هر آنچه که لازم است درباره پرکاری تیروئید در بارداری بدانید!

علائم پرکاری تیروئید در بارداری
پرکاری تیروئید در بارداری یکی از اختلالاتی است که مادران باردار را درگیر می‌کند. هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید در حاملگی ممکن است تاثیر مخربی روی مادر باردار و جنین بگذارد. خوشبختانه پرکاری تیروئید در بارداری چندان شایع نیست اما اگر کنترل نشود احتمال ایجاد فشار خون بالا در خانم‌های باردار، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم را به‌دنبال دارد.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

پرکاری تیروئید در بارداری یکی از اختلالاتی است که مادران باردار را درگیر می‌کند. هرگونه اختلال در عملکرد غده تیروئید در حاملگی ممکن است تاثیر مخربی روی مادر باردار و جنین بگذارد. خوشبختانه پرکاری تیروئید در بارداری چندان شایع نیست اما اگر کنترل نشود احتمال ایجاد فشار خون بالا در خانم‌های باردار، خطر سقط جنین، زایمان زودرس و نوزاد با وزن کم را به‌دنبال دارد. مادر مبتلا به تیروئید پرکار در بارداری باید تحت نظر فوق تخصص غدد باشد. در ادامه با ما همراه باشید تا با پرکاری تیروئید در بارداری، علایم و عوارض آن بیشتر آشنا شوید.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

پرکاری تیروئید در بارداری چیست؟

پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) در بارداری حالتی است که غده تیروئید با فعالیت بیش از حد، هورمون تیروئید بیشتر از حالت نرمال تولید می‌کند. براساس آمار، از هر 500 نفر یک خانم دچار پرکاری تیروئید در بارداری می‌شود. بیماری خود ایمنی گریوز (Graves) در مادران باردار عامل ایجاد تیروئید پرکار است.

غده تیروئید در بارداری

فعالیت غده تیروئید در بارداری اهمیت زیادی دارد چرا که هورمون‌های این غده روی بیشتر عملکردهای بدن و تنظیم هورمون‌های جنسی تاثیر می‌گذارند. این احتمال وجود دارد که غده تیروئیدی که تا پیش از بارداری دقیق و درست کار می‌کرد بعد از باردار شدن و یا حتی زایمان دستخوش اختلال شود و بیماری‌هایی مثل کم‌کاری یا پرکاری تیروئید ظاهر شوند. علت این اتفاق هم تغییرات هورمونی غده تیروئید در دوره بارداری است.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

در بدن فرد مبتلا به هایپرتیروئید، شاهد ترشح بیش از حد هورمون تیروئید T3 و T4 و کاهش TSH هستیم. زمانی که فعالیت تیروئید افزایش پیدا می‌کند، متابولیسم بدن هم بیشتر شده و کل بدن تحت تاثیر قرار می‌گیرد. معمولا در سنین 20 تا 40 سالگی که سن باروری خانم‌هاست بیشتر با این تغییرات مواجه هستیم. گاهی نشانه‌های بیماری پرکاری تیروئید در بارداری شبیه علایم حاملگی هستند و باهم اشتباه گرفته می‌شوند مانند:

  • خستگی و اضطراب
  • گر گرفتگی یا احساس گرمای شدید

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

علل ابتلا به هایپرتیروئیدیسم در بارداری

بیماری گریوز، شایع‌ترین علت ابتلا به پرکاری تیروئید در بارداری است که سیستم ایمنی بدن، غده تیروئید را بیگانه درنظر می‌گیرد. درنتیجه غده تیروئید بزرگ‌تر شده و هورمون‌های تیروئیدی بیشتری تولید می‌کند. حالت تهوع و استفراغ شدید یا بارداری دوقلو با افزایش هورمون βhCG در بدن مادر، باعث هایپرتیروئیدی موقت می‌شوند. این نوع پرکاری تیروئید در بارداری نیازی به درمان ندارد و معمولا در هفته 14 تا 18 برطرف می‌شود.

وجود ندول‌ها یا گره‌های تیروئیدی هم می‌تواند از علل پرکاری تیروئید در بارداری باشد که هورمون تیروئیدی زیادی ترشح می‌کنند. گاهی هایپرتیروئید صرفا به بارداری ختم نشده و بعد از زایمان هم ممکن است شاهد بیش فعالی این غده باشیم.

