برچسب: مرجان قاجار

فشار خون پایین در بارداری شایع است. در بیشتر مواقع، این وضعیت مشکلات عمده‌ای ایجاد نمی‌کند و فشار خون پس از زایمان به سطح قبل از بارداری باز می‌گردد. با این حال، در برخی موارد، فشار خون بسیار پایین می‌تواند برای مادر و نوزاد خطرناک باشد.

اثرات بارداری بر فشار خون
اگر باردار هستید، پزشک احتمالا فشار خون شما را در هر ویزیت قبل از زایمان بررسی می‌کند.
فشار خون، نیرویی است که خون به دیواره شریان فشار وارد می‌کند در حالی که قلب شما پمپ می‌کند. ممکن است در زمان‌های خاصی از روز بالا یا پایین برود و زمانی که هیجان‌زده، یا عصبی هستید تغییر کند.
خوانش فشار خون، اطلاعات مهمی در مورد سلامت شما و کودکتان نشان می‌دهد. همچنین می‌تواند راهی برای پزشک شما باشد تا تشخیص دهد که آیا شما شرایط دیگری مانند پره‌اکلامپسی دارید یا نه.
تغییراتی که در دوران بارداری در بدن شما اتفاق می‌افتد، می‌تواند بر فشار خون شما تاثیر بگذارد. هنگام حاملگی، سیستم گردش خون شما به سرعت منبسط می‌شود که ممکن است باعث افت فشار خون شود.
کاهش فشار خون شما در 24 هفته اول بارداری، رایج است.
عوامل دیگری که می‌توانند در کاهش فشار خون نقش داشته باشند، عبارتند از:

• کم‌آبی بدن
• کم‌خونی
• خونریزی داخلی
• استراحت طولانی‌مدت در رختخواب
• مصرف داروهای خاص
• شرایط قلبی
• اختلالات غدد درون‌ریز
• اختلالات کلیوی
• عفونت‌ها
• کمبودهای تغذیه‌ای
• واکنش آلرژیک

فشار خون در بارداری کی کم در نظر گرفته می‌شود؟
پزشکان معمولا وقتی فشار خون شما پایین‌تر از 90/60 میلی‌متر جیوه باشد، تشخیص می‌دهند که فشار خونتان پایین است.
برخی افراد در تمام طول زندگی خود فشار خون پایینی دارند و هیچ نشانه‌ای از آن ندارند.

خطرات فشار خون پایین در دوران بارداری

فشار خون پایین ممکن است نشانه حاملگی خارج رحمی باشد، که زمانی اتفاق می‌افتد که تخمک بارور شده در خارج از رحم زن کاشته شود.

به طور کلی، فشار خون پایین در دوران بارداری دلیلی برای نگرانی نیست، مگر اینکه علائمی را تجربه کنید. افت زیاد فشار خون ممکن است نشانه یک مشکل جدی یا حتی تهدیدکننده زندگی باشد.
فشار خون بسیار پایین می‌تواند منجر به زمین خوردن، آسیب اندام یا شوک شود.
فشار خون پایین ممکن است نشانه حاملگی خارج رحمی باشد، که زمانی اتفاق می‌افتد که تخمک بارور شده در خارج از رحم زن کاشته شود.

آیا فشار خون بر کودک تاثیر می‌گذارد؟
تحقیقات زیادی در مورد تاثیر فشار خون بالا در دوران بارداری بر نوزادان انجام شده است، اما داده‌ها در مورد اثرات فشار خون پایین محدود است.

فشار خون پایین در دوران بارداری ممکن است منجر به مشکلاتی مانند مرده‌زایی و وزن کم هنگام تولد شود.

برخی از مطالعات نشان داده‌اند که فشار خون پایین در دوران بارداری ممکن است منجر به مشکلاتی مانند مرده‌زایی و وزن کم هنگام تولد شود. با این حال، تحقیقات دیگر نشان داده است که عوامل خطر اضافی در این پیامدها نقش دارند.
تحقیقات بیشتری برای درک تاثیر فشار خون پایین دوران بارداری بر سلامت نوزاد مورد نیاز است.

علائم فشار خون پایین
علائم و نشانه‌های فشار خون پایین ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سرگیجه
• سبکی سر، به‌خصوص هنگام ایستادن یا نشستن
• غش کردن
• حالت تهوع
• خستگی
• تاری دید
• تشنگی غیر معمول
• پوست مرطوب، رنگ‌پریده یا سرد
• تنفس سریع یا کم‌عمق
• عدم تمرکز

در صورت بروز علائم فشار خون پایین در دوران بارداری با پزشک خود تماس بگیرید.

تشخیص فشار خون پایین در بارداری
فشار خون پایین با یک آزمایش ساده تشخیص داده می‌شود.
پزشک یک کاف بادی دور بازوی شما قرار می‌دهد و از فشارسنج برای محاسبه فشار خون شما استفاده می‌کند.
این آزمایش را می‌توان در مطب پزشک انجام داد، اما می‌توانید دستگاه اندازه‌گیری فشار خون بخرید و فشار خون خود را در خانه اندازه‌گیری کنید.
اگر در طول بارداری فشار خون پایینی دارید، ممکن است پزشک آزمایش‌های بیشتری را برای رد سایر شرایط تجویز کند.

درمان فشار خون پایین در بارداری
به طور کلی، برای فشار خون پایین در دوران بارداری نیازی به درمان ندارید.
پزشکان معمولا داروها را برای زنان باردار توصیه نمی‌کنند مگر اینکه علائم جدی باشند، یا عوارض احتمالی وجود داشته باشد.
فشار خون شما احتمالا در سه ماهه سوم بارداری خود به خود شروع به افزایش می‌کند.

خود مراقبتی برای درمان فشار خون پایین در دوران بارداری
اگر علائم فشار خون پایین مانند سرگیجه را تجربه کردید، انجام این کارها را امتحان کنید:

• زمانی که نشسته‌اید، یا دراز کشیده‌اید از بلند شدن سریع خودداری کنید.
• برای مدت طولانی نایستید.
• در طول روز وعده‌های غذایی کوچک بخورید.
• حمام، یا دوش خیلی داغ نگیرید.
• آب بیشتری بنوشید.
• لباس‌های گشاد بپوشید.
• همچنین برای جلوگیری از علائم فشار خون پایین، داشتن یک رژیم غذایی سالم و مصرف مکمل‌های دوران بارداری، ایده خوبی است.

