رنگی شدن چشم جنین به چه عواملی وابسته است؟

رنگی شدن چشم جنین
رنگی شدن چشم جنین به میزان ترشح ملانین و ترکیب DNA والدین بستگی دارد. پس برای داشتن نوزادی با چشمان رنگی به دنبال دمنوش و داروهای گیاهی نباشید!

رنگی شدن چشم جنین
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – معمولا اولین کاری که والدین با دیدن نوزاد انجام می‌دهند، نگاه به چشمان او و حدس زدن رنگ آن است. در حقیقت، رنگ چشم یکی از ویژگی‌های ژنتیکی است که بیش از هر چیز توجه و کنجکاوی والدین را به خود جلب می‌کند. آن‌ها با تعجب می‌پرسند “آیا چشمان نوزادم قهوه‌ای، آبی، سبز، فندقی یا طوسی می‌شود؟” در نهایت، رنگ چشم جنین بستگی به ماده‌ای ژنتیکی دارد که هر والد در آن نقش دارد. اما به دلیل ترکیب دی ان‌ ای والدین، پیش بینی رنگ چشم نوزاد کار آسانی نیست.


در این مطلب می‌خوانید:

  • چگونگی تشکیل رنگ چشم جنین
  • پیش بینی رنگ چشم جنین
  • سوالات متداول درباره رنگی شدن چشم جنین
  • محافظت از چشمان نوزاد
  • ملاحظات دیگر

چگونگی تشکیل رنگ چشم جنین

بیشتر نوزادان قفقازی با چشم‌های آبی مایل به خاکستری متولد می‌شوند، در حالی که بسیاری از نوزادان آفریقایی-آمریکایی، آسیایی و لاتین تبار‌ها با چشمان قهوه‌ای یا تیره متولد می‌شوند. گاهی اوقات، چشمان آن‌ها در بدو تولد سیاه به نظر می‌رسد. البته این رنگ ثابت نمی‌ماند و با تابش نور به سلول‌های تولید کننده رنگ در عنبیه، تغییر می‌کند. عنبیه بخشی از چشم است که پشت قرنیه قرار دارد و میزان باز شدن مردمک برای ورود نور را کنترل می‌کند.
معمولاً این روند تغییر رنگ چشم تا شش ماهگی نوزاد ادامه دارد. البته در برخی موارد نیز تثبیت رنگ چشم تا سه سالگی طول می‌کشد و در موارد نادر ممکن است رنگ چشم در بزرگسالی تغییر کند!

نقش ملانین

به طور کلی، رنگ چشم توسط ملانوسیت‌ها (سلول‌های مسئول ترشح پروتئین ملانین) تعیین می‌شود. با گذشت زمان، اگر رنگ چشمان نوزاد آبی باشد، ملانوسیت‌ها فقط کمی ملانین ترشح می‌کنند. اگر کمی بیشتر ملانین ترشح شود، چشم نوزاد سبز یا فندقی می‌شود، و اگر رنگ چشمان نوزاد قهوه‌ای باشد، ملانوسیت‌ها ملانین زیادی ترشح می‌کنند.
 
رنگی شدن چشم جنین

نقش ژنتیک در رنگی شدن چشم جنین

به گفته دانشمندان میزان تولید ملانوسیت‌ها تحت تأثیر ۱۵ ژن قرار دارد که تنها دو مورد از آن‌ها مورد مطالعه قرار گرفته اند. دانشمندان مدلی بر مبنای دو ژن (EYCL۳ و EYCL۱) به عنوان جفت ژن وراثت رنگ چشم طراحی کرده اند که می‌تواند علت قهوه ای، آبی یا سبز شدن رنگ چشم را توضیح دهد.

در علم ژنتیک به EYCL۱، ژن جی و EYCL۳، ژن بی۲‌ می‌گویند.
هر یک از ژن‌ها به شکل متفاوتی ظاهر می‌شوند که آن را آلل‌ می‌گویند. ژن جی دارای دو آلل سبز و آبی است و ژن بی۲ دارای دو آلل قهوه‌ای و آبی. آلل قهوه‌ای بر آلل‌های سبز و آبی غالب است و آلل سبز بر آلل آبی غالب است و آلل آبی یک خصیصه مغلوب است.

بر اساس آنچه تاکنون در مورد رنگ چشم جنین به دست آمده، می‌توان الگوریتمی برای تعیین رنگ چشم بیان کرد. برای نمونه اگر رنگ چشم پدر و مادر هر دو، تیره باشد، به دلیل غلبه آلل قهوه ای، به احتمال زیاد، رنگ چشم جنین تیره است. البته در صورتی که در خانواده پدر و مادر؛ چشم رنگی (آبی) وجود داشته باشد، احتمال بسیار اندکی وجود دارد که چشمان نوزاد آبی شود.
به همین دلیل، احتمال داشتن رنگ چشمی کاملا متفاوت با والدین وجود دارد، هرچند بسیار اندک است. یعنی این امکان وجود دارد که والدینی که هر دو چشمان آبی دارند، فرزندی با چشم‌های قهوه‌ای داشته باشند. این پدیده به این دلیل رخ می‌دهد که رنگ چشم، یک ویژگی چندوجهی است و تحت تأثیر چندین ژن است که بر رنگ چشم تاثیر می‌گذارند.
تا پیش از این رنگ چشم قهوه‌ای ویژگی “غالب” و رنگ چشم آبی ویژگی “مغلوب” محسوب می‌شد. اما علم امروز نشان می‌دهد که تعیین رنگ چشم کار چندان ساده‌ای نیست. رنگ چشم تحت تأثیر یک یا دو ژن نیست بلکه تعداد زیادی ژن در تعیین رنگ چشم موثرند.

پیش بینی رنگ چشم جنین

از آنجا که هنوز تاثیر متقابل ژن‌ها و نقش آن‌ها در تعیین رنگ چشم، به طور کامل شناخته نشده است، پیش بینی رنگ چشم جنین کار دشواری است. برخی از احتمالات متداول برای تعیین رنگ چشم جنین به شرح زیر است:
  • اگر هر دو والدین چشمانی آبی داشته باشند، به احتمال بسیار زیاد چشمان نوزاد نیز آبی خواهد بود. البته به یاد داشته باشید که ممکن است تمام فرزندان چشم آبی نشوند.
  • به همین ترتیب، وقتی والدین هر دو چشمانی قهوه‌ای رنگ داشته باشند، احتمال قهوه‌ای شدن چشمان نوزاد بسیار زیاد است. اما استثنا‌هایی نیز وجود دارد، به ویژه اگر مادربزرگ و پدربزرگی در هر یک از طرفین خانواده چشمان آبی داشته باشد، این امکان وجود دارد که والدین اطلاعات ژنتیکی رنگ چشم آبی را داشته باشند.
  • در ضمن، اگر یکی از والدین چشم‌های قهوه‌ای و والد دیگر چشمان آبی داشته باشد، احتمال ۵۰/۵۰ وجود دارد که نوزاد چشمانی آبی داشته باشد.
  • یادآوری این نکته حائز اهمیت است که رنگ چشم نوزادان پس از تولد کمی تیره‌تر می‌شود. برای نمونه اگر نوزاد در بدو تولد چشمانی آبی دارد، ممکن است رنگ آن‌ها به سبز، فندقی یا قهوه‌ای روشن تغییر کند. به عبارت دیگر، اگر نوزادی با چشمان قهوه‌ای به دنیا بیاید، بعید به نظر می‌رسد که با گذشت زمان آن‌ها آبی شوند. علاوه بر این، تنها ۱۰ درصد از نوزادان رنگ چشمشان به مرور زمان تغییر می‌کند.

در کل، یادآوری این نکته ضروری است که فقط با نگاه کردن به چشم‌های والدین، نمی‌توان رنگ چشم جنین را پیش بینی کرد.

 

رنگی شدن چشم جنین

 

سوالات متداول درباره رنگی شدن چشم جنین

۱. آیا دارا بودن چشمان قهوه‌ای ویژگی “غالب” و چشمان آبی ویژگی “مغلوب” است؟

به گفته پزشکان، افرادی که چشم‌های آبی، خاکستری یا سبز دارند نسبت به افرادی که چشمان قهوه‌ای یا سیاه دارند، به نور حساس‌ترند. در حقیقت، بیشتر افرادی که چشمان رنگی دارند از فتوفوبیا یا حساسیت به نور رنج می‌برند. آن‌ها در زیر نور آفتاب دچار کک و مک می‌شوند و پس از مدت کوتاهی زیر لامپ‌های فلورسنت احساس خستگی کنند.
این حساسیت به این دلیل ایجاد می‌شود که افراد دارای چشمان رنگی روشن، نسبت به افرادی که چشم تیره‌ای دارند، در لایه‌های مختلف چشم رنگدانه‌های کمتری دارند. در نتیجه، آن‌ها قادر به کاهش تأثیر لامپ‌های روشن یا نور خورشید نیستند. با توجه به این نکته، والدین باید در خارج از خانه مراقب چشمان فرزندانشان باشند. از خستگی چشمان آن‌ها جلوگیری کنند و برای مدت طولانی زیر نور شدید یا تابش آفتاب قرار نگیرند.
البته فارغ از رنگ چشم کودک، بهتر است هنگام بیرون آمدن از خانه، با عینک آفتابی از چشم‌های آن‌ها محافظت کنید.
عینک آفتابی کودک بایستی شرایط زیر را دارا باشد:
  • اندازه آن مناسب کودک باشد.
  • چشمان کودک را کاملا بپوشاند.
  • محافظت UVB و UVA داشته باشد تا بتواند هر دو نوع پرتو فرابنفش را مسدود کند.

۲. آیا با استفاده از گیاهان دارویی در دوران بارداری می‌توان موجب رنگی شدن چشم جنین شد؟

در باور عوام خوردن برخی از گیاهان و دم کرده‌ها موجب رنگی شدن چشم جنین می‌شود، اما این موضوع از لحاظ علمی رد شده است. حتی مصرف دم کرده های گیاهی در دوران بارداری بعضا خطرناک و موجب آسیب رسیدن به جنین می‌شود. توصیه ما این است که پیش از مصرف هر گونه داروی گیاهی ابتدا نظر پزشک معالجتان را جویا شوید تا ناآگاهانه موجب آسیب رسیدن به جنین نشوید!

۳. چگونه می توان رنگ چشم جنین را تعیین کرد؟

با توجه به پیشرفت‌های علم ژنتیک ممکن است تعیین رنگ چشم جنین با روش‌های آزمایشگاهی ممکن باشد. اما با توجه به هزینه و ریسک بالای آن، کاری غیرمنطقی  به نظر می‌رسد. در نتیجه آسان‌ترین راه برای داشتن فرزندی با چشمانی رنگی، داشتن همسری با چشمان رنگی است! هرچند در این حالت هم تعیین ۱۰۰ درصدی رنگ چشم جنین ممکن نیست!

