عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری در کودکان به عنوان یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریایی در دستگاه ادراری شناخته می‌شه. این نوع عفونت در سیستم ادراری کودکان، شامل کلیه‌ها، مثانه، لوله ادراری و سایر بخش‌های مرتبط است.

عفونت ادراری معمولاً ناشی از ورود و تکثیر باکتری‌ها در دستگاه ادراریه. عامل اصلی عفونت ادراری در بیشتر موارد، باکتری اشریشیا کولی (Escherichia coli) بوده که در مجرای ادراری وارد می‌شه و عفونت رو ایجاد می‌کنه. این باکتری نسبت به محیط اسیدی دستگاه ادراری حساسه و با ورود به این منطقه، تکثیر و عفونت رو ایجاد می‌کنه.

این مطلب رو هم مطالعه کنین: عفونت ادراری در کودکان و دلایل آن.

علت‌ عفونت ادراری در بچه‌ها

عفونت ادراری در کودکان معمولاً به علت وجود باکتری‌ها در ناحیه ادراری به وجود می‌آد. این باکتری‌ها معمولاً از راه ادرار به دستگاه ادراری وارد و در آنجا به عفونت منجر می‌شن. عوامل زیر می‌تونن علل عفونت ادراری در کودکان باشن:

  1. عدم رعایت بهداشت: عدم رعایت بهداشت شخصی در ناحیه تناسلی می‌تونه باعث ورود باکتری‌ها به دستگاه ادراری بشه. کودکان باید آموزش داده بِشَن که هنگام استحمام و پاکسازی ناحیه تناسلی بهداشت شخصی رو رعایت کنن.
  2. عوامل محیطی: استفاده از حمام‌های عمومی یا توالت‌های آلوده می‌تونه باعث ورود باکتری‌ها به ناحیه ادراری بشه. در محیط‌های عمومی، رعایت بهداشت و استفاده از مواد ضد عفونی کننده نیز حائز اهمیته.
  3.  تخلیه ناقص ادرار: وقتی کودک به طور کامل ادرار خود رو خالی نکنه، باکتری‌ها می‌تونن در دستگاه ادراری باقی مونده و عفونت رو تشکیل بِدَن. این می‌تونه به علت عوامل مختلفی از جمله نقص در دستگاه ادراری باشه.
  4. ضعف سیستم ایمنی: کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارن، بیشتر در معرض عفونت‌های ادراری قرار می‌گیرن. این شامل کودکانیه که به تازگی بیماری خاصی رو تجربه کردن یا دارای بیماری‌های مزمنی مانند دیابت یا بیماری‌های ایمنی هستن.

ممکنه هر کودک به علت ترکیبی از عوامل فوق یا عوامل دیگر به عفونت ادراری مبتلا بشه. در صورت بروز هرگونه علامت یا عفونت مشکوک در کودکان، مراجعه به پزشک برای تشخیص و درمان مناسب الزامیه.

علائم عفونت ادراری کودکان.

علائم عفونت ادراری کودکان

عفونت ادراری در کودکان ممکنه با علائم و نشانه‌های زیر همراه باشه:

  1. تغییرات در رفتار ادراری: ممکنه کودک ادرار بیشتر یا کمتر از معمول داشته باشه. همچنین، در برخی موارد، ممکنه کودک به صورت دفع‌های کوچک و مکرر ادرار کنه.
  2. سوزش و درد: ممکنه کودک در زمان ادرار کردن، احساس سوزش و درد داشته باشه. معمولاً این درد در منطقه پایین شکم یا در ناحیه ادراری احساس می‌شه.
  3. تغییر در رنگ ادرار: ممکنه ادرار رنگ تیره‌تر یا حتی خونریزی داشته باشه. این تغییرات می‌تونن نشانه وجود عفونت باکتریایی در دستگاه ادراری باشن.
  4. بوی نامطبوع ادرار: ممکنه عفونت ادراری باعث بوی نامطبوع و ناخوشایندی در ادرار بشه.
  5. تب: در بعضی موارد، عفونت ادراری می‌تونه با تب همراه باشه.
  6. خستگی و ضعف: در بعضی موارد، ممکنه کودک با عفونت ادراری، خستگی و ضعف عمومی رو تجربه کنه. این می‌تونه به دلیل تأثیر عفونت بر سیستم بدنی و ایجاد تنش و ناراحتی باشه.

در صورتی که کودک شما علائمی مشابه عفونت ادراری نشون می‌ده، توصیه می‌شه به پزشک مراجعه کرده و تشخیص و درمان مناسب رو دریافت کنین. پزشک با بررسی علائم، انجام آزمایشات لازم و بررسی تاریخچه پزشکی کودک، داروهای مناسب رو تجویز می‌کنه.

درمان عفونت ادراری کودک.

روش‌های درمان عفونت ادراری فرزند

درمان عفونت ادراری در کودکان معمولاً شامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و تغییرات در رژیم غذایی و آب ‌نوشیدن می‌شه. در ادامه، روش‌های درمان عفونت ادراری کودک رو توضیح می‌دیم:

  1. آنتی‌بیوتیک‌ها: پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک مناسب رو برای درمان عفونت ادراری کودک تجویز می‌کنه. نوع آنتی‌بیوتیک و مدت مصرف آن بستگی به سن کودک، نوع و شدت عفونت داره. مهمه که آنتی‌بیوتیک رو به طور کامل و به موقع مصرف کنین.
  2. آب ‌نوشیدن فراوان: مصرف آب و مایعات بیشتر به کودک کمک می‌کنه تا ادرار بیشتری داشته باشه و باکتری‌ها رو از دستگاه ادراری خارج کنه. میوه‌ها و سبزیجات آب‌دار نیز می‌تونن مفید باشن. مطمئن بشین که کودک به میزان کافی آب می‌نوشه.
  3. تخلیه کامل ادرار: تشویق کودک به تخلیه کامل ادرار، راهی برای جلوگیری از باقی‌ماندن باکتری‌ها در دستگاه ادراریه. کودک باید به طور منظم و مکرر مثانه خود رو تخلیه کنه.
  4. بهداشت شخصی: آموزش به کودک در مورد بهداشت شخصی مناسب، از جمله پاکسازی صحیح ناحیه تناسلی و استفاده از توالت بهداشتی، می‌تونه به کاهش خطر عفونت ادراری کمک کنه.
  5. کاهش درد: در صورتی که کودک دچار درد و سوزشه، می‌تونین از تسکین دهنده‌ها موضعی استفاده کنین. اما قبل از استفاده، بهتره با پزشک مشورت کنین.

در صورت بروز علائم عفونت ادراری کودک، به پزشک مراجعه کنین. پزشک با توجه به شدت و نوع عفونت، سن کودک و سایر عوامل، راهنمایی درمانی مناسب رو ارائه میده.

منبع:
medicalpark.com.tr

عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری کودک

عفونت ادراری در کودکان به عنوان یکی از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریایی در دستگاه ادراری شناخته می‌شه. این نوع عفونت در سیستم ادراری کودکان، شامل کلیه‌ها، مثانه، لوله ادراری و سایر بخش‌های مرتبط است.

عفونت ادراری معمولاً ناشی از ورود و تکثیر باکتری‌ها در دستگاه ادراریه. عامل اصلی عفونت ادراری در بیشتر موارد، باکتری اشریشیا کولی (Escherichia coli) بوده که در مجرای ادراری وارد می‌شه و عفونت رو ایجاد می‌کنه. این باکتری نسبت به محیط اسیدی دستگاه ادراری حساسه و با ورود به این منطقه، تکثیر و عفونت رو ایجاد می‌کنه.

این مطلب رو هم مطالعه کنین: عفونت ادراری در کودکان و دلایل آن.

علت‌ عفونت ادراری در بچه‌ها

عفونت ادراری در کودکان معمولاً به علت وجود باکتری‌ها در ناحیه ادراری به وجود می‌آد. این باکتری‌ها معمولاً از راه ادرار به دستگاه ادراری وارد و در آنجا به عفونت منجر می‌شن. عوامل زیر می‌تونن علل عفونت ادراری در کودکان باشن:

  1. عدم رعایت بهداشت: عدم رعایت بهداشت شخصی در ناحیه تناسلی می‌تونه باعث ورود باکتری‌ها به دستگاه ادراری بشه. کودکان باید آموزش داده بِشَن که هنگام استحمام و پاکسازی ناحیه تناسلی بهداشت شخصی رو رعایت کنن.
  2. عوامل محیطی: استفاده از حمام‌های عمومی یا توالت‌های آلوده می‌تونه باعث ورود باکتری‌ها به ناحیه ادراری بشه. در محیط‌های عمومی، رعایت بهداشت و استفاده از مواد ضد عفونی کننده نیز حائز اهمیته.
  3.  تخلیه ناقص ادرار: وقتی کودک به طور کامل ادرار خود رو خالی نکنه، باکتری‌ها می‌تونن در دستگاه ادراری باقی مونده و عفونت رو تشکیل بِدَن. این می‌تونه به علت عوامل مختلفی از جمله نقص در دستگاه ادراری باشه.
  4. ضعف سیستم ایمنی: کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارن، بیشتر در معرض عفونت‌های ادراری قرار می‌گیرن. این شامل کودکانیه که به تازگی بیماری خاصی رو تجربه کردن یا دارای بیماری‌های مزمنی مانند دیابت یا بیماری‌های ایمنی هستن.

ممکنه هر کودک به علت ترکیبی از عوامل فوق یا عوامل دیگر به عفونت ادراری مبتلا بشه. در صورت بروز هرگونه علامت یا عفونت مشکوک در کودکان، مراجعه به پزشک برای تشخیص و درمان مناسب الزامیه.

علائم عفونت ادراری کودکان.

