برچسب: لبخند نوزاد

تماشای لبخند کودک در خواب بسیار لذت بخش است. درست در کنار گرفتن کودک و اولین تلاش های زیبا برای دست زدن. اما در حالی که لبخند اسیر شده در هنگام خواب باعث اضافه شدن کتاب خاطرات شما می شود، شما همچنین می توانید شاهد مواردی باشید که در مورد رشد و نمو فرزندتان آشکار می شود. موارد زیر را بخوانید تا علت این لبخندهای دلنشین را بدانید.

1- لبخندهای رفلکس:

این نوع لبخند معمولاً کوتاه است و ممکن است بدون هیچ دلیل واقعی بروز کند. ممکن است متوجه شوید که کودک شما تقریباً از 3 ماهگی شروع به لبخند زدن می کند. مطالعات نشان داده است كه جنین در حدود 33 هفته حاملگی قادر به لبخند زدن است. این نوع لبخند اغلب به عنوان یك عمل انعكاسی توصیف می شود و درست مثل لگد زدن یا مكیدن انگشت شست در رحم. آنها می توانند بدون واکنش اتفاق بیفتند و معمولاً برای ایجاد نیاز به تحریک بینایی ندارند.

2- گاز:

دلیل احتمالی دیگر لبخند زدن می تواند به سادگی گاز داشتن کودک شما باشد! نوزادان به عنوان لبخند زدن هنگام دفع گاز یا مدفوع توصیف شده اند.

3- لبخندهای اجتماعی:

در حدود سه ماهگی ، ممکن است تغییر در نحوه انتخاب و انتخاب لحظات لبخند کودک خود را مشاهده کنید. در این زمان ، به آنها فرصت تعامل با محیط شان داده شده است.  نوزادان ممکن است برخی از نشانه های اجتماعی را یاد گرفته باشند. لبخندهای اجتماعی در این زمان به عنوان نشانه تعامل توجه با یک مراقب تعاملی ظاهر می شود.

 

مرور دلایل لبخند نوزادان در هنگام خواب:

نوزادان بدون اینکه معنی واقعی داشته باشند یا بدون اینکه در واکنش به شخص یا چیز دیگری باشند روی بازتاب لبخند می زنند. هرچه زمان می گذرد ممکن است در هنگام عبور از گاز یا مدفوع ، متوجه لبخند کودک کوچک خود شوید. ممکن است متوجه شوید که کودک شما با دیدن چهره ای آشنا شروع به لبخند زدن می کند یا شاید به این دلیل که آگاه هستند. با این حال وقتی نوبت به نوزادان می رسد که در خواب لبخند می زنند، هنوز قسمت خاکستری وجود دارد. اما در صورتی که نوزادان خواب ببینند لبخند در خواب آنها می تواند در واکنش به خاطره ای باشد که در طول روز اتفاق افتاده است، یا رویدادی است که توسط ناخودآگاه آنها به هم پیوسته است.

آیا لبخند کودک می تواند یک هشدار باشد؟

گرفتن لبخند کودک در هنگام خواب همیشه یک تجربه لذت آور است. با این حال، موارد نادری وجود دارد که این لبخند ممکن است صحبت از چیزی جدی تر در دست باشد.  این حالت معمولاً با خنده های غیرقابل کنترل است. در بعضی لحظات صداهایی شبیه به خنده ممکن است با لب شکسته و لبخند ترکیب شود. تشنج ژلازیتی همچنین ممکن است برافروختگی، ضربان قلب سریع و تنفس تغییر یافته باشد.

چه طور به کودکمان لبخند بزنیم؟

کودک شما در واکنش به حوادث لبخند می زند همچنین روش خوبی برای مشاهده این است که حواس او به درستی کار می کند زیرا از کودک برای آگاهی بیشتر از محیط اطراف خود استفاده می کند. این لحظات می تواند بسیار مفید باشد. بنابراین قابل درک است که بخواهید کودک شما اغلب لبخند بزند. اگر کودک شما به دفعاتی که دوست دارید لبخند نزند مطمئناً اشکالی ندارد. در اینجا چند روش وجود دارد که ممکن است از کودک شما لبخند بیشتری ایجاد کند:

