برچسب: زایمان طبیعی

درد انقباض ها را کم کنید

رمز داشتن زایمان راحت این است که پاسخ مناسب به درد بدهید. برای کاهش درد زایمان اصل مهم این است که نترسید. زمانی که شما در معرض ترس یا درد انقباض‌ها مضطرب باشید واکنش بدن سفت شدن است که همین درد را بیشتر می‌کند. ترس تنش را افزایش می‌دهد که همین خود باعث درد می‌شود. زمانی که شما تنش دارید، برخی از عضلات سفت می‌شوند و تلاش می‌کنند نوزاد را نگهدارند و در حالی که عضلات رحم شما سفت می‌شود بیرون کشیدن نوزاد سخت خواهد شد.
اگر در زمان انقباض‌ها بتوانید خودتان را آرام نگهدارید قطعا مقاومت کمتری نسبت به خروج جنین خواهید داشت. بهتر است یک تمرین برای این موضوع انجام دهید. به پهلو بخوابید و یک بالش بین زانوهایتان قرار دهید و اگر در سه ماهه سوم بارداری هستید حتما با حمایت شکمتان این کار را انجام دهید. از همسرتان بخواهید یک دقیقه عضلات بین گردن و شانه شما را فشار دهد. تمرکزتان را بر رها کردن عضلات قرار دهید. هدف از این تمرین آن است که به جای انقباض عضلات یاد بگیرید آنها را شل کنید. حتی میتوانید این تمرین را بین انگشت شست و سبابه تان انجام دهید. در ابتدا درد ذهنتان را منحرف می‌کند ولی کم کم به آن عادت می‌کنید.

پیاده روی کنید

راه رفتن طولانی باعث میشود زایمانی با انرژی داشته باشید. با آمادگی جسمانی شانس موفقیت شما در زایمان طبیعی افزایش پیدا میکند. در طول 9 ماه بارداری میتوانید بدنتان را آماده این اتفاق مهم کنید. 30 دقیقه پیاده روی هر هفت روز هفته، رکاب زدن روی دوچرخه ثابتی به گونه ای که ضربان قلبتان بالا برود میتوانند گزینه های مناسب ورزش در دوران بارداری باشند.
انعطاف پذیری به ویژه در ناحیه مفصل ران در زمان زایمان به شما کمک میکند بنابراین روزانه 30 دقیقه کشش انجام دهید یا دو روز در هفته یوگا انجام دهید. بدن شما در دوران بارداری هورمون ریلاکسین ترشح میکند که به طور طبیعی انعطاف پذیری شما را بالا میبرد بنابراین مراقب باشید که عملیات کشش را بیش از حد انجام ندهید. ورزش همچنین باعث جلوگیری از افزایش وزن شما و جنین میشود. وزن زیاد جنین زایمان طبیعی را سختتر میکند. ضمن آنکه هر نوع اشتباهی در انجام حرکات ورزشی یا عدم مراعات مسائل مهم قبل از زایمان میتواند درد زایمان را تشدید کند.

حرکت اسکات انجام دهید

برخلاف آنچه در اغلب فیلمهای زایمان طبیعی میبینید لازم نیست روی تخت بیمارستان دراز بکشید تا بچه به دنیا بیاید. در حقیقت بسیاری از خانمها از پیش از زایمان با انجام حرکت اسکات خود را برای آمدن جنین آماده میکنند. انجام اسکات باعث باز شدن لگن و قرار گرفتن جنین در بهترین وضعیت برای زایمان میشود. انجام اسکات در طول بارداری بسیار موثر است و هیچ گزارشی مبنی بر انجام اسکات و القای زایمان وجود ندارد. اگر جنین در سه ماهه سوم بارداری در بهترین وضعیت قرار ندارد روی زانو نشستن، چهارزانو نشستن و نشستن روی توپهای بزرگ را در طول روز مدام تمرین کنید. میتوانید در را باز کنید و دو دستتان را روی هر دو دستگیره قرار داده و یک یا دو دقیقه با زانوهای خمیده اسکات انجام دهید. با کمک دستگیره‌های در میتوانید خودتان را به عقب بکشید.

ورزش کگل انجام دهید

واژن برای انجام عملیات زایمان طبیعی باید آمادگی لازم را داشته باشید. انجام ورزش کگل میتواند این آمادگی را ایجاد کند. هنگام ادرار میتوانید این تمرین را انجام دهید و سعی کنید ادرارتان را چند بار نگه دارید. عضلات در این حالت ادرار را نگه میدارند و به این ترتیب قوی میشوند. زمانی که عضلات را شناسایی کنید این تمرین را راحتتر انجام خواهید داد.

پزشک مناسب انتخاب کنید

زمانی که برای زایمانتان میخواهید پزشک انتخاب کنید حتما تجربه دیگر مادران را درباره زایمان طبیعی با پزشک مورد نظر بخوانید زیرا زایمان طبیعی نیاز به در دسترس بودن پزشک و همراهی همیشگی او در طول زایمان دارد.

