اینفوگرافیک؛ جملات معجزه بخشی که کودک عصبانی تان را آرام می کند!

کودکان نیز همانند ما گاهی روز بدی تجربه می‌کنند و عصبانی می‌شوند. در نتیجه ممکن است صدای داد و فریادشان فضا را پر کند یا خودشان را به زمین بکوبند و گریه کنند. در این‌صورت نقش شما موثر است. می‌توانید صدایتان را بلندتر کنید و فریاد بکشید یا اینکه از جملاتی برای آرام کردن کودک و ختم غائله استفاده کنید. روش های ذکر شده در این اینفوگرافیک به شما کمک می کند تا رفتار حکیمانه ای در برخورد با کودک در پیش بگیرید. 
(برای مشاهده بهتر اینفوگرافیک به تصویر دوم گالری مراجعه کنید)

بانویی که کار تولید را از کمد دیواری اتاقش شروع کرد

شهین منادی وندچالی یک تولیدکننده مازندرانی می‌گوید: با توجه به نداشتن کار وارد دنیای تولید شدم و چون جایی نداشتم کار تولید را از کمد دیواری اتاقم شروع کردم و کم کم کارگاه را دایر کردم.
وارد شدن در دنیای کار و تولید فراز و نشیب‌های زیادی دارد ولی این کارآفرینان موفق هستند که با درک درست از اهداف و خواسته‌ها وارد این مسیر پُرتلاطم می‌شوند، مسیری که با وجود اینکه سختی‌های فراوانی دارد اما سختی‌هایش هم لذت‌بخش است.

 در این گزارش به سراغ  شهین منادی وندچالی رفته بانویی ۴۹ ساله که ۱۴ سال پیش مسیر زندگی‌اش خیلی اتفاقی تغییر کرد و وارد دنیای کار و تولید شد.

یاد آن روزها افتاد، ۱۴ سال پیش بود که قارچ و نوشیدنی به وی هدیه داده شد و به‌واسطه مصرف آن علاوه بر اینکه توانست سلامتی خودش را به دست آورد بلکه جرقه‌ای در زندگیش به وجود آورد و تصمیم گرفت خود نیز وارد این مسیر شود و این قارچ را که دارای خواص بسیار فراوانی است تکثیر کند.

*تولید را از کمد دیواری اتاقم شروع کردم

شهین منادی وندچالی این تولیدکننده در گفت‌وگو با فارس، می‌گوید: باتوجه به اینکه شغلی نداشتم و ازطرفی به درآمد و شغل نیاز داشتم از کمد دیواری اتاقم کار را شروع کردم و کم کم به فکر راه‌اندازی کارگاه و سپس سوله افتادم.

وی می‌افزاید: درحال حاضر کارگاه تولید قارچ کامبوجا و عرقی‌جات دارم و در کنار کار تولید که باید ساعت‌های طولانی در این زمینه وقت بگذارم از مطالعه و حضور در نمایشگاه‌های مختلف نیز غافل نشدم.

 این تولید کننده خاطرنشان کرد: از وقتی وارد دنیای کار و تولید شدم وضعیت زندگیم تغییر کرد خداروشکر می‌توانم از پسِ هزینه‌های زندگی برآیم البته باوجود اینکه درآمد من روزانه متغیر است و نمی‌توانم بگویم که چه میزان درآمد دارم ولی شکر خدا روزی و مخارج خانه‌ام را تامین می‌کند.

 

*افراد خانواده‌ام کنارم کار می‌کنند

منادی وندچالی اضافه کرد: این کارگاه کوچک باعث شد اکنون همسرم، پسرم، خواهرم و همسایه‌ام در این واحد تولیدی کنارم کار کنند و خدا را شکر از درآمدی که دارند راضی هستند.

وی ادامه داد: معمولا اردیبهشت و خرداد پیک کارما است و  طی این مدت از سایر اعضای خانواده کمک می‌گیرم و در این روزها در کنار ما هستند.

بانوی تولید کننده مازندرانی این اظهار کرد: موضوع مهم این بوده که طی این سال‌ها همواره باوجدان کار کردم  و تمام تلاشم را بکار گرفتم تا بتوانم در کار بهترین تولیدات را داشته باشم.

 

خانم منادی وندچالی از آرزوهایش گفت و ادامه داد: آرزو دارم روزی سیب سلامت بگیرم که البته با این فضایی که من درحال فعالیت هستم به این آرزویم نمی‌رسم به همین دلیل پیگیر زمین هستم و تمام تلاشم را در این مسیر بکار می‌گیرم.

وی با اشاره به اینکه طی سال‌های اخیر روستاهای مازندران به کانونی برای کار و فعالیت اقتصادی و رونق تولید تبدیل شد، درحالی‌که در گذشته این‌گونه نبوده است، گفت: اجرای طرح‌های اقتصاد مقاومتی، توسعه کسب و کار و رونق تولید و درواقع جهش تولید این نوید را به مردم داد که شاهد آینده خوبی خواهند بود.

این بانو معتقد است که کشت‌های گل‌محمدی، گیاهان دارویی، تولیدات گلخانه‌ای، بحث‌های بوم‌گردی و گردشگری آن هم در برخی از مناطق محروم تا حدی توانسته غبار محرومیت را از چهره این مناطق دور کند و لبخند رضایت را به لبان مردم برگرداند؛ به‌طوری‌که مردم بومی که شاهد مهاجرت فرزندان‌شان بعد از ازدواج به شهر بودند درحال حاضر شاهد برگشت آنان به روستا هستند که این مایه خرسندی است.

