برچسب: ناباروری زنان

ناباروری می‌تواند هزار و یک دلیل مختلف داشته باشد، اما خبر خوب این است که اکثر زوج‌ها با یا بدون درمان در نهایت باردار می‌شوند. پس بگذارید به شما مژده دهیم که همیشه نیازی به درمان‌های پرهزینه یا تهاجمی ندارید. گاهی اوقات، حتی دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم هم می‌تواند شانس بارداری شما را افزایش دهید. می‌پرسید برای درمان نازایی چه بخوریم؟ با ما همراه باشید تا جواب سوال خود را بگیرید. 

رژیم باروری: برای درمان نازایی چه بخوریم؟

یکی از مهم‌ترین روش‌های طبیعی درمان ناباروری، داشتن یک رژیم غذایی سالم و مناسب است. غذاهایی که به درمان نازایی کمک می‌کنند، عبارتند از:

غذاهای ارگانیک

آفت کش‌های موجود در غذاهای فرآوری شده می‌توانند بر استروژن و سایر هورمون‌های شما تأثیر بگذارند. بنابراین، تلاش‌تان این باشد تا حد امکان فقط محصولات ارگانیک مصرف کنید.
کشاورزی ارگانیک نیز به شما تضمین می‌کند که هر گونه آفت کش مورد استفاده در محصولات، از مواد طبیعی ساخته شده‌ و عاری از آفت کش‌های معمولی یا مصنوعی هستند. (یعنی بدون گرد و غبار آرسنیک و تنباکو) 

ماهی صید شده وحشی

امگا ۳ می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند و باعث لقاح و لانه گزینی شود. تحقیقات نیز نشان می‌دهند که رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ می‌تواند در تنظیم تخمک گذاری، بهبود کیفیت تخمک و حتی به تاخیر انداختن پیری تخمدان‌ها موثر باشد. اما در عین حال یادتان باشد که همیشه از ماهی‌های پر از جیوه اجتناب کنید.

غذاهای غنی از ویتامین E و C

ویتامین E برای بسیاری از هورمون‌ها و عملکرد صحیح سیستم غدد درون ریز حیاتی است. ویتامین C نیز به تحریک تخمک گذاری در زنان کمک می‌کند و می‌تواند تولید اسپرم را در مردان افزایش دهد.
غذاهای حاوی ویتامین C به جذب آهن در بدن شما کمک می‌کنند و یک ماده مغذی مهم برای زنان باردار محسوب می‌شوند. مثال‌هایی از این منابع مغذی و سرشار از ویتامین C عبارتند از:

• گریپ فروت و سایر مرکبات
• کیوی
• فلفل قرمز
• کلم پیچ

غذاهای غنی از فولات

فولات یا اسید فولیک نوعی ویتامین B است که به بدن کمک می‌کند تا سلول‌های جدید بسازد و مانع بروز نقایص مادرزادی شود. به همین دلیل، کارشناسان توصیه می‌کنند که برای اطمینان از بارداری سالم، مصرف فولات را قبل از بارداری افزایش دهید.
به بیشتر زنان توصیه می‌شود که ویتامین‌های دوران بارداری خود را همراه با اسید فولیک مصرف کنند تا روزانه ۴۰۰ تا ۸۰۰ میکروگرم از آن را حتماً دریافت کنند. غذاهایی که به طور طبیعی غنی از فولات هستند نیز عبارتند از:

• سبزیجاتی که برگ سبز دارند.
• مرکبات
• لوبیا
• جوانه گندم

کلم بروکلی، کلم و کلم بروکسل

کلم بروکلی، کلم و کلم بروکسل حاوی ماده‌ای به نام ایندول-۳-کاربینول هستند که به کبد در متابولیسم استروژن کمک می‌کند. بنابراین در بارداری موثر است.
البته بهتر است که این سبزیجات را بخارپز کنید و آن‌ها را خام نخورید تا تاثیرشان را ببینید.

نبایدها برای بهبود باروری

برای درمان نازایی خانگی باید از مصرف غذاهایی که می‌توانند بر باروری شما تأثیر منفی بگذارند، اجتناب کنید. این غذاها عبارتند از:

• گوشت های فرآوری شده پرچرب: این نوع گوشت‌ها می‌توانند سطح التهاب را افزایش دهند و ممکن است حاوی مواد افزودنی نیز باشند.
• غلات: غلات ممکن است کورتیزول و استروژن را افزایش دهد و منجر به مشکلات ناباروری شود.
• شکر تصفیه شده: شکر تصفیه شده عملکرد سیستم ایمنی را کاهش می‌دهد و ممکن است باعث کاهش مواد مغذی بدن شود. هم‌چنین، مصرف زیاد شکر تصفیه شده با چاقی و افزایش وزن مرتبط است که خود یک عامل خطر بزرگ برای ناباروری محسوب می‌شود.

• الکل: الکل باعث افزایش التهاب و کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدن می‌شود. برای زنان، نوشیدن زیاد الکل، افزایش خطر اختلالات تخمک گذاری و اندومتریوز را به همراه دارد. الکل زیاد برای مردان، سطح تستوسترون را کاهش می‌دهد و باعث اختلال نعوظ و کاهش تولید اسپرم می‌شود.
• کافئین: کافئین می‌تواند تعادل هورمونی بدن شما را به هم بزند و باعث کم آبی و بعداً کمبود مواد معدنی شود. نشان داده شده است که مصرف زیاد کافئین با باروری تداخل دارد. پس اگر می‌خواهید باردار شوید، به کاهش کافئین یا ترک کامل آن فکر کنید، مخصوصاً اگر مشکل نازایی دارید. 
• مواد مخدر: مواد مخدر مانند ماری جوانا می‌توانند تخمک گذاری ماهانه شما را با دشواری رو به رو کنند و به این ترتیب، بر باروری تأثیر منفی بگذارند.

مکمل‌ های تقویت کننده باروری 

یک راه دیگر برای درمان نازایی، مصرف بیشتر مکمل‌های تقویت کننده باروری است که بعضی از آن‌ها عبارتند از:

• روغن گل مغربی: گل مغربی حاوی سطوح بالایی از اسید گاما لینولنیک (GLA) است که این اسید چرب ضروری می‌تواند با افزایش مخاط دهانه رحم و تقویت عملکرد آن، شانس باروری را افزایش دهد. فقط کافی است که ۱۵۰۰ میلی گرم از این روغن را یکی دو بار در روز از روز اول تا چهاردهم چرخه قاعدگی خود مصرف کنید.
• ویتامین C: علاوه بر مزایایی که پیش‌تر گفتیم، ویتامین C می‌تواند به جلوگیری از آگلوتیناسیون اسپرم در مردان کمک کند. پس ۲ بار در روز و به میزان ۵۰۰ میلی گرم از مصرف آن غافل نشوید.
• ب کمپلکس: ویتامین‌های B در متابولیسم استروژن نقش دارند و مصرف آن‌ها به اندازه روزانه ۵۰ میلی گرم توصیه می‌شود. 
• ویتامین E: ویتامین E یک ویتامین مهم برای باروری است که به تعادل هورمونی شما کمک می‌کند و مصرف آن روزانه ۴۰۰ واحد بین المللی توصیه می‌شود. 

کلام آخر

برای درمان نازایی چه بخوریم؟ برای داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل که بتواند در درمان نازایی شما موثر باشد، انتخاب‌های زیادی دارید. به طور کلی توصیه می‌شود که سراغ غذاهای ارگانیک، ماهی‌های صید شده وحشی و غذاهای غنی از ویتامین‌های E و B و C بروید. 

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصص زنان، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

سوال : چه عواملی در ناباروری تاثیر گذار است؟

پاسخ : ناباروری وضعیتی است که در آن شما پس از یک سال تلاش برای باردار شدن نمی توانید باردار شوید. در زنان، علت ناباروری می تواند شامل اندومتریوز، فیبروم رحم و بیماری تیروئید باشد. در مورد مردان ممکن است تعداد اسپرم کم یا تستوسترون پایین باشد که باعث می‌شود مشکلات باروری داشته باشند. به دنبال افزایش سن خطر ناباروری افزایش می یابد.

برای آگاهی بیشتر از عوامل تاثیرگذار در ناباروری به سراغ دکتر نازنین علوی، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به دکتر نازنین علوی یا دریافت نوبت از دکتر نازنین علوی کلیک کنید.

ناباروری چیست؟

پزشکان زوجی را که در طی یک سال تلاش کنند اما موفق به بارداری نشوند، را نابارور در نظر می‌گیرند. برای آن دسته از خانم هایی که بیش از 35 سال سن دارند، باید مدت زمان تلاش برای باردار شدن خود را برای تشخیص ناباروری به شش ماه کاهش دهند، یعنی به جای یک سال باید شش ماه تلاش کنند. در زنان بالای 40 سال، ارزیابی فوری ضروری است. ناباروری تنها شامل سقط جنین یا ناتوانی در حمل نوزاد تا زمان زایمان، نمی شود.

اگر زوجی تا بعد از یک سال دارای فرزند نشوند و در این مدت از بارداری جلوگیری نکرده باشند، ناباروری اتفاق افتاده است. این مشکل می تواند هم از سوی زن و هم از سوی مرد باشد. در بعضی از زوج ها عامل ناباروری مشخص نیست. در واقع در این مورد، زن و مرد هر دو از نظر آزمایش های ناباروری سالم هستند ولی مشخص نیست که ناباروری به چه علت اتافاق افتاده است.

چه چیزی باعث ناباروری می شود؟

دلایل ناباروری متفاوت است. در اصل از هر 3 زن نابارور تنها 1 نفر در سیستم تولید مثل خود مشکل دارد و در مردان از هر 3 مرد نابارور، تنها 1 نفر در سیستم تولید مثل مردانه خود مشکل دارد. همینطور از هر سه زوج تنها 1 زوج دارای مشکلی هستند که هر دوی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد و یا دلیل ناباروری آن‌ها نامشخص است.

ناباروری در زنان چقدر شایع است؟

حدودا از هر 10 زنی که بین 15 تا 44 سال سن دارند، 1 نفر در باردار شدن مشکل دارد. زنانی که دارای مشکلات بارداری هستند ممکن است نوزاد به دنیا نیامده خود را از دست بدهند برخی از آنانقبل از هفته بیستم بارداری که اصطلاحا به آن سقط جنین گفته می‌شود و برخی دیگر ممکن است بعد از هفته بیستم بارداری فرزند خود را از دست بدهند و فرزندشان مرده به دنیا بیاید.

سوال : رابطه استرس و ناباروری چیست؟

پاسخ : استرس در واقع یک واکنش تدافعی به هر عامل تهدید کننده یا مضر است. یک اتفاق، یا نگرانی شما در مورد آن اتفاق می‌تواند استرس ایجاد کند. که این اتفاقات حتی می‌تواند شامل اتفاقات کوچکی باشد که در طول روز برای شما رخ می‌دهد. استرس حاد ناشی از یک واقعه خاص یا ترس شما از آن واقعه باعث می‌شود قلب شما سریع‌تر بتپد و فشار خون تان بالا رود. نفس کشیدن برایتان سخت‌تر می‌شود، دستان شما عرق می‌کنند و حتی ممکن است احساس خنکی ناخوشایندی داشته باشید. در صورتی که استرس طولانی یا مزمن شود، افسردگی ایجاد می‌شود و الگوی خواب شما تغییر می‌کند که همین مساله موجب می‌شود شانس‌تان برای مقابله با بیماری‌های شایع کاهش یابد، ضمنا  استرس باعث می‌شود بسیاری از اعضای بدن بیشتر از حد طبیعی کار کنند و تولید برخی از مواد شیمیایی مهم، از جمله هورمون‌ها در بدن افزایش می‌یابد.

برای آگاهی بیشتر از ترس از ناباروری به سراغ کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی یا دریافت نوبت از کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی کلیک کنید.

کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی

چرا ناباروری استرس زا است؟

بیشتر زوجین عادت به برنامه‌ریزی در زندگی خود دارند. آنها فکر می‌کنند، در صورتی که با جدیت درمان را  پیگیری کنند، حاملگی رخ می‌دهد. بنابراین وقتی باردار شدن اتفاق نمی‌افتد، آنها احساس می‌کنند که کنترل زندگی خود را ندارند و به نتیجه می‌رسند که با وجود ناباروری، هر چقدر هم که تلاش کنند ممکن است بچه‌دار نشوند.

آزمایش‌ها و درمان‌های ناباروری می‌تواند از نظر جسمی و عاطفی  استرس‌زا باشد. ناباروری می‌تواند باعث جدایی زن و شوهر شود، که همین امر استرس را افزایش می‌یابد. گاها مراجعات مکرر زوجین به پزشک به منظور پیگیری درمان، باعث ایجاد اختلال یا از دست دادن شغل زوجین می‌شود.

برای کاهش استرس چه کاری می توانم انجام دهم؟

• با همسرتان صحبت کنید.
• در نظر داشته باشید که شما تنها نیستید. از طریق مشاوران با زوجینی که ناباروری دارند صحبت کنید.
• کتاب‌های مرتبط با ناباروری را بخوانید. این کتاب‌ها به شما نشان می‌دهد احساسات شما کاملا طبیعی است و همین امر به شما کمک کند تا با ناباروری کنار بیایید.
• تکنیک‌های کاهش استرس مانند مدیتیشن، یوگا یا طب سوزنی را بیاموزید.
• از مصرف بیش از حد کافئین یا سایر نوشیدنی‌های محرک‌ها خودداری کنید.
• برای کاهش تنش جسمی و استرس‌های عاطفی مرتباً ورزش کنید.
• برنامه درمان ناباروری باید توسط شما و همسرتان ( هردو) پذیرفته شده باشد.
• در مورد نکات مبهم در مورد علت ناباروری و گزینه‌های درمانی موجود با پزشک‌تان صحبت کنید.
• تا آنجا که می‌توانید در مورد پوشش بیمه درمانی خود اطلاعات کسب کنید و برنامه‌ریزی مالی در مورد روش‌های درمانی نا باروری داشته باشید.

استرس و ناباروری مردان

 شرایط محیط و شیوه زندگی در ناباروری مردان تاثیر مستقیم دارد. تولید اسپرم، تولید تخمک، سیکل قاعدگی در خانم‌ها، بسیار تحت تأثیر استرس قرار می‌گیرد و خانم‌هایی که دارای استرس هستند بیشتر مواقع دچارعادت ماهانه‌های نا منظم می‌شوند. ثابت شده در مردان هم به این صورت است و همانطور که عوامل استرس زا در زنان موجب اختلال می‌شود در مردان هم در ناباروری تأثیر گذاربوده و تولید اسپرم و تعداد اسپرم وقتی تحت تأثیر استرس قرار می‌گیرد باعث ناباروری شده است. همچنین ثابت شده استرس و اضطراب و عوامل محیطی در مردان بر روابط زناشویی تأثیر گذار است و باعث کاهش اسپرم می‌گردد و برخی از مردانی که در معرض استرس روانی قرار می‌گیرند نابارور هستند.

اگر شما برای حداقل یک سال رابطه جنسی مکرر و محافظت‌نشده داشته باشید اما موفق به بچه‌دار شدن نشوید، یعنی نابارورید. در این مطلب متوجه می‌شوید که چه عواملی باعث نازایی زنان میشود؟

در این مقاله می‌خوانید:

• چه عواملی باعث نازایی زنان میشود؟
• آزمایشات ناباروری
• ناباروری زنان چگونه درمان می‌شود؟

چه عواملی باعث نازایی زنان میشود؟
مواردی وجود دارد که ممکن است شما را از باردار شدن باز دارد، این موارد عبارتند از:

1- آسیب به لوله‌های فالوپ
لوله‌های فالوپ، تخمک‌های بارور شده را از تخمدان‌های شما به رحم می‌برند، جایی که کودک در آن رشد می‌کند. لوله‌ها ممکن است در هنگام ایجاد اسکار پس از عفونت لگن، اندومتریوز و جراحی لگن آسیب ببینند.
این آسیب می‌تواند از رسیدن اسپرم به تخمک در لوله جلوگیری کند. تخمک و اسپرم در لوله به هم می‌رسند. اینجا جایی است که تخمک بارور می‌شود و سپس برای لانه‌گزینی به سمت رحم حرکت می‌کند.

2- مشکلات هورمونی
ممکن است باردار نشوید چون بدن شما تغییرات هورمونی معمولی را که منجر به آزاد شدن تخمک از تخمدان و ضخیم شدن پوشش داخلی رحم می‌شود، انجام نمی‌دهد.

3- مسائل دهانه رحم
برخی از خانم‌ها شرایطی دارند که مانع از عبور اسپرم از کانال دهانه رحم می‌شود.

4- مشکلات رحم
ممکن است پولیپ و فیبروم داشته باشید که در باردار شدن اختلال ایجاد می‌کند. پولیپ رحم زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های زیادی در آندومتر، پوشش داخلی رحم، رشد کنند. 
فیبروم‌ها در دیواره رحم رشد می‌کنند. سایر ناهنجاری‌های رحم هم می‌توانند در این زمینه دخیل باشند.

5- ناباروری غیرقابل توضیح
برای حدود 20 درصد از زوج‌هایی که مشکلات ناباروری دارند، علل دقیق آن هرگز مشخص نمی‌شود.

آزمایشات ناباروری
پزشک ممکن است چندین آزمایش از جمله آزمایش خون برای بررسی سطوح هورمونی و بیوپسی آندومتر برای بررسی پوشش داخلی رحم را برایتان تجویز کند.

پزشک ممکن است چندین آزمایش از جمله آزمایش خون برای بررسی سطوح هورمونی و بیوپسی آندومتر برای بررسی پوشش داخلی رحم را برایتان تجویز کند.

هیستروسالپنگوگرافی (HSG)
این روش شامل سونوگرافی یا اشعه ایکس از اندام‌های تناسلی شما است. پزشک رنگ یا نمک و هوا را به دهانه رحم شما تزریق می‌کند که از طریق لوله‌های فالوپ به سمت بالا حرکت می‌کند.
با این روش، پزشک می‌تواند بررسی کند که آیا لوله‌ها مسدود شده‌اند یا نه.

لاپاراسکوپی
پزشک شما یک لاپاروسکوپ (لوله باریک مجهز به یک دوربین کوچک) را از طریق یک برش کوچک در نزدیکی ناف شما قرار می‌دهد.
این کار به پزشک اجازه می‌دهد بیرون رحم، تخمدان‌ها و لوله‌های فالوپ را ببیند تا رشد غیرطبیعی را بررسی کند. پزشک همچنین می‌تواند ببیند لوله‌های فالوپ شما مسدود شده است، یا نه.

ناباروری زنان چگونه درمان می‌شود؟
ناباروری زنان با این روش‌ها درمان می‌شود:

1- لاپاراسکوپی
اگر بیماری لوله‌های رحمی یا لگنی برای شما تشخیص داده شده است، یکی از گزینه‌ها این است که برای ترمیم اندام‌های تناسلی خود عمل جراحی انجام دهید. پزشک یک لاپاروسکوپ را از طریق یک برش در نزدیکی ناف شما قرار می‌دهد تا از شر بافت اسکار خلاص شود، آندومتریوز را درمان کند، لوله‌های مسدود شده را باز کند، یا کیست‌های تخمدان را که کیسه‌های پر از مایعی هستند بردارد.

2- هیستروسکوپی
در این روش، پزشک یک هیستروسکوپ را از طریق دهانه رحم وارد رحم شما می‌کند.
هیستروسکوپی برای برداشتن پولیپ‌ها و تومورهای فیبروم، تقسیم بافت اسکار و باز کردن لوله‌های مسدود شده، استفاده می‌شود.

در صورت داشتن ناباروری غیرقابل توضیح یا زمانی که سایر انواع درمان به شما در باردار شدن کمک نکرده است، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که گنادوتروپین مصرف کنید.

3- دارو
اگر مشکلات تخمک‌گذاری دارید، ممکن است داروهایی مانند کلومیفن سیترات، گنادوتروپین‌ها، یا لتروزول برای شما تجویز شود.

4- کلومیفن سیترات
هنگامی که کلومید یا سروفن اثر نمی‌کنند، گنادوتروپین‌ها می‌توانند باعث تخمک‌گذاری شوند.
این داروها همچنین می‌توانند با آزاد کردن تخمک‌های متعدد به باردار شدن کمک کنند. خوب است بدانید به طور معمول، هر ماه فقط یک تخمک آزاد می‌شود.
در صورت داشتن ناباروری غیرقابل توضیح یا زمانی که سایر انواع درمان به شما در باردار شدن کمک نکرده است، پزشک ممکن است پیشنهاد کند که گنادوتروپین مصرف کنید.

5- متفورمین (گلوکوفاژ)
متفورمین، نوع دیگری از دارویی است که در صورت داشتن مقاومت به انسولین یا سندرم تخمدان پلی‌کیستیک ممکن است به شما در تخمک‌گذاری طبیعی کمک کند.

6- لقاح داخل رحمی
در این روش، پس از شستشوی اسپرم با محلول مخصوص، پزشک آن را در زمان تخمک‌گذاری در رحم شما قرار می‌دهد.
این روش گاهی اوقات در حالی که داروهایی مصرف می‌کنید که به آزادسازی تخمک کمک می‌کنند انجام می‌شود.

7- لقاح آزمایشگاهی (IVF)
در این روش، پزشک جنین‌هایی را که در یک ظرف لقاح یافته‌اند در رحم شما قرار می‌دهد.
شما باید از گنادوتروپین استفاده کنید که باعث رشد بیش از یک تخمک می‌شود. هنگامی که تخمک‌ها بالغ شدند، پزشک آن‌ها را با سوزن جمع‌آوری می‌کند.
سپس اسپرم جمع‌آوری و شسته می‌شود و در یک ظرف مخصوص به تخمک اضافه می‌شود. چند روز بعد، جنین‌ها یا تخمک‌های بارور شده با وسیله‌ای به نام کاتتر لقاح داخل رحمی به رحم شما بازگردانده می‌شوند.
اگر شما و همسرتان موافق باشید، جنین‌های اضافی را می‌توان منجمد و ذخیره کرد تا بعدا از آن‌ها استفاده شود.

8- ICSI (تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم)
در این روش، پزشک اسپرم را مستقیما در یک ظرف به تخمک تزریق می‌کند و سپس آن را در رحم شما قرار می‌دهد.

9- GIFT (انتقال لوله داخل فالوپ گامت) و ZIFT (انتقال زیگوت داخل فالوپی)
مانند IVF، این روش‌ها شامل بازیابی تخمک، ترکیب آن با اسپرم در آزمایشگاه و سپس قرار دادن بلافاصله در لوله‌های فالوپ است.

در ZIFT، پزشک تخمک‌های بارور شده را که در این مرحله زیگوت نامیده می‌شود، ظرف 24 ساعت در لوله‌های فالوپ قرار می‌دهد.

در ZIFT، پزشک تخمک‌های بارور شده را که در این مرحله زیگوت نامیده می‌شود، ظرف 24 ساعت در لوله‌های فالوپ قرار می‌دهد. در GIFT، اسپرم و تخمک قبل از اینکه پزشک آن‌ها را به رحم وارد کند با هم مخلوط می‌شوند.

9- اهدای تخمک
اگر به دلیل مشکل در تخمدان‌ها یا کمیت و کیفیت تخمک‌های خود قادر به بارداری نیستید، اما رحمی طبیعی دارید، اهدای تخمک می‌تواند به شما کمک کند.
این روش، شامل برداشتن تخمک از تخمدان اهدایی است که داروهای باروری مصرف کرده است. پس از لقاح آزمایشگاهی، پزشک تخمک‌های بارور شده را به رحم شما منتقل می‌کند.

سئوال‌های خود را با پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

 

 

ارزیابی کامل تیروئید ضروری است و بهتر است کسانی که تمایل به بارداری دارند در اولین فرصت آزمایشات مربوطه را انجام دهند، به ویژه اگر:

• بیش از 6 ماه درحال تلاش برای بارداری اما ناموفق بوده اند.
• سابقه دو سقط و یا بیشتر دارند.
• چرخه های قاعدگی نامنظم دارند.
• سابقه خانوادگی مشکلات مربوط به تیروئید دارند.

عملکرد غده تیروئید در بدن چیست؟
غده تیروئید در نزدیک گلو و در سمت جلو، درست زیر منطقه مربوط به صدا و بالای استخوان ترقوه قرار گرفته است.
سلولهای بدن برای انجام اعمال زیر وابسته به هورمون های تیروئیدی هستند:

• تنظیم متابولیسم (سوخت و ساز) بدن
• تنطیم سطح کلسیم خون
• تنظیم تولید انرژی
• تنظیم متابولیسم چربی
• تنظیم مصرف اکسیژن
• تعادل سایر هورمون های بدن
• تنظیم و حفظ وزن بدن.

 

هورمون های دخیل در عملکرد تیروئید
هورمون آزاد کننده تیروئید (TRH):

از هیپوتالاموس در مغز ترشح می شود و منجر به تحریک ترشح هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) می شود.
هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH):

موارد زیر عملکرد طبیعی تیروئید را مختل می کنند

• قرار گرفتن در معرض سموم محیطی مانند: اشعه الکترومغناطیس، مواد شیمیایی، آفت کش ها، فلزات سنگین مثل فلوراید و جیوه
• استعداد ژنتیکی
• سطح بالای استرس
• کمبود موادمغذی
• اختلالات خود ایمنی
• عفونت ها
• عدم تعادل سایر هورمونها مانند استروژن بالا، سطح پرولاکتین بالا.

چگونگی تاثیر کم کاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم) بر باروری

• چرخه های بدون تخمک گذاری: یعنی در طی یک چرخه قاعدگی تخمک گذاری رخ ندهد که باعث عدم بارداری می شود.
• اختلالات فاز لوتئال (فاز پس از تخمک گذاری): با شروع نیمه دوم چرخه قاعدگی، سلول تخم (ترکیب اسپرم و تخمک) توانایی لانه گزینی ندارد و به همراه یک قاعدگی همزمان از بدن خارج می شود که سقط اولیه نامیده می شود و با یک قاعدگی طبیعی اشتباه گرفته می شود.
• سطح بالای پرولاکتین: با توجه به  افزایش سطح هورمون آزاد کننده تیروئید (TRH) و کاهش سطح تیروکسین (T4) منجر به تخمک گذاری نامنظم یا عدم تخمک گذاری می شود.
• سایر عدم تعادل هورمونی: مواردی نیز باعث تداخل، تعادل هورمون های باروری می شود: کاهش هورمون جنسی متصل به گلوبولین SHBG، غالب بودن استروژن، کمبود پروژسترون

توجه به این نکات می تواند شما را  برای ارزیابی تیروئید کمک کند
1. آیا علائم و نشانه های شایع مرتبط با کم کاری تیروئید را دارید؟

• نازایی
• سقط جنین
• بی نظمی قاعدگی
• درد قاعدگی
• میل جنسی پائین
• سستی و خستگی
• حساسیت به سرما، دست و پای سرد
• عدم توانایی در کاهش وزن
• تغییراتی دربافت پوست، مو و ناخن
• عفونت های مکرر
• یبوست

2. آیا دمای بدن شما بطور مداوم کمتر از 36.5 سانتیگراد است؟

درجه حرارت دهان خود را صبح زود قبل از بلند شدن از رخت خواب در 7 تا 10 روز ابتدای چرخه قاعدگی اندازه بگیرید.
درجه حرارت طبیعی باید بین 36-37 سانتیگراد باشد اما بهتر است بیشتر از 36.5 درجه سانتیگراد باشد.
3. آزمایش خون

به منظور ارزیابی کامل تیروئید نیاز به آزمایش T4، TSH، T3، rT3، آنتی بادی تیروئید است. ممکن است نیاز به بررسی TRH نیز باشد. برای بارور شدن باید مقدار TSH بین 1-2 باشد. پزشک می تواند این آزمایشات را درخواست کند.
4. ید ادراری. ید یک ترکیب کلیدی در هورمون های تیروئیدی است

ید اضافی هم مانند کمبود ید می تواند منجر به اختلال در عملکرد تیروئید شود.
5. رژیم غذایی و سبک زندگی

مواد غذایی مضر بر سلامت تیروئید شامل: غلات تصفیه شده (سبوس گرفته شده)، قندهای ساده، محصولات سویا، بادام زمینی و محصولات آن، کافئین، چربی های هیدروژنه (مانند چربی های حیوانی و روغن جامد)، مصرف سیگار و الکل، مصرف بیش از حد سبزیجاتی مانند کلم، کلم بروکلی، شلغم، کلم بروکسل باعث عدم توانایی تیروئید در جذب ید برای ساخت هورمون ها می شود. تماس با فلزات سنگین مانند: جیوه (در موادی که برای پر کردن دندان استفاده می شود) و فلوراید (در آب و خمیر دندان) نیز ممکن است مضر باشند.
6. مدیریت استرس ضروری است

 

 

 

مهم ترین مطالب درباره کم کاری تیروئید

بیماری تیروئید به مجموعه اختلالاتی گفته می‌شود که بر غده تیروئید اثر می‌گذارد. تیروئید، غده کوچک و پروانه‌ای شکلی در جلوی گردن است که هورمون‌های تیروئید را تولید می‌کند.
از آنجایی که هورمون‌های تیروئید چگونگی مصرف انرژی را در بدن کنترل می‌کنند، می‌توان گفت که غده تیروئید بر عملکرد تقریباً تمام اندام‌های بدن، حتی شیوه ضربان قلب نیز اثر می‌گذارد.
چنانچه دچار مشکلات تیروئید هستید، باز هم می‌توانید با انجام دادن منظم آزمایش‌های عملکرد تیروئید و مصرف داروهای تجویز شده توسط پزشک یک بارداری سالم داشته باشید و از سلامت فرزندتان محافظت ‌کنید.
وجود هورمون‌های تیروئید برای رشد عادی جنین در سه ماهه نخست بارداری ضروری است. چون احتمال کم‌ کاری و پرکاری تیروئید در دوران بارداری وجود دارد، میزان تیروئید باید قبل از بارداری و در طول آن تحت نظر گرفته شود.
بیماری‌های تیروئید، کم‌ کاری و پرکاری تیروئید، در دوران بارداری نسبتاً شایع هستند و درمان آنها مهم است.
تیروئید اندامی است که در جلوی گردن قرار گرفته است و هورمون‌هایی تولید می‌کند که متابولیسم، یعنی شیوه مصرف انرژی در بدن، سیستم قلبی و عروقی، وزن، دمای بدن و بسیاری از دیگر فرایندهای بدن را تنظیم می‌کند.

نقش هورمون‌های تیروئید در دوران بارداری
وجود هورمون‌های تیروئید برای رشد عادی سیستم عصبی و مغزی نوزاد ضروری است. جنین در سه ماهه‌ی نخست بارداری به موجودی هورمون تیروئید مادر وابسته است که از راه جفت آن را دریافت می‌کند.
غده تیروئید نوزاد در حوالی هفته دوازدهم شروع به کار می‌کند، اما هورمون تیروئید کافی را تا هفته هجدهم تا بیستم تولید نمی‌کند. دو هورمون مرتبط با بارداری، گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) و استروژن، باعث بالا رفتن غلظت هورمون‌های تیروئید در خون می‌شوند.
تیروئید بانوان سالم در دوران بارداری اندکی بزرگ می‌شود، اما این تغییر اندازه به حدی نیست که پزشک آن را حین معاینه بالینی حس کند.
تشخیص ناراحتی‌های تیروئید در دوران بارداری به دلیل بالاتر رفتن غلظت هورمون‌های تیروئید و بروز علائم دیگری دشوار است که هم در اثر بارداری و هم در اثر اختلالات تیروئید بروز می‌یابد.
تشخیص بعضی علائم پرکاری یا کم‌ کاری تیروئید آسان‌تر است و پزشک با مشاهده آنها دستور آزمایش‌های تشخیصی بیماری‌های تیروئید را می‌دهد. تیروئیدیت یا التهاب تیروئید پس از زایمان نوع دیگری از بیماری تیروئید است که پس از متولد شدن نوزاد بروز می‌یابد.

پرکاری تیروئید در بارداری
پرکاری تیروئید در بارداریبعضی نشانه‌ها و علائم تیروئید پرکار، مانند سریع‌تر شدن ضربان قلب، سخت شدن تحمل گرما و خستگی، غالباً در بارداری‌های عادی نیز تجربه می‌شود. دیگر نشانه‌ها و علائم پرکاری تیروئید عبارت است از:

• ضربان قلب غیرعادی و سریع
• لرزش دست‌ها
• کاهش وزن غیرقابل توضیح یا اضافه نشدن وزن معمول در دوران بارداری

علل پرکاری تیروئید در بارداری
پرکاری تیروئید در دوران بارداری معمولاً پی‌آمد ابتلا به بیماری گریوز است که از هر هزار بارداری در یک تا چهار بارداری بروز می‌یابد. بیماری گریوز نوعی اختلال خودایمنی است.
سیستم ایمنی بیماران مبتلا به گریوز پادتن‌هایی تولید می‌کند که باعث می‌شود، غده تیروئید مقدار بسیار زیادی هورمون تیروئید ترشح کند. این پادتن ایمونوگلوبین محرک تیروئید (TSI) نام دارد.
بیماری گریوز گاهی نخستین بار در دوران حاملگی بروز می‌یابد. با این حال اگر در حال حاضر مبتلا به بیماری گریوز باشید، علائم در سه ماهه دوم و سوم بارداری بهبود خواهد یافت.
فعالیت بعضی بخش‌های سیستم ایمنی در دوران بارداری کمتر می‌شود تا سیستم ایمنی TSI کمتری تولید کند. این روند کاهشی موجب بهبود علائم می‌شود.
بیماری گریوز غالباً در چند ماه نخست پس از زایمان، یعنی زمان افزایش میزان پادتن TSI تشدید می‌شود.
بانوان باردار مبتلا به بیماری گریوز باید آزمایش عملکرد تیروئید را هر ماه در دوران حاملگی انجام دهند و ممکن است لازم باشد که پرکاری تیروئید را درمان کنند.
بالا بودن بیش از حد غلظت هورمون تیروئید سلامت مادر و نوزاد را به خطر می‌اندازد. پرکاری تیروئید در حاملگی به ندرت مرتبط با هیپرامزیس گراویداروم (حالت تهوع و استفراغ شدید) است که موجب کاهش وزن و از دست رفتن آب بدن می‌شود.
کارشناسان معتقدند که بالا بودن غلظت گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) در اوایل بارداری علت این استفراغ و حالت تهوع شدید است. بالا بودن میزان هورمون hCG باعث می‌شود که تیروئید مقدار بسیار زیادی هورمون تیروئید تولید کند.
این نوع پرکاری تیروئید معمولاً در نیمه دوم بارداری برطرف می‌شود. مشکل دیگری که با درصد شیوع کمتر پیش می‌آید این است که یک یا چند گره، یا توده‌های غده تیروئید مقدار زیادی هورن تیروئید تولید می‌کنند.

تاثیر پرکاری تروئید بر سلامت مادر و نوزاد
چنانچه پرکاری تیروئید در دوران بارداری درمان نشود، خطر بروز عوارض زیر وجود دارد:

• سقط جنین
• زایمان زودرس
• وزن پایین نوزاد هنگام تولد
• مسمومیت بارداری یا پره اکلامپسی: بالا رفتن خطرناک فشار خون در اواخر بارداری
• طوفان تیروئیدی: تشدید شدن ناگهانی و شدید علائم
• نارسایی احتقانی قلب
• بیماری گریوز به ندرت بر تیروئید نوزاد نیز اثر می‌گذارد و باعث می‌شود که غده تیروئید نوزاد مقدار بسیار زیادی هورمون تیروئید تولید کند.
  حتی اگر پرکاری تیروئید با ید رادیواکتیو درمان شده باشد و سلول‌های تیروئید از بین رفته باشد یا غده تیروئید برداشته شده باشد، بدن باز هم تولید پادتن محرک تیروئید (TSI) را ادامه می‌دهد. چنانچه غلظت این پادتن بالا باشد، ممکن است مقداری از آن وارد جریان خون نوزاد شود.
  پادتن TSI همان اثری را که بر غده تیروئید مادر می‌گذارد، یعنی غده تیروئید را وادار به تولید مقدار زیادی هورمون می‌کند، بر غده تیروئید نوزاد نیز می‌گذارد.
  بنابراین چنانچه برای درمان بیماری گریوز جراحی تیروئید انجام داده‌اید یا تحت درمان با ید رادیواکتیو قرار گرفته‌اید، حتماً موضوع را به پزشک معالج خود اطلاع دهید تا غلظت پادتن TSI در خون اندازه‌گیری شود.
  اگر مقدار این پادتن در خون بسیار بالا باشد، پزشک در اواخر بارداری بررسی می‌کند که آیا نوزاد نیز به مشکلات تیروئید مبتلا شده است یا خیر. پرکاری تیروئید عوارض زیر را در نوزادان تازه متولد شده ایجاد می‌کند:
  ضربان قلب سریع که می‌تواند منجر به نارسایی قلب شود.
• زودتر از موعد بسته شدن قسمت نرم جمجمه نوزاد (ملاج)
• وزن‌گیری نامناسب نوزاد
• تحریک‌پذیری
• تیروئید بزرگ شده گاهی به نای نوزاد فشار می‌آورد و نفس کشیدن را برای نوزاد سخت می‌کند. بنابراین چنانچه مادر بارداری به بیماری گریوز مبتلا باشد، خود و نوزادش باید در دوران بارداری کاملاً تحت نظر باشند.

تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری
پزشک علائم را بررسی می‌کند و دستور آزمایش خون را برای اندازه‌گیری غلظت هورمون تیروئید در خون می‌دهد. همچنین پزشک وجود پادتن‌ها را در خون بررسی می‌کند تا ببیند که آیا بیماری گریوز دلیل پرکاری تیروئید است یا خیر.

درمان پرکاری تیروئید در بارداری
چنانچه کم‌ کاری تیروئید در دوران بارداری خفیف باشد، نیازی به درمان نیست. اگر هیپرامزیس گراویداروم علت پرکاری تیروئید باشد، کافی است استفراغ و کمبود آب بدن درمان شود.
اگر پرکاری تیروئید شدیدتر باشد، پزشک داروهای ضدتیروئید تجویز می‌کند تا غده تیروئید با مصرف آنها هورمون تیروئید کمتری تولید کند. این درمان اجازه نمی‌دهد که مقدار بیش از حدی از هورمون تیروئید وارد جریان خون نوزاد شود.
چنانچه دچار پرکاری تیروئید هستید، بهتر است به متخصصینی مانند متخصص غدد داخلی یا متخصص طب مادر و جنین مراجعه کنید تا روند درمان‌تان را تحت نظر بگیرند و مطمئن شوید که دوز مناسب دارو را دریافت می‌کنید.
پزشکان غالباً داروی ضدتیروئیدی پروپیل تیوراسیل (PTU) را در سه ماهه نخست بارداری برای درمان بانوان باردار تجویز می‌کنند. متیمازول نوع دیگری از داروهای ضد تیروئید است که مصرف آن آسان‌تر است و عوارض جانبی کمتری دارد، اما خطر بروز نقص‌های مادرزادی جدی در اثر مصرف آن بیشتر از PTU است.
نقص‌های مادرزادی ناشی از مصرف هر دو نوع دارو نادر است. پزشکان گاهی اوقات دارو را پس از گذشت سه ماه اول بارداری به متیمازول تغییر می‌دهند. برخی بانوان در سه ماهه سوم دیگر نیازی به مصرف داروهای ضدتیروئید ندارند.
مقدار کمی از داروی ضدتیروئید وارد جریان خون نوزاد می‌شود و مقدار هورمون تیروئید تولیدی در بدن نوزاد را کاهش می‌دهد.
اگر داروی ضدتیروئید مصرف می‌کنید، پزشک کمترین دوز ممکن را برایتان تجویز می‌کند تا نوزادتان دچار کم‌کاری تیروئید نشود و در عین حال مشکل پرکاری تیروئید را، که می‌تواند هم برای شما و هم برای نوزادتان خطرناک باشد، درمان کند.