آیا با وجود بیماری فلج مغزی امکان بارداری وجود دارد؟

آیا با وجود بیماری فلج مغزی امکان بارداری وجود دارد؟

آیا با وجود بیماری فلج مغزی امکان بارداری وجود دارد؟

فلج مغزی یک ناتوانی حرکتی است که در اثر آسیب به مغز در حال رشد قبل، در حین یا اندکی پس از تولد ایجاد می‌شود. اگرچه هیچ درمانی برای فلج مغزی وجود ندارد اما بسیاری از افراد مبتلا به CP می‌توانند علائم خود را مدیریت کنند و زندگی بسیار رضایت بخشی از جمله داشتن خانواده داشته باشند. هم مردان و هم زنان به طور یکسان می‌توانند مادر و پدر شوند و مشکلی پیش نخواهد آمد. در حالی که فلج مغزی و بارداری هر دو می‌توانند زندگی فرد را به شدت تحت تأثیر قرار دهند اما هر فردی این شرایط را متفاوت تجربه می‌کند. بسته به شدت فلج مغزی و مناطقی از بدن که تحت تأثیر قرار می‌گیرند بارداری ممکن است به طور قابل توجهی چالش برانگیز باشد. با این حال اگر یک زن مبتلا به فلج مغزی بخواهد بچه دار شود راه‌های زیادی برای او وجود دارد تا بارداری و زایمان خوبی داشته باشد.

آیا مردان مبتلا به فلج مغزی می‌توانند بچه دار شوند؟

مردان مبتلا به فلج مغزی نیز ممکن است نگران توانایی خود برای بچه دار شدن باشند. با این حال فلج مغزی تأثیری بر باروری ندارد. بنابراین مردان مبتلا به فلج مغزی در صورت تمایل به همان اندازه احتمال بچه دار شدن دارند.

بارداری چگونه بر بدن شما تأثیر می‌گذارد؟

تغییرات زیادی در دوران بارداری رخ می‌دهد. برخی تغییرات مانند افزایش سایز و تحمل وزن اضافی در دوران بارداری برای هر زنی رخ می‌دهد. تغییرات دیگر مانند احساس تهوع صبحگاهی و تورم مچ پا تنها در برخی از زنان رخ می‌دهد. داشتن اولین بارداری چالش برانگیز به این معنی نیست که بارداری بعدی به همان اندازه دشوار خواهد بود. برعکس داشتن یک بارداری”آسان” به این معنی نیست که بارداری بعدی به همان اندازه ساده خواهد بود. با این حال با انتظارات و آمادگی مناسب زنان اغلب می‌توانند یک تجربه بارداری مثبت داشته باشند. علائم رایج مرتبط با بارداری عبارتند از:

-حالت تهوع

-افزایش ادرار

-خستگی

-نفخ

-گرفتگی

-تراکم، شلوغی

-یبوست

-درد شکم یا کمردرد

-تورم پا و مچ پا

-تغییرات در رنگ پوست

-افزایش وزن

 

چگونه فلج مغزی می‌تواند بر بارداری تأثیر بگذارد؟

یکی از شایع‌ترین علائم فلج مغزی اسپاستیسیتی (انقباضات غیرارادی عضلات) است. اسپاستیسیتی می‌تواند باعث فشار بیش از حد بر روی مفاصل شود و دامنه حرکت را محدود کند. در طول دوران بارداری زنان به تدریج وزن اضافه می‌کنند و همین امر باعث افزایش استرس به مفاصل می‌شود. این می‌تواند خطر آسیب دیدگی را حتی در طول فعالیت‌های روزانه منظم افزایش دهد. هنگامی که با علائم بارداری ترکیب شود تحرک زنان مبتلا به فلج مغزی می‌تواند به شدت محدود شود. در دوران بارداری زنان مبتلا به فلج مغزی باید بیشتر مراقب باشند. ممکن است برای زنانی که معمولاً از وسایل کمکی برای راه رفتن استفاده می‌کنند پیشنهاد شود ویلچر استفاده کنند. این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید و مطمئن شوید که به حرکت و ورزش پا‌های خود ادامه می‌دهید. قرار ملاقات‌های مکرر قبل از تولد نیز برای نظارت بر سلامت مادر و فرزند داخل رحم ضروری است. این قرار ملاقات‌ها به ویژه با نزدیک شدن به موعد زایمان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این به این دلیل است که زنان مبتلا به فلج مغزی بیشتر احتمال دارد که نوزاد نارس به دنیا بیاورند.

آیا کودک در آینده مبتلا به فلج مغزی می‌شود؟

شروع اکثر موارد فلج مغزی قبل از تولد و در دوران بارداری رخ می‌دهد. با این حال فقط به این دلیل که والدین فلج مغزی دارند به این معنی نیست که فرزند آن‌ها نیز فلج مغزی خواهد داشت. در واقع احتمال ابتلا به فلج مغزی در کودکی با والدینی که فلج مغزی دارند بیشتر از کودکی با والدینی است که فلج مغزی ندارند. علل شایع قبل از تولد فلج مغزی عبارتند از:

-تولد زودرس

-خونریزی در مغز

-عفونت‌های مغزی

-عوامل ژنتیکی

-کمبود اکسیژن در مغز

-رشد غیر طبیعی مغز

 

نتیجه‌گیری:

فلج مغزی به صورت ژنتیکی منتقل نمی‌شود. فقط به این دلیل که یک یا هر دو والدین سی پی دارند به این معنی نیست که فرزندشان نیز فلج مغزی خواهد داشت. برای زنان باردار ضروری است که علائم CP خود را مدیریت کنند تا تحرک خود را به حداکثر برسانند و ایمنی نوزادشان را تضمین کنند.

