برچسب: کودک

بهترین شیوه تربیت فرزند بدون داد و فریاد زدن

فریاد زدن تأثیرات منفی بر رشد فرزندان ما دارد، اما آن ها گاهی اوقات لجبازی کرده و به حرفمان گوش نمی کنند. در چنین شرایطی هیچ تضمینی وجود ندارد که عصبانی نشویم و ناخواسته سر فرزندمان داد نزنیم. ما در اینجا با شماییم تا جایگزین های بهتری را برای داد زدن معرفی کنیم، پس تا پایان این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی با ما همراه باشید.

روش صحبت کردن تان را عوض کنید

یک حرف را چند بار به روش های مختلف تکرار کنید. جمله بندی، لحن صدا، زبان بدن و سرعت صحبت کردن تان را تغییر دهید؛ یعنی اگر به حرف های شما گوش نمی‌ دهند؛ می ‌توانید با صحبت کردن آرام‌ تر از حد معمول، آن ها را فریب دهید تا توجه شان بیشتر جلب شود؛ حتی می توانید صدای تان را تغییر بدهید. حرف زدن با لحن متفاوت و گاهی شوخ طبعانه هم ممکن است جواب بدهد.

حرف تان را پیچیده نکنید

هر بار؛ چندین درخواست از آن ها نداشته باشید. در صورت امکان، هر بار فقط 1 تا 2 چیز بخواهید.

باید با بچه ها کوتاه و واضح صحبت کرد. اگر هر بار یک چیز از آن ها خواسته شود، به احتمال زیاد گوش می ‌دهند. وقتی برای شان زمان تعیین می کنید، این کار آماده شان می‌ کند و باعث می ‌شود وقتی زمان انجام آن کار می ‌رسد، بیشتر گوش کنند.

امر و نهی نکنید

به جای گفتن “شما باید اسباب‌بازی‌های تان را جمع کنید”، می ‌توانید بگویید “بیا اسباب ‌بازی‌های مان را جمع کنیم”.

دفعه بعد که از فرزندان تان می خواهید کاری انجام دهند، سعی کنید ضمایری مثل “تو” و “مال تو”را با ضمایری مثل “ما” و “مال ما” جایگزین کنید. حتی می ‌توانید با تبدیل دستور‌ به سؤال، آن ها را به انجام کار ها دعوت کنید.

تهدید نکنید

گاهی پیش می‌ آید که وقتی عصبانی هستیم، فرزندمان را تهدید می کنیم؛ بنابراین به جای این که با عبارت “اگر این کار را بکنی، من فلان کار را خواهم کرد” راه حل های دیگر این مقاله را امتحان کنید.

مثلا به‌ جای تهدید با لحنی خنثی بگویید “متأسفم که نخواستی این کار را بکنی” و بعدش عاقبت این گوش ندادن را به او گوشزد کنید.

مبهم صحبت نکنید

گاهی اوقات، یک جمله را بار ها و بار ها تکرار می کنید اما کسی گوش نمی دهد. علت هم این است که دقیقا منظورتان را بیان نمی کنید. مثلا اگر می گویید “وقت شام است” باید مشخص باشد که فرزندتان همین الان باید سر میز حاضر شود یا مثلا 5 دقیقه دیگر. پس برای هر چیزی باید واضح منظورمان را برسانیم.

تسلیم نشوید

اگر چندین بار از فرزندتان کاری را خواسته ‌اید اما انجام نداده، تسلیم نشوید. اگر بخواهیم بچه هایمان گوش دادن را یاد بگیرند، باید ثابت قدم باشیم.

بچه های ما باید یاد بگیرند که حتما نباید داد بزنیم تا ما را جدی بگیرند. پس تا زمانی که به حرف تان گوش نداده اند، روش گفتن تان را عوض کرده و دوباره حرف تان را تکرار کنید.

غیر منطقی نباشید

گاهی اوقات لازم است که افسار را کمی شل کنیم. ما باید به عقب برگردیم و از خودمان بپرسیم که آیا این کاری که از کودک می خواهیم که انجام بدهد؛ واقعا ارزشش را دارد که آنقدر او را تحت فشار قرار بدهیم یا فقط می خواهیم حرفمان را به کرسی بنشانیم. ما باید به فرزندانمان آموزش بدهیم و نظم را برقرار کنیم؛ اما باید این را هم یادمان باشد که فرزندمان چه قدر ظرفیت دارد.