علائم عفونت ادراری کودکان

عفونت ادراری در کودکان ممکنه با علائم و نشانه‌های زیر همراه باشه:

  1. تغییرات در رفتار ادراری: ممکنه کودک ادرار بیشتر یا کمتر از معمول داشته باشه. همچنین، در برخی موارد، ممکنه کودک به صورت دفع‌های کوچک و مکرر ادرار کنه.
  2. سوزش و درد: ممکنه کودک در زمان ادرار کردن، احساس سوزش و درد داشته باشه. معمولاً این درد در منطقه پایین شکم یا در ناحیه ادراری احساس می‌شه.
  3. تغییر در رنگ ادرار: ممکنه ادرار رنگ تیره‌تر یا حتی خونریزی داشته باشه. این تغییرات می‌تونن نشانه وجود عفونت باکتریایی در دستگاه ادراری باشن.
  4. بوی نامطبوع ادرار: ممکنه عفونت ادراری باعث بوی نامطبوع و ناخوشایندی در ادرار بشه.
  5. تب: در بعضی موارد، عفونت ادراری می‌تونه با تب همراه باشه.
  6. خستگی و ضعف: در بعضی موارد، ممکنه کودک با عفونت ادراری، خستگی و ضعف عمومی رو تجربه کنه. این می‌تونه به دلیل تأثیر عفونت بر سیستم بدنی و ایجاد تنش و ناراحتی باشه.

در صورتی که کودک شما علائمی مشابه عفونت ادراری نشون می‌ده، توصیه می‌شه به پزشک مراجعه کرده و تشخیص و درمان مناسب رو دریافت کنین. پزشک با بررسی علائم، انجام آزمایشات لازم و بررسی تاریخچه پزشکی کودک، داروهای مناسب رو تجویز می‌کنه.

درمان عفونت ادراری کودک.

روش‌های درمان عفونت ادراری فرزند

درمان عفونت ادراری در کودکان معمولاً شامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و تغییرات در رژیم غذایی و آب ‌نوشیدن می‌شه. در ادامه، روش‌های درمان عفونت ادراری کودک رو توضیح می‌دیم:

  1. آنتی‌بیوتیک‌ها: پزشک معمولاً آنتی‌بیوتیک مناسب رو برای درمان عفونت ادراری کودک تجویز می‌کنه. نوع آنتی‌بیوتیک و مدت مصرف آن بستگی به سن کودک، نوع و شدت عفونت داره. مهمه که آنتی‌بیوتیک رو به طور کامل و به موقع مصرف کنین.
  2. آب ‌نوشیدن فراوان: مصرف آب و مایعات بیشتر به کودک کمک می‌کنه تا ادرار بیشتری داشته باشه و باکتری‌ها رو از دستگاه ادراری خارج کنه. میوه‌ها و سبزیجات آب‌دار نیز می‌تونن مفید باشن. مطمئن بشین که کودک به میزان کافی آب می‌نوشه.
  3. تخلیه کامل ادرار: تشویق کودک به تخلیه کامل ادرار، راهی برای جلوگیری از باقی‌ماندن باکتری‌ها در دستگاه ادراریه. کودک باید به طور منظم و مکرر مثانه خود رو تخلیه کنه.
  4. بهداشت شخصی: آموزش به کودک در مورد بهداشت شخصی مناسب، از جمله پاکسازی صحیح ناحیه تناسلی و استفاده از توالت بهداشتی، می‌تونه به کاهش خطر عفونت ادراری کمک کنه.
  5. کاهش درد: در صورتی که کودک دچار درد و سوزشه، می‌تونین از تسکین دهنده‌ها موضعی استفاده کنین. اما قبل از استفاده، بهتره با پزشک مشورت کنین.

در صورت بروز علائم عفونت ادراری کودک، به پزشک مراجعه کنین. پزشک با توجه به شدت و نوع عفونت، سن کودک و سایر عوامل، راهنمایی درمانی مناسب رو ارائه میده.

منبع:
medicalpark.com.tr

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟
کیست بارتولن نوعی کیست واژینال است که در دو طرف دهانه ورودی واژن ظاهر می‌شود. وقتی ورودی یکی از این غدد مسدود شود، مخاط و ترشحات به داخل غدد بازگشته و توده‌ای به وجود می آید که نتیجه آن کیست بارتولن است.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

کیست بارتولون زمانی روی می‌دهد که غدد بارتولن در واژن مسدود می‌شوند. این انسداد توده‌ای ایجاد کرده که موقع راه رفتن، نشستن یا رابطه جنسی دردناک و آزاردهنده خواهد بود. کیست‌های بارتولن به مرور زمان خودبه‌خود خوب می‌شوند. اما در صورت ایجاد عفونت، برای درمان باید به پزشک مراجعه کنید. در ادامه با ما همراه باشید تا بیشتر با کیست بارتولن و نشانه‌ها و علایم این بیماری آشنا شوید.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

کیست بارتولن چیست؟

کیست بارتولن (Bartholin cyst) نوعی کیست واژینال است که در دو طرف دهانه ورودی واژن (لب‌های واژینال) ایجاد می‌شود. نام این کیست از روی خود غدد بارتولن برداشته شده که دو غده کوچک هستند که مایع مخاطی برای کمک به روان‌سازی واژن تولید می‌کنند. لابیا و غدد بارتولن بخشی از آلت تناسلی زنانه محسوب می‌شوند.

وقتی ورودی یکی از این غدد مسدود شود مخاط و ترشحات به داخل غدد بازگشته و توده‌ای ایجاد می‌شود که نتیجه آن چیزی به‌جز ایجاد کیست بارتولن نخواهد بود. معمولا کیست بارتولن یکی از همین دو غده بارتولن را درگیر می‌کند. بعضی کیست‌های بارتولن کوچک هستند و دردی ندارند. اما اگر در صورت عفونی شدن امکان تشکیل آبسه وجود دارد. کیست‌های بارتولن عفونی دردناک شده و نیازمند درمان و مداخله پزشکی هستند.

کیست بارتولن چه شکلی است؟

کیست‌های بارتولن شبیه توده‌های گرد کوچکی هستند که زیر پوست لب‌های واژن (لابیا) ظاهر می‌شوند و اغلب اوقات درد ندارند. عفونت باعث قرمز، ملتهب و حساس شدن کیست‌ها می‌شود. بعضی کیست‌ها هم مثل تاول متورم شده و انگار پر از مایع یا چرک هستند.

این کیست‌ها می‌توانند به اندازه یک نخود کوچک باشند یا به اندازه یک توپ گلف بزرگ شوند. ظاهر شدن این توده‌ها روی لابیا باعث می‌شود که یک سمت لابیا بزرگ‌تر یا کج به‌نظر برسد.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

علل کیست بارتولن

هنوز علل کیست بارتولن مشخص نیست، اما به‌طورکلی برخی علل شایع ابتلا به اآن عبارتند از:

  • آسیب، تحریک یا رشد اضافی پوست در اطراف واژن
  • بیماری کلامیدیا که بیماری تناسلی شبیه سوزاک است
  • بیماری سوزاک یا سایر عفونت‌های مقا ربتی
  • عفونت‌های باکتریایی مثل اشریشیا کلی (Escherichia)

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

نشانه‌های کیست بارتولن

بیشتر آبسه‌های بارتولن کوچک هستند و علایم دیگری به‌جز تحریک جزیی ایجاد نمی‌کنند. اما نشانه‌های رایج این توده‌ها معمولا بعد از عفونت باکتریایی ظاهر می‌شوند که عبارتند از:

  • درد و ناراحتی حین رابطه جنسی، راه رفتن، نشستن یا حین استفاده از تامپون یا خشک کردن واژن بعد از دستشویی
  • تورم و حساسیت در ناحیه اندام جنسی
  • تب و لرز
  • قرمزی
  • ترشح از کیست‌ها
  • بزرگ شدن کیست‌ها

احتمال سرایت کیست بارتولن

کیست‌های بارتولن غیرعفونی که خود به خود درمان می‌شوند مسری نیستند و از طریق تماس پوستی منتقل نخواهند شد. اما در رابطه با آبسه‌هایی که عفونی می‌شوند احتمال سرایت وجود دارد. به عبارتی کیست‌های بارتولن عفونی مسری هستند که از طریق عفونت‌های مقاربتی منتقل می‌شوند.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

تشخیص و آزمایش

پزشک برای تشخیص کیست بارتولن با معاینه بدنی بیمار، اندازه کیست‌ها را بررسی می‌کند و به‌دنبال علایم عفونت می‌گردد. اگر کیست‌ها ترشح داشته باشند پزشک باید نمونه ترشحات را برای وجود بیماری‌های مقاربتی یا سایر عفونت‌های باکتریایی به آزمایشگاه بدهد.

برای تشخیص کیست بارتولن در زنان بالای 40 سال از آزمایش بیوپسی یا نمونه‌برداری استفاده می شود. در طول آزمایش پزشک نمونه کوچکی از بافت آبسه را برداشته و زیر میکروسکوپ بررسی می‌کند. اگر احتمال سرطانی بودن آبسه باشد پزشک باید با عمل جراحی کیست غده بارتولن را بردارد. هرچندکه سرطان غدد بارتولن بسیار نادر است اما در خانم‌های بالای 60 سال شیوع بیشتری دارد.

درمان کیست بارتولن

درمان بیماری کیست بارتولن به علایم و نشانه‌های این بیماری بستگی دارد. در کیست‌های کوچک بدون درد که ظاهرا عفونی هم نیستند نیازی به درمان نخواهد بود و کیست‌ها بعد از مدتی خود به خود برطرف می‌شوند. قرص مسکن هم تاثیرگذار است.

اما اگر علایم همچنان به قوت خود باقی بمانند یا کیست‌ها بزرگ‌تر شوند، احتمال عفونت زیاد می‌شود. در موارد شدیدتر بیماری شاید لازم باشد که آبسه‌ها با عمل جراحی تخلیه شوند. انواع روش‌های درمان کیست بارتولن عبارتند از:

نشستن در تشت آب (Sitz baths)

در این روش بیمار باید روزی چند بار به‌مدت چند روز در تشت آب گرم (نه آب داغ) بشیند. بخار آب باعث راحتی و بهبودی می‌شود. به‌علاوه اینکه کمک می‌کند کیست عفونی باز شده و چرک آن خالی شود.