بیمارستانتان را مشخص کنید

گاهی اوقات پزشکی که انتخاب میکنید با بیمارستانی که طرف قرارداد بیمه شماست، همخوانی ندارد. به همین دلیل باید فکر انتخاب بیمارستان را خیلی زودتر بکنید. دقت کنید بیمارستانی را انتخاب کنید که به محل زندگیتان نزدیک باشد چون با شروع دردهای زایمان بهتر است هرچه زودتر به بیمارستان برسید.

ساک بیمارستان را ببندید

آماده کردن ساک بیمارستان یکی از مهمترین کارها قبل از شروع درد زایمان است. زمان بستن ساک بیمارستان، باید به اولویتهای نوزادتان فکر کنید، پوشک، لباس زیر، سرهمی و هر اسبابی که برای شیر دادن به او نیاز دارید اعم از شیشه شیر را در ساک جای دهید.

• یک برش عرضی (یا برش افقی) در طول بخش پایینی و نازک‌تر رحم ایجاد می‌شود. این برش در بیشتر سزارین‌ها انجام شده و احتمال زایمان طبیعی بعد از سزارین را بیشتر می‌کند.
• برش عمودی از بالا به پایین در عضلات رحم که طی زایمان به شدت منقبض می‌شوند، ایجاد می‌شود و برای زایمان طبیعی بعد از سزارین خطرناک‌تر بوده، ممکن است باعث پارگی عضلات رحم شود.

برشی که روی پوست‌تان دارید، نباید لزوما در راستای انقباض رحمی‌تان باشد. همچنین، اگر بیش از یک بار سزارین شده باشید، دیگر گزینه VBAC به شما پیشنهاد نمی‌شود.
البته تمام خانم‌هایی که اقدام به زایمان طبیعی بعد از سزارین می‌کنند، موفق به این کار نمی‌شوند و بر اساس آمار کالج بیماری‌های زنان و زایمان آمریکا بین ۶۰ تا ۸۰ درصد این خانم‌ها می‌توانند زایمان طبیعی موفقی بعد از سزارین داشته باشند.
با اینکه VBAC می‌تواند خطراتی داشته باشد، اما بسیاری از خانم‌ها یکبار این کار را بدون هیچ مشکلی انجام می‌دهند. اگر شما هم متقاضی این روش هستید، باید با پزشک‌تان صحبت کنید و خطرات و مزایایش را سبک و سنگین کنید.
مثلا اگر در زایمان اول قصد زایمان طبیعی داشتید و مشکلی هم نبوده اما حین زایمان مشخص شده که بچه بریچ (بچه چرخیده و پاهایش پایین بوده) است و ناگهان مجبور به سزارین شده‌اید، مسلما شما کاندیدای خوبی برای VBAC هستید تا مادری که موقع زایمان اولین فرزندش که ریز نقش بوده و جاگیری خوبی داشته اما بعد از اینکه دهانه رحم کامل باز شده و ۳ ساعت زور زده، باز موفق به زایمان طبیعی نشده و در نهایت سزارین شده است.
همیشه می‌گویند غیر ممکن است بتوان صددرصد پیش‌بینی کرد که چه کسی می‌تواند زایمان طبیعی داشته باشد و چه کسی در نهایت کارش به سزارین می‌کشد.

کاندیدای خوبی برای زایمان طبیعی بعد از سزارین هستید؟

بر اساس اعلام کالج بیماری‌های زنان و زایمان آمریکا، در صورتی که شرایط زیر را داشته باشید، کاندیدای خوبی برای VBAC هستید:

• بهتر است برش سزارین زایمان قبلی‌تان افقی و در پایین رحم‌تان باشد تا اینکه عمودی و بالای رحم برش خورده باشد یا برش روی رحم T شکل باشد که شما را در معرض پارگی رحم قرار می‌دهد. حتی اگر تجربه دو سزارین اما با برش افقی داشته باشید، باز هم می‌توانیدگزینه خوبی برای VBAC باشید.
• نباید سابقه هیچ نوع جراحی وسیع رحم، مثل «میومکتومی» یا «فیبرکتومی» که برای برداشتن فیبروم‌ها انجام می‌شود، داشته باشید.
• نباید سابقه هیچ نوع پارگی رحم داشته باشید.
• نباید شرایط خاص پزشکی یا زایمانی (مثل جفت سرراهی یا یک فیبروم بزرگ) داشته باشید که زایمان واژینال را خطرناک می‌کند.
• باید یک پزشک متخصص کنارتان حاضر باشد تا در صورت لزوم، سزارین را انجام دهد. همچنین یک متخصص بیهوشی هم باید در اتاق زایمان حضور داشته باشد تا در صورت بروز شرایط اورژانسی بتواند از شما و فرزندتان محافظت کند.