مثل آدم بزرگ ها رفتار کنید

گاهی اوقات ما خودمان را هم سطح فرزندمان می کنیم که در این صورت کنترل اوضاع را به بچه هایمان می دهیم. آن ها دائما در حال آزمایش هستند تا ببینند تا کجا می توانند قلمروی شان را گسترش بدهند و این وظیفه ماست که برایشان مشخص کنیم حدشان تا کجاست؛ بنابراین وقتی احساس کردید که دارید از حد و حدود یک انسان بالغ خارج می شوید، خودتان را کنترل کرده و راه دیگری پیدا کنید.

کمی استراحت کنید

اگر کنترل اوضاع از دست تان در رفت، موقعیت را ترک کنید. این کار نه تنها کمک تان می کند تا بر احساساتِ خود مسلط شوید، بلکه باعث می شود تا فرزندتان هم کنترل خشم را یاد بگیرد. مثلا جمله ای شبیه این بگویید:”مامان فعلا عصبانی است و می خواهد استراحت کند”. این طور بچه هم می فهمد که شما واقعا خسته شده اید و مراعات حال تان را خواهد کرد.

اگر هیچ روشی جواب نداد، باز هم تلاش کنید

همه ما انسان هستیم و عصبانی می شویم. اگر تمام روش ها را امتحان کردید و جواب نداد دوباره تلاش کنید. مطمئنا شما پدر و مادر بدی نیستید و فرزندانتان را دوست دارید وگرنه به دنبال پیدا کردن راه حل به جای فریاد زدن نبودید. شما کودک تان را بهتر می شناسید و قلقش را بهتر می دانید، پس مطمئن باشید حتما یک راهی هست که او به حرف تان گوش کند.

چند توصیه برای آنکه پدر بهتری باشید

گاهی اوقات ما به عنوان یک پدر رفتارهایی از خودمان نشان می دهیم که باعث خجالت و شرمندگی فرزندمان می شود. شاید خودمان به این مسئله پی نبرده باشیم؛ اما بهتر است که حواسمان را جمع کنیم و ببینیم که دقیقاً چه رفتار هایی داریم تا به فرزندمان آسیب وارد نشود. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی قصد داریم رفتار های پدرانه ای را به شما بگوییم که فرزندتان را آزار می دهد.

کوچک شمردن درد و رنج

هر چیزی که در زندگی اتفاق می افتد، برای خودِ فرد بسیار واقعی است. مطمئناً اگر بخواهید بیش از حد دراماتیک رفتار کنید یا بیش از حد آن چیز را کوچک بشمارید، به او سخت می گذرد. پس سعی کنید که مخصوصاً مورد دوم را انجام ندهید، به او گوش دهید، هم دردی کنید، صبور باشید و به آسیبی که دیده، ارزش و احترام بگذارید.

مقایسه کردن کودک با خود

گاهی اوقات فکر می‌ کنید که کودک تان متوجه مسئله ای نمی‌ شود، چرا که وقتی خودتان هم سن او بودید، متوجه نمی شدید؛ اما بسیار مهم است به یاد داشته باشید که کودک امروز کاملا متفاوت با کودک زمان شماست. پس فکر نکنید که فرزندتان جهان اطرافش را نمی فهمد، بلکه همه چیز در او درونی است و خیلی خوب شرایط را درک می کند.

سخنرانی طولانی و انتقاد

گاهی اوقات بدون این که بخواهید نصیحت کرده یا از فرزندتان انتقاد کنید، با او پیاده‌روی کنید و هیچ صحبتی نداشته باشید. به او نشان دهید که فقط می خواهید در کنارش باشید. او با این کارتان حس خوب پیدا می کند؛ اما اگر بخواهید مدام برایش سخنرانی های طولانی داشته باشید، اشتباهاتش را بگویید یا از او انتقاد کرده و نصیحتش کنید، قطعاً آزرده خواهد شد.