 

محافظت از چشمان نوزاد

به یاد داشته باشید که چشم‌های نوزادان بسیار حساس هستند؛ بنابراین بهتر است از اقدامات لازم برای ایمن نگه داشتن چشمان نوزاد آگاه باشید.
  • در ماه‌های اول تولد، چشم نوزاد ترشحات جزئی دارد. هنگامی که نوزاد را حمام می‌کنید، این ترشحات را با پنبه استریل با احتیاط تمیز کنید. از تمیز کردن مدام چشم نوزاد با یک دستمال یا حوله خودداری کنید.
  • مراقب حرکات دست نوزاد باشید. نوزادان کنترل کمی روی عضلات خود دارند؛ بنابراین، ممکن است به چشمانشان آسیب بزنند. برخی از صدمات غیر عمدی چشم در دوران شیرخوارگی ممکن است منجر به از بین رفتن دائمی بینایی شود. اسباب بازی‌های نرم با رنگ روشن در دستان نوزاد قرار دهید و همواره مراقب حرکات او باشید.
  • ناخن‌های نوزاد را بگیرید. ناخن‌های نوزاد در عین نرمی و زیبایی قادرند پوست و چشمان او را خراش دهند. برای پیشگیری بهتر است به طور مرتب ناخن‌های او را کوتاه کنید و از دستکش نوزادی استفاده کنید. اگر شما نیز از کوتاه کردن ناخن نوزاد وحشت دارید، مطلب کوتاه کردن ناخن نوزاد؛ مشکلات و راهکارها را مطالعه کنید.
  • گاهی اوقات چشمان نوزاد با یکدیگر همراستا نیستند و نوعی انحراف دارند که برخی به آن لوچی چشم می‌گویند. اگر این حالت تا سه ماهگی نوزاد ادامه پیدا کرد، مساله را با پزشک متخصص کودکان در میان بگذارید، پزشک ممکن است شما را به چشم پزشک ارجاع دهند. برای اطلاع از انواع لوچی چشم در نوزادان، مطلب انحراف چشم در نوزادان، علت‌ها و راه‌های درمان را مطالعه کنید.

 

رنگی شدن چشم جنین

 

ملاحظات دیگر

گاهی اوقات چشمان نوزاد در بدو تولد رنگ یکسانی ندارد و هر یک به رنگی متفاوت از دیگری است. این بیماری با نام هتروکرومی (heterochromia) شناخته می‌شود و در بدو تولد یا در نتیجه شرایط دیگر یا آسیب دیدگی خاصی ایجاد می‌شود. نوزادانی که با هتروکرومی متولد می‌شوند، مبتلا به هتروکرومی مادرزادی هستند.
گاهی اوقات، این بیماری ناشی از آسیب دیدگی یا وضعیت خاص دیگری است. برای نمونه، سندرم هورنر (اختلالی در مسیر عصبی از مغز به یک طرف صورت و چشم) نیز موجب بروز این شرایط می‌شود. اگر این نشانه را در نوزاد مشاهده کردید، مساله را با پزشک متخصص کودکان در میان بگذارید تا شما را به چشم پزشک ارجاع دهد.
 

سخن آخر

مهم نیست که چشم نوزاد شما چه رنگی است! چشمان او زیبا و منحصر به فرد خواهند بود. اگرچه ممکن است در دوران بارداری آرزو کنید که چشمان او به رنگ خاصی باشد، اما پس از تولد، هنگامی که او به شما نگاه می‌کند، زیباترین چشمان دنیا را می‌بینید، فارغ از اینکه آن‌ها چه رنگی دارند.
اگر می خواهید دنیا را از چشمان نوزاد تازه متولد شده ببینید، مطلب نوزادان از کی می‌ توانند ببینند و رنگ‌ها را تشخیص دهند؟ را مطالعه کنید. اگر تجربیاتی در زمینه رنگی شدن چشم جنین دارید، با ما و دیگر همراهان بیا نی نی در بخش نظرات و پرسش ها در میان بگذارید.
برگرفته از: verywellfamily

شربت آزیترومایسین برای نوزاد خطرناک است؟

شربت آزیترومایسین برای نوزاد خطرناک است؟

شربت آزیترومایسین برای نوزاد خطرناک است؟

شربت آزیترومایسین برای درمان چه بیماریهایی استفاده می شود؟ آیا مصرف آن برای نوزادان مجاز است؟ دوز مصرف این شربت چقدر باید باشد؟

شربت آزیترومایسین چیست؟

آزیترومایسین دارویی از مشتقات اریترومایسین است. که هم برای بزرگسالان و هم برای اطفال استفاده می شود. آزیترومایسین برای کودکان، برای درمان عفونت های باکتریایی تجویز می‌شود. کودکان معمولا نمی‌توانند قرص بخورند به همین دلیل این دارو به شکل سوسپانسیون خوراکی برای آنها تجویز می‌شود. آزیترومایسین باکتری‌هایی را که باعث عفونت باکتریایی در بدن می‌شود، از بین می برد. این دارو برای بیماری هایی که منشاء ویروسی دارند، مثل سرما خوردگی یا آنفلوآنزا کارآیی ندارد. مقدارمصرف آن در هر نوبت با توجه به وزن و شرایط کودک توسط پزشک تعیین می‌شود. بسته به نوع و شدت عفونت در بدن کودک، درمان با این دارو به طور معمول از یک تا پنج روز طول می‌کشد.

شربت آزیترومایسین

مصرف آزیترومایسین برای نوزاد زیر شش ماه مجاز است؟

استفاده از آزیترومایسین برای کودکان تایید شده است، اما به هیچ وجه نباید بدون اجازه پزشک و خودسرانه از آن استفاده کنید. استفاده این دارو برای نوزادان زیر شش ماه هم حتما باید با نظر و تجویز پزشک باشد.
شربت آزیترومایسین برای درمان این بیماریها در کودکان استفاده می شود:

  • عفونت گوش
  • سینوزیت باکتریایی حاد
  • سینه پهلو
  • عفونت گلو

دوز مصرف این دارو چگونه است؟

  • دوز مصرفی این دارو با توجه به شرایطی که بیمار دارد فقط توسط پزشک متخصص تجویز می شود. پزشک دوز را با توجه به قد و وزن کودک تنظیم می‌کند.
  • اگر یک دوز دارو را فراموش کردید، به محض یادآوری، آن را مصرف کنید. اما اگر تا دوز بعدی کمتر از ۱۲ ساعت زمان باقی مانده باشد، دوز فراموش شده را نادیده بگیرید و دوز بعدی را سر ساعت مقرر مصرف کنید. هرگز دوز دارو را دو برابر نکنید، زیرا خطر بروز عوارض جانبی را افزایش می‌دهد.
  • دوره درمان حتما باید کامل شود، حتی اگر حال کودک بهتر شد، دارو را تا آخر مصرف کنید. چون این کار خطر بروز مقاومت آنتی بیوتیکی را در بدن افزایش می‌دهد و باعث می‌شود که دارو در دفعه بعد که کودک شما بیمار می‌شود، تاثیر کمتری داشته باشد.

اثرات جانبی آزیترومایسین برای کودکان

رایج‌ترین عوارض جانبی آزیترومایسین در کودکان ممکن است با این نشانه ها همراه باشد:

  • دل درد
  • استفراغ
  • حالت تهوع
  • اسهال و مدفوع آبکی
  • التهابات پوستی
  • سردرد

شربت آزیترومایسین

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر پس از مصرف آزیترومایسین کودک دچار تنگی نفس، خس خس سینه، ضربان قلب سریع، سرگیجه، استفراغ یا تورم صورت، زبان و یا گلو شد، حتما باید به اورژانس مراجعه کنید.

طریقه نگهداری آزیترومایسین

  • دارو را از دسترس اطفال دور نگه دارید.
  • دارو را درون یک ظرف در بسته و در دمای اتاق و دور از گرما، رطوبت و نور مستقیم نگه داری کنید و از یخ زدگی دارو جلوگیری کنید.
  • شربت آزیترومایسین نباید منجمد یا یخ بزند.
  • شربت خوراکی را بیشتر از 10 روز نگهداری نکنید و بعد از پایان دوز های مصرفی، اگر شربت هنوز تمام نشده است، آن را دور بیندازید.

بایدها و نبایدهای بغل کردن بچه در دوران بارداری!

بایدها و نبایدهای بغل کردن بچه در دوران بارداری!
بغل کردن بچه در دوران بارداری معمولا در ماه‌های اول مشکل خاصی به همراه ندارد، اما در صورتی که مادر باردار مراقب خود نباشد، در معرض خطراتی همچون سرگیجه، زمین خوردن و سقط جنین قرار خواهد گرفت.

بایدها و نبایدهای بغل کردن بچه در دوران بارداری!
 
بیا نی نی | بخش مادر و کودک – از اینکه دوران شیرین بارداری را تجربه می‌کنید به شما تبریک می‌گوییم. حتما برای شما اتفاق افتاده که کودک نوپایی از شما بخواهد او را بغل کنید و شما نگران این شوید که مبادا این کار برای جنین داخل شکمتان خطرناک باشد. دوران بارداری دورانی است که یک زن از انجام هر کاری می‌ترسد که مبادا جنین دلبند داخل شکمش آسیب ببیند. بغل کردن بچه در ماه‌های اول بارداری خیلی خطرساز نیست، اما در ماه‌های آخر به هیچ وجه نباید کودکی را بغل کنید. ما در این مطلب به سوالاتی که در مورد بغل کردن بچه در دوران باداری و اقدامات احتیاطی آن در ذهن خود دارید، پاسخ خواهیم داد؛ با ما همراه باشید.


آنچه خواهید خواند:

  • خطرات بغل کردن بچه در بارداری
  • اقدامات احتیاطی برای بغل کردن بچه

خطرات بغل کردن بچه در دوران بارداری

بیشتر اوقات، زمانی که یک کودک نوپا از مادر خود می‌خواهد که او را بغل کند، مادر جز بغل کردن او چاره‌ای ندارد. بغل کردن کودک نوپای‌تان در ماه‌های اولیه بارداری خطرناک نیست، البته این در صورتی است که شما یک وضعیت بارداری نرمال داشته باشید؛ چراکه گاهی برخی از مادران می‌گویند بغل کردن کودک برای آن‌ها بسیار دردآور است. در این شرایط آن‌ها باید تا جایی که می‌توانند از بغل کردن بچه خودداری کنند. در ادامه دو عامل خطرساز در هنگام بغل کردن بچه را بررسی می‌کنیم.

۱. بغل کردن بچه و خطر درد و التهاب مفاصل

در دوران بارداری بدن زن به طور طبیعی حدود ۱۰ برابر بیشتر از حد طبیعی هورمون ریلاکسین ترشح می‌کند؛ هورمون ریلاکسین با عنوان هورمون شل کننده مفاصل شناخته می‌شود. هنگامی که تولید این هورمون افزایش می‌یابد، ممکن است با فشار وارد کردن به مفاصل خود، احساس درد کنید. اینجاست که می‌گوییم بغل کردن بچه در دوران بارداری می‌تواند گاهی خطرساز شده و ممکن است با بغل کردن بچه احتمال درد و التهاب مفاصل نیز افزایش یابد.
 