 

منبع:

www.flintrehab.com

تشخیص فلج مغزی در کودکان

تشخیص فلج مغزی در کودکان

تشخیص فلج مغزی در کودکان

فلج مغزی گروهی از اختلالات عصبی غیر پیشرونده است که در اثر آسیب به ناحیه مغز ایجاد می‌‌شود و حرکت و وضعیت عضلات را کنترل می‌کند. این حالت ممکن است در زمان تولد نوزاد در رحم، هنگام تولد یا در دو سال اول زندگی رخ دهد.

 

علل و عوامل خطر فلج مغزی چیست؟

بیشتر اوقات آسیب مغزی که منجر به فلج مغزی می‌شود قبل یا در حین تولد رخ می‌دهد. پزشکان همیشه نمی‌توانند علت دقیق را تشخیص دهند و والدین نمی‌توانند این بیماری را پیش بینی یا از آن جلوگیری کنند. گاهی اوقات فلج مغزی نتیجه قطع جریان اکسیژن به مغز نوزاد است. نوزادانی که پس از زایمان سخت متولد می‌شوند به ویژه اگر عارضه‌ای در هنگام تولد وجود داشته باشد که جریان اکسیژن را به نوزاد کاهش می‌دهد  بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. خطر تولد فلج مغزی در نوزادانی که وزن بسیار کمی دارند و در نوزادانی که قبل از هفته 32 بارداری متولد شده‌اند بیشتر است. تب یا عفونت در دوران بارداری مانند آبله مرغان یا سرخجه می‌تواند باعث شود که بدن مادر پروتئین‌های التهابی ایجاد کند. این التهاب‌ها می‌توانند وارد جریان خون نوزاد شده و به مغز در حال رشد قبل از تولد آسیب برساند. به ندرت فلج مغزی ممکن است در دوران نوزادی به دلیل آسیب به مغز کودک در اثر تصادف یا عفونت مغز مانند مننژیت رخ دهد. برای تشخیص این بیماری پزشکان به دنبال الگوهایی از علائم و نشانه‌هایی هستند که با رشد نوزاد ظاهر می‌شوند.

فلج مغزی چه علائمی دارد؟

علائم و نشانه‌های جسمی و شناختی که نشان دهنده فلج مغزی است بسته به اینکه کدام قسمت از مغز تحت تأثیر قرار گرفته متفاوت است. این علائم و نشانه‌ها ممکن است در هر زمان در چند سال اول زندگی کودک ظاهر شوند و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

– ناتوانی نوزاد در بالا بردن سر خود در سن مناسب رشد

– تن عضلانی ضعیف در اندام‌های نوزاد در نتیجه دست‌ها و پاهای سنگین یا فلاپی می شود

– سفتی در مفاصل یا ماهیچه‌های نوزاد و حرکت کنترل نشده در بازوها یا پاهای نوزاد

– مشکل در هماهنگی حرکات بدن از جمله چنگ زدن و کف زدن

– تأخیر در رسیدن به مراحل مهم مانند غلت زدن، خزیدن و راه رفتن

– مشکل در بلع یا آبریزش کنترل نشده

– اسپاسم عضلانی که باعث انقباض یا سفت شدن ماهیچه‌ها می‌شود و باعث خم شدن یا راست شدن مفاصل ران، زانو، مچ پا، شانه‌ها، آرنج‌ها و مچ دست‌ها می‌شود

– تعادل ضعیف

– حرکات غیر ارادی یا لرزش

– مشکل در انجام کارهای ظریف حرکتی مانند نوشتن یا استفاده از قیچی

– مشکل در کنترل ماهیچه‌های مربوط به گفتار

فلج مغزی بر روی هر کودک متفاوت تأثیر می‌گذارد. برخی از کودکان می‌توانند با کمک واکر یا بریس حرکت کنند و برخی دیگر ممکن است نتوانند ایستاده یا راه بروند. جنبه‌های اجتماعی و توسعه‌ای این وضعیت نیز بسیار متفاوت است. این بیماری ممکن است یک طرف بدن را تحت تاثیر قرار دهد که به آن همی پلژی گفته می‌شود. هنگامی که بر قسمت فوقانی یا تحتانی بدن تأثیر می‌گذارد به این حالت دیپلژی می‌گویند. کوادری پلژی زمانی است که فلج مغزی قسمت فوقانی و تحتانی بدن را در هر دو طرف درگیر می کند. این شدیدترین شکل این بیماری است. اگر فلج مغزی شدید باشد برخی علائم و نشانه‌ها ممکن است در بدو تولد مشهود باشد. با این حال، در بسیاری از کودکان علائم با گذشت زمان ظاهر می‌شوند. علائم جسمی ممکن است با تاخیر در گفتار، مشکلات شنوایی یا بینایی یا ناتوانی‌های شناختی و ذهنی همراه باشد.

با رشد کودکان در سال اول زندگی اسپاسم و عدم تعادل در رشد ماهیچه‌ها ممکن است باعث تغییر در تراز استخوان‌ها و مفاصل در سراسر بدن شود. به عنوان مثال اگر ماهیچه‌های اطراف باسن بیش از حد سفت شوند این کشش ممکن است استخوان ران را از حفره آن خارج کند که جابجایی مفصل ران نامیده می‌شود. عدم تعادل مشابه ماهیچه‌های پشت ممکن است منجر به اسکولیوز شود که در آن ستون فقرات منحنی‌های غیر معمول ایجاد می‌کند.

 

 

منبع: nyulangone.org