 

وی می‌افزاد: در سال‌های گذشته، جوانان برای داشتن شغلی مناسب به شهر مهاجرت کردند اما بعد از مطرح شدن این کشت و سازگاری در منطقه جوانان ترغیب شده و اکنون بسیاری از خانواده‌ها در این زمینه فعال هستد و جالب این است که جوانان باتوجه به صرفه اقتصادی تمایلی به رفتن به شهر ندارند.

سیدوحید رضایی معاون سرمایه‌گذاری و اشتغال اداره کل امور روستایی استانداری مازندران در این‌باره با تاکید بر حمایت از کارآفرینان و افراد موفق در دل روستاها، اظهار کرد: در راستای حل مشکل کارآفرینان و سرمایه‌گذارانی که با مسائل و مشکلاتی در حوزه کار و فعالیت در دل روستا مواجه هستند پیگیری‌های مختلف در کارگروه توسعه روستایی در دستور کار قرار دارد.

 

وی با بیان اینکه در راستای جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهر و بالعکس مهاجرت معکوس طرح‌های مختلفی در دستور کار قرار دارد، افزود: یکی از مسائل، بحث استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر است، اگر یک میلیون و  ۳۸۶هزار نفر جمعیت روستایی استان به انرژی تجدیدپذیر تجهیز شوند،  تحول عظیمی در حوزه پدافند غیرعامل و هم نداشتن وابستگی به سوخت‌های فسیلی ایجاد خواهد شد.

معاون سرمایه‌گذاری و اشتغال اداره کل امور روستایی استانداری مازندران اضافه کرد: در ارتباط با بحث انرژی‌های تجدیدپذیر مذاکراتی با شرکت‌های برق منطقه‌ای و توزیع برق در حال انجام بوده تا مردم را به این سمت سوق دهیم که هنوز به توافق نهایی نرسیدیم ولی پیگیری‌های به‌صورت جدی در دستور کار قرار دارد.

این مسوول در ارتباط با طرح هر خانه روستایی ۱۰۰ طیور، اظهار کرد:  این مهم از محل شرکت دانش‌بنیان در دستور کار قرار دارد که درصورت تحقق به واردات پایان می‌دهیم.

رضایی با بیان اینکه موضوع دیگر جلبک اسپیرولینا است، اضافه کرد: تحقق این مهم در خانه‌های روستایی باتوجه به فضای کم به ایجاد درآمد و توسعه روستاها کمک خواهد کرد.

وی با تاکید بر ایجاد درآمد پایدار در روستاها، خاطرنشان کرد: ۸۸۰ قطعه آب‌بندان و همچنین خانه‌های بومگردی در ۱۵۰ روستای هدف گردشگری در راستای تحقق بخشیدن به این هدف خواهد بود.

معاون اداره‌کل امور روستایی استانداری مازندران یادآور شد: پرورش ماهی خاویاری و پرورش ماهی در قفس، کشت گیاهان دارویی و سایر از دیگر برنامه‌ها در راستای توسعه روستایی بوده که همه این اقدامات  نگهداشت جمعیت و مهاجرت معکوس به روستاها در دستور کار قرار دارد.

رضایی در پایان با اعلام اینکه طی سال‌های اخیر شاهد پیشرفت خوب در دل روستاهای مازندران بودیم، گفت: این مهم زمینه مهاجرت معکوس را فراهم کرده ؛ به این دلیل که جوانان زیادی در دل روستاها درحال کارآفرینی و درآمد پایدار هستند.

اولین خانم ایرانی که توانست وارد یک معدن زغال سنگ زیرزمینی شود

گفت وگو با اولین خانمی که توانست وارد یک معدن زغال سنگ زیرزمینی شود و کارش را به عنوان مهندس معدن شروع کند
   من کی‌ام؟
مهناز میرزایی هستم، دانش آموخته مهندسی معدن از دانشگاه کرمان، 40ساله‌ام و از  16سال پیش تاکنون در معدن کار می‌کنم. کارم را به‌عنوان مهندس شروع کردم و حالا سرپرست معدن هستم.
     دقیقا چه کار می‌کنم؟
من در یک معدن زغال‌سنگ زیرزمینی کار می‌کنم که 50 کیلومتر از شهر محل زندگی‌ام یعنی «زرند» فاصله دارد. هر روز ساعت 6:30 صبح از خانه راه می‌افتم به سمت یک معدن بزرگ چند کیلومتری که 50، 60متر زیرزمین است و بیش از 200 کارگر در آن مشغول ‌کارند. معدن، قسمت‌های مختلف دارد؛ در ورودی معدن باید از انتظامات رد شوید.
 بعد به قسمت «نجارخانه» می‌رسید که در آن چوب‌ها برای استخراج زغال‌سنگ آماده می‌شوند. در «میدان زغال»، زغال‌سنگ‌ها ذخیره و از آن‌جا روانه کارخانه زغال‌شویی می‌شوند.
زغال بعد از آن‌که شسته شد، به خانه کک‌سازی می‌رود.

مهناز میرزایی عکس از خبرگزاری مهر

کک هم که می‌دانید چیست؟ برای ذوب آهن و تبدیل سنگ‌آهن به فولاد از حرارت کک استفاده می‌شود. در فضای بیرون از تونل هم تجهیزات و تأسیساتی داریم مثل کارگاه تراشکاری، جوشکاری، کمپرسورخانه، ماشین‌آلات، تعمیرگاه و… . کار من، سرپرستی کارگران و نظارت بر کل کارهایی است که در معدن انجام می‌شود.
   یک مهندس معدن خانم شرایط کاری متفاوتی از مردها دارد؟
سال 84، من اولین خانمی بودم که در معدن زغال‌سنگ زیرزمینی شروع به کار کردم. برای همه عجیب بود. مدام می‌شنیدم که «چطوری می‌خوای بری تو معدن؟»، «نه بابا، نمی‌شه. نمی‌تونی»، «برای خانوما سخته».
به‌هرحال کارم را با همه سختی‌هایش شروع کردم. وقتی هم که رئیس معدن شدم، خیلی‌ها مقابلم جبهه‌گیری کردند اما کم‌کم برای‌شان غیر عادی شد. خانم‌های زیادی به این کار تشویق شدند و الان شرایط کار کردن خانم‌ها در معدن مهیاتر شده‌ است.
    در معدن چه خبر است که سختی این شغل زبانزد شده؟
در معدن از نور خبری نیست. بدن مدام در وضعیت‌های عادی قرار می‌گیرد، یک‌جا باید خودت را با شیب زیاد هماهنگ کنی و جای دیگر خیلی تنگ و کوچک است. دستگاهی که با آن زغال‌سنگ را می‌کَنی، «پیکور»، سروصدای خیلی زیادی دارد. این همان دستگاهی است که آسفالت را با آن از سطح خیابان جدا می‌کنند و حتما موقع کار کردن کارگرهای شهرداری، صدای زیاد و وحشتناک اش به گوش‌تان خورده‌ است. گذشته از این‌ها در معدن هر لحظه ممکن است اتفاق بدی رخ دهد. در معادن زغال‌سنگ، گاز وجود دارد؛ برای همین کارگران حتما باید کپسول اکسیژن همراه داشته ‌باشند. احتمال ریزش و انفجار را هم نباید نادیده گرفت. کارگران روزی شش‌ساعت را در معدن می‌گذرانند. مهندس معدن اگرچه تمام زمان کاری‌اش را داخل تونل نمی‌گذراند اما او هم باید توقع چنین شرایطی را داشته ‌باشد.
   در معدن، زیبایی و شیرینی هم پیدا می‌شود؟
بله، همین شرایط سخت باعث همدلی و نزدیکی افراد به یکدیگر می‌شود. ما یاد می‌گیریم هوای یکدیگر را داشته ‌باشیم و این ویژگی مهربانی و باملاحظگی وارد زندگی شخصی‌مان هم می‌شود. ما آن‌قدر در معرض اتفاقات مختلف هستیم که در زندگی‌مان راحت‌تر با مشکلات کنار می‌آییم. از این‌ها گذشته وقتی معدن بدون کوچک‌ترین مشکلی اداره می‌شود و تولیدش درنهایت به چرخه اقتصادی کشور کمک می‌کند، احساس خوشایندی داریم.
     درآمد این شغل چقدر است؟
یک مهندس معدن تازه‌کار، بین 6 تا 7میلیون‌ تومان حقوق می‌گیرد و وقتی به‌مرور تجربه‌ و سابقه کارش بیشتر می‌شود، درآمدش بالا می‌رود. در معادن خصوصی، درآمد چه برای کارگرها و چه برای مهندس‌ها، براساس میزان تولید است. هرچه بازدهی کار بیشتر باشد، دستمزد هم بیشتر خواهد بود. کار در معدن جزو مشاغل سخت و زیان‌آور به‌شمار می‌رود و بازنشستگی 20ساله دارد.
     چه کسانی در این کار موفق‌ترند؟
آن‌هایی که پشتکار و انگیزه دارند و خستگی‌ناپذیرند. منشأ انگیزه و علاقه افراد با هم متفاوت است. من به این شغل علاقه‌مند بودم چون اساسا کار دشوار را دوست دارم؛ کاری که هرکسی نتواند انجامش بدهد. خب من خیلی سخت بار آمدم و به‌دلیل شرایط خانوادگی از بچگی کار می‌کردم. وقتی هم که کارم را شروع کردم و با «نمی‌تونی» و «نمی‌شه» مواجه شدم، انگیزه بیشتری گرفتم که به همه ثابت کنم از پس کاری که بخواهم، برمی‌آیم.
نویسنده : الهه توانا | روزنامه نگار

6 ایده برای نظم‌دادن به شال و روسری‌ها

6 ایده برای نظم‌دادن به شال و روسری‌ها

خراسان/ شال و روسری یکی از پرکاربردترین وسایلی است که مورد توجه خانم‌هاست. یکی از دغدغه های خانم‌ها  نظم‌دادن به تعداد زیاد شال و روسری با جنس‌ها و رنگ‌های مختلف است. در ادامه با چند توصیه برای نظم‌دهی به شال و روسری همراه ما باشید.

1- استفاده از رخت‌آویز شال و روسری | یکی از ساده‌ترین و مقرون به صرفه‌ترین ایده‌ها برای نظم دهی به شال و روسری‌ها استفاده از رخت آویز شال و روسری است که می‌توانید به سادگی آن‌ها را در ابعاد و اندازه‌های مختلف تهیه و در فضای اتاق یا داخل کمد از آن‌ها استفاده کنید و به دکوراسیون داخلی‌تان نظم ببخشید.
2- استفاده از نردبان دکوری | با کمک نردبان‌های دکوری در فضای اتاق علاوه بر این‌که می‌توانید به شال و روسری‌های خود نظم و ترتیب ببخشید به سادگی می‌توانید از آن به عنوان یک المان تزیینی در فضای دکوراسیون داخلی استفاده کنید.
3- استفاده از میله دیواری  | با کمک هنگرهای میله‌ای می‌توانید به سادگی از فضای دیوار به عنوان آویز شال استفاده و با کمک رنگ و طرح‌های متنوع شال و روسری دیوار خود را تزیین کنید و جلوه منحصر به فردی به فضای داخلی اتاق خود ببخشید.

4- استفاده از گیره‌های چوبی  | یکی دیگر از روش‌های خلاقانه نظم دهی به شال و روسری‌ها استفاده از گیره‌های چوبی است که می‌توانید این گیره‌ها را با کمک چسب به یک چوب لباسی متصل و شال و روسری خود را به سادگی به آن‌ها آویزان کنید. این روش نظم دهی مانع از چروک شدن شال و روسری شما می‌شود و ظاهر زیبایی به فضای اتاق شما می‌بخشد.
5- استفاده از جای روسری در کمد  | برای نظم‌دهی به شال و روسری‌ها در فضای کمد استفاده از رخت آویزهای طبقه‌ای توصیه می‌شود که به سادگی به فضای کمد شما نظم و ترتیب می‌بخشد و ایده مقرون به صرفه‌ای برای این موضوع است.
6- استفاده از هنگرهای گرد  | برای آویزان کردن شال و روسری‌ها می‌توانید از هنگرهای(نگهدارنده) گرد پلاستیکی استفاده کنید. این هنگرها به سادگی به فضای کمدتان نظم می‌بخشند و به بافت لطیف پارچه شال شما آسیبی نمی‌رساند. حتی می‌توانید از آن‌ها برای فضای پشت درِ اتاق هم استفاده کنید. 

مشاغلی که برای زنان خطرناک است

مشاغلی که برای زنان خطرناک است

مهر/ محققان با بررسی داده های مربوط به بیش از ۶۵ هزار زن دریافتند برخی مشاغل با سلامت ضعیف قلب زنان مرتبط هستند. محققان دریافتند در مقایسه با سایر مشاغل، خطر داشتن سلامت نامناسب قلبی در کارگران اجتماعی ۳۶ درصد، صندوقداران ۳۳ درصد، ارائه دهندگان خدمات بهداشت و درمان بخصوص در زمینه های کمک پرستاری، دستیار روانشناسی و کمک های سلامت در منازل ۱۶ درصد، و پرستاران ۱۴ درصد بیشتر است.

«بدی نریاگوآ»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه درکسل آمریکا، در این باره می گوید: «برخی مشاغل با ریسک بالا سلامت ضعیف قلبی عروقی مرتبط هستند نظیر پرستارها و دستیاران بخش ارائه خدمات سلامت در منازل.»

وی در ادامه می افزاد: «با اینکه این افراد از همه بیشتر از دانش سلامت قلب و عروق آگاه هستند، اما ما معتقدیم فراتر از این فاکتورها باید از تاثیر منفی مشاغل بر سلامت قلب و عروق در زنان آگاه شد.»

همچنین این مطالعه نشان داد سلامت ضعیف قلب و عروق در کارگزاران معاملات ملکی ۲۴ درصد و در بین معاونان اجرایی ۱۱ درصد کمتر است.

یافته ها نشان می دهد شغل یک زن فاکتور بسیار مهمی در سلامت قلب وی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

ویژگی خاص و تاریخی زنان ساکن در بیت المقدس

بیا نی نی/ درباره مرابطات در فلسطین شنیده اید؟ زنانی با وظایف خاص تاریخی 
در بین تمام فلسطینی ها، زنان ساکن بیت المقدس ویژگی خاصی دارند که بقیه از آن محروم هستند و آن “رباط” است…
کلمه رباط از آیه ۲۰۰ سوره آل عمران گرفته شده که خداوند میفرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ…

در فلسطین به زنانی که زندگی خود را وقف مسجدالاقصی کرده میگویند “مرابطه” و به جمع آن ها میگویند “مرابطات” یعنی کسانی که رباط می کنند…

رباط یعنی مراقب کار دشمن بودن و حواس جمع بودن و این زنان تمام زندگی خود را وقف مسجدالاقصی کرده اند و هر روز برای نماز به حرم میروند تا حواسشان به اقصی باشد و از آن مراقبت کنند. اکثر آن ها معلم قرآن هستند و در مسجدالاقصی قرآن درس می دهند.
مرابطات الاقصی لقبی شده که به این بانوان داده میشود و این بانوان علاوه بر حفاظت از مسجدالاقصی دائما در اطراف مسجدالاقصی هستند و یکی از مسوولیت های مهمشان تنظیم کردن و نظم دادن حرکت ها و تشکل های انقلابی است.
مثلا  چالش نماز جماعت صبح برگزار می کنند و تمام افراد ساکن بیت المقدس در این چالش شرکت می کنند و به مسجدالاقصی میان و این بانوان از این طریق اخبار و گزارش کارهایی که یهود درباره مسجدالاقصی و فلسطین انجام داده را به گوش همه می رسانند.

یا یکی از وظایف مرابطات این است که در ماه رمضان افطار درست می کنند و همه زنان رو به بهانه افطار در مسجدالاقصی کنار هم جمع می کنند و اطلاعات و اخبار لازم را به گوش همه می رسانند.

مرابطات در حال حاضر ورودشان به مسجدالاقصی ممنوع شده و فقط در اطراف مسجد می نشینند و از طریق موبایل مردم فلسطین را از وضعیت مسجدالاقصی مطلع می کنند.

منبع صفحه @seyedjavadmiri

همه چیز درباره افزایش بی سابقه تعداد زنان سرپرست خانواده

همه چیز درباره افزایش بی سابقه تعداد زنان سرپرست خانواده

خراسان/ در یک دهه اخیر تعداد زنان سرپرست خانوار با 27 درصد افزایش به بیشتر از 3.5 میلیون نفر رسیده و زنان تنها 40 درصد بیشتر شده اند؛ دلایل این اتفاق چیست؟
تعداد زنان سرپرست خانوار در کشور طی یک دهه گذشته 27 درصد افزایش یافته و در این میان، تعداد زنان خودسرپرست که به تنهایی زندگی می کنند هم 40 درصد بیشتر شده است. اتفاقی که از یک سو می تواند چندان نگران کننده نباشد و آن را یک رخداد جمعیتی طبیعی قلمداد کرد اما از سوی دیگر با غفلت از الزامات حمایتی مناسب، می تواند آسیب ها و بحران هایی را به همراه داشته باشد.  
رشد 27 درصدی در 9 سال

مرکز آمار و اطلاعات راهبردی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی به تازگی گزارشی را منتشر و وضعیت زنان سرپرست خانوار در کشور را طی سال های 90 تا 98 ارزیابی کرده است. طبق این گزارش، جمعیت کشور از سال 90 تا 98  حدود 10 درصد افزایش یافته و از 75 میلیون نفر به 83 میلیون رسیده اما تعداد زنان سرپرست خانوار با رشد 27 درصدی، از 2.7 میلیون به 3.5 میلیون نفر رسیده است.

40 درصد افزایش خانواده های تک نفره !
 اما نکته قابل توجه، افزایش تعداد خانواده های تک نفره زنانه یا همان زنان خود سرپرست است. تعداد این گروه از زنان سرپرست خانوار با 41 درصد افزایش به یک میلیون و 461 هزار و 311 نفر رسیده است. نکته دیگر این که، اگرچه در سال 90 تعداد زنان خود سرپرست 37.3 درصد کل زنان سرپرست خانوار بود اما این نسبت در سال 98 به عدد 41.5 درصد رسیده است.
وضعیت استان ها چگونه است؟ 
در این گزارش وضعیت استان ها هم نکات قابل توجهی دارد. مثلا میانگین نسبت زنان سرپرست خانوار به کل سرپرستان خانوار در کشور 13.7 درصد است اما در برخی استان ها، آمار موجود با میانگین، فاصله چشمگیری دارد. استان های سیستان و بلوچستان و گیلان با نسبت 20 درصد، بیشترین نسبت زنان سرپرست خانوار را دارند و بعد از آن هم استان های همدان، خراسان جنوبی، چهارمحال و بختیاری، خراسان شمالی، زنجان، اردبیل و خراسان رضوی دیده می شود. در طرف دیگر هم، استان های آذربایجان غربی، کردستان، هرمزگان، یزد، بوشهر و مرکزی کمترین آمار را دارند و نسبت زنان سرپرست خانوار در آن ها پایین تر از میانگین کشوری است.
آمار قابل تامل در خراسان جنوبی
بررسی آمارهای مربوط به نسبت زنان خودسرپرست به کل زنان سرپرست خانوار هم قابل تامل است. در حالی که میانگین کشوری این نسبت در سال 98، عدد 41.5 را نشان 
می دهد، در استان خراسان جنوبی 72 درصد زنان سرپرست خانوار، خودسرپرست و تک نفره هستند. این نسبت در یزد و گیلان هم 62 درصد و در خراسان های شمالی و رضوی نیز به ترتیب 42.5 و 40.1 درصد است. کمترین نسبت هم مربوط به خوزستان و هرمزگان است.
وضعیت اشتغال یا بیکاری
درباره وضعیت اشتغال و بیکاری این زنان هم اطلاعاتی ارائه شده؛ از جمله این که جمعیت شاغل زن سرپرست خانوار طی  این سال ها 23.1 درصد افزایش یافته است. همچنین نرخ مشارکت اقتصادی زنان در سال 98 برای زنان سرپرست خانوار 12.5درصد و برای زنان خودسرپرست 8.8 درصد بوده و نرخ بیکاری آن ها نیز به ترتیب 5.1 و 6.5 درصد برآورد شده است. درباره بیکاری زنان سرپرست خانوار باید به این نکته هم اشاره کرد که استان های بوشهر، البرز، سیستان و بلوچستان، مازندران و چهارمحال و بختیاری وضعیت ضعیف تری از میانگین کشوری داشته اند و البته در بسیاری از استان ها از جمله خراسان های رضوی و جنوبی، نرخ بیکاری جمعیت فعال، صفر بوده است.
ناشی از فوت، طلاق یا مجرد ماندن
این گزارش حاوی اطلاعات مهم دیگری هم هست که چرایی سرپرست خانوار بودن این 3.5 میلیون زن را مشخص کرده است. طبق این آمار، 75.2 درصد این زنان به دلیل فوت همسر، سرپرست خانوار شده اند و 10.1 درصد هم با وجود داشتن همسر چنین مسئولیتی بر دوششان قرار گرفته است. همچنین 10.8 درصد آن ها زنان مطلقه هستند و 3.9 درصد دیگر هم دخترانی که هرگز ازدواج نکرده اند.
 
 
 
   گفت و گو با دکتر شهلا کاظمی پور، جمعیت شناس 
خطری که احساس می شود  
این که افزایش تعداد زنان سرپرست خانوار، چه پیام ها و پیامدهایی دارد، سوالی است که پاسخ آن را از دکتر شهلا کاظمی پور، استاد جمعیت شناسی پیگیری می کنیم. او در گفت و گو با خراسان می گوید: افزایش تعداد زنان سرپرست خانوار به خودی خود یک مسئله اجتماعی نیست چرا که به دلایل مختلفی از جمله فوت مردان به وجود می آید و عوامل دیگری مثل مهاجرت برای تحصیل و شغل یا تصمیم شخصی به ادامه زندگی مجردی هم از عوامل آن است. وی می افزاید: این موضوع زمانی نگران کننده خواهد بود که زنان سرپرست خانوار توان مالی اداره زندگی خود و فرزندانشان را نداشته باشند و شرایط اقتصادی شان به زیر خط فقر کشیده شود یا این که تصمیم به زندگی مجردی، با بروز آسیب های اجتماعی مانند بی بندو باری و روابط نامتعارف همراه شود. به گفته این استاد دانشگاه، در صورت وجود حمایت های لازم از زنان سرپرست خانوار و همچنین ایجاد انگیزه و شرایط مناسب برای تشکیل خانواده، می توان مانع بروز آسیب ها و نگرانی ها در این حوزه شد.این نگرانی زمانی تشدید می شود که بدانیم طبق گزارش آماری منتشر شده، حدود 40 درصد زنان سرپرست خانوار در دهک های پایین قرار می گیرند و ممکن است بدون حمایت های کافی، توان مقابله با مشکلات اقتصادی را نداشته باشند.

در خانه‌ بمان، چون شغل شوهر مهم‌تر است!

در خانه‌ بمان، چون شغل شوهر مهم‌تر است!

بیا نی نی/ یکی از باور‌های غلط که سبب تخریب رابطه و ازدواج و چه بسا منجر به طلاق و جدایی می‌شود این است که شغل شوهر مهمتر از شغل زن است.

یک روز یکی از مراجعینم (خانمی پزشک) مقاله‌اش درکنگره‌ای بین المللی پذیرفته شده بود و ماه‌ها روی آن مقاله کار کرده بود، این کنگره در تهران بود. همان روز شوهر او برای انجام کاری باید به ماموریت می‌رفت. آن خانم هم، چون دو فرزند داشت در این کنگره شرکت نکرد. چه چیزی این تصمیم را توجیه می‌کند؟ چرا کار شوهرش مهم‌تر از این فرصت ارزشمند برای او بود؟

چرا شوهرش به خاطر این کنفرانس از این سفر کاری صرف‌نظر نکرده تا همسرش بتواند در این کنگره شرکت کند؟ اگر که پرستار موقت برای نگهداری بچه برای یک روز می‌گرفتند چه اتفاقی می‌افتاد؟
من متوجه شدم که اصلاً این خانم دکتر به این موضوعات فکر نکرده بود، برای او امری مسلم بود که هر کجا تناقضی بین شغل او و شوهرش به وجود آمد بلافاصله شغل شوهرش مهمتر است و اولویت دارد. یک بار که با همدیگر برای مشاوره نزد من آمده بودند من از شوهرش در این باره پرسیدم و شوهرش پاسخ داد تمام هزینه‌ها به عهده من است و همسر من برای سرگرمی کار می‌کند ما که به درآمد او کاری نداریم.

اما این پاسخ قانع کننده‌ای نبود

خانم‌های زیادی را دیدم که به خاطر ازدواج و یا تولد فرزند، شغلشان را رها کردند و با وجود اینکه سال‌ها از رها کردن شغل گذاشته بود، اما دائما من می‌گفتند من قبل از ازدواج یا قبل از بچه دار شدن این و یا آن کاره بودم. در بعضی از روابط، شوهران می‌خواهند از همسر خود بهره برداری کنند و نمی‌خواهند او به حق و حقوق خود آشنا شود، آن‌ها نمی‌خواهند هوشیاری و آگاهی او بالا برود، زیرا در آن صورت زندگی آن‌ها از هم می‌پاشد.

آن‌ها معتقد هستند که زن اگر که درآمد پیدا بکند و یا بفهمد در چه جایگاهی هست و یا اگر پیشرفت شغلی بکند مرا رها می‌کند. گاهی اوقات بسیاری از زنان هم بدون اینکه متوجه باشند تحت استثمار قرار می‌گیرند، اما تجربه من نشان داده است که حتی بعد از گذشت ده‌ها سال یا این زن‌ها آگاه می‌شوند و یا به خاطر احساس نارضایتی و افسردگی که دارند یک ازدواج ناشاد و ناکام در پیش خواهیم داشت.

 بعضی از مردان هم به این دلیل به شغل خود بیشتر اهمیت می‌دهند که معتقد هستند، کار کردن برای پول درآوردن است و، چون من درآمد بیشتری دارم پس کار من مهمتر است.
در حالی‌که کار کردن صرفا برای درآمد نیست بلکه به ما احساس هویت و ارزشمندی هم می‌دهد، وقتی که ما کار می‌کنیم احساس می‌کنیم که فایده‌ای داریم و تاب آوری زندگی ما بیشتر می‌شود بنابراین شغل همسر هویت او را تشکیل می‌دهد و به او احساس رضایت و ارزشمندی می‌دهد، و طبیعتا کسی که احساس هویت نمی‌کند، نارضایتی بسیار زیادی خواهد داشت حتما در زندگی زناشویی نقش ایفا می‌کند.

از نظر روانشناسی سلامتی هر کس در نیاز او به مشغول بودن در کار‌های ارزشمند و خوشایند است. اگر که خانم‌ها مطیع باشند و استقلال نداشته باشند پیشرفت نمی‌کنند. این حق هر زنی هست که سنت‌ها را بشکند.

زنان شاغل یا خانه دار

مرد‌ها نباید به همسرانشان بگویند ارزش شما و ارزشمندی شما در کار‌های خانه و بچه داری و ازدواج است، بلکه زنان هم مانند مردان می‌توانند در بیرون از خانه و در شغل خود احساس ارزشمندی کنند.

تحقیقات روانشناسی دقیق نشان داده است که هم مردان و هم زنان توانایی تربیت و توجه به کودکان را دارند و این در انحصار زنان نیست ولازم نیست بگوئیم زنان شاغل یا خانه دار. آن‌ها می‌توانند مراقب و کمک حال یکدیگر باشند و هویت خود را هم حفظ کنند.

 
به عقیده ما، بسیاری از زنان می‌توانند هم کار و هم خانواده را بدون این که در یکی از آن‌ها کم‌کاری کرده باشند نگه دارند. علت اینکه بعضی از زنان نمی‌توانند این کار را بکنند این نیست که، چون جنس آن‌ها زن هستند نمی‌توانند، بلکه آن‌ها شرطی شده اند.

تاریخ و جامعه پسران را مستقل و فردگرا بار می‌آورد و دختران را از نظر احساسی وابسته به دیگران. مرد بودن به معنای قدرت تلقی می‌شود و زن بودن به معنای عشق و مهربانی.

زنی که کار می‌کند می‌تواند یاد بگیرد که استقلال مردانه را به عشق و مهربانی درهم بیامیزد. زنان باید درک بکنند که اهمیت ندادن به شغلشان به خاطر شوهر یا ازدواج باعث تولید ناراحتی در آن‌ها می‌شود که این به سود رابطه نیست.

خوشبختانه این باور رو به افول است، اما هنوز تسلط مرد به چشم می‌آید شاید او در سال‌های آینده این تفکر ضعیف‌تر و ضعیف‌تر شود. بنابراین اگر شما هم به این باور معتقد باشید، بذر نارضایتی را در روابط خود کاشته‌اید و چه‌بسیا زمینه‌ی طلاق را فراهم کرده‌اید.

مواردی که گفته شد طبق تحقیقات گسترده بر روی زنان زیادی صورت گرفته که یا برای طلاق اقدام کردند و یا برای مشاوره گرفتن مراجعه کرده‌اند. پس دلایل ذکر شده فقط یکی از دلایل نارضایتی زنان از زندگی مشترک است. ما در سری مطالب روانشناسی سعی داریم دلایل طلاق را بررسی کنیم، تا بتوانیم با آگاه ساختن زنان و مردان از خواسته‌های یکدیگر میزان مشکلات زندگی مشترک را کاهش دهیم. این مسائل صرفا مختص به زنانی‌ست که علاقه دارند شاغل باشند. چه‌بسا زنانی هم هستند که علاقه‌ای به شاغل بودن ندارند، اما زندگی مشترک بسیار خوبی دارند و در رابطه احساس رضایت می‌کنند.

کدام کشورها به زنان مرخصی پریود می دهند؟

کدام کشورها به زنان مرخصی پریود می دهند؟

بیا نی نی/ بیشتر از ۷۰ سال است که در ژاپن زنان از امکان دریافت مرخصی پریود برخوردارند اما ژاپن تنها کشور آسیایی نیست که چنین سیاستی دارد. کره جنوبی هم از سال ۱۹۵۳ دریافت مرخصی پریود را برای زنان میسر ساخت. و در چین و هند هم برخی استان ها و شرکت ها مرخصی پریود دارند.
اما در آن سوی دیگر دنیا ماجرا به شکل کاملاً متفاوتی است. در ایالات متحده، انگلیس و به طور کلی اروپا تقریباً چیزی به عنوان مرخصی پریود وجود ندارد.
و حتی در کشورهایی هم که مرخصی پریود دارند، فمینیست ها بر سر این موضوع که این امتیاز در بحث حقوق زنان یک پسرفت محسوب می شود یا پیشرفت، با یکدیگر اختلاف نظر دارند. برخی می گویند مرخصی پریود به اندازه ی مرخصی زایمان ضروری است، اما برخی معتقدند این امتیاز این ذهنیت را به وجود می آورد که زنان به اندازه ی مردان توانمند نیستند و ممکن است منجر به تبعیض بیشتر شود.
اما حتی در کشورهایی که این امتیاز به طور گسترده در دسترس زنان قرار دارد به ندرت از آن استفاده می شود.
ژاپن در سال ۱۹۴۷ مرخصی پریود را به عنوانی حقی برای کارکنان زنی که قاعدگی دردناک دارند، به قوانین جدید کار خود افزود.
ابتدا استقبال نسبتاً خوبی از این امتیاز در میان زنان ژاپنی شد. تخمین ها درباره ی آمار جهانی زنانی که از قاعدگی دردناک رنج می برند متفاوت است اما همگی از شایع بودن این مشکل حکایت دارند. با گذشت زمان اما تعداد زنانی که از مرخصی پریود در ژاپن استفاده می کنند بسیار کمتر شد. این روند کاهشی در میان زنان کره جنوبی هم وجود داشته است.
دلایل احتمالی مختلفی برای توضیح این مسأله وجود دارد. در برخی شرکت های ژاپنی این مرخصی بدون حقوق است و برخی زنان هم به دلیل عدم اطلاع رسانی، از وجود این امکان در محل کار خود بی خبرند.

اما مشکل اصلی در ژاپن و کره جنوبی فرهنگی است.
در این کشورها زنان در محیط های کاری با تبعیض جنسیتی دست و پنجه نرم می کنند، امری که سبب اختلاف فاحش دستمزد میان کارکنان زن و مرد شده است. در کشور ژاپن زنان در زمان بارداری برای رها کردن شغل خود بر روی خود احساس فشار می کنند و البته نه زنان و نه مردان تمایلی به گرفتن هیچ شکلی از مرخصی ندارند.
در میان گذاشتن علت مرخصی با مدیران خود که اغلب آن ها مرد هستند هم در کشوری همچون ژاپن که مسأله ی قاعدگی را هنوز یک تابو می دانند برای زنان دشوار است و آن ها ترجیح می دهند مرخصی استعلاجی بگیرند. در ژاپن هنوز وقتی زنی از فروشگاهی تامپون یا نوار بهداشتی می خرد آن را در یک کیسه ی تیره می گذارند که داخل آن دیده نشود. 
در دیگر کشورهای آسیایی شرکت ها نه تنها برای حمایت از کارکنان زن بلکه برای ابراز عقاید سیاسی خود از مقوله ی مرخصی پریود استفاده می کنند.
مثلاً شرکت تحویل غذای زوماتو در هند اعلام کرده برای تغییر طرز تفکری که در این کشور نسبت به مسأله ی قاعدگی وجود دارد این سیاست را در پیش گرفته است. در هند قاعدگی را امر شرم آوری می دانند.
در این کشور گاهی زنان در دوران قاعدگی اجازه ی آشپزی یا حتی دست زدن به چیزی را ندارند. بخشی از دختران هندی به همین دلیل از تحصیل بازمی مانند و بسیاری از مادران قاعدگی را چیز «کثیفی» می دانند.
اما بیانیه ی شرکت زوماتو در شبکه های اجتماعی با واکنش منفی مواجه شد و منتقدان آن معتقد بودند این سیاست ممکن است زنان را ضعیف نشان دهد یا مدیران را از استخدام کارکنان زن منصرف کند. برخی از مخالفان این سیاست زن بودند.
کارشناسان می گویند علت اختلاف نظر شدید فمینیست ها در خصوص مقوله ی مرخصی پریود این است که هنوز مشخص نیست این امتیاز برای زنان در محیط های کاری کمک کننده است یا بازدارنده.
به گفته ی کارشناسان، بسیاری از بحث هایی که علیه مرخصی پریود وجود دارد مشابه همان انتقاداتی است که به مرخصی زایمان هم وارد شده است. محالفان می گویند مجبور کردن کارفرمایان به پرداخت حقوق برای مرخصی زایمان ممکن است آن ها را از استخدام زنان منصرف کند.
اما چرا در غرب از ایده ی مرخصی پریود استقبال نشده؟
بحث مرخصی پریود هر چند سال یک بار در کشورهای غربی داغ می شود.
با انتشار بیانیه ی شرکت هندی زوماتو در خصوص مرخصی پریود زنان، نشریه ی واشنگتن پست در مقاله ای این امتیاز را طرحی مردسالارانه و احمقانه عنوان کرد که بر وجود یک جبر بیولوژیک در زندگی زنان تأکید دارد.
در سال ۲۰۱۷ هم وقتی صندوق زنان ویکتوریایی که یک گروه حامی حقوق زنان در استرالیا است از در پیش گرفتن سیاست مرخصی پریود برای کارکنان خود خبر داد، برخی در استرالیا این طرح را احمقانه و توهینی به زنان عنوان کردند.
کارشناسان می گویند شواهد و قرائن حاکی از آن است که در غرب زنان و مردان جوان تر نسبت به ایده ی مرخصی پریود پذیراترند  اما زنان مسن تر مخالفت بیشتری با آن دارند. زنان مسن تر اغلب احساس می کنند چون زمانی که خود شاغل بودند با مشکلات مربوط به قاعدگی دست و پنجه نرم کردند، زنان جوان تر هم باید اینگونه باشند.
برخی معتقدند باید برای همه ی جنسیت ها مرخصی بیشتری به دلایل شخصی درنظر گرفته شود. برخی هم مرخصی استعلاجی را به جای مرخصی پریود ترجیح می دهند، گرچه منتقدان می گویند زنان در دوران قاعدگی بیمار نیستند.
با این حال شواهد و مدارک از میل و نیاز به مرخصی پریود در میان زنان غربی حکایت دارد.
تحقیقات نشان داده برخی زنان و دختران غربی در دوران قاعدگی از محل کار یا مدرسه ی خود مرخصی می گیرند و عمده ی آن ها مایل به برخورداری از شکلی از مرخصی پریود هستند.