بغل کردن بچه در دوران بارداری

۲. بغل کردن بچه و خطر خونریزی و سقط جنین

وقتی شکم شما بزرگتر می‌شود، مرکز ثقل بدن شما تغییر کرده و این مسئله فشار زیادی بر قسمت پشت شما وارد خواهد کرد. تغییرات بدن در اوایل بارداری می‌تواند شما را در هنگام ایستادن مستعد احساس گیجی کند. بنابراین بغل کردن بچه در دوران بارداری می‌تواند شما را در معرض خطراتی همچون زمین خوردن قرار دهد. این خطر افتادن و فشار مضاعفی که بغل کردن بچه روی کمر شما وارد می‌کند، می‌تواند روی جنین داخل شکم شما نیز تاثیرگذار باشد؛ بنابراین زمانی که به پایین نگاه می‌کنید و می‌خواهید کودک نوپای خود را بلند کنید، ممکن است برای یک یا دو دقیقه احساس ضعف یا سرگیجه کنید و ناگهان زمین بخورید. این زمین خوردن و افتادن در دوران بارداری ممکن است به لکه بینی و در نهایت به سقط جنین ختم شود.
 
بغل کردن بچه در دوران بارداری

اقدامات احتیاطی برای بغل کردن بچه در دوران بارداری

اولین چیزی که هنگام بغل کردن کودک خود باید به آن توجه کنید، رعایت کردن برخی از نکات ایمنی است. با رعایت موارد زیر می‌توانید تا حدودی از رخ دادن اتفاقات ناگوار ناشی از بغل کردن بچه بکاهید.
  • زمانی که می‌خواهید کودک خود را بغل کنید، به جای اینکه خم شوید، ابتدا بنشینید و او را بغل کنید و سپس بلند شوید؛ سعی کنید تا حد ممکن کمر خود را صاف نگه دارید.
  • تا جایی که ممکن است از دوستان و یا خانواده‌ خود بخواهید که به شما کمک کنند؛ به عنوان مثال وقتی که کودک خواب است و می‌خواهید او را از پله‌ها بالا ببرید و یا زمانی که می‌خواهید او را به رختخواب برسانید، اگر کسی اطراف شماست، از او بخواهید کمک‌تان کند.
  • تا جایی که ممکن است از کالسکه استفاده کرده و به مدت طولانی کودک را در بغل‌ خود نگه ندارید.
  • از انجام هر حرکت ناگهانی بپرهیزید و به آرامی نشست و برخاست کنید.
  • از کفش‌های راحت استفاده کنید تا کمر شما کمتر اذیت شود.

سخن پایانی

توانایی بغل کردن یک کودک نوپا می‌تواند از خانم بارداری تا خانم باردار دیگر و کودک تا کودکی دیگر متفاوت باشد. برخی از کودکان نوپا وزن زیادی داشته و بغل کردن آن‌ها خیلی سخت است، در حالی که ممکن است کودک دیگری سبک وزن بوده و بغل کردن او به مراتب راحت‌تر باشد. اما در هنگام بغل کردن بچه تمام اقدامات احتیاطی که در قسمت بالا ذکر کردیم را رعایت کنید تا دوران بارداری را به خوبی سپری کنید. در نهایت شما را به مطالعه مطلب مفید «بهترین فاصله سنی بین دو فرزند چه مدت زمانی است؟» دعوت می‌کنیم.

آیا شما هم جزء آن دسته از مادران باردار هستید که دغدغه بغل کردن کودک خود را دارند؟ نظر شما در این مورد چیست؟ خوشحال می‌شویم اگر نظرات و تجربیات خود در مورد بغل کردن بچه در دوران بارداری را با ما و سایر کاربران بیا نی نی در میان بگذارید.

 

برگرفته از : babycenter 

برخورد مناسب با همسری که نمیتواند بچه دار شود

برخورد با همسر

برخورد با همسر

 نحوه برخورد با همسر نابارور و همسری که نمیتواند بچه دار شود

یکی از مشکلات و دغدغه های زوج های جوان بچه دار نشدن و ناباروری می باشد که در حدود 10 تا 15 درصد زوج ها وجود دارد . برخلاف نظریه خانواده های ایرانی مشکل ناباروری زوجین می تواند از هر دو آن ها باشد و فقط زن در این قضیه مقصر نیست. مطلب این بخش از بیا نی نی سعی دارد توضیحاتی درباره نحوه برخورد همسر با مشکل ناباروری بدهد ، با آموزش این مهارت نحوه برخورد با این مشکل را یاد بگیرید و همیشه و در همه حال کنار همسرتان باشید.

مشکل ناباروری

نحوه برخورد با بچه دار نشدن همسر

حمایت مالی و عاطفی از همسر

هنگامی که برای حل مشکل ناباروری به دکتر مراجعه می شود، پزشک با گرفتن آزمایشاتی تعیین می کند که مشکل بچه دار نشدن از کدام یک از زوجین است. در این شرایط است که همه چیز آماده دلگرمی یا دلسردی این زوج ها از هم است.

مرد یا زنی که مشکل ناباروری از اوست در این زمان احساسات منفی در خود پیدا می کند و با خود می پندارد :من درد سر سازم ،نکند زندگی ام از هم بپاشد و همسرم رهایم کند ،خدا به خاطر من به همسرم هم فرزند نمی دهد.

اگر شما هم این شرایط را تجربه می کنید ابتدا با حجم زیادی از دلواپسی ها و ابهامات روبرو هستید اما باید بعد از آن به خودتان بیایید و برای تشکر از زحمات همسرتان از او حمایت مالی و عاطفی نمایید یعنی او را برای درمان نزد پزشک ببرید و نیز او را ساپورت عاطفی نمایید و به او بگویید من وتو نداریم ،مثل همه سالها که کنار هم مشکلات را حل کردیم این مشکل را هم حل می کنیم.

برخورد با همسر

سهم من از دلواپسی تو

هنگامی که همسرتان در می یابد که نابارور است ، دنیایی از استرس و اضطراب به او وارد می شود . این استرس ها ممکن است به روابط خصوصی شما نیز کشیده شود بنابر این در این زمان با یکدیگر صحبت کنید و همسرتان را درک نمایید .

صحبت کردن با همسر و درک او سبب می شود او هر چه در دل دارد برای شما بگوید و حتی در آغوش شما گریه کند پس هیچگاه آغوشتان را از همسرتان دریغ نکنید. انجام این کارها و هم دردی کردن با همسر از حجم استرس های او می کاهد و به درمان ناباروری او کمک می کند . استرس و اضطراب یکی از عوامل مهم ناباروری است.

گاهی نیز همسرتان از شما تقاضا دارد که تنهایش بگذارید ، در این شرایط بهتر است اجازه دهید تنها باشد اما بعد از گذشت چند ساعت با حرف و عمل صادقانه به او نشان دهید که او برایتان بیشتر از بچه می ارزد و زندگی بدون بچه هم ادامه دارد و در کل زندگی با اوحتی بدون بچه نیز برای شما قشنگ است.

تاثیر ناباروری در طلاق

حرف دونفره

وقتی در این شرایط قرار گرفتید همراه و یار همسرتان باشید و به او نگویید «مشکل توست خودت پیگیری کن» . این حرف روح و روان همسرتان را برهم می ریزد پس بهتر است در این شرایط به همسرتان بگویید :

ما باهم این مشکل را حل می کنیم و به نظرت چقدر می توانیم برای حل مشکلمان هزینه کنیم؟ یا به نظر تو می توانیم از چه کسانی راهنمایی بگیریم؟ و چقدر از وقتمان را درباره این مشکل صحبت کنیم تا همه لحظاتمان را تحت تأثیر نگذارد؟

همسر بیمار

جای خالی بچه را پر کنیم

خلأ وجود بچه در زندگی را تا زمانی که به مشیت الهی بچه دار شدید با انجام کارهایی مانند :اشتغالِ هر دو طرف به کار، فعالیت های فرهنگی هنری، فعالیت های ورزشی، امور خیریه و حتی همکاری و مشارکت در حمایت از کودکان بی سرپرست یا بدسرپرست، مسافرت های دونفره، شرکت در دوره های دوستانه، شرکت در کلاس های آموزشی مباحث مورد علاقه و… پر کنید.

با نازایی خود کنار بیایید

برای بسیاری از همسران تحمل نداشتن فرزند و ماندن در کنار همسر، کابوس است، اما خیلی ها می توانند با انجام کارهای زیر با نازایی خود کنار آیند:

  • آرام باشید، چون آرامش، روند درمان شما را سرعت می بخشد.
  • رابطه عاطفی تان با همسرتان را ارتقا بدهید و برای او تسلی خاطر باشید.
  • نازایی یاس و ناامیدی به همراه دارد، بهتر است با هم به تفریح بپردازید تا از فشار روانیتان کاسته شود.
  • بسیاری از مراحل درمان نازایی زمانبرند، بهتر است به هم مهلت دهید و یکدیگر را به ادامه راه دلگرم کنید.
  • همه راه ها به فرزند ختم نمی شود حالا زمان مناسبی برای برنامه ریزی در راه رسیدن به اهداف بزرگ زندگی تان است.

نبود بچه در زندگی

در نتیجه این نکته ها را هم به یاد بسپارید:

طبق فرمایش امام علی که می فرمایند :«برملا کردن راز زندگی، ارزش فرد را کم می کند. » مشکل اصلی ناباروری خود و جزئیات رابطه خصوصیتان را به خانواده و دیگران نگویید.

  • تعیین مقصر از حل شدن موضوع نمی کاهد پس باهمفکری بایکدیگر به جای اتلاف انرژی تان، مشکلتان را حل کنید.
  • در جمع های دوستانه و خانوادگی از یکدیگر دفاع کنید و حامی هم باشید. 

سرطان و بارداری؛ آیا درمان سرطان به کودکم آسیب می‌رساند؟

سرطان و بارداری؛ آیا درمان سرطان به کودکم آسیب می‌رساند؟
آیا همزمانی سرطان و بارداری ممکن است؟ شاید کمتر به چنین سوالی در افراد باردار برخورد داشته باشیم اما این بدان معنی نیست که هیچ وقت مادران باردار مبتلا به سرطان نیستند!

سرطان و بارداری؛ آیا درمان سرطان به کودکم آسیب می‌رساند؟

بیا نی نی | 
دسته مادر و کودک – 
سرطان مادر در دوران بارداری چندان شایع نیست، اما ظهور آن می‌تواند شرایط را برای مادر و تیم مراقبتی پیچیده کند. خود سرطان به ندرت بر رشد کودک تأثیر مستقیم می‌گذارد، اما پزشک باید در مورد نحوه تشخیص و معالجه زنان باردار مبتلا به سرطان کمترین اشتباه را مرتکب شود. از این رو یافتن یک تیم پزشکی که پیشتر تجربه معالجه سرطان زنان باردار را داشته اند حائز اهمیت است. در این مقاله نکات مراقبتی و روش‌های درمان سرطان در طول بارداری را باهم مرور خواهیم کرد.


