فیزیوتراپی در دوران بارداری

فیزیوتراپی در دوران بارداری

فیزیوتراپی در دوران بارداری

هنگام بارداری و پس از زایمان به طور کلی به مراقبت بیشتری احتیاج دارید. تغییر سطح هورمون باعث نرم شدن رباط‌های حمایتی و کشش بیشتر در دوران بارداری و تا شش ماه پس از تولد می‌شود. شکم و ماهیچه های لگن با رشد و تولد نوزاد کش می‌آید. در حالی که مفاصل به خوبی پشتیبانی نشده‌اند به آسانی می‌توان به کمر یا لگن آسیب رساند. فیزیوتراپی در دوران بارداری می‌تواند برای رفع ناراحتی‌های شایع مانند کمردرد یا افزایش توانایی بدن شما برای داشتن بارداری و زایمان روان‌تر مفید باشد. فیزیوتراپی فقط برای بهبودی نیست. بنابراین استفاده از فیزیوتراپی در دوران بارداری مفید خواهد بود. در اینجا نحوه درمان فیزیوتراپی با برخی از شکایات شایع زنان در دوران بارداری آمده است:

 کمردرد:

 شایع ترین شرایطی که در دوران بارداری تجربه می‌شود کمردرد است که پس از سه ماهه سوم با تغییر مرکز ثقل به دلیل اندازه معده افزایش می‌یابد. این را می‌توان با فیزیوتراپی دستی و غیرفعال، حمایت از پشت، آموزش وضعیت و برخی تمرینات پیلاتس درمان کرد.

 درد در مفصل ساکروایلیاک: 

این مفاصل در پایین ترین ناحیه کمر وجود دارند. این درد معمولاً در ناحیه باسن متمرکز می شود. در دوران بارداری به دلیل ترشح بیش از حد هورمون بافت‌های همبند بدن تمایل به شل شدن دارند تا ماهیچه‌ها برای کمک به زایمان کشیده شوند. این ممکن است باعث تحرک بیشتر ماهیچه‌ها و رباط‌های ساکروایلیاک شود و باعث حرکات شدید مفصل شود.

 بی اختیاری ادرار (به دلیل ضعف کف لگن): 

به دلیل تغییرات هورمونی ماهیچه‌های کف لگن شل می‌شوند تا انعطاف پذیر و آماده زایمان شوند. بنابراین این ماهیچه‌ها در دوران بارداری و زایمان ضعیف شده و منجر به بی اختیاری ادرار و اختلال در عملکرد لگن می‌شود. فیزیوتراپیست‌ها با تقویت تمرینات ورزشی به شما در تقویت عضلات کف لگن کمک می‌کنند و برنامه ورزشی مبتنی بر پیلاتس نیز به کاهش ضعف عضلانی که ممکن است بعد از زایمان رخ دهد کمک می‌کند.

 سیاتیک: 

فشار مداوم یا فشار بر عصب سیاتیک می‌تواند منجر به کمردرد و ضعف، بی حسی و سوزن سوزن شدن پا یا نواحی مرتبط با آن شود. فیزیوتراپی از تمرینات کششی و درمان دستی برای تسکین این علائم استفاده می‌کند.

 سندرم تونل مچ دست: 

تجمع مایع بیش از حد منجر به تورم در تونل کارپال در مچ دست می‌شود. ممکن است علائمی مانند درد، بی حسی، سوزن سوزن شدن و هماهنگی زیاد در دست و انگشتان خود را تجربه کنید. تکنیک‌های فیزیوتراپی مانند تقویت،  تمرینات کششی و استفاده از روش‌های الکتریکی به کاهش این علائم کمک می‌کند.

