خشک شدن شیر و قطع شیردهی به روش‌های گیاهی و دارویی

برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی چه کنیم؟
برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی، می‌توان از مواد گیاهی مانند مریم گلی، برگ کلم و …، یا داروهای شیمیایی مانند قرص کابرگولین، بروموکریپتین و قرص‌های پیشگیری از بارداری استفاده کرد.

برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی چه کنیم؟
 
بیا نی نی | دسته مادر و کودک – گرفتن نوزاد از شیر یکی از مراحل حساس بوده و بسیاری از مادران برای گذراندن این دوران استرس دارند و نگران این هستند که آیا نوزادشان آمادگی از شیر گرفته شدن را دارد یا خیر. اما نیازی به نگرانی نیست، چراکه این مرحله هم مانند تمام مراحل رشد دلبندتان به خوبی سپری خواهد شد. تنها سوالی که در اینجا مطرح می‌شود این است که در این هنگام چگونه به خشک شدن شیر کمک کرده و دوران شیرین و در عین حال سخت شیردهی را به پایان برسانیم. در این مطلب به بررسی راه‌های خشک شدن شیر و قطع شیردهی می‌پردازیم؛ با ما همراه باشید.


آنچه در این مطلب آمده است.

  • راه‌های خشک شدن شیر و قطع شیردهی
  • روش‌های گیاهی 
  • روش‌های دارو‌یی 

راه های خشک شدن شیر و قطع شیردهی 

مزیت تغذیه با شیر مادر برای نوزاد و مادر برای همه امری شناخته شده است؛ اما درست است که شیر مادر مخصوصا در شش ماه اول زندگی نوزاد، بهترین راه تغذیه نوزاد است، اما از شش ماهگی به بعد، بدن نوزاد نیاز به دریافت مواد مغذی بیشتری مانند آهن داشته که به تنهایی و از طریق شیر مادر تامین نمی‌شود. از این‌رو از شیر گرفتن نوزاد امری مهم بوده و باید به صورت روند تدریجی طی شود تا از عوارض ناشی از توقف ناگهانی شیر مادر جلوگیری شود.
به‌طور طبیعی در صورتی که تحریک سینه‌ها توسط نوزاد متوقف شود، میزان شیر، خود به خود کمتر می‌شود. برای متوقف کردن ترشح شیر درون سینه، می‌توانید هم از دارو‌های گیاهی و هم از دارو‌های مخصوص شیمیایی برای این کار استفاده کنید که در ادامه به آن می‌پردازیم.
 
برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی چه کنیم؟

خشک شدن شیر مادر با گیاهان 

 گیاهان موثر برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی را در قسمت زیر بررسی می‌کنیم:

۱. مریم گلی

مطالعات انجام شده حاکی از آن هستند که گیاه مریم گلی در خشک شدن شیر تاثیر بسیار زیادی دارد. برای جلوگیری از هرگونه عوارض جانبی ناشی از مصرف مریم گلی، ابتدا مقدار کمی از آن را مصرف کنید و سپس در صورتی که هیچ عارضه‌ای را مشاهده نکردید، مصرف آن را ادامه دهید. لازم به ذکر است که مصرف چای گیاهی که حاوی مریم گلی باشد، برای این منظور توصیه می‌شود؛ همچنین دمنوش مریم گلی نیز یکی از بهترین دمنوش‌هایی است که می‌توانید نوش جان کنید.
 

۲. برگ کلم

خواص کلم سفید بسیار زیاد بوده و برگ کلم یکی دیگر از گزینه‌های خشک کردن شیر سینه است. حتما می‌پرسید چگونه این اتفاق می‌افتد؟ برگ‌های کلم، آنزیم‌هایی که به خشک کردن شیر سینه کمک می‌کنند را تولید می‌کنند. برای این منظور مراحل زیر را انجام دهید:
  • برگ‌های یک کلم سبز را جدا کرده و بشویید.
  • برگ‌ها را در یک ظرف قرار داده و ظرف را در یخچال قرار داده تا خنک شوند.
  • قبل از پوشیدن سوتین، یک برگ کلم را روی هر پستان قرار دهید.
  • هرگاه برگ‌های کلم پژمرده شدند، یا هر دو ساعت یک بار، آن‌ها را با برگ‌های تازه تعویض کنید.

شایان ذکر است که برگ کلم، علاوه بر خشک کردن شیر، برای کاهش علایم زگیل در اوایل شیردهی نیز استفاده می‌شود.

 

برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی چه کنیم؟
 
طبق مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۴ انجام گرفت، سایر گیاهان دارویی که امکان خشک کردن شیر مادر را دارند، شامل موارد زیر هستند:

  • نعنا
  • گیاه پنج انگشت
  • جعفری
  • گل یاسمن

هشدار: از آنجا که مواد گیاهی می‌تواند عوارض جانبی منفی را نیز برای شما یا نوزادتان ایجاد کنند، قبل از استفاده از این گیاهان باید با پزشک خود مشورت کنید.

 

برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی چه کنیم؟

 

خشک شدن شیر مادر با استفاده از دارو‌ 

داروهای موثر برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی را در قسمت زیر بررسی می‌کنیم:

۱. قرص کابرگولین

قرص کابرگولین یکی از دارو‌هایی است که عمدتا برای خشک کردن شیر مادر استفاده می‌شود. این قرص تولید پرولاکتین را متوقف کرده و به این صورت بر کاهش و سپس قطع ترشح شیر تاثیر می‌گذارد. میزان دز لازم این قرص برای قطع کامل شیردهی سینه، بستگی به بدن فرد داشته و بین زنان مختلف متفاوت است؛ برای مثال ممکن است یک نفر فقط با مصرف یک دز به این هدف برسد و فردی دیگر نیاز به مصرف دز‌های بیشتر داشته باشد.
 
برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی چه کنیم؟

 

۲. قرص بروموکریپتین

قرص بروموکریپتین یکی دیگر از دارو‌هایی است که به خشک کردن شیر سینه کمک می‌کند؛ اما معمولا به علت عوارض جانبی که دارد، تجویز نمی‌شود. از جمله این عوارض می‌توانیم به سرگیجه، یبوست، استفراغ و گرفتگی عضلات اشاره کنیم.