در این مطلب می‌خوانید:

  • سرطان‌هایی که ممکن است در دوران بارداری رخ دهند
  • روند درمان
  • مراقبت‌های فردی
  • سوالات متداول

انواع سرطان‌هایی که ممکن است در دوران بارداری رخ دهند

سرطان سینه شایع‌ترین سرطان تشخیص داده شده در دوران بارداری است. در این دوره به سبب تغییر ظاهری سینه، تشخیص علائم سرطان دیرتر از زنان غیر باردار صورت می‌گیرد. سایر سرطان‌هایی که احتمال وقوع آن‌ها در دوره بارداری و اکثرا در افراد جوان وجود دارد، عبارت‌اند از:
  • سرطان دهانه رحم
  • سرطان تیروئید
  • لنفوم هاجکین
  • لنفوم غیرهاجکین
  • سرطان ملانوما (نوعی سرطان پوست خطرناک)
  • تومور تروفوبلاستیک بارداری

روند درمان سرطان در دوران بارداری

برنامه ریزی درمان سرطان در طول بارداری نیازمند کار گروهی چندین پزشک مجرب شامل متخصص سرطان و پزشک ماما است.
کارهای زیر در روند درمان مادر باردار مبتلا به سرطان توسط پزشک انجام می‌شود:
  • بهترین گزینه‌های درمانی به همراه خطرات احتمالی برای زن مبتلا به سرطان بررسی می‌شود.
  • مادر تحت نظارت قرار گرفته و از سالم بودن کودک اطمینان حاصل خواهد شد.
  • گاهی اوقات پزشکان تصمیم می‌گیرند که معالجه را به تاخیر انداخته و یا از آن چشم پوشی کنند. برای مثال در طول ۳ ماه اول بارداری، برخی از روش‌های درمانی سرطان به احتمال قوی به جنین آسیب می‌رسانند؛ بنابراین تیم مراقبتی ممکن است درمان را تا سه ماهه دوم یا سوم به تعویق بیاندازد.
  • زمانی که سرطان در اواخر دوره بارداری تشخیص داده شود، تیم پزشکی ممکن است برای شروع درمان تا تولد نوزاد منتظر بمانند.
  • برخی از روش‌های درمانی‌ در تمام طول بارداری به جنین آسیب می‌رسانند. به عنوان مثال در پرتودرمانی، از اشعه ایكس با انرژی بالا برای از بین بردن سلول­ های سرطانی استفاده می‌شود که برای جنین پرخطر است.

سرطان و بارداری؛ آیا درمان سرطان به کودکم آسیب می‌رساند؟

مراقبت‌های فردی 

مادر باردار مبتلا به سرطان قطعا تحت فشار اضطراب بسیار زیاد بوده و دائما نگران سلامت خود و کودکش است. برخی از خانم‌ها به نوعی خود را مقصر می‌دانند در حالی که هیچ اشتباهی مرتکب نشده‌اند. به جای نگرانی دائم، بر مراقبت از خود و مهربان بودن با اطرافیان متمرکز شوید. کمک دیگران را بپذیرید و بگذارید کنارتان باشند. کسب آشنایی کلی با روش‌های درمان سرطان در دوران بارداری می‌تواند به فرد احساس کنترل بیشتر ببخشد. برخی از این روش‌ها عبارت‌اند از:

۱. عمل جراحی

در حین عمل جراحی، پزشک تومور سرطانی و برخی از بافت‌های سالم اطراف آن را از بدن خارج می‌کند تا خطر کمتری جنین در حال رشد را تهدید کند. عمل جراحی در تمام مراحل بارداری کم خطرترین درمان برای سرطان محسوب می‌شود.

۲. شیمی درمانی

برخی از پزشکان از شیمی درمانی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کنند؛ اما تیم پزشکی شما ممکن است تصمیم بگیرد که از این روش درمانی فقط در مواقع معینی در دوره بارداری استفاده کند. برای مثال انجام شیمی درمانی در ۳ ماه اول بارداری که اندام‌های جنین در حال شکل گیری است و در ۳ ماه دوم بسیار پرخطر است؛ به همین دلیل احتمالا در ۳ ماه میانی تجویز شود. مادرانی که شیمی درمانی می‌شوند، نمی‌توانند به نوزاد خود شیر دهند.

سرطان و بارداری؛ آیا درمان سرطان به کودکم آسیب می‌رساند؟

سوالات متداول

۱. رایج ترین عوارض مربوط به درمان سرطان در دوره بارداری و عوارض جانبی آن چیست؟

برخی از عوامل شیمی درمانی با آسیب به اندام‌های حیاتی از جمله کلیه‌ها، قلب و ریه‌ها همراه است. بیمار غیر باردار شاید با چنین آسیب‌هایی کنار بیاید؛ اما برخی از ارگان‌هایی که طی شیمی درمانی آسیب می‌بینند، ممکن است نتوانند نیازهای فیزیولوژیکی بارداری را برآورده کنند. فرضاً آسیب شیمی درمانی به غده تیروئید، با تغییر سطح هورمون موردنیاز برای رشد عصبی جنین همراه است یا پرتودرمانی در ناحیه لگن می‌تواند بر رحم و در نتیجه تامین خون تاثیر بگذارد. زنانی که برای سرطان دهانه رحم تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، باید تمام یا بخشی از دهانه رحم خود را بردارند. این روش درمانی خطر سقط جنین یا زایمان زودرس را افزایش می‌دهد.

۲. پزشک و بیمار جهت مدیریت سرطان در طول بارداری چه اقدامات پیشگیرانه‌ای می‌توانند انجام دهند؟

پزشکان برای یک ارزیابی دقیق، باید تاریخچه پزشکی بیمار شامل روند تشخیص بیماری، سابقه درمان و بهبودی را به طور دقیق بررسی کرده و توصیه‌هایی را پس از آغاز درمان به بیمار ارائه دهند. عملکرد قلب، ریه و کلیه می‌بایست با دقت ارزیابی و نظارت شده و در صورت لزوم، دارو تجویز شود. مانند همه بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن، بیماران سرطانی نیز باید پیش از باردار شدن سلامت خود را بهبود بخشند.

۳. چه زمانی حضور یک متخصص طب مادر و جنین ضروری است؟

زمانی که فرد مبتلا به سرطان در معرض خطر عود یا عوارض احتمالی ناشی از درمان سرطان است، باید با یک متخصص جنین و مادر مشورت کند. این متخصص نظارت، ارزیابی و مشاوره را برای بیماران پرخطر در زمان قبل، حین و بعد از بارداری فراهم می‌کند.

۴. توصیه شما برای مدیریت بارداری‌های آینده برای بازماندگان سرطان چیست؟

بسیاری از مراکز پزشکی برای کمک به بیماران سرطانی و حفظ باروری آن‌ها پس از روند درمان، یک سری برنامه‌های باروری را ارائه می‌دهند؛ این برنامه‌ها شامل انجماد تخمک یا بافت تخمدان (از جمله انجماد شیشه‌ای تخمدان) و همچنین روش‌های مختلف آزمایشگاهی یا سایر روش‌های لقاح است. باید توجه داشت که تمرکز فقط بر توانایی بارداری بیمار نیست، مسئله مهم ارزیابی توانایی بیمار در داشتن یک بارداری سالم و بدون عوارض پرخطر است.

کلام آخر

تشخیص سرطان در دوران بارداری امری نادر اما امکان پذیر است. مدیریت بیماران باردار مبتلا به سرطان به سبب نیازهای مادر و ضررهای احتمالی برای جنین، همواره برای پزشکان و بیماران چالش برانگیز به نظر می‌رسد. با این حال، خوب است بدانیم که با مراقبت‌های مناسب دوره بارداری برای مادر مبتلا به سرطان با کمترین خطر به اتمام رسیده و کودک در سلامت کامل به دنیا خواهد آمد. در این مقاله به مختصراً با این عارضه و مراقبت‌های پزشکی مرتبط با آن پرداخته شد. علاوه بر سرطان، گاهی ممکن است مادران باردار به ام اس مبتلا باشند. کارشناسان بیا نی نی در مطلب خطر ام اس برای بارداری، این مسئله را به طور کامل بررسی کرده اند که پیشنهاد می‌کنیم آن را حتما مطالعه کنید. در صورت تجربه‌ی همزمانی سرطان و بارداری، نکات و تجربیاتی که از قلم ما جا مانده را با ما و همراهان بیا نی نی در میان بگذارید. 
برگرفته از: clevelandclinic و cancer

اثرات کرونا در بارداری، زایمان و ‏شیردهی

کرونا و بارداری

کرونا و بارداری

پاسخ سوالات شما در مورد ویروس کرونا در بارداری، زایمان و ‏شیردهی

اگر باردار هستید، ممکن است ندانید ویروس (COVID19)چطور می تواند بر شما، نوزادتان و مراقبت های بارداری تاثیر بگذارد.اگر علائم ویروس کرونا را دارید باید هرچه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

هم چنین باید از آن ها بخواهید به هر گونه نگرانی پیرامون آن بپردازید.

کرونا

بارداری و خطر ابتلا به ویروس کرونا

هیچ مدرکی وجود ندارد که زنان باردار بیشتر احتمال ابتلا حاد به ویروس کرونا را دارند. اما زنان باردار در لیست افراد در معرض خطر (آسیب پذیر) قرار گرفته اند.

زنان باردار به دلیل تغییرات جسمی و سیستم ایمنی باردار بیشتر در معرض خطر ویروس های نظیر آنفولانزا قرار می گیرند و می توانند به دلیل برخی عفونت های تنفسی، به سختی بیمارشوند.

مشخص نیست که آیا در مورد ویروس کرونا هم این اتفاق رخ می دهد یا نه. اما چون این یک ویروس جدید است، بهتر است زنان باردار را در گروه افراد پر خطر قرار دهید.

ممکن است قبل از تولد نوزاد ویروس را به آن منتقل کنید.هیچ مدرکی وجود ندارد که ویروس کرونا باعث سقط جنین یا تاثیرات رشد جنین می شود.

ویروس کرونا

افرادی که بیشتر در معرض خطر بیماری کرونا هستند :

  • افراد بالای 50 سال
  • افراد دچار بیماری هایی مانند سرطان ، دیابت ، بیماری قلب بیماری مزمن ریه
  • افرادی که ضعف سیستم ایمنی دارند.
  • افراد مرتبط با بیماران

آیا زنان باردار باید برای کووید-19 آزمایش شوند؟

زنان باردار که علائم بیماری کووید-19 را دارند، باید در اولویت انجام آزمایش قرار گیرند اما دستورالعمل آزمایشات و افراد واجد شرایط برای آزمایش (کووید-19) بستگی به مکانی که در آنجا زندگی می کنید، دارد. زنان باردار در صورت ابتلا به کووید-19 به مراقبت های تخصصی نیاز دارند.

آزمایش کرونا

اگر باردار هستید باید چه کار انجام دهید ؟

چنانچه بارها و بارها در بخش سلامت بیا نی نی و در مطالب کرونایی تکرار کردیم مهم است که :

  • دست هایتان را به طور مرتب بشویید
  • تا جایی که ممکن است در خانه بمانید و توصیه های فاصله اجتماعی را رعایت کنید، مانند رعایت فاصله حداقل 2 متر (3 گام )
  • از هر فرد مبتلا به ویروس کرونا فاصله بگیرید.
  • باید تمام قرار ملاقات های دوران بارداری و پیش از بارداری را انجام دهید مگر اینکه از نظر پزشک نیاز نباشد.
  • از رفتن به مکان های شلوغ پرهیز کنید.
  • از لمس کردن چشم ها، بینی و دهان خودداری کنید.
  • بهداشت تنفس را رعایت کنیدو هنگام سرفه و عطسه کردن از دستمال استفاده کرده و جلوی بینی و دهان خود را بپوشانید و سپس بلافاصله دستمال استفاده شده را در سطل زباله بیاندازید.

مراقبت های بارداری

آیا باید جلسات مراقبت های دوران بارداری خود را تغییر داد؟

در دوران بارداری باید قرار ملاقات ها و اسکن ها بطور منظم انجام شود. اما ممکن است تغییراتی در آن نیاز باشد.

  • ممکن است پزشک یا ارائه دهنده مراقبت های شما تصمیم بگیرد به طور مجازی با شما ملاقات کند.
  • اگر ارائه دهنده خدمات درمانی شما هنوز هم ملاقات حضوری داشته باشد، این ویزیت ها می تواند کوتاه تر باشد.
  • به سونوگرافی های غیر معروف مراجعه نکنید زیرا آنها اغلب بدون مجوز هستند و نظارتی بر کار شان نمی شود.
  • از قبل قرار ملاقات خود با پزشک را به صورت آنلاین یا از طریق تماس تلفنی رزرو کنید.
  • اگر اسکن دارید، ممکن است مجبور شوید تنهایی بروید.
  • ممکن است از شما بخواهند وقتی به بیمارستان یا درمانگاه می روید ماسک یا شیلد بزنید.
  • این کارها به سلامت و جلوگیری از گسترش بیماری کمک می کند.
  • اگر نوبت قرار ملاقات خود را لغو کرده اید یکی دیگر رزرو همچنین اگر علائم ویروس کرونا را دارید به پزشک مراجعه کنید.

کرونا

اگر علائم ویروس کرونا را دارید:

علایم ویروس کرونا مانند (دمای بالا، سرفه مداوم، از دست دادن یا تغییر حس بویایی یا چشایی ) هستند.

در خانه بمانید:

از خانه خارج نشوید و کسی به ملاقات شما نیاید . هر کسی که با آن زندگی می کنید، باید خود را قرنطینه کند .

آزمایش دهید:

اگر علائم بیماری را دارید، باید آزمایش دهید.

به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید اگر که:

  • جنین کم تر از حد معمول حرکت می کند
  • حس نمی کنید که نوزادتان حرکت دارد
  • تغییری در الگوی معمول حرکت جنین وجود دارد
  • خونریزی مهبل دارید
  • خیلی نگران یا مضطرب هستید
  • سردردی دارید که تسکین نمی یابد.
  • هنگام استراحت تنفس های کوتاه دارید.

تکان جنین

 زایمان مادران کرونایی 

بسیار مهم است که هنگام زایمان پزشک نزدیک شما باشد تا زایمان ایمنی داشته باشید.

انتقال کووید-19 از مادر باردار به نوزاد متولد نشده (جنین) یا نوزاد تازه متولد شده امکان پذیر است ؟

چنانچه در بخش سلامت بیا نی نی اشاره شد تا کنون این ویروس در نمونه های مایع آمنیوتیک یا شیر مادر یافت نشده است و ما نمی دانیم که یک زن باردار مبتلا به کووید-19 می تواند ویروس را در دوران بارداری یا حین زایمان به جنین یا نوزاد خود منتقل کند یا نه .

مراقبت های دوران بارداری و حین زایمان

برای تجربه زایمان ایمن و مثبت، تمام زنان باردار ، قبل، حین و بعد از زایمان باید مراقبت های زیر انجام گیرد.

با زن باردار با احترام وتکریم رفتار گردد.

هنگام زایمان زن باردار همراه داشته باشد.

ارتباط صادقانه بین کادر زایمان و زن باردار باشد.

راهکارهای مناسب برای تسکین درد به کار گرفته شود.

در اتاق زایمان (لیبر) امکان تحرک برای زن باردار فراهم باشد.

موقعیت زایمان توسط زن باردار انتخاب شود.

به منظور کاهش خطر ابتلا به بیماری کرونا کارکنان بهداشتی موظف به رعایت بهداشت دست ها و استفاده مناسب از لباس های محافظتی مانند دستکش ، روپوش (محافظتی) بیمارستانی و ماسک پزشکی هستند.

دکتر زنان

آیا زنان باردار مبتلا به کووید-19 ، نیاز به سزارین دارند؟

نحوه زایمان هرزن باردار بر اساس شرایط او ، نظر پزشک و ترجیح زن باردار صورت می گیرد. سزارین فقط در صورت توجیه پزشکی انجام شود و زنان باردار مبتلا به کووید-19 ، نیاز به سزارین ندارند.

مادران مبتلا به کرونا بعد از تولد نوزاد 

بعد از به دنیا آمدن نوزاد باید با او ارتباط پوستی برقرار کنید مگر اینکه کودک بیمار و به مراقبت در واحد نوزادان نیاز داشته باشد.

همچنین شما را تشویق به شیردهی خواهند کرد زیرا هیچ مدرکی وجود ندارد که کرونا ویروس می تواند از طریق شیرمادر به نوزاد منتقل شود.

زردی در بین نوزادان هنگام تولد رایج و معمولا بی ضرر است، اما تشخیص نشانه ها برای درمان مهم است.

واکسن در دوران بارداری

اگرچه هیچ واکسنی برای محافظت در برابر ویروس کرونا وجود ندارد، اما واکسن های روتین بخش مهمی از سلامت مادران باردار را تضمین می کنند.

زدن برخی واکسن ها در دوران بارداری مانند واکسن آنفولانزا می تواند به محافظت از شما و نوزادتان کمک کند. اگر باردار هستید، باید به زدن واکسن های پیشنهادی ادامه دهید.

واکسن

شیردهی و کووید 19:

شیر مادر از نوزاد در برابر بسیاری از بیماری ها محافظت می کند و بهترین منبع مواد مغذی برای بیشتر نوزادان است. اطلاعات موجود حاکی از آن است که شیردهی مادر مبتلا به کووید 19 موجب انتشار این ویروس نمی شود و مادر مبتلا به کووید-19 می تواند به نوزاد خود شیر بدهد.

در نوزادان خطر بیماری کووید-19 بسیار پایین است و به طور معمول درجه بیماری خفیف است. خودداری از تغذیه نوزاد با شیر مادر و جدا ساختن مادر از فرزند پیامد بسیار جدی دارد پس مادران آلوده یا مشکوک به کروناویروس باید تغذیه فرزند با شیر را قطع نکنند.

نحوه شیردهی مادر مبتلا به کرونا

اگر مادر مبتلا به ویروس کرونا قرار است به نوزادش شیر دهد باید :

هنگام شیردهی به نوزاد مادر باید ماسک زده و بهداشت تنفسی را هنگام شیر دادن رعایت کند.

دست های خود را با صابون و آب حداقل 20 ثانیه قبل از هر شیردهی بشوید.

مادر مبتلا به ویروس می تواند شیر خود را بدوشد و از طریق شیشه به نوزاد شیر دهد.

بطور مرتب سطوحی را که با آنها در تماس هستند، تمیز و ضدعفونی کند.

البته مادر باید مراقب باشد و شیشه را کاملا تمیز بعد از هر بار استفاده بشوید تا موجب انتقال آلودگی نشود.

شیردهی

آیا مادرمبتلا به کووید-19، می تواند کودک خود را در آغوش بگیرد؟

بله. مادر مبتلا با رعایت نکات بهداشتی می تواند هنگام شیردهی کودک را در آغوش بگیرد زیرا تماس نزدیک، زود هنگام و شیردهی انحصاری به کودک به رشد او کمک می کند.

نکاتی که این مادر باید هنگام در آغوش گرفتن کودک رعایت کند:

  • بهداشت تنفسی را رعایت کند و ماسک بزند .
  • قبل و بعد از لمس کردن کودک ، دست های خود را بشوید و تمام سطوح را تمیز کند.
  • اگر مادر مبتلا به کووید 19 حال مساعدی برای شیردهی ندارد …
  • اگر مادر مبتلا به کووید 19 حال مساعدی برای شیر دهی ندارد ، می تواند شیر خود را دوشیده و به فرزند دهد و یا از شیر مادر اهدایی استفاده نماید. 

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟
ماکروزومی جنین (جنین درشت) زمانی رخ می‌دهد که جنین وزنی بیش از ۴۰۰۰ گرم داشته باشد؛ این عارضه با مشکلاتی برای مادر و نوزاد همراه بوده و در صورت عدم توجه کافی، می‌تواند جان آن‌ها را به خطر بیندازد.

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟

بیا نی نی |
بخش مادر و کودک –
جنین با وزن بیش از ۴۰۰۰تا ۴۵۰۰ گرم ماکروزومی یا جنین درشت محسوب می‌شود. درشتی جنین، زایمان طبیعی را با مشکل مواجه کرده و نوزاد را در معرض خطر ابتلا به عارضه‌هایی چون ترومای مادرزادی، هیپوگلیسمی نوزادی و مشکلات تنفسی قرار خواهد داد. همچنین نوزادان ماکروزومی در طولانی مدت در معرض خطراتی چون چاقی و مقاومت به انسولین خواهند بود. در این مقاله تمام دانستنی‌های مربوط به جنین درشت از جمله علائم این عارضه، علل و راه‌های مقابله با آن را باهم بررسی خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

علائم جنین درشت

تشخیص جنین درشت در دوران بارداری دشوار است. علائم و نشانه‌های احتمالی عبارت‌اند از:

۱. قد فاندال بلند

در دوران بارداری زمانی که برای معاینه و بررسی وضعیت جنین به پزشک مراجعه می‌کنید، پزشک هر بار قد فاندال شما را که در واقع فاصله بین بالاترین نقطه رحم تا استخوان پوبیس است، اندازه‌گیری می‌کند. اگر این عدد از یک حد معین بیشتر باشد، ممکن است از ماکروزومی یا جنین درشت خبر دهد.

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟

۲. مایع آمنیوتیک زیاد

گاهی ممکن است مایع آمنیوتیک موجود در کیسه آب مادر بیش از حد زیاد باشد، شرایطی که به آن پلی هیدرامنیوس نیز گفته می‌شود. مایع آمنیوتیک جنین را در رحم احاطه کرده و او را در طول مدت دوران بارداری محافظت می‌کند. همچنین این مایع نشان‌دهنده مقدار ادرار کودک است و از آنجا که جنین بزرگ‌تر به نسبت ادرار بیشتری تولید می‌کند، زیاد بودن مقدار این مایع از دیگر نشانه‌های جنین درشت خواهد بود.
جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟
 

دلایل جنین درشت

جنین درشت یا ماکروزومی می‌تواند در اثر عوامل ژنتیکی یا وضعیت فعلی مادر از جمله چاقی یا دیابت در بارداری او رخ دهد و در مواقع بسیار نادر، شرایط سلامتی خود جنین سبب رشد زیاد او می‌شود؛ اما در برخی مواقع علت اضافه وزن جنین در حین تولد قابل توضیح نیست.
 