آنتی بیوتیک

اگر کسیت‌های بارتولن عفونی شوند یا نتایج آزمایش حاکی از ابتلای فرد به عفونت مقاربتی باشند، پزشک دستور مصرف آنتی بیوتیک را تجویز می‌کند.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

تخلیه کیست از طریق جراحی

پزشک در مواردی که کیست بزرگ و عفونی می‌شود برای تخلیه از عمل جراحی کمک می‌گیرد. برای این کار لوله کوچکی به‌ اسم کاتتر را چند هفته داخل کیست می‌گذارند تا تمام ترشحات عفونی داخل کیست تخلیه شوند.

کیسه سازی (Marsupialization)

در این روش کیست را با عمل جراحی باز کرده و تخلیه می‌کنند. بعد جراح لبه‌های دیواره کیست را به شکل کیسه یا جیب سر بازی بخیه می‌زند تا ترشحات امکان تخلیه داشته باشند. این روش به‌خصوص برای کیست‌های بارتولن عودکننده مناسب است.

برداشتن غدد بارتولن

در موارد بسیار نادر که درمان جواب نمی‌دهد، تنها راه چاره برداشتن غدد بارتولن است که جراح متخصص با عمل جراحی این کار را انجام می‌دهد.

هیچ‌وقت اقدام به تخلیه یا فشار دادن کیست‌ها نکنید چرا که با این کار احتمال عفونی شدن کیست را بیشتر می‌کنید و علایم‌تان تشدید می‌شوند.

درمان کیست بارتولن باید مستقیما زیر نظر پزشک متخصص باشد. حتی برای درمان کیست‌های غیرعفونی در خانه هم بهتر است ابتدا با پزشک متخصص مشورت کنید.

آیا کیست‌های بارتولن خطرناک هستند؟

معمولا کیست بارتولن کوچک و غیرعفونی علایم و نشانه‌ای ندارد. اما اگر کیست بزرگ شود بیمار احساس می‌کند که نوده‌ای نزدیک واژن درآمده است. در بیشتر موارد، کیست‌های بارتولن درد ندارند.

خطرناک بودن کیست‌ها بارتولن به اندازه کیست، دردناک بودن و عفونی شدن آن‌ها بستگی دارد. افزون براینکه، باید احتمال عود آبسه‌ها و روش‌های مختلف تشخیص را هم درنظر بگیرید تا بهترین روش درمانی را انجام دهید. موارد شدید عفونت کیست بارتولن طی چند روز شدت پیدا می‌کنند و آنوقت است که کیست‌های بارتولن خطرناک می‌شوند. این آبسه‌ها معمولا فقط روی یک طرف اندام جنسی ایجاد می‌شوند. اگر توده دردناک اطراف واژن، 2 تا 3 روز بعد رعایت و مراقبت بهتر نشود، باید حتما به متخصص مراجعه کنید.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

پیشگیری

تا به امروز علل اصلی بیشتر کیست‌های بارتولن مشخص نیست بنابراین پیشگیری از ابتلای به این کیست‌ها هم معمولا امکان‌پذیر نخواهد بود. اما با رعایت بهداشت و انجام اقدامات پیشگیرانه می‌توان ریسک ابتلا به این کیست‌ها را پایین آورد؛ مثلا برای پیشگیری از ابتلا به کیست‌های ناشی از عفونت‌های مقاربتی بهترین کار استفاده از کاندوم حین رابطه جنسی است.

سوالات متداول

آیا کیست‌های بارتولن خود به خود خوب می‌شوند؟

معمولا این کیست‌ها با نشستن در تشت آب گرم تخلیه شده و خشک می‌شوند.

کیست بارتولن تا چند روز باقی می‌ماند؟

طول مدت ماندگاری این کیست‌ها بسته به اندازه و احتمال عفونی شدن کیست‌ها فرق می‌کند. معمولا کیست‌ها طی دو سه هفته به‌صورت کامل خوب می‌شوند. پزشک بعد از معاینه می‌تواند مدت زمان ماندگاری علایم بیماری را تخمین بزند.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

بعد از باز شدن کیست چه چیزی از آن خارج می‌شود؟

کیست بارتولن از چرک، مخاط، باکتری، خون یا مایعات دیگری تشکیل شده است. مایعی که بعد از باز شدن یا ترکیدن آبسه خارج می‌شود غلیظ و به رنگ زرد روشن متمایل به قهوه‌ای یا قرمز است. کیست‌های بارتولن عفونی بعد از سرباز کردن بوی بدی دارند.

آیا می‌توانم کیست بارتولین را بیرون بیاورم؟

به‌هیچ وجه خودتان با دست یا اجسام نوک تیزی مثل سوزن اقدام به فشار دادن یا بازکردن کیست نکنید. با این کار نه تنها به خودتان آسیب می‌رسانید بلکه باعث انتقال و انتشار عفونت می‌شوید.

ممکن است کیست بارتولن عود کند؟

بله، در برخی خانم‌ها شاهد عود و بازگشت کیست‌های بارتولن هستیم. علت عود نامعلوم است.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

اختلال هورمونی علت بروز کیست بارتولن است؟

تغییرات هورمونی و برهم خوردن تعادل هورمونی در دوران پریودی باعث خشکی واژن و علایم دیگری می‌شوند. البته هنوز مشخص نیست که اختلال هورمونی می‌تواند علت بروز کیست بارتولن باشد.

اندومتریوز باعث ایجاد کیست بارتولن می‌شود؟

اندومتریوز علت کیست‌های بارتولن نیست.

استرس می‌تواند باعث کیست بارتولن شود؟

هنوز مشخص نیست که استرس عامل ایجاد کیست‌های بارتولن است یا خیر. عفونت‌های باکتریایی، عفونت‌های مقاربتی یا زخم ناحیه واژن از علل اصلی ایجاد کیست‌های بارتولن محسوب می‌شوند.

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

کلام آخر

کیست بارتولن به‌خاطر انسداد غدد بارتولن در ناحیه اندام جنسی ایجاد می‌شود. کیست‌های بارتولن معمولا خطرناک نیستند و کیست‌های معمولی طی چند روز برطرف می‌شوند و علایم خاصی ندارند. اما عدم رعایت بهداشت ناحیه جنسی ممکن است باعث عفونت شود. برای درمان کیست‌های بارتولن عفونی باید به پزشک مراجعه کرد. برای مشاوره به کلینیک بیا نی نی سر بزنید. 

آیا کیست بارتولن خطرناک است؟

بهترین راه برای پیشگیری از ابتلا به آبسه بارتولن رعایت بهداشت ناحیه جنسی، خشک و تمیز نگه داشتن آن و استفاده از کاندوم حین رابطه جنسی است.

جراحی انحراف بینی، تمام چیزهایی که باید بدانید!

جراحی انحراف بینی
جراحی انحراف بینی نوعی عمل جراحی درمانی برای رفع انحراف تیغه بینی است. تیغه بینی درواقع غضروفی است که دو سوراخ بینی را از هم جدا می‌کند و معمولا باید در وسط بینی قرار بگیرد. اما در عده‌ای تیغه در وسط قرار ندارد و باعث شده که یکی از دو سوراخ بینی بزرگ‌تر از دیگری بشود.

جراحی انحراف بینی

جراحی انحراف بینی یا سپتوپلاستی نوعی عمل جراحی درمانی برای رفع انحراف تیغه بینی (deviated septum) است. تیغه بینی درواقع غضروفی در وسط بینی است که دو سوراخ بینی را از هم جدا می‌کند. عدم تقارن شدید سوراخ‌های بینی را انحراف بینی می‌گویند که باعث اختلال تنفسی می‌شود. انحراف بینی پدیده نسبتا شایعی است که نزدیک به 80 درصد افراد را درگیر می‌کند.

اگر شدت انحراف زیاد باشد تا حدی که تاثیر منفی روی کیفیت زندگی بگذارد چاره‌ای به‌غیر از جراحی انحراف بینی باقی نمی‌ماند. در ادامه با ما همراه باشید تا با عمل جراحی انحراف بینی، دلایل انحراف بینی، عوارض و مزایای این عمل بیشتر آشنا شوید.

جراحی انحراف بینی

آنچه در ادامه می‌خوانید:

انحراف بینی چیست؟

علایم انحراف بینی

عمل جراحی انحراف بینی

خطرات جراحی انحراف بینی

مزایای عمل جراحی انحراف بینی

کلام آخر

انحراف بینی چیست؟

بینی با دیواره غضروفی به‌نام سپتوم به دو قسمت تقسیم می‌شود که دقیقا باید در وسط قرار گرفته باشد. اما گاهی این دیواره نازک بین دو سوراخ بینی جابجا شده و به یک سمت بیشتر از سمت دیگر کشیده می‌شود. این اختلال را انحراف بینی می‌گویند که باعث می‌شود یکی از سوراخ‌های بینی از دیگری بزگ‌تر شود.

انحراف بینی شدید باعث ایجاد مشکلات تنفسی، عفونت یا عدم تخلیه بینی می‌شود.

انحراف بینی ممکن است خفیف باشد یا شدید. در حالت شدید فرد دچار مشکلات تنفسی، عفونت یا عدم تخلیه بینی می‌شود. در چنین مواردی عمل جراحی انحراف بینی تنها راه‌حل ممکن است. البته پیش از هر اقدامی حتما باید با متخصص مشورت کنید.

علل انحراف بینی

زمانی که تیغه بینی جدا کننده مجرای راست و چپ به یک سمت منحرف و کج می‌شود، انحراف سپتوم روی می‌دهد. از دلایل انحراف تیغه بینی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

جراحی انحراف بینی

ژنتیک

گاهی اوقات فرد از همان ابتدا با مشکل انحراف بینی متولد می‌شود که از پدر یا مادرش به ارث برده است.