تلاش برای کنترل

ما می توانیم به عنوان والدین کودکمان را راهنمایی کنیم؛ اما هرگز نمی توانیم کسی را کنترل کنیم.‌ فرزندان ما افکار، احساسات، تمایلات و رویا های مستقل دارند. هر چقدر که بیشتر تلاش کنیم، آن ها را تحت کنترل بگیریم، بیشتر مقاومت می‌ کنند و می‌ خواهند به آزادی خودشان برسند. پس بهتر است که رابطه خود و فرزندتان را بر پایه کنترل کردنش قرار ندهید.

دو رویی

یکی دیگر از چیز هایی که فرزندان را آزرد خاطر می کند، این است که آن ها باید زمانی که با شما صحبت می کنند، صدای شان را پایین بیاورند؛ اما شما حق دارید هر چه قدر دل تان می خواهد سرشان فریاد بزنید. این دقیقاً دو رویی را نشان می‌ دهد که از او درخواستی دارید اما خودتان به آن عمل نمی کنید که باعث آزار فرزندتان خواهد شد.

پیشنهاد روانشناسان برای تریبت نوجوان مستقل و خودساخته

دوران نوجوانی از مراحل بسیار مهم تحوّل شخصیت به شمار می رود و با تغییرات جسمانی و روانی مختلفی همراه است. نوجوان در این دوران رفتارهای متفاوتی را انجام می دهند که برخی از این رفتارها خوشایند والدین نیست و پذیرش آن برای والدین دشوار است. این رفتارها ممکن است در والدین باعث ایجاد نوعی مقاومت شود و به همین دلیل والدین اشتباهاتی را در رفتار خود با نوجوان مرتکب شوند.

اگر می خواهید ارتباط بهتری با فرزند نوجوان خود داشته باشید و نوجوانی مستقل را تربیت کنید، ما در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی نکاتی را برای رسیدن به این امرجمع آوری کرده ایم که با شما کاربران گرامی به اشتراک می گذاریم.

به نوجوان خود مسئولیت بدهید

به فرزندتان درخانه مسئولیت هایی بدهید تا مسئولیت پذیری را یاد بگیرد.

کارهایی مثل:بردن زباله ها به بیرون از خانه، خرید نان ومواد غذایی و یا حتی شستن ظروف. هنگامی که وظایف خود را با موفقیت انجام می دهد، او را تحسین کنید. اگرفرزندتان اشتباهی مثل انجام ندادن تکالیف مدرسه را مرتکب شد، امتیازاتش را از او نگیرید، در عوض، اورا تشویق کنید تا تکالیف خود را انجام دهد واشتباهش را جبران کند.

به نوجوان خود اجازه تصمیم گیری دهید

به نوجوان خود اجازه دهید تا در امورشخصیش، خود تصمیم گیری کند وهرازگاهی اشتباه کند، بدون اینکه در تصمیم گیری اودخالت کنید. این امربه اومی آموزد که چگونه از تجربیات خود درس بگیرد، اشتباهات و نقایص خود را برطرف کند، در مورد کارهایی که انجام داده است فکر کند و در نهایت، اینکه بداند چه زمانی باید درخواست کمک کند.

تنها زیبایی ظاهری نوجوانتان را تحسین نکنید

نوجوان خود را برای داشتن صفات درونی و اخلاقی مثل هوش،خلاقیت و مهربانی او تحسین و تشویق کنید. برای تشویق او فقط به ویژگی های ظاهری او مثل قد، زیبایی چهره ویا رنگ چشم هایش بسنده نکنید.

به علایق فرزندتان اشتیاق نشان دهید

از اعمال محدودیت های زیاد در مورد استفاده از رسانه های اجتماعی در فضای مجازی خودداری کنید. دراین زمینه می توانید هوشمندانه عمل کنید؛ به عنوان مثال می توانید با او در یک بازی یا برنامه همراه شوید و به علایق فرزندتان اشتیاق نشان دهید. با این کار ساده و کوچک به چند مهم دست می یابید:درعین حال که نوجوان خود را دراین موارد کنترل می کنید، او را همراهی نیزمی کنید.