در هنگام تعاملات مانند تغذیه، پانسمان و استحمام با کودک خود درگیر شوید

برای کودک خود کتاب بخوانید

برای کودک خود آواز بخوانید

چهره های خنده دار برایش در بیاورید

 

نتیجه گیری:

نوزادی که در خواب لبخند می زند یک واکنش کاملاً طبیعی و بخشی از رشد مورد انتظار اوست. اگر کودک شما در خواب مرتباً لبخند می زند این نمی تواند چیزی جز واکنش انعکاسی باشد یا شاید او فقط یک خاطره خوش را از اوایل روز پخش می کند. یادگیری اینکه چرا کودک شما لبخند می زند یا گریه می کند سرگرم کننده است. یک قسمت هیجان انگیز از روند شناختن و دوست داشتن فرزند شما است. همیشه تصمیم گیری خوب با پزشک متخصص اطفال آنها تصمیم خوبی است.

 

منبع: www.verywellfamily.com

تعداد بسیار کمی از مردم می توانند در برابر لبخند زدن به نوزاد تازه متولد شده مقاومت کنند. این نشان دهنده احساسات مثبت مانند شادی و علاقه است. البته این امر خصوصاً در مورد والدین تازه وارد بسیار صدق می کند. یک مطالعه نشان داد که مادران تازه متولد شده 80٪ بچه های 16 ساعته خود را نگاه می کنند و 34٪ اوقات به آنها لبخند می زنند. گاهی اوقات نوزادان تازه متولد شده حتی لبخند می زنند و لحظه ای جادویی را برای والدین ایجاد می کنند که اغلب توسط کسی با اشاره به اینکه لبخند واقعی نیست، از بین می رود. حتی کتابهای درسی تمایل دارند که لبخند نوزادان را به عنوان یک بازتاب واقعی و نه یک بیان واقعی از شادی و خوشبختی تلقی کنند. آیا واقعا موضوع این است؟

رفتارهای نوزادان تا نیمه دوم قرن بیستم بیشتر انعکاسی تلقی می شد. دانشمندان تصور می کردند که نوزادان تازه متولد شده توانایی محدودی در احساس و ابراز احساسات دارند و تجربه اجتماعی کافی برای تعامل با مراقبان خود را ندارند. حتی اعتقاد بر این بود که نوزادان تازه متولد شده نمی توانند مانند بزرگسالان احساس درد کنند. به این معنی که بعضی اوقات تحت عمل جراحی دردناک و بدون مسکن قرار می گیرند. تنها در دهه 1980 بود که متخصصان پزشکی فهمیدند که درد در واقع منجر به شوک و عوارض تهدید کننده زندگی می شود. طی 50 سال گذشته، داده ها به آرامی جمع شده اند که نشان می دهد نوزادان چیزی فراتر از موجودات بازتابنده هستند. آنها به اندازه کافی صلاحیت دارند تا به طور فعال ایالات خود را تنظیم کنند. به عنوان مثال آنها می توانند بخوابند تا حواس پرتی های استرس زا را از بین ببرند، یا اگر به تحریک و تعامل بیشتری نیاز دارند سر و صدا و گریه می کنند. آنها همچنین می توانند از همان 36 ساعت اول زندگی لبخندها را تقلید کنند و حتی می توانند از اولین تجربه زندگی خود از تجربه قبلی یاد بگیرند.

لبخند نوزاد چه پیامدی دارد؟

نوزادان تازه متولد شده می توانند موجوداتی با توانایی اجتماعی باشند. تا اوایل دهه 2000 تصور می شد که نوزادان تازه متولد شده فقط در پاسخ به انقباض عضلانی ، نعوظ آلت تناسلی، حرکات روده یا مثانه یا بدون هیچ دلیل خاصی لبخند می زنند. بیشتر مطالعات و کتابهای درسی حتی در قرن 21  هنوز هم حاکی از آن است که اولین “لبخند اجتماعی” تنها پس از ماه دوم زندگی رخ می دهد. هنگامی که محققان مشاهده نوزادان را شروع کردند بیشتر نتایج اولیه آنها با گزارش های والدین تفاوت نداشت. هیچ یک از 400 نوزاد حاضر در این مطالعه در هفته اول لبخند نزده اند. فقط 11٪ در سن دو هفتهگی لبخند اجتماعی نشان دادند. حدود 60٪ در طی سه هفته از نظر اجتماعی لبخند زده بودند و تقریباً همه آنها در ماه اول از نظر اجتماعی لبخند زده بودند. برخی از محققان هنوز در اوایل ثبت لبخند موفق نیستند و لبخندهای زیادی در هنگام خواب رخ می دهد که ارتباطی با دنیای اجتماعی ندارد. در واقع حتی جنین هایی که در رحم با روش سونوگرافی 4 بعدی مشاهده می شوند حداقل از هفته 23 بارداری لبخند می زنند. اما مطالعات دیگر نشان می دهد که نوزادان تازه متولد شده در موارد نادر لبخند می زنند و حداکثر هر چهار دقیقه یک بار برای برخی از کودکان یک روزه است.