۳. ویتامین B

دز‌های بالای ویتامین B۱ (تیامین)، B۶ (پیریدوکسین) و  B۱۲ (کوبالامین)، می‌تواند برای کمک به خشک شدن شیر سینه مادر موثر عمل کنند. البته لازم به ذکر است که در مورد عوارض منفی ناشی از مصرف بیش از حد ویتامین‌های B۱، B۶ و B۱۲، یا اینکه مصرف چه مدت آن‌ها ایمن است، اطلاعات زیادی موجود نیست.
 
برای خشک شدن شیر و قطع شیردهی چه کنیم؟
 

۴. قرص‌های پیشگیری از بارداری

قرص‌های پیشگیری از بارداری که حاوی استروژن هستند، قادرند تولید شیر را کاهش دهند. البته توجه کنید که مصرف این دارو‌ها، با خطر لخته شدن خون همراه است.
 
هشدار: هیچ کدام از روش‌های خشک شدن شیر که در قسمت بالا مطرح کردیم را بدون مشورت با پزشک در پیش نگیرید؛ چراکه ممکن است عوارض جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشند.
 

سخن پایانی

بسته به روشی که برای خشک شدن شیر سینه استفاده می‌کنید، مدت زمانی که طول می‌کشد تا شیر به‌ طور کامل خشک شود، متفاوت است. همچنین بسته به مدت زمانی که به نوزادتان شیر داده‌اید، ممکن است خشک شدن شیر چند روز، چند هفته یا چند ماه طول بکشد.اما توصیه می‌کنیم که اگر تصمیم به قطع شیردهی گرفته‌اید، به تدریج این کار را انجام دهید؛ چراکه متوقف کردن شیردهی به صورت ناگهانی می‌تواند منجر به مسدود شدن و عفونت مجاری شیری شود. بنابراین در صورتی که علایمی مانند ناراحتی عمومی یا تورم پستان را تجربه کردید، هر چه زودتر به پزشک مراجعه کرده و از مصرف خودسرانه هر کدام از قرص‌های معرفی شده در قسمت بالا بپرهیزید. در این راستا پیشنهاد می‌کنیم مطلب “درد سينه بعد از قطع شيردهی و ۱۲ درمان موثر” را نیز در بیا نی نی مطالعه کنید.
آیا شما هم در مرحله “از شیر گرفتن نوزاد” به سر می‌برید؟ برای قطع شیرتان از کدام یک از روش‌های بالا استفاده می‌کنید؟ لطفا تجربیات خود در مورد نحوه خشک شدن شیر و قطع شیردهی را، با ما و سایر کاربران بیا نی نی در میان بگذارید.
 
برگرفته از:  healthline 

علت و علائم انتروویروس در اطفال چیست و چگونه درمان می‌شود؟

انتروویروس در اطفال
انتروویروس عفونتی است که معمولا به صورت تاول روی دست، پا و یا دهان، خود را نشان می‌دهد. از علایم رایج انتروویروس در اطفال می‌توانیم به تب، گلودرد یا جوش پوستی اشاره کنیم.

انتروویروس در اطفال
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – انتروویروس‌ها دسته‌ای از ویروس‌های ssRNA (تک‌رشته‌ای) بوده که در بین کودکان بسیار رایج هستند. جالب است بدانید که در مطالعاتی که تاکنون انجام شده، ۶۶ نوع انتروویروس انسانی با استفاده از آنتی‌بادی آن‌ها شناسایی شده است. همچنین لازم به ذکر است که انتروویروس باعث بروز طیفی از بیماری‌هایی که معمولا خفیف هستند می‌شود. در این مطلب، انتروویروس در اطفال، علائم و نحوه کمک به جلوگیری از مبتلا شدن کودک از طریق بهداشت را بررسی خواهیم کرد؛ با ما همراه باشید.

برای دسترسی سریع به مطلب مورد نظر خود، از فهرست موضوعی زیر استفاده کنید:

  • انتروویروس در اطفال 
  • علائم
  • چگونگی مبتلا شدن اطفال 
  • چگونگی جلوگیری از مبتلا شدن کودک 
  • درمان 

انتروویروس در اطفال

انتروویروس ویروسی است که از طریق دهان وارد بدن شده و از طریق روده جذب می‌شود. (“اینترو” به روده اشاره دارد.) بیشتر عفونت‌های انترووویروس، هیچ علائمی نداشته و فقط تب خفیفی را ایجاد می‌کنند. ممکن است این عفونت وارد بدن شود و بدون اینکه توجه خاصی به آن داشته باشید و یا کار خاصی انجام دهید، از بدن خارج شود. اما برخی از اینتروویروس‌ها باعث بیماری‌های خفیفی در دست، پا و دهان می‌شوند.
کودکی که مبتلا به بیماری دست، پا و دهان باشد، یک هفته یا بیشتر، احساس ناخوشایندی داشته و تاول‌های کوچکی روی دست و پا و شاید دهان خود خواهد داشت. جالب است بدانید که برخی از والدین با دیدن تاول‌ها، فکر می‌کنند که کودکشان به آبله مرغان و یا اوریون مبتلا شده است؛ اما با بررسی سایر علائم به وجود این عفونت در وجود کودک پی می‌برند.
شایان ذکر است که ابتلا به این عفونت در اطفالی که دچار نقص ایمنی هستند، به مراتب بیشتر است. 
 
علائم انتروویروس در اطفال
 

انتروویروس های خطرناک

چند نوع عفونت انتروویروس وجود دارد که باعث بیماری‌های جدی می‌شوند:
  • فلج اطفال در اثر انتروویروس ایجاد می‌شود. خوشبختانه فلج اطفال در استرالیا ریشه‌کن شده است، اما در بقیه مناطق هنوز به واکسیناسیون نیاز است.
  •  انتروویروس ۷۱ (EV۷۱) می‌تواند باعث بیماری‌های جدی مانند مننژیت یا آنسفالیت در نوزادان و کودکان خردسال شود.
  • پاراکوویروس انسانی (HPeV) می‌تواند باعث بروز تب بالا و بثورات پوستی شود.
  • انتروویروسD۶۸ که با (EV-D۶۸) شناخته می‌شود و نمونه‌ای نادر است، می‌تواند موجب مشکلاتی از جمله سرفه، خس خس سینه و فلجی شود.

