ترفندهای «تنظیم خواب» بچه مدرسه‌ای‌ها

خیلی از بچه‌ها عادت کرده‌اند که دیر بخوابند و نمی‌توانند صبح بدون غر و لند و به موقع بیدار شوند. بسیاری از والدین هستند که در مقابل این وضعیت ناراحت هم می‌شوند ولی اقدام موثر و قاطعی ندارند. علت‌هایی هست که باعث دیر خوابیدن بچه‌ها و اذیت شدن آن‌ها می‌شود. باید این دلایل را بشناسیم تا محصلان هم به موقع بخوابند و هم روز درسی بهتری داشه باشند. تمرکز این محصلان هم وقتی با آن‌هایی که به موقع می‌خوابند مقایسه می‌شود، به گرد پای آنان نمی‌رسد. تمرکز درسی هم که نباشد، یادگیری نصفه و نیمه‌ای است که حتی نمی‌دانیم علتش چیست. خیلی از همین مسائل ریشه در خواب محصلان دارد.

از اهمیت خواب که بگذریم علت‌هایی هستند که حتی وقتی سعی می‌کنیم خواب را تنظیم کنیم، موفق نمی‌شویم:

تغییرعادت: یکی از مهم‌ترین عوامل که اول از همه باید درست شود عادت است. بهتر است کم کم زودتر خواباندن بچه‌ها و زودتر خوابیدن خودمان را شروع کنیم. خیلی از بی‌خوابی‌ها علت خاصی ندارد و فقط باید مدتی تلاش کنیم، درست مانند کسی که به واسطه سفر، ساعت روزش جابه‌جا شده و تا چند روز مشکل خواب دارد.

حواس پرتی به وسایل تکنولوژیک:‌ بچه مدرسه‌ای‌ها و دانشجویان میل به تلویزیون دیدن، بازی، فیلم دیدن و اینترنت‌گردی دارند همین ماجرا حواسشان را از خواب پرت می‌کند و میل به خوابیدن ندارند. برای بچه‌ها ساعت تعیین کنیم. اگر بچه‌ها هر زمانی که خواستند تلویزیون ببینند، بازی کامپوتری کنند و کارتون ببینند، حواسشان مدام در پی آن می‌ماند. بهتر است ما برای بچه‌ها و حتی برای خودمان ساعت تعیین کنیم و در یک محدوده و چارچوب مشخص از وسایل تکنولوژیکی استفاده کنیم. اگر بچه‌ها به مقایسه روی آوردند بگویید هر خانه مقررات خود را دارد و قاطع باشید.

مهمان داری: وقتی مهمان داریم بسیاری از بچه‌ها حواسشان پرت مهمان است و نمی‌توانند دل به خواب بدهند. بهتر است حداقل در اوایل سال تحصیلی مهمانی‌ها را مدیریت کنیم تا عادت فرزند ما شکل بگیرد. وقتی به مهمانی می‌رویم هم سعی کنیم طوری بلند شویم که در خواب فرزندمان خللی ایجاد نشود. کودک را برای رفتن به اتاق خواب تشویق کنید و او را هر شب از برنامه شبانه آگاه کنید که وقت خواب است و در این کار مصمم باشید. بچه‌هایی که جفت هم می‌شوند: بچه‌هایی که دو نفری یا بیشتر در یک اتاق می‌خوابند انقدر حرف می‌زنند و شیطنت می‌کنند که نمی‌توانند بخوابند. بهتر است در صورت لزوم فرد بزرگتری برای برقراری نظم بین آن‌ها قرار بگیرد تا کم‌کم عادت کننند سر ساعت مقرری بخوابند.

فقر آهن: فقر آهن از دلایلی است که یک فرد را به بی‌خوابی شبانه دچار کند. اگر قبل از شروع سال تحصیلی آزمایش خون انجام دهیم و متوجه کمبودهای بدن فرزندان، مخصوصاً در مورد کمبود خون بشویم می‌توانیم این عامل را کنترل کنیم.

تخلیه انرژی در طول روز: کودکی که هنوز انرژی دارد و هیجان‌زده است نمی‌تواند درست و به موقع بخوابد. در طول روز اگر فرزند ما نتواند انرژی درون خود را تخلیه کند و چیزی او را به وجد آورده باشد، خواب هم مانند یک رویا می‌شود. تخلیه انرژی با انجام فعالیت‌های مناسب هر سن و سال در طول روز خیلی مهم است. مثلا بردن به پارک، تئاتر، برنامه‌های تفریحی و گذران وقت با دوستان گزینه‌های مناسبی هستند که باعث می‌شوند خواب خوبی در انتظار شب ما باشد.

نگرانی والدین: انتقال اضطراب به بچه‌ها و سر زدن مداوم به آن‌ها باعث بی‌خوابی بچه‌ها می‌شود. آرامش والدین یکی از شروطی است که موجب آرامش فرزندان می‌شود. بنابراین بهتر است سختگیری و استرس را از خودمان دور کنیم و کمی انعطاف‌پذیری داشه باشیم.

شام سنگین: خوردن شام سنگین پرخوری قبل از خواب باعث بی‌خوابی می‌شود. وعده آخر شب را سبک‌تر بخوریم که هم برای سلامتی ما بهتر است و هم خواب بهتری در انتظار خودمان و فرزندانمان است.

دمای اتاق: گرم بودن یا سرد بودن اتاق هم می‌تواند یک بچه را بدخواب و بی‌خواب بکند. همه ما وقتی زیاد گرممان باشد یا سردمان باشد خوابمان نمی‌برد و کلافه می‌شویم. بچه‌ها هم که با این تغییرات بیشتر اذیت می‌شوند. دمای خانه را همیشه در حالت مناسب و متعادل نگاه داریم.

مدیریت عوامل

هر بچه‌ای شرایط خودش را دارد و نباید شرایط فرزند خودمان را با دیگری مقایسه کنیم. رو به تهدید و ناراحتی هم نیاورید که همیشه نتیجه برعکس دارد. مثلا اگر می‌بینید شب‌ها خواب خوبی ندارند، نباید عصر هم بخوابند. یا اگر چای و نوشابه می‌خورند، ممکن است شب خواب خوبی نداشته باشند. اگر بچه‌های کوچک از خوابیدن تتنهایی می‌ترسند به آن‌ها با گفتگو کمک کنیم و آن‌ها را دعوا نکنیم. قبل از خواب فعالیت‌های تند و حرکتی نکنیم و به سمت آرامش برویم. حداکثر دو ساعت قبل از خواب شام بخوریم. سعی کنیم در حالت کلی پایبند به ساعت خواب باشیم و مصمم باشیم تا خواب بهتر و روزهای با کیفیتی را تجربه کنیم.

جنجال چادر ایرانی بر سر دختران در مصر!

مشخص شد که دانش‌آموزان این مدرسه در دقهلیه سال‌هاست که برخلاف مصوبات وزارت آموزش و پرورش که یونیفرم دیگری را الزامی کرده، از این چادر‌ها استفاده می‌کنند و این به خواست و موافقت مدیریت مدرسه با اولیای مدرسه بوده است.