 

نتیجه گیری:

از مدت ها قبل نشانه هایی وجود داشت که نشان می دهد لبخند نوزادان می تواند تا حدودی احساسات مثبت را نشان دهد. لبخندها در چند روز اول زندگی به عنوان پاسخی به نوازش گونه یا شکم ذکر شده است. نوزادان تازه متولد شده نیز در پاسخ به طعم و بوی شیرین لبخند می زنند. این یافته ها دهه ها پیش منتشر شد که لبخندها صرفاً به عنوان بازتاب های ذاتی در نظر گرفته می شدند. تصور می شد که لبخندهای نوزادی فقط ناحیه دهان را درگیر می کند. با این حال، هنگامی که دانشمندان حرکات صورت را فریم به فریم و با استفاده از یک سیستم برنامه نویسی اختصاصی تجزیه و تحلیل می کردند، لبخندها از همان یک روزگی بیشتر از حرکات گونه و چشم نبودند.  از آن زمان مطالعات بیشتر و بیشتری نشان داده است که نوزادان تازه به دنیا آمده هنگام بیداری لبخند می زنند و این لبخندها بسیار شبیه لبخندهای واقعی اجتماعی است.

 

منبع: https://theconversation.com

نوزادان ممکن است انواع مختلفی از لبخند را نشان دهند که به معنی اتفاقات مختلف است. لبخند نوزادان در حال خواب می‌تواند به علت موارد زیر باشد:

– لبخند اجتماعی:
انتظار می‌رود کودکان در سال‌های اولیه زندگی دچار تغییرات احساسی زیادی شوند. آنها ممکن است حساس‌تر، هوشیارتر و درگیر مکالمه با دیگران باشند. به عنوان پاسخی برای توجه کودکان 3 تا 4 ماهه بیشتر لبخند اجتماعی می‌زنند. لبخند اجتماعی کودک توسعه یافته یک نقطه عطف مهم در پیشرفت است. کودکانی که احساسات اجتماعی نشان می‌دهند می‌توانند به این معنا باشد که مغز آنها در حال رشد است و مهارت‌های ارتباطی به جلو حرکت می‌کند. 
 

– لبخند بازتابنده:

می‌بینید که نوزاد ممکن است در طول چند روز اول لبخندی غیرعادی در خواب نشان دهد. در حقیقت هنگامی که بارداری در هفته 25 تا 27 رخ می‌دهد و جنین در شکم مادر است لبخند واکنشی ایجاد می‌شود.

– لبخند پاسخگو:

یک لبخند ممکن است در حدود 6 تا 8 هفته زایمان ظاهر شود. هنگام خواب لبخندهای حساس تجربیات حسی کودک یا چیزهایی است که مانند صداهای آشنا احساس می‌کند نوازش می‌کند. لبخند زدن پاسخگو واکنش‌های اجتماعی نیست، اما مکالمه‌ای است که به ذهن کودک می‌آید.
 

– افکار کلیدی:

کودک هنگام خواب نمی‌خندد اما کودک از نظر عاطفی و جسمی در حال رشد است و این یک علامت مهم است. برای مادران مهم بوده که درک کنند که نوزادان مختلف ممکن است مراحل یادگیری و اهداف رشد متفاوتی داشته باشند. 