منبع: asterhospital.com

درست نشستن و خوابیدن در بارداری از زبان فیزیوتراپیست

درست نشستن و خوابیدن در بارداری از زبان فیزیوتراپیست

درست نشستن و خوابیدن در بارداری از زبان فیزیوتراپیست

 حفظ وضعیت صحیح بدن در دوران بارداری کمک بسیار زیادی به شما می‌کند تا بتوانید از ابتلا به مشکلاتی مانند درد کمر و شانه، گردن، لگن و…که به راحتی در هر مرحله‌ای از بارداری ایجاد می‌شود پیشگیری کنید. گاهی اوقات حفظ این وضعیت صحیح با مشکلاتی همراه است و نیاز به کمک حرفه‌ای از متخصصان و فیزیوتراپیست‌هاست. فیزیوتراپیست باید بداند در دوران حساس بارداری چطور می‌تواند به یک مادر باردار کمک کند. به همین دلیل و به مناسبت دوم مرداد روز فیزیوتراپی درباره وضعیت نامناسب بدنی که یک مشکل شایع در دوران بارداری است و به علت افزایش وزن بدن ایجاد می‌شود، بیشتر در این باره بخوانید.

وضعیت ایستاده در بارداری

فرد باید صاف بایستد و سر خود را به سمت جلو، عقب و اطراف کج نکند و چانه خود را بالا بگیرد. سر و شانه‌های خود را در حالت کشیده قرار دهد و در طول روز مرتب عضلات باسن و شکم خود را منقبض کند و گاهی نیز روی پنجه پا خود را بالا و پایین بیاورد. همچنین یک تمرین مناسب برای ایجاد وضعیت مناسب سر و گردن و ستون فقرات قرار دادن یک کتاب روی سر و راه رفتن به دور اتاق، به گونه‌ای است که کتاب از روی سر نیفتد. برای این کار نباید از دست‌ها کمک گرفته شود.

ایستادن در بارداری

وضعیت صحیح نشستن در بارداری

در این حالت فرد باید به صورت مرتب در طول روز ورزش چرخش خلفی لگن را انجام دهد( فرد سعی می‌کند قوس کمر را با منقبض کردن عضلات شکم برطرف کند و پس از چند ثانیه انقباض، خود را شل کند). به منظور حفاظت از قوس کمر فرد باید در حالت نشسته یک بالشت کوچک یا حوله رول شده بین منحنی کمر خود یا پشتی صندلی قرار دهد و کاملا باسن خود را به عقب صندلی ببرد( این نکته به هنگام رانندگی نیز باید رعایت شود). اگر پای شما به زمین نمی‌رسد یک جعبه کوچک زیر کف پای خود قرار دهید تا زانوهای شما هم سطح باسن شما قرار گیرد. همچین برای جلوگیری از فشار آمدن به مفاصل لگنی باید در حالت نشسته از انداختن یک پا روی پای دیگر اجتناب شود.

وضعیت درست خوابیدن در بارداری

نیازی نیست در مورد حالات خوابیدن خود در سه ماهه اول بارداری نگران باشید. اما باید از خوابیدن روی شکم پس از پایان سه ماهه اول اجتناب شود. همچنین خوابیدن در حالت طاقباز پس از پایان سه ماهه دوم به علت فشار آوردن رحم به ورید اجوف نباید بیشتر از پنج دقیقه طول بکشد و در طول این پنج دقیقه به منظور جلوگیری از فشار بر ورید اجوف تحتانی و کاهش فشار رحم بر عروق شکمی و همچنین افزایش برون ده قلبی، یک بالشت کوچک یا حوله رول شده را زیر لگن سمت راست قرار دهند. همچنین در ماه‌های اول نیز بهتر است هنگام خوابیدن به پشت یک بالشت زیر زانوها قرار بدهند تا منجر به نزدیک شدن قوس کمر به زمین شود. به طور کلی در دوران بارداری خوابیدن به پهلوها خصوصا در ماه‌های بالاتر مناسب‌تر است(خوابیدن به پهلوی چپ بهتر از راست است چون باعث کاهش فشار بر ورید اجوف تحتانی شده و ورم اندام تحتانی را کاهش می‌دهد. برای بلند شدن از تخت نیز فرد باید به آرامی اول به پهلو شود بعد بنشیند.