از طرفی هم برای او وقت گذاشته اید وازهمه مهم ترازایمنی اواطمینان حاصل می کنید. اگرمی خواهید قوانینی در مورد چت کردن و یا ارسال پیامک وضع کنید ویا حد ومرزهایی را در مورد نحوه استفاده از فضای مجازی برای فرزند خود تعیین کنید، حتماً به طور شفاف آن ها را بیان کنید.

در صورت تمایل به او مشاوره دهید

گاهی در مورد انتخاب هایی که نوجوانتان انجام می دهد سوالاتی بپرسید و در صورت تمایل و نیازش او را راهنمایی کنید. سعی کنید همیشه درابتدای امرشنونده خوبی باشید و سپس به او مشاوره بدهید.

مدیریت زمان را آموزش دهید

به نوجوان خود مدیریت زمان را آموزش دهید. به عنوان مثال از او بخواهید برای بیدار شدن و یا رفتن به مدرسه خودش ساعت کوک کند. به این ترتیب، او برای وقت و زندگی خود ارزش قائل می شود.

استفاده صحیح از فناوری را آموزش دهید

با محدود کردن زمان استفاده ازتلفن همراه، تبلت و دیگروسایل تکنولوژی، کنترل وتنظیم زمان در استفاده از این وسایل را به فرزند خود آموزش دهید. نوجوان شما باید به این درک برسد که از فضای مجازی کنترل شده استفاده کند. در واقع شما با تشویق نوجوان خود، به او کمک می کنید که از فناوری به طور قانونمند و مسئولانه استفاده کند.

آموزش مهارت های اجتماعی از طریق بازی های فیزیکی و گروهی وورزش های رزمی امکان پذیر است. این فعالیت ها به فرزند شما نظم و انضباط وهمچنین مهارت های ارزشمندی مانند تمرکز، دقت واستقلال را آموزش می دهند. والدین معمولاً ازاینکه نوجوان آن ها دراین فعالیت ها شرکت کند احساس رضایت وخرسندی می کنند؛ ازیک جهت فرزندشان در تعاملات گروهی با دیگر نوجوانان قرارمی گیرد، ازجهتی به تناسب اندام دست می یابد.

کنترل زندگی اورا دردست نگیرید

به فرزند خود کمک کنید تا بفهمد برای استقلال خود به چه چیزهایی نیاز دارد؛ مثلاً اگرقرارباشد برای گردش به بیرون برود به چیزهایی نیازدارد؛ شما والدین می توانید او را راهنمایی کنید و تصمیم گیری نهایی را به خودش واگذار کنید. بنابراین کنترل زندگی اورا دردست نگیرید و به جای او تصمیم نگیرید.

نسبت به وضعیت تحصیلی فرزندتان بی اهمیت نباشید

پیشرفت تحصیلی نوجوان خود را از طریق گفتگو در مورد اهداف آموزشی اومورد تشویق قراردهید. بپرسید مدرسه چگونه پیش می رود، در صورت نیاز با معلمان جلساتی ترتیب دهید، خواندن کتاب ها و مقالات مهم برای آینده شغلیش را پیشنهاد دهید واو را به مطالعه تشویق کنید. حتی اگرفرزندتان کتاب های دیگرراهم مطالعه می کند، حتماً او را تشویق کنید.

مدیریت مالی را به فرزندتان بیاموزید

درمورد بودجه خانواده با نوجوان خود گفتکوکنید. همچنین درباره مدیریت هزینه های شخصیش، او را راهنمایی کنید. خیلی ضروری است مطمئن شوید که نوجوان می داند هزینه ها و بودجه از کجا می آید تا بتواند بهتر مدیریت مالی داشته باشد. به نوجوان در یادگیری اصول اولیه حساب بانکی، از جمله ایجاد حساب و برداشت پول اموزش های لازم را بدهید. حتماً برای هزینه های شخصی او به صورت ماهانه یا هفتگی مبلغی را اختصاص دهید.