آسیب دیدگی

آسیب دیدگی فیزیکی ناشی از برخورد جسم سنگین یا ضربه به بینی از دیگر علل انحراف بینی محسوب می‌شود که تیغه بینی را از جای اصلی خود جابه‌جا می‌کند. تصادف اتومبیل، بازی‌های خشن، کشتی، ورزش‌های تماسی یا حتی ضربه حین زایمان از موارد آسیب‌دیدگی سپتوم بینی هستند.

افزایش سن و پیری

بالا رفتن سن و پیری روی ساختار بینی تاثیر می‌گذارد و انحراف تیغه بینی کم‌کم بدتر می‌شود.

علایم انحراف بینی

افراد زیادی هستند که نمی‌دانند انحراف بینی دارند چرا که هیچ علایم و نشانه‌ای در فرد نیست. انحراف بینی باعث مسدود شدن یک یا هردو سوراخ بینی و سخت‌ نفس کشیدن می‌شود. در مجموع نشانه‌های زیر را می‌توان دلیل بر وجود انحراف بینی دانست:

  • مسدود شدن مجاری سینوس‌ها و شدت گرفتن سینوزیت
  • خروپف
  • گرفتگی بینی
  • کاهش حس بویایی
  • خشکی و خون‌ریزی بینی
  • درد در صورت و سر
  • سوزش گلو
  • عفونت مکرر گوش
  • ترشحات خلطی در پشت حلق و گلو
  • تو دماغی شدن صدا
  • اختلال در تنفس

جراحی انحراف بینی

تشخیص انحراف بینی

معمولا پزشک با یک معاینه ساده می‌تواند انحراف بینی را تشخیص دهد. اما در مواردی که علایم چندان مشخص نباشند پزشک برای تشخیص انحراف بینی، دستور سی‌تی‌اسکن و اندوسکوپ را تجویز می‌کند.

مراحل عمل جراحی انحراف بینی

سپتوپلاستی عملی است برای رفع انحراف تیغه بینی و درمان اختلال تنفسی ناشی از آن که تغییرات محسوسی در ظاهر بینی ایجاد نمی‌کند چرا که عمل زیبایی نیست و هدف آن صرفا بهبود تنفس و جابجا کردن تیغه بینی است.

این عمل سرپایی و معمولا با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. در مواردی هم ممکن است بسته به شرایط بیمار و صلاحدید جراح، نیاز به بیهوشی عمومی باشد. جراح برش‌هایی را روی یک سمت بینی ایجاد می‌کند تا به تیغه بینی برسد.

بعد از رسیدن به سپتوم، غشای نازک روی تیغه را بلند کرده و استخوان و غضروف تیغه را به جای اصلی جابه‌جا می‌کند. در مواردی جراح قسمتی از غضروف یا استخوان را برداشته یا تغییری در شکل آن‌ها ایجاد می‌کند.

جراح بعد از اصلاح سپتوم، مخاط را دوباره روی تیغه می‌گذارد. و در نهایت بخیه جذب‌ شونده می‌زند. گاهی برای محافظت از تیغه بینی، پزشک از اسپلینت‌های سیلیکونی داخل سوراخ بینی استفاده می‌کند تا از خون‌ریزی احتمالی جلوگیری شود.

سپتوپلاستی عملی است برای رفع انحراف تیغه بینی و درمان اختلال تنفسی ناشی از آن.

معمولا نیازی به بستری شدن نیست و بیمار همان روز عمل مرخص می‌شود. اسپلینت‌ها را هم یک یا نهایتا دو هفته بعد عمل خارج می‌کنند. حتما پیش از هر اقدامی درباره نوع روش انتخابی با جراح و متخصص معتبری مشورت کنید.

می‌توانید سری هم به کلینیک بیا نی نی بزنید و نظرات بیمارانی که سپتوپلاستی انجام داده‌اند را بخوانید.

جراحی انحراف بینی

خطرات جراحی انحراف بینی

سپتوپلاستی مثل هر عمل جراحی دیگری، خطرات خاص خودش را دارد مثل حساسیت به داروی بیهوشی، عفونت یا خون‌ریزی. سایر خطرات سپتوپلاستی عبارتند از:

  • تغییر در ظاهر بینی
  • از بین نرفتن انسداد بینی
  • سوراخ شدن تیغه بینی
  • کاهش حس بویایی
  • لخته خون داخل بینی
  • بی‌حسی موقتی در لثه‌های بالایی یا دندان‌ها

مزایای عمل جراحی انحراف بینی

سپتوپلاستی تنها راهکار برای اصلاح انحراف سپتوم بینی در افرادی است که از اختلال تنفس رنج می‌برند. کج بودن تیغه بینی مشکلات زیادی برای فرد ایجاد می‌کند مثلا فرد نمی‌تواند با بینی نفس بکشد و مجبور است از دهان برای تنفس استفاده کند. از مزایای عمل سپتوپلاستی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بهبود حس بویایی
  • رفع اختلال تنفسی و بهبود تنفس
  • کاهش عفونت سینوس‌ها
  • افزایش کیفیت خواب فرد

عوارض احتمالی عمل انحراف بینی

خوشبختانه سپتوپلاستی عوارض جدی و خطرناکی ندارد. اما حتی ساده‌ترین عمل‌های جراحی را هم باید متخصص و جراح ماهر انجام دهد تا از عوارض احتمالی در امان بمانید.

درد، ورم، و کبودی از جمله عوارض موقتی عمل جراحی انحراف بینی هستند که در فاصله چند روز بعد برطرف می‌شوند.

هزینه عمل

هزینه این عمل به عوامل مختلفی مثل تخصص و مهارت جراح، کلینیک جراحی، نوع عمل، امکانات بیمارستان، هزینه پزشک بیهوشی، داروهای بعد عمل، و وضعیت بیمار بستگی دارد.

جراحی انحراف بینی

خوشبختانه سپتوپلاستی عمل درمانی است و زیر پوشش بیمه تکمیلی قرار دارد. برای مقایسه قیمت عمل می‌توانید سری به کلینیک بیا نی نی بزنید.

مراقبت‌های بعد عمل

برای جلوگیری از عوارض احتمالی بعد عمل مثل خون‌ریزی، باید مراقبت‌های بعد عمل را رعایت کنید. مثلا نحوه خوابیدن بعد این عمل بسیار مهم است. حین خوابیدن سرتان را بالاتر از گردن قرار دهید. در ادامه چند راهکار مراقبتی ساده بعد از عمل بینی را باهم بخوانیم:

  • انجام فعالیت‌های فیزیکی شدید ممنوع است.
  • فین کردن ممنوع است.
  • از فرو بردن شی خارجی به داخل بینی پرهیز کنید.
  • بهتر است لباس‌های جلوباز بپوشید. پوشیدن لباس‌های با یقه بسته و تنگ ممکن است روی بینی کشیده شود و به بینی آسیب بزند.

سپتورینوپلاستی

گاهی افراد همزمان با عمل جراحی انحراف بینی، عمل زیبایی هم انجام می‌دهند که به آن سپتورینوپلاستی می‌گویند که ترکیب سپتوپلاستی و رینوپلاستی (عمل زیبایی بینی) است.

سپتورینوپلاستی عمل جراحی بینی شایعی است که همزمان مزایای عمل انحراف بینی مثل بهبود کیفیت خواب، بهبود تنفس، کاهش عفونت سینوسی، و بهبود حس بویایی و مزایای عمل زیبایی بینی را دارد. از مزایای سپتورینوپلاستی می‌توان به درمان خروپف، رفع گرفتگی ظاهری بینی، بهبود ظاهر بینی کج، و زیبایی ظاهری بینی اشاره کرد.

سوالات متداول

عمل جراحی انحراف بینی چقدر طول می‌کشد؟

بسته به وضعیت بیمار و شدت انحراف، عمل حدودا 30 تا 90 دقیقه طول می‌کشد.

آیا سپتوپلاستی درد زیادی دارد؟

حین عمل معمولا به‌خاطر بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی بیمار دردی حس نمی‌کند اما بعد از عمل که اثر بی‌حسی از بین می‌رود، احتمالا کمی احساس درد خواهید کرد که طبیعی است. با دستور پزشک می‌توانید مسکن مصرف کنید.

جراحی انحراف بینی

بهترین سن برای جراحی انحراف تیغه بینی چه سنی است؟

اگر مشکل تنفسی حاد نباشد بهتر است تا پایان دوره رشد صفحات بینی صبر کنید و بعد برای عمل اقدام نمایید.

مزایای جراحی انحراف بینی چیست؟

بهبود کیفیت خواب، رفع انسداد بینی و باز شدن راه هوایی بینی از مزایای این عمل هستند.

آیا جایگزینی برای عمل جراحی انحراف بینی وجود دارد؟

تنها راه چاره برای اصلاح انحراف بینی، سپتوپلاستی است.

جراحی انحراف بینی

کلام آخر

سپتوپلاستی نوعی عمل جراحی درمانی برای برطرف کردن کجی سپتوم بینی و اصلاح مشکلات ناشی از این انحراف است که معمولا به‌صورت سرپایی توسط جراح انجام می‌شود. خوشبختانه سپتوپلاستی عوارض جدی ندارد و باعث بهبود کیفیت خواب، بهبود تنفس و ارتقای کیفیت زندگی فرد می‌شود.