نحوه صحیح خوابیدن در بارداری

بهترین وضعیت خوابیدن در ماه های آخر بارداری

بهترین و ضعیت خوابیدن، خصوصا در ماه‌های آخر، خوابیدن به صورت یک چهارم چرخش از وضعیت به شکم خوابیده است، زیرا در این حالت بدون اینکه وزن بدن مادر روی شکم فشار بیاورد، وزن بچه روی زمین منتقل می‌شود. با قرار دادن یک بالشت زیر زانوی بالایی نیز میتوان وضعیت را تثبیت کرد.

www.dayanpt.com

 Dayan_physiotherapy

 

توصیه‌های فیزیوتراپی برای ورم دست و پا در بارداری

توصیه‌های فیزیوتراپی برای ورم دست و پا در بارداری

توصیه‌های فیزیوتراپی برای ورم دست و پا در بارداری

یکی از مشکلاتی که ممکن است به علل متفاوتی در اندام‌ها به وجود آید تورم آن است. این تورم ممکن است حاد یا مزمن بوده، با یا بدون درد باشد و حتی می‌تواند به صورت یک طرفه یا دوطرفه ایجاد شود. درمان ورم دست و پا آسان به نظر می‌رسد، اما گاهی برای کم شدن نیاز به انجام درمان جدی دارد. شاید باور نکنید که فیزیوتراپی می‌تواند به این مشکل کمک کند. در آستانه روز جهانی فیزیوتراپی در بحث حاضر سعی کرده‌ایم نکاتی را پیرامون آشنایی با ورم، علل به وجود آورنده و راهکارهای درمانی آن تشریح کنیم. پس با ما همراه باشید.

ادم یا تورم چیست؟

ادم لنفی (ورم لنفی) تجمع مایع در دست‌ها یا پاهاست که نشانه اختلال در عملکرد انتقالی سیستم لنفاوی است. که با تورم بافت نرم به علت تجمع مایع غنی از پروتئین نمایان می‌شود. ادم لنفی معمولا زنان را درگیر کرده و اغلب در اندام‌های پایینی بروز می‌کند و اگر درمان نشود موجب بروز تغییرات پوستی و افزایش چین و خطوط پوستی می‌شود. اما علل دیگر آن مربوط به درمان سرطان‌های سینه، شکم و لگن یا ضربه، شکستگی، التهاب یا عفونت عروق، نارسایی‌های مزمن وریدی و واریس است.

بارداری عامل تورم اندام‌ها

بارداری بر اثر فشار رحم بزرگ شده روی وریدهای لگن می‌تواند موجب بیشتر ماندن خون در وریدهای ساق و به دنبال آن ورم شود. ادم لنفی اغلب در اندام‌ها بروز می‌کند ولی در صورت، گردن، شکم و نواحی جنسی هم ممکن است بروز کند.
نکته: اگر باردار هستید طبیعی است که شما درجاتی از این تورم را در دوران حاملگی تجربه کنید زیرا در این دوران بدن شما آب بیشتری را در خود نگه داشته و بعضی از تغییرات شیمیاسی اتفاق افتاده در خون باعث حرکت مایعات به داخل بافت‌ها می‌شود.
  

ورم پا در بارداری

چرا این مایع در پاها تجمع پیدا می کند؟

وقتی شما حامله هستید رحم که به تدریج بزرگ می‌شود باعث ایجاد فشار روی وریدهای لگنی و ورید اجوف فوقانی که ورید بزرگی در قسمت راست بدن که خون اندام تحتانی را دریافت و آن را به سمت قلب هدایت می کند، می‌شود. این فشار باعث کند شدن جریان خون و تجمع آن در اندام تحتانی شده و باعث رانده شدن مایعات از داخل وریدها به داخل بافت‌های پا و مچ پا می‌شود. این افزایش فشار با دراز کشیدن به پهلو بهبود می‌یابد و از آن جایی که ورید اجوف فوقانی در سمت راست بدن است، استراحت به پهلوی چپ بهتر است. البته اغلب ورم های دوران بارداری پس از زایمان از بین می‌رود.

