اگر این نشانه را دارید فرزندی پرمو به دنیا خواهید آورد

تاثیر ژنتیک و رنگ پوست در میزان موهای نوزاد از قدیم پذیرفته شده بود اما حالات بارداری مادران چطور؟ محققان بیمارستان جانز هاپکینز متوجه شدند پیش‌بینی‌های مادربزرگ‌ها هم در این رابطه درست از آب درمی‌آیند.
برخی نوزادان با موهای پر به دنیا می‌آیند، در حالی که برخی دیگر موی کمی دارند یا اصلا مو ندارند و همه این‌ها طبیعی است و گذشته از ظاهر آنها، نوزادان با تمام فولیکول‌های مویی که در طول زندگی خود به آنها نیاز دارند متولد می‌شوند.

هر کودک، به طور متوسط، با حدود پنج میلیون فولیکول مو به این دنیا می‌آید. در هفته‌های اولیه بارداری، این فولیکول‌ها شروع به رشد تارهای ریز مو به نام لانوگو می‌کنند و در هفته ۲۰، پوست سر جنین با این موها پوشیده می‌شود اما لانوگو به مرور و در حالی که جنین در رحم مادرش در حال رشد است، می‌ریزد. پس هر مویی که نوزاد با آن متولد می‌شود، احتمالا در سه ماهه آخر بارداری شروع به رشد کرده است.

ژنتیک در میزان موی نوزادان هنگام تولد نقش مهمی دارد با این حال عوامل دیگری نیز وجود دارد که ممکن است بر رشد مو تأثیر بگذارد. یکی از آنها رنگ‌ پوست است؛ افرادی با رنگ‌های تیره‌تر معمولا موهای بیشتری نسبت به نوزادانی با پوست روشن‌تر دارند، و بله این هم یک عامل ژنتیکی است.

‌اما والدین دوست دارند چیزهای بیشتری راجع به جنین پنهان شده خود بدانند، مثلا آیا فرزندشان با موهایی پر و مدل‌دار به دنیا می‌آید یا نه؟! خبر خوب اینکه آنچه احتمالا از زبان مادربزرگ‌ها و قابله‌های قدیمی شنیده‌اید، صحت دارد.

یک مثل رایج در مورد مادران باردار که در افواه افراد قدیمی می‌چرخد این است که میزان سوزش سر دل یک زن در دوران بارداری، در مورد میزان موهایی که نوزاد تازه متولد شده او حرفی برای گفتن دارد. سوزش سر دل زیاد به معنای موی زیاد است و بالعکس. داستان عامیانه‌ای که شاید باور آن دشوار به نظر برسد.

در سال ۲۰۰۶، برخی از محققان تصمیم گرفتند درستی این روایت را ارزیابی کنند و جالب اینکه متوجه شدند این ارتباط واقعا وجود دارد. محققان بیمارستان جانز هاپکینز در بالتیمور دریافتند که وقتی زنان باردار سوزش معده را گزارش می‌کنند، در ۸۲ درصد مواقع نوزادان مودارتری به دنیا می‌آیند و اکثر زنان بدون سوزش سر دل نوزادان کم‌مو یا بی‌مو (طاس) به دنیا می‌آوردند.

محقق اصلی این مطالعه، کاتلین کاستیگان، مدیر مرکز ارزیابی جنین جانز هاپکینز می‌گوید: «من صدها بار این داستان را شنیده بودم و به بیمارانم می‌گفتم که مهمل است. ما این مطالعه را با این فکر شروع کردیم که این افسانه را از بین خواهیم برد اما درست برعکس شد! محققان حدس می‌زنند که سطوح بالاتر هورمون‌های بارداری که رشد موی جنین را تحریک می‌کنند، اسفنکتر مری را نیز شل می‌کند و به اسید معده اجازه می‌یابد به مری برگشته و باعث رفلاکس معده یا سوزش سر دل شود.

اما ماجرای موهای نوزادان به همین جا ختم نمی‌شود و در گزارش‌های بعدی از مراقبت‌های این موهای ظریف خواهیم گفت.

آیا نوزادان می‌توانند از حوله‌های معمولی استفاده کنند؟

آیا نوزادان می‌توانند از حوله‌های معمولی استفاده کنند؟

آیا نوزادان می‌توانند از حوله‌های معمولی استفاده کنند؟

به طور کلی نوزادان می‌توانند از حوله‌های معمولی استفاده کنند. با این حال دلایل زیادی وجود دارد که چرا یک حوله حمام با اندازه کامل برای یک نوزاد کوچک‌ایده‌آل نیست. حوله‌های معمولی نیز معمولاً از منسوجات سنگین‌تر ساخته می‌شوند. برخی از آن‌ها در صورت استفاده با دقت می‌توانند برای کودکان کوچک مفید باشند اما باید به وزن آن توجه کنید. نکته دیگری که باید به آن فکر کنید بافت پارچه است که می‌تواند تا حدودی نسبت به پوست نوزاد خشن و زبر باشد در حالی که حوله‌های کلاهدار معمولاً نرم‌تر و ملایم‌تر هستند.

چرا نوزادان به حوله کلاهدار نیاز دارند؟

 این نوع حوله به حفظ دمای بدن کودک شما کمک می‌کند تا در فاصله زمانی بین حمام و تخت دچار لرزش نشود.

 حوله‌های کودک با پرز کمتری نسبت به حوله‌های پارچه‌ای سنتی بافته می‌شوند.

 همانطور که نوزادان به حمام کردن عادت می‌کنند داشتن یک حوله مشخص می‌تواند به ایجاد یک روال عادی کمک کند.

حوله‌های کودک فضای کمتری را در سبد لباسشویی و ماشین لباسشویی اشغال می‌کنند. بعلاوه می‌توانید آن‌ها را با استفاده از مواد شوینده ملایم به همراه بقیه لباس‌های کودک بشویید.

حوله‌های کلاه دار کودک نوپا همچنین می‌توانند به شما کمک کنند تا کودک خود را گرم و خشک نگه دارید تا سرما نخورد.

نوزادان چه مدت باید از حوله‌های کلاهدار استفاده کنند؟

حوله‌های کلاهدار برای نوزادان توصیه می‌شود و اغلب برای کودکان نوپا نیز بسیار مناسب است. اگر کودک شما استفاده از آن را دوست دارد و آن را به ملحفه‌های معمولی حمام ترجیح می‌دهد هیچ دلیلی وجود ندارد که استفاده از آن را تا زمانی که از نظر فیزیکی بیشتر از آن رشد نکند متوقف کنید. بسته به رشد کودک ممکن است بتوانید تا پنج سال از حوله کلاهدار استفاده کنید.

بهترین مواد برای حوله کلاهدار کودک چیست؟

بهترین متریال برای حوله کلاهدار کودک پارچه پنبه‌ای است زیرا تعادل بهینه جذب، نرمی و تنفس را فراهم می‌کند. پنبه حوله کودک ضد رطوبت نیز سبک وزن است و به طور طبیعی ضد حساسیت است، بنابراین کمتر احتمال دارد که مانع تنفس یا تحریک پوست شود.

کودک به چند حوله نیاز دارد؟

داشتن دو تا چهار حوله برای نوزاد کافی است.

حوله‌های کودک چند بار باید شسته شوند؟

از آنجایی که نوزادان حساس هستند مهم است که همیشه آن‌ها را در یک حوله تمیز بپیچید. در چند ماه اول شما ممکن است فقط به صورت هفتگی کودک را حمام کنید و در این صورت فقط یک بار در هفته باید حوله آن‌ها را بشویید.

چگونه حوله‌های کودک را بشوییم؟

مانند بقیه لباس‌های کودکتان از صابون مایع ملایم هنگام شستن حوله حمام کلاهدار کودک استفاده کنید. شوینده‌های معطر می‌توانند برای پوست نوزاد تحریک‌کننده باشند. برای شتن روزانه حوله استفاده از آب سرد بهترین گزینه است اما اگر حوله کثیف شد یا به هر دلیل دیگری نیاز به ضدعفونی داشت چند بار آن را داخل آب گرم بگذارید.

 

منبع:

www.parachutehome.com

چه وقت باید گریه کردن نوزاد را جدی بگیریم؟

وقتی کودک به دنیا می‌آید گریه کردن نشانه این است که همه چیز خوب است، اما بسیاری عقیده دارند که هرگز نباید نوزاد تازه متولدشده را رها کرد تا گریه کند.
کودکان از لحظه به دنیا آمدن باید خود را با زندگی خارج از رحم، گرما و امنیت مادر وفق دهند. ریه‌ های آنها با قرار گرفتن در معرض هوا فعال می‌شود و اولین گریه آنها برای بیرون راندن مایع موجود در ریه‌هاست.

نشانه‌ هایی که می‌گوید گریه کودک شما جدی است
وقتی نوزادتان ساعت‌ها گریه می‌کند طبیعی است که کمی نگران شوید. یک مامای انگلیسی که در طول ۱۰ سال فعالیت خود صدها نوزاد به دنیا آورده می‌گوید: «شما به عنوان والدین کم کم با گریه کودکتان آشنا می‌شوید و متوجه خواهید شد چه گریه‌ای از سوی او طبیعی است.»

پیروسکا کاول می‌گوید: «به عنوان یک قاعده کلی باید بدانید هر ناله‌ای با صدای بلند، زمزمه و خرخر کردن، نفس نفس زدن یا صدای سوت زدن، همگی نشانه‌هایی از این هستند که یک جای کار می‌لنگد.»

در این حالت بهتر است دمای بدن نوزاد را بررسی کنید، به او نگاه کنید، توجه کنید که آیا به حالت عادی شیر می‌خورد یا نه، آیا مثل قبل پوشکش را کثیف می‌کند یا نه. آیا مثل همیشه هوشیار است یا بی‌حال به نظر می‌رسد؟ اگر با بررسی‌های انجام شده متوجه شدید تفاوتی در عاداتش ایجاد شده همیشه به دنبال مشاوره پزشکی باشید.

نوزاد در حال گریه را رها نکنید
پیروسکا می‌گوید دلایل متعددی برای رها نکردن نوزاد تازه متولد شده در حال گریه وجود دارد. این مامای ۵۵ ساله می‌گوید: «من همیشه به افرادی که تازه پدر و مادر شده‌اند توضیح می‌دهم که بیرون بودن از محل امن برای نوزادان پس از تولد، بدون آنکه ایده‌ای از چیزی که در حال وقوع است داشته باشند چگونه است. نوزاد باید راهی برای برقراری ارتباط پیدا کند تا به خود اطمینان دهد شما هنوز کنارش هستید. درنتیجه نوزاد تازه متولد شده را رها نکنید.»

نوزادان به سه چیز اصلی نیاز دارند: غذا، تعویض پوشک و از همه مهم‌تر نوازش. به یاد داشته باشید با به آغوش کشیدن یک نوزاد تازه به دنیا آمده او را لوس نمی‌کنید. زیرا آن بخش از مغز هنوز رشد نیافته است و این کار به پیوند و تقویت امنیت نوزاد مربوط می‌شود.

برخی معتقدند اینکه اجازه بدهید نوزاد به تنهایی گریه کند می‌تواند به او کمک کند تا یاد بگیرد چطور خود را آرام کند. اما یکی از مطالعات اخیر نشان می‌دهد ترک نوزاد در حال گریه هیچ تاثیری بر رشد رفتاری یا دلبستگی او به مادر ندارد. از طرفی متخصصان می‌گویند نوزادان زیر شش ماه باید همواره تحت مراقبت باشند.

نوزاد چقدر باید گریه کند؟
همه نوزادان گریه می‌کنند اما اگر نوزاد شما به مدت یک هفته، سه روز در هفته بیشتر از سه ساعت در روز گریه می‌کند ممکن است کولیک داشته باشد. نوزادان مبتلا به کولیک یا قولنج ممکن است مشت‌های خود را گره کنند، صورتشان قرمز شود یا کمرشان قوس پیدا کند.

سندروم مرگ ناگهانی نوزاد یک تهدید جدی!

سندروم SIDS یکی از مهم ترین علل مرگ نوزادان است اما مطالعات جدید، نشان می دهد می توان نوزادان در معرض خطر را در بدو تولد تشخیص داد
 طبق آمار جهانی حدود 100 نوزاد در هر 10 هزار تولد بر اثر سندروم مرگ ناگهانی نوزاد(SIDS) جان خود را از دست می‌دهند. هنوز علت دقیق این اتفاق کشف نشده است اما  براساس مطالعات جدیدی که در مجله eBioMedicine منتشر شده،دانشمندان اخیرا کشف کردند نرخ مرگ و میر بر اثر این سندروم در بین نوزادان چند روزه بیشتر است و می‌توان نوزادان در معرض خطر را در بدو تولد تشخیص داد.

  سندروم مرگ ناگهانی چیست؟
 سندروم مرگ ناگهانی نوزاد(SIDS) یک مرگ نابهنگام، غیرمنتظره و غیرقابل توضیح از یک نوزاد به ظاهر سالم است. این سندروم علت اصلی مرگ بسیاری از نوزادان یک ماهه تا یک ساله شناخته شده است. در حقیقت سندروم مرگ ناگهانی نوزاد یک بیماری نیست بلکه زمانی که یک کودک زیر یک سال به‌طور ناگهانی می‌میرد و بعد از بررسی صحنه مرگ، کالبدشکافی و حتی بررسی سوابق پزشکی علت دقیق و اصلی مرگ نوزاد تشخیص داده نشود
 پزشکان در چنین مواقعی سندروم مرگ ناگهانی را علت مرگ نوزاد تشخیص می‌دهند.
 عوامل ژنتیکی، متهم اصلی
تحقیقات گذشته تا حد زیادی نشان می‌دهد که نوزادانی که بر اثر SIDS می میرند، سیستم عصبی خودمختار ضعیفی دارند. (بخشی از سیستم عصبی که عملکردهای غیرارادی بدن مانند تنفس، هضم و ضربان قلب را کنترل می کند)
SIDS معمولاً در هنگام خواب رخ می دهد و زمانی که مراقبان نوزاد آن‌ها را بر روی شکم می‌خوابانند. همچنین مطالعات دیگری می‌گوید عوامل ژنتیکی ممکن است خطر SIDS را افزایش دهد، ضمن این که در این تحقیقات به  تفاوت‌های مغز و سیستم عصبی هم که ممکن است بیدار شدن نوزادان را در صورت قطع تنفس در خواب دشوار کند، اشاره شده است .
 نوزاد تازه متولد شده در معرض خطر بیشتری است
این تحقیق یک علامت به نام نشانگر زیستی را معرفی کرد که نشان می‌دهد یک نوزاد تازه متولد شده ممکن است در معرض خطر بیشتری برای مرگ ناشی از SIDS باشد.این مطالعه می‌گوید :« ارتباطی بین خطر SIDS در نوزادان و فعالیت آنزیمی به نام بوتیریل کولین استراز (BChE) در خون آن‌ها پس از تولد وجود دارد.
نوزادانی که بر اثر SIDS می‌میرند، در هنگام تولد فعالیت BCheE نسبتاً کمی، در مقایسه با نوزادانی که به دلایل دیگر جان خود را از دست داده‌اند یا آن‌هایی که تا دوران کودکی زنده مانده‌اند، داشتند.»کارمل هرینگتون
نویسنده اصلی این مطالعه، گفت:«یک جنبه مهم یافته ما این است که نشان می‌دهد بسیاری از نوزادانی که تسلیم SIDS می شوند از بدو تولد متفاوت هستند.»
 نوزادان در معرض خطر را می‌توان تشخیص داد
محققان فعالیت BCheE را در نمونه های خون خشکی که از 26 نوزادی که به دلیل SIDS مرده بودند، اندازه گیری کردند.این تیم  تحقیقاتی همچنین نمونه‌های خون خشک شده 30 نوزاد را که بعداً به دلایل غیرمنتظره دیگر جان خود را از دست دادند و همچنین حدود 550 نوزاد سالم که از دوران شیرخوارگی جان سالم به در بردند، تجزیه و تحلیل کردند.به طور متوسط، نوزادانی که به دلیل SIDS فوت کردند، در مقایسه با کودکان سالم و کودکانی که به دلایل دیگر مرده بودند، فعالیت BCheE کمتری داشتند.
محققان می‌گویند:« اندازه‌گیری BCheE در بدو تولد می‌تواند به تشخیص نوزادان در معرض خطر SIDS کمک کند.»

مترجم : مهسا کسنوی

6 توصیه به مادرها برای ترک‌دادن کودکان از پستانک

 استفاده از این وسیله به کودک شما کمک می‌کند تا در لحظاتی که  اضطراب دارد، خودش را آرام کند و علاوه بر آن سبب تحریک اشتها و راحت‎‌تر خوابیدن او می‌شود. به همین دلیل است که در برخی مواقع، حذف آن برای کودک دشوار است. با این حال، باید بالاخره پستانک را کنار گذاشت زیرا دندان‌های شیری شروع به رویش می کنند و استفاده مداوم از پستانک می تواند  باعث تغییر شکل‌شان شود. این کار خیلی هم آسان نخواهد بود و معمولا تبدیل به یکی از دغدغه‌های مادرها خواهد شد. در ادامه به بررسی چند روش برای کنارگذاشتن پستانک در کودکان خواهیم پرداخت.

 به او بگویید |هنگامی که به این نتیجه می‌رسید که زمان رها کردن پستانک فرا رسیده، بهتر است آن را به کودک خود بگویید و بدون این که او از جدایی که قرار است با آن مواجه شود آگاه باشد، این کار را انجام ندهید. یک ایده خوب این است که داستانی درباره یک موقعیت مشابه برای آن‌ها تعریف کنید تا بتوانند با شرایط خود کنار بیایند.
برای بحران‌های احتمالی آماده شوید |پستانک بخشی از زندگی روزمره نوزادان است و به آن وابسته هستند و تحت هیچ شرایطی نمی‌خواهند آن را کنار بگذارند. ایده جداسازی پستانک از آن‌ها می تواند منجر به عصبانیت زیاد کودک شود. در چنین مواقعی مهم است که تسلیم نشوید و در مقابل گریه‌های کودک کوتاه نیایید.  
 جایگزین پیدا کنید| یک ایده خوب برای جدایی راحت‌تر کودک و پستانک این است که آن را با چیز دیگری جایگزین کنید. این جایگزین می تواند یک اسباب بازی باشد. با این تغییر، آن‌ها می‌بینند که بزرگ‌تر شده‌اند و شایسته چیزهایی برای بچه‌های بالغ‌تر هستند. بنابراین پستانکی که برای آن‌ها بسیار مهم بوده به یک اسباب بازی مثل هواپیما تبدیل می‌شود و آن را به عنوان یک وسیله «برای نوزادان» در نظر می‌گیرند.
 پستانک را هدیه بده |این ایده هم کاربردی است. شما با کودک صحبت می‌کنید و به  او می‌گویید «حالا که بزرگ تر شده، دادن پستانک به کودک کوچک‌تر کار خوبی است.» آ‌ن‌ها معمولاً این پیشنهاد را به سرعت می پذیرند زیرا دوست دارند  در دید شما بزرگ شوند.
 پستانک باید دور از دید باشد|هنگامی که  در حال گرفتن پستانک از نوزاد هستید، آخرین کار  ناپدید کردن آن است. می‌توانید چندین داستان درباره آن بسازید: مثلاً این که یک نفر آن را گرفته است یا این که پستانک به دلیل خسته شدن از استفاده، مخفی شده است و … .
 صبور باشید|در نهایت باید از این واقعیت آگاه باشید که این کار زمان بر است. لحظاتی وجود خواهند داشت که کنترل آن‌ها دشوار است اما با صبر، فداکاری و تلاش زیاد شما به عنوان مادر به  نتیجه خواهید رسید.

به مادران تازه زایمان‌ کرده این جمله‌ها را نگوییم

وقتی در یک خانواده نوزاد جدیدی متولد می‌شود و شادی و نشاط با تولد آن نوزاد به خانواده‌ها سرایت می‌کند تازه شروع سرایت حال خوب در فامیل است اما در این میان برخی افراد با بیان جملاتی موجب از بین رفتن این حال خوب در خانواده می شوند. به ویژه اینکه با شروع پروسه زایمان و شیردهی تغییرات هورمونی ویژه‌ای در بدن تازه مادران ایجاد می‌ شود. افسردگی بعد از زایمان یکی از شایع‌ترین نوع افسردگی‌ بین زنان است که منشاء هورمونی دارد و با فرآیند زایمان برای برخی از مادران آغاز می‌شود که اگر به آن رسیدگی نشود ممکن است ضربه‌های روحی زیادی را نیز در پی داشته باشد. مادران در روزهای ابتدایی به تک‌تک جملات و کلماتی که می‌شنوند حساسند و ممکن است یک جمله ساده‌ای که شاید حتی از روی شوخی و یا توصیه و نصیحت به آن‌ها گفته شود، آن‌ها را فرو بریزد و از لحاظ روانی برایشان چالش شود. برای همین بهتر است دست به عصا‌تر صحبت کنیم. در این گزارش چند جمله که ممکن است تازه‌مادرها را در روزهای ابتدایی حسابی آزار بدهد را بررسی کردیم تا بدانید این جملات را نباید به آن‌ها گفت.

 ناشکری نکن؛جای این حرف‌ها بگو خدا رو شکر

روزهای ابتدایی زایمان برای همه مادرها روزهای سخت و دشواری‌ست روزهایی که به دلیل نقاهت‌های پس از زایمان از لحاظ روحی و جسمی بسیار ضعیف هستند و ممکن است از سختی‌هایشان گله کنند و حتی به زبان بیاورند که چقدر وضعیت‌شان بد است. یکی از بدترین جملات این است که از گله‌هایشان برداشت ناشکری کنید و آن را با جمله‌ای شبیه به سرکوفت به آنها بگویید. این جمله قطعا حال مادری که یکباره با کوهی مسوولیت و سختی مواجه شده‌ است را خراب می‌کند. او خودش بهتر از هرکسی شکرگذار سلامتی نوزاد و لطف مادرشدنش هست. پس سعی کنید از این جمله استفاده نکنید چون بسیاری از نومادران از شنیدن این جمله به شکل چندباره و هرباره گله دارند. بسیاری از آنها در دوران بارداری مناسک و برنامه‌های معنوی مخصوص خودشان را داشته‌اند و شب روز بابت سلامتی و عاقبت‌بخیری فرزندشان دعا و شکرگذاری کرده‌اند. شما این حرف را نزنید.

 قدیم‌ها که اینطوری نبود

قبول است که دنیای جدید ابزار رفاه بیشتری را برای مادران فراهم کرده‌است. اما قیاس قدیم و جدید چه در شکل زایمان و چه در شکل نگهداری از فرزند به شکل توصیه‌وار می‌تواند حال یک تازه‌مادر را بد کند و حس ناتوانی به او بدهد. بسیار می‌شنویم که در برخورد با تازه مادر می‌گویند. قدیم‌ها که پوشک نبود. قدیم‌ها که بخاری نبود. قدیم‌ها آب سرد نبود. قدیم‌ها دکتر نبود. قدیم‌ها زایمان سزارین نبود. قدیم‌ها این شکلی و آن شکلی بود. این جملات درون خود این حس را به نومادر انتقال می‌دهد که او کار بزرگی انجام نداده‌است.

مادرهای قدیم، مادرهای جدید

مقایسه مادرهای قدیم و مادرهای جدید یکی از سمی‌ترین جملاتی‌ست که می‌توان به نومادرها گفت. اینکه مادرهای قدیم در چه شرایطی بچه‌داری می‌کردند. مادرهای جدید شرایطشان بهتر شده و کوچک جلوه دادن سختی‌ مادرهای جدید می‌تواند واقعا حال کسی تازه زایمان کرده‌است را بهم بزند. بسیار می‌شنویم که مادرهای جدید را از لحاظ توانایی و اطلاعات ضعیف‌تر از مادران قدیم می‌دانند و در کل‌کل‌های خانوادگی آن‌ها را نازک‌نارنجی‌تر غرغرو‌تر و بی‌دردتر جلوه می‌دهند. باید بگوییم که روزهای ابتدایی زایمان جای این حرفها نیست.

 

مردم چی میگن؟

«مردم چی می‌گن؟» یکی از کلیدی‌ترین جملات در فرهنگ عامه است. جمله‌ای که می‌خواهد بگوید اگر کاری انجام شود یا نشود نظر مردم آنقدر مهم است که ممکن است در کم و کیف کارتان تاثیر بگذارد. مادران تازه زایمان کرده نیز ممکن است این جمله را بارها و بارها بشنوند. مثلا اگر مراسم خاصی برای فرزندشان نگیرند یا جوری که عرف دوست دارد رفتار نکنند با شلیک این جمله از سوی اطرافیان مواجه می‌شوند. کاش این جمله را از دایره جملاتتان خارج کنید.

 بچه شبیه کیه؟

یکی از سمی‌ترین حرفها و کارها بالای سر مادر تازه زایمان کرده چانه زنی بر سر شباهت نوزاد است. نوزادی که خانواده مادر آن را شبیه دخترشان و خانواده پدر نیز آن را شبیه پسرشان می‌دانند و درباره جزییات دماغ و دهان نوزادی که هنوز از گرد راه نرسیده صحبت می‌کنند. بسیاری از نومادرها می‌گویند روزهای نقاهتشان به جای اینکه از حال و روزشان پرسیده شود و خسته‌نباشید و خداقوتی از نزدیکان و آشنایانشان بشنوند  درباره شباهت نوزادشان جلسه نقد و بررسی برگزار شود.

اینکه چیزی نیست! من بدترش را تجربه کردم!

یکی از عادات غلط در فرهنگ عامه ما این است که اگر برای کسی مشکلی پیش آمد تا ثابت نکنیم که نمونه مشابه و بزرگترش را خودمان تجربه کرده‌ایم دست بردار نیستیم. اگر کسی سرماخورده‌است باید ثابت کنیم ما آنفلوانزا داشته‌ایم. اگر کسی زخمی خورده‌است باید ثابت کنیم زخم ما عمیق‌تر بوده‌است و در این میان بارها و بارها از جمله سمی «اینکه چیزی نیست» استفاده میکنیم. این جمله قرار است ثابت کند ما در آن موضوع بدترش را تجربه کرده‌ایم. این جمله را لااقل هنگام روبرویی با تازه مادرها از دهانتان بیرون کنید. اینکه چیزی نیست من زایمان سختتری داشتم. اینکه چیزی نیست بچه من زردی‌اش انقدر بود. اینکه چیزی نیست دل درد بچه من بیشتر بود. به جای این حرفهای سمی همدردی کنید و نگرانی‌ها و حال او را درک کنید. نخواهید درد و رنجش را کوچک جلوه دهید.

حالا یه زایمان کردی‌ها!

گاهی برای دلداری دادن احساس می‌کنیم باید رنج طرف مقابل را پیش چشمش کوچک جلوه بدهیم و به جملاتی پناه می‌بریم که نه تنها کم کننده درد نیست. بلکه درد دیگری نیز روی دردهای قبلی می‌گذارد. وقتی نومادری از سختی‌ها و شب‌بیداری‌هایی که می‌کشد از اضطرابی که تجربه می‌کند حرف می‌زند شما را محرم خودش دانسته  پس حتی اگر از فشار و استرس و درد گریه کرد از عبارت سمی مثل «حالا یه زایمان کردی‌ها زن‌های قدیم چندتاچندتا بچه می‌آوردند» استفاده نکنید. جمله متداولی که نومادرهای زیادی را هنگام بازگو کردن شرایط سختشان آزار داده‌است.

 

نباید از خانه بیرون بروی!

حبس نومادران در خانه به بهانه رسوم قدیمی و عرف‌های گذشته غلط در غلط است. برخی دائم این جمله را تکرار می‌کنند که نباید بیرون بروی چون ضعیف هستی و از قدیم گفته‌اند خوبیت ندارد. به جای تکرار این جمله و این نباید، این احساس محصور بودن را از مادر بگیرید و اجازه دهید زودتر به روال زندگی عادی خودش برگردد. اگر از اطرافیان او هستید و می‌توانید در زمان‌هایی که کودکش خواب است کمک کنید که مادر کمی هوا تازه کند و بیرون برود و از گفتن این جمله سمی خود‌داری کنید.

 

 

 

علائم فشار خون بالا در نوزادان چیست؟

علائم فشار خون بالا در نوزادان چیست؟

علائم فشار خون بالا در نوزادان چیست؟

نوزادان مبتلا به فشار خون بالا علائم قابل توجهی از خود نشان نمی دهند. فشار خون بالا حتی در کودکان نوپای بزرگتر هیچ علامتی ایجاد نمی کند. فقط یک پزشک می تواند آن را در یک معاینه معمول تشخیص دهد.

چگونه فشار خون بالا در نوزادان تشخیص داده می شود؟

1- تشخیص وضعیت زمینه ای:

پزشک کودک شما شرایطی مانند مشکلات مادرزادی قلب، مشکلات کلیوی یا سایر اختلالات فشار خون را آزمایش می کند. پزشک می تواند فشار خون بالا را تشخیص دهد و سایر بیماری ها را از طریق آزمایش خون و ادرار تشخیص دهد.

2- آنژیوگرافی:

پزشکان از فرم خاصی از آنژیوگرافی تفریق دیجیتال (DSA) استفاده می کنند که در آن رگ خونی با رنگ تزریق می شود و بیمار همزمان تحت اشعه ایکس قرار می گیرد. این ماده باعث رگهای خونی در اشعه ایکس می شود. تصویری دقیق از رگهای خونی اطراف قلب و قسمت های مختلف بدن ارائه می دهد. به تشخیص مشکلاتی در رگهای خونی کمک می کند که ممکن است منجر به فشار خون شود.

3- نوار قلب و ام آر آی:

الکتروکاردیوگرام (ECG) فعالیت الکتریکی قلب را اندازه گیری می کند و داده ها را به نمودار تبدیل می کند که به متخصصان قلب اجازه می دهد هرگونه ناهنجاری و همچنین میزان بالای فشار خون را بررسی کنند.

از آنجا که پزشکان بلافاصله پس از تولد آزمایشاتی را بر روی کودک انجام می دهند فشار خون بالا کاملاً قبل از ترک بیمارستان با نوزاد شما تشخیص داده می شود.

فشارخون بالا در نوزادان را چگونه درمان کنیم؟

1- درمان علت این مشکل:

هدف پزشکان درمان مشکلی است که در وهله اول منجر به فشار خون بالا شده است. پرداختن به علت اصلی فشار خون معمولاً تمام مواردی است که برای مقابله با فشار خون بالا در نوزادان لازم است.

2- داروهای فشار خون بالا:

نوزادان و کودکان نوپا به ندرت به داروهای فشار خون بالا احتیاج دارند. با این حال  پزشک ممکن است داروهایی را در نظر بگیرد که مشکل ریشه در آن بلافاصله برطرف نکند یا فشار خون بالا آسیب جدی ببیند. توجه داشته باشید که داروهای فشار خون بالا در کودکان با داروهای بزرگسالان متفاوت است. هرگز به کودک داروهای فشار خون که مخصوص بزرگسالان است ندهید.

3- اصلاحات رژیم غذایی:

رژیم غذایی می تواند فشار خون را در کودک نوپای بزرگتر تحت تأثیر قرار دهد. پزشک شما رژیم غذایی کم نمک و قند را برای کودک شما پیشنهاد می کند. درج میوه و سبزیجات بیشتر نیز امری حیاتی است. این تغییرات فشار خون را یک شبه درمان نمی کند اما در مدیریت و بهبود آن نقش بسزایی دارد.

عوارض فشار خون بالا در نوزادان چیست؟

فشار خون بالا درمان نشده در نوزادان در نهایت باعث مشکلات زیر می شود:

  • ناتوانی در رشد
  • نارسایی قلبی
  • آسیب کلیه یا نارسایی کلیه
  • نارسایی چند عضو
  • تشنج

 

چگونه می توان از فشار خون بالا در نوزادان جلوگیری کرد؟

پیشگیری از فشار خون در نوزادان تماماً مقابله با علل است. در اینجا آنچه والدین برای جلوگیری از شروع فشار خون در نوزادان انجام می دهند:

 

1- هوشیار و مراقب باشید:

در حالی که فشار خون علائم قابل توجهی ایجاد نمی کند، علل اصلی آن ممکن است باشد. برای کنترل بهتر فشار خون در نوزادان مراقب هرگونه علائمی باشید.

 

2- در معاینات پزشکی منظم باشید:

معاینات منظم به تشخیص زود هنگام فشار خون کمک می کند. اگر مشکوک به کودک هستید در این باره دریغ نکنید و این را به پزشک بگویید.

 

3- یک رژیم متعادل را حفظ کنید:

برای کودک نوپایی که مواد جامد را شروع به خوردن کرده است یک رژیم متعادل ایجاد کنید. غذاهای سالم و خانگی تهیه کنید و از مصرف غذاهای حاوی نمک و چربی زیاد خودداری کنید. در عوض بر روی یک برنامه غذایی تمرکز کنید که شامل تمام مواد مغذی به مقدار مناسب باشد. در صورت تردید با یک متخصص تغذیه اطفال مشورت کنید تا یک برنامه غذایی مخصوص کودک خود تهیه کنید.

 

منبع: www.momjunction.com