عوامل شیوع عفونت های قارچی در استخر

عفونت های مربوط به واژن عوامل مختلفی دارد که یکی از این عوامل مربوط به استخرها می باشد. رطوبت موجود در استخرها خود یکی از عوامل ایجاد عفونت واژن است و از طرفی استخر حاوی کلر می باشد که این عامل باعث از بین بردن حساسیت باسیل نگهدارنده واژن می شود و احتمال ابتلا به عفونت قارچی را تشدید می کند.
از این رو توصیه می شود برای شنا کردن به استخرهایی مراجعه کنید که از سلامت آب آنها مطمئن باشید. همچنین بعد از بیرون آمدن از آب استخر باید خود را کاملا خشک کنید و هرگز از حوله نمدار استفاده نکنید.
روی مایوی خیس هرگز لباس نپوشید زیرا رطوبت یکی از عوامل اصلی ایجاد عفونت می باشد. 
بعد از اتمام شنا توصیه می شود لباس مایو را با محلول های شست و شو شسته و در زیر نور آفتاب خشک کنید و توصیه می شود حتی بعد از خشک شدن آن را اتو کنید.
آب آلوده استخر و عفونت واژن زنان
در آب های آلوده انگل هایی وجود دارند که باعث ایجاد عفونت می شوند. در آب استخر های آلوده و وان ها این انگل ها حضور بیشتری دارند. به خصوص انگلی به نام تریکومونا که در این نوع آب ها فراوان یافت می شود می تواند باعث ایجاد عفونت شود. انگل ها در جاهای مرطوب تا 24 ساعت زنده می مانند و می توانند به بدن افراد وارد شوند. 
در استخر های عمومی به ویژه هنگام سفر باید بیش از پیش مراقب باشید. همچنین هنگام مسافرت و استفاده از توالت های عمومی بین راهی به دلیل اینکه بسیاری از این اماکن به آب تصفیه شده دسترسی ندارند باید بیشتر دقت کنید.
ابتلا به عفونت های انگلی معمولا بدون نشانه هستند اما با این حال شایع ترین علامت آنها به صورت ترشحات زرد رنگ مایل به سبز می باشد که همراه با خارش هستند. از این رو اگر با چنین علائمی مواجه شدید فورا به متخصص زنان مراجعه کنید.
کلر موجود در استخرها احتمال ابتلا به عفونت را بیشتر می کند
زنان در فصل تابستان به علت استفاده از استخرها بیشتر دچار عفونت واژن می شوند و به گفته متخصصان زنان و زایمان علت مراجعه آنها بیشتر عفونت دستگاه تناسلی است. 
کلر موجود در استخر ها باعث تحریک پوست شده و احتمال عفونت واژن را در خانم هایی که از استخر ها استفاده می کنند بیشتر می کند.
انتقال بیماری های مقاربتی از طریق استخر به ندرت صورت می گیرد اما خانم ها باید در هنگام استفاده از استخر نکات بهداشتی را بیشتر از مردان رعایت کنند.
استفاده از استخر در زمان قاعدگی احتمال انتقال بیماری های عفونی را بیشتر می کند و زنان نباید در این دوران از استخر استفاده کنند.
استفاده از کلر زیاد در آب استخر ها می تواند اثرات مخربی روی پوست افراد و به ویژه پوست خانم ها داشته باشد. 
پیشگیری از ابتلا به عفونت واژن در استخر
زنانی که مبتلا به عفونت واژن هستند می توانند آب استخر را آلوده کنند. به همین دلیل نیز برخی از خانم ها بعد از شنا در استخر دچار مشکلات عفونت دستگاه تناسلی می شوند.
توصیه می شود برای پیشگیری از ابتلا به عفونت واژن قبل از ورود به استخر از سلامت جسمانی خود اطمینان حاصل کنید و تحت معاینه قرار بگیرید. با رعایت این نکته در صورت داشتن عفونت تحت درمان قرار خواهید گرفت و از ابتلای احتمالی افراد دیگر نیز جلوگیری خواهید کرد.
حتی اگر تحت درمان کامل قرار گرفتید و عفونت به کلی برطرف شد باز هم باید بعد از بیرون آمدن از استخر نکات بهداشتی لازم را رعایت کنید و بعد از دوش گرفتن بدن خود را کامل خشک کنید. حتی بهتر است کمی زودتر از استخر خارج شوید تا فرصت کافی داشته باشید که در معرض جریان هوا قرار بگیرید. زیرا محیط مرطوب بدن نیز مانند سایر محیط های مرطوب شرایط مطلوبی برای رشد میکروب ها و قارچ ها را فراهم می کند و زمینه ابتلا به بیماری های عفونی را فراهم می کند.
علاوه بر رعایت نکاتی که ذکر شد توصیه می شود از پوشیدن لباس های تنگ و چسبان نیز خودداری کنید. زیرا این گونه لباس ها از عبور جریان هوا جلوگیری می کند و اجازه تهویه را نمی دهد و شرایط را برای رشد قارچ ها و میکروب ها فراهم می کند.
 

عفونت‌های مجاری ادراری در کودکان نوپا

عفونت‌های مجاری ادراری در کودکان نوپا

عفونت‌های مجاری ادراری در کودکان نوپا

عفونت مجاری ادراری (UTI) عفونت در هر قسمتی از سیستم ادراری است که شامل کلیه ها، حالب‌ها و مثانه بوده به وجود می‌آید. در حالی که احتمالاً در مورد بزرگسالان مبتلا به عفونت ادراری شنیده‌اید کودکان از جمله کودکان نوپا و نوزادان نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند. این عفونت‌ها نیاز به مراقبت‌های پزشکی و داروهای تجویزی دارند اما خبر خوب این است که درمان آنها بسیار آسان است.
 

عفونت‌های مجاری ادراری در کودکان نوپا به چه علت به وجود می‌آیند؟

UTI ها اغلب توسط باکتری‌های معمولی که در روده یافت می‌شوند ایجاد می‌شوند. در حالی که دستگاه ادراری به طور معمول با باکتری‌هایی که در تماس است مقابله می‌کند و گاهی اوقات باکتری‌ها باعث عفونی می‌شوند. در نوزادان و کودکان نوپا گاهی اوقات باکتری‌ها از مدفوع به مثانه منتقل می‌شوند. عفونت همچنین می‌تواند نشانه‌ای از مشکل در ساختار مجاری ادراری باشد. اگر سابقه خانوادگی عفونت ادراری دارید کودک نوپای شما بیشتر مستعد ابتلا به آن است.

عفونت‌های مجاری ادراری در کودکان نوپا چه نشانه‌‌هایی دارد؟

علائم و نشانه‌های عفونت ادراری در کودکان نوپا ممکن است متفاوت از بزرگسالان باشد به خصوص اگر هنوز قادر به بیان شفاهی خود نیستند. گاهی اوقات هیچ علامتی وجود ندارد به خصوص اگر کودک نوپا کمتر از 2 سال سن داشته باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که تب بدون علت شایع ترین علامت عفونت ادراری در کودکان از بدو تولد تا 2 سال است. سایر علائم عفونت ادراری در کودکان می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

– ادرار کدر، تیره، خونی یا بوی بد
– اسهال یا استفراغ
– تب
– تحریک پذیری یا سرگردانی
– کمبود اشتها
– کمردرد یا شکم درد
– درد یا سوزش با ادرار
– حوادث ادراری (در کودکان نوپا که قبلاً تحت آموزش ناهنجاری قرار گرفته اند)

دختران بیشتر از پسران مستعد ابتلا به عفونت ادراری هستند زیرا مجرای ادراری آنها کوتاه‌تر و نزدیک به مقعد است. پسرانی که ختنه نشده‌اند نیز بیشتر از پسران ختنه شده دچار عفونت ادراری می‌شوند.

با کودکی که دچار عفونت ادراری شده چی‌کار کنیم؟

درمان اصلی عفونت ادراری آنتی بیوتیک است که باکتری‌های عامل عفونت را از بین می برد. اگر کودک درد قابل توجهی را تجربه می‌کند ممکن است دارویی که مخاط مجاری ادراری را بی حس می‌کند نیز تجویز شود. این مهم است که فرزند شما آنتی بیوتیک‌ها را برای مدتی که پزشک تجویز کرده است مصرف کند. در حین مصرف آنتی بیوتیک‌ها مطمئن شوید که کودک شما مایعات زیادی می‌نوشد اما از مصرف کافئین خودداری کنید. پس از چند روز یا بعد از دوره دارو پزشک ممکن است بخواهد تجزیه و تحلیل ادرار را تکرار کند تا مطمئن شود عفونت از بین رفته است. بستری شدن می‌تواند نظارت دقیق و داروها و درمان مناسب را تضمین کند به ویژه اگر کودک دچار کم آبی بدن باشد و مشکوک به عفونت کلیه باشد یا تصور شود که عفونت گسترش یافته است.
 

از عفونت ادراری در کودکان چطور جلوگیری کنیم؟

برای کودکان نوپا تعویض مداوم پوشک می‌تواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را کاهش دهد زیرا گسترش باکتری‌هایی را که می‌توانند در ایجاد عفونت نقش داشته باشند محدود می‌کند. پوشیدن لباس زیر نخی و اجتناب از حمام کردن با کف نیز می‌تواند به کاهش رشد و تحریک باکتری‌ها کمک کند. همچنین مهم است که به کودکان اطلاع دهید وقتی دستشویی دارند آن را نگه ندارند. وقتی ادرار به مدت طولانی در مثانه بماند محیطی مناسب برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌کند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر پزشک دوره کامل آنتی بیوتیک را تجویز کرده د و کودک نوپا هنوز عفونت دارد با پزشک خود تماس بگیرید. آنها ممکن است بخواهند ادرار را مجددا آزمایش کرده و یا آزمایش‌های دیگری انجام دهند. در حالی که عفونت ادراری می‌تواند دردناک باشد تشخیص و درمان سریع به تسکین علائم کمک می‌کند. معمولاً پس از شروع مصرف آنتی بیوتیک علائم طی دو تا سه روز کاهش می‌یابد.

منبع: www.verywellfamily.com

قی کردن چشم نوزادان، درمان

قی کردن چشم نوزادان، درمان
هیچ چیز بهتر از خیره شدن عاشقانه به چشم‌های بسته کودک نیست. اما اگر وقتی به چشم‌های او نگاه می‌کنید، ببینید که ترشحات غلیظ و چسبناکی دارد، چه؟ ما به شما کمک می‌کنیم درباره ترشحات چشمی و قی کردن چشم نوزاد، اطلاعات خوبی به دست بیاورید.