برای او فرصت مستقل شدن را فراهم کنید

فرصت هایی را برای نوجوان خود فراهم کنید. نوجوان باید فضا وامورخاص خود را داشته باشد تا بتواند مسئولیت های زندگی را به تنهایی به عهده بگیرد. شاید این موضوع برای والدین سخت باشد که اجازه بدهند تا فرزندشان درامور مربوط به خود تصمیم گیری کند و چه بسا دچار اشتباه هم شود، اما اگر اجازه چنین تجربیاتی را به فرزندشان ندهند این نوجوان هیچ گاه در بزرگسالی، انسانی شاد و مسئولیت پذیر نخواهد شد.

بجای دستور راهنمایی اش کنید

به جای اینکه همیشه به نوجوان خود بگویید که دقیقاٌ چه کاری باید انجام دهد، فقط کافی است که راهنمایی های لازم را درموقع خودش برای او داشته باشید. خلاقانه فکر کردن را در آموزش های خود به اومدنظرداشته باشید. حال اگرازاوخواسته شود که دررابطه با موضوعی راه حلی ارائه دهد، مطمئن باشید بهترین راه حل را به صورت کاملاً مستقل ارائه خواهد داد.

پیشنهاد روانشناسان برای تریبت نوجوان مستقل و خودساخته

دوران نوجوانی از مراحل بسیار مهم تحوّل شخصیت به شمار می رود و با تغییرات جسمانی و روانی مختلفی همراه است. نوجوان در این دوران رفتارهای متفاوتی را انجام می دهند که برخی از این رفتارها خوشایند والدین نیست و پذیرش آن برای والدین دشوار است. این رفتارها ممکن است در والدین باعث ایجاد نوعی مقاومت شود و به همین دلیل والدین اشتباهاتی را در رفتار خود با نوجوان مرتکب شوند.

اگر می خواهید ارتباط بهتری با فرزند نوجوان خود داشته باشید و نوجوانی مستقل را تربیت کنید، ما در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی نکاتی را برای رسیدن به این امرجمع آوری کرده ایم که با شما کاربران گرامی به اشتراک می گذاریم.

به نوجوان خود مسئولیت بدهید

به فرزندتان درخانه مسئولیت هایی بدهید تا مسئولیت پذیری را یاد بگیرد.

کارهایی مثل:بردن زباله ها به بیرون از خانه، خرید نان ومواد غذایی و یا حتی شستن ظروف. هنگامی که وظایف خود را با موفقیت انجام می دهد، او را تحسین کنید. اگرفرزندتان اشتباهی مثل انجام ندادن تکالیف مدرسه را مرتکب شد، امتیازاتش را از او نگیرید، در عوض، اورا تشویق کنید تا تکالیف خود را انجام دهد واشتباهش را جبران کند.

به نوجوان خود اجازه تصمیم گیری دهید

به نوجوان خود اجازه دهید تا در امورشخصیش، خود تصمیم گیری کند وهرازگاهی اشتباه کند، بدون اینکه در تصمیم گیری اودخالت کنید. این امربه اومی آموزد که چگونه از تجربیات خود درس بگیرد، اشتباهات و نقایص خود را برطرف کند، در مورد کارهایی که انجام داده است فکر کند و در نهایت، اینکه بداند چه زمانی باید درخواست کمک کند.

تنها زیبایی ظاهری نوجوانتان را تحسین نکنید

نوجوان خود را برای داشتن صفات درونی و اخلاقی مثل هوش،خلاقیت و مهربانی او تحسین و تشویق کنید. برای تشویق او فقط به ویژگی های ظاهری او مثل قد، زیبایی چهره ویا رنگ چشم هایش بسنده نکنید.

به علایق فرزندتان اشتیاق نشان دهید

از اعمال محدودیت های زیاد در مورد استفاده از رسانه های اجتماعی در فضای مجازی خودداری کنید. دراین زمینه می توانید هوشمندانه عمل کنید؛ به عنوان مثال می توانید با او در یک بازی یا برنامه همراه شوید و به علایق فرزندتان اشتیاق نشان دهید. با این کار ساده و کوچک به چند مهم دست می یابید:درعین حال که نوجوان خود را دراین موارد کنترل می کنید، او را همراهی نیزمی کنید.