شما نمی‌توانید زایمان طبیعی بعد از سزارین داشته باشید

• اگر سن‌تان بالای ۳۵ سال است.
• اگر اضافه وزن دارید.
• وزن تخمینی فرزندتان بالای ۴ کیلوگرم است.
• بارداری‌تان بیش از ۴۰ هفته طول کشیده باشد.
• کمتر از ۱۸ ماه از زایمان قبلی‌تان گذشته باشد.
• نیاز به القای زایمان داشته باشید. بسیاری از روش‌ها که برای آمادگی رحم و شروع زایمان انجام می‌شود، برای کسانی که سابقه سزارین دارند، ایمن نیست.

حتی اگر بعضی از این فاکتورهای خطر را دارید، به این معنی نیست که اصلا نباید سراغ VBAC بروید. بهتر است در مورد میزان شانس موفقیت و مزایا و خطرات این کار با پزشک‌تان مشورت کنید.

خوبی زایمان طبیعی بعد از سزارین چیست؟

یک VBAC موفق می‌تواند از جراحی وسیع شکمی جلوگیری کرده و خطرات مربوط به آن جلوگیری کند. از جمله خطرات جراحی سزارین می‌توان به ریسک بالای خونریزی شدید اشاره کرد که می‌تواند منجر به تزریق خون و در موارد نادرتر باعث هیسترکتومی (برداشتن رحم) شود. همچنین ریسک برخی عفونت‌ها و آسیب به اندام‌های داخلی حین جراحی افزایش می‌یابد.
ضمن اینکه تمام خطرات جراحی شکمی با هربار زایمان سزارین افزایش می‌یابد چراکه تکنیک استفاده از تجهیزات سخت‌تر می‌شود. همچنین اگر قصد دارید بچه‌های بیشتری داشته باشید، باید بدانید که هر سزارین خطر بروز مشکلات مامایی مثل جفت سرراهی و چسبندگی جفت را افزایش می‌دهد که در چسبندگی جفت، جفت بیش از حد در دیواره رحم مادر نفوذ کرده و در زمان زایمان به طور کامل جدا نمی‌شود. همین اتفاقات منجر به خونریزی‌های خطرناک و مرگبار و حتی هیسترکتومی می‌شود.
 

آرامبخش‌ها و خواب آورها

آرامبخش‌ها و خواب آورها، موادی هستند که باعث بی‌حسی جزئی یا کلی می‌شوند و رایج‌ترین مسکن‌هایی هستند که برای زایمان به کار می‌روند. بی‌حسی کلی که این روزها به ندرت برای زایمان به کار می‌رود، فقط در مواردی که نیاز به جراحی اورژانسی و سزارین است و وقتی برای بی حسی موضعی (نخاعی)، استفاده می‌شوند. البته در زایمان طبیعی سختی که بچه در وضعیت بریچ است و برای بیرون کشیدن سر بچه از کانال زایمان هم کاربرد دارد. این داروها خیلی سریع کل بدن (و ذهن) را به خواب وامی‌دارد. این داروها همان موادی هستند که برای جراحی قلب یا کلیه استفاده می‌شود.
این آرامبخش‌ها معمولا به صورت استنشاقی و گاهی هم با تزریق وریدی (یا حتی ترکیبی از هردو) به کار می‌روند.

اپیدورال

این نوع بی‌حسی دقیقا داخل ستون فقرات تزریق می‌شود بنابراین وارد جریان خون نمی‌شود و خطری برای فرزندتان ندارد. حدودا دو سوم مادرانی که زایمان طبیعی یا سزارین را در بیمارستان تجربه می‌کنند، اپیدورال روش انتخابی‌شان است.
در این روش متخصص بیهوشی یک کاتتر نازک (سوند) وارد کمر شما کرده و ماده بی‌حسی را تزریق می‌کند. اگر از قبل تصمیم‌تان را گرفته‌اید، بی‌معطلی این روش انجام می‌شود اما متخصصان زنان و زایمان معمولا ۱۵ دقیقه یا بیشتر صبر می‌کنند و بعد سراغ این روش می‌روند. البته از آنجا که یک کاتتر حاوی ماده بی‌حسی هم وارد مجاری ادرارتان شده تا هیچ درد و احساسی در ناحیه پایین‌تنه نداشته باشید، متوجه نخواهید شد چه زمانی نیاز به استفاده از سرویس بهداشتی دارید!
در زایمان اپیدورال، به محض تزریق ماده بی‌حسی، تمام ناحیه پایین‌تنه‌تان از جمله اعصاب رحم، بی‌حس می‌شود. بنابراین درد ناشی از انقباضات رحمی را متوجه نمی‌شوید. البته بعضی‌ها فشاری در ناحیه رحم حس می‌کنند. بعضی‌ها هم برای زور زدن مشکل پیدا می‌کنند اما خیلی‌ها هم با این روش مشکلی ندارند. احساس سرما و بی حسی در یک طرف بدن از جمله دیگر احساساتی است که در روش اپیدورال ایجاد می‌شود.
اما یادتان باشد بر خلاف روش بیهوشی کلی، فرزندتان در روش زایمان با اپیدورال در معرض دارو قرار نمی‌گیرد.
روش «اپیدورال نخاعی ترکیبی» روش دیگری است که در بعضی بیمارستان‌ها انجام می‌شود. به خاطر مکان تزریق ماده بی‌حسی، شما همچنان می‌توانید عضلات پاهایتان را حس کرده و از آنها استفاده کنید. اگر احساس کنید به مسکن بیشتری احتیاج دارید، داروی بیشتری از طریق کاتتر به شما تزریق خواهد شد.