قی کردن چشم نوزادان، درمان

هیچ چیز بهتر از خیره شدن عاشقانه به چشم‌های بسته کودک نیست. اما اگر وقتی به چشم‌های او نگاه می‌کنید، ببینید که ترشحات غلیظ و چسبناکی دارد، چه؟ ما به شما کمک می‌کنیم درباره ترشحات چشمی و قی کردن چشم نوزاد، اطلاعات خوبی به دست بیاورید.

وضعیت نرمال چیست؟
اول از همه نفس بکشید، چون ترشحات چسبناک چشم در نوزادان، بسیار شایع است. اگر قسمت سفید چشم کودک (صلبیه) شفاف است و در آن قرمزی وجود ندارد، اما ترشح هست، به احتمال زیاد مجرای اشک مسدود شده است.
از هر 5 نوزاد، 1 یک نفر با مجاری اشکی متولد می‌شود که به طور کامل رشد نکرده است.
انسداد معمولا در یک چشم است، اما می‌تواند در هر دو باشد و اغلب خود به خود برطرف می‌شود.
کمپرس گرم می‌تواند راه درمان موثری باشد، اما اگر مدت زیادی طول بکشد، ممکن است نیاز به جراحی وجود داشته باشد.

علت‌های قی کردن چشم نوزادان
در ادامه با علت‌های قی کردن چشم نوزادان آشنا می‌شوید.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
1- ورم ملتحمه
برای نوزادان کمتر از 2 ماه، ابتلا به عفونت‌های ویروسی معمول نیست، اما گاهی اوقات گرفتگی مجرای اشک آن‌ها می‌تواند منجر به عفونتی مانند ورم ملتحمه شود.

برای نوزادان کمتر از 2 ماه، ابتلا به عفونت‌های ویروسی معمول نیست، اما گاهی اوقات گرفتگی مجرای اشک آن‌ها می‌تواند منجر به عفونتی مانند ورم ملتحمه شود.

این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که التهاب لایه نازک بافت (ملتحمه) که صلبیه را می‌پوشاند وجود داشته باشد.
علائم مشابه چشم‌های چسبناک و آب‌ریزش است، اما در ورم ملتحمه، تورم، حساسیت و قرمزی ناحیه چشم بیشتر است و سفیدی چشم، صورتی یا قرمز خواهد بود.
پلک کودک ممکن است قرمز و چسبنده باشد، بخارد و ترشحات زرد به خود بگیرد. همچنین، چشم‌ها ممکن است بیش از حد معمول آبکی باشند.
عفونت اغلب از یک چشم شروع می‌شود و به چشم دیگر سرایت می‌کند.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
2- ورم ملتحمه شیمیایی
ورم ملتحمه شیمیایی، زمانی اتفاق می‌افتد که قطره‌ها و پمادهای چشمی که معمولا در نوزادان در بدو تولد برای کمک به جلوگیری از عفونت استفاده می‌شوند، باعث تحریک شوند.
علائم آن به صورت قرمزی خفیف چشم و مقداری پف در پلک‌ها ظاهر می‌شود.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
3- افتالمیا
این اتفاق نادر است، اما چشم‌های قرمز، دردناک و خارش همراه با پلک‌های متورم و ترشح چرک می‌تواند در نوزادان به معنی «افتالمیا» باشد.

«افتالمیا» یک عفونت باکتریایی است که در صورت عبور نوزاد از کانال زایمانی آلوده به کلامیدیا در حین زایمان اتفاق می‌افتد.

«افتالمیا» یک عفونت باکتریایی است که در صورت عبور نوزاد از کانال زایمانی آلوده به کلامیدیا در حین زایمان اتفاق می‌افتد.
علائم معمولا بین 5 تا 12روز پس از تولد ظاهر می‌شوند. در میان نوزادان مبتلا به آن، نیمی از آن‌ها در سایر نواحی بدن خود هم دچار عفونت هستند.

کی به پزشک مراجعه کنیم؟
در این شرایط به پزشک مراجعه کنید:

  • اگر کودک تب دارد.
  • اگر نمی‌تواند چشم‌های خود را باز کند.
  • اگر ناحیه برای لمس حساس و پوست اطراف چشم قرمز است.
  • اگر ترشحات چشمی زیاد است.

این علائم ممکن است نشانه‌های عفونت باکتریایی صلبیه باشد.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
درمان قی کردن چشم نوزادان
پزشکان معمولا برای درمان، رویکرد انتظار و مشاهده را توصیه می‌کنند، چون این مشکل اغلب خود به خود برطرف می‌شود. همچنین می‌توانید یک کمپرس گرم روی چشم آزاردهنده بگذارید.

در ورم ملتحمه شیمیایی، علائم معمولا فقط بین یک تا سه روز پس از تولد باقی می‌مانند، بنابراین نیازی به درمان نیست.

اگر مجرای اشک همچنان مسدود است و ترشحات چشمی تا اولین تولد نوزاد ادامه دارد، باید به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید. او ممکن است شما را به یک متخصص چشم کودکان ارجاع دهد، چون ممکن است نیاز به جراحی وجود داشته باشد.

برای درمان ورم ملتحمه ناشی از مسدود شدن مجرای اشک، ماساژ ملایم گرم را با دست تمیز خود بین چشم و ناحیه بینی کودک امتحان کنید.
در ورم ملتحمه شیمیایی، علائم معمولا فقط بین یک تا سه روز پس از تولد باقی می‌مانند، بنابراین نیازی به درمان نیست.
اگر علائمی وجود داشته باشد، پزشکان معمولا آن را با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی درمان می‌کنند.

قی کردن چشم نوزادان، درمان
پرسش و پاسخ درباره قی کردن چشم نوزادان
سئوال مخاطب بیا نی نی: پسر سه ماهه‌ای دارم که حدود یک ماهه چشماش قی می‌زنه. پماد اریترومایسین و قطره جنتامایسین هم استفاده کردم، چند روز خوب میشه دوباره می‌زنه. چشماش رو هم ماساژ میدم، ولی فایده نداره. چیکار کنم؟

پاسخ دکتر قاسم شمس الدینی، متخصص اطفال:
عفونت و قی کردن چشم در نوزادان تقریبا امر شایعی است. به دلیل اینکه مجرای اشکی نوزاد کاملا باز نشده این مشکل پیش می‌آید.
شما اگر قطره برای چشم نوزاد استفاده می‌کنید بعد از بهبود این حالت باز هم تا 4، 5 روز قطره را ادامه دهید، اما اگر 4 بار در شبانه روز آن را استفاده می‌کردید این تعداد را نصف کنید و روزی دو بار استفاده کنید.
احتمالا با این کار این مساله بهبود پیدا می‌کند با این حال اگر بعد از چند مدت باز هم بهبودی حاصل نشد، به پزشک متخصص چشم مراجعه کنید چون در موارد کمی نیاز به این وجود دارد که با عمل جراحی کوچکی مجرای اشک نوزاد باز شود.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

هشدار به خانم هایی که بدون پیش بند ظرف میشورند!

هشدار به خانم هایی که بدون پیش بند ظرف میشورند!

بیا نی نی/ شستن ظرف و ظروف یکی از متداول ترین کارهای خانم های خانه دار است. بسیاری از خانم ها هنگام شستن ظروف از پیش بند استفاده نمی کنند و پس از ظرف شستن مشاهده می کنند که لباسشان خیس شده است.
کارشناسان طب سنتی همواره توصیه می کنند که حتما هنگام شستشوی ظروف از پیش بند استفاده نمایید زیرا نبستن پیش بند و خیس شدن شکم بعد از شستشوی ظروف با عوارضی برای خانم ها همراه است که  به بیان این عوارض پرداخته ایم.
عوارض نبستن پیش بند هنگام ظرف شستن
اگر هنگام شستن ظروف شکمتان خیس می شود، ممکن است دچار عوارض زیر شوید:


سرد شدن رحم
سردی رحم یکی از مسائلی است که به علل مختلف می تواند در زنان به وجود بیاید. طب سنتی معتقد است خیس شدن شکم، باعث سرد شدن رحِم می شود. رحم وظیفه تصفیه خون و نگهداری جنین را به عهده دارد و اگر این عضو از حالت مزاجی طبیعی خود خارج شود، عملکرد طبیعی آن دچار اختلال شده و زمینه ساز بسیاری از بیماری ها می گردد.

نازایی
همانطور که گفتیم خیس شدن شکم، باعث سرد شدن رحِم می شود و سردی رحم رابطه تنگاتنگی با مساله بارداری و بچه دار شدن دارد، سردی رحم می تواند موجب عدم بارداری یا نازائی شود.
سردی بیش از حد رحم موجب تنگ شدن رگ های خونرسان اطراف رحم و دشوار شدن رسیدن اسپرم در اثر تنگی لوله به رحم می شود و به همین دلیل می تواند موجب ناباروری گردد.

مستعد شدن رحم برای انواع کیست
بر اساس توصیه های طب سنتی باید رحم و تخمدان را گرم نگه داشت زیرا رطوبت پذیری و سرد شدن رحم باعث پیری زودرس رحم می شود و همین امر به یائسگی زودرس، کیست و فیبروم می انجامد.
غلبه سردی بر تخمدان سبب می شود که تخمدان نتواند به کار طبیعی خود ادامه دهد و این کار موجب بروز مشکل در کار تخمدان گردد. یکی از نتایج سردی تخمدان ها ، کیست تخمدان می باشد.

قارچ و عفونت
نبستن پیش بند موجب سردی رحم و به دنبال آن افزایش احتمال ابتلا به قارچ می شود. عفونت قارچی باعث سوزش، ترشحات و خارش شدید واژن و لابیا، بافت هایی که در دهانه واژن قرار دارند، می شود.

