند اما اگرآنها انتخاب درستی داشته باشند این اتفاق نمی‌افتد و فرزندان بسیار خوشبخت‌تر از زمانی خواهند بود که مادر و پدرش دائما در حال نزاع و بحث بوده‌اند. با اینکار فرزندمان فرصت این را پیدا خواهد کرد که گرمای عشق را بین مادر یا پدر خود با زوجی که انتخاب کرده‌اند حس کند.