فشار خون پس از زایمان
فشار خون شما باید پس از زایمان به سطح قبل از بارداری برگردد.
پزشکان متخصص، فشار خون شما را اغلب در ساعات و روزهای پس از زایمان چک می‌کنند. همچنین، احتمالا پزشک فشار خون شما را در ویزیت‌های پس از زایمان هم بررسی خواهد کرد.

چشم‌انداز درباره فشار خون پایین در بارداری
فشار خون پایین در دوران بارداری طبیعی است. این وضعیت معمولا جای نگرانی ندارد، مگر اینکه علائمی داشته باشید.
اگر علائم آزاردهنده فشار خون پایین را تجربه کردید، به پزشک خود اطلاع دهید.

پرسش و پاسخ درباره فشار خون پایین در بارداری
سئوال مخاطب بیا نی نی: من هفته ۲۰ بارداری هستم. فشارم یک ماهه بالا رفته، تحت نظر پزشک هستم. با قرص الدومت دارم کنترل م‌ کنم، گاهی فشارم میاد روی ۱۰ روی ۷/۵ که بنظرم خیلی پایینه. میشه بگید فشار سیستولی و دیاستولی اگه پایین باشه جفتش مثلا چند باشه خطرناکه؟ گاهی باید از فشار بالا نگران بشم. الانم از پایین اومدنش نگرانم.

پاسخ دکتر مرجان قاجار، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:
دوست عزیز اطلاعات شما ناقص است، تصمیم‌گیری برای شروع قرص به خیلی چیزها بستگی دارد. باید مشخص شود معاینه قلبی و اکو قلبی شده‌اید یا خیر. فشار شما روی چند بوده است که دکتر برایتان قرص تجویز کرده است. در بارداری اگر دیاستول بالای 11 و سیستوا بالای 15 باشد در صورتی که فشار مطمئن باشیم فشار خون خالص بارداری است دارو را شروع می‌کنیم. اگر با مصرف قرص فشار شما روی 7 و 10 است باید قرص را قطع کنید. وقتی دیاستول زیر 9 باشد شانس اینک جنین مشکل پیدا کند، زیاد است.

اگر سئوال بیشتری دارید، آن را با پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

آیا در مورد شیردهی و مصرف داروها فکر می‌کنید؟ پس باید بدانید که داروها چگونه می‌توانند بر شیر مادر تاثیر بگذارند. در مورد مصرف قرص دمیترون در شیردهی هم اطلاعاتی به دست می‌آورید.

آیا همه داروها وارد شیر مادر می‌شوند؟
تقریبا هر دارویی که در خون شما وجود دارد، تا حدودی به شیر مادر منتقل می‌شود. معمولا در اکثر داروها این اتفاق در سطوح پایین رخ می‌دهد و هیچ خطری برای اکثر نوزادان ندارد.
اما استثنائاتی هم هست در نتیجه، هر دارویی باید جداگانه در نظر گرفته شود.

بله. قرار گرفتن در معرض دارو در شیر مادر بیشترین خطر را برای نوزادان نارس، نوزادان تازه متولد شده و نوزادانی که از نظر پزشکی ناپایدار هستند، یا کلیه‌هایشان ضعیف است، دارد.

آیا سلامت و سن کودک بر تحت تاثیر قرار گرفتن او در معرض داروهای موجود در شیر مادر تاثیر می‌گذارد؟
بله. قرار گرفتن در معرض دارو در شیر مادر بیشترین خطر را برای نوزادان نارس، نوزادان تازه متولد شده و نوزادانی که از نظر پزشکی ناپایدار هستند، یا کلیه‌هایشان ضعیف است، دارد.
این خطر در 6 ماهگی کودک و از آن بزرگ‌تر، کمترین میزان را دارد. زنانی که بیش از یک سال پس از زایمان شیر می‌دهند، معمولا مقادیر نسبتا کمتری شیر تولید می‌کنند. این اتفاق میزان انتقال دارو به شیر مادر را کاهش می‌دهد.
همچنین داروهای مصرفی در دو روز پس از زایمان به دلیل حجم محدود شیر مادر که در این مدت تولید می‌شود، در سطوح بسیار پایین به نوزاد منتقل می‌شود.

آیا هنگام مصرف دارو باید شیردهی را قطع کنم؟
مصرف بیشتر داروها در دوران شیردهی بی‌خطر است. همچنین، مزیت ادامه مصرف دارو برای یک بیماری مزمن در دوران شیردهی اغلب بر خطرات احتمالی آن برتری دارد.
با این حال، مصرف چند دارو در دوران شیردهی ایمن نیست. اگر دارویی مصرف می‌کنید که می‌تواند برای کودک مضر باشد، پزشک ممکن است یک داروی جایگزین را توصیه کند. یا ممکن است زمانی که دارو در شیر مادر در سطح پایینی قرار دارد، شیردهی را توصیه کند.

گاهی اوقات بسته به مدت زمانی که نیاز به مصرف دارو دارید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که شیردهی را به طور موقت یا دائم متوقف کنید.

گاهی اوقات بسته به مدت زمانی که نیاز به مصرف دارو دارید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند که شیردهی را به طور موقت یا دائم متوقف کنید.
اگر از قبل اطلاع دارید، علاوه بر شیردهی، شیر دوشیده را برای استفاده در آن زمان ذخیره کنید.
اگر فقط به طور موقت نیاز به قطع شیردهی دارید، از یک پمپ شیر استفاده کنید تا شیر خود را حفظ کنید تا زمانی که بتوانید دوباره به نوزاد شیر بدهید.

هنگام مصرف دارو، شیری را که پمپاژ می‌کنید، دور بریزید.
اگر مطمئن نیستید که یک دارو با شیردهی سازگار است، یا نه، شیر ‌دوشیده‌شده را پمپ کنید، برچسب بزنید و تا زمانی که با پزشک خود مشورت کنید، آن را در یک فضای جداگانه نگهداری کنید.
اگر نیاز به قطع دائم شیردهی دارید (که غیرعادی است) از پزشک خود در مورد از شیر گرفتن نوزاد و انتخاب شیر خشک مناسب راهنمایی بگیرید.