 

علائم آنتروویروس در اطفال 

علائم عفونت خفیف

علائم و نشانه‌های خفیف عفونت آنتروویروس در کودکان شامل موارد زیر است:

  • تب
  • جوش پوستی
  • خستگی
  • از دست دادن اشتها
  • گلو درد
  • زخم یا تاول در دهان یا روی دست و پا

با توجه به علائم بالا، اگر فکر می‌کنید فرزند شما ممکن است آلوده شده باشد، بهتر است برای اطمینان بیشتر به پزشک مراجعه کنید.

علائم عفونت زیاد

علائم عفونت جدی‌تر شامل موارد زیر است:

  • استفراغ
  • سرفه
  • خشکی گردن
  • تشنج
  • بی ثباتی
  • تحریک پذیری بیش از حد
  • ضعف
  • ضربان قلب سریع
  • مشکلات تنفسی

اگر فرزند شما هر یک از علائم بالا را دارد، باید او را بدون تأخیر به پزشک یا بیمارستان برسانید.

 

نحوه مبتلا شدن کودک به عفونت انتروویروس 

اگر کودک شما با اسباب بازی‌ها یا اشیاء دیگری که توسط بچه‌های آلوده لمس شده است بازی کند و آن‌ها را لمس کند، ممکن است او نیز به این عفونت آلوده شود. از آن جایی که کودکان اغلب اسباب بازی‌ها را به سمت دهان می‌برند، آلوده شدن از طریق بزاق دهان یکی از رایج‌ترین راه‌های انتقال این عفونت است. گاهی نیز کودک از طریق لمس تاول روی دست و پای کودک دیگر آلوده می‌شود. توجه داشته باشید که این تاول‌ها تا زمانی که کاملاً خشک نشوند، عفونی هستند.

 

انتروویروس در اطفال

جلوگیری از مبتلا شدن کودک به عفونت انتروویروس 

مهم نیست که چه اقدامات پیشگیرانه‌ای در زمینه پیشگیری از آلوده شدن اطفال به انتروویروس انجام دهید، چراکه احتمال اینکه کودک شما مدتی به انتروویروس آلوده شود همیشه وجود دارد. با این حال، بهداشت مناسب به کاهش شیوع عفونت کمک می‌کند. به‌طور کلی می‌توانید از طریق موارد زیر، شیوع اینتروویروس در اطفال را کاهش دهید:

  • دست‌های خود را به طور کامل و به خصوص قبل از خوردن غذا و بعد از توالت، تعویض پوشک نوزاد یا پاک کردن بینی بشویید.
  • دست‌های کودکتان را نیز به طور مرتب بشویید.
  • سطوحی که ممکن است آلوده شده باشد را مرتبا با با مواد شوینده و آب تمیز کنید.
  • اسباب‌بازی‌ها، لباس‌ها و یا چیز‌های دیگری که فکر می‌کنید ممکن است آلوده باشد را نیز تمیز کنید.
  • از به اشتراک گذاشتن فنجان، کارد و چنگال، حوله و مسواک کودک خودداری کنید.
  • کودک خود را تشویق کنید که به هنگام سرفه یا عطسه، بینی و دهان خود را بپوشاند.
  • اگر فرزند شما آلوده شده است، او را از محیط مهد کودک یا مدرسه دور نگه دارید تا از انتشار عفونت به دیگران جلوگیری شود.

درمان انتروویروس در اطفال

معمولا اغلب کودکان آلوده به این ویروس، به خودی خود بهتر می‌شوند. اما اگر این عفونت به موقع تشخیص داده شود با دارو قابل درمان خواهد بود و اگر تشدید شود و نشانه‌های جدی‌تری بروز کند، درمان آن کمی زمان‌بر خواهد بود.

 

سخن پایانی

از آنجا که اغلب اطفال و نوزادان هر چیزی از اسباب بازی گرفته تا وسایل دیگر را به دهان می‌برند و بزاق دهان یک از رایج‌ترین راه‌های شیوع انتروویروس است، کودکان می‌توانند خیلی سریع عفونت انتروویروس را به کودک دیگر انتقال دهند؛ پس سعی کنید تمام اقدامات پیشگیرانه ذکر شده در این مقاله را انجام دهید و خطر  ابتلا به این عفونت را تا حدودی کاهش دهید. همچنین با توجه به نزدیک شدن به ماه‌های سرد سال، پیشنهاد می‌کنیم با درمان سریع سرماخوردگی نوزادان (روش‌های گیاهی و دارویی) نیز، در بیا نی نی آشنا شوید.

آیا کودک شما تا به حال به انتروویروس آلوده شده است؟ در این هنگام چه اقداماتی برای بهبود او انجام داده‌اید؟ نظرات و تجربیات خود را با ما و سایر دوستان خود در بیا نی نی، در میان بگذارید.

 
برگرفته از : pregnancybirthbaby

علت بی اختیاری مدفوع در کودکان و راه‌های درمان

بی اختیاری مدفوع در کودکان
بی اختیاری مدفوع در کودکان، اختلالی است که معمولا عللی همچون نوشیدن ناکافی مایعات و یا تغییرات آب و هوایی دارد. اما این اختلال با رفتار مناسب والدین، ورزش و رژیم غذایی سالم به راحتی قابل درمان است.

بی اختیاری مدفوع در کودکان
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – بی اختیاری مدفوع یا انکوپرزیس یک امر رایج در میان اطفال است، به‌طوری که تقریبا در هر ۱۰۰ کودک، ۲ کودک به این اختلال گرفتار می‌شوند. در حقیقت بی اختیاری مدفوع در کودکان، همانند التهاب روده در کودکان و یبوست، اختلالی در روده است که در این شرایط کودک نمی‌تواند خودش را نگه دارد و مقداری از مدفوعش به لباس زیرش نشت می‌کند. متاسفانه کودکی که به اختلال بی اختیاری مدفوع مبتلا شود، معمولا در معرض مشکلات عاطفی و اجتماعی مرتبط با این اختلال قرار می‌گیرد. از این‌رو ما در این مطلب به بررسی این اختلال، علل، راه‌های تشخیصی و درمانی آن می‌پردازیم؛ با ما همراه باشید.