علائم سردی رحم چیست؟
حالت تهوع
لکه بینی مکرر
درد زیر دل
قاعدگی زودهنگام
بوی مشمئز کننده رحم
ترشح سفید و پنیرکی در رحم
ادرار سفید رنگ
بروز کیست های پلی کیستیک خوشه ای در رحم
پهلو درد

تیرکشیدگی در کشاله ران
ورم تخمدان
خارج شدن باد از جلو رحم
بالا رفتن میزان پرولاکتین خون
ادرار زیاد، بالا رفتن کراتین و دفع پروتئین
درد زیر دل پس از رابطه جنسی
درد پشت سر
بوی بد دهان
عدم تمایل به رابطه جنسی

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود
کم کاری تیروئید، تنبلی تخمدان و مشکل تخمک گذاری دارم، آیا این بیماری ها باعث ناباروری می شود؟ آیا با درمان کم کاری تیروئید مشکل تخمک‌گذاری برطرف می شود؟

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود

سوال مخاطب بیا نی نی: دو ساله ازدواج کردم. ۲۶ سالمه و همسرم ۳۳ساله هستن. یک سال جلوگیری با کاندوم داشتم، بعد از هفت ماه به دکتر زنان مراجعه کردم برای بارداری و گفتن رحمم زخمه و عفونت داره که شش ماه با کرم و شیاف درمان کردم، کاملا بهبود نیافت و لیزر کردن دکتر و از دی ماه ۹۳ بهم اجازه دادن برای بارداری اقدام کنم، ولی بعد از شش ماه حامله نشدم تا دو ماه پیش دکتر زنان رو عوض کردم و فهمیدم کم کاری تیروئید دارم. الان دارم قرص لووکسین و متفورمین می خورم و مشکل تخمک گذاری هم دارم ولی پریودهام منظم است. همسرم هم کم کاری نطفه دارد. آیا با درمان تیروئیدم مشکل تخمک گذاری برطرف می شود؟

پاسخ دکتر مریم سید جعفری، متخصص زنان و زایمان:
کم کاری تیروئید نمی تواند دلیل نازایی باشد، اما درمان آن در مراحل بعدی برای حفظ سلامت جنین ضروری است. برای مشکل تنبلی تخمدان باید به پزشک متخصص مراجعه شود و تحت نظر پزشک شروع به مصرف دارو کنید.

درمان مشکل همسر شما یعنی کم کاری نطفه در اولویت قرار دارد و باید به متخصص اورولوژیست مراجعه کنند، شاید دلیل باردار نشدن شما، مشکل همسرتان باشد که این رفع این مشکل کمی صبوری می طلبد.

مطالب مهم درباره کم کاری تیروئید و نازایی

کم کاری تیروئید وضعیتی است که در آن غده تیروئید ضعیف عمل میکند و ممکن است در بارداری هم رخ دهد. متاسفانه بسیاری از علائم کم کاری تیروئید با علائم بارداری مانند خستگی، افزایش وزن و قاعدگی غیرطبیعی همپوشانی پیدا کرده و غیرقابل تشخیص و درمان میشود.
علاوه بر این، خطر ابتلا به کم کاری تیروئید با افزایش سن بالا میرود و این در زنانی که در سنین بالاتر باردار میشوند، بیشتر دیده میشود. بهتر است با خطراتی که کاهش هورمونهای تیروئید میتواند برای مادر و جنین در دوران بارداری به همراه داشته باشد، بیشتر آشنا شوید.

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟
کم کاری تیروئید و بارداری
زمانی که یک خانم باردار است بدن او نیاز به مقدار کافی هورمون تیروئید برای حمایت از جنین و رشد نیازهای متابولیک او دارد. غده تیروئید سالم به طور طبیعی نیاز به افزایش هورمون تیروئید دارد. اگر خانمی مشکل هاشیموتو یا اشکال در سطح هورمون تیروئید داشته باشد، ممکن است در این دوران دچار مشکل شود.
بیشتر زنانی که کم کاری تیروئید در بارداری دارند ممکن است علائم خفیفی را تجربه کنند اما به هر حال بدون تشخیص ماندن کم کاری تیروئید میتواند وضعیت بارداری را بحرانی کند.
درمان با مقدار کافی هورمون تیروئید میتواند خطر عوارض کم کاری تیروئید مانند زایمان زودرس، پره اکلامپسی، سقط جنین، خونریزی پس از زایمان و کم خونی را جبران کند.

عوارض کم کاری تیروئید در بارداری
خانمی که کم ‌کاری تیروئید دارد می‌تواند باردار شود، اما باید تحت نظر پزشک باشد تا دوز هورمون‌های تیروئیدی، TSH، T3 و T4 در حد متعادل نگه داشته شوند. حتی بهتر است میزان هورمون‌های تیروئیدی از زمانی که خانم اقدام به بارداری را آغاز می‌کند کمی بالاتر از حد نرمال باشد تا شانس باردار شدن افزایش یابد.
در صورتی که خانمی دچار کم ‌کاری تیروئید باشد و بدون درمان اقدام به بارداری کند، شانس باردار شدنش بسیار پایین است و حتی اگر باردار شود احتمال سقط جنین بسیار بالاست.
لازم است از ماه اول بارداری خانم مبتلا به کم کاری تیروئید ماهانه آزمایش TSH، T3 و T4 انجام دهد، زیرا بدن در دوران بارداری (هم برای مادر هم جنین) به میزان بیشتری از هورمون‌های تیروئیدی نیاز دارد و کاهش و فقدان این هورمون‌ها نه تنها سبب خستگی شدید مادر می‌شود، بلکه بر رشد جنین هم اثر منفی خواهد گذاشت.
درمان‌های مربوط به کم کاری تیروئید اثر منفی بر جنین نمی‌گذارد و لازم است در تمام طول بارداری ادامه یابد و مرتباً آزمایش خون انجام شود.
بعد از زایمان میزان هورمون‌های تیروئیدی به حد طبیعی خود باز می‌گردند. از این پس می‌توان میزان مصرف لووتیروکسین را کاهش داد و دوز دارویی قبل از بارداری را مصرف کرد.
اگر خانمی شیر می‌‌دهد میزان هورمونی که مصرف می‌شود به اندازه دوران بارداری است و باید به مصرف لووتیروکسین ادامه داد.

کم کاری تیروئید و نازایی
علائم کم کاری تیروئید چیست؟
کم کاری تیروئید یک بیماری شایع است که در صورتی که علائم خفیف داشته باشد، ناشناخته میماند. کم کاری تیروئید به این معناست که تیروئید ضعیف عمل میکند و تولید هورمونهای تیروئید کاهش پیدا میکند. علائم کم کاری تیروئید بسیار ظریف و تدریجی است و ممکن است با علائم افسردگی اشتباه گرفته شود.
موارد زیر از شایع‌ترین نشانه های کم کاری تیروئید است. هر چند از فردی به فرد دیگر ممکن است متفاوت باشد:

  • صورت خشن
  • خستگی
  • عدم تحمل سرما
  • صدای خشن
  • بیان آهسته
  • پلکهای افتاده
  • چهره پف آلود و متورم
  • افزایش وزن
  • یبوست
  • کم پشتی مو و خشکی آن
  • پوست ضخیم
  • سندرم تونل کارپال
  • ضربان قلب آهسته
  • گرفتگی عضلات
  • گیجی
  • افزایش خونریزی قاعدگی

علائم کم کاری تیروئید ممکن است شبیه سایر شرایط و مشکلات پزشکی باشد و به همین دلیل برای تشخیص درست باید حتما به پزشک مراجعه شود.

کم کاری تیروئید چه تاثیری بر جنین دارد؟
در طول ماههای اول بارداری جنین از هورمونهای تیروئید مادر تغذیه میکند. هورمونهای تیروئید نقش مهمی در رشد طبیعی مغز و رشد کلی جنین دارند. محرومیت از این هورمونهای حیاتی به دلیل کم کاری تیروئید مادر میتواند اثرات ویران کننده ای بر جنین دارد.

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟
درمان کم کاری تیروئید در بارداری
به محض آنکه کم کاری تیروئید تشخیص داده شد، ممکن است هورمون درمانی تیروئید برای مادر انجام شود. دوز هورمون درمانی که جایگزین میشود بستگی به سطح هورمون تیروئید فرد دارد. این درمان ایمن است و برای مادر و جنین حیاتی است.
زمانی که جنین به دنیا آمد باید آزمایش سطح هورمون تیروئید برای اون انجام شود. سطح TSH ممکن است یک تا دو هفته بعد از تجویز دوز مورد نیاز، بررسی شود تا اطمینان حاصل شود هورمون تیروئید در محدوده طبیعی قرار دارد. زمانی که میزان TSH کاهش می‌یابد بررسیهای مکرر در حین بارداری ضروری است.
هیچ تفاوتی بین درمان کم کاری تیروئید در زمان بارداری و غیربارداری وجود ندارد. لووتیروکسین سدیم برای بارداری کاملا بی خطر است. این دارو به مقداری تجویز میشود که بتواند جبران کم کاری هورمون تیروئید را بکند.
بنابراین در نهایت سطح TSH در محدوده طبیعی قرار میگیرد. پزشک احتمالا توصیه میکند داروی تیروئید یک ساعت قبل از غذا یا دست کم چهار ساعت بعد از مصرف مولتی ویتامین حاوی آهن و مکمل کلسیم مصرف شود زیرا ممکن است مانع جذب هورمون تیروئید شود.

کاهش عوارض کم کاری تیروئید در بارداری
پزشکان به منظور کاهش اثرات کم کاری تیروئید در بارداری توصیه هایی دارند:

  • تمام خانمهایی که قصد بارداری دارند باید پیش از بارداری از لحاظ هورمون تیروئید بررسی شوند.
  • تمام زنانی که گواتر دارند، میزان بالایی از آنتی بادی تیروئید دارند، سابقه خانوادگی بیماری تیروئید دارند یا علائم کم کاری تیروئید را نشان میدهند، باید مورد بررسی و تشخیص قرار بگیرند.
  • در خانمهایی که در مرز بیماری تیروئید قرار دارند و آنتی بادی مثبت دارند باید درمان با دوز پایین هورمونهای تیروئید در بارداری انجام شود.
  • برخی بررسی ها نشان میدهد که مکمل سلنیوم میتواند در زنانی که سطح آنتی بادی بالایی دارند موثر باشد.
  • خانمهایی که پیش از بارداری تحت هورمون درمانی تیروئید قرار داشتند باید در دوران بارداری مورد بررسی قرار گرفته و میزان دارویشان تا 50 درصد افزایش یابد. این افزایش احتمالا در سه ماهه اول بارداری بیشتر است.دوز مصرف دارو در دوران بارداری مدام تغییر میکند و باید از طریق آزمایش خون بررسی شود. هرچه بارداری رو به جلو میرود میزان مصرف دارو بیشتر میشود.