مصرف چه داروهایی در دوران شیردهی بی‌خطر است؟
این لیستی از داروهای ایمن است، اما حتما قبل از مصرف آن‌ها با پزشک خود مشورت کنید.

1- مسکن‌ها

• استامینوفن
• ایبوپروفن
• ناپروکسن (فقط استفاده کوتاه‌مدت)
• داروهای ضد باکتریایی
• فلوکونازول
• میکونازول (در حداقل مقدار مصرف کنید)
• کلوتریمازول (در حداقل مقدار مصرف کنید)
• پنی‌سیلین‌ها مانند آموکسی‌سیلین و آمپی‌سیلین
• سفالوسپورین‌ها مانند سفالکسین
• آنتی‌هیستامین‌ها
• لوراتادین
• فکسوفنادین

2- ضد احتقان‌ها
داروهای حاوی سودوافدرین را با احتیاط استفاده کنید چون می‌تواند باعث کاهش شیر شود.

3- قرص‌های ضد بارداری
داروهای ضد بارداری که فقط حاوی پروژسترون هستند.
تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که روش‌های کنترل بارداری که از استروژن و پروژسترون استفاده می‌کنند (مانند قرص‌های ضد بارداری ترکیبی) بر تولید شیر تاثیر نمی‌گذارد.
برای زنان سالم، استفاده از قرص‌های ضدبارداری ترکیبی و سایر انواع ترکیبی از داروهای ضد بارداری هورمونی، یک ماه پس از زایمان اشکالی ندارد.

4- داروهای گوارشی

• فاموتیدین
  

  از مصرف داروهای غیر ضروری مانند داروهای گیاهی، ویتامین‌هایی با دوز بالا و مکمل‌های غیر معمول خودداری کنید.

• سایمتیدین

5- داروهای ضد افسردگی

• پاروکستین
• سرترالین
• فلووکسامین

آیا برای مصرف دارو به تایید پزشک خود نیاز دارم؟
اگر در حال شیردهی هستید و قصد دارید دارو مصرف کنید، با پزشک خود مشورت کنید.
از مصرف داروهای غیر ضروری مانند داروهای گیاهی، ویتامین‌هایی با دوز بالا و مکمل‌های غیر معمول خودداری کنید.
همچنین در مورد زمان‌بندی مصرف دارو و شیردهی از پزشک خود سئوال بپرسید.

اگر کودک به داروها واکنش نشان دهد، چه؟
هنگامی که دارو مصرف می‌کنید، مراقب هر گونه تغییر در عادات غذایی، خوابیدن، بی‌قراری یا بثورات پوستی کودک باشید. اگر متوجه تغییر رفتار کودک خود شدید، با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

پرسش و پاسخ درباره مصرف قرص دمیترون در شیردهی
سئوال مخاطب بیا نی نی: پزشک عمومی برای تهوعم قرص دمیترون رو تجویز کرده. بچه من نه ماهه است و دارم شیرخودمو کمی بهش میدم. میتونم این قرص رو مصرف کنم؟

پاسخ دکتر مرجان قاجار،جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:
دوست عزیز منعی ندارد می‌توانید مصرف کنید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

روده اکوژن جنین در تصویربرداری سونوگرافی قبل از تولد تشخیص داده می‌شود که می‌تواند نشانگر تریزومی 21 باشد و علاوه بر آن چندین علت دیگر نیز دارد.
هنگامی که روده اکوژن جنین مشاهده می‌شود، باید در زمینه سایر ناهنجاری‌های مرتبط هم آزمایش‌هایی انجام شود.

روده اکوژن جنین چقدر رایج است؟
گزارش شده است که بین 0.2 تا 1.8 درصد جنین‌ها در سه ماهه دوم ممکن است روده اکوژن داشته باشند.

پاتولوژی روده اکوژن جنین
علت اکوژنیک روده جنین، نامشخص است، اگر چه تصور می‌شود که مربوط به از دست دادن آب از مکونیوم باشد.
توجه داشته باشید که مکونیوم در سه ماهه سوم می‌تواند اکوژنیک شود. همچنین این مشکل ممکن است ناشی از خونریزی داخل آمنیوتیک باشد و بیشتر در ربع پایین سمت راست جنین دیده می‌شود.

دلایل شناخته‌شده روده اکوژن جنین
دلایل شناخته‌شده روده اکوژن جنین عبارتند از:

• خونریزی داخل آمنیوتیک
  خونریزی داخل آمنیوتیک، یکی از شایع‌ترین علل اکوژنیک روده جنین محسوب می‌شود و ممکن است بعد از نمونه‌برداری آمنیوسنتز رخ دهد.
• تریزومی 21 (اختلالات ژنتیکی)
• عفونت سیتومگالوویروس داخل رحمی
• فیبروز سیستیک
• محدودیت رشد داخل رحمی

برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که روده اکوژنیک قبل از 30 هفتگی رخ می‌دهد.

• اشتباه دستگاه سونوگرافی

گاهی هم تنظیمات دستگاه سونوگرافی بالاتر از 8مگا هرتز تنظیم شده که به صورت اکوژن دیده می‌شود، در صورتی که اصلا این‌طور نیست.

درجه‎‌بندی روده اکوژن جنین
یک سیستم درجه‌بندی سونوگرافی برای ارزیابی میزان اکوژنیک بودن وجود دارد که این درجات را نشان می‌دهد:

• درجه 0: مشکلی وجود ندارد
• درجه 1: افزایش اکوژنی‌سیتی، اما کمتر از اکوژنیک استخوان
• درجه 2: اکوژنی‌سیتی برابر با استخوان
• درجه 3: اکوژنی‌سیتی بیشتر از است یعنی واندر مقایسه با کبد یا استخوان، بیش از حد بالا است

اگر تشخیص اینکه روده به اندازه استخوان اکوژنیک است، مشکل وجود داشته باشد، می توان میزان تصویر را به تدریج کاهش داد تا ببینیم کدام ساختار ابتدا از بین می‌رود.

اقدامات پس از مشاده روده اکوژن جنین
یک روده اکوژنیک جدا شده در 75درصد موارد با نتیجه طبیعی همراه است.
پس از مشاهده اولیه روده اکوژن جنین، لازم است اقداماتی مانند انجام سونوگرافی برای ارزیابی ناهنجاری‌های مرتبط، ارجاع به مشاوره ژنتیک، سرولوژی، آزمایش فیبروز سیستیک و انجام شود.

پرسش و پاسخ درباره روده اکوژن جنین
سوال مخاطب نی‎ نی‎‎ بان: من خانمی 26 ساله‌ام و بارداری اولم است. آزمایش غربالگری و سونو NT مرحله اول خوب بود. در سونو آنومالی گفتن اکوژنیسیته روده جنین بالاست، ولی جواب آزمایش خون غربالگری خوب بود.
می‌خواستم ببینم روده اکوژن به چه معناست و چه مشکلی در آینده برای جنین ایجاد می‌کند و اینکه آیا با این شرح امکان سندرم داون وجود دارد؟

پاسخ دکتر مرجان قاجار، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:
دوست عزیز روده اکوژن باید با توجه به سایر معیارهای دیگر مانند مقدار دقیق nt، جواب غربالگری نوبت اول و جواب غربالگری نوبت دوم و سایر عوامل بررسی و سنجیده شود.
نتیجه همه این عوامل نشان می‌دهد که روده اکوژن یا یافته‌ای بی‌اهمیت است، یا نیاز به آمینوسنتز است. این مشکل، گاهی اوقات هم با ناهنجاری‌های ژنتیکی همراه است.

زنان اغلب در مورد نحوه مراقبت از خود پس از جراحی زنان، از پزشک دستورالعمل‌هایی می‌خواهند. در بیا نی نی، درباره این موضوع و همچنین علت سوزش جای بخیه پس از جراحی شکمی صحبت می‌کنیم.
دستورالعمل‌هایی که پزشک ارائه می‌دهد به منظور جلوگیری یا تشخیص عوارض و همچنین سهولت روند بهبودی شماست.

مراقبت از زخم بعد از جراحی زنان و زایمان
در ادامه به به سئوالات متداول شما در مورد مراقبت‌های بعد از جراحی زنان می‌پردازیم.

جراحی شکم باز
خانم‌هایی که جراحی شکمی باز دارند، ممکن است زخم آن‌ها بخیه زده شود، یا این‌که برایشان از بخیه زیر پوست با نوار چسب (نوارهای استری) استفاده شود.
جراحی شکم باز را «لاپاروتومی» هم می‌نامند و معمولا برای جراحی‌هایی که نمی‌توان با روش کم‌تهاجمی (لاپاراسکوپی) انجام داد، مورد استفاده قرار می‎گیرد. این شرایط ممکن است شامل هیسترکتومی (برای شرایط خوش‌خیم یا سرطان) یا میومکتومی (برداشتن فیبروم رحم) باشد.
انواع خاصی از بخیه‌های پوست معمولا ظرف 7 تا 14 روز، حتی شاید قبل از خروج شما از بیمارستان برداشته شوند.
بخیه‌ها ممکن است قابل جذب باشند. که این نوع بخیه نیازی به بیرون کشیدن ندارد.
بخیه‌های زیر پوست یا داخل واژن، نیازی به برداشتن ندارند.

درباره مراقبت از محل جراحی 

• در صورت وجود پانسمان بانداژ بر روی محل جراحی، می‌توانید آن را 24 تا 48 ساعت پس از جراحی بردارید. جراح شما باید دستوراتی را در مورد زمان برداشتن پانسمان به شما بدهد.
• بانداژهای نواری می‌توانند تقریبا یک هفته پس از جراحی در خانه به آرامی برداشته شوند. خیساندن نوارها با یک پارچه گرم و مرطوب، یا دوش گرفتن ممکن است برداشتن نوارها را آسان‌تر کند.
• محل جراحی شکمی باید با دوش گرفتن تمیز نگه داشته شود. لازم نیست روی محل زخم صابون بزنید. شستشو با آب شیر کافی است و از مالش دادن ناحیه خودداری کنید.
• ظاهر زخم شما با گذشت زمان تغییر می‌کند و ممکن است تا یک سال به ظاهر اصلی خود نرسد.
• این ناحیه ممکن است بی‌حس یا حساس به لمس باشد که این موضوع هم طبیعی است.
• از کرم، پماد یا سایر مواد بر روی محل برش استفاده نکنید، مگر اینکه توسط جراح دستور داده شود.
• اگر جای زخم، قرمز به نظر می‌رسد بیش از یک یا دو قطره خون، چرک یا مایع از آن تخلیه می‌شود، یا باز شده است، باید با جراح خود تماس بگیرید.

جراحی لاپاراسکوپی
خانم‌هایی که جراحی تهاجمی شکم لاپاراسکوپی دارند، روی شکمشان برش‌هایی کوچک دارند که معمولا بخیه زده می‌شوند و باید در مطب برداشته شوند.
مراقبت از این برش‌ها همانند جراحی شکم باز است. جراحی لاپاراسکوپی برای بسیاری از انواع جراحی‌های زنان مورد استفاده قرار می‌گیرد که ممکن است شامل برداشتن کیست تخمدان، درمان اندومتریوز، برداشتن فیبروم رحمی یا هیسترکتومی باشد.

جراحی واژن
خانم‌هایی که جراحی واژن انجام می‌دهند، اغلب بخیه‌هایی در داخل واژن دارند که نیازی به برداشتن ندارد زیرا بخیه‌ها معمولا ظرف شش هفته جذب می‌شوند. طبیعی است که با جذب شدن بخیه‌ها مقداری خونریزی واژنی ملایم یا ترشحات واژن به رنگ صورتی تا قهوه ای یا زرد داشته باشید.

بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند فشار بر بافت‌ها را افزایش دهد. از بیشتر بیماران خواسته می‌شود اجسام سنگین را از روی زمین بلند نکنند. اگر نمی‌توانید وسیله‌ای را با یک دستتان بردارید، باید کمک بخواهید.

با جذب شدن بخیه‌ها، ممکن است تکه‌های نخ بخیه را روی لباس زیر یا دستمال توالت خود ببینید.

درد بعد از جراحی زنان و زایمان
حتما برای شما هم این سئوال پیش آمده: آیا درد خواهم داشت؟ بسیاری از جراحی‌های زنان با کمی درد، یا ناراحتی همراه است.
درد یا ناراحتی باید با گذشت زمان بهبود یابد و در صورت نیاز با داروهای ضد درد قابل کنترل است.
محل و شدت درد، بستگی به نوع عمل دارد. مثلا خانم‌هایی که عمل‌هایی را انجام می‌دهند که شامل برش پوست می‌شود (هیسترکتومی شکمی، لاپاراسکوپی) در ناحیه برش، درد دارند، در حالی که سایر جراحی‌هایی که در داخل رحم انجام می‌شود (هیستروسکوپی، برداشتن آندومتر) ممکن است با احساس گرفتگی (شبیه دردهای قاعدگی) همراه باشد.

درد نفخ

• شایع است که گاهی اوقات بعد از جراحی، احساس گرفتگی و نفخ در شکم ایجاد می‌شود که به دلیل تجمع گاز در روده‌ها است.
• این ناراحتی معمولا موقتی است و پس از عبور گاز یا دفع مدفوع برطرف می‌شود. اگر درد و نفخ شدید است یا برطرف نمی‌شود، باید با جراح خود تماس بگیرید.
• خانم‌هایی که جراحی لاپاراسکوپی انجام می‌دهند ممکن است به خاطر گاز بی‌هوشی مورد استفاده حین عمل جراحی، دچار درد شانه شوند.
• درد شانه می‌تواند چند روز طول بکشد.

با درد چه کار کنم؟
برخی از خانم‌ها برای اجتناب از موقعیت‌هایی که باعث درد می‌شود، از یک پتو یا بالش تاشو استفاده می‌کنند.
یک بطری آب گرم یا پد گرم‌کننده هم می‌تواند در بالای شکم استفاده شود.
مراقب باشید پوستتان نسوزد. برای پیشگیری از سوختن پوست، از یک حوله یا پارچه بین بطری و شکمتان استفاده کنید.
شما می‌توانید برای برطرف شدن درد در صورت نیاز داروهای مسکن مصرف کنید.

خونریزی واژن بعد از جراحی زنان و زایمان
ممکن است چند هفته پس از جراحی زنان (مانند هیستروسکوپی، جراحی دهانه رحم یا واژن، هیسترکتومی) لکه‌بینی یا خونریزی ملایم واژن داشته باشید.
گاهی اوقات (به‌ویژه در هفته اول پس از جراحی)، ممکن است هنگام ایستادن یا بعد از ادرار کردن، خونریزی شدید یا لخته خون ایجاد شود.
در صورت شدید بودن خونریزی (یعنی خیس شدن کامل یک پد بزرگ ظرف یک ساعت) با پزشک خود تماس بگیرید.
می‌توانید از پد استفاده کنید، اما تا زمانی که پزشک به شما نگوید نباید از تامپون استفاده کنید.

فعالیت بعد از جراحی زنان و زایمان

• احساس خستگی برای یک یا دو روز پس از جراحی طبیعی است، به‌ویژه اگر از بیهوشی عمومی استفاده شده باشد.
• اگر عمل جراحی بزرگی داشته‌اید، ممکن است مدت طولانی‌تری احساس خستگی کنید. چند چرت کوتاه در طول روز یا استراحت هنگام خستگی، می‌تواند مفید باشد.
• در حالی که استراحت مهم است، چند بار پیاده‌روی در طول روز هم اهمیت دارد. پیاده‌روی به جلوگیری از عوارضی مانند لخته شدن خون، ذات‌الریه و نفخ کمک می‌کند.
• به محض اینکه انجام پیاده‌روی برایتان راحت شد، می‌توانید فعالیت‌های عادی روزانه خود را از سر بگیرید.
• راه رفتن و بالا رفتن از پله‌ها هم خوب است. تا جایی که می‌توانید سطح فعالیت خود را به تدریج افزایش دهید.
• سایر فعالیت‌ها مثل ورزش را می‌توان به تدریج و در صورت تمایل از سر گرفت که به نوع عمل جراحی و محدودیت‌های شما بستگی دارد.

آیا می‌توانم دوش بگیرم یا حمام کنم؟
دوش گرفتن مجاز است، اما تا زمانی که پزشک نگوید از خوابیدن در وان و شنا پرهیز کنید.

آیا محدودیتی درباره چیزهایی که می‌توانم بلند کنم، وجود دارد؟

• بلند کردن اجسام سنگین می‌تواند فشار بر بافت‌ها را افزایش دهد. از بیشتر بیماران خواسته می‌شود اجسام سنگین را از روی زمین بلند نکنند.
• اگر نمی‌توانید وسیله‌ای را با یک دستتان بردارید، باید کمک بخواهید.
• به طور کلی برای بلند کردن اجسام سنگین به مدت شش هفته پس از جراحی شکم یا واژن (هیسترکتومی) و به مدت یک یا دو هفته پس از جراحی با برش‌های کوچک‌تر (لاپاراسکوپی) محدودیت دارید.

آیا می‌توانم رانندگی کنم یا به مسافرت بروم؟

• تا زمانی که نمی‌توانید به راحتی حرکت کنید و به داروهای ضد درد نیاز دارید، نباید با ماشین رانندگی کنید.
  می‌توانید سوار ماشین شوید، اما از کمربند ایمنی استفاده کنید.
• برخی از جراحان توصیه می‌کنند از سفرهای طولانی‌مدت با ماشین، قطار یا هواپیما در دو هفته اول پس از جراحی‌هایی مانند هیسترکتومی خودداری کنید.

چه زمانی می‌توانم به محل کارم برگردم؟
زمانی که حداقل درد را دارید و می‌توانید کارهای خود را انجام دهید، می‌توانید به محل کار خود بازگردید.

علت سوزش جای بخیه چیست؟ آیا خطر دارد؟
پرسش مخاطب بیا نی نی: من 24سال دارم.  4سال پیش یک جراحی شکمی داشتم که مربوط به بارداری خارج رحم بود و الان 15 هفته باردارم. در محل بخیه های جراحی سوزش دارم. علت آن چیست و آیا برای جنین ضرر دارد؟
 
پاسخ دکتر مرجان قاجار، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی:
دوست عزیز به هر حال مربوط به تغییرات دوران بارداری است، در این دوران رحم بزرگ و پوست بدن کشیده می‌شود. طبیعی است و جای نگرانی وجود ندارد.

سوال مخاطب بیا نی نی: آزمایش غربالگری سه ماهه اول من را تفسیر کنید. خیلی نگرانم.

 

 

 

 

 

ریسک سندرم داون بینابینی است یعنی منفی نیست و مثبت هم نیست و برای اطمینان دو گزینه وجود دارد:
۱.تست نیفتی که دقت ۹۹ درصد دارد و هفته ۱۴ انجام میدهید و بهترین انتخاب برای بررسی بیشتر است.
۲.تست کواد به روش سکونشیال که دقت حدود ۹۴درصد دارد و هفته ۱۵ انجام میدهید.
اگر هر کدام را دادید(ترجیحا نیفتی را بدهید)، و جواب خوب بود باید سونو آنومالی هفته ۱۸ هم بدهید.

در این مقاله می‌خوانید:

• آزمایش‌های ماه‌های مختلف بارداری چرا انجام می‌شود؟ 
• آزمایش غربالگری اول
• آزمایش غربالگری اول شامل این موارد است
• نتیجه تحقیقات درباره بارداری‌های پرخطر
• آزمایش خون در سه ماهه اول بارداری
• سونوگرافی NT
• نتایج تست غربالگری اول
• انجام آزمایش های تشخیصی
• تست NIPT یا (Cell free) چیست؟
• چگونه آزمایش سل فری، سندرم داون را تشخیص می دهد؟
• آیا آزمایشNIPT با غربالگری اول و دوم متفاوت است؟
• چه نتیجه ای می توان از آزمایش NIPT (برند نیفتی) برای سندرم داون دریافت کرد؟
• آزمایش NIPT برای دیگر ناهنجاری ها

بسیاری از اختلالات ژنتیکی و نا هنجاری های مادرزادی با استفاده از آزمایشاتی که در سه ماهه اول بارداری صورت می گیرد، قابل تشخیص است. به همین دلیل است که انجام آزمایش های مختلف در طول دوره بارداری برای مادران توصیه می شود. آن ها با کمک آزمایش ها می توانند سلامتی جنین شان را تضمین کنند. 

آزمایش‌های ماه‌های مختلف بارداری چرا انجام می‌شود؟ 
این نوع آزمایشات برای شناسایی نقص های مادرزادی جنین انجام می گیرد و شامل آزمایش های غربالگری و آزمایش تشخیصی است که هدف از انجام آن تشخیص زودهنگام نقص ها و اختلال های کروموزومی و ژنتیکی در جنین می باشد.
در این مطلب به معرفی مبحث غربالگری اول و ذکر جزئیات آن پرداخته ایم که امیدواریم سودمند واقع شود.
سونوگرافی nt و غربالگری اول یک آزمایش تشخیصی به منظور اندازه گیری میزان مایع پشت گردن جنین با هدف بررسی احتمال اختلالات کوروموزومی مثل سندروم داون و تریزیومی ۱۸ می باشد که معمولا در هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می گیرد.
سونوگرافی NT نیز در کنار آزمایش خون، احتمال ابتلای جنین به اختلالات کوروموزومی را بررسی می کند که در صورت وجود چنین احتمالی، پزشک به منظور تشخیص قطعی، تجویز آزمایشات دیگری از جمله CVS را خواهد داد.
برای آشنایی بیشتر با جزئیات آزمایش های غربالگری و آزمایش تشخیصی در سه ماه اول بارداری در ادامه همراه ما شوید.

آزمایش غربالگری اول
امروزه با وجود پیشرفت علوم پزشکی و تلاش پزشکان در نقاط مختلف کشور به منظور آگاه سازی مادران برای کاهش احتمال تولد نوزادان دارای نقایص مادرزادی، هنوز هم مادران زیادی وجود دارند که به خاطر نگرانی از هزینه های بالای پزشکی و یا به دلیل نا آگاهی از خطرات احتمالی، از انجام آزمایش های غربالگری خودداری می کنند.
بنابراین آزمایش ها و سونوگرافی های غربالگری اول و غربالگری دوم با هدف تشخیص نقص ها و بیماری های وراثتی و ژنتیکی انجام شده و مادران را از احتمال به دنیا آمدن نوزادانی دارای اختلالات درمان نشدنی و مادرزادی با تحمل رنج بسیار آگاه می کنند که در صورت پر ریسک اعلام شدن نتایج آزمایش از سوی پزشک و به صورت قانونی دستور سقط جنین ناقص پس از تعیین نتیجه آزمایش آمینو سنتز صادر می شود.

آزمایش ها و سونوگرافی های غربالگری اول و غربالگری دوم با هدف تشخیص نقص ها و بیماری‌های وراثتی و ژنتیکی انجام می‌شود. 

آزمایش غربالگری اول شامل این موارد است
غربالگری اول شامل سونوگرافی NT و آزمایش های خون در سه ماهه اول بارداری است که معمولا به صورت همزمان و اغلب بین هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می شود.
این نوع آزمایش ها این امکان را برای مادران باردار به وجود می آورد که هر چه سریع تر نسبت به نقایص و مشکلات احتمالی آگاهی پیدا کنند.
توجه داشته باشید که آزمایشات غربالگری تنها ریسک ابتلای جنین به یک اختلال کروموزومی یا ژنتیکی را نشان می دهد و هرگز به معنای وجود صد در صدی و قطعی اختلال نیست.
لازم به ذکر است که برای انجام هیچ یک از تست های غربالگری اول، اجباری وجود ندارد، اما بهتر است بدانید، تنها مادرانی که در اطرافیان و اقوام خود بیماران مبتلا به نقص ها و بیماران ژنتیکی و ارثی دارند، با احتمال تولد فرزندی با این نقایص مواجهه نیستند، بلکه در اغلب موراد، مادران باردار به دلیل نبودن این بیماری در نسل های اخیر خانواده خود، از وجود ژن های خطرناک نا آگاه هستند.
در مواردی هم، نقص مادرزادی ارثی نبوده یک مشکل ژنتیکی است که نمی توان با تکیه بر سوابق خانوادگی از وجود یا عدم آن اطمینان پیدا کرد.

غربالگری اول شامل سونوگرافی NT و آزمایش های خون در سه ماهه اول بارداری است که معمولا به صورت همزمان و اغلب بین هفته های ۱۱ تا ۱۳ بارداری انجام می‌شود.

نتیجه تحقیقات درباره بارداری‌های پرخطر
تحقیقات انجام گرفته در این زمینه نشان داده است که در حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد نوزادان متولد شده با سندرم داون، هیچ گونه سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری در آنها دیده نشده و نیز سن مادران آنها کمتر از ۳۵ سال بوده است.
همچنین، زنان و مادران بالای ۳۵ سال، در گروه بارداری پر خطر قرار می گیرند. اما با این حال نمی توان گفت که جوان بودن مادر، نبود خطر این بیماری را تضمین می کند.
بنابراین بهتر است، همه مادران برای کسب اطمینان از عدم ابتلای فرزندشان به نقایص مادرزادی، تست های غربالگری را به موقع انجام دهند.
لازم است بدانید که این آزمایشات، تنها در حدود ۸۵ درصد، احتمال ابتلا به نقایص را نشان می دهند و هرگز به صورت صد در صدی، سلامت مادرزادی نوزاد را تضمین نخواهند کرد. آزمایش غربالگری سه ماهه اول شامل موارد زیر می باشد:

آزمایش خون در سه ماهه اول بارداری
در این آزمایش مقدار بتای آزاد گنادوتروپین جفتی انسان (hCG) و پروتئین A پلاسما (papp-A) موجود در که در دوران بارداری تولید می شود را اندازه گیری می کند؛ هورمون hCG به وسیله جفت تولید شده و میزان زیاد آن می تواند احتمال ابتلا به برخی نقایص مادرزادی باشد، پروتئین A، پروتئینی موجود در خون است که کم بودن آن نشان دهنده وجود برخی نقص های مادرزادی است.

سونوگرافی NT
این نوع سونوگرافی به منظور اندازه گیری ضخامت پوست ناحیه پشت گردن جنین انجام می گیرد. یکی از راه های تشخیص برخی نقص های مادرزادی از جمله سندرم داون، ضخامت غیر طبیعی پوست این ناحیه از گردن می باشد.

نتایج تست غربالگری اول
نتایج تست غربالگری اول، معمولا مادر باردار را در یکی از گروه های پر خطر، خطر متوسط و یا کم خطر دسته بندی می کند.
در صورتی که وی در دسته پر خطر دسته بندی شود، در سریع ترین زمان ممکن، نیازمند انجام آزمایش تشخیصی نمونه برداری از پرز های جفتی (CVS) یا آزمایش آمینوسنتز به منظور تشخیص قطعی مشکل می باشد.
اگر نتیجه غربالگری اول، خطر متوسط را نشان دهد، معمولا پزشک تجویز انجام غربالگری سه ماهه دوم یا آزمایش خون نشانگر های چهار گانه را می دهد و نتیجه انجام این آزمایشات ملاک عمل پزشک خواهد بود.
اما اگر نتیجه غربالگری اول کم خطر باشد، در سه ماهه اول نیازی به غربالگری سه ماهه دوم نخواهد بود و بدون در نظر گرفتن نتیجه مثبت و منفی غربالگری سه ماهه اول، آزمایش آلفافتوپروتئین (AFP) به منظور غربالگری نقص های لوله عصبی جنین و نیز سونوگرافی آنومالی به منظور غربالگری ناهنجاری های ساختاری جنین در هفته های ۱۶ تا ۱۸ بارداری در خواست می شود.
اگر مادر باردار غربالگری سه ماهه اول را تا قبل از هفته ۱۳ ام انجام نداده باشد، پزشک وی را به انجام غربالگری سه ماهه دوم توصیه می کند.

انجام آزمایش های تشخیصی
مادران بارداری که ریسک بالایی برای داشتن جنین مبتلا به نقص مادرزادی دارند، وجود مشکل با توصیه پزشک با استفاده از آزمایش های تشخیصی مشخص می شود؛ از آنجا که آزمایش های تشخیصی نیاز به نمونه برداری از سلول های جنین را دارند، آزمایشات تهاجمی شناخته شده و در مواردی موجب آسیب به جنین می شوند.
بنابراین تنها در صورت نیاز، پزشک تجویز انجام تست تشخیصی را خواهد داد.
مثبت شدن نتایج این آزمایش ها، می تواند تنها ملاک خاتمه بارداری باشد. آزمایش CVS (نمونه برداری از پرز های جفتی)، آزمایش تشخیصی سه ماهه اول است که در زیر به شرح آن می پردازیم.
آزمایش CVS به منظور بررسی سلولهای درون جفت صورت می گیرد و می توان آن را بین هفته های ۱۱ تا ۱۴ بارداری انجام داد.
به این صورت که پزشک با وارد کردن یک لوله انعطاف پذیر و باریک از واژن به درون رحم یا با وارد کردن سوزنی به درون رحم، یک نمونه از پرز های جفتی را برداشته و از آن برای تشخیص نقایص مادرزادی کروموزومی مانند سندرم داون یا بیماری های ژنتیکی مثل کم خونی داسی شکل یا بیماری فیبروز کیستیک استفاده می کند.

توجه داشته باشید که انجام این آزمایش برای تشخیص نقص لوله عصبی کارایی ندارد.

تست NIPT یا (Cell free) چیست؟
یکی دیگر از تست های تشخیصی که به تازگی وارد آزمایشگاه ها شده است، تست NIPT یا سل فری است. آزمایش نیفتی یک برند از تست NIPT است که اولین بار در هنگ کنگ انجام شده است. در خیلی از موارد که غربالگری مرحله اول مثبت میشود، پزشک آزمایش NIPT را تجویز میکند. 
در حال حاضر در ارزیابی های پره ناتال امکان استفاده از این آزمایش جهت تشخیص سندرم داون و سایر آنوپلوئیدی ها چون سندرم ادوارد، سندرم پاتو و سندرم ترنر فراهم شده است.
اگر چه قبل از اینکه این تست به سازمان بهداشت جهانی (NHS) معرفی شود، نیاز به تحقیقات و ارزیابی بیشتر می باشد ولی این تست در آزمایشگاه های خصوصی در دسترس می باشد.
این راهنما حقایق کلیدی را که بیماران و متخصصان بهداشت در مورد آزمایش NIPT جهت غربالگری سندرم داون و سایر ناهنجاری ها باید بدانند را پوشش می دهد.

چگونه آزمایش سل فری، سندرم داون را تشخیص می دهد؟

• افراد به طور معمول 23 سلول کروموزوم در هر سلول دارند. هر کروموزوم از یک کویل DNA ساخته شده است که حاوی ژن های ما است. این کروموزوم ها دستورالعمل هایی به بدن ما اعلام می کند که چگونه کار کند.
• سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که یک نفر کپی اضافی از کروموزوم 21 داشته باشد.
  داشتن این اطلاعات ژنتیکی اضافی باعث می شود ویژگی های جسمی و روانی افراد مبتلا به سندرم داون تعیین شود.
• تستNIPT برای سندرم داون با تجزیه و تحلیل قطعات DNA موجود در پلاسمای مادر که منشا جنینی دارد، در دوران بارداری عمل می کند. این به عنوان DNA بدون سلول (Cell free DNA) شناخته می شود.
• بیشتر این DNA بدون سلول از مادر (DNA سلول آزاد مادر) می آید، اما حدود 10 تا 20 درصد از نوزاد (DNA سلول آزاد جنین) می آید.
• هر کروموزوم دارای دنباله ای از DNA است که خاصیت آن کروموزوم خاص را دارد. بنابراین، با تجزیه و تحلیل و شمارش تمام توالی های DNA که به هر یک از کروموزوم های خاص پیوند دارند، کل کروموزوم 21 در خون مادر می تواند با مقدار کروموزوم های دیگر مقایسه شود.
  

  افراد به طور معمول 23 سلول کروموزوم در هر سلول دارند. هر کروموزوم از یک کویل DNA ساخته شده است که حاوی ژن های ما است. این کروموزوم ها دستورالعمل هایی به بدن ما اعلام می کند که چگونه کار کند. سندرم داون زمانی اتفاق می افتد که یک نفر کپی اضافی از کروموزوم 21 داشته باشد.

• اگر کودک دارای سندرم داون باشد، توالی های کمی به کروموزوم 21 اشاره می کند، که نشان می دهد کروموزوم 21 بیشتری از حالت طبیعی موجود است.
• این آزمایش باعث می شود در بارداری هایی که در آن جنین احتمال سندرم داون دارد، پیش بینی راحت تر فراهم شود.
• DNA سلول آزاد جنین (cffDNA) از جفت می آید. این اولین بار در حدود هفته چهارم بارداری تا هفته پنجم بارداری قابل تشخیص است اما در بیشتر موارد توصیه می شود تست سندرم داون در هفته دهم بارداری که تعداد مناسب از DNA موجود باشد، انجام شود.
• cffDNA از گردش خون مادر در ساعت اول پس از تولد پاک می شود و بنابراین می دانیم که خاص بارداری فعلی زن است.
• با این حال، مهم است به یاد داشته باشید که آزمایش NIPT برای سندرم داون بر روی DNA سلولی نوزاد و مادر انجام می شود.

آیا آزمایشNIPT با غربالگری اول و دوم متفاوت است؟
اگر چه هر دو آزمایش شامل یک نمونه از خون مادر است، آزمایش NIPT به تجزیه DNA سلول آزاد جنینی در خون مادر می پردازد، در حالی که آزمایش دوگانه و NT (غربالگری مرحله اول) و چهارگانه (غربالگری مرحله دوم بارداری) سطح هورمون های مادری را تجزیه و تحلیل می کند.
با دقت بیش از 98٪، NIPT دقیق تر از تست ترکیبی سه ماهه اول یا آزمون چهارگانه سه ماهه دوم برای برآورد احتمال یا خطر ابتلای کودک به سندرم داون است.
NIPT دقیق تر از غربالگری مرحله اول یا چهارگانه برای برآورد خطر سندرم داون است.

چه نتیجه ای می توان از آزمایش NIPT (برند نیفتی) برای سندرم داون دریافت کرد؟
سه نتیجه ممکن از آزمایش سل فری برای سندرم داون وجود دارد:

• مثبت: احتمالا جنین مبتلا به سندرم داون است ولی برای تأیید نیاز به یک آزمایش تهاجمی که مستقیما خود جنین را ارزیابی می کند مانند آمنیوسنتز نیاز دارد.
• منفی: بسیار بعید است جنین مبتلا به سندرم داون باشد.
• غیرقابل ارزیابی: نتایج غیرقابل ارزیابی در 4٪ موارد اتفاق می افتد. این معمولا به این دلیل است که نسبت DNA جنین موجود در نمونه به اندازه کافی نیست تا نتیجه دقیق ارائه شود. سل فری در این موارد دوباره تکرار شده به این دلیل که با افزایش سن حاملگی سطح Cffdna افزایش یابد.
  تست NIPT حدود 98٪ از همه نوزادان با سندرم های داون، ادواردز و پاتاو را تشخیص می دهد.

آزمایش NIPT برای دیگر ناهنجاری ها
تست برند نیفتی همچنین برای بیماری های کروموزومی نادرتر استفاده می شود:

• سندرم ادوارد (تریزومی 18)
• کپی اضافی از کروموزوم 18 موجود است.
• سطح کروموزوم 18 بالا می رود لذا نشان می دهد کودک دارای سندرم ادوارد است.
• میزان تشخیص سندرم ادوارد دقیقا همانند سندرم داون (> 98٪) است.
• سندرم پاتو (تریزومی 13)
• یک کپی اضافی از کروموزوم 13 وجود دارد.
• سطح کروموزوم 13 بالا می رود لذا نشان می دهد کودک دارای سندرم پاتاو است.
• میزان تشخیص سندرم پاتاو دقیقا همانند سندرم داون است.
• سندرم ترنر
• فقط یک نسخه از کروموزوم X در نوزاد مونث وجود دارد.
• NIPT سطح کاهش یافته توالی کروموزوم X و بدون توالی کروموزوم Y را تشخیص می دهد، که نشان می دهد کودک سندرم ترنر دارد.
• تشخیص سندرم ترنر مانند دیگر آنوپلوئیدی می باشد.