از طرفی هم برای او وقت گذاشته اید وازهمه مهم ترازایمنی اواطمینان حاصل می کنید. اگرمی خواهید قوانینی در مورد چت کردن و یا ارسال پیامک وضع کنید ویا حد ومرزهایی را در مورد نحوه استفاده از فضای مجازی برای فرزند خود تعیین کنید، حتماً به طور شفاف آن ها را بیان کنید.

در صورت تمایل به او مشاوره دهید

گاهی در مورد انتخاب هایی که نوجوانتان انجام می دهد سوالاتی بپرسید و در صورت تمایل و نیازش او را راهنمایی کنید. سعی کنید همیشه درابتدای امرشنونده خوبی باشید و سپس به او مشاوره بدهید.

مدیریت زمان را آموزش دهید

به نوجوان خود مدیریت زمان را آموزش دهید. به عنوان مثال از او بخواهید برای بیدار شدن و یا رفتن به مدرسه خودش ساعت کوک کند. به این ترتیب، او برای وقت و زندگی خود ارزش قائل می شود.

استفاده صحیح از فناوری را آموزش دهید

با محدود کردن زمان استفاده ازتلفن همراه، تبلت و دیگروسایل تکنولوژی، کنترل وتنظیم زمان در استفاده از این وسایل را به فرزند خود آموزش دهید. نوجوان شما باید به این درک برسد که از فضای مجازی کنترل شده استفاده کند. در واقع شما با تشویق نوجوان خود، به او کمک می کنید که از فناوری به طور قانونمند و مسئولانه استفاده کند.

آموزش مهارت های اجتماعی از طریق بازی های فیزیکی و گروهی وورزش های رزمی امکان پذیر است. این فعالیت ها به فرزند شما نظم و انضباط وهمچنین مهارت های ارزشمندی مانند تمرکز، دقت واستقلال را آموزش می دهند. والدین معمولاً ازاینکه نوجوان آن ها دراین فعالیت ها شرکت کند احساس رضایت وخرسندی می کنند؛ ازیک جهت فرزندشان در تعاملات گروهی با دیگر نوجوانان قرارمی گیرد، ازجهتی به تناسب اندام دست می یابد.

کنترل زندگی اورا دردست نگیرید

به فرزند خود کمک کنید تا بفهمد برای استقلال خود به چه چیزهایی نیاز دارد؛ مثلاً اگرقرارباشد برای گردش به بیرون برود به چیزهایی نیازدارد؛ شما والدین می توانید او را راهنمایی کنید و تصمیم گیری نهایی را به خودش واگذار کنید. بنابراین کنترل زندگی اورا دردست نگیرید و به جای او تصمیم نگیرید.

نسبت به وضعیت تحصیلی فرزندتان بی اهمیت نباشید

پیشرفت تحصیلی نوجوان خود را از طریق گفتگو در مورد اهداف آموزشی اومورد تشویق قراردهید. بپرسید مدرسه چگونه پیش می رود، در صورت نیاز با معلمان جلساتی ترتیب دهید، خواندن کتاب ها و مقالات مهم برای آینده شغلیش را پیشنهاد دهید واو را به مطالعه تشویق کنید. حتی اگرفرزندتان کتاب های دیگرراهم مطالعه می کند، حتماً او را تشویق کنید.

مدیریت مالی را به فرزندتان بیاموزید

درمورد بودجه خانواده با نوجوان خود گفتکوکنید. همچنین درباره مدیریت هزینه های شخصیش، او را راهنمایی کنید. خیلی ضروری است مطمئن شوید که نوجوان می داند هزینه ها و بودجه از کجا می آید تا بتواند بهتر مدیریت مالی داشته باشد. به نوجوان در یادگیری اصول اولیه حساب بانکی، از جمله ایجاد حساب و برداشت پول اموزش های لازم را بدهید. حتماً برای هزینه های شخصی او به صورت ماهانه یا هفتگی مبلغی را اختصاص دهید.

برای او فرصت مستقل شدن را فراهم کنید

فرصت هایی را برای نوجوان خود فراهم کنید. نوجوان باید فضا وامورخاص خود را داشته باشد تا بتواند مسئولیت های زندگی را به تنهایی به عهده بگیرد. شاید این موضوع برای والدین سخت باشد که اجازه بدهند تا فرزندشان درامور مربوط به خود تصمیم گیری کند و چه بسا دچار اشتباه هم شود، اما اگر اجازه چنین تجربیاتی را به فرزندشان ندهند این نوجوان هیچ گاه در بزرگسالی، انسانی شاد و مسئولیت پذیر نخواهد شد.