آیا کم کاری تیروئید باعث نازایی می شود؟
عوارض پرکاری تیروئید در بارداری
وقتی خانمی به بیماری تیروئید مبتلاست و می‌خواهد باردار شود باید درباره آثار و عوارض بیماری و درمان‌های احتمالی که باید روی جنین صورت پذیرد اطلاعات کسب کند.
بانوانی که تحت IVF قرار می گیرند، اگر دچار اختلالات غده تیروئید هستند به‌خصوص اگر مبتلا به پرکاری تیروئید باشند، باید اقدام خود را متوقف کنند. زیرا بارداری زمانی امکان‌پذیر است که میزان هورمون‌های غده تیروئید ثابت باشد.
در صورت پرکار بودن غده تیروئید به طور کل باردار شدن ممنوع است، زیرا درمان‌ آن شامل متوقف کردن تولید هورمون‌های غده تیروئید است و نبود این هورمون‌ها روی جنین اثر منفی می‌گذارد و می‌تواند باعث بروز نقص‌های جدی در آن شود.
حتی گاهی ممکن است غده تیروئید جنین وارد فاز استراحت شود و در نتیجه کودک به کم کاری مادرزادی تیروئید مبتلا می‌شود.
در پرکاری خفیف تیروئید از آنجا که درمان‌ها طولانی مدت نیست، اجازه بارداری داده می‌شود. از آنجاییکه در دوران بارداری بدن مادر به میزان بالاتری از هورمون‌های نیاز دارد، بنابراین پُر کاری خفیف تیروئید مسئله چندان مهمی نیست و نیاز به درمان ندارد.
وقتی جنین از این هورمون استفاده کند، میزان هورمون‌ها به حد طبیعی می‌رسد و می‌توان درمان‌ها را متوقف کرد، اما توصیه کلی بر این است که با وجود این بیماری و در طول درمان و حتی به محض پایان درمان در شرایطی که احتمال عود بیماری وجود دارد، از بارداری پرهیز شود.
بهتر است بین اتمام درمان و باردار شدن حداقل 8 تا 10 ماه فاصله باشد تا از بهبود اطمینان حاصل شود. اما اگر در شرایطی خانمی ناخواسته باردار شد، باید شکل درمان‌ها عوض شود و نوعی دیگری از درمان مثلاً (PTU) انتخاب شود که به جنین آسیب کمتری برساند.

خونریزی با تأخیر و تغییرات پستان بعد از زایمان/ 4 توصیه ضروری برای دوره نفاس

خونریزی با تأخیر و تغییرات پستان بعد از زایمان/ 4 توصیه ضروری برای دوره نفاس

خونریزی با تأخیر و تغییرات پستان بعد از زایمان/ 4 توصیه ضروری برای دوره نفاس

نی نی سایت: در دوره نفاس یا دوره بعد از زایمان، تغییرات زیادی در بدن خانم‌ها به وجود می‌آید که کاملا طبیعی است. اما ممکن است بعضی از این تغییرات برای خانم‌ها غیر‌عادی به نظر برسد به ویژه خونریزی‌ها و تغییرات پستان. به همین دلیل ما از پریسا الماسی،‌ کارشناس مامایی، درباره خونریزی‌های بعد از زایمان و تغییرات پستان پرسیدیم و نکاتی را که خانم‌ها باید در دوره نفاس رعایت کنند برای‌تان در این گزارش آورده‌ایم.

 

علت دردهای بعد از زایمان

الماسی درباره درد‌های بالینی بعد از زایمان می‌گوید: در خانم‌هایی که یک‌بار زایمان کرده‌اند، رحم منقبض می‌ماند اما خانم‌هایی که چند‌بار زایمان کرده‌اند،‌رحم‌شان گاهی اوقات به شدت منقبض می‌شود که همین باعث بروز درد‌‌های بعد از زایمان می‌شود. با افزایش تعداد زایمان‌ها این درد‌ها هم افزایش پیدا می‌کنند. همچنین وقتی که نوزاد پستان مادر را می‌مکد به دلیل آزاد شدن هورمون،‌این درد‌‌ها تشدید می‌شود اما تا روز سوم بعد از زایمان، از شدت این درد‌ها کم شده و خفیف‌تر می‌شوند.
 

خانم‌هایی که چند‌بار زایمان کرده‌اند،‌رحم‌شان گاهی اوقات به شدت منقبض می‌شود که همین باعث بروز درد‌‌های بعد از زایمان می‌شود

خونریزی‌هایی که با تاخیر شروع می‌شوند

این کارشناس مامایی با اشاره به خونریزی با تأخیر بعد از زایمان توضیح می‌دهد: خونریزی ثانویه بعد از زایمان معمولا 24 ساعت تا 12 هفته بعد از زایمان رخ می‌دهد. این خونریزی از دیدگاه بالینی و جسمی نگران‌کننده است و در اثر جمع شدن غیر‌طبیعی محل جفت به وجود می‌آید.‏ گاهی اوقات هم این خونریزی به دلیل باقی ماندن بخشی از جفت در رحم، اتفاق می‌افتد.

مراقب از سینه

الماسی درباره مراقبت از سینه‌ها بعد از زایمان می‌گوید: نوک پستان به جز تمیز نگه داشتن و توجه به شکاف پوستی، به مراقبت چندانی نیاز ندارد. نوک پستانی که دچار شکاف باشد باعث می‌شود شیردهی دردناک شود و همچنین آثار مخربی بر تولید شیر دارد. این شکاف‌ها مسیری برای ورود باکتری‌های بیماری‌زا فراهم می‌کنند چون ممکن است شیر خشک شده در آن شکاف‌ها تجمع پیدا کند و باعث دردناک شدن پستان شود.‌
بنابر‌این لازم است که خانم‌ها قبل و بعد از شیردهی نوک پستان‌شان را با آب و صابون ملایم شستشو دهند. در صورتی که نوک پستان دچار شکاف و تحریک شده باشد،‌آنها می‌توانند از پماد‌‌های مناسب استفاده کنند.

اگر شکاف پستان شدید باشد، مادر نباید به شیرخوار اجازه دهد تا از پستان مبتلا به شکاف تغذیه کند. همچنین پستان مبتلا باید به‌طور منظم با پمپ تخلیه شود تا ضایعات و شکاف‌های آن التیام پیدا کنند. گرفته شدن نادرست پستان توسط کودک شیرخوار هم ممکن است باعث ایجاد این شکاف‌ها شود.

الماسی با بیان اینکه ورم یا سفت شدن پستان در زنانی که به نوزاد خود شیر نمی‌دهند، شایع است، می‌گوید: ورم پستان با نشت شیر و درد پستان مشخص می‌شود و این علائم 3 تا 5 روز بعد از زایمان به حداکثر خود می‌رسند.

 

فواید شیردهی بعد از زایمان

شیر مادر غذای ایده‌آل نوزاد است و مواد غذایی متناسب با سن و عوامل ایمنی و مواد ضد‌میکروبی را برای او فراهم می‌کند. همچنین مواد لازم برای تحریک رشد و تمایز سلولی در بدن کودک از این طریق تأمین می‌شود. به همین دلیل الماسی می‌گوید: منافع شیردهی و تغذیه با شیر مادر درباره مادر و نوزاد بسیار زیاد هستند. در زنانی که به کودک خود شیر می‌دهند خطر سرطان پستان و سرطان دستگاه تناسلی کاهش پیدا می‌کند. همچنین بدون در نظر گرفتن تأثیراتی که شیر مادر در ایمنی کودک دارد، باعث می‌شود میزان هوش او در بزرگسالی بیشتر شود. در صورتی که مادران به نوزاد‌شان شیر دهند، میزان باقی مانده افزایش وزن‌شان از دوران زایمان کم می‌شود و آنها سریع‌تر به وزن دوران قبل از بارداری خود بر‌‌می‌گردند.

منافع شیردهی و تغذیه با شیر مادر درباره مادر و نوزاد بسیار زیاد هستند

 

مراقبت‌های لازم برای دوره بعد از زایمان

لازم است در دوران بعد از زایمان که به دوره نفاس هم مشهور است، مراقبت‌های خاصی از بدن خود انجام دهید تا سلامت‌تان را زودتر به دست آورید:
1- مراقبت از پرینه (لایه‌های داخلی دستگاه تناسلی) و جلوگیری از عفونت بعد از زایمان: خانم‌ها باید در هنگام دستشویی و شستشوی آلت تناسلی، خودشان را از جلو به عقب بشویند و تمیز کنند تا عفونت منتشر نشود.
2- بعد از زایمان، در صورت وجود پارگی، خانم‌ها باید روی ناحیه پرینه کیسه یخ قرار بدهند تا ورم و ناراحتی‌شان در طی 24 ساعت اول بعد از زایمان کاهش پیدا کند. آنها می‌توانند به صورت دوره‌ای از اسپری بی‌حس‌کننده موضعی هم برای تسکین درد استفاده کنند.
3- اگر خانم‌ها بعد از زایمان، درد شدیدی در ناحیه پرینه داشته باشند، ممکن است به دلیل عفونت یا جمع شدن خون در یک ناحیه باشد. بنابر‌این در این شرایط ضروری است که خانم‌ها حتما به پزشک مراجعه کنند.
4- تقریبا از 24 ساعت بعد از زایمان برای کاهش ناراحتی موضعی می‌توان از حرارت مرطوب با لگن آب ولرم استفاده کرد. در زایمان‌هایی که عارضه‌ای نداشته‌اند، بیمار می‌تواند در وان حمام کند.