آمار نشان می‌دهند که نزدیک به 70 درصد خانم‌ها بعد از زایمان دچار التهاب تیروئید (تیروئیدیت) می‌شوند که به‌شکل پرکاری تیروئید بروز می‌کند. البته این التهاب در فاصله چند هفته تا چند ماه بعد زایمان برطرف می‌شود.

علایم پرکاری تیروئید در بارداری

در صورت مشاهده نشانه‌های زیر باید به دکتر غدد مراجعه کنید:

  • خستگی
  • احساس عصبی بودن
  • گر گرفتگی
  • ضربان قلب نامنظم یا افزایش یافته
  • لرزش دست‌ها
  • کاهش وزن علیرغم تغذیه مناسب
  • حالت تهوع یا استفراغ شدید
  • اختلال در خواب
  • اضطراب و زود رنجی

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری

مهمترین نکته در تشخیص پرکاری تیروئید در بارداری، پیدا کردن علت هایپرتیروئید است چرا که درمان را راحت‌تر می‌کند. معمولا هایپرتیروئید از قبل از بارداری مشخص می‌شود. پزشک برای تشخیص پرکاری تیروئید بعد از معاینه، دستور آزمایش خون می‌دهد تا میزان هورمون‌های تیروئیدی TSH، T4 و T3 اندازه‌گیری شود.

در صورت درمان با ید رادیواکتیو هم بهتر است 6 ماه تا یک سال بعد برای بارداری اقدام شود.

اگر میزان هورمون TSH پایین و T4 که تیروکسین نام دارد بالا باشد، یعنی فرد مبتلا به پرکاری تیروئید است. آزمایش جذب ید رادیواکتیو هم برای تشخیص پرکاری تیروئید تجویز می‌شود. البته این آزمایش برای خانم‌های باردار و در حال شیردهی مجاز نیست.

عوارض پرکاری تیروئید در بارداری

عدم درمان پرکاری تیروئید در بارداری عوارض جدی برای مادر و جنین به‌دنبال دارد:

  • زایمان زودرس
  • سقط جنین
  • پره اکلامپسی
  • وزن کم نوزاد حین تولد
  • نارسایی احتقانی قلب

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

درمان پرکاری تیروئید در بارداری

پس از تشخیص هایپرتیروئید در دوران حاملگی، نوبت به درمان می‌رسد چرا که عدم درمان و کنترل این بیماری ممکن است به عوارض غیرقابل جبرانی تبدیل شود. علت ابتلا تاثیر مستقیمی در انتخاب شیوه درمان پرکاری تیروئید در بارداری دارد. پرکاری تیروئید خفیف نیازی به درمان ندارد و بعد از زایمان برطرف می‌شود.

برای درمان مادران مبتلا به بیماری گریوز باید از داروهای آنتی‌تیروئیدی مثل پروپیل‌تیوراسیل (PTU) استفاده شود که مانع از فعالیت زیاد غده تیروئید می‌شوند و باعث شده هورمون‌های تیروئیدی کمتر ترشح شوند. اگر مادر پیش از بارداری تحت درمان هایپرتیروئید باشد، باید متخصص غدد دوز داروها را بعد حاملگی دوباره تنظیم کند.

خانم‌های مبتلا به هایپرتیروئید بهتر است بارداری را تا کنترل کردن بیماری به تعویق بیندازند.

بیش فعالی تیروئیدی ناشی از گریوز با جلوتر رفتن بارداری تشدید می‌شود تا جایی که در 6 ماه اول بعد وضع حمل، شرایط بیمار بدتر می‌شود. احتمالا دوز داروها در دوره بارداری و بعد زایمان متغیر خواهد بود.

متی مازول یکی دیگر از داروهای آنتی تیروئیدی است که مصرف آن در اوایل بارداری احتمال نقص مادرزادی در جنین را به‌دنبال دارد. گاهی هم برای درمان لازم است که بخشی از تیروئید برداشته شود. بهترین زمان برای جراحی برداشتن بخشی از غده تیروئید سه‌ماهه دوم بارداری (4 تا 6 ماهگی) است.

درمان با ید رادیواکتیو برای پرکاری تیروئید در بارداری توصیه نمی‌شود چرا که داروی رادیواکتیو، باعث از بین رفتن غده تیروئید بیمار شده و احتمال آسیب دیدگی تیروئید جنین وجود دارد. این درمان برای خانم‌های شیرده هم مناسب نیست.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

رژیم غذایی مناسب برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری

برای درمان تیروئید پرکار باید غذاهای با ید کمتر یا بدون ید مصرف کنید چرا که غده تیروئید پرکار برای تولید هورمون‌های تیروئیدی به ید نیاز دارد. بنابراین، رعایت برنامه غذایی زیر به درمان پرکاری تیروئید در بارداری کمک می‌کند:

  • استفاده از نمک بدون ید
  • مصرف آجیل‌های بدون نمک
  • مصرف ویتامین و مکمل‌های بدون ید
  • کاهش مصرف سویا
  • حذف غذاهای نمک‌سود شده از رژیم غذایی
  • حذف نوشیدنی‌های کافئین‌دار
  • رژیم غذایی پرکالری
  • افزایش مصرف پروتئین نسبت به وزن بدن
  • مصرف ویتامین A و C بیشتر
  • عدم مصرف سیگار

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

سوالات متداول

آیا پرکاری تیروئید در بارداری خطرناک است؟

اگر بیش فعالی تیروئید در بارداری درمان نشود برای مادر و جنین خطرناک است و عوارض جبران ناپذیری به‌دنبال دارد.

چطور عوارض پرکاری تیروئید در جنین را کاهش دهیم؟

برای جلوگیری از عوارض پرکاری تیروئید در بارداری، مادر و جنین باید تحت نظر فوق تخصص غدد یا اندوکرینولوژیست باشند و از برنامه درمانی و دارویی مشخصی استفاده کنند. 

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

برای درمان پرکاری تیروئید در بارداری به چه دکتری مراجعه کنم؟

فوق تخصص غدد و متابولیسم یا متخصص داخلی.

کلام آخر

پرکاری تیروئید از بیماری‌های شایع در خانم‌ها است که در صورت بروز در دوره بارداری باید بیشتر به آن توجه نمود. معمولا علت بیشتر موارد ابتلا به تیروئید پرکار در بارداری، ابتلای مادر به بیماری گریوز است که نوعی بیماری خودایمنی افزایش بیش از حد هورمون‌های تیروئیدی محسوب می‌شود.

علائم پرکاری تیروئید در بارداری

هایپرتیروئید در این دوره باعث اختلال در متابولیسم بدن مادر شده و علایمی شبیه علایم معمول بارداری مثل حالت تهوع، استفراغ، گرگرفتگی و خستگی دارد. در صورت مشاهده این علایم بهتر است با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. می‌توانید از متخصص زنان و زایمان، دکتر داخلی، یا متخصص غدد کلینیک بیا نی نی هم مشورت بگیرید.

مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار
آیا سوزش ادرار پس از زایمان، طبیعی است یا باید آن را جدی گرفت؟ در این مقاله، نحوه تشخیص تفاوت و چگونگی تشخیص وجود عفونت ادراری  پس از زایمان را برایتان می‌گوییم.

مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار
 
آیا سوزش ادرار پس از زایمان، طبیعی است یا باید آن را جدی گرفت؟ در این مقاله، نحوه تشخیص تفاوت و چگونگی تشخیص وجود عفونت ادراری پس از زایمان را برایتان می‌گوییم.
ناراحتی در حین ادرار کردن می‌تواند مربوط به دوره بهبودی بدن شما پس از زایمان باشد، تفاوتی هم ندارد که زایمان واژینال داشته‌اید، یا سزارین. 
اما این نکته را مد نظر قرار بدهید که درد شدیدی که کاهش نمی‌یابد می‌تواند نشانه‌ای از عفونت دستگاه ادراری پس از زایمان (UTI) باشد.
عفونت دستگاه ادراری پس از زایمان، غیر معمول نیست، اما باید به دنبال درمان آن باشید و درمان آن معمولا آسان است.
مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

علت سوزش ادرار پس از زایمان چیست؟

زایمان به بدن شما آسیب وارد می‌کند و مثانه هم از این قاعده، مستثنی نیست.
فشار ناشی از خروج کودک ممکن است به مثانه شما آسیب برساند که منجر به فلج موقت شود. یا در صورت داشتن بیهوشی، ممکن است به ماده بیهوشی، حساسیت بدهید. تورم و درد پرینه می‌تواند یکی از اساسی‌ترین عملکردهای بدن شما را به خطر بیندازد.

اگر پارگی، یا نیاز به بخیه داشتید، احتمالا وقتی ناحیه با ادرار تماس پیدا می‌کند، احساس سوزش خواهید کرد. 

اگر کاتتر هم گذاشته باشید، طبیعی است که مقداری درد موقت را تجربه کنید. اگر پارگی، یا نیاز به بخیه داشتید، احتمالا وقتی ناحیه با ادرار تماس پیدا می‌کند، احساس سوزش خواهید کرد. 
همچنین عوامل روانی وجود دارد که می‌تواند شما را از ادرار کردن بازدارد یا ادرار کردن را به تاخیر بیندازد، مثلا این‌که هنگام ادرار کردن درد یا سوزش دارید و می‌ترسید که ادرار کنید.مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

درد طبیعی ادرار پس از زایمان چیست؟

درد کوتاه‌مدت ادرار می‌تواند هر زنی را پس از زایمان تحت تاثیر قرار دهد، اما جزئیات این ناراحتی و زمانی که احتمالا از بین خواهد رفت، ارتباط زیادی با نحوه زایمان شما دارد.

ادرار دردناک بعد از زایمان طبیعی

پس از زایمان طبیعی، مقداری درد عمومی، طبیعی است چون پرینه شما پس از فشار زایمان بهبود می‌یابد و ممکن است در هنگام ادرار کردن بیشتر متوجه آن شوید. اگر دچار پارگی یا اپیزیوتومی شده‌اید، طبیعی است که با تماس ادرار با بافت، احساس سوزش شدید داشته باشید.

بدترین ناراحتی هنگام ادرار کردن باید به تدریج ظرف چند روز از بین برود و به طور کلی ناپدید شود.

ممکن است سه تا شش هفته طول بکشد تا درد ناشی از پارگی به طور کامل کاهش یابد. اما بدترین ناراحتی هنگام ادرار کردن باید به تدریج ظرف چند روز از بین برود و به طور کلی ناپدید شود.
حتی اگر حین زایمان پارگی را تجربه نکردید، داشتن کاتتر هم می‌تواند باعث درد شما شود و ادرار کردن را برای مدتی ناخوشایند کند. اما این احساس باید احتمالا ظرف یک، یا دو روز پس از برداشتن کاتتر ناپدید شود.مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

ادرار دردناک بعد از سزارین

تحقیقات نشان می‌دهد که بر خلاف آنچه که انتظار دارید، درد ادرار پس از زایمان در مادرانی که سزارین شده‌اند در مقایسه با آن‌هایی که از طریق واژینال زایمان کرده‌اند، کمی شایع‌تر است.
شاید تعجب کنید و بپرسید چرا؟ چون سزارین تقریبا همیشه شامل قرار دادن کاتتر است که می‌تواند باعث درد و ادرار همراه با سوزش به مدت یک یا دو روز شود.مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

عفونت‌های دستگاه ادراری پس از زایمان چیست؟

عفونت‌های دستگاه ادراری، عفونت‌هایی هستند که در هر قسمت از سیستم ادراری ایجاد می‌شوند. آن‌ها معمولا در مثانه یا مجرای ادرار رخ می‌دهند، اما می‌توانند بر کلیه‌ها هم تاثیر بگذارند. 
عفونت ادراری زمانی ایجاد می‌شود که باکتری‌های مضر وارد دستگاه ادراری شوند. بیشتر عفونت‌های مجاری ادراری پس از ورود باکتری‌ها از مجرای ادرار و انتشار به سمت بالای مثانه، در دستگاه ادراری تحتانی شروع می‌شوند.
عفونت ادراری پس از زایمان در روزها یا هفته‌ها پس از زایمان اتفاق می‌افتد که اغلب به دلیل استفاده از کاتتر هستند که می‌تواند باکتری‌ها را به دستگاه ادراری وارد کند و سپس منجر به عفونت شود.
عفونت‌ها در طول دوره پس از زایمان لزوما در مقایسه با عفونت‌هایی که در هر زمان دیگری اتفاق می‌افتد مضرتر، یا ناراحت‌کننده‌تر نیستند، اما مانند تمام عفونت‌های دستگاه ادراری، نیاز به درمان سریع دارند.مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

علائم عفونت ادراری پس از زایمان چیست؟

اگر با عفونت ادراری پس از زایمان سر و کار دارید، ممکن است علائمی مانند موارد زیر را تجربه کنید:
  • درد، یا سوزش هنگام ادرار کردن
  • فشار، یا درد شدید در زیر شکم
  • احساس نیاز به دفع مکرر ادرار، حتی اگر فقط یک یا دو قطره بیرون بیاید
  • ادرار کدر، یا بدبو
  • درد ادرار که به نظر می‌رسد بعد از زایمان به جای بهتر شدن بدتر می‌شود
در صورت مشاهده هر یک از این علائم با پزشک خود تماس بگیرید. عفونت‌های ادراری معمولا باید با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان شوند و نادیده گرفتن عفونت معمولا به بدتر شدن آن منجر می‌شود.
اگر عفونت بدتر شود، ممکن است موارد زیر را هم تجربه کنید:
  • تب و لرز
  • درد در ناحیه کمر یا پهلو
  • تهوع و استفراغ
  • خون در ادرار که ممکن است قرمز، صورتی یا قهوه‌ای به نظر برسد

مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

اگر در دوران شیردهی هستید، آیا می‌توانید برای عفونت ادراری پس از زایمان آنتی‌بیوتیک مصرف کنید؟

بله. عفونت‌های ادراری معمولا با یک دوره کوتاه آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند، حتی اگر در دوران شیردهی هستید. 
مصرف بسیاری از داروها از جمله بیشتر آنتی‌بیوتیک‌ها در دوران شیردهی بی‌خطر است. پزشک به شما کمک می‌کند تا تصمیم بگیرید کدام آنتی‌بیوتیک برای شما مناسب است.

نکاتی برای پیشگیری از عفونت ادراری پس از زایمان

هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از عفونت ادراری پس از زایمان وجود ندارد، اما ادرار کردن ظرف شش تا هشت ساعت پس از زایمان و تخلیه منظم مثانه پس از آن می‌تواند موثر باشد.

ادرار کردن ظرف شش تا هشت ساعت پس از زایمان و تخلیه منظم مثانه پس از آن می‌تواند موثر باشد.

این کارها را انجام بدهید:

به مقدار زیاد مایعات بنوشید

آنچه وارد بدن می‌شود باید بیرون بیاید! به علاوه، مایعات به دفع باکتری‌ها از دستگاه ادراری کمک می‌کنند.
مادر پس از زایمان، راه رهایی از سوزش ادرار

به محض این‌که توانستید راه بروید

به محض این‌که بعد از زایمان توانستید، بلند شوید و راه بروید. حرکت دادن بدن، مثانه و روده‌های شما را تشویق می‌کند که فعال باشند.

درخواست حریم خصوصی داشته باشید

اگر به آن نیاز دارید، خواستار حریم خصوصی شوید.شیر آب را باز کنید
شاید عجیب به نظر برسد، اما گاهی اوقات صدای آب می‌تواند در این‌که بتوانید ادرار کنید، موثر باشد. 
حتی زمانی که به‌طور منظم ادرار می‌کنید، به علائم غیر معمول یا بدتر شدن سوزش ادرار یا درد توجه کنید. 
ناراحتی پس از زایمان معمولا با گذشت زمان بهتر می‌شود. اگر ادرار کردن برایتان دردناک‌تر یا سخت‌تر شد، این نشانه‌ای است که باید با پزشک خود تماس بگیرید.

اگر سئوال بیشتری دارید، آن را با پزشکان متخصص زنان و زایمان در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.