بجای دستور راهنمایی اش کنید

به جای اینکه همیشه به نوجوان خود بگویید که دقیقاٌ چه کاری باید انجام دهد، فقط کافی است که راهنمایی های لازم را درموقع خودش برای او داشته باشید. خلاقانه فکر کردن را در آموزش های خود به اومدنظرداشته باشید. حال اگرازاوخواسته شود که دررابطه با موضوعی راه حلی ارائه دهد، مطمئن باشید بهترین راه حل را به صورت کاملاً مستقل ارائه خواهد داد.

چگونه حس ارزشمندی و اعتماد به نفس را در کودکمان پرورش دهیم؟

هیچ راه واحد و مستقیمی وجود ندارد که باعث شود کودک شما به سادگی صاحب اعتماد بنفس و حس ارزشمندی شود. اگر با کودک با احترام رفتار شود و شما به عنوان یک بزرگسال علاقه واقعی به افکار، احساسات و تجربیات او را نشان دهید، راهی برای رسیدن به این احساس ارزشمندی در او ایجاد کرده اید پس نقش شما اهمیت والایی دارد که نمیتوان آن را نادیده گرفت.

ایجاد مرزهای سالم و سازگاری با کودکان از طرقی که در این بخش از بیا نی نی خواهید خواند، باعث تقویت حس ارزشمندی آنها می شود پس با ما همراه شوید تا در این مسیر بهتر عمل کنید.

با کودک خود وقت بگذرانید

با هم وقت بگذرانید و به بودن کنار او اهمیت قائل شوید، این مرحله اساسی یک سنگ بنای مهم برای آموزش به کودک است تا احساس کند شما به عنوان یک فرد برای او ارزش قائل هستید. راههایی را برای گذراندن اوقات ویژه در تنهایی با فرزند خود بیابید. این امر باعث احترام و نزدیکی می شود و به شما امکان می دهد از خواسته ها و نیازهای فرزند خود بیشتر مطلع شوید.

زمان گذراندن با هم می تواند با ایده های ساده ای همچون پیاده روی، صرف میان وعده پیک نیک یا رفتن با هم به مکان مورد علاقه باشد. اگر کودک شما در این مواقع با شما احساس نزدیکی کند قطعا راحت تر با شما صحبت خواهد کرد.

به او بگویید که چقدر دوستش دارید

کودکان باید مطمئن شوند که در زندگی بزرگسالان جایی داشته و آنها دوستشان دارند و این عشق نباید بر اساس شرط و شروط خاصی باشد. به یاد داشته باشید که عشق بدون قضاوت و بدون قید و شرط است که برای فرزندتان ارزش واقعی دارد.

در حالی که ممکن است به دستاوردهای فرزند خود افتخار کنید، مطمئن شوید که کودک می داند که او را دوست دارید بدون توجه به اینکه او یک کارنامه کامل به خانه بیاورد یا خیر.

با هم صحبت کنید

با فرزندتان مکالمات منظم داشته باشید، صحبت با کودک در مورد فعالیت های روزانه به او این امکان را می دهد که بداند شما به زندگی او اهمیت می دهید. گفتگو با یک بزرگسال نیز ممکن است به کودک حس بلوغ مثبت بدهد.

سوالات مختلفی را برای کمک به مکالمه خود در نظر بگیرید و از طرح سوالاتی که ممکن است فرزند شما از تفسیر آنها آگاه نباشد خودداری کنید در عوض، تا آنجا که ممکن است از سوالات ساده و شفاف استفاده کنید که به کودک اجازه می دهد بفهمد که شما علاقه مند به صحبت های او هستید.

سوالات واضح و به اصطلاح باز معمولاً با چه کسی، چه، کجا، چه وقت، چرا یا چگونه شروع می شود.