در صورتی که مطالعه اطلاعات خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوین ارائه شده در فهرست موضوعی زیر، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • بی اختیاری مدفوع در کودکان
  • علل
  • راه‌های تشخیص
  • گزینه‌های درمانی

بی اختیاری مدفوع در کودکان یا انکوپرزیس 

بی اختیاری مدفوع می‌تواند شامل اختلال در نگهداری مدفوع و اختلال در دفع مدفوع باشد. در نوع اول، کودک مبتلا به این اختلال، مدفوعش را در روده نگه می‌دارد و به علت سفت شدن مدفوع، نمی‌تواند به دفع مدفوع واکنش نشان دهد. این در حالی است که در نوع دوم، کودک مبتلا اقدام به دفع مدفوع در لباس یا جای نامناسب می‌کند.
مواردی که ممکن است در یک کودک مبتلا به اختلال بی اختیاری مدفوع دیده شود:
  • او ممکن است لباس زیر و یا لباس‌های کثیف خود را پنهان کند.
  • کودکی که بیش از اندازه درگیر این مشکل است، اغلب نمی‌تواند متوجه کثیف شدن لباسش شود.
  • ممکن است این کودک مشکلات دیگری نظیر شب ادراری یا مشکلات ادراری دیگر داشته باشند.
  • این اختلال می‌تواند باعث شود که کودک میل به مدرسه رفتن و بازی کردن با دوستانش را از دست دهد و همین امر می‌تواند منجر به مشکلات رفتاری دیگر شود.

 

بی اختیاری مدفوع در کودکان ؛ علل+گزینه‌های درمانی

علل بی اختیاری مدفوع در کودکان

بی اختیاری مدفوع اغلب نتیجه یبوست است. یبوست غالباً هنگامی شروع می‌شود که کودکان مانع حرکات روده خود می‌شوند یا مدفوع خود را نگه می‌دارند. در این هنگام کودکان معمولا قسمت‌های پایین خود را سفت می‌کنند، گریه می‌کنند، فریاد می‌زنند، در گوشه‌ای پنهان می‌شوند، پاهایشان را به صورت متقاطع می‌گیرند، می‌لرزند، صورتشان قرمز می‌شود یا تلاش می‌کنند مدفوع‌شان را نگه دارند!

برخی از دلایلی که کودکان مدفوع خود را نگه می‌دارند، عبارت هستند از:

  • درد قبل، حین یا بعد از مدفوع کردن
  • بیماری‌های دیگر
  • آب و هوای گرم
  • تغییر در رژیم غذایی
  • نوشیدن مایعات ناکافی
  • مسافرت رفتن
  • استفاده از دستشویی کثیف
  • سرگرم شدن با بازی یا فعالیتی که کودک را از رفتن به دستشویی باز می‌دارد.

 

بی اختیاری مدفوع در کودکان

 

هنگامی که کودکان مدفوعشان را نگه می‌دارند، روده بزرگ کشیده می‌شود. با گذشت زمان، این موضوع می‌تواند روده بزرگ را از شکل طبیعی خود خارج کند. هرچه کودک بیش‌تر مدفوع را نگه دارد، روده بزرگ بیشتر کشیده می‌شود و مدفوع بزرگتر و سخت‌تر می‌شود. همین امر باعث می‌شود که مدفوع کردن برای کودک به مراتب دردناک‌تر شود. وقتی این اتفاق بار‌ها و بار‌ها رخ می‌دهد، روده بزرگ به حدی کشیده می‌شود که ماهیچه‌هایی که برای فشار مدفوع به جلو استفاده می‌شوند، خوب عمل نمی‌کنند. در این شرایط، مدفوع در روده گیر می‌کند و فقط مایعات می‌توانند از اطراف مدفوع سفت شده از بدن خارج شوند. عصب‌های کشیده شده حساسیت کمتری پیدا می‌کنند و کودک، نشت مدفوعش را احساس نمی‌کند.

کودکانی که مشکلات عاطفی یا رفتاری دارند، می‌توانند به بی اختیاری مدفوع گرفتار شوند. البته مشکلات پزشکی جدی‌تری هم وجود دارد که کودکان با آن متولد می‌شوند و می‌توانند باعث بی اختیاری مدفوع شوند، اما این موارد نادر هستند.

 

تشخیص بی اختیاری مدفوع در کودکان

پزشک کودک شما را معاینه می‌کند و سابقه پزشکی او را نیز بررسی می‌کند؛ معمولاً در این مورد نیازی به آزمایش دادن نیست، اما آزمایش‌های احتمالی می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • اشعه ایکس شکمی (سونوگرافی شکم؛ آزمایشی برای ارزیابی میزان مدفوع در روده بزرگ)
  • کنتراست آنما (آزمایشی که روده را برای بی اختیاری مدفوع، نواحی باریک و سایر ناهنجاری‌ها بررسی می‌کند.)

 

بی اختیاری مدفوع در کودکان

 

درمان بی اختیاری مدفوع در کودکان

۱. درمان پزشکی

درمان بی اختیاری مدفوع که توسط تیم مراقبت‌های بهداشتی انجام می‌شود، اغلب شامل موارد زیر است:

  • تمیز کردن مدفوع سخت از روده بزرگ
  • نرم نگاه داشتن حرکات روده برای عبور راحت مدفوع
  • نشستن در توالت حداقل دو بار در روز
  • کنترل روده و مقعد برای بررسی حرکات روده

این موضوع بسیار مهم است که روش درمانی خود را پیش گرفته و به آن وفادار ماند. این درمان‌ها شامل ماه‌ها تلاش برای شما و فرزندتان خواهد بود. هیچ راه‌حل فوری برای درمان این اختلال وجود ندارد.
پزشک نیز اغلب دارو‌هایی را تجویز می‌کند که به نرم شدن حرکات روده کودک کمک می‌کند. این داروها از باقی ماندن مدفوع در بدن کودک جلوگیری کرده و با گذشت زمان به روده بزرگ اجازه می‌دهند تا به شکل و عملکرد طبیعی خود بازگردد. لطفاً بدون تأیید پزشک دارو‌های نرم کننده  به او ندهید!

 

بی اختیاری مدفوع در کودکان

 

۲. ورزش و رژیم غذایی 

ورزش و رژیم غذایی دو گزینه مهم هستند که تاثیر بسزایی در سلامت افراد دارند، اکنون تاثیر این دو گزینه را در درمان بی اختیاری مدفوع نیز بررسی می‌کنیم.