منبع: www.momnewsdaily.com
 

با رشد نوزادان آنها مهارت‌های اجتماعی بیشتری پیدا می‌کنند. به گفته برخی از متخصصان اکثر نوزادان 6 تا 12 هفته به طور منظم لبخند می‌زنند. برخی ممکن است در پاسخ به لبخند دیگران کمی زودتر لبخند بزنند. نوزادان می‌توانند از بدو تولد لبخند بزنند.  وقتی نوزاد بین 6 تا 12 هفته است والدین و مراقبان باید لبخندهای ثابت‌تری ببینند.

دلایل لبخند نوزادان در چیست؟

– لبخند رفلکس:

این لبخندی است که نوزادان در رحم ایجاد می‌کنند. با این حال نوزادان این کار را به طور تصادفی انجام می‌‌دهند. بنابراین کارشناسان آن را یک لبخند واقعی نمی‌دانند.

– لبخند اجتماعی:

این یک لبخند در پاسخ به تماس با دیگران است مانند لبخند زدن به دیگران و با رشد و تکامل نوزادان آنها ممکن است هنگام خوشحالی لبخند بزنند.

 

اگر کودک هنوز لبخند نزده باشد چه؟

همه نوزادان کمی متفاوت رشد می‌کنند. تفاوت‌های فردی مانند تعاملات خانوادگی، هنجارهای فرهنگی و تولد زودرس ممکن است بر رشد تأثیر بگذارد. نوزادان نارس تمایل دارند دیرتر از نوزادان تازه متولد شده به مراحل رشد برسند بنابراین پزشکان اغلب سن تصحیح شده‌ای را برای آنها تعیین می‌کنند. سن تصحیح شده نشان دهنده سنی است که نوزاد زودرس به دنیا نمی‌آید. اگر کودک لبخند نمی‌زند والدین باید تعاملات رو در رو را در اولویت قرار دهند. لبخند زدن، بازی، آواز خواندن و انجام سایر فعالیت‌های کودک تمرکز کنید. اگر کودک هنوز لبخند نمی‌زند می‌تواند طیف وسیعی از مسائل را نشان دهد از جمله:

 

– مشکلات بینایی:

نوزادان نابینا یا کم بینا ممکن است لبخند والدین خود را نبینند یا به آنها پاسخ ندهند.

– مشکلات شنوایی:

کودکان مبتلا به مشکلات شنوایی ممکن است با صدای خنده یا صدای والدین لبخند نزنند.

– اوتیسم:

نوزادان اوتیسم ممکن است به دیگران لبخند نزنند یا تفاوت‌های دیگری در مهارت‌های اجتماعی داشته باشند.

– خلق و خوی:

برخی از نوزادان خجالتی‌تر هستند و تعامل کمتری دارند یا کمتر از دیگران لبخند می‌زنند.

 

لبخند زدن در رشد نوزاد تاثیرگذار است؟

لبخندهای بازتابی به این معنی است که ماهیچه‌های صورت نوزاد به طور عادی کار می‌کنند. در هفته‌های اولیه زندگی نوزادان طیف وسیعی از عبارات را امتحان می‌کنند. کودکانی که لبخند نمی‌زنند ممکن است دارای مشکل رشد باشند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

والدین باید در هر یک از بازدیدهای معمول مراقبت‌های بهداشتی مراحل رشد کودک خود را مورد بحث قرار دهند، به ویژه اگر نوزاد به مراحل عادی سن خود نرسیده باشد. دلایل دیگر برای صحبت با پزشک شامل موارد زیر است:

– لبخند نمی‌زند

-هنگام تماس چشمی بسیار ناراحت کننده به نظر می‌رسد

– تا 3 ماه لبخند نمی‌زند

 

نتیجه‌گیری:

اولین لبخند “واقعی” نوزاد نقطه عطف مهمی است که ممکن است به والدین و مراقبان کمک کند احساس ارتباط بیشتری با نوزاد خود داشته باشند. ممکن است مدتی طول بکشد تا کودک عادت به لبخند زدن منظم داشته باشد. وقتی نوزادان لبخند نمی‌زنند  مداخلات اولیه می‌تواند چالش‌های رشد و سایر مسائل را کاهش دهد. اگر والدین یا پرستاران کودک نگران هستند باید با پزشک متخصص اطفال صحبت کنند.

 

منبع:

www.medicalnewstoday.com