دعوت از فرزند خود برای ادامه به اشتراک گذاشتن تجربیات خود به او این امکان را می دهد که بداند شما برای دیدگاه فردی او ارزش قائل هستید. اینگونه مکالمات همچنین روش هایی را برای او ارائه می دهد که در آن قادر باشد تا توانایی خود را برای بیان تجربه خود افزایش دهد.

احساساتش را تأیید کنید

احساسات آنها را مهم تلقی کنید، حتی اگر منظورشان را کامل متوجه نمی شوید یا موافق نیستید. این به کودک می گوید که شما فکر می کنید دیدگاه او مهم است و نظراتش ارزش گوش دادن دارد. به وضوح بیان کنید که مشکلی نیست که آنها همانطور که احساس می کنند احساس کنند.

شما می توانید احساسات آنها را تأیید کنید در حالی که آنچه را که می خواهند انجام نمی دهند. به عنوان مثال، “من می دانم که شما نمی خواهید حمام کنید. بازی با عروسک ها بسیار سرگرم کننده است، و این امر سرگرم کننده ای نیست که به شما بگویند این کار را انجام دهید.

شما به حمام نیاز دارید زیرا تمیز ماندن مهم است. شما می توانید انتخاب کنید اسباب بازی های حمام، و در صورت تمایل می توانیم حباب های زیادی بسازیم. “

به کودک احترام بگذارید

وقتی به حرف های فرزند خود گوش می دهید درحالیک هاو که داستان اتفاقات روز خود را با شما به اشتراک می گذارد یا زمان خاصی را با هم اختصاص می دهید، به فرزند خود نشان می دهید که به او احترام می گذارید.

دقت داشته باشید که در پاسخ دادن به او عجله نکنید، یا طوری رفتار نکنید که احساس کند که حواستان جای دیگری مشغول است. برای اینکه به فرزند خود بیاموزید که ارزشش را دارد، به او اجازه دهید احساس کند که شما زمان گذراندن با او را در اولویت قرار می دهید.

به توانایی های کودک احترام بگذارید

گاهی اقدام شما برای انجام کارهایی که کودک می تواند خودش انجام دهد به این معنی است که به توانایی های او شک دارید، انجام دادن کارهایی برای فرزندتان در طول زمان احساس درماندگی را در تصور کودک از خود تقویت می کند پس کمی صبور باشید و اجازه دهید او خود وظایفش را انجام داده تا شما با تایید کارهایش به توانایی های او احترام گذاشته باشید.

به کودک اجازه دهید از اشتباهات خود درس بگیرد

آموزش استقلال به این معنی است که امکان اشتباه در هر شرایطی وجود دارد و این یک نتیجه طبیعی از یادگیری یک مهارت جدید است. از آنجا که کودکان خردسال متفکران عینی هستند، یادگیری پیامدهای طبیعی ناشی از یک عمل، بخش مهمی از توسعه یادگیری آنها است.

نشان دادن این که به فرزند خود اعتماد دارید تا انتخاب های خودش را انجام دهد و از اشتباهاتش درس بگیرد، تأکید می کند که برای استقلال او ارزش قائل هستید. اطمینان حاصل کنید که پیامدهای یادگیری آنها بر سلامت جسمی یا عاطفی آنها تأثیرات مضر زیادی نخواهد گذاشت.

به فرزندان خود حق انتخاب دهید

اجازه دادن به فرزند شما برای داشتن انتخاب های واقعی، بخش مهمی از آگاهی دادن به او برای ارزش گذاری ترجیحات او است. انتخابهایی که ارائه می دهید باید همگی به یک اندازه معتبر باشند یعنی با ایجاد محدودیت، موقعیت انتخابهایی را ارائه نکنید که مطمئن هستید کودک آنها را انتخاب نخواهد کرد در عوض، در صورت امکان طیف وسیعی از گزینه ها را ارائه دهید.

شما نمی خواهید فرزند خود را با انتخاب ها غرق کنید. انتخاب بین 2-3 گزینه به طور کلی کافی است. به عنوان مثال، “آیا ذرت می خواهید یا سیب زمینی با اسنک؟” فراموش نکنید که ارائه انتخاب هایی که شما خودتان را در انتخاب آنها دخیل نمی کنید، استقلال را در فرزندتان تشویق می کند.

به ویژگی ