برچسب: متخصص زنان و زایمان

کیست‌های تخمدان کیسه‌های جامد یا پر از مایع در داخل یا روی تخمدان شما هستند. کیست‌ها به ویژه در زنانی که باردار هستند، یا هنوز یائسه نشده‌اند، شایع هستند.
آن‌ها بیشتر اوقات، بدون درد و بی ضرر هستند. ممکن است هر ماه در چرخه قاعدگی خود دچار کیست شوید و هرگز آن را نفهمید. آن‌ها معمولا بدون درمان و به صورت خود به خود از بین می‌روند.
کیست زمانی ناراحت‌کننده می‌شود که برطرف نشده یا بزرگ‌تر شود. در این صورت می‌تواند دردناک شود. احتمال سرطان هم وجود دارد، اما نادر است.

در این مقاله می‌خوانید:

• علائم کیست تخمدان
• علل کیست تخمدان
• عوامل خطر کیست تخمدان
• عوارض کیست تخمدان
• تشخیص کیست تخمدان
• درمان کیست تخمدان
• انواع جراحی کیست تخمدان
• زمان سونوگرافی کیست تخمدان، میشه تو پریودی باشه؟

علائم کیست تخمدان
بیشتر کیست‌های تخمدان کوچک هستند و مشکلی ایجاد نمی‌کنند. هنگامی که علائم وجود دارد، ممکن است در یک طرف پایین شکم، فشار، نفخ، تورم یا درد داشته باشید. این درد ممکن است شدید یا خفیف باشد و ممکن است بیاید و برود.
گاهی اوقات، کیست‌ها نیاز به مراقبت اورژانسی دارند. در صورت داشتن موارد زیر فورا به پزشک خود مراجعه کنید:

• درد ناگهانی و شدید شکم
• درد همراه با تب و بالا آوردن
• سرگیجه، ضعف یا احساس غش
• تنفس سریع

این موارد می‌تواند به این معنی باشد که کیست شما باعث پیچ خوردن تخمدان شده است.

علل کیست تخمدان
بیشتر کیست‌ها بخشی از چرخه ماهانه شما هستند.

1- کیست فولیکول
تخمدان‌های شما معمولا هر ماه یک تخمک آزاد می‌کنند که در داخل کیسه کوچکی به نام فولیکول رشد می‌یابد. وقتی تخمک آماده است، فولیکول باز شده و آزاد می‌شود.

تخمدان های برخی از زنان، تعداد زیادی کیست کوچک ایجاد می‌کنند که به این بیماری، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) گفته می‌شود و می‌تواند بارداری را سخت کند.

اگر کیسه باز نشود، باعث ایجاد کیست فولیکول می‌شود. اغلب این موارد در عرض 1 تا 3 ماه از بین می‌روند.

2- کیست جسم زرد
با آزاد شدن تخمک آزاد، فولیکول معمولا کوچک می‌شود و به آمادگی برای تخمک بعدی کمک می‌کند. وقتی دوباره بسته و مایع داخل آن جمع می‌شود، به کیست تبدیل می‌شود که ممکن است طی چند هفته از بین برود. اما این امکان وجود دارد که با بزرگ شدن خونریزی یا درد ایجاد کند.

3- تخمدان پلی کیستیک
تخمدان های برخی از زنان، تعداد زیادی کیست کوچک ایجاد می‌کنند که به این بیماری، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) گفته می‌شود و می‌تواند بارداری را سخت کند.
سایر کیست‌ها ممکن است در اثر سرطان ایجاد شوند. کیست‌های تخمدان در زنان، پس از یائسگی (هنگامی که قاعدگی شما متوقف شد) بیشتر از زنان جوان‌تر سرطانی هستند.

عوامل خطر کیست تخمدان
مواردی که ممکن است احتمال ابتلا به کیست تخمدان را افزایش دهد،، عبارتند از:

1- مشکلات هورمونی
مصرف داروی باروری کلومیفن (کلومید) برای کمک به تخمک‌گذاری می‌تواند خطر ابتلا به کیست را افزایش دهد.

2- بارداری

کیستی که در دوران تخمک‌گذاری ایجاد می‌شود، ممکن است بعد از بارداری و در طول بارداری روی تخمدان شما باقی بماند.

کیستی که در دوران تخمک‌گذاری ایجاد می‌شود، ممکن است بعد از بارداری و در طول بارداری روی تخمدان شما باقی بماند.

3- اندومتریوز
در اندومتریوز، سلول‌هایی که معمولا داخل رحم شما قرار دارند، خارج از آن رشد می‌کنند. این سلول‌های سرگردان، می‌توانند به تخمدان شما متصل شده و باعث رشد کیست شوند.

4- عفونت شدید لگن
عفونت لگن ممکن است به تخمدان شما سرایت و در آنجا کیست ایجاد کند.

5- کیست قبلی تخمدان
اگر قبلا حداقل یک کیست تخمدان داشته‌اید، احتمال بیشتری وجود دارد که دچار کیست تخمدان شوید.

عوارض کیست تخمدان
برخی از زنان ممکن است عوارض غیر معمول کیست تخمدان داشته باشند. پزشک ممکن است این موارد را در طول معاینه لگن تشخیص دهد، بنابراین مهم است که مرتبا معاینات خود را انجام دهید.

1- پیچ خوردگی تخمدان
اگر کیست‌ها بزرگ شوند، می توانند باعث حرکت و پیچ خوردن تخمدان شوند. این پیچ‌خوردگی تخمدان، بسیار دردناک است.

2- پارگی
کیست‌ها می توانند باز و باعث درد شدید و خونریزی شوند، به‌ویژه اگر بزرگ باشند.
رابطه جنسی واژینال و سایر فعالیت‌ها می تواند احتمال پارگی را افزایش دهد. کیست پاره‌شده، گاهی خود به خود بهبود می‌یابد، اما اغلب یک فوریت پزشکی است.

کیست تخمدان می‌تواند در پاسخ به عفونت لگن ایجاد شده و آبسه ایجاد کند. در صورت ترکیدن آبسه، باکتری‌های خطرناک می‌توانند در بدن شما پخش شوند.

3- کیست تخمدان آلوده
کیست تخمدان می‌تواند در پاسخ به عفونت لگن ایجاد شده و آبسه ایجاد کند. در صورت ترکیدن آبسه، باکتری‌های خطرناک می‌توانند در بدن شما پخش شوند.

تشخیص کیست تخمدان
گاهی اوقات، پزشک هنگام معاینه لگن، کیست پیدا می‌کند و در مورد درد شما و سایر علائم سئوال می‌پرسد.
کیست می‌تواند پر از مایع، جامد یا مخلوط باشد. برای تشخیص کیست تخمدان، پزشک ممکن است انجام یک یا چند آزمایش را توصیه کند:

1- تست حاملگی
آزمایش مثبت بارداری ممکن است به این معنی باشد که شما کیست جسم زرد دارید.

2- سونوگرافی لگن
در سونوگرافی لگن، تصویری از رحم و تخمدان شما ایجاد می‌شود. پزشک می‌تواند وجود کیست را تایید و محل دقیق آن را مشخص کند.

3- لاپاراسکوپی
پزشک از طریق یک برش کوچک، یک ابزار باریک با چراغ و دوربین را وارد شکم شما می‌کند. از این طریق می‌تواند تخمدان‌های شما را ببیند و کیست تخمدان را بردارد.