عوامل خطرساز جنین درشت

بسیاری از عوامل قادرند خطر ماکروزومی جنین را افزایش دهند که برخی از آن‌ها قابل کنترل بوده و برخی دیگر از کنترل انسان خارج است. به عنوان مثال:

۱. دیابت مادر

اگر مادر پیش از بارداری (دیابت قبل از حاملگی) یا در دوران بارداری (دیابت حاملگی) به دیابت مبتلا باشد، احتمال بروز ماکروزومی جنین وجود دارد و اگر این بیماری به خوبی کنترل نشود، نوزاد شانه‌های بزرگ‌تر و چربی بیشتری نسبت به سایر نوزادان خواهد داشت.

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟

۲. سابقه‌ی جنین درشت در خانواده

اگر در زایمان قبلی خود تجربه‌ی جنین درشت را داشته‌اید، احتمال بروز ماکروزومی در بارداری بعدی بیشتر خواهد بود.

۳. چاقی مادر

احتمال ماکروزومی جنین در صورت چاقی مادر به مراتب بیشتر خواهد بود.

۴. افزایش وزن بیش از حد در دوران بارداری

افزایش وزن در دوران بارداری به میزان زیاد خطر ماکروزومی جنین را افزایش می‌دهد. اگر میزان اضافه وزن مادر در طول بارداری بیش از ۴ کیلو باشد، قطعاً نوزاد درشت‌تری به دنیا خواهد آورد.

۵. تعدد بارداری‌های پیشین

با هر بار حامله شدن مادر، خطر ماکروزومی جنین افزایش می‌یابد. با هر بارداری، میانگین وزن تولد نوزاد تا حدود ۴ اونس (۱۱۳ گرم) افزایش خواهد یافت.

۶. جنین پسر

وزن نوزادان پسر معمولاً کمی بیشتر از نوزادان دختر است.

۷. زایمان تأخیری

اگر بیش از دو هفته از تاریخ مقرر زایمان گذشته و هنوز کودک خود را به دنیا نیاورده‌اید، جنین  بدون شک در معرض خطر ماکروزومی قرار دارد.

۸. سن مادر

خطر جنین درشت در زنان بالای ۳۵ سال به مراتب بیشتر است.
 
جنین درشت بیشتر از هر دلیل دیگر نتیجه دیابت مادر، چاقی یا افزایش وزن او در دوران بارداری است. اگر هیچ یک از این موارد مشاهده نشود و جنین کماکان مشکوک به ماکروزومی باشد، احتمالاً خود کودک مبتلا به یک بیماری نادر است که بر رشد او تأثیر گذاشته است.

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟

عوارض جنین درشت

ماکروزومی جنین سلامتی مادر و کودک را در دوران بارداری و پس از زایمان تهدید می‌کند. برخی از خطرات احتمالی ماکروزومی جنین برای مادر عبارت‌اند از:

۱. صدمه به مهبل

در هنگام زایمان، واژن مادر یا عضلات پرینه مابین واژن و مقعد، در معرض خطر پارگی قرار دارند.

۲. خونریزی بعد از زایمان

نوزاد درشت از انقباض‌ معمول عضلات رحم پس از زایمان جلوگیری می‌کند که خونریزی بعد از زایمان در سطح بالا را به دنبال خواهد داشت.

3. پارگی رحم

اگر مادر قبلاً تجربه‌ی یک عمل سزارین یا جراحی رحم را داشته باشد، رحم در زمان زایمان در معرض خطر پارگی قرار دارد. این مسئله می‌تواند زندگی مادر را تهدید ‌کند.
 

خطرات احتمالی ماکروزومی جنین برای کودک 

۱. چاقی

نوزادانی که در زمان تولد وزن بیشتری دارند، معمولاً  در دوران کودکی چاق هستند.

۲. قند خون غیرطبیعی

برخی از نوزادان درشت با قند خون پایین‌تر از حد معمول متولد می‌شوند. در مواقع نادر قند خون بیش از حد زیاد است.
جنین درشت در بزرگسالی در معرض این خطرات خواهد بود:
  • دیابت
  • فشار خون بالا
  • چاقی
در کنار تمام این موارد، نوزاد درشت در معرض خطر ابتلا به سندرم متابولیک قرار دارد که با مشکلاتی از قبیل فشار خون بالا، قند خون بالا، چربی اضافی در اطراف کمر و کلسترول غیرطبیعی خون همراه است. با بزرگ شدن کودک، سندرم متابولیک می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت و بیماری‌های قلبی را افزایش دهد.

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟

پیشگیری از جنین درشت

در حالت کلی راهکار قطعی برای پیشگیری از ماکروزومی وجود ندارد؛ اما با رعایت برخی از نکات، می‌توان دوره حاملگی را با حداقل خطر ممکن سپری کرد. به عنوان مثال:

۱. پیش از بارداری وضعیت خود را بررسی کنید

اگر قصد دارید در آینده نزدیک باردار شوید، برای بررسی وضعیت فعلی خود به یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی مراجعه کنید. پزشک در صورت چاقی بیش از حد، مادر را به یک متخصص تغذیه یا چاقی می‌فرستد تا با تغییر سبک زندگی، به یک وزن ایده‌آل برای بارداری دست یابد.

۲. وزن خود را کنترل کنید

افزایش وزن مناسب در دوره بارداری (حدود ۱۱ تا ۱۶ کیلوگرم) رشد و پیشرفت درست کودک را به دنبال خواهد داشت. البته نمی‌توان ادعا کرد که همه‌ی مادران باید به یک اندازه خاص افزایش وزن داشته باشند؛ برای تعیین وزن مناسب دوره بارداری با یک پزشک صحبت کنید.

۳. دیابت را مدیریت کنید

اگر قبل از بارداری یا در دوره حاملگی به دیابت مبتلا شده‌اید، برای مدیریت این بیماری با ارائه دهنده خدمات بهداشتی همکاری کنید. کنترل سطح قند خون، بهترین راه پیشگیری از چون ماکروزومی جنین است.
 

۴. فعالیت بدنی را در دستور کار روزمره خود قرار دهید

برای اطلاع از نوع فعالیت‌های بدنی و شدت آن‌ها در این دوره، با پزشک متخصص صحبت کنید.
 

تشخیص جنین درشت

تخمین یا پیش بینی وزن نوزاد در حین تولد دشوار است؛ از این رو تشخیص قطعی ماکروزومی جنین تا زمان تولد و وزن گیری کودک، امکان پذیر نیست. اگر پزشک معالج به ماکروزومی جنین مشکوک باشد، آزمایش‌هایی را برای بررسی سلامت و رشد کودک تجویز خواهد کرد، از جمله:

۱. سونوگرافی

در پایان سه ماهه سوم بارداری، پزشک معالج برای اندازه‌گیری بخش‌هایی از بدن کودک مانند سر، شکم و استخوان ران، مادر را سونوگرافی می‌کند و با اعداد به دست آمده، وزن تقریبی کودک را محاسبه خواهد کرد. با این حال، عددی که از سونوگرافی به دست می‌آید، چندان قابل اعتماد نیست.

۲. آزمایش‌های پیش از تولد

اگر پزشک به ماکروزومی جنین مشکوک باشد، ممکن است با آزمایش‌های پیش از تولد مانند تست غیر استرسی جنین یا تست مشخصات بیوفیزیکی، سلامت کودک را بررسی کند.
  • تست غیر استرسی جنین، میزان ضربان قلب کودک در پاسخ به حرکات خود را اندازه‌گیری می‌کند.
  • تست مشخصات بیوفیزیکی در واقع ترکیب تست غیر استرسی جنین و سونوگرافی جهت نظارت بر حرکت، صدا، نحوه تنفس و حجم مایع آمنیوتیک کودک در کیسه آب است.

جنین درشت (ماکروزومی)؛ چطور از ماکروزومی جنین جلوگیری کنیم؟

زایمان جنین درشت؛ طبیعی یا سزارین؟

در صورت مشکوک بودن مادر به ماکروزومی جنین، لزوماً گزینه‌ی زایمان طبیعی از دور خارج نمی‌شود؛ با این حال زایمان باید حتماً در بیمارستان انجام شود تا در صورت نیاز فوری به فورسپس، دستگاه خلأ یا حتی نیاز به سزارین، همه‌ی شرایط برای حفظ سلامت مادر و کودک مهیا باشد. پزشک در موارد زیر عمل سزارین را ضروری می‌داند:

۱. مادر مبتلا به دیابت باشد

اگر مادر پیش از بارداری سابقه دیابت را داشته یا در دوره حاملگی به آن مبتلا شده باشد و وزن نوزاد بیش از ۴۵۰۰ گرم تخمین زده شود، عمل سزارین بی‌خطرترین راه زایمان است.

۲. وزن نوزان بیش ۴ کیلو بوده و مادر مبتلا به دیابت نباشد

حتی اگر مادر هیچ سابقه‌ای از بیماری قندی نداشته باشد؛ اما پزشک وزن نوزاد را ۵۰۰۰ گرم یا بیشتر تخمین بزند، عمل سزارین به زایمان طبیعی ترجیح داده می‌شود.

۳. شانه نوزاد پشت استخوان لگن گیر کرده باشد (دیستوشی شانه)

اگر در زایمان قبلی، شانه نوزاد پشت استخوان لگن گیر کرده باشد؛ احتمال اینکه این اتفاق بار دیگر رخ دهد، زیاد است. برای جلوگیری از خطرات ناشی از دیستوشی شانه مانند شکستگی ترقوه، عمل سزارین توصیه می‌شود.

کلام آخر

در آینده احتمال بروز ماکروزومی به سبب بالا رفتن سن بارداری، چاقی و دیابت بارداری افزایش خواهد یافت. با وجود تحقیقات گسترده در این زمینه، هنوز پزشکان با محدودیت‌هایی در پیش بینی و مدیریت ماکروزومی و دیستوشی شانه مواجه هستند. مادر و كليه كاركنان زايمان بايد با نشانه‌های ماكروزومي آشنايي کامل داشته و در شرایط این چنینی، مديريت مناسبي داشته باشند. اگر این عارضه را در اطرافیان خود مشاهده کرده‌اید یا شخصاً تجربه زایمان جنین درشت را داشته‌اید، نظرات و پیشنهادات خود برای یک بارداری بی‌خطر را با ما و همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید. در پایان از شما دعوت می‌کنیم تا با یکی دیگر از بیماری‌های شایع جنینی با نام میکروسفالی آشنا شوید و از ایجاد آن به کمک این مطلب جلوگیری کنید.
 
برگرفته از: mayoclinic

وقتی سرگیجه در بارداری طبیعی نیست

سرگیجه

سرگیجه

سرگیجه در بارداری و هر آنچه باید در مورد علل و علائمش بدانید

بارداری یکی از دوران زندگی است که در آن با تغییرهای زیادی مواجه می شوید. این تغییرات قبلا در زندگی شما به وجود نیامده است و در نتیجه برای تان کاملا جدید است. سرگیجه یکی از رایج ترین نشانه ها و علائم در دوران بارداری است که حتما باید مدتی بنشینید تا کمی آرام شوید . اما آیا این سرگیجه در این دوران طبیعی است و چگونه باید با آن برخورد و مقابله کرد ؟ پاسخ تمام سوالات شما در مورد سرگیجه در بارداری را در این بخش از بیا نی نی گفته ایم. 

عموما چرا سرگیجه در دوران بارداری اتفاق می افتد ؟

سرگیجه معمولا در هفته ششم سه ماهه اول اتفاق می افتد . در بعضی از موارد این سرگیجه در سه ماهه دوم و یا سوم نیز اتفاق می افتد؛ دقیقا زمانی که رگ های خونی شما در حال رشد بیشتر هستند . 

آیا سرگیجه در اوایل بارداری یک امر طبیعی و رایج است ؟

بله، سرگیجه ، حالت تهوع و تمام علائم یک مریضی مثل سرماخوردگی در این دوران کاملا طبیعی است . این علائم باعث کاهش قند خون و کاهش اشتها می شود که همگی عاملی برای سرگیجه هستند .

سرگیجه در بارداری طبیعی است؟ 

سرگیجه داشتن با سیاهی رفتن چشم و افتادن و غش کردن تفاوت دارد .بسیاری از خانمهای باردار این دو را به اشتباه یکسان می دانند ، به همین دلیل با باز گو کردن علایم کلی ، مجب تشخیص و درمان نامناسب می شوند .در سرگیجه ، اگر فرد در حالت ساکن باشد احساس حرکت مداوم و پیگیر به شکل دوران یا چرخش یا تلوتلو خوردن می کند ، اما سیاهی رفتن چشم، سبک شدن مغز یا بی اختیار افتادن از علایم سرگیجه نمی باشد . وزوز کردن گوش یکی از علایم سرگیجه است . در صورت داشتن این علامت باید به پزشک مراجعه کرد تا علت دقیق آن بررسی گردد چرا که این علایم می تواند نشانه بیماری منییر در فرد باشد .

بارداری

بیماری منییر 

بیماری منییر به 2 گروه تقسیم می شود:

  • نشانگان منییر
  • بیماری منییر 

علت مشخصی برای نشانگان منییر وجود ندارد ، اما عوارض جانبی آن ، افزایش چربی و کلسترول خون یا فشار خون و تغییرات متابولیکی یا هورمونی به خصوص هورمون های غده تیرویید میباشد. بیماری منیر شامل مشکلاتی است که در گوش بروز می کند.به همین علت در صورت داشتن علامتی همچون وزوز گوش باید به متخصص گوش مراجعه کرد . 

آیا بروز این مشکل با باردار شدن شروع می شود ؟ 

خیر، اگر این بیماری در بارداری ظاهر شود ، حتما زمینه ابتلا به آن از قبل در بدن خانم باردار وجود داشته است و بارداری تنها به تشدید و یا بروز آن کمک می کند .در هر صورت باید خون و میزان هورمون ها ی بدن بررسی و تحت نظر باشند . 

آیا سرگیجه و وزوز گوش در بارداری طبیعی است؟ 

تقریبا تشخیص 85 درصد بیماری های گوش با معاینه دقیق امکان پذیر است و نمی توان با یک شرح حال ساده در مورد این موضوع نظر داد.امکان دارد که این موضوع در بارداری به علت تغییرات هورمونی، تغییراتی در ناحیه حلق و گلو و فشار بیشتری به شیپور استاش به وجود آید . همین دلایل می تواند با افزایش فشار داخل گوش باعث وزوز گوش یا سرگیجه شود .با معاینه و بررسی های ادیومتری می توان این بیماری را قابل تشخیص و افتراق با سایر مسائل کرد. 

شیوع گیجی و سیاهی رفتن چشم که با سرگیجه متفاوت است، در بارداری به چه میزان می باشد ؟ 

حالت هایی شبیه سرگیجه مخصوصا حین بلند شدن در 3 ماهه اول بسیار شایع است . این حالت ها به دلیل افزایش خون رسانی به ناحیه رحم و کاهش خون رسانی به مغز و تغییرات هورمونی ایجاد می شود. 

تغییرات در بارداری

علت های سرگیجه در دوران بارداری چیست ؟

علت های سرگیجه بستگی به مرحله بارداری دارد و می تواند تغییرات مختلفی را در بدن به وجود بیاورد.

در طول سه ماهه اول 

تغییرات هورمونی و سایر تغییرات دیگر در بدن می تواند دیواره های رگ های خونی را تحت تاثیر قرار دهد . این موضوع باعث افت فشار خون می شود و احساس سرگیجه را ایجاد می کند . بیماری صبحگاهی همچنین به شما احساس ضعف می دهد و باعث می شود که بدنتان قادر به نگهداری غذا و مایعات نباشد .

در طول سه ماهه دوم و سوم 

حجم خون در این دوران به دلیل رشد جنین حدود 30 درصد افزایش پیدا می کند و این افزایش فشار خون منجر به سرگیجه می شود . 

سایر علت های سرگیجه شامل موارد زیر است :

  •  کم آبی بدن
  •  گرمای بالای بدن
  •  کاهش سطح قند خون بر اثر مشکلاتی مثل دیابت
  •  پری اکلامپسیا که در اواخر بارداری اتفاق می افتد.
  •  خوابیدن بر روی کمر در اواخر بارداری که باعث فشار اضافه روی رگ های خونی می شود و با جریان خون در ارتباط است و سرگیجه را ایجاد می کند .
  •  هموگلوبین که مسئول تحویل اکسیژن به سلول های خونی است ، ممکن است که برای افزایش جریان خون کافی نباشد و در نتیجه باعث کم خونی می شود و سرگیجه ایجاد خواهد شد . 

احساس سرگیجه در دوران بارداری چگونه است ؟

بعضی از خانم ها سرگیجه را با ضعف همزمان با حالت تهوع احساس می کنند . به طوری که انگار اتاق دور سرشان می چرخد و گاهی اوقات این سرگیجه باعث کاهش بینایی ، افتادن و از دست دادن تعادل بدنی نیز می شود. 

حالت تهوع

هنگامی که در دوران بارداری احساس سرگیجه کردیم ، چه کنیم ؟

  •  درها و پنجره ها را باز کنید و به یک مکان تمیزتر بروید .
  •  به آرامی یک جا بنشینید تا زمین نخورید یا اگر برایتان مقدور است ، سرتان را بین زانوهای خود قرار دهید و حرکاتی مثل نشست و برخاست را با آهستگی انجام دهید تا وضعیت شما بدتر نشود .
  •  اگر توانایی اش را دارید ، به پهلوی سمت چپ دراز بکشید که این کار باعث جریان خون مناسب در مغز و بدن شما می شود .
  •  یک میان وعده کوچک داشته باشید و یا یک آبمیوه بخورید تا سطح انرژی شما تامین شود . این کار تنها در صورتی عملی است که احساس سرگیجه تان به دلیل افت سطح قند خونتان باشد .
  •  بدن خود را هیدراته و مرطوب نگه دارید .
  •  یک دوش آب سرد بگیرید . 

چگونه از سرگیجه در دوران بارداری پیشگیری کنیم ؟ 

  •  برای مدت طولانی سر پا نایستید :یا اگر مجبور بودید، در همان حالت سر پا مقداری فعالیت آرام بدنی داشته باشید تا جریان خون شما افزایش پیدا کند .
  •  از حرکات ناگهانی مخصوصا برای نشستن یا بلند شدن اجتناب کنید .
  •  به طور منظم غذا بخورید و از فاصله انداختن بین غذاها اجتناب کنید که این کار باعث ثابت نگه داشتن سطح قند خون شما می شود .
  •  تا اواسط سه ماهه دوم ، بر روی کمر خود دراز نکشید .
  •  از دوش آب داغ استفاده نکنید .
  •  لباسهای گشاد بپوشید تا افزایش دمای بدن باعث محدود شدن جریان خون در بدنتان نشود .
  •  به اندازه کافی آب بنوشید تا از دهیدراته شدن بدن جلوگیری کنید .
  •  دمای بدن خود را با استفاده از قرار گرفتن در یک محل خنک و تازه کنترل کنید .

سرگیجه در دوران بارداری معمولا چه زمانی متوقف می شود ؟

این سرگیجه معمولا در کل دوران بارداری تا تولد نوزاد با شما همراه خواهد بود .

خطرات بارداری

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم ؟

  • اگر سرگیجه شما به دلیل ضعف غذایی ، گرما و حرکات ناگهانی بود، جای نگرانی نیست اما اگر علائم زیر را در خود مشاهده کردید ، به پزشک مراجعه کنید :
  •  تاری دید
  •  سردرد شدید
  •  تپش قلب
  •  سختی تکلم
  •  بی حسی
  •  خونریزی واژن
  •  درد قفسه سینه
  •  کوتاهی نفس
  •  دل درد

همچنین اگر سرگیجه همراه با دل درد و یا افزایش سرعت نبضتان بود ، حتما به پزشک مراجعه کنید . پزشک در این شرایط آزمایش های اضافه تر را می گیرد و احتمال بارداری خارج از رحمی را مورد بررسی قرار می دهد .

نحوه صحیح حمام کردن در بارداری چگونه است و دمای آب چقدر باید باشد؟

حمام کردن در بارداری
اگرچه حمام کردن باعث آرامش و تسکین درد ناشی از گرفتگی عضلات می‌شود، اما حمام کردن در بارداری با بایدها و نبایدهایی همراه است. مادران در این دوران باید از وان آب داغ و سرد، استفاده از جکوزی و سونا اجتناب کنند.

حمام کردن در بارداری

 

بیا نی نی | دسته مادر و کودک – دوران بارداری می‌تواند دوران بسیار شادی باشد، زیرا مادر و پدر لحظه‌ها را برای به دنیا آمدن فرزند خود می‌شمارند. از طرف دیگر این دوران برای خانم‌ها بسیار حساس است، زیرا سلامت جنین کاملا به سلامت مادر بستگی دارد. در نتیجه مادران باردار با محدودیت‌هایی مواجه هستند، یکی از این محدودیت‌ها به شیوه حمام کردن در بارداری مربوط می‌شود. در این مطلب به شیوه صحیح حمام کردن در بارداری می‌پردازیم و مضرات دوش و وان آب داغ در این دوران را شرح می‌دهیم.


در این مطلب می‌خوانید:

  • روش صحیح حمام کردن در بارداری
  • مضرات حمام آب داغ در دوران حاملگی
  • استفاده از وان آب سرد یا گرم در بارداری
  • سوالات متداول

روش صحیح حمام کردن در بارداری

حمام کردن یک راه عالی برای تسکین گرفتگی عضلات در دوران بارداری محسوب می‌شود، البته در این دوران نباید وارد وان آب گرم یا سرد شوید. آب داغ و آب سرد می‌تواند به جنین آسیب برساند. در حقیقت دمای آب نباید خیلی بیشتر یا کمتر از دمای بدن شما باشد. به علاوه هنگام ورود و خروج به وان حمام و راه رفتن در حمام باید احتیاط کنید. با رعایت این نکات می‌توانید در دوران بارداری هر روز دوش بگیرید و دردهای ناشی از کمردرد و گرفتگی عضلات را تسکین دهید.

 

مضرات حمام آب داغ در دوران حاملگی

 

مضرات حمام آب داغ در دوران حاملگی

همان‌طور که گفتیم، حمام کردن امری بسیار آرامش بخش است، اما این کار در دوران بارداری باید با رعایت نکاتی همراه باشد. در این مدت نباید دوش آب داغ بگیرید، به بیان دیگر از حمام کردن و دوش گرفتن با آبی که بسیار داغ‌تر از دمای بدن است، خودداری کنید. دمای زیاد آب می‌تواند برای شما و جنین‌تان مشکلات بسیاری را ایجاد کند، برخی از این مشکلات عبارتند از:

  • افت فشار خون
  • اختلال در اکسیژن رسانی و رساندن مواد مغذی به جنین
  • افزایش احتمال سقط جنین
  • سرگیجه
  • احساس ضعف
  • نقص عضو جنین، به خصوص در سه ماهه اول

به همین دلیل استفاده از سونا، وان‌ آب گرم، حمام بخار و جکوزی در دوران بارداری خطرناک است. از سوی دیگر برخی از مادران نگران هستند که آب حمام بتواند وارد رحم شده و به کودک در حال رشد آن‌ها آسیب برساند. خوشبختانه، کودک شما در کیسه بارداری درون مایع آمنیوتیک محافظت می‌شود، بنابراین حتی اگر آب به درون رحم نفوذ کند، جنین شما در کیسه در امان خواهد بود.

 

استفاده از وان آب سرد یا گرم در بارداری

دمای آبی که مادران باردار هنگام استحمام استفاده می‌کنند، نباید به میزان چشمگیری بیشتر از دمای بدن آن‌ها باشد. بنابراین حمام کردن با آب داغ توصیه نمی‌شود. این در حالی است که دوش گرفتن با آب ولرم نه تنها باعث تسکین درد عضلات مادر می‌شود، بلکه می‌تواند برای جنین نیز مفید باشد.

البته توجه داشته باشید که آب نباید سرد باشد، چرا که آب بسیار سرد می‌تواند سیستم دفاعی جنین را تضعیف نماید. اگر با آب بسیار سرد در دوران بارداری حمام کنید، شکم درد و حالت تهوع نیز در انتظار شما خواهد بود.

 

حمام کردن در بارداری

 

سوالات متداول در مورد حمام کردن در بارداری

۱. چرا نباید در دوران بارداری با دوش آب داغ حمام کنید؟

آب داغ باعث افزایش دمای بدن مادر خواهد شد، این موضوع جریان خون به جنین را کاهش می‌دهد و باعث ترشح هورمون استرس می‌شود. در نتیجه سلامت جنین به خصوص در سه ماهه اول بارداری به خطر می‌افتد.

 

۲. آیا زنان باردار باید زیاد حمام کنند؟

همان‌طور که گفته شد، منعی برای حمام کردن خانم‌های باردار وجود ندارد، اما باید به نکات گفته شده توجه کنید تا خطری برای جنین شما به وجود نیاید. اگر نکات گفته شده را رعایت کنید، حمام کردن برای مادران باردار بسیار مفید خواهد بود زیرا درد عضلات آن‌ها را کاهش می‌دهد.

 

۳. آیا حمام گرم می‌تواند باعث سقط جنین شود؟

پژوهشی که در سال ۲۰۰۳ میلادی انجام شد، نشان داد که حمام آب داغ می‌تواند احتمال سقط جنین را افزایش دهد. نتایج این پژوهش حاکی از آن بود که خطرات حمام کردن در دوران بارداری با آب گرم در سه ماهه اول بیش‌تر از زمان‌های دیگر است.

 

سخن پایانی

از آنجایی که دوران بارداری، دوران بسیار حساسی محسوب می‌شود، پیشنهاد می‌کنیم حتما مشورت‌های لازم را از پزشک مخصوص خود بگیرید و به تجویزهای او عمل نمایید تا بتوانید به بهترین شکل این دوران را پشت سرد بگذارید و فرزندی سالم را به دنیا آورید. یکی دیگر از نکاتی که باید در بارداری به آن توجه کنید، چگونگی خوابیدن است، از آنجا که هیچکدام از ما نمی‌توانیم از خوابیدن اجتناب کنیم، بنابراین باید شیوه صحیح آن را بیاموزید تا مشکلی برای شما و جنین به وجود نیاید. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در این مورد توصیه می‌کنیم مطلب نحوه صحیح خوابیدن در بارداری چگونه است؟ را مشاهده کنید. نظر شما در مورد حمام کردن در بارداری چیست؟ چه توصیه‌ای در این زمینه دارید؟ لطفا تجربیات و نظرات خود را با ما و سایر همراهان بیا نی نی به اشتراک بگذارید.

چرا بعد زایمان یک سینه شیر بیشتری دارد ؟

شیر بیشتر یک سینه

شیر بیشتر یک سینه

پاسخ به سوال رایج تازه مادران:دلیل تولید شیر بیشتر در یک سینه چیست؟

پزشکان توصیه می کنند که نوزادان در 6 ماه اول زندگی خود از شیر مادر تغذیه کنند با این حال شیردهی به کودک همیشه آسان به نظر نمی رسد و با عوارض خاص خود همراه است. گاهی اوقات یک سینه بیشتر از دیگری شیر تولید می کند.

بدین منظور در ادامه این بخش از بارداری و نوزاد بیا نی نی با ما همراه ما باشید تا درباره علت تفاوت در تامین شیر مادر و چگونگی افزایش میزان شیر در هر دو سینه آگاه شوید.

آیا طبیعی است یک سینه میزان شیر بیشتری را تولید کند؟

سینه ها مطابق قانون تقاضا شیر تولید می کنند. بنابراین اگر کودک سینه سمت چپ را ترجیح دهد مسلما همین سینه شیر بیشتری را تولید می کند و این امر منجر به تولید شیر کم در سینه دیگر خواهد شد که کاملا طبیعی است. هنگامی که بدن احساس کند نیاز بیشتری به تولید شیر در یک سینه وجود دارد مقدار بیشتری را تولید می کند تا میزان تقاضا را برآورده کند.

شیر بیشتر یک سینه

چه عواملی سبب تولید شیر نابرابر در سینه ها می شود؟

دلایل مختلفی برای تولید نابرابر شیر در یک سینه مادر وجود دارد. این دلایل عبارتند از:

1. نوزاد یک سینه مادر را اولویت می داند:

اگر کودک از یک سینه شیر بیشتری بخورد در آن سینه شیر بیشتر تولید خواهد شد. در مادران شیرده، شیر به طور مداوم از یک طرف مقدار بیشتری تولید می کند. دلیل این امر تولید شیر و رفلکس رها شده توسط مکیدن کودک است.

2. جراحی و صدمات:

اگر یکی از سینه های مادر تحت عمل جراحی قرار گرفته باشد ممکن است تولید شیر در سینه کاهش یابد. جراحات نیز می توانند بر تولید شیر مادر تاثیر بگذارند بدان صورت که اگر در گذشته صدمه ای به سینه وارد شده باشد ممکن است به مجاری شیر آسیب رسانده و تولید شیر را کاهش دهد.

3. تفاوت های آناتومی:

آناتومی هر دو سینه یکسان نیست، یکی از آن ها می تواند مجاری شیر بیشتری نسبت به دیگری داشته باشد. ساختار نوک سینه نیز متفاوت است. ممکن است گرفتن و مکیدن یک سینه برای نوزاد آسان تر باشد.

4. تغییرات در رفلکس رها شده:

نیرویی که شیر را رها می کند متفاوت است. اگر رفلکس رها شده در یک سینه از نیروی کمتری برخوردار باشد ممکن است کودک ترجیح دهد از سینه دیگر تغذیه کند. از طرفی اگر سرعت رها شدن شیر بیش از حد باشد کودک ممکن است در بلع سریع دچار مشکل شود.

شیر نابرابر سینه ها

چگونه می توان هر دو سینه را تحریک به تولید شیر برابر کرد؟

مواردی وجود دارد که می توان برای تحریک شیر برابر در سینه ها انجام داد، از جمله:

  1. از سینه ای که شیر کم تری تولید می کند شیردهی را آغاز کنید. هنگامی که کودک آن را بمکد باعث تحریک تولید شیر مادر خواهد شد.
  2. از شیردوش (پمپ سینه) برای پوشیدن شیر سینه کوچک تر به مدت 10 دقیقه استفاده کنید. این امر به تولید افزایش شیر در سینه ضعیف تر کمک می کند همچنین می توانید شیر دوشیده شده را ذخیره و بعداً به کودک بدهید.
  3. سینه ای که شیر کم تری تولید می کند را توسط دست به آرامی ماساژ دهید و کمپرس گرمی برروی آن قرار دهید زیرا این امور سبب تحریک تولید شیر مادر خواهد شد.
  4. پوزیشن مناسب و راحت را برای نوزاد در نظر بگیرید تا از سینه ای که شیر کمی تولید می کند تغذیه کند.
  5. هنگامی که کودک خواب آلود و یا خسته است از سینه ای که شیر کمتری دارد به او پیشنهاد دهید.
  6. برای شیردهی از سینه ای که شیر کمتری تولید می کند شروع کنید و در طول تغذیه سینه را از طرفین به آرامی فشار دهید.
  7. هر 2-3 ساعت یکبار به کودک شیر دهید. دقت کنید این زمان را به تعویق نیاندازید زیرا خالی ماندن سینه سبب تولید شیر بیشتر خواهد شد. هر دو ساعت در شب و هر سه ساعت در روز را برای شیر دهی در نظر بگیرید.
  8. اطمینان حاصل کنید که هاله سینه به درستی در دهان کودک قرار گرفته باشد. اگر کودک در گرفتن سینه مشکل دارد با یک مشاور شیردهی مشورت کنید.
  9. اگر کودک شما کم تر از 6 ماه سن دارد به طور انحصاری او را از شیر مادر تغذیه کنید. شیر خشک معده کودک را پر کرده و سبب کاهش مصرف شیر مادر خواهد شد.
  10. پستانک ها، محافظ های سینه و شیشه شیر سبب سردرگمی نوزاد با نوک سینه مادر می شود. از این جهت سعی کنید از آن ها دوری کنید.
  11. برای تولید بهینه شیر مادر مقدار زیادی آب بنوشید و خوب بخوابید. اگر احساس کردید تولید شیر کم است با پزشک در مورد استفاده داروهای شیرافزا مشورت کنید. داروهای شیرافزا راهکاری طبیعی برای افزایش تولید شیرمادر می باشند. برخی از آن ها شامل برگ و دانه شنبلیله، سیر، رازیانه، جو و یونجه است.

مشکلات شیردهی

آیا نابرابری تولید شیر مادر بر کودک اثر می گذارد؟

تا زمانی که نیاز کودک به شیر مادر وجود داشته باشد آن را برای تحقق نیازهای غذایی خود دریافت می کند. حتی اگر یک سینه، شیر کم تر و دیگری شیر بیشتری تولید کند.

همه مادران تجارب متفاوتی در شیردهی دارند. اگر یکی از سینه ها شیر کم تری تولید کند ممکن است در سینه دیگر درد مزمنی را احساس کنید.

سلامتی مادر در تولید شیر نقش مهمی ایفا می کند بنابراین استراحت کافی، خوردن غذا های مغذی و آرامش برای او الزامی است.