درمان ادم لنفی

فعالیت‌های روزمره، تغذیه مناسب و ورزش راه‌های حفظ تعادل مایعات در بافت‌های زنده بدن هستند. انقباض‌های منظم عضلانی به وسیله ورزش، به جریان وریدی و لنفی به سمت مرکز بدن، یعنی قلب، کمک می‌کنند. اگر این سیستم عروقی یا دیگر بافت‌های بدن دچار آسیب شوند این تعادل بر هم می‌خورد و مشکلاتی همانند ادم و ورم ایجاد می‌شود.
فیزیوتراپیست در درمان ادم، کاهش مشکلات همراه و آموزش نقش بسیار اساسی دارد.

روش‌های پیشگیری از تورم

مواردی که رعایت آنها خطر ابتلا به ادم لنفی را کاهش می‌دهد:

  • پرهیز از حفظ یک وضعیت ثابت مانند طولانی نشستن
  • بالا نگه داشتن اندام درگیر و انجام ورزش‌های پمپی به صورت مکرر
  • پوشیدن لباس فشاری هنگام ورزش(در صورت وجود ادم)
  • هنگام مسافرت طولانی با ماشین، متناوبا توقف کرده و مقداری پیاده‌روی کنید.
  • کفش مناسب بپوشید که فضای کافی برای پاهای متورم شما دارند. از پوشیدن جورابهایی که بندهای سفت در اطراف ران‌ها و مچ پاها دارند اجتناب کنید.
  • پرهیز از پوشیدن لباس‌های محدودکننده جریان خون و جواهرات تنگ مانند حلقه و ساعت
  • رعایت رژیم غذایی به منظور حفظ وزن ایده‌آل و کاهش سدیم ورودی
  • اگر باردار هستید جوراب‌های ساپورت حاملگی که تا کمر بالا می‌آیند بپوشید. قبل از اینکه صبح از تخت بلند شوید آنها را بپوشید تا تورم اصلاً اتفاق نیفتد.

 

ورم پا در دوران بارداری

فیزیوتراپی، دارودرمانی، جراحی برای درمان تورم

یکی از راه‌های درمانی بالا نگهداشتن اندام در ارتفاع 15 تا 25 سانتی‌متری بالاتر از سطح قلب است که این وضعیت به مدت 2 تا 4 ساعت در روز و در تمام طول شب

تمرین درمانی عمومی

هرجلسه ورزش بهتر است بین 20 تا 30 دقیقه و دوبار در روز انجام شود.

ریلکسیشن عمومی بدن

فرد طاق باز دراز کشیده و عمیق تنفس می‌کند. عضلات شکم و ستون فقرات و سپس انگشتان و کف پاها، ساق‌ها و ران‌ها را بدون حرکت منقبض کرده و سپس شل می‌کند.
سپس عضلات پشت و سپس انگشتان دست، مچ، آرنج و شانه‌ها را منقبض کرده و بعد شل می‌کند.
در انتها عضلات گردن و صورت خود را منقبض کرده سپس شل می‌کند.
تمام بدن خود را به مدت یک دقیقا کاملا ریلکس می‌کند.
نکته: در تمام مدت تمرین، بیمار به صورت متناوب تنفس شکمی انجام می‌دهد.

ورزش عمومی
  • فرد طاق باز در حالی که زانوها خم هستند و کف پا روی زمین است باسن خود را کمتر از یک سانتی متر بلندکرده و پایین می‌گذارد. 
  • تمرین دراز-نشست: در حالت طاق باز فرد یک زانوی خود را با دست گرفته و به داخل شکم خم می‌کند. (10 تا 15 مرتبه با دست زانو را به سمت سینه و شکم فشار می‌دهد)
  • در حالت طاق باز سر و گردن خود را به چپ و راست می‌چرخاند. (5تا10 مرتبه)
ورزش درمانی اندام فوقانی
  • بیمار طاق باز دراز کشیده و اندام مبتلا را مستقیم بالا آورده و حرکت دورانی انجام می‌دهد. (5تا10 بار در جهت عقربه‌های ساعت و سپس خلاف آن)
  • بیمار در حالت طاق باز با زانوهای خف یک حوله را رول کرده و روی آن دراز می‌کشد به صورتی که یک سمت رول زیر سر و سمت دیگر زیر لگن باشد. سپس اندام مبتلا را مستقیم بالا آورده و در جهت خارج و داخل و سپس بالا و پایین حرکت می‌دهد.
  • بیمار روبه‌روی دیوار ایستاده و کف دست را بالاتر از شانه روی دیوار قرار می‌دهد و سپس 5تا 10 بار با دست ها به دیوار فشار می‌دهد.
  • فرد در حالت نشسته هر دو دست را پشت سر قرار می‌دهد و سپس آرنج ها را به هم نزدیک و دور می‌کند.

نکته: پس از انجام ورزش‌ها بهتر است به مدت 20 تا 30 دقیقه دراز بکشید و بازوی مبتلا را روی یک بالشت قرار دهید.

ورزش درمانی اندام تحتانی

پس از انجام ورزشهای عمومی:

  • فرد طاق باز دراز کشیده و یک زانوی خود را 10 تا 15 مرتبه داخل سینه جمع می‌کند.
  • بیمار هر دو زانو را باهم داخل سینه جمع می‌کند. (10تا 15 مرتبه)
  • عضلات باسن خود را منقبض کرده و سپس شل می‌کنید. (5تا10بار)
  • طاق باز دراز کشیده و پاها را روی دیوار قرار داده و مچ پا را عقب و جلو حرکت دهید. (حرکت پدالی پا)
  • طاق باز دراز کشیده و پاها را روی دیوار قرار داده و به داخل و خارج بچرخانید.
  • طاق باز دراز کشیده و پاها را روی دیوار قرار داده کف پاها را به هم چسبانده و روی دیوار به پایین و بالا حرکت دهید.
  • در انتها پاها را به مدت 20 تا 30 دقیقه روی یک بالشت (بالاتر از سطح قلب) قرار دهید و استراحت کنید.
  • اگر با انجام این ورزش‌ها بهبودی حاصل نشد با مراجعه به فیزیوتراپیست خود می‌توانید از سایر روش‌های فیزیوتراپی برای درمان لنف خود کمک بگیرید.
سایر روش های فیزیوتراپی:
  • باندپیچی فشاری: فیزیوتراپیست با استفاده از باندکشی با ایجاد فشار و کشش متناسب، ورم را از قسمت انتهایی به سمت گره‌های لنفاوی منتقل می‌کند.
  • استفاده از نوارهای تیپ و کینزیوتیپ: به منظور جلوگیری یا کاهش ورم، محدود کردن حرکت و حفظ دمای لازم استفاده می‌شود.
  • ماساژ درمانی: ماساژ در جهت گره‌های لنفاوی منجر به کاهش ورم می‌شود(حرکت ماساژ باید پیوسته و از سمت کف پاها به سمت کشاله داخلی ران باشد)
  • سرما درمانی: سرما ورم را کم می‌کند و هنگامی که پا بالاتر از سطح قلب قرار گرفته اگر با سرما درمانی همراه شود موثرتر است.
  • گرما درمانی : استفاده از تجهیزات فیزیوتراپی که ایجاد گرما می‌کند (اولتراسوند، لامپ مادون قرمز و…) در کاهش ادم بسیار مفید است.
  • استفاده از دستگاه وازوترین و فشار پنوماتیک متناوب: برخی از دستگاه فشار پنوماتیک برای دست یا پاها طراحی شده‌اند که به یک سری پمپ وصل هستند و این پمپ‌ها به صورت پی در پی و مرحله به مرحله از انتهای دست و پا به سمت تنه فشار ایجاد می‌کنند. این دستگاه با وارد کردن فشاری متناوب به اندام‌ها، موجب افزایش حرکت مایع بین سولی و حرکت ادم به سمت سیستم وریدی و در نتیجه کاهش ورم به مقدار زیادی می‌شود.
  • لیزر درمانی و تحریک کننده‌های الکتریکی شامل تحریکات الکتریکی زیر جلدی و… جهت به حرکت درآوردن لنف

فیزیوتراپیست علی حیدریان
فیزیوتراپیست مطهره حسین پور

www.dayanpt.com
instagram: dayan_physiotherapy
telegram: @dayanpt
 

فیزیوتراپی در بارداری، مفید است یا مضر؟!

فیزیوتراپی در بارداری، مفید است یا مضر؟!

فیزیوتراپی در بارداری، مفید است یا مضر؟!

بارداری به عنوان یک روند طبیعی در بخشی از زندگی خانم‌ها با تغییرات قابل توجه جسمی و روحی همراه است و ناآگاهی از این تغییرات و چگونگی مقابله با مشکلات احتمالی که بر اثر این تغییرات می‌تواند ایجاد شود، ممکن است منجر به بروز صدماتی شود که گاهی آثارش می‌تواند مادر را حتی تا سال‌ها بعد از زایمان دچار ناراحتی کند یا اینکه باعث بروز زودرس مشکلاتی شود که معمولا در دوران پیری گریبان‌گیر زنان می‌شود. مسئله بعدی زایمان مادران است که معمولا به علت ناآگاهی آنان از روش‌های مختلف تسهیل زایمان با درد و مشکلات بعدی همراه است. در آستانه روز جهانی طب فیزیکی بهتر است تاثیرات مهم فیزیوتراپی در دوران بارداری و حتی بعد از زایمان را از نظر کارشناسان بخوانید. 

فیزیوتراپی در بارداری و زایمان چقدر موثر است؟

نقش فیزیوتراپی در دوران بارداری، زایمان و بعد از آن بسیار گسترده است. تمرینات ورزشی مناسب و آگاهی از چگونگی انجام فعالیت‌های روزمره می‌تواند نقش بسزایی در سلامت جسمی و حتی روحی بانوان جامعه داشته باشد و از بروز بسیاری از مشکلات و بیماری‌ها جلوگیری کند.
یک زن باردار می‌تواند با شرکت در کلاس‌های خاص دوران بارداری و داشتن آگاهی لازم و انجام فعالیت‌های ورزشی مناسب سلامت جسمی خود و جنینش را تا حدود زیادی تضمین کند.

هدف فیزیوتراپی در بارداری و بعد از زایمان

  • ارتقا و حفظ سطح بالای جسمانی و روحی مادر حین بارداری
  • آموزش ورزش‌های مناسب در دوره بارداری و پس از زایمان
  • آموزش لازم برای حفظ وضعیت صحیح در دوران بارداری
  • آگاهی پدر و مادر از روند بارداری و زایمان و نگهداری از کودک
  • کمک به آماده سازی و تسهیل زایمان و تسکین دردهای زایمانی
  • درمان دردهای ناحیه پرینئوم ناشی از پارگی و آسیب عضلات کف لگن