4- آزمایش خون CA 125
در صورت داشتن کیست تخمدان تا حدی جامد، پزشک ممکن است بخواهد سطح پروتئین CA 125 (آنتی‌ژن سرطان 125) خون شما را آزمایش کند.
اغلب در زنانی که سرطان تخمدان و در افرادی که بیماری‌هایی مانند فیبروم رحم، اندومتریوز و بیماری التهابی لگن (PID) دارند، پروتئین CA 125 بیشتر است.

درمان کیست تخمدان
بیشتر کیست‌ها خود به خود از بین می‌روند. پزشک ممکن است صبر و تغییرات کیست را بررسی کند.
پزشک ممکن است برای تسکین درد برای شما مسکن تجویز کند، یا این‌که برایتان مصرف قرص‌های ضد بارداری را توصیه کند.
هورمون‌های موجود در قرص‌ها کیست‌ها را از بین نمی‌برند، اما می‌توانند از ایجاد کیست‌های جدید جلوگیری کنند.
برخی از کیست‌های تخمدان نیاز به جراحی دارند که شامل مواردی است که بزرگ هستند، از بین نمی‌روند یا علائمی ایجاد می‌کنند.
در صورت نزدیک شدن به یائسگی، ممکن است نیاز به عمل جراحی داشته باشید، چون احتمال دارد کیست‌ها سرطانی باشند. بسته به مورد شما، جراح ممکن است فقط کیست، یا کل تخمدان را بردارد.

انواع جراحی کیست تخمدان
انواع مختلفی از جراحی وجود دارد:

1- لاپاراسکوپی
لاپاراسکوپی برای کیست‌های کوچک‌تر است. پزشک، یک برش کوچک در بالا یا پایین ناف شما ایجاد می‌کند. یک ابزار کوچک که دوربین دارد، به پزشک اجازه می‌دهد داخل تخمدان را ببیند و یک ابزار دیگر، کیست یا تخمدان را برمی‌دارد. احتمالا نیازی به بستری نیست.

2- لاپاروتومی
لاپاروتومی، برای کیست‌هایی است که ممکن است سرطانی باشند. این عمل، با برش بزرگ‌تر در شکم انجام می‌شود.

زمان سونوگرافی کیست تخمدان، میشه تو پریودی باشه؟
سوال مخاطب بیا نی نی: من 40 سالمه، برای بارداری می‌خوام اقدام کنم، پزشک برام سونوگرافی تخمدان نوشته، ولی پریود شدم. در زمان پریودی می‌شود سونوگرافی انجام داد؟

پاسخ از دکتر صدیقه حسینی، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
بله می‌توانید این کار را انجام دهید و بهترین زمان برای سونوگرافی اول تا سوم پریودی است.

اگر دراین‌باره سئوال بیشتری دارید، با پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

نقش آی وی اف در درمان کیست اندومتریوز چیست؟

پس از انجام سیکل درمانی آی وی اف، وقتی که از ذخیره تخمدان مطمئن شدیم، به این ترتیب که تعدادی مناسب تخمک از بدن بیمار خارج می‌کنیم. سپس در سیستم جنین‌شناسی نگهداری می‌کنیم. تخمک‌ها را می‌توان به صورت تنها (فریزشده) و یا به صورت لقاح داده شده با اسپرم (جنین فریز شده) در آزمایشگاه جنین شناسی نگهداری کرد.

پس از خروج تعداد کافی جنین یا تخمک و نگهداری در آزمایشگاه آی وی اف، برای جلوگیری از اثرات سمی کیست های اندومتریوز  روی باروری، بهتر است عمل لاپاراسکوپی انجام شود. کیست اندومتریوزی خارج شود. همچنین نقاط چسبندگی و درگیر علائم اندومتریوز لگن به طور کامل درمان شود.  سپس بعداز حذف کامل آندومتریوز طی سیکل‌های درمانی آتی جنین فریز شده از فریز باز شده و به داخل رحم مادر دچار اندومتریوز منتقل می‌شود.

آی وی اف برای بار دوم بعد از یک عمل ناموفق/ چه زمانی برای بار دوم می توانم آی وی اف کنم؟

در صورت منفی بودن یک بار انجام ای وی اف تعیین جنسیت، زمان مراجعه بعدی جهت انتقال جنین های فریز شده چند وقت دیگر خواهد بود؟ و آیا مراحل درمان دیگری به نسبت مرحله اول خواهند داشت یا خیر؟

پاسخ مشاور در مورد فاصله بین دو آی وی اف (ivf)

۲ سیکل قاعدگی بعد از آخرین انتقال جنین آی وی اف ناموفق می توان انتقال جنین فریز را انجام داد به شرط اینکه برخی تاریخ اعتبار شش ماه برخی آزمایش ها نگذشته باشد. مراحل درمان: شروع قرص جلوگیری از روز سوم قاعدگی مراجعه روز ۱۷ سیکل قاعدگی جهت ویزیت و سونو و تجویز آمپول دیفرلین مراجعه بعدی روز ۳-۲ قاعدگی بعدی جهت ویزیت و سونو و تجویز قرص استرادیول حدود ۷-۶ روز بعد از تجویز استرادیول ویزیت و سونو تنظیم استرادیول تا رسیدن ضخامت اندومتر به حدود ۸-۷ میلی متر.

اگر‌ آی وی اف (ivf) ناموفق انجام گرفت با چه فاصله زمانی برای بار دوم قابل تکرار است؟‌

این امر به شخص بستگی دارد. اولین دلیل برای به تاخیر انداختن آن، ارائه فرصتی به بیمار برای بازگشت دوره ماهانه طبیعی است که حدود ۲ تا ۳ دوره ماهانه طول می‌کشد.

تا چندبار امکان تکرار آی وی اف (ivf) برای هر زوج وجود دارد؟

تعداد مشخص و محدودیت خاصی وجود ندارد. این مسئله به تصمیم زوج و پزشک آنها بستگی دارد.

آیا در فاصله دو هفته‌ای که از شروع ‌آی.وی.اف تا خارج کردن تخمک از تخمدان باقی است نزدیکی (مقاربت) اشکال دارد؟

پیشنهاد ما این است که مرد حداقل ۸۴ ساعت قبل از زمان خارج کردن سلول‌های جنسی از انزال خودداری کند (اما نه بیش از ۵ تا ۶ روز)! این احتیاط سبب می‌شود که نمونه مایع منی گرفته شده برایآی.وی.اف، بیشترین تعداد اسپرم سالم و متحرک را داشته باشد.

آیا آی وی اف (ivf) به تخمدان‌ صدمه نخواهد زد؟

شواهدی مبنی بر تخریب تخمدان به دنبال لاپاروسکوپی یا خارج کردن تخمک از تخمدان همراه با سونوگرافی در دست نیست. در عوض گزارش‌هایی نشان داده است که به دنبال بیوپسی تخمدان، در زوج‌هایی که مدت طولانی نازا بوده‌اند، حاملگی رخ داده است.

آیا وجود بافت اسکار اطراف تخمدان‌ها باعث می‌شود که نتوان تخمک را از تخمدان خارج کرد؟

نه، به‌طور معمول. اما جراح باید بتواند برای ورود سوزن در محل مناسب برای خروج تخمک، به‌وسیله سونوگرافی یا روش‌های جراحی، فولیکول را ببیند.

اگر قبل از خارج کردن تخمک، تخمک‌گذاری در تخمدان‌ رخ دهد چه می‌شود؟

در این صورت امکان خارج کردن تخمک از تخمدان وجود نخواهد داشت و به همین علت است که در طول دوره ‌آی.وی.اف تیم پزشکی با بررسی سطح خونی هورمون‌ها به طور دقیق از تخمک گذاری زودرس جلوگیری می‌کنند.

آیا لکه بینی بعد از خارج کردن تخمک از تخمدان طبیعی است؟

بله، معمولا به‌دلیل زخمی که در نتیجه سوراخ کردن دیواره مهبل توسط سوزنی که فولیکول را خارج می‌کند، ایجاد می‌شود؛ لکه‌بینی بعد از خروج تخمک رخ می‌دهد. لکه‌بینی به‌صورت خون روشن از مهبل ۴۲تا ۸۴ ساعت پس از خروج تخمک رخ می‌دهد. اگر خونریزی به حدی باشد که بتواند نوار بهداشتی را آغشته به خون کند، باید فورا به پزشک مراجعه شود.

بعد از انتقال جنین چه مراقبت‌هایی لازم است؟

بهتر است در این مورد از پزشک سئوال شود اما معمولا مراقبت‌های زیر توسط اکثر پزشکان توصیه می‌شود:

الف) پرهیز از مصرف سیگار، قهوه، الکل و داروها.

ب) خودداری از بلند کردن وسایل سنگین.

ج) اجتناب از کار سنگین خانه‌(حتی کار با جاروبرقی) و فعالیت‌های شدید.

د) خودداری از فعالیت‌های ورزشی چون شنا، اسب‌سواری و ائروبیک.

ه) استفاده نکردن از حمام آفتاب، سونای گرم، وان آب داغ و جکوزی.

و) خودداری از مقاربت جنسی و ارگاسم.

چه مدت بعد از انجام آی وی اف (ivf) می‌توان مقاربت جنسی داشت؟

با وجود اینکه زمان پرهیز از مقاربت جنسی برای پیشگیری از تخریب سلول جنینی تعیین نشده اغلب پزشکان حداقل ۲ تا ۳ هفته پرهیز از مقاربت را پیشنهاد می‌کنند. از نظر تئوریک، انقباضات رحم که به دنبال اوج لذت جنسی (ارگاسم) رخ می‌دهد، می‌تواند برای مراحل اول لانه‌گزینی جنین در رحم مزاحمت ایجاد کند. با این وجود نزدیکی در شب قبل از انتقال جنین توصیه می‌شود چرا که بعضی پزشکان معتقدند این‌کار شانس حاملگی را افزایش می‌دهد.

چه زمانی بعد از انتقال جنین می‌توان بقیه فعالیت‌های روزانه را انجام داد؟‌

تیم ‌آی.وی.اف توصیه می‌کنند حدود ۴۲ ساعت بعد از انتقال جنین به رحم، زن کاملا بی‌حرکت باقی بماند. از ورزش‌های شدید مانند دویدن، اسب سواری و شناو … تا زمان تثبیت حاملگی باید خودداری کرد. اما انجام سایر فعالیت‌های روزانه منعی ندارد.

عمل لاپاراسکوپی چگونه انجام می‌شود؟

لاپاراسکوپی یک جراحی کوچک است که تحت بیهوشی عمومی صورت می‌گیرد بنابراین باید در یک بیمارستان یا مرکز جراحی انجام شود. ضمن بیهوشی پزشک با استفاده از یک سوزن مخصوص مقداری گاز دی‌اکسید کربن یا اکسیدنیترو یا هوا را به داخل شکم وارد می‌کنند. این گاز باعث ایجاد یک فضای کافی در زیر جدار شکم و همچنین بالا راندن روده‌ها شده و امکان مشاهده راحت‌تر اعضای تناسلی و لگن را فراهم می‌آورد.

بعد از تزریق گاز، سوزن خارج می‌شود. یک وسیله مخصوص به نام لاپاراسکوپ (دوربین مینیاتوری که به شکل لوله ‌باریکی است) از طریق یک برش کوچک زیر ناف وارد شکم می‌گردد و با ایجاد برش نازک دیگری در زیر شکم، پزشک وسیله باریک دیگری را وارد می‌کند تا بوسیله آن اندام‌های داخل شکم را بلند کرده و پشت و اطراف آن را مورد بررسی قرار دهد.

 طول این برش‌ها بین ۵/۰ تا ۵/۱ سانتی متر می‌باشد. همچنین همزمان یک ماده حاجب از طریق دهانه رحم به‌ داخل رحم و لوله‌ها تزریق می‌شود تا باز بودن یا انسداد لوله‌های رحمی تشخیص داده شود.

اگر پزشک در حین عمل لاپاراسکوپی مشکلی را مشاهده کند با استفاده از یک وسیله جراحی مخصوص (که از طریق برش کوچک دیگری در زیر شکم، وارد حفره لگن می‌شود) می‌تواند در همان زمان آن را اصلاح نماید.

آیا لکه‌بینی بعد از انتقال جنین و قبل از تست حاملگی طبیعی است؟

در ۲ هفته‌ای که بعد از انتقال جنین، مادر در انتظار رسیدن وقت تثبیت حاملگی است، لکه‌بینی می‌تواند به چند معنی باشد: اول اینکه جنین لانه‌گزینی کرده است. دوم اینکه یکی از جنین‌ها لانه‌گزینی کرده در حالی‌که دیگری جدا شده است. سوم اینکه زمان خونریزی ماهانه رسیده و مادر حامله نیست.

همیشه و در هر سه حالت در هنگام لکه‌بینی باید به پزشک اطلاع داد. حتی زمانی‌که لکه‌بینی شدید است، لازم است تست حاملگی انجام شود.

چه زمانی فرد متوجه می شود که باردار است؟

حاملگی با هیچ‌گونه علامت خاصی از جمله تهوع، علایم مشابه عادت ماهانه و… ثابت نمی‌شود. بلکه باید تست حاملگی انجام گیرد. تست خون حدود ۳۱ روز بعد از آسپیراسیون و انتقال جنین و سونوگرافی ۰۳ تا ۰۴ روز بعد از آسپراسیون، حاملگی را اثبات می‌کند.

آیا احتمال چند قلویی در‌آی.وی.اف وجود دارد؟

بله، ۵۲ درصد حاملگی‌ها به‌دنبال‌آی.وی.اف دوقلو هستند (به‌طور طبیعی در جامعه این مقدار یک هشتادم است) در مورد سه‌قلوها احتمال ۲تا۳درصد است.

چه تعداد جنین به رحم انتقال داده می‌شود؟

این سوِال سختی است که تصمیم‌گیری راجع به آن به مسایل زیادی بستگی دارد از جمله: سن، تعداد آی.وی.اف‌های انجام شده، درصد چندقلویی در مرکز پزشکی مورد نظر، … و در نهایت احساس فرد راجع به این تعداد. در بعضی کلینیک‌ها اجازه انتقال بیش از ۳ جنین را نمی‌دهند چرا که در این صورت عوارض حاملگی زیاد و احتمال حاملگی سالم و تولد نوزاد کامل کمتر خواهد شد. ‌اما بعضی‌ها در مورد زنان بالای ۵۳ سال و آنهایی که آی.وی.اف‌های ناموفق زیادی داشته‌اند؛ انتقال بیش از ۳ جنین را توصیه می‌کنند.

برای جنین‌های اضافی چه اتفاقی می‌افتد؟

جنین‌های اضافی در صورت لزوم قابل فریز شدن هستند تا در دوره‌های بعدی ‌آی.وی.اف (بعد از‌آی.وی.اف ناموفق) مورد استفاده قرار گیرند. البته سرنوشت بقیه جنین‌های اضافی مسایل و مشکلات اخلاقی زیادی را در بین جامعه پزشکی برانگیخته است که در این مبحث نمی‌گنجد.

 منبع: اندومتریوز دکتر سروی

سوال مخاطب بیا نی نی: با توجه به اینکه دوم پریود شدم چه تاریخی سونو بدم که اندازه تخمدانام برای بارداری مشخص بشه؟

پاسخ دکتر مارال بالشی، متخصص زنان و زایمان:
شما دوست گرامی در هر تاریخی که سونوگرافی بدهید اندازه تخمدان می‌تواند مشخص شود و تاریخ خاصی برای این کار وجود ندارد. گر چه عموما در قصد بارداری نیازی به دانستن اندازه تخمدان وجود ندارد و مساله‌ای که بیشتر مورد نظر است، ذخیره تخمدان‌هاست و نه اندازه تخمدان‌ها.
با اینحال اگر اصرار به دانستن اندازه تخمدان‌تان دارید و سونوگرافی انجام دادید، اگر قبل از بارداری سایز تخمدان از 3 سی‌سی بیشتر باشد، این عدد مناسب است و اگر بقیه فاکتورها نیز نرمال باشند، احتمالا بارداری بدون خطری خواهید داشت.

در این مقاله می‌خوانید:

• باروری زنان
• مردان باید برای بچه‌دار شدن اقدام کنند 
• سلول‌های تخمکی در زنان
• زنان در 30 سالگی چند تخمک دارند؟
• زنان در 40 سالگی چند تخمک دارند؟
• یائسگی
• آزمایش‌هایی برای اندازه‌گیری تعداد تخمک‌ها
• فریز تخمک‌ها

باروری زنان
مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده شانس بارداری زن، سن او است. به طور کلی، باروری هنگامی شروع می‌شود که زنان در سن 30 سالگی هستند، باروری در حدود 35 سالگی کاهش می‌یابد.
از سن 40 سالگی به بعد، احتمال بارداری بسیار کم و خطر سقط جنین بالا است. این به این دلیل است که با افزایش سن، مقدار و کیفیت تخمک‌های زنان کاهش می‌یابد.
یائسگی، پایان مطلق طول عمر باروری را مشخص می‌کند. سن یائسگی در زنان متفاوت است، اما معمولا بین 45 تا 55 سالگی رخ می‌دهد.
احتمال بارداری در ده سال منتهی به یائسگی نادر است.
خانم‌هایی که نگران ساعت بیولوژیکی باروری خود هستند، به‌ویژه زنان مجرد، می‌خواهند بدانند چقدر می‌توانند منتظر بمانند بدون اینکه شانس بچه‌دار شدن خود را به خطر بیندازند.

مردان باید برای بچه‌دار شدن اقدام کنند 
بحث در مورد زمان باروری بیشتر بر زنان تمرکز دارد، اما تحقیقات نشان می‌دهد یکی از دلایل اصلی تاخیر در بچه‌دار شدن این است که زنان در یافتن شریک مردی که برای بچه‌دار شدن متعهد باشد، مشکل دارند.
مردها تقریبا به طور جهانی برای پدر شدن ارزش قائل‌اند، آن‌ها می‌خواهند و انتظار دارند که پدر شوند و آرزو دارند که حداقل دو فرزند داشته باشند. با این حال اکثر مردها درباره محدودیت‌های باروری زنان و مردان اطلاعات کافی ندارند.
از آنجا که فرزندآوری و پدر یا مادر شدن تلاش‌هایی مشترک هستند، مردانی که فرزند می‌خواهند و شریک زندگی دارند، باید در تصمیم‌گیری‌های مربوط به بچه‌دار شدن مشارکت فعال داشته باشند و از به تعویق انداختن تصمیم برای بچه‌دار شدن خودداری کنند.

سلول‌های تخمکی در زنان
نوزادان دختر با تمام سلول‌های تخمکی که قرار است داشته باشند، متولد می‌شوند. هیچ سلول تخمک جدیدی در طول عمر یک زن ساخته نمی‌شود. تخمک‌ها در فولیکول‌ها (کیسه‌های پر از مایع که حاوی تخمک نارس هستند) در تخمدان‌ها تا زمانی که شروع به بلوغ کنند، استراحت می‌کنند.
جنین ماده، دارای 4 میلیون تخمک است. وقتی نوزاد دختر به دنیا می‌آید، تعداد تخمک‌ها به طور پیوسته بین 1 تا 2 میلیون و تا ماه قبل از بلوغ 10 هزار عدد کاهش می‌یابد.
وقتی دختری به بلوغ می‌رسد بین 300 تا 400 هزار تخمک دارد.
با افزایش سن، به دلیل کاهش تعداد و کیفیت تخمک‌های باقیمانده، باروری کاهش می‌یابد.
از دست دادن تخمک‌ها تحت تاثیر مواردی نیست که بتوانیم کنترل کنیم، مانند هورمون‌ها، روش‌های پیشگیری از بارداری، دوره بارداری، مصرف مکمل‌های غذایی یا شرایط سلامتی.
برخی استثناها هم مانند شیمی‌درمانی، قرار گرفتن در معرض اشعه و سیگار کشیدن باعث از بین رفتن تخمک می‌شود.

زنان در 30 سالگی چند تخمک دارند؟
هیچ پاسخ درستی برای این سئوال وجود ندارد چون عوامل خاصی (مانند سیگار کشیدن) ممکن است بر تعداد تخمک‌ها تاثیر بگذارد.

شمارش فولیکول، آزمایشی است که ذخیره تخمدان شما را اندازه‌گیری می‌کند و در مراحل اولیه چرخه قاعدگی شما انجام می‌شود. در این روش، پزشک از سونوگرافی برای شمارش فولیکول‌های قابل مشاهده در تخمدان بهره می‌گیرد.

متوسط تعداد تخمک‌ها در 30 سالگی حدود 72هزار عدد (12 درصد از حداکثر سطح قبل از تولد) است.

زنان در 40 سالگی چند تخمک دارند؟
وقتی یک زن به 40 سالگی می‌رسد، تعداد تخمک‌های او به 18هزار عدد می‌رسد (3 درصد از میزان تخمک قبل از تولد). اگر چه احتمال بارداری کمتر می‌شود، اما به این معنا نیست که در این سن امکان بارداری وجود ندارد.
بسیاری از زنان، بارداری‌ها و نوزادان کاملا سالمی در حاملگی‌های 30 سالگی و بالاتر دارند. همچنین روش‌هایی مانند IVF به راحتی در دسترس افرادی است که در بارداری دچار مشکل هستند.

یائسگی
هنگامی که دیگر تخمک‌های زنده‌ای در بدن زنان باقی نمانده است، سطح استروژن شروع به کاهش می‌کند و زن، یائسه می‌شود.
یائسگی معمولا بین 45 تا 55 سالگی اتفاق می‌افتد. مثلا در انگلستان، یک زن معمولی در سن 51 سالگی به یائسگی خود می‌رسد.
با این حال، از هر 100 زن 1 نفر می‌تواند قبل از رسیدن به 40 سالگی، یائسگی را تجربه کند که با عنوان یائسگی زودرس شناخته می‌شود.

آزمایش‌هایی برای اندازه‌گیری تعداد تخمک‌ها
روش‌هایی برای اندازه‌گیری تعداد تخمک‌ها وجود دارد: شمارش فولیکول آنترال یا آزمایش AMH.
شمارش فولیکول، آزمایشی است که ذخیره تخمدان شما را اندازه‌گیری می‌کند و در مراحل اولیه چرخه قاعدگی شما انجام می‌شود.
در این روش، پزشک از سونوگرافی برای شمارش فولیکول‌های قابل مشاهده در تخمدان بهره می‌گیرد.
AMH هم یک روش آزمایشگاهی است که پزشکان برای ارزیابی ذخیره تخمدان یا تعداد تخمک زنان استفاده می‌کنند.
AMH هورمونی است که توسط فولیکول‌های کوچک در تخمدان‌‌های زن تولید و به عنوان نشانگر مقدار تخمک استفاده می‌شود.

فریز تخمک‌ها
به این دلیل که کیفیت و کمیت تخمک‌ها با گذشت زمان کاهش می‌یابد، فریز تخمک یک راه حل عالی برای زنان است تا بتوانند تخمک‌های جوان و سالم خود را حفظ کنند و شانس بچه‌دار شدن را در مراحل بعدی زندگی افزایش دهند.
اگر نگران کاهش باروری خود هستید، اما هنوز آمادگی بچه‌دار شدن ندارید، می‌توانید تخمک‌های خود را فریز کنید.
فرآیند انجماد تخمک، شامل تحریک تخمدان با هورمون‌ها برای تولید چندین تخمک است که در دمای زیر صفر بازیابی و در آزمایشگاه ذخیره می‌شوند.
هنگامی که یک زن برای باردار شدن آماده می‌شود، تخمک‌ها ذوب و به شوهر یا اهداکننده تزریق می‌شوند.

اگر دراین‌باره سئوالی دارید، با متخصصان زنان و زایمان کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

چرخه قاعدگی متوسط 28 روز است، اما می‌تواند از 24 تا 38 روز متغیر باشد. اگر چرخه قاعدگی کوتاه‌تر باشد، فرد می‌تواند بیش از یک بار در ماه پریود شود. در این مطلب درباره کم شدن فاصله بین دو پریود صحبت می‌کنیم.
در حالی که تغییرات گاه و بیگاه در چرخه قاعدگی غیر معمول نیست، اغلب تجربه دو پریود در یک ماه و کم شدن فاصله بین دو پریود ممکن است نشان‌دهنده یک مشکل اساسی باشد.

شش علت احتمالی کم شدن فاصله بین دو پریود
دلایل احتمالی داشتن دو پریود در یک ماه عبارتند از:

1- یک بار ناهنجاری
گاهی اوقات ممکن است یک دوره قاعدگی کوتاه‌مدت داشته باشید که شامل دو پریود در یک ماه می‌شود.
پس از این اتفاق، دوره‌های قاعدگی‌تان ممکن است به چرخه معمول خود بازگردد.
خوب است بدانید که پزشکان قبل از تشخیص یا پیشنهاد درمان، به دنبال الگوهای ثابت خونریزی مکرر است، مگر اینکه عفونت یا مشکل جدی‌تری وجود داشته باشد.

2- سن کم
چرخه‌های نامنظم قاعدگی در افرادی که به تازگی پریود شده‌اند، شایع است.
افراد معمولا در دوران بلوغ، چرخه قاعدگی کوتاه‌تر یا گاهی طولانی‌تری دارند که ممکن است منجر به دو دوره قاعدگی در یک ماه شود.
سطح هورمون‌ها در دوران بلوغ، نوسان قابل توجهی دارد. تحقیقات نشان می‌دهد که چرخه قاعدگی یک فرد از زمان شروع قاعدگی می‌تواند حدود 6 سال طول بکشد.

3- اندومتریوز
اندومتریوز وضعیتی است که در آن بافت مشابه بافت رحم در سایر نواحی بدن رشد می‌کند.
اندومتریوز می‌تواند باعث درد شکم، گرفتگی غیر طبیعی و خونریزی نامنظم شود. گاهی اوقات، خونریزی می‌تواند آنقدر سنگین باشد که این‌طور به نظر برسد که یک پریود دیگر است.
در برخی شرایط، پزشک می‌تواند اندومتریوز را با استفاده از معاینه لگن و سونوگرافی تشخیص دهد.
با این حال، یک جراحی جزئی به نام لاپاراسکوپی تنها راه قطعی برای تشخیص این بیماری است.

4- یائسگی
در سال‌های منتهی به یائسگی، هورمون‌های فرد شروع به تغییر می‌کند.
فرایند یائسه شدن ممکن است تا 10 سال طول بکشد. در این مدت، افراد اغلب چرخه‌های قاعدگی نامنظمی را تجربه می‌کنند که شامل چرخه‌های کوتاه‌تر یا طولانی‌تر، پریود نشدن، خونریزی شدیدتر یا سبک‌تر است.
هنگامی که فردی برای 12 ماه متوالی پریود نشود، یائسه تلقی می‌شود.

5- مشکلات تیروئید
تیروئید، تنظیم‌کننده فرایندهای هورمونی در بدن است.
این غده کوچک پروانه‌ای، درست جلوی گلو قرار دارد و عملکردهایی مانند دمای بدن و متابولیسم را کنترل می‌کند.
چرخه قاعدگی نامنظم، یکی از علائم شایع مرتبط با مشکلات تیروئید است. این موضوع در مورد کم‌کاری و پرکاری تیروئید صادق است.
تخمین زده می‌شود که از هر هشت زن، یک نفر در طول زندگی خود با مشکلات تیروئیدی مواجه شود.
علائم کم‌کاری تیروئید عبارتند از:

• همیشه احساس سرما دارید
• یبوست
• احساس خستگی دائمی
• خونریزی شدید قاعدگی
• پوست رنگ‌پریده
• صورت پف‌کرده
• کند شدن ضربان قلب
• افزایش وزن بدون دلیل

علائم پرکاری تیروئید عبارتند از:

• همیشه احساس گرما می‌کنید
• اسهال یا حرکات مکرر روده
• مشکل در خوابیدن
• تحریک‌پذیری
• ضربان قلب سریع
• کاهش وزن بدون دلیل

هر دو بیماری قابل درمان هستند، بنابراین اگر افراد فکر می‌کنند علائم بیماری تیروئید را دارند، باید به پزشک مراجعه کنند.

6- فیبروم رحمی
فیبروم‌های رحمی در رحم ایجاد می‌شوند و معمولا سرطانی نیستند، اما می‌توانند باعث خونریزی به ویژه خونریزی شدید قاعدگی شوند.
علائم فیبروم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• احساس پری یا فشار در لگن
• تکرر ادرار
• کمر درد
• درد هنگام رابطه جنسی

در حالی که پزشکان نمی‌دانند چه عواملی باعث ایجاد فیبروم رحم می‌شود، می‌دانند که فیبروم‌های رحم می‌تواند در افراد یک خانواده وجود داشته باشد و تغییرات در سطح هورمون‌ها هم می‌تواند بر آن‌ها تاثیر بگذارد.
پزشکان اغلب می‌توانند با انجام معاینه لگن یا انجام تصویربرداری مانند سونوگرافی، این وضعیت را تشخیص دهند.

زمان مراجعه به پزشک
اگر فردی در طول 2 تا 3 ماه، دو بار در ماه پریود شود، باید به پزشک مراجعه کند.
افراد همچنین باید در مورد خونریزی شدید، یا لخته شدن خون بیشتر از یک چهارم پد یا تامپون در هر ساعت، با پزشک صحبت کنند.
علائم دیگر پریود که فرد باید در مورد پزشک با آن‌ها صحبت کند عبارتند از:

• احساس ضعف
• درد یا خونریزی در حین مقاربت
• درد لگن
• تنگی نفس
• تغییرات وزن غیر قابل توضیح از جمله افزایش یا کاهش وزن

پریودهای مکرر می‌تواند نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد که نیاز به درمان دارد.
پریودهای بیش از حد هم می‌تواند منجر به از دست دادن خون شود که منجر به کم‌خونی می‌شود، بنابراین مراجعه به پزشک ضروری است.

خلاصه درباره کم شدن فاصله بین دو پریود
به طور متوسط زنان تقریبا تا حدود 40 سالگی پریود می‌شوند.
در حالی که تغییرات در چرخه قاعدگی در دوران بلوغ و در سال‌های منتهی به یائسگی شایع‌تر است، اما در 20 تا 30 سالگی چندان رواج ندارد.
اگر فردی به طور مکرر دو پریود در یک ماه داشته باشد، این اتفاق ممکن است نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد که باید درباره آن با پزشک مشورت کند.

پرسش مخاطب بیا نی نی درباره کم شدن فاصله بین دو پریود
سوال مخاطب بیا نی نی: من 18شهریور تا 22ام پریود بودم. بعد هفته آخر شهریور خیلی فعالیت داشتم. الان 3 مهر دوباره خونریزی دارم و بهم گفتن با فاصله 10 روز میشه پریود شد دوباره و این اولین سابقه منه و اصلا اینجوری نمی‌شدم.
پریودم شاید دیر می‌اومد اما هیچ‌وقت با فاصله ده روز پریود نشدم. به نظرتون مال فعالیت زیاده؟ لکه‌های تیره رنگ هم هست. متاهل هم هستم و 4 ماهی میشه ازدواج کردم. جلوگیری می‌کنم و هیچ قرصی مصرف نمی‌کنم.

پاسخ دکتر کتایون برجیس، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
بله، طبیعی است. گاهی ممکن است خونریزی نامنظم شود، اما اگر این نامنظمی‌ها دائمی نباشد مشکل خاصی ندارد. فعالیت زیاد هم یکی از عوامل پریود شدن است. برای اطمینان سونوگرافی انجام دهید تا از وضعیت تخمدان‌ها و نداشتن کیست مطمئن شوید.

متخصصان زنان و زایمان بیا نی نی می‌توانند به پرسش‌های شما پاسخ دهند.

لاپاروسکوپی، یک روش جراحی است که شامل یک ابزار به نام لاپاروسکوپ است. جراح، این ابزار را از طریق یک برش کوچک در شکم شما قرار می‌دهد. در این مقاله با لاپاروسکوپی رحم و تخمدان آشنا می‌شوید.
تیم پزشکی اغلب از لاپاروسکوپی برای تشخیص اختلالات و بیماری‌های لگن، رحم و مثانه استفاده می‌کنند.
برش‌ها روی شکم، کوچکند؛ بنابراین در لاپاروسکوپی از نیاز به روش جراحی باز اجتناب می‌شود.
پزشکان معمولا از لاپاروسکوپی به عنوان نوعی از جراحی با حداقل تهاجم نام می‌برند.
جراح در حالی این روش را به کار می‌برد که بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار دارد. با این حال، می‌توان در صورت لزوم از بی‌حسی موضعی هم استفاده کرد.

لاپاروسکوپی چیست؟
لاپاراسکوپی، یک روش تشخیصی است.
جراح از یک دستگاه نازک که به نور متصل شده و دوربین دارد، استفاده می‌کند تا به بتواند به طور واضح آسیب‌های اندام‌ها را ببیند.
در طول لاپاروسکوپی، پزشک لاپاراسکوپ را از طریق یک برش کوچک به شکم وارد می‌کند. سپس از یک کاتتر بهره می‌گیرد. کاتتر امکان تصویربرداری واضح‌تر از اندام های داخل شکم و لگن را فراهم می‌کند.
اگر شما تحت لاپاراسکوپی قرار بگیرید، می‌توانید تا چهار برش کوچک را انتظار داشته باشید.
اکثر مردم در روز جراحی از بیمارستان مرخص می‌شوند، هر چند ممکن است برخی افراد برای برای به دست آوردن یک بهبود کامل، مثلا پس از هیسترکتومی لاپاروسکوپی که شامل حذف رحم است، در بیمارستان بستری شوند.

هدف لاپاروسکوپی رحم و تخمدان
لاپاروسکوپی می‌تواند به دلایل بسیاری مثل شرایط بهداشتی و تشخیص، از جمله تشخیص بسته بودن لوله‌های رحم انجام شود.
دلایل مشترک برای انجام لاپاروسکوپی عبارتند از:

• تشخیص و درمان اندومتریوز
• درد لگن مزمن، بیماری التهابی لگن و علل ناباروری
• حذف فیبروئیدها، کیست تخمدان، گره‌های لنفاوی یا حاملگی خارج رحمی
• درمان طیف وسیعی از اختلالات، از جمله بی‌اختیاری ادرار، پرولاپس اندام لگن و انواع خاصی از سرطان
  

  آماده شدن برای لاپاروسکوپی بستگی به نوع جراحی دارد. ممکن است نیاز به تست‌های تصویربرداری داشته باشید، یا پزشک از شما بخواهد که ناشتا باشید یا تنقیه انجام دهید.

• ارزیابی برخی از سرطان‌ها از جمله سرطان تخمدان، سرطان رحم و سرطان گردن رحم

آماده‌سازی برای لاپاروسکوپی
آماده شدن برای لاپاروسکوپی بستگی به نوع جراحی دارد. ممکن است نیاز به تست‌های تصویربرداری داشته باشید، یا پزشک از شما بخواهد که ناشتا باشید یا تنقیه انجام دهید.
در مورد هر دارویی که مصرف می‌کنید، به پزشک اطلاعات لازم را ارائه بدهید که شامل مواد مخدر و مکمل‌ها باشد.
ممکن است لازم باشد قبل از این جراحی، مصرف آن‌ها را متوقف کنید.
از یک دوست بخواهید در کنارتان باشد تا پس از عمل جراحی شما را به منزل برساند. شما مجاز به رانندگی نخواهید بود.

لاپاروسکوپی رحم و تخمدان پیشرفته
گاهی اوقات برای لاپاروسکوپی زنان از جراحی رباتیک استفاده می‌شود. بازوهای رباتیک از دست انسان، استوارترند. آن‌ها همچنین ممکن است جراحی لاپاراسکوپی را با مهارت بیشتری انجام دهند.
میکرولاپاراسکوپی، یک روش جدیدتر است که از اسکوپ‌های کوچک‌تر استفاده می‌کند. این جراحی را می‌توان با بیهوشی موضعی در مطب پزشک هم انجام داد.

فواید لاپاروسکوپی رحم و تخمدان
مانند هر عمل جراحی دیگر، لاپاروسکوپی هم دارای مزایا و خطراتی است..
مزایای لاپاروسکوپی عبارتند از:

• درد کمتر
• بهبود سریع‌تر
• برش‌های کوچک‌تر
• کاهش خطر عفونت

خطرات لاپاروسکوپی رحم و تخمدان
خطرات لاپاروسکوپی عبارتند از:

• خونریزی و نیاز بالقوه برای انتقال خون
• عفونت
• فتق
• خطر آسیب به ساختارهای داخلی، مانند مانند رگ‌های خونی، معده، روده، مثانه یا حالب
• واکنش‌های جانبی به بیهوشی
• التهاب شکمی 
• لخته شدن خون

بهبود لاپاروسکوپی رحم و تخمدان
برخی از علائم را ممکن است تا چند روز پس از لاپاروسکوپی تجربه کنید که عبارتند از:

• خستگی
• گلو درد، به علت قرار گرفتن لوله تنفسی طی عمل جراحی
• ناراحتی در محل برش
• نفخ شکمی
• درد در شانه یا پشت که ناشی از دی‌اکسید کربن باقی‌مانده در شکم است که می‌تواند دیافراگم را تحریک کند.
  درد در شانه یا پشت باید ظرف چند روز حل شود.