 ناصر شعبان، معاون وزارت آموزش و پرورش در دقهلیه نیز با تایید این که این رویداد به تحقیقات ارجاع شده و مسئولین مورد بازخواست قرار گرفتند، خاطرنشان کرد: پوشش دانش آموزان دختر تغییر می‌کند و آن‌ها ملزم به پوشیدن یونیفرم مشخص شده توسط وزارت آموزش و پرورش می‌شوند.

در پی انتشار این تصاویر کاربران این چادر‌ها را ایرانی معرفی کردند. برخی چادر را بیگانه با هویت مردم مصر دانستند. اما برخی از حق والدین برای انتخاب لباس مدرسه مناسب برای دخترانشان دفاع کردند. برخی نیز از ایده تحمیل لباس فرم مدارس برای دختران را به بهانه محافظت از آن‌ها در برابر آزاردهنده‌هایی که در خیابان‌ها هستند تمجید کردند.

در همین حال، روانشناسان و جامعه شناسان مصری می‌گویند: تحمیل لباس سیاه بر دختران دانش آموز که در اوایل نوجوانی قرار دارند، خطرات و اثرات منفی روانی و اجتماعی زیادی به همراه دارد.

عمرو ادیب مجری شبکه ام بی سی مصر هم واکنش تندی به مسئولان مدرسه داشت و خطاب به آن‌ها گفت: اگر دختر‌ها را به زور به این لباس بپوشانید، چه چیزی در کلاس درس می‌دهید؟ وی افزود: من مخالف حجاب یا پوشش سر نیستم، اما این لباس مصر نیست. برای کشور‌های شناخته شده دیگر است!

اما یک اکانت توئیتری به نام ابو احمد به عمرو ادیب پاسخ داد و گفت که او پدر یکی از دانش آموزان مدرسه است. وی گفت: همه دختران مدرسه مسلمان هستند و همه والدین موافق هستند که دختران خود چادر بپوشند.

از سوی دیگر، گروهی دیگر با انتقاد از آنچه افراط در تقلید از غرب توصیف کردند، پوشش دانش آموزان مدرسه دقهلیه را تحسین کردند و آن را لباس عفت و حیا دانستند.

برخی دیگر پیشنهاد کردند به جای منحرف کردن جامعه با مسائل جانبی، بر مشکلات دیگری که مدارس مصر از آن‌ها رنج می‌برند تمرکز شود.

دکتر تامر شوقی احمد، استاد روانشناسی تربیتی در مصر هم گفت: تحمیل یونیفرم مدرسه که به شکل چادر سیاه به دختران مدرسه‌ای در اوایل نوجوانی خطرات بسیاری از اثرات منفی روانی را به همراه دارد.

وی افزود: لباس فرم مدارس باید قبل از شروع سال تحصیلی در هر بخش آموزشی اعلام شود و اجرای آن به صورت دوره‌ای از سوی وزارتخانه نظارت شود. ارزش‌های تربیتی اخلاقی از یک سو و ارزش‌های زیبایی‌شناختی از یک سو و همچنین از سوی دیگر رنگ و طرح.

در همین حال، دکتر سعید صادقق، استاد جامعه شناسی سیاسی در مصر، گفت: وزارت آموزش و پرورش باید در برابر گرایش برخی افراد به ویژه در مورد پوشش دانش آموزان دختر، بیشتر و سخت‌تر عمل کند.

وی به الشرق الاوسط گفت: لازم است با همه دست اندرکاران آن حادثه (قاطعانه) برخورد شود.

خیری رمضان یک روزنامه نگار در اظهارنظری در برنامه تلویزیونی خود، این لباس جنجالی را مخالف هویت مصری توصیف کرد و افزود: این تصویر ممکن است به شما نشان دهد که ما در افغانستان هستیم.

جنجال چادر ایرانی بر سر دختران در مصر!

جنجال چادر ایرانی بر سر دختران در مصر!

جنجال چادر ایرانی بر سر دختران در مصر!

جنجال چادر ایرانی بر سر دختران در مصر!

جنجال چادر ایرانی بر سر دختران در مصر!

جنجال چادر ایرانی بر سر دختران در مصر!