اسپاینال

اسپاینال (Spinal) هم نوعی بی‌حسی نخاعی است که با یک تزریق به سرعت بی‌حسی ایجاد می‌کند و درد پایین‌تنه را برای مدت زمان مشخصی از بین می‌برد.
از این روش بی‌حسی برای از بین بردن درد زایمان، طبیعی یا سزارین، استفاده می‌شود. برای این کار متخصص بیهوشی سوزن را وارد محل دقیقی در خارجی‌ترین لایه محافظ نخاع یعنی دورا (Dura) می‌کند و تزریق داروی بی‌حسی را انجام می‌دهد؛ در نهایت هم سوزن از ستون فقرات خارج می‌شود.
البته میزان داروی تزریقی در اسپاینال برای زایمان طبیعی با سزارین متفاوت است. به این ترتیب که در هر دو حالت، بعد از این تزریق، غیر از یک سوزش اولیه شما دیگر دردی نخواهید داشت، مگر کمی احساس فشار که آن هم طبیعی است. اما در زایمان طبیعی با اسپاینال، ممکن است شما متوجه انقباضات رحمی خود باشید و حتی بتوانید جابجا شوید بدون اینکه دردی احساس کنید اما در اسپاینال مربوط به سزارین، شما نمی‌توانید حرکتی داشته باشید و تمام ناحیه زیر شکم‌تان بی‌حس می‌شود.
از جمله مزایای اسپاینال می‌توان به تسکین سریع و کامل درد و دریافت کم دارو توسط جنیناشاره کرد اما عوارضی مثل نیاز به بررسی مداوم وضعیت سلامت جنین، سخت‌تر شدن روند زایمان طبیعی، کاهش فشار خون، احساس خارش در ناحیه تزریق و حالت تهوع دارد.
به خاطر همین عوارض است که این روش برای مادرانی که فشارخون‌شان (به هر دلیلی) پایین است، مشکل اختلال انعقاد خون، عفونت خونی، سابقه حساسیت به داروهای بی‌حسی موضعی داشته یا از داروهای رقیق کننده خون استفاده می‌کنند، مناسب نیست.

تفاوت اپیدورال و اسپاینال

همانطور که گفته شد در روش اپیدورال، داروی بی‌حسی به فضای بیرونی اطراف نخاع و به صورت مداوم و تدریجی تزریق می‌شود اما ماده بی‌حسی در روش اسپاینال، به یکباره و مستقیم داخل مایع نخاعی تزریق می‌شود. به همین خاطر بی‌حسی سریع و کامل انجام می‌شود و فقط چند ساعت دوام دارد.
بنابراین در مواردی که نیاز اورژانسی به سزارین وجود دارد یا در مواردی که روند پیشرفت زایمان طبیعی سریع است و هر لحظه ممکن است موعد زایمان برسد، با توجه به اینکه کاتتر اپیدورال از قبل در ستون فقرات قرار نگرفته، فرصتی برای اپیدورال نخواهد بود و پزشک می‌تواند از روش اسپاینال استفاده کند.

پوزیشن بچه برای تقویت عضلات لگن

این پوزیشن کمک می کند تا عضلات کف لگن کشیده و برای فرایند زایمان آماده شوند. 

حرکت اسکوات برای تقویت عضلات پایین تنه

این حرکت علاوه بر اینکه عضلات پایین تنه را تقویت می‌کند، باعث کشیده شدن عضلات کف لگن هم می‌شود. برای انجام این ورزش در بارداری طبق شکل چپ بایستید و پاها را کمی بیشتر از عرض لگن باز کنید. می‌توانید در ابتدا طبق وسط روی یک صندلی بنشینید و بلند شوید یا طبق شکل راست بدون هیچ کمکی اسکوات بنشینید و بلند شوید. اگر در حفظ تعادل مشکل دارید، می توانید دستتان را به یک صندلی یا دیوار بگیرید.
 