رژیم غذایی

برخی تغییرات در رژیم غذایی، می‌توانند در رفع یبوست و یا بی اختیاری مدفوع کودک موثر عمل کنند. موارد زیر کمک کننده خواهند بود.

  • میوه و سبزیجات بیشتری در رژیم غذایی کودک بگنجانید.
  • غلات سبوس دار و نان بیشتری به رژیم غذایی کودک اضافه کنید.
  • کودک خود را تشویق کنید که مایعات و به خصوص آب بیشتری بنوشد.
  • غذا‌های فست فودی که معمولاً از نظر چربی و قند غنی هستند را محدود کرده و غذا‌ها و میان وعده‌های مناسب را جایگزین آن کنید.
  • مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند چای را محدود کنید.

 

بی اختیاری مدفوع در کودکان

 
مواد غذایی حاوی فیبر را به سبد غذایی کودک اضافه کنید، اما توجه داشته باشید که در صورتی که کودک آب کافی مصرف نکند، این فیبر زیاد می‌تواند یبوست را شدیدتر کند. در مورد مقدار فیبر مورد نیاز بدن کودک، با پزشک مشورت کنید. طوری برنامه‌ریزی کنید که غذای کودک خود را طبق برنامه منظم و در زمان خودش سرو کنید. غالبا بعد خوردن یک وعده غذایی، کودکان نیاز به مدفوع کردن را احساس می‌کنند.

ورزش

افزایش ساعات ورزش کردن در کودکان می‌تواند در درمان بی اختیاری مدفوع آن‌ها بسیار تاثیرگذار باشد؛ چراکه ورزش با کمک به حرکات عادی روده‌ها، می‌تواند به هضم غذا کمک کند. پس کودک خود را تشویق کنید به جای تماشای تلویزیون یا بازی‌های ویدیویی، به بیرون برود و بازی کند.

 

۳. رفتار درمانی

در کنار مراجعه به پزشک و مصرف دارو، رفتار شما با کودک نیز تاثیر بسیار زیادی در روند بهبود او خواهد داشت. رفتار صحیح و مناسب باعث می‌شود او بدون ترس از انتقاد، مشکلش را با شما در میان بگذارد. در صورتی که رفتار زننده و تحقیر کننده شما، باعث ترس بیشتر او شده و باعث می‌شود کودک این مشکل را از شما پنهان کند. در قسمت زیر به برخی از کارهایی که شما باید به عنوان پدر یا مادر کودک انجام دهید، اشاره می‌کنیم:
  • کودک خود را تشویق کنید که حداقل دو بار در روز، به مدت ۳ تا ۵ دقیقه، ترجیحا ۱۵ تا ۳۰ دقیقه بعد از غذا، در توالت بنشیند.
  • در صورتی که کودک نتوانست مدفوع کند، او را مورد انتقاد و ناسزا قرار ندهید.
  • دادن جوایز کوچک به او، می‌تواند به ایجاد انگیزه در او کمک کند.
  • با معلمان مدرسه در مورد نیاز فرزندتان به دستشویی رفتن صحبت کنید، تا در هر زمان، به او اجازه بیرون رفتن بدهند. (بسیاری از کودکان از رفتن به دستشویی در مدرسه جلوگیری می‌کنند، از او بخواهید از نگه داشتن دستشویی‌ خودداری کند و هنگام احساس نیاز به مدفوع کردن حتما به دستشویی برود.)

 

 

سخن پایانی

بی اختیاری مدفوع در کودکان، اختلالی است که با مراقبت و آموزش به کودک درمان می‌شود. کودکی که گرفتار این اختلال شده به اندازه کافی احساساتی مانند ترس، خجالت و اضطراب را تجربه می‌کند، پس از شما والدین عزیز می‌خواهیم که با رفتارهای تحقیرآمیز احساسات بد را به او منتقل نکنید! کنارش باشید و با رفتاری درست به بهبودش کمک کنید، نگران نباشید با بزرگتر شدن کودک این مشکل هم کمرنگ‌تر خواهد شد.

در پایان شما را به خواندن مطلب «توصیه‌های زمان کنترل مدفوع در کودکان» دعوت می‌کنیم.

آیا کودک شما دچار بی اختیاری مدفوع شده است؟ شما از چه راه‌هایی برای بهبود کودک خود استفاده کردید؟ نظرات و تجربیات خود را، در پایین همین صفحه، با ما و سایر کاربران بیا نی نی در میان بگذارید.

 

برگرفته از: cincinnatichildrens

روش جایگزین رنگ مو در بارداری؛ کدام روش بی‌ خطر است؟

روش جایگزین رنگ مو در بارداری
استفاده از رنگ مو در ۳ ماه اول بارداری به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود. اما پس از این دوره اگر اصرار به رنگ کردن موها دارید، انواع روش جایگزین رنگ مو در بارداری توصیه می‌شود.

 

روش جایگزین رنگ مو در بارداری

بیا نی نی | بخش مادر و کودک – اگر در دوران بارداری هستید و می‌ترسید با رنگ کردن موهایتان به جنین ضرر برسانید، اگر سردرگم هستید که آیا وجود مواد شیمیایی در رنگ مو ممکن است سلامت جنین‌تان را به خطر بیندازد و چه تاثیراتی ممکن است بر جنین داشته باشد، و هزاران اگر دیگر …، نگرانی شما کاملا صحیح و درست است. با ما همراه باشید تا چند روش جایگزین رنگ مو در بارداری و همچنین ضررهای رنگ کردن مو در این دوران را بررسی کنیم.

خطرات و عوارض رنگ مو در بارداری

همه‌ ما می‌دانیم رنگ کردن موها کاری بسیار هیجان انگیز و لذت بخش است! اما اگر باردار هستید بهتر است در ۳ ماه اول بارداری از هیچ رنگ مویی چه شیمیایی و چه گیاهی استفاده نکنید. هر چند رنگ مو در ماه های آخر بارداری نیز همچنان می‌تواند خطراتی داشته باشد. این خطرات و عوارض عبارتند از:

  • احتمال نقص جنین
  • احتمال نارسایی ژنتیکی
  • احتمال ابتلا به رماتیسم و افزایش آن
  • احتمال ایجاد سرطان در جنین و مادر

رنگ کردن موها به دلیل تماس رنگ شیمیایی با پوست کف سر، در دوران بارداری، و همچنین به دلیل کاهش سطح ایمنی بدن مادر، باعث ایجاد خطر و آسیب در این دوران حساس می‌شود. به علاوه تنفس بوی مضر رنگ مو و اکسیدان مخصوصا در یک فضای بسته، تاثیر منفی بر رشد جنین خواهد داشت.
اما اگر به هر دلیلی علاقه مند به رنگ کردن موها در دوران بارداری هستید، ۳ ماه دوم را برای انجام این کار انتخاب کنید و ترجیحا به جای رنگ کردن کل موها، از مش یا هایلایت استفاده کنید و رنگ‌ موهای فاقد آمونیاک را انتخاب کنید.
روش مش و هایلایت به دلیل تماس کمتر رنگ مو با پوست سر آسیب کمتری دارد و به طور تقریبی روش قابل اعتمادتری خواهد بود.

روش جایگزین رنگ مو در بارداری

چند روش جایگزین رنگ مو در بارداری

روش‌هایی که در ادامه خواهیم گفت، روش‌های جایگزین رنگ مو هستند که برخی در بارداری بی خطر و برخی خطرناک هستند.

از رنگ‌های گیاهی در بارداری استفاده کنید!

این روش جزو بی خطرترین روش‌هاست که موهای شما را درخشان و پرپشت می‌کند. رنگ‌های گیاهی برخلاف رنگ‌های شیمیایی باعث حالت تهوع یا بیماری نمی‌شوند.

  • از حنا در بارداری استفاده کنید
    حنا علاوه بر اینکه به موهای شما رنگ خواهد داد، باعث تقویت موهای شما نیز خواهد شد و کاملا روش بی خطری‌ است. اگر برای استفاده از پودر حنا مردد هستید (در برخی موارد ممکن است حاوی مواد شیمیایی باشند)، از برگ حنا استفاده کنید.
    روش استفاده از حنا: برگ‌های حنا را درون کاسه‌ای آهنی پر از آب قرار دهید و بگذارید یک شب درون آب بماند. پس از گذشت یک شب، این ترکیب را به خوبی در مخلوط کن، مخلوط کنید. سپس با استفاده از یک قلم‌مو، مخلوط را بر روی موهای خود بکشید. (برای نتیجه‌‌ی بهتر می‌توانید از عصاره‌ی تخم مرغ، برگ چای و حتی پودر قهوه استفاده کنید.)
  • رنگ کردن مو با گل بابونه
    ترکیب ۵ واحد گل بابونه و ۵ واحد گل ریواس و ۳ لیوان آب، موهای شما را طلایی می‌کند! موارد گفته شده را به مدت ۲۰ دقیقه با حرارت ملایم بجوشانید و سپس آن را صاف کنید. مواد را روی موها بریزید و به آرامی ماساژ دهید.

ریمل مو به جای رنگ کردن مو در بارداری

ریمل مو یک روش رنگ موی موقت است که شکل آن همانند ریمل چشم است. با این تفاوت که ریمل مو رنگ بندی بسیار زیادی دارد و شما به راحتی می‌توانید رنگ مورد علاقه‌تان را انتخاب کنید. این روش جایگزین رنگ مو در بارداری بی خطر و البته موقت است. سر ریمل را مانند برس به دسته‌های کوچک مو بکشید و بگذارید تا رنگ خشک شود. این رنگ با شستشو به راحتی پاک می‌شود.

استفاده از اسپری رنگ مو در بارداری بی خطر است؟

شاید شما در حین استفاده از اسپری‌ رنگ مو، از آن بر پوست کف سر اسپری نکنید و فقط ساقه‌ی موها را رنگ کنید، اما باید بدانید که اسپری‌ها با تولید بو و بخارات شیمیایی و استنشاق آن توسط مادر، می‌توانند سلامت جنین را به خطر بیندازند. بنابراین استفاده از اسپری مو در باردای اصلا توصیه نمی‌شود.

مصرف شامپو رنگ در بارداری مجاز است؟

همانطور که از نام این محصول پیداست، شامپو رنگ شامپویی است که باعث تغییر رنگ مو می‌شود. شما با ماساژ شامپو بر روی مو به مدت ۵ الی ۱۰ دقیقه می‌توانید رنگ موهایتان را عوض کنید. این محصول در رنگ بندی‌های متنوعی در بازار موجود است. اما فقط چند روز دوام دارد و به همین دلیل برای دسته بندی، بین روش‌های دائم و نیمه دائم قرار می‌گیرد.
هرچند این شامپوها برای پوشاندن موهای سفید بسیار عملکرد خوبی دارند، اما به دلیل تماس آن با کف سر، به خانم‌های باردار اصلا توصیه نمی‌شوند؛ چون حاوی مواد شیمیایی هستند و ممکن است سلامت جنین را به خطر بیندازند.

روش جایگزین رنگ مو در بارداری

مراقبت‌های لازم برای رنگ مو در دوران بارداری

هر چند طبق گفته‌ی پزشکان رنگ کردن مو در کل دوران بارداری، مخصوصا ۳ ماه اول، به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود، اما هنوز هم بانوانی هستند که بر انجام این کار اصرار دارند.
بنابراین رعایت نکات زیر تا حدی به کم کردن ضررهای رنگ شیمیایی کمک می‌کند:

  • از گذاشتن رنگ به مدت طولانی بر روی سر جدا خوداداری کنید.
  • در اتاق یا مکانی با تهویه‌ی هوای مناسب بمانید.
  • حتما از دستکش پلاستیکی برای تماس کمتر پوست با رنگ مو استفاده کنید.
  • از رنگ‌های با کیفیت استفاده کنید. محتویات و مواد تشکیل دهنده‌ی رنگ را با دقت بخوانید. بسته بندی با درج کلمه ی safe را انتخاب کنید.
  • رنگ را فقط بر ساقه‌ی مو بمالید.
  • در پایان کف سر و موها را به خوبی بشویید.

سخن آخر

همانطور که چندین بار تاکید کردیم بهتر است در تمام مدت بارداری به ویژه ۳ ماه اول به هیچ عنوان از رنگ مو حتی گیاهی استفاده نکنید! (در طول مدت بارداری، بدن بانوان ممکن است به همه چیز واکنش و حساسیت نشان دهد.) اما پس از گذشت ۳ ماه اول بارداری می توانید از روش جایگزین رنگ مو در بارداری مثل رنگ های گیاهی یا ریمل مو بهره ببرید. استفاده از رنگ‌های طبیعی مانند حنا انتخاب مناسب‌تری خواهد بود. شما می‌توانید درباره رنگ کردن مو در دوران شیردهی نیز در بیا بی‌بی اطلاعات کسب کنید. مادر شدن اتفاقی بسیار زیبا و عاشقانه است که نیاز به از خود گذشتگی بالایی دارد! پس بهتر است تا اتمام زمان بارداری صبور باشید!

اگر تجربه، نظر یا پیشنهادی در این زمینه دارید، فراموش نکنید که آن را با ما و خوانندگان این مطلب در میان بگذارید.

نگهداری شیر مادر؛ بهترین روش‌ ها برای مراقبت طولانی مدت از شیر مادر

نگهداری شیر مادر
اگر به عنوان یک مادر شیرده، به هر دلیلی، مجبور به شیردهی غیر مستقیم به نوزادتان هستید، باید شرایط نگهداری صحیح از شیر را بدانید و خرابی احتمالی آن را به موقع تشخیص دهید.

 

نگهداری شیر مادر

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – گاهی امکان شیر دادن مستقیم به نوزاد وجود ندارد؛ مثلا کودک نارس است و امکان مکیدن سینه مادر را ندارد. شاغل بودن مادر نیز موقعیت دیگری است که امکان ارتباط دائم مادر و نوزاد را کاهش می‌دهد. در این بین لازم است علاوه بر پرداختن به روش‌های افزایش شیر مادر به روش‌های نگهداری از آن نیز توجه شود؛ چرا که مزیت‌های تغذیه با شیر مادر بی‌شمار بوده و همواره تلاش بر استفاده از شیر مادر به جای شیر خشک است. در این مواقع لازم است مادر هر ۳ ساعت یک بار هر دو پستان خود را بدوشد و شیر دوشیده شده را به درستی نگهداری کند.در این مطلب روش‌های نگهداری شیر مادر و نکات ضروری در این مورد آورده شده‌است.


برای دسترسی سریع به مطلب مورد نظرتان از فهرست موضوعی زیر استفاده کنید.

۱. ظروف مناسب برای نگهداری شیر مادر
۲. نگهداری شیر مادر در یخچال و فریزر
۳. گرم کردن شیر فریز شده
۴. نگهداری از شیر مادر در فلاسک
۵. روش تشخیص شیر فاسد شده 

۶. سوالات متداول‌


 ظروف مناسب برای نگهداری شیر مادر

  • همواره ظروف شیشه‌ای در اولویت قرار دارند؛ زیرا مواد مغذی شیر نظیر پروتئین‌ها را جذب نمی‌کنند و به راحتی تمیز می‌شوند.
  • کیسه‌های پلاستیکی مخصوص ذخیره شیر مادر گزینه‌ دیگری است که می‌توانید از آن استفاده کنید. اما دقت داشته باشید که زمان نگهداری باید کمتر از ۷۲ ساعت باشد.‌
  • همچنین می‌توانید پک کاملی شامل یک کیسه خنک‌کننده، یک شیردوش و ظرف‌های نگهداری خریداری کنید.
  • هرگز از کیسه‌های پلاستیکی معمولی استفاده نکنید، چرا که ممکن است در زمان یخ زدن، پاره شده و پلاستیک وارد شیر مادر شود.
  • برای جلوگیری از نفوذ هوا، سرپوش و درب ظرف باید کاملا محکم باشد.
  • حجم ظرف برای فریز کردن شیر باید ۶۰ تا ۱۲۰ میلی‌لیتر باشد.
  • با در نظر گرفتن حجم اضافی برای یخ زدن، یک چهارم از ظرف نگهداری شیر را خالی نگهدارید.
  • روی ظروف نگهداری شیر تاریخ بزنید. در این حالت شیر‌هایی که زودتر دوشیده شده‌اند زودتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر شیر را به مهدکودک می‌فرستید حتما روی آن نام کودک را نیز بنویسید.

نگهداری شیر مادر

نگهداری شیر مادر در یخچال و فریزر

بعد از دوشیدن شیر مادر، آن را به سرعت در یخچال و یا بسته‌های محتوی یخ قرار دهید. در صورتی که شیر مادر در دمای اتاق نگهداری شود، خیلی سریع فاسد می‌شود. شیر مادر هم مانند شیر گاو در صورت فاسد شدن، بوی بدی گرفته و ترش می‌شود. اگرچه نگهداری شیر مادر در فریزر می‌تواند کیفیت شیر را برای چند هفته حفظ کند، اما توصیه می‌شود که با رعایت موارد زیر، این زمان را بیش از حد طولانی نکنید.

  • اگر برای مدت زمان طولانی می‌خواهید شیر مادر را درون فریزر نگهداری کنید، از کیسه‌های مخصوصی که مختص نگهدرای در فریزر هستند استفاده کنید. در این صورت کیفیت شیر مادر در فریزر پایین نمی‌آید.
  • حتما قبل از قرار دادن شیر مادر در فریزر، تاریخ آن روز را بر روی بسته شیر بنویسید.
  • شیر را در انتهای فریزر قرار دهید تا احتمال فاسد شدن آن بر اثر نوسانات دمایی کمتر شود.
  • شیری که قبلا یک بار یخ‌زدایی شده را می‌توان به مدت یک روز در یخچال نگهداری کرد؛ اما هرگز نباید آن‌ را دوباره منجمد و استفاده کرد.
  • به مواد دیگری که در یخچال و در مجاورت شیر قرار دارند، توجه کنید. آیا درب آن‌ها به اندازه‌ کافی محکم است؟ این کار مانع از نفوذ بوی مواد غذایی به شیر می‌شود.
  • قابلیت نگهداری شیر مادر در یخچال، ۲۴ تا ۴۸ ساعت است؛ بنابراین اگر بخواهید تنها برای یک یا دو روز از شیر مادر استفاده کنید، می‌توانید آن را درون یخچال قراردهید.
  • قابلیت ماندگاری شیر دوشیده شده در کنار کیسه یخ تا ۲۴ ساعت است.
  • شیر دوشیده شده در دمای ۴ درجه سانتی‌گراد تا چهار روز قابل نگهداری است.

بیشتر بدانید: افزایش کیفیت شیر مادر با ۱۰ روش علمی


گرم کردن شیر فریز شده

برای اینکه این کار به درستی انجام شود، به کمی زمان نیاز دارید. نکات لازم در این رابطه در زیر آورده شده‌است.

  • لازم است شب قبل از استفاده، شیر فریز شده را در یخچال قرار دهید تا به تدریج به حالت مایع برگردد. توجه کنید که شیر یخ زده را مستقیما در دمای اتاق قرار ندهید.
  • شیر یخ‌زدایی شده را به مدت ۲۰ دقیقه در یک کاسه آب گرم بگذارید. همچنین می‌توانید آن را زیر شیر آب سرد گرفته و به تدریج آب را کمی گرم کنید.
  • شیر داخل بطری را هم بزنید تا حرارت به‌طور یکنواخت توزیع شده و به حالت اول برگردد.
  • در گرم کردن شیر، زیاده‌روی نکنید. پوست زبان نوزاد بسیار حساس است و تحمل گرمای زیاد را ندارد. به علاوه با گرم کردن بیش از حد، برخی از مواد مغذی شیر از بین خواهد رفت.
  • برای گرم کردن شیر، هرگز از مایکروویو یا حرارت مستقیم اجاق گاز استفاده نکنید. علاوه بر اینکه توازن حرارتی مایکروویو یکنواخت نیست، ممکن است سریعا شیر را سوزانده و کیفیت آن را نیز به سرعت کاهش‌ دهد.

نکته: شیر ذوب شده در یخچال را می‌توان در هوای اتاق (۱۵ – ۲۵ درجه سانتی‌گراد) به مدت ۴ ساعت نگهداری کرد؛ یعنی اگر کودک بار اول همه شیر را نخورد، تا ۴ ساعت بعد هم می‌توان به دفعات از این شیر استفاده کرد.

نگهداری شیر مادر

نگهداری از شیر مادر در فلاسک

اگر می‌خواهید شیر فریزر شده مادر را با خود حمل کرده و در طول مسافرت از آن استفاده کنید، باید پس از خروج شیر مادر از فریزر آن را درون کیسه یا فلاسک پر از یخ قرار دهید. برای این منظور باید تمام اطراف ظرف محتوی شیر مادر با کیسه‌های یخ محافظت شود. با استفاده از این روش می‌توان شیر مادر را حدود ۱۲ ساعت بدون فاسد شدن در خارج از فریزر نگهداری کرد.


بیشتر بدانید: افزایش شیر مادر با روش های طبیعی، غذا و دارو


روش تشخیص شیر فاسد شده

ظاهر شیر – در دوران شیردهی عوامل مختلفی باعث تغئیرات محسوس در رنگ و بافت شیر می‌شوند. ممکن است شیرتان در این دوران، سفید، صورتی، زرد، سبز و یا حتی قهوه‌ای شود. وجود بافت خامه‌ای و متراکم در شیر مادر نیز کاملا طبیعی است. کافی است که شیر را به آرامی تکان داده تا شیر مخلوط شده و بافت یکدستی ایجاد شود؛ بنابراین دقت داشته باشید که از ظاهر شیر مادر نمی‌توان در مورد تازگی یا فاسد بودن آن قضاوت کرد.
بوی شیر – این مورد کمک زیادی به شما می‌کند. شیر ترش شده و فاسد مادر، دقیقا همان بوی شیر ترش شده‌ گاو را می‌دهد که تشخیص آن بسیار آسان است. البته در مورد بو، استشمام بویی شبیه فلز یا صابون هم نباید شما را نگران کند. گاهی شیر دوشیده شده‌ای که در شیشه نگهداری می‌شود، به مرور زمان، مزه و بویی شبیه فلز یا صابون می‌گیرد. دقت داشته باشید که این مورد هم دلیل بر فساد شیر نیست و اکثر نوزادان هم متوجه آن نمی‌شوند و حساسیتی در این مورد ندارند؛ اما اگر کودک شما این شیر را نمی‌خورد، قبل از نگهداری آن، شیر را به مدت ۴ تا ۵ دقیقه حرارت داده تا دمای آن به ۸۲.۲ درجه سانتی‌گراد برسد. سپس شیر را سرد کرده و در یخچال یا فریزر نگهداری کنید.
در مجموع اگر شیری که دوشیده‌اید، به مدت سه ساعت بیرون از یخچال و یا سه روز داخل یخچال قرار داشته، حتما پیش از مصرف، به دقت آن را بو کرده تا مطمئن شوید که بوی تازگی می‌دهد.

سوالات متداول‌

  • آیا شیر دادن به نوزاد با این روش باعث عدم رشد کافی می‌شود؟ خیر؛ تغذیه نوزاد با شیر فریزشده تاثیر چندانی بر رشد او ندارد.
  • آیا استفاده از شیر فریز‌شده خطر مسمومیت نوزاد را افزایش می‌دهد؟ بله؛ در صورت رعایت نکردن نکات لازم و همچنین طولانی شدن مدت نگهداری این ریسک وجود دارد.
  • آیا شیر دادن به روش مستقیم دارای مزایای خاصی است؟ بله؛ همیشه توصیه می‌شود در صورت امکان به روش مستقیم به نوزاد شیر داده شود؛ چراکه در این صورت سینه مادر از سلامت بهتری برخوردار شده و خط عفونت و سفت شدن بافت سینه کاهش می‌یابد.

سخن آخر

توجه داشته باشید که کیفیت شیر مادر به سرعت تغییر می‌کند. پس اگر مجبور به نگهداری آن هستید، ضمن کوتاه کردن زمان نگهداری، تمامی نکات بهداشتی و سرعت عمل را رعایت کنید. همچنین حتی المقدور تنها در شرایطی که واقعا امکان شیردهی مستقیم مادر وجود ندارد، از شیر فریز شده استفاده کنید. لطفا اگر شما یا اطرافیان‌تان تجربه‌ای در این زمینه دارید، آن را با ما و دیگر کاربران در قسمت ارسال نظر در میان بگذارید.