پیش‌نیازهای بازگشت به مدرسه

  کمتر از 10 روز تا شروع سال تحصیلی باقی مانده؛ والدین و دانش‌آموزان برای موفقیت فرزندشان در کلاس درس باید چه کنند؟
چشم بر هم زدیم و نفس‌های فصل تابستان به شماره افتاد. کمتر از 10 روز دیگر، سال تحصیلی جدید برای دانش‌آموزان شروع خواهد شد و اگر آن‌ها آمادگی‌های لازم را برای برگشت به سر کلاس‌های درس در خودشان ایجاد نکنند، ممکن است در ماه‌های آینده با چالش‌های جدی مواجه شوند. اگر این روزها برای رفتن به سر کلاس آماده می‌شوید، تایید خواهید کرد که تعطیلی تابستان و گذراندن روزهای بدون دغدغه، به احتمال زیاد کل عادت‌های روزمره شما را تغییر داده است و با شروع مدرسه برای‌تان سخت خواهد بود تا بتوانید خود را دوباره با شرایط جدید وفق دهید. از آن طرف، والدین هم تایید می‌کنند که فرزندشان بیش از سه ماه مشغول تفریح و سرگرمی بوده و عملا هر کاری که خواسته، انجام داده است. بنابراین انجام مجدد وظایف مدرسه برایش خوشایند نیست. در ادامه چند توصیه به والدین و دانش‌آموزها درباره پیش‌نیازهای بازگشت به مدرسه خواهیم داشت.
 5 توصیه‌ به والدینِ دانش‌آموزان
اگر فرزندی دارید که باید از 10 روز دیگر راهی مدرسه شود، توجه به نکاتی که در ادامه مطرح می‌شود، ضروری به نظر می‌رسد.
درباره مدرسه با او حرف بزنید
چند روز قبل از ورود به مدرسه، با او درباره مدرسه حرف بزنید. برایش توضیح دهید به چه دلیل باید به مدرسه برود و رفتن به مدرسه چه مزایایی برایش دارد. گفت‌وگوهایتان باید مطابق با شخصیت و سن فرزندتان باشد. مثلا همکلاسی‌هایش را دوباره می‌بیند و با همکلاسی‌های جدید آشنا می‌شود، به فعالیت‌های جدیدی پی می‌برد و چیزهایی را یادمی‌گیرد که به رشد او کمک می‌کند.
 هیجان مثبت برای بازگشت به مدرسه ایجاد کنید
برای فرزندانتان هیجان مثبت رفتن به مدرسه را ایجاد کنید. مدرسه رفتن در مقایسه با خیلی کارهای دیگر، بهتر و جذاب‌تر است. به آن‌ها لبخند بزنید و یادآوری کنید که چقدر خوشبخت هستند که دوباره شانس برگشت به مدرسه را  برای ادامه تحصیل دارند.
 احساسات‌تان را مدیریت کنید
بسیاری از کودکان وقتی برای اولین بار به مدرسه می‌روند یا بعد از تعطیلات لذت بخش تابستان به مدرسه بازمی گردند، شروع به گریه کردن می‌کنند و بسیار احساساتی می‌شوند. با این حال، این تنها کودکان نیستند که احساساتی می‌شوند و پدر و مادر‌ها هم باید از فرزند کوچک خود دل بکنند. به همین دلیل بسیاری از اوقات پیش می‌آید که هر دو طرف، هم کودک و هم والدین هنگام رسیدن به مدرسه شروع به گریه کردن می‌کنند. اولین کاری که باید انجام دهید این است که اضطراب و نگرانی خود را کنترل کنید، چون بچه‌ها این احساسات را می‌فهمند و عکس العمل مشابهی از خود بروز می‌دهند. علاوه بر این، بعضی پدر و مادر‌ها تصور می‌کنند باید آن قدر آن جا بمانند تا گریه فرزندشان قطع شود اما این روش تأثیری ندارد، چون اضطراب فرزندتان بیشتر و بیشتر خواهد شد؛ بنابراین جلوی اشک‌هایتان را بگیرید و بعد از یک خداحافظی ساده با فرزندتان، آن جا را ترک کنید. یک کار خوب که می‌توانید انجام دهید این است که قبل از باز شدن مدارس، با فرزندتان به مدرسه اش بروید تا با محیط آن جا آشنا شود.
 از سلامت جسم و روان فرزندتان مطمئن شوید
مطمئن شوید که فرزندتان در وضعیت مناسبی از لحاظ سلامت جسم و روان قرار دارد. هم سلامتی جسم و هم روان، لازمه موفقیت در سال تحصیلی است.
 برای خرید لوازم‌تحریر نظرش را بپرسید
در این روزهای باقی مانده، خرید نوشت افزار و دیگر لوازم مورد نیاز برای مدرسه را فراموش نکنید و در این زمینه، حتما از خودش هم نظر بخواهید. این نظرخواهی بر افزایش انگیزه او برای بازگشت به مدرسه و موفقیت در سال تحصیلی جدید، تاثیر زیادی دارد.
   سخنی با دانش‌آموزان
اگر شما برای مدت زمان طولانی مطالعه نداشته اید، بهترین کار این است که در چند روز باقی مانده به خلاصه درس‌های سال قبل به صورت روزنامه‌وار نگاهی بیندازید تا ذهن را برای پذیرش مسائل جدید درسی آماده کنید. یکی از رموز موفقیت در هر کاری، آینده نگری است. بنابراین باید آن چه را که در سال تحصیلی جدید یاد خواهید گرفت، فهرست کنید و برای هر یک از درس‌ها با توجه به شناختی که از خودتان دارید و سخت بودن آن درس، برنامه‌ریزی کنید که می خواهید چگونه آن کتاب را مطالعه کنید تا دردسر کمتری در یادگیری‌اش داشته باشید. همچنین به عنوان یک هدف مهم و کاربردی برای خودتان، تصمیم بگیرید که امسال در هیچ درسی ضعیف نباشید. اگر می‌خواهید در معدل‌تان پیشرفت قابل ملاحظه‌ای داشته باشید و سال گذشته در یک یا حتی چند درس ضعیف بودید، همین الان به دنبال تقویت آن درس‌ها به صورت پایه‌ای باشید. در این زمینه، یک مشاور تحصیلی می‌تواند به شما کمک زیادی بکند. توصیه پایانی هم این که از آن‌جا که خواب شما بر میزان یادگیری‌تان تاثیرگذار خواهد بود، تنظیم ساعت خواب بسیار مهم است. پس از الان، شب‌ها زود بخوابید تا خواب شما در چند روز باقی مانده تا سال تحصیلی تنظیم شود.

نویسنده : فرزانه عطاران| ‌ مشاور تحصیلی

جنجال بر سر نحوه بازنشر سخنان رهبر انقلاب درباره حجاب

مطرح کردن موضوع نحوه بازنشر سخنان رهبر انقلاب درباره حجاب در ستاد امر به معروف و نهی از منکر این روزها خبرساز شده است.
ویدئویی ۹۰ ثانیه‌ای از محمد صالح مفتاح درباره ستاد امر به معروف و نهی از منکر در برنامه اینترنتی آن ایر که به تهیه کنندگی علی مرادخانی معاون فارابی و تحت نظر سازمان تبلیغات اسلامی ساخته می‌شود به بحث داغ شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده، این حقوقدان و فعال اجتماعی اصولگرا گفته مدیریت جدید ستاد امر به معروف بخش‌هایی از بیانات گذشته رهبر انقلاب درباره امر به معروف و نهی از منکر را از سایت این ستاد حذف کرده است . بخش‌هایی که در آن اولویت مسئله حجاب در برنامه‌های امر به معروف و نهی از منکر را در رده‌های با اهمیت کمتر معرفی می‌کردند.

این گفته‌ها موجی جدید را درباره طرح حجاب و عفاف و سیاست‌های اخیر این ستاد امر معروف و نهی از منکر به پا کرد. طرحی که پس از برخوردهای خبرساز ابتدای تابستان از سوی گشت ارشاد، مطرح شد و بر اساسش قرار است برای مبارزه با بی‌حجابی برای افرادی که طبق تعریف این طرح متخلف نامیده می‌شوند ، بر اساس جداول و بندهای نوشته شده، جرایم نقدی در نظر بگیرند!
طرحی که انتقادات بسیاری به همراه داشته است .

جنجال بر سر نحوه بازنشر سخنان رهبر انقلاب درباره حجاب

محمد صالح مفتاح قرار بود در برنامه آن ایر به عنوان منتقد با محمد صادق منش که جایگزینش در ستاد امر به معروف شده است، مناظره کند. مناظره‌ای که در ساعات منتهی به برنامه با انصراف اعضای ستاد از گفت و گو به مونولوگ بدل شد. این جنجال با وایرال شدن ویدئوی حرف های مفتاح درباره حذف بیانات رهبری جنجالی شد.

از سویی موافقان طرح حجاب و عفاف به توئیتر مفتاح رفتند و او را برای این حرف ها به چالش کشیدند. اینکه بیاناتی که او به آنها اشاره دارد برای سخنرانی های پیش از سال ۱۳۹۶ رهبر انقلاب است اما مفتاح با انتشار ویدئویی از برنامه‌هایی که در دوره مدیریت جلیل محبی و خودش پیگیری می‌شد و با بازنشر بیانات رهبر انقلاب درباره اینکه حجاب در اولوی‌ های نهم یا دهم کارویژه‌های ستاد امر معروف و نهی از منکر قرار می‌گیرد ، از اولویت بخشی به مسئله حجاب به جای نهی از منکر مدیران در مسائلی چون ربا، آقازادگی، فساد اداری و … بار دیگر انتقاد کرد.

انتقاداتی که البته این بار جعفر صادق‌منش در واکنش به آنها در متنی اینستاگرامی که با استفاده از واژه « در مورد صحبت های یکی از کارکنان پیشین این ستاد» آغاز می‌شد نوشت:« یکی از خطاهای راهبردی امثال این برادر ، در ارتباط با وظایف و ماموریت های ستاد بود. زیرا این برادران با نادیده گرفتن سه حوزه مقرر در اصل هشتم قانون اساسی یعنی امر به معروف مردم به مردم، مردم به دولت و دولت به مردم، صرفا تمرکز روی مطالبه گری از مسئولان می‌کردند.
نتیجه این رویکرد بی‌اعتنایی به امر به معروف و نهی از منکر مردم نسبت به مردم به عنوان یک حکم الهی و عقلانی و قانونی ، عدم حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر مورد تعرض و ظلم و تعطیلی نسبی شوراهای امر به معروف و نهی از منکر در دستگاههای دولتی بود.
آن برادر و دوستانش از همان ابتدا با انتخاب گزینشی از رهنمودهای رهبر فرزانه انقلاب ، اصرار داشتند که طبق نظر حضرت ایشان، عفاف و حجاب اولویتی ندارد و ستاد اصلا نباید وارد مقوله عفاف و حجاب شود.»

جنجال بر سر نحوه بازنشر سخنان رهبر انقلاب درباره حجاب

صادق منش در ادامه پس از استدلال درباره دلایل خود و دبیر ستاد برای اولویت بخشی به مسئله حجاب و عفاف به عنوان کارویژه و رسالت این ستاد در پاسخ به گفته‌های مفتاح پاسخ داده است:«بعد از آن که آقای مفتاح بعد از چند جلسه بحث و گفتگوی طولانی گوشش به فرمایشهای اخیر امام خامنه‌ای در خصوص عفاف و حجاب بدهکار نبود و بر استمرار حذف این مقوله از فعالیتهای ستاد با دستاویز قرار دادن رهنمودهای سابق امام خامنه ای و انتشار فرمایشهای قبلی ایشان در سایت ستاد و در واقع تحریف انتظارات امام جامعه اصرارداشت، دبیر محترم ستاد طی یادداشتی به او دستوردادند از انتشار گزینشی فرمایشهای حضرت آقا در سایت خودداری و مطالبی را هم که گذاشته اند بردارند. آقای مفتاح برای اثبات صداقت خودشان می توانند همان یادداشت را عینا منتشر کنند تا حقیقت بر مردم شریف روشن شود.»

در این نامه البته در جمع بندی استدلال ها به جمله ای از شهید همت اشاره شده :در میدان جنگ هر گاه راه را گم کردید به مسیر گلوله های دشمن نگاه کنید، مسیر درست را می یابید .» جمله ای که انتقادات از سیاست های ستاد را نشانه مسیر درست معرفی می کند.
صادق منش درخواست گفت‌وگوی تلفنی را رد کرد و بیانیه اینستاگرامی اش را پاسخش به حواشی اخیر دانست.
او و همکارانش در ستاد امر به معروف و نهی از منکر اما در ماه‌های اخیر بیش از همه از سوی فعالان رسانه ای اصولگرا و افرادی که خود را فعالان فرهنگی جبهه انقلاب می‌نامند، نقد می‌شوند. اصولگرایانی که رفتارهای غیرکارشناسی ستاد در برجسته سازی و اولویت دهی طرح حجاب و عفاف در این شرایط و مشکلات اقتصادی و سیاسی کشور و شرایط سخت زندگی، هزینه تراشی برای جبهه انقلاب و کشور می دانند.
حال باید دید ادامه این دعوا در زمان بررسی این طرح در صحن مجلس شورای اسلامی چه نتایجی در پی خواهد داشت و طرفین چه واکنش هایی به یکدیگر خواهند داشت.

آموزش صداکشی برای کلاس اولی ها؛ این قسمت صدای «ب»

بیا نی نی/  آموزش صدای ب توسط سمیه روحی مدرس و رتبه ی برتر در قصه گویی را در ویدئو ببینید.

آموزش صداکشی برای کلاس اولی ها؛ این قسمت صدای «آ»
آموزش صداکشی برای کلاس اولی ها؛ این قسمت صدای «آ»

1399/07/29 – 11:00

**

 اینترنت مصرفی شما مخاطبین گرامی برای دسترسی به محتوای موجود در بیا نی نی به صورت نیم بها محاسبه می‌شود؛ این در حالی است که برای دسترسی به همین محتوا در بسترهایی مثل اینستاگرام، یوتیوب و… از اینترنت بین الملل استفاده شده که به صورت تمام بها می‌باشد. شما می توانید آموزش های متنوعی در زمینه بازی با کودک، آرایشگری، ساخت کاردستی، انواع هنردست(خیاطی، گلدوزی، رویان دوزی،  بافتنی و..) شنیون مو و انواع خودآرایی را تنها با سرچ کلمات و با آرامش تماشا کنید

مرور تجارب مهم سایر کشورها در تقویت رابطه بین والدین با مدرسه

مرور تجارب مهم سایر کشورها در تقویت رابطه بین والدین با مدرسه

خراسان/ «کافه‌های والدین» در آلمان و 6 نقش خاص اولیا در ژاپن ، به مناسبت هفته پیوند اولیا‌ و‌ مربیان نگاهی انداخته‌ایم به تجربه برخی کشورها در تقویت رابطه بین والدین با مدرسه و مشارکت دادن آن‌ها در برنامه‌های آموزشی که الگوهای موفقی محسوب می‌شوند. 
هفته آخر ماه مهر در تقویم آموزشی کشورمان، هفته پیوند اولیا و مربیان نام گذاری شده است. هدف از این نام گذاری توجه دادن بیشتر به اهمیت رابطه والدین با مدرسه و فراهم کردن فرصت برای تقویت این رابطه است. البته افزایش مشارکت والدین در امور مربوط به مدرسه و تقویت رابطه آن‌ها با معلم از اهدافی است که همه‌ کشورها به دنبال آن هستند و فقط مختص کشور ما نیست چرا که مطالعات متعدد نشان می‌دهد هر چه والدین با مدرسه رابطه نزدیک‌تری داشته باشند، دانش‌آموزان بهتر می‌توانند به اهداف آموزشی دست پیدا کنند. برای همین هم غالب کشورها برنامه‌های متعددی برای تقویت این رابطه دارند. در پرونده امروز زندگی ‌سلام که در هفته پیوند اولیا و مربیان چاپ می‌شود، نگاهی انداخته‌ایم به برنامه‌های چند کشور از قاره‌های مختلف تا ببینیم آن‌ها برای تقویت رابطه والدین با مدرسه چه روش‌هایی را به کار می‌گیرند. در ادامه این مطلب می‌توانید با برنامه‌های کشورهای ژاپن و انگلستان در این زمینه آشنا شوید و در کنار آن از تجربه زیمبابوه و آلمان بیشتر بخوانید. کشورهایی که بعد از سال‌ها برنامه‌ریزی، حالا الگوهای موفقی در جهان در این حوزه محسوب می‌شوند و شیوه عملکردشان علاوه بر مربیان و معلم‌ها، نکات جالبی برای والدین هم خواهد داشت.
 

6 نقش خاصی که باید والدین بر عهده بگیرند
کدام کشور؟   ‌ ژاپن
در سیستم آموزشی ژاپن مشارکت والدین در مسائل مربوط به مدرسه اهمیت زیادی دارد. در این کشور تلاش می‌شود تا والدین در قالب نقش‌های مختلف در مدارس نقش‌آفرینی کنند. با توجه به یکی از مطالعات خوب در این زمینه که توسط «ملوین جبار» انجام شده است، نگاهی انداخته‌ایم به نقش‌هایی که والدین در مدارس باید طبق آن عمل و ارتباط خود را با مدرسه تقویت کنند تا شاهد پیشرفت تحصیلی و رفتاری فرزندشان باشند.
 
 والدین در قالب مخاطب
یکی از برنامه‌های معمول مدارس ژاپن برنامه معرفی مدرسه به والدین دانش‌آموزان آینده است. این برنامه به صورت معمول در ماه ژانویه یا فوریه(زمستان) برگزار می‌شود و طی آن والدینی که می‌خواهند سال بعد فرزندشان را به مدرسه بفرستند با قوانین مدرسه و شرایط آن آشنا می‌شوند.
برنامه دیگر در این گروه برنامه‌ای است که به نام «جوکوسنکن» شناخته می‌شود. در این برنامه والدین در ابتدای سال تحصیلی در مدرسه حضور پیدا می کنند و سر کلاسی که قرار است فرزندشان در آن درس بخواند، حاضر می‌شوند. هدف از این برنامه آشنایی با معلم و کلاس است.  البته در کنار این دو برنامه، برنامه‌های دیگر سالانه‌ای هم در مدارس برگزار می‌شود که والدین مخاطب آن هستند.
 والدین به عنوان داوطلب
در بیشتر مدارس ژاپن و در روزهای اول سال تحصیلی از همه والدین دعوت می‌شود تا فرم‌هایی را پر کنند و اطلاعاتی از تخصص، تجربه و علایق‌شان در اختیار مدرسه بگذارند. مدرسه سپس بسته به اطلاعاتی که از والدین به دست می آورد، از آن‌ها دعوت می‌کند تا در زمینه‌های مختلف به مدرسه کمک کنند. این فعالیت‌ها می‌تواند شامل کلاس‌های آشپزی و قصه‌گویی برای بچه‌ها یا حتی کمک به مدرسه برای بازیافت زباله‌ها باشد.
 والدین به عنوان همیار
یکی از برنامه‌هایی که مدارس ژاپن در آن از کمک والدین استفاده می‌کنند، ایمن‌سازی خیابان‌های اطراف مدارس است. در این برنامه از والدین دعوت می‌شود تا بین ساعت 7 تا 8 صبح در نقاط پرخطر اطراف مدرسه حاضر شوند و به بچه‌ها برای عبور ایمن از خیابان کمک کنند. این والدین به صورت معمول روی بازوی خود، بازوبند مشخصی دارند تا راحت شناسایی شوند و پرچمی به رنگ سبز یا زرد هم در دست دارند که هر زمان آن را بالا می‌برند، دانش‌آموزان می‌توانند از خیابان رد شوند. مشابه همین برنامه در زمان تعطیلی مدارس هم اجرا می‌شود.
 والدین به عنوان معلمان در خانه
در طول تعطیلات تابستانی مدارس از والدین انتظار می‌رود که پیگیر آموزش فرزندان خود باشند و به آن ها کمک کنند تا تکالیف خود را به درستی انجام دهند. برخی از مدارس برای این که والدین طبق اصول مورد انتظار پیش بروند، فهرستی از بایدها و نبایدها در اختیار والدین می‌گذارند و از آن‌ها می‌خواهند که با دقت و البته استفاده از چاشنی خلاقیت، این برنامه‌ها را پیگیری کنند تا فرزندشان به درستی انجام دهد.
 والدین به عنوان یادگیرنده
بسیاری از مدارس در ژاپن دوره‌های آموزشی برای والدین برگزار می‌کنند. البته این دوره‌ها شامل فعالیت‌های متنوعی است؛ از کارگاه‌های آموزشی برای آشنایی با مباحث درسی تا حتی آموزش خیاطی و اتو کردن. در کنار این مهارت‌ها مدارس گاهی آموزش‌هایی در زمینه نحوه استفاده از گوشی‌های هوشمند و اینترنت هم برای والدین ارائه می‌کنند که در بسیاری از کشورهای جهان، جای خالی چنین آموزش‌هایی احساس می‌شود.
 والدین به عنوان تصمیم‌گیر
مدارس ژاپن هم انجمن‌های اولیا و مربیان دارند. در این انجمن‌ها تصمیم‌گیران اصلی، والدین هستند و البته مسئولیت اجرای برنامه‌ها هم در بسیاری از موارد بر عهده خود والدین است. نکته‌ قابل توجه این که در برخی شهرها و مناطق والدین عضو انجمن اولیا و مربیان از مدارس مختلف با همدیگر جلسه برگزار و موضوعات مشترک را پیگیری می‌کنند که همین مسئله، باعث پیشرفت بیشتری در این زمینه خواهد شد.

انتخاب «فرماندار مدارس» از بین والدین
کدام کشور؟   انگلیس
انگلیس از سال 1997 برنامه‌ای برای مشارکت بیشتر خانواده‌ها و والدین در فرایند آموزشی هر دانش‌آموز به اجرا گذاشته است. در این برنامه سه هدف اصلی دنبال می‌شود؛ اطلاع‌رسانی و آموزش خانواده‌ها، دادن فرصت به خانواده‌ها برای بیان نظرات و تشویق خانواده‌ها برای یادگیری در کنار همدیگر. در این بخش با کمک یکی از پژوهش‌های «انستیتو تربیت» وابسته به دانشکاه «یوسی‌ال لندن» نگاهی انداخته ایم  به برخی روش‌هایی که در راستای رسیدن به این اهداف اجرا می‌شود.
 
  توافق با والدین
در همان ابتدای سال تحصیلی ،مدارس در انگلیس اطلاعاتی را در اختیار والدین قرار می‌دهند. این اطلاعات شامل نقش‌ها و مسئولیت‌های مدرسه و والدین است و در آن به اطلاع والدین رسانده می‌شود که قوانین مدرسه به چه شکل است، درخصوص انجام تکالیف سیاست‌های مدرسه به چه ترتیب است و البته والدین باید حواس‌شان به رفتارهای ممنوع در مدرسه مانند قلدری دانش‌آموزان باشد.
  به روز کردن اطلاعات والدین از دانش‌آموزشان
مدارس در انگلیس موظف هستند گزارش سالانه خود را در اختیار والدین قرار دهند تا به این ترتیب والدین از تصمیم‌های جدید مدرسه که به نوعی به آن ها و دانش‌آموزشان مربوط می‌شود، اطلاع دقیق داشته باشند. هم والدین در مطالبه چنین موضوعی در انگلیس پیگیر هستند و البته مدارس هم اهتمام زیادی به آن دارند.
  جلسه خصوصی با والدین دانش‌آموز
دادن گزارش منظم از وضعیت دانش‌آموز به صورت جزئی، یکی دیگر از وظایف مدارس است. بسیاری از مدارس در انگلیس سالانه دست کم دو بار به صورت فردی با والدین هر دانش‌آموز جلسه می‌گذارند. در این جلسات معلم اصلی دانش‌آموز به مدت 10 دقیقه درباره وضع تحصیلی و رفتاری او به صورت خصوصی با والدین صحبت می‌کند و گزارش کار یا همان کارنامه دانش‌آموز به والدین داده می‌شود. اگر والدین احساس کنند نیاز به زمان بیشتری برای صحبت دارند، می‌توانند بعد از این جلسات برای داشتن جلسه‌ای طولانی‌تر با مدرسه هماهنگ کنند.
  مشارکت در برنامه‌ریزی
در مدارس انگلیس، نماینده‌های والدین در انجمن به صورت معمول به عنوان «فرماندار والدین» انتخاب می‌شوند. در برخی از مدارس هر کلاس یک نماینده انتخاب می‌کند تا به این ترتیب فرمانداران راحت‌تر برای والدین شناخته شوند. این انجمن جلسات منظم با مدیر و بخش اجرایی مدرسه دارد. جدا از پیشنهادهایی که انجمن به مدرسه می‌دهد، در بسیاری از موارد انجمن در کنار تصمیم‌گیری برای برگزاری برخی برنامه‌ها، خودش هم مجری می شود و به عبارتی صفر تا صد مسئولیت برنامه را بر عهده می‌گیرد.
  آموزش والدین با کمک روش‌های جدید
این روزها که اینترنت در دسترس غالب افراد است، مدارس در انگلیس تشویق می‌شوند تا به کمک اینترنت هم دفعات اطلاع‌رسانی‌های خود را افزایش و هم برنامه‌های آموزشی برای والدین ترتیب دهند. آموزش دوره‌های رشدی کودکان، آشنایی با روش آموزش خواندن و نوشتن و ریاضی برای کودکان دبستانی و معرفی پروژه‌های علمی که والدین در خانه با فرزندان‌شان می‌توانند انجام دهند، از جمله موضوعات آموزشی رایج در این بخش است.
  حضور در مدرسه
به صورت معمول هر مدرسه‌ای در انگلیس فرصت‌هایی را در اختیار والدین قرار می‌دهد تا بتوانند در مدرسه حاضر و با فضای مدرسه بیشتر آشنا شوند و همزمان مدرسه بتواند از خدمات داوطلبانه والدین استفاده کند. برخی موقعیت‌هایی که در آن‌ها بیشتر از والدین داوطلب استفاده می‌شود عبارت است از ساعت کتاب خوانی، ساعت تفریح و زمان حضور بچه‌ها در حیاط، اردوها و بازدیدهای علمی، زمان ناهار و فعالیت‌هایی مانند برگزاری بازارچه که مدارس با هدف کسب درآمد برگزار می‌کنند.

کافه‌های والدین
 ایده ای جذاب و متفاوت
کدام کشور؟   آلمان 
آلمان برای مشارکت بیشتر والدین در امور مدرسه در کنار روش‌های رایج در کشورهای دیگر، سراغ ایده Elterncafé یا کافه والدین رفته است. طبق آن چه در مطالعه «الکسی مدمدف» آمده ایده اولیه کافه والدین در آلمان در سال 2007 مطرح شده است و هدف آن معرفی روشی بود تا والدین بتوانند در محیطی غیررسمی و به نوعی صمیمانه با معلمان مدرسه ارتباط برقرار کنند. البته این ایده بعد از طرح، بلافاصله مورد استقبال قرار نگرفت و یکی دو سالی زمان برد تا کم‌کم شناخته شود. در نتیجه غالب این کافه‌ها در حدود سال 2010 در آلمان شروع به کار کردند. در این کافه‌ها مدرسه فضایی را فراهم می‌کند تا والدین بتوانند در فضایی غیررسمی همراه با پذیرایی مختصر کنار هم بنشینند. همزمان اولیای  مدرسه هم در این فضا حضور دارند تا متناسب با هدف جلسات، برنامه را پیش ببرند. در این کافه‌ها به صورت معمول مدیر و معلمان سخنرانی نمی‌کنند و فضا برای گفت وگوی دو طرفه بین والدین و اولیای مدرسه فراهم شده است. جدول زیر می‌تواند کمک کند تا با اهداف و برنامه‌های این کافه‌ها بیشتر آشنا شوید.

مشارکت 100 درصدی والدین
کدام کشور؟   زیمبابوه
زیمبابوه یکی از کشورهایی است که آمار مشارکت والدین آن در امور مدرسه در گزارش یونیسف آمده است. آمار یونیسف نشان می‌دهد که نزدیک به 70 درصد والدین در این کشور در جلسات مدرسه فرزند خود شرکت می‌کنند و حدود 89 درصد والدین هم در این کشور بر انجام تکالیف فرزند خود نظارت دارند. آن‌چه باعث این موفقیت شده است، فرهنگ‌سازی و حساس کردن والدین در خصوص آینده فرزندشان و تاثیرشرکت در جلسات مدرسه است. در این بین، نکته جالب‌تر درباره نحوه تعامل والدین با مدرسه در این کشور را می‌توان در مطالعه «شوما» و «ان‌کیوب» پیدا کرد. در این مطالعه توصیفی مشخص شده که بالاترین میزان مشارکت والدین در کارهای مدرسه مربوط به فعالیت‌های ورزشی‌ است که برای والدین و دانش‌آموزان طراحی شده است. طبق این آمار خیره کننده، 100 درصد والدین در این نوع فعالیت‌ها مشارکت دارند که نشان می‌دهد نباید از قابلیت سرگرمی برای دستیابی به این هدف(تعامل بهتر والدین و مدارس) غافل شد. در رتبه‌های بعدی حضور در جلسات مشاوره با معلم، کمک مالی به مدرسه و خرید جایزه برای فرزند در مناسبت‌های اعلام شده مدرسه قرار دارند که جزو برنامه‌های ثابتی است که نتیجه جلسات والدین و مربیان در این کشور است.
نویسنده : نرگس عزیزی | روزنامه‌نگار
منابع این پرونده: ernape.net، dergipark.org.tr، dera.ioe.ac.uk، blogs.unicef.org، iosrjournals.org
 
 

چطور بچه‌های تنبل را به انجام تکالیف ترغیب کنیم؟

چطور بچه‌های تنبل را به انجام تکالیف ترغیب کنیم؟

چطور بچه‌های تنبل را به انجام تکالیف ترغیب کنیم؟

شاید بعضی از بچه‌ها خیلی بی‌دردسر پروسه روزانه انجام تکالیف مدرسه را پیش ببرند، اما قطعا برخی دیگر از سر تنبلی یا بی‌توجهی اهمیت چندانی به تکالیف ‌خود نمی‌دهند و اینجاست که دردسر سر بر می‌آورد. با این وصف شاید وقت آن رسیده که جنگ انجام تکالیف را با استراتژی جدیدی به سمت صلح پیش ببرید.

نبردهای هر شب را تمام کنید

راهی که می‌توانید برای توقف جنگ هر شب بابت انجام تکالیف مدرسه در قبال فرزندتان انجام بدهید این است که نبرد تکالیف را از همین امشب متوقف کنید. به بیان دیگر از این مجادله فاصله بگیرید؛ قدم‌های دیگری را انتخاب کنید یا به طور کلی خودتان را از این میدان نبرد بیرون بکشید. اجازه بدهید تکالیف و ماجراهایش برای کسانی باقی بماند که به آنها مربوط می‌شود یعنی بین معلم و دانش‌آموز! گاهی لازم است شما روی کار خودتان تمرکز کنید تا فرزندتان هم بتواند کار خودش را انجام بدهد. در واقع شما نباید کارهای او را انجام بدهید حتی اگر تنبلی می‌کند!

انجام تکالیف مدرسه با فرزند

اعلام تنفس!

اگر فکر می‌کنید تنبلی فرزندتان در انجام تکالیف باعث شده بیش از حد واکنش نشان بدهید یا به شدت کلافه‌تان کرده، کمک کردن در این زمینه به او را رها کنید و به خودتان استراحت بدهید. بالا رفتن فشار خون شما از عصبانیت برای هیچکس برد محسوب نمی‌شود!
بنابراین حین این کش و قوس 5 الی 10 دقیقه را برای احیای آرامش به خودتان استراحت بدهید، و اگر احساس می‌کنید فرزندتان هم در این طوفان به هم ریخته است به او هم اجازه بدهید این زمان را استراحت کند.

برای زمان انجام تکالیف قانون بگذارید

محدودیت‌هایی را در حول و حوش زمان انجام تکالیف مدرسه به عنوان قانون مشخص کنید؛ از جمله این قوانین می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • تکالیف باید هر شب در ساعت مشخصی انجام شود.
  • تکالیف باید در جمع خانواده انجام شود. یعنی فضایی که همه خانواده حضور دارند.(احتمالا اینکه فرزند شما تنبلی کند و در تنهایی از زیر بار مسوولیت فرار کند وجود دارد!)
  • اگر نمرات فرزند شما افت کرد زمان بازی‌ با موبایل، پلی‌استیشن و تماشای تلویزیون را کم کنید و وقت بیشتری برای متمرکز شدن روی انجام تکالیف و یادگیری درس‌ها بگذارید. بیشتر بخوانید: مضرات موبایل برای کودکان
  • این قانون را مشخص کنید که اگر تکالیف انجام نشود خبری از فعالیت‌های تفریحی آخر هفته نیست. در دوران سال تحصیلی تکالیف در اولویت هستند؛ به بچه‌هایی که تنبلی می‌کنند بگویید آخر هفته زمانی آغاز می‌شود که تکالیفت انجام شده باشد!

نوشتن تکلیف با فرزند

انگیزه از احساس مالکیت می‌آید!

بسیار مهم است والدین این نکته را درک کنند که انگیزه داشتن و توجه کردن به مسائل (در این مورد خاص، درس و تکلیف) از احساس مالکیت نشات می‌گیرد. اگر شما به فرزندتان اجازه بدهید بیش از اینها مالک زندگی خودش باشد در نتیجه به او انگیزه داده‌اید.
بنابراین گاهی اجازه بدهید خودش بابت نمرات کم ناامید شود؛ بیشتر از او در این مورد احساساتی نشوید.اجازه بدهید خودش انتخاب کند که باید درباره تکالیفش چه کارهایی انجام بدهد یا ندهد، در نتیجه تبعاتش هم باید خود او بپذیرد. حالا فرزند شما نسبت به زندگی خودش احساس مالکیت دارد در نتیجه تنبلی را کنار گذاشته و بیشتر به درس‌هایش توجه می‌کند. اجازه بدهید خودش انگیزه‌‌اش را پیدا کند؛ هرگز کاری نکنید که ترس از شما برای او انگیزه‌ای برای انجام تکالیف باشد. او را راهنمایی کنید اما مانع از پذیرفتن تبعات انجام ندادن تکالیف مدرسه‌اش نشوید. شاید به عنوان والدین دلتان نیاید کمی جدی باشید اما به این نکته فکر کنید که بهتر است فرزند شما عواقب شکست را در 10 سالگی و بابت نمرات نه چندان خوب درک کند و تنبلی را کنار بگذارد تا در 25 سالگی و شغلی که می‌تواند بخش بزرگی از آینده‌اش باشد.

به نمره‌های بد تو اهمیتی نمی‌دهم!

بسیاری از والدین ناراحت این هستند که فرزندانشان به نمرات بد درسی خود اهمیتی نمی‌دهند. شاید دلیلش این باشد که والدین به جای آنها به این نمرات و کم‌کاری‌های درسی توجه می‌کنند!
“من اهمیتی نمی‌دهم” جمله‌ایست که می‌تواند بخشی از ابزار والدین در این تقلای درسی باشد! شما نمی‌توانید بچه‌ها را مجبور کنید که به تکالیف درسی خود اهمیت بدهند اما می‌توانید روی رفتارهایی تمرکز کنید که این شرایط را بهبود می‌بخشد. پس بگذارید خودش به جای شما به نمراتش اهمیت بدهد! این به معنای بی‌‌تفاوتی شما نسبت به وضعیت درسی فرزندتان نیست؛‌ قطعا نباید بی‌تفاوت باشید. به او کمک کنید،‌ شرایطش را زیر نظر گرفته و دنبال کنید اما کنترل همه چیز را کاملا در دست نگیرید تا فرزندتان هم احساس مسوولیت کند و تنبلی را کنار بگذارد.

ناراحتی از نوشتن تکلیف مدرسه

بگذارید فرزندتان صاحب تبعات انتخاب‌هایش باشد

بین قوانینی که شما برای انجام تکالیف می‌گذارید فرزندتان چند انتخاب دارد؛ او می‌تواند انتخاب کند تکالیفش را انجام بدهد تا تنبلی کند و سراغ آنها نرود! باید بگذارید خودش لمس کند که تبعات طبیعی انتخابش متعلق به خود اوست. اگر تکالیفش را انجام ندهد،‌ نمراتش افت می‌کند.
در این شرایط او را قضاوت نکنید بلکه از او بپرسید “آیا از نمراتت راضی هستی؟” یا “من می‌توانم در این مورد کمکی کنم؟”
در چنین موقعیتی است که فرزند شما مجبور می‌شود دست از تنبلی بردارد و برای مواجه نشدن با تبعات نامطلوب نمرات درسی پایین تکالیفش را جدی بگیرد.
 

بچه‌ها را مدرسه بفرستیم یا نه؟

بچه‌ها را مدرسه بفرستیم یا نه؟

خراسان/ پاسخی روان‌شناسانه به یکی از رایج‌ترین سوالات والدین در 48 ساعت گذشته و استوری بازیگر سریال «همگناه» که گفته ترجیح می‌دهم فرزندم یک سال دیرتر دکتر، مهندس و … شود.
     سال تحصیلی امسال متفاوت‌تر از همیشه آغاز شده است. آموزش مجازی، دودلی و تردید والدین برای فرستادن یا نفرستادن فرزندان به مدرسه، ترس از احتمال ابتلای دانش‌آموزان به کرونا و دغدغه آن‌ها برای نحوه برخورد فرزند با کلاس‌های مجازی، سال تحصیلی جاری را بسیار چالش‌برانگیز کرده است. در این بین «مارال بنی‌آدم»، بازیگر سریال «همگناه» در یکی از استوری‌هایش نوشت: «من ترجیح می‌دهم فرزندم یک سال دیرتر دکتر، مهندس و … شود. تحت هیچ شرایطی فرزندم را به مدرسه نخواهم فرستاد مگر در شرایط آنلاین. جان فرزندم از سوادش با ارزش‌تر است.» در ادامه این مطلب می‌خواهیم به واکاوی روان‌شناسانه این موضوع به شکل مفصل‌تر بپردازیم و توصیه‌هایی به چنین والدینی داشته باشیم تا آرامش بیشتری را در اولین روزهای شروع سال تحصیلی جدید تجربه کنند.

خانم «بنی‌آدم»، ترجیح‌تان منطقی نیست
امسال بچه‌ها را مدرسه بفرستیم یا نه؟ شاید جواب دادن به این سوال سخت‌ترین کار در این روزهای کرونایی باشد. هیچ فردی نمی‌تواند در این باره نظر قاطعی بدهد و نسخه واحدی برای تمام خانواده ها بپیچد اما چیزی که مسلم است هر خانواده با توجه به شرایط خود باید در این خصوص تصمیم بگیرد. اگر در منزل شما افرادی هستند که دارای بیماری زمینه‌ای هستند و خطر ابتلا به کرونا برای آن‌ها بالاست یا چنان چه جزو والدین به شدت مضطرب و وسواسی هستید که با توصیه‌های زیاد به دانش‌آموز و معلم، حال هر دو طرف را بد می‌کنید و امکان آموزش آنلاین در منزل برای تان فراهم است بهتر است از فرستادن بچه‌ها به کلاس‌های حضوری اجتناب کنید. در این صورت اجازه دهید کودک سال تحصیلی را به صورت آنلاین شروع و در ساعات محدود هفتگی در کلاس‌های حضوری البته با رعایت نکات بهداشتی شرکت کند. فرزند شما با کمک بیشتر از سمت خودتان یا گرفتن معلم خصوصی در درس‌های اصلی و دروسی که ضعف دارد، می‌تواند به راحتی به تحصیل خود ادامه دهد و از همسالان خود عقب نماند بنابراین این‌که خانم بنی آدم گفته «من ترجیح می‌دهم فرزندم یک سال دیرتر دکتر، مهندس و … شود» تصمیم منطقی و به جایی نیست چراکه با مدیریت شرایط، می‌توان تصمیم‌های بهتری گرفت.
   والدین این روزها غر نزنند!
در این بین، والدین این روزها دغدغه‌های زیادی درباره تحصیل فرزندشان دارند. یکی از مهم‌ترین توصیه‌هایم به والدین برای این روزها، اجتناب از غر زدن به خصوص درباره آموزش مجازی است. لطفا درباره آموزش مجازی غر نزنید، مدام از ضعیف بودن سرعت اینترنت در حضور بچه‌ها شکایت نکنید و به این روش تدریس ایراد نگیرید. هم اکنون تنها گزینه موجود برای تدریس به دانش‌آموزان در بیشتر مدارس، آموزش مجازی است و شکوه و شکایت شما تنها فرزندتان را بی‌انگیزه می‌کند و ممکن است برای همیشه اشتیاق به تحصیل را در او کور کند. به آموزش مجازی به چشم یک فرصت نگاه کنید که کودک شما می‌تواند مطالب را چند بار مشاهده کند، شما می‌توانید از روش تدریس معلم الگوبرداری و مطابق آن با کودک تمرین کنید. چون معمولا بین روش تدریس والدین و معلم تفاوت وجود دارد و آموزش آنلاین این فرصت را به والدین می‌دهد به شکل کامل، روش تدریس دروس را یاد بگیرند.
   جشن شروع سال تحصیلی بگیرید
هرچه زودتر برای شروع سال تحصیلی فرزندتان یک کیک تهیه کنید و شروع سال‌تحصیلی را در کنار دیگر اعضای خانواده جشن بگیرید. این کار نوعی رسمیت به شروع مدارس می‌دهد و فرزندتان را برای تحصیل هرچند به صورت مجازی با انگیزه می‌کند. در ضمن هر روز صبح به کودک صبحانه بدهید، دست و روی او را بشویید و … ، انگار که او را برای رفتن به مدرسه معمولی آماده می‌کنید.
   شرایط را برای شرکت در کلاس‌های مجازی فراهم کنید
هنگام شروع کلاس مجازی، تلویزیون را خاموش کنید و سایر وسایل الکترونیکی را کنار بگذارید تا حواس کودک پرت نشود. تا حد امکان محیط خانه را آرام نگه دارید و محل ثابتی برای کلاس‌های آنلاین در نظر بگیرید. مثلا این‌طور نباشد که یک روز دانش‌آموز در اتاق خودش باشد، روز دیگر در آشپزخانه و روز بعدی پذیرایی. بهتر است مقاطع سوم به بعد در اتاق خودشان باشند و والدین با فواصل کوتاه سرکشی کنند. چنان چه کودک مشکل توجه و تمرکز و بیش فعالی دارد، والدین حضور مستمر داشته باشند تا از حواس‌پرتی کودک جلوگیری شود.
   برای انجام تکالیف نه سخت بگیرید نه سهل
درباره تکالیف، سعی کنید زمان مشخصی را برای کودک تعیین کنید تا دروس را انجام دهد. آسان گرفتن یا از طرف دیگر سخت گیری بیش از اندازه، هر دو به یک حد برای دانش آموز مخرب است. به خصوص در روزهای ابتدایی قاطعانه رفتار کنید و به تدریج مسئولیت را به دوش خود دانش‌آموزان بگذارید.
در کار آموزش مربیان و معلمان دخالت نکنید. زیر ذره‌بین گذاشتن و ریزبینی والدین باعث سخت‌تر شدن کار معلمان می‌شود. اجازه دهید معلم آموزش خود را بدهد و بعد از تمرین اگر دانش‌آموز همچنان درس را متوجه نشده بود، به معلم اطلاع دهید.
نویسنده : دکتر ساحل گرامی | روان شناس کودک