حرکت گربه شتر برای تقویت عضلات کمر

این حرکت یک حرکت بسیار عالی است که در طول بارداری به تقویت عضلات کمر و بهبود کمر درد کمک می‌کند. در عین حال بدن شما را برای ماراتن زایمان آماده می‌کند. طبق شکل چپ روی چهار دست و پا قرار بگیرید. بعد طبق شکل وسط کمرتان را گود کنید و سرتان را بالا بگیرید و نفس بگیرید و بعد طبق شکل راست کمر خود را گرد کنید و سرتان را پایین بگیرید و بازدم داشته باشید. سعی کنید در طول حرکت عضلات کف لگن خود را هم منقبض نگه دارید.

کشش پروانه برای تقویت ران‌ها در بارداری

این حرکت کمک می‌کند تا عضلات لگن و داخل ران کشیده شوند و بدین ترتیب بدن برای زایمان طبیعی آماده شود. چهار زانو بنشینید. ولی پاهایتان را روی هم نیندازید. کف پاهایتان را به هم بچسبانید و سعی کنید به سمت خودتان بکشید و سعی کنید ران خود را به زمین بزنید. حتما کشش را حس کنید هر چقدر پاهایتان را بیشتر به سمت خودتان بکشید کشش بیشتری حس خواهید کرد.

تمرین کگل و زایمان راحت

بهترین تمرین برای تقویت عضلات کف لگن چه قبل از بارداری، چه حین بارداری و چه بعد از زایمان تمرین کگل است. این تمرین را چه در حالت نشسته چه در حالت ایستاده یا دراز کشیده می‌توانید انجام دهید. تمرین کگل به این شکل انجام می‌شود که شما عضلاتی را که ادرار و مدفوع خود را کنترل می‌کنید، به صورت همزمان منقبض می‌کنید. تمرکز روی این عضلات کمی تمرین می‌خواهد و بعد از چند بار تمرین یاد می‌گیرید که چطور این عضلات را منقبض کنید.

پروفایل سونیا قاسمی  را در بیا نی نی ببینید.

قبل از شروع تمرین با پزشک مشورت کنید

متخصصان معتقدند زمان شروع تمرینات ورزشی به نوع زایمان و البته وضعیت بدنی و سلامت مادر بستگی دارد. بعضی از زایمانهای طبیعی سخت و همراه عوارض جانبی است، بعضی از زنان هم در سزارین دچار مشکلاتی می شوند، به همین دلیل حتما باید قبل از شروع هرگونه تمرینات ورزشی با پزشک متخصص مشورت کنند. زنانی که بارداری مشکلاتی مثل فشارخون اولیه یا فشارخون بارداری، بیماری های کبدی، مسمومیت بارداری، بیماری کلیوی ناشی از بارداری و بیماری‏ های شدید قلبی و تشنج داشته اند ، باید قبلا از شروع ورزش زیر‌نظر پزشک معاینه شوند.

چند روز بعد از زایمان طبیعی می توان ورزش کرد؟

پزشکان متخصص معتقدند اگر زایمان طبیعی شما بدون عارضه است و خونریزی شدید و پارگی واژن نداشته اید از همان روزهای اول می توانید نرمشهای سبک را انجام بدهید. چون در زایمان فشارزیادی به عضله‌های کف لگن و اعصاب آن وارد می‌شود به همین دلیل شروع سریع تمرین‌های ورزشی باعث تحریک این اعصاب و بروز صدمه و آسیب به مادر می‌شود. اما برای شروع تمرینات سنگین مثل تمرین در باشگاه با دمبل و دستگاه و دویدن حتما باید ۶ هفته از زایمان شما گذشته باشد. پزشکان توصیه می کنند زنان بعد از زایمان طبیعی بهتر است تا ۶هفته سراغ دویدن و ورزش شدید نروند و بعد از ۶هفته دویدن را شروع کنند.

چند وقت بعد از سزارین می توان ورزش کرد؟

بهترین زمان برای انجام تمرینات ورزشی سبک بعد از سزارین از ماه سوم است. یعنی بعد از ۸ هفته می توانید حرکات سبک انجام بدهید. ۳ تا ۴ ماه پس از جراحی سزارین طول می‌کشد تا زخم و بخیه‌های داخل و روی شکم کاملاً بهبود پیدا کنند و ترمیم شوند. در سزارین چون حفره شکمی باز می‌شود، به همین دلیل زنانی که جراحی سزارین انجام داده اند تا ۴ ماه نباید ورزشهای سنگین انجام بدهند. حرکات سنگین روی شکم مثل دراز و نشست و طناب زدن و پریدن می تواند باعث آسیب به بخیه های داخلی شکم وخونریزی داخلی می‌شود. بیشتر بخوانید: آیا میتوانم یک ماه بعد از زایمان ورزش کنم؟

بهترین تمرینات ورزشی بعد از زایمان طبیعی چیست؟

پیاده روی در هفته‌های اول بعد از زایمان طبیعی بهترین شروع است. بعد از چند روز می توانید پیاده روی را طولانی تر و سریع تر کنید. اما اگر احساس خستگی کردید باید به خودتان استراحت بدهید. تمرینات کگل هم می تواند گزینه مناسبی باشد . برای انجام این ورزش باید عضلات دور مهبل و مقعد را سفت کنید (درست مثل زمانی که می خواهید جلوی جریان ادرار را بگیرید) و ۸ تا ۱۰ ثانیه نگهدارید و سپس آزاد کنید. با چند انقباض در هر بار شروع کنید. با قوی تر شدن عضلات تعداد انقباضات در روز و زمان نگهداشتن انقباض را افزایش دهید. در هر بار انجام ورزش ۱۰ انقباض انجام دهید و آرام آرام این مقدار را به حداکثر ۳ تا ۴ بار ورزش (که هر کدام شامل ۱۰ انقباض است) به تعداد ۳ بار در روز برسانید.

بعد از سزارین چه ورزشهایی می توان انجام داد؟

به غیر از تمرینات سخت روی شکم مثل دراز و نشست و پلنک و وزنه برداری بقیه نرمشهای سبک را می‌توانید انجام بدهید. البته قبل از شروع شنا و دویدن حتما باید با پزشک متخصص مشورت کنید. پیاده روی یکی از ورزش های مطمئن و موثر است. پیاده روی در هوای آزاد بهترین انتخاب برای هفته های اول بعد ازسزارین است. بعد از سزارین باید حواستان به شدت تمرینات باشد، چون تمرینات سخت و پر فشار که عضلات شکم را تحت تاثیر قرار می‌دهد می‌تواند باعث عفونت بخیه‌ها و خونریزی شود. البته بعد از ۶ ماه از سزارین زیر نظر متخصص می‌توانید تمرینات شدید تر مثل دویدن، حرکات کششی و …انجام بدهید.

ورزش چه تاثیری در سلامت زنان بعد از زایمان دارد؟

انجام تمرینات ورزشی به غیر از نقش مهمی که در کاهش وزن و تناسب اندام دارند، فواید دیگری هم دارند:

• بعضی از زنان در ۶ هفته‌ی اول بعد از زایمان تحت تأثیر افسردگی پس از زایمان قرار می‌گیرند. انجام ورزش منظم می‌تواند به جلوگیری ازاین علائم کمک کند. محققان معتقدند پیوستن به جلسات ورزشی منظم، به مادران کمک می‌کند، پس از تولد نوزادشان، احساس بهتری داشته باشند.
• ورزش روزانه به بهبود کیفیت خواب کمک می کند. بیشتر زنان بعد از زایمان دچار کمبود خواب هستند اما تمرینات ورزشی در طول روز می تواند کیفیت خواب مادران را بهتر کند.

درد زایمان طبیعی چند ساعت طول می‌کشد؟

درد زایمان مثل بارداری برای هر زنی منحصر به فرد است. یعنی نمی‌توان برای همه یک شدت و زمان خاص در نظر گرفت. درد زایمان طبیعی از شروع دردهای فعال حدود ۸ تا ۱۴ ساعت طول می‌کشد. دردهای فعال یعنی همان دردهایی که به زایمان ختم می‌شوند و کاذب نیستند یعنی دهانه رحم باز می‌شود. دردهای کاذب زایمان از هفته ۳۷ بارداری شروع می‌شوند اما دهانه رحم باز نمی‌شود. البته این زمان ممکن است در زایمان اول بیشتر طول بکشد. اما در زایمان دوم و سوم این زمان خیلی کمتر می‌شود. در زایمانهای بعدی مرحله درد فعال زایمان حدود پنج ساعت طول می‌کشد و بعید است بیش از ۱۲ ساعت طول بکشد. همچنین پس از یک ساعت فشار، نوزاد متولد می‌شود، اما گاهی نیز پنج تا ۱۰ دقیقه پس از فشار نوزاد متولد می‌شود. روشهای القای زایمان طبیعی کدامند؟

چرا زایمان طبیعی همراه با درد است؟

درد زایمان به دلیل انقباضات عضلات رحم و فشار روی دهانه رحم ایجاد می‌شود.این درد با شدت زیاد در شکم، کمر، کشاله ران و لگن و به صورت یک درد مبهم احساس می‌شود. البته مدل و شدت این درد در زنان متفاوت است. ممکن است بعضی از زنان در پهلوها و دستهایشان هم احساس درد کنند.دردهای زایمان بیشتر یک درد منتشر شونده است. یعنی از شکم و کمر به پهلوها و رانها منتشر می‌شود. اما مهمترین درد زایمان مربوط به خارج شدن جنین و فشار سر جنین در کانال زایمان و واژن است.

نشانه های شروع زایمان

• انقباضات رحم

انقباض ماهیچه‌های رحم به صورت متناوب و نامنظم با نزدیک شدن به زمان زایمان رخ می‌دهد، ‌اما این انقباضات فاصله کوتاهی از هم دارد و منظم هستند.