پس از لاپاروسکوپی رحم و تخمدان کی به پزشک مراجعه کنیم؟
یک در صورت تجربه هر یک از موارد زیر، با یک پزشک قرار ملاقات دیگری برنامه‌ریزی
کنید:

• بدتر شدن یا درد شدید
• تهوع یا استفراغ
• خونریزی واژینال سنگین
• خونریزی قاعدگی سنگین یا لخته شدن قاعدگی
• غش
• علائم عفونت از جمله تب، لرز یا قرمزی، تورم و ترشح در محل برش
• ناتوانی در خالی کردن مثانه
• تنگی نفس
• ممکن است به درمان بیشتر نیاز داشته باشد.
• افرادی که تحت لاپاروسکوپی قرار گرفته‌اند، معمولا می‌توانند فعالیت‌های طبیعی خود را در عرض 1 یا 2 روز پس از جراحی از سر بگیرند.
• با این حال، در مورد محدودیت‌های پس از عمل و دستورالعمل‌های خاص مراقبت پس از عمل با پزشکی که لاپاروسکوپی انجام داده، مشورت کنید.
• این موارد ممکن است حتی شامل خودداری از ورزش یا بلند کردن اجسام سنگین به مدت چند هفته باشد.

پرسش مخاطب بیا نی نی درباره لاپاروسکوپی رحم و تخمدان
سوال مخاطب بیا نی نی: آیا هر ماه فقط یک تخمک از یکی از تخمدان‌ها آزاد می‌شود و شانس در آن دخیل است؟ با لاپاراسکوپی، چسبندگی هر دو لوله رحم برطرف می‌شود؟

افرادی که تحت لاپاروسکوپی قرار گرفته‌اند، معمولا می‌توانند فعالیت‌های طبیعی خود را در عرض 1 یا 2 روز پس از جراحی از سر بگیرند.

پاسخ دکتر شیرین کاویان‌پور، متخصص زنان و زایمان:
بر اساس شانس می‌توانیم بگوییم بله. نمی‌توانیم بگوییم کدام تخمدان تخمک آزاد می‌کند. گاهی اوقات خانم از یک تخمدان بیش از یک تخمک آزاد می‌کند یا این که در یک سیکل از هر دو تخمدان، تخمک آزاد می‌کند که در چنین مواردی دو قلوزایی اتفاق می‌افتد.
می‌توانید لاپاراسکوپی کنید و کمک‌کننده است، اما قطعی نیست. ضمن این‌که لاپاراسکوپی ممکن است نتواند همه چسبندگی را آزاد کند و بعد از چند ماه دوباره برگردد.
به همین دلیل به خانم‌هایی که لاپاراسکوپی می‌کنند می‌گوییم که بعد از آن به سرعت اقدام به بارداری کنند تا چسبندگی رخ ندهد.

سئوال‌هایتان را با متخصصان زنان و زایمان کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

سوال مخاطب بیا نی نی: من از 12 سالگی خودارضایی کردم و مدتی که فهمیدم واریکسول گرفتم و دیگه ارضا نکردم. ولی اندازه آلتم خیلی کوچیکه. چه کار کنم؟ من الان 17 سال دارم. آیا آلتم بزرگ می شه؟ در ضمن قدمم 174. آیا قدمم بزرگ می شه؟

پاسخ دکتر فریبا الماسی، متخصص زنان، استاد دانشگاه و فلوشیپ جراحی لاپاراسکوپی:
دوست گرامی، واریکوسل و کوچک بودن آلت شما ارتباطی با خودارضایی ندارد. جهت بررسی کروموزومی و معاینات دستگاه تناسلی خود به یک متخصص اورولوژی مراجعه کنید. ایشان با انجام آزمایشات کروموزومی، هورمونی و سونوگرافی مشکلتان را تشخیص می‌دهند.

واریکوسل ارتباطی با خودارضایی ندارد. در مورد افزایش قدتان نیز باید بگویم معمولا بعد از بلوغ کامل و بسته شدن استخوان‌ها، پشت استخوان‌ها متوقف می‌شود.

پاسخ دکتر محمدرضا نوروزی، جراح و متخصص اورولوژی:
اندازه طبیعی آلت در حالت نعوظ کامل حدود ده الی دوازده سانتی‌متر است. بنابراین در این رابطه یک پزشک باید شما را ویزیت کند. توصیه می‌شود در زمان مراجعه به پزشک عکسی با استفاده از گوشی همراه خود در حالت نعوظ کامل خود داشته باشید تا پزشک بتواند قضاوت درست و کاملی داشته باشد.
همچنین بدانید که واریکوسل ارتباطی با خودارضایی ندارد. در مورد افزایش قدتان نیز باید بگویم معمولا بعد از بلوغ کامل و بسته شدن استخوان‌ها، پشت استخوان‌ها متوقف می‌شود.

در این مقاله می‌خوانید: 

• میکروپنیس یا آلت کوچک چیست؟
• میکروپنیس چقدر شایع است؟
• علل آلت کوچک در مردان
• چگونه افراد تشخیص بدهند که میکروپنیس دارند؟
• درمان‌های میکروپنیس
• آیا میکروپنیس بر عملکرد جنسی تاثیر می‌گذارد؟
• خلاصه درباره کوچک بودن آلت تناسلی

میکروپنیس به آلت تناسلی که به صورت غیرطبیعی کوچک است، گفته می‌شود. 
میکروپنیس نادر است و اغلب موارد هورمونی یا ژنتیکی علت آن هستند. پزشکان معمولا این بیماری را از بدو تولد تشخیص داده و درمان می‌کنند.
در این مقاله، ما به تعریف میکروپنیس، علائم و دلایل آن و راه‌هایی می‌پردازیم که می‌تواند آلت کوچک را درمان کند.

میکروپنیس یا آلت کوچک چیست؟
متوسط اندازه آلت تناسلی مرد برای یک بزرگسال 13.24 سانتی‌متر است. پزشکان در بزرگسالان، آلت تناسلی کمتر از 9.3 سانتی‌متر را میکروپنیس در نظر می‌گیرند.
وقتی فردی دچار میکروپنیس باشد، معمولا دستگاه تناسلی داخلی و بیضه او طبیعی است.

میکروپنیس چقدر شایع است؟
میکروپنیس، یک بیماری نادر است که ممکن است از هر 10هزار نوزاد تازه متولد شده پسر، حدود 1.5 نفر را درگیر کند.
آمار شیوع میکروپنیس، متفاوت است. میکروپنیس و سایر ناهنجاری‌های هنگام تولد می‌تواند به عوامل محیطی مانند قرار گرفتن والدین در معرض آفت‌کش‌ها در دوران بارداری مرتبط باشد.
در نتیجه، این وضعیت ممکن است در جمعیت‌های خاص، بیشتر باشد.

علل آلت کوچک در مردان
مسائل هورمونی، شایع‌ترین علت ایجاد میکروپنیس است. میکروپنیس و سایر ناهنجاری‌های هنگام تولد می‌توانند به ندرت به دلیل قرار گرفتن مادر در معرض آفت‌کش‌ها یا سایر مواد شیمیایی سمی در دوران بارداری اتفاق بیفتند.
کمبود تستوسترون در دوران بارداری، معمولا دلیل میکروپنیس است که همچنین ممکن است باعث ناهنجاری‌های دیگر دستگاه تناسلی شود.

کمبود تستوسترون
کمبود تستوسترون زمانی ایجاد می‌شود که جنین نر تستوسترون کافی تولید نکند. این اتفاق وقتی مادر در دوران بارداری به اندازه کافی هورمون گنادوتروفین جفتی انسانی (hCG) تولید نکند نیز رخ می‌دهد.
اچ‌سی‌جی، عامل تحریک تستوسترون در جنین است.

وقتی سطح تستوسترون طبیعی است، برخی از شرایط پزشکی می‌توانند بدن فرد را از پاسخ صحیح به تستوسترون متوقف کنند. به این پاسخ «عدم حساسیت به آندروژن» گفته می‌شود.

با بروز هر یک از این مسائل هورمونی، آلت تناسلی جنین نر ممکن است به روش معمول رشد نکند.
نوزاد پسر تقریبا از تولد تا 3ماهگی هورمون دچار تستوسترون خواهد شد که یک دوره حیاتی برای رشد آلت تناسلی مرد محسوب می‌شود.
اگر این روند به دلیل مشکلات هورمونی قطع شود، ممکن است آلت تناسلی کودک کوچک‌تر باشد.

گاهی اوقات آنچه میکروپنیس یا آلت تناسلی کوچک، به نظر می‌رسد ممکن است به دلیل مشکل دیگری باشد. مثلا نوزادی که با تورم در کیسه بیضه متولد شده، ممکن است به نظر برسد دچار میکروپنیس است.

میکروپنیس «ایدیوپاتیک»  (بدون علت)
در موارد نادر، میکروپنیس «ایدیوپاتیک» است یعنی پزشک نمی تواند علت خاصی پیدا کند.
به این دلیل که مشکلات هورمونی معمولا باعث ایجاد میکروپنیس می‌شود، افراد مبتلا به این بیماری ممکن است علائم دیگری نیز داشته باشند.
برخی از تشخیص‌ها عبارتند از:

• هیپوگنادیسم هیپوگنادوتروپیک
• سندرم پرادر-ویلی
• سندرم کالمن
• کمبود هورمون رشد
• کروموزوم‌های غیر طبیعی
• سندرم لورنس-مون
• گاهی اوقات آنچه میکروپنیس یا آلت تناسلی کوچک، به نظر می‌رسد ممکن است به دلیل مشکل دیگری باشد.
  مثلا نوزادی که با تورم در کیسه بیضه متولد شده، ممکن است به نظر برسد دچار میکروپنیس است.
• آلت تناسلی مرد ممکن است به دلیل وجود لایه‌های زیاد چربی در اطراف آن کوچک‌تر دیده شود.

چگونه افراد تشخیص بدهند که میکروپنیس دارند؟
اگر فکر می‌کنید که آلت تناسلی‌تان کوچک است، شاید بهتر باشد که به پزشک مراجعه کنید است تا با اندازه‌گیری دقیق بتواند مشکل شما را تشخیص بدهد. پزشکان معمولا در صورت وجود میکروپنیس، این موضوع را در بدو تولد نوزاد تشخیص می‌دهند.
اگر پزشک به میکروپنیس مشکوک باشد، طول کشیده آلت تناسلی کودک را اندازه‌گیری و سایر علائم ناهنجاری‌های هورمونی را بررسی می‌کند.
اگر آلت تناسلی نوزاد تازه متولد شده، به طور غیر طبیعی کوچک باشد، پزشک آزمایش‌هایی را برای ارزیابی علت آن انجام می‌دهد که عبارتند از:

1- معاینات بدنی
در کنار اندازه‌گیری آلت تناسلی، پزشک ممکن است به دنبال علائم دیگری مانند لایه‌های چربی غیر معمول باشد.

2- آزمایش خون
آزمایش خون به پزشک کمک می‌کند تا سطح هورمون‌ها را بررسی کند. پزشکان همچنین ممکن است آزمایشات ژنتیکی را برای تعیین جنسیت بیولوژیکی کودک انجام دهند.
در موارد نادر، نوزادی که به نظر می‌رسد میکروپنیس دارد، ممکن است دوجنسه یا دارای ناهنجاری کروموزوم جنسی باشد.

3- اسکن
پزشک برای دیدن دستگاه تناسلی و ساختارهای اطراف ممکن است از آزمایش‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی لگن یا ام‌آر‌آی استفاده کند.

درمان‌های میکروپنیس
هدف از انجام درمان، افزایش اندازه آلت تناسلی مرد است تا مطمئن شود که آلت تناسلی او درست عمل می‌کند. این موضوع بر اعتماد به نفس مردان نیز تاثیر می‌گذارد.
پزشک ممکن است این درمان‌ها را توصیه کند:

1- هورمون‌درمانی
درمان‌های تستوسترون اغلب می‌توانند به رشد آلت تناسلی مرد کمک کنند. استفاده از کرم تستوسترون در اندام تناسلی در دوران نوزادی یا تزریق عضلانی تستوسترون می‌تواند اندازه آلت تناسلی را افزایش دهد.
درمان‌های تستوسترون قبل از بلوغ موثرتر از مراحل بعدی است.
بسته به علت میکروپنیس، ممکن است درمان‌های مختلف هورمونی انجام شود.

درمان‌های تستوسترون اغلب می‌توانند به رشد آلت تناسلی مرد کمک کنند. استفاده از کرم تستوسترون در اندام تناسلی در دوران نوزادی یا تزریق عضلانی تستوسترون می‌تواند اندازه آلت تناسلی را افزایش دهد.

2- عمل جراحی
اگر درمان‌های هورمونی موثر نباشد، ممکن است پزشک جراحی را پیشنهاد دهد.

اگر مشکلی در این زمینه دارید، از متخصصان اورولوژی در کلینیک بیا نی نی کمک بگیرید.

آیا میکروپنیس بر عملکرد جنسی تاثیر می‌گذارد؟
اگر درباره تاثیر میکروپنیس بر عملکرد جنسی خود نگرانید، باید بگوییم که اکثر افراد مبتلا به میکروپنیس، عملکرد جنسی طبیعی دارند.
میکروپنیس بر توانایی فرد در ادرار کردن و ارگاسم تاثیر نمی‌گذارد، فقط در برخی از افراد ممکن است ادرار کردن در حالت ایستاده را دشوارتر کند.
اضطراب در مورد اندازه آلت تناسلی، می‌تواند مانعی برای لذت بردن از رابطه جنسی باشد.
نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که فقط 18.4 درصد از زنان می‌توانند فقط با نفوذ در واژن به ارگاسم برسند.

تمرکز بر سایر روش‌های جنسی می‌تواند به فرد کمک کند تا نسبت به روابط جنسی، اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد.

خلاصه درباره کوچک بودن آلت تناسلی

• کمبود تستوسترون در دوران بارداری می‌تواند باعث ایجاد میکروپنیس شود.
• میکروپنیس معمولا در دوره نوزادی تشخیص داده و درمان می‌شود.
• درمان‌های تستوسترون در دوران کودکی نتایج خوبی را به همراه دارد. میکروپنیس معمولا بر عملکرد جنسی تاثیر نمی‌گذارد.
• افراد مختلف، دارای اندازه‌های مختلف آلت تناسلی هستند. افرادی که آلت تناسلی کمتر از حد متوسط دارند هنوز هم می‌توانند زندگی جنسی سالم و فعالی داشته باشند.
• مشاوره می‌تواند به افراد کمک کند تا بر اضطراب خود در مورد اندازه آلت تناسلی‌شان غلبه کنند.

اگر به مشاوره نیاز دارید، می‌توانید از روانشناسان کلینیک بیا نی نی کمک بگیرید.