روش فیزیوتراپی دوران بارداری

بعد از تایید حاملگی می‌توان به کلینیک فیزیوتراپی مراجعه کرد. زمان ایده‌آل برای ارجاع زنان باردار هفته 12 تا 14 بارداری است اما معمولا بین هفته 9 تا 16 ارجاع می‌شوند. ابتدا خانم باردار بعد از ارجاع توسط متخصص زنان از نظر شرایط خطرناک پزشکی بررسی می‌شود. باید سایر بیماری‌هایی که می‌تواند بر حاملگی او اثر بد بگذارد، بررسی شود. همه مادران باید شاخص توده بدنی‌شان حساب شده باشد. شاخص توده بدنی اگر بالای 30 باشد فرد چاق و فربه است و چاقی مفرط دارد در این موارد مادر ریسک آمبولی، دیابت حاملگی و … دارد. اگر شاخص توده بدنی مادر کمتر از 18 باشد این نشان دهنده اختلالات تغذیه است. در این موارد مادر حتما باید به متخصص تغذیه ارجاع شود. به طور معمول میزان افزایش وزن تا 25 درصد نسبت به قبل از دوران بارداری در حد طبیعی است و برای تغذیه جنین لازم است. به طور میانگین حدود 12.5 کیلوگرم افزایش وزن وجود دارد که این افزایش وزن مربوط به رشد جنین و جفت، بزرگ شدن رحم و سینه‌ها، ذخیره چربی، بزرگ شدن عضلات و … است.

تغییرات سیستم اسکلتی عضلانی در بارداری و لزوم فیزیوتراپی

  • همزمان با رشد جنین به تدریج عضلات شکم تحت کشش قرار می‌گیرند و تکرار این کشش‌ها در زنانی که چند زایمان داشته‌اند منجر به کاهش تن عضلات شکم می‌شوند که وجود این عامل همراه با تغییرات عمده هورمونی می‌تواند منجر به جداشدگی عضلات مستقیم شکمی از ناحیه لاینه البه آ شود.
  • به علت تغییرات هورمونی شلی لیگامانی ایجاد می‌شود که باعث تحریک‌پذیری مفاصل و بروز مشکلات و صدمات به آنها شود. در این بین مفاصل کمری، لگنی و اندام تحتانی که وظیفه تحمل وزن را برعهده دارند بیشتر در معرض آسیب قرار می‌گیرند.
  • در دوران بارداری وزن رحم روی عضلات کف لگن است که منجر به پایین افتادن کف لگن در حدود 2.5 سانتی‌متر می‌شود. علاوه بر این فشار ممتد در مراحل زایمان فشاره وارده بیشتر می‌شود بنابراین ممکن است هنگام وضع حمل و خروج نوزاد علاوه بر تحت کشش قرار گرفتن عضلات کف لگن، پارگی نیز رخ دهد.
  • در دوران بارداری و پس از زایمان به علت بزرگ شدن پستان‌ها و وضعیت‌های بدنی خاصی که فرد هنگام مراقبت و نگهداری از فرزند به صورت تکراری به خود می‌گیرد شانه‌ها گرد شده و به جلو حرکت می‌کنند و قوس مهره‌های گردنی افزایش پیدا کرده و سر به جلو متمایل می‌شود. همچنین به علت افزایش وزن رحم و محتویاتش مرکز ثقل بدن به جلو و بالا متمایل شده که منجر به افزایش قوس مهره‌های کمری و پشتی می‌شود. پس از زایمان تغییرات ایجاد شده معمولا به طور خود به خودی تصحیح نمی‌شود یکی دیگر از عواملی که منجر به دائمی شدن این وضعیت می‌شود بغل کردن مداوم کودک است.
  • در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان ممکن است اختلالات و ضایعاتی مانند جداشدگی عضله مستقیم شکمی، ادم بارداری و بروز سندرم‌های فشاری، التهابات مفاصل لگن، کمردرد، زانودرد، اختلالات عضلات کف لگن، بی اختیاری ادرار، واریس، عدم تعادل عضلاتی و … شوند که باید از آنها پیشگیری کرد.