• پایین آمدن برآمدگی شکم

یکی از نشانه‌های شروع زایمان پایین ‌آمدن سر جنین به سمت پایین شکم است. شکم پایین‌تر از قبل به نظر می‌رسد و تنفس راحت‌تر می‌شود، چون وزن جنین دیگر به ریه‌ها فشار نمی‌آورد. همچنین ممکن است به دلیل فشار آوردن جنین روی مثانه دچار تکرر ادرار شوید.

• ترشحات صورتی

ترشح صورتی رنگ آمیخته به خون از دهانه رحم هم یکی از نشانه‌های شروع درد زایمان است. این ترشحات همان مخاط مسدودکننده رحم یا پلاگ موکوس است و تا این زمان دهانه رحم را بسته و از عفونت در امان نگاه داشته بود، ممکن است روزها قبل از درد زایمان یا همزمان با شروع آن دیده شود.

• پارگی کیسه آب

یکی از مهمترین نشانه‌های شروع زایمان پاره شدن کیسه آب است که باعث ترشح یا جاری شدن مایع از واژن می‌شود. پارگی کیسۀ آب ممکن است ساعت‌ها پیش از شروع درد زایمان یا همزمان با آن اتفاق بیفتد.

• اسهال

اسهال مکرر هم ممکن است یکی از نشانه‌های نزدیک شدن به زمان زایمان باشد.

• درد لگنی و کمردرد

با شروع فاز‌های اولیه زایمان در ناحیه پایین کمر، لگن و مقعد احساس فشار و درد داشته حس می‌شود. شروع این درد و فشار می‌تواند نشان‌دهنده نزدیک شدن به زایمان یا شروع شدن فاز اول آن باشد.

شدت درد در مراحل زایمان طبیعی چگونه است؟

شدت درد در روند زایمان طبیعی به سه مرحله تقسیم می‌شود:

مرحله اول زایمان

مرحله اول زایمان طبیعی شامل سه فاز می شود: نهفته، فعال و انتقالی.

• فاز نهفته

طولانی‌ترین فاز زایمان با شدت کم است. تعداد انقباضات در این فاز زیاد می‌شود و به باز شدن دهانه رحم کمک می‌کند. در این فاز دهانه رحم باز و نازک می‌شود. شدت درد در این فاز کم است.

• فاز فعال

در این فاز باز و نازک شدن دهانۀ رحم با سرعت بیشتری ادامه پیدا می‌کند و با هر انقباض، در کمر و شکم احساس درد شدید یا فشارمی‌کنید.

• فاز انتقال

در این مرحله دهانه رحم به طور کامل و به اندازه ۱۰ سانتی‌متر باز می‌شود. درد در این فاز خیلی شدیدتر و بیشتر است چون انقباضات رحمی در تعداد بیشتری هر سه تا چهار دقیقه و به مدت ۶۰ تا ۹۰ ثانیه بروز می‌کند. این دردها به مرور زمان قوی‌تر می‌شوند و بیشتر اتفاق می‌افتند.

مرحله دوم زایمان

دهانه رحم در این مرحله به صورت کامل باز می‌شود و جنین از آن خارج می‌شود. در این مرحله درد خیلی بیشتر است. پزشک از زن باردار می‌خواهد که زور بزند تا فشار ناشی از زور زدن و انقباضات رحمی نوزاد را در کانال زایمان به سمت پایین هل بدهد. در این مرحله هنگامی که سر نوزاد قابل مشاهده می‌شود، احساس سوزش در اطراف دهانه واژن خواهید داشت.وقتی سر جنین از واژن بیرون می‌آید، پزشک با مکش یا ساکشن، مایع آمنیوتیک، خون و مخاط رحم را از بینی و دهان نوزاد خارج می‌کند. بعد از سر، شانه‌ها و سپس سایر قسمت‌های بدن نوزاد از واژن خارج می‌شود. در تمام این مراحل درد و فشار ادامه دارد.

مرحله سوم زایمان

در مرحله آخر زایمان، جفت که وظیفه تغذیه و اکسیژن‌رسانی به جنین را بر عهده دارد، از دیواره رحم جدا و از واژن خارج می‌شود. این مرحله ممکن است بین پنج تا ۳۰ دقیقه طول بکشد. این مرحله نسبتا آسان است، چون انقباضات خفیف، باعث خروج جفت می‌شود.

آرامشتان را برای زایمان طبیعی حفظ کنید

مهمترین کاری که باید برای کاهش درد زایمان انجام دهید این است که آرامشتان را در طول زایمان حفظ کنید. این کار بسیار ساده است. شما زمانی که از درد میترسید حساسیتتان بالا میرود که همین درد را بدتر می‌کند و در ادامه حساسیت شما هم باز بالاتر میرود. بهتر است بین انقباضهای زایمان طبیعی سعی کنید به خاطره های خوب فکر کنید و در این فواصل استرس درد بعدی را نداشته باشید. مطمئن باشید فکر کردن به اتفاق‌های خوب تا حدود زیادی آرامتان می‌کند. امتحان کنید!

تکنیک تنفس در کاهش درد زایمان طبیعی موثر است

برای اینکه آرامشتان را در حین دردهای زایمان حفظ کنید باید به نوع تنفستان توجه کنید طوری که انگار می‌خواهید باری را بلند کنید. تا جایی که می‌توانید یک دم عمیق داشته باشید و بر تنفستان تمرکز کرده و سپس یک بازدم عمیق انجام دهید. خواهید دید که آرامتر می‌شوید. اصلا در مورد صدای بلند و عجیب و غریبی که ممکن است هنگام تنفس داشته باشید، خودسانسوری نکنید اما بهتر است به جای جیغ زدن صدایتان را تنظیم کنید تا گلودرد نگیرید و گلویتان حساس نشود البته همیشه امکان مدیریت این موضوع وجود ندارد.

تاثیر راه رفتن در کاهش درد زایمان طبیعی

راه رفتن، تغییر وضعیت و غلت خوردن روی توپ مخصوص زایمان نه تنها درد را راحتتر می‌کند بلکه به روند بهتر زایمان با اعمال فشار جاذبه و چرخیدن جنین و قرار گرفتنش در لگن کمک می‌کند. در بیمارستان و با وجود وسایلی که ممکن است برای مانیتور شما وصل باشد شاید راه رفتن سخت باشد اما بهتر است وضعیت دست و پا و زانوهایتان را مدام تغییر دهید و به سمت چپ و راست بچرخید. مطمئن باشید این حرکات میزان درد شما را کاهش خواهد داد.

آب درمانی برای کاهش درد زایمان طبیعی

آب گرم می‌تواند تا حدود زیادی درد شما را کم کند. بهتر است اگر بیمارستان مجهز به وان آب گرم است چند دقیقه پاهایتان را در آب گرم قرار دهید. بعد از آن خودتان هم وارد آب شوید و کمی آب گرم روی شانه هایتان بریزید. دوش آب گرم هم بسیار موثر است. بخار آب داغ نه تنها باعث آرامش شما خواهد شد بلکه نوعی ماساژ برای شما به حساب می آید.

راهکار ماساژ برای کاهش درد زایمان

ماساژ ممکن است در شرایطی که خانم باردار در حال زایمان است به نوعی فشار مضاعف به حساب بیاید اما بهتر است بدانید که ماساژ تا حدود زیادی درد را کاهش می‌دهد. ماساژ دست می‌تواند ذهن شما را منحرف کند و شما را آرام‌تر کند و به طور کلی روحیه شما را بالاتر ببرد.

اپیدورال

طی 10 سال گذشته انجام اپیدورال برای کاهش درد زایمان تغییرات زیادی کرده است. این داور ممکن است کاملا شما را کرخت کند. بنابراین شما نمیتوانید فشار زیادی برای انجام زایمان بیاورید. در عوض به مقدار بسیار کمی از این دارو داده میشود تا شما حس ایجاد فشار برای زایمان بتوانید اقدام لازم را انجام دهید. البته نباید نگران دریافت اپیدورال باشید به طور کلی شما زمانی که در معرض زایمان فعال قرار بگیرید می‌توانید اپیدورال را دریافت کنید. زمانی که سر جنین بیرون بیاید دیگر برای دریافت اپیدورال دیر است. برخی مشکلات پزشکی از جمله اختلال لخته شدن خون و داشتن سابقه جراحی کمر و عفونت مانع از دریافت اپیدورال است.

بی حسی نخاعی یا بی حسی ترکیبی اپیدورال-نخاعی

اپیدورال بسیار موثر است اما 10 تا 25 دقیقه موثر است. اما بی حسی نخاعی یک تزریق چند ثانیه ای در پشت و پایین کمر و در منطقه نخاع است و حدود 45 دقیقه موثر است. 80 تا 90 درصد سزارینها با بی حسی نخاعی انجام میشود و برخی اوقات پزشکان از بیحسی نخاعی برای تسکین درد زایمان طبیعی هم استفاده می‌کنند.

استفاده از مسکن ها برای کاهش درد زایمان

زنانی که نمی‌خواهند از اپیدورال استفاده کنند معمولا از مسکن‌هایی مانند دمرول استفاده می‌کنند. برخلاف اپیدورال و بی‌حسی نخاعی، داروهای ضددرد موجب ایجاد خواب آلودگی، تهوع و استفراغ می‌شوند و وارد جریان خون جنین می‌شوند. به همین توصیه می‌شود در صورتی که زمان زایمان نزدیک است از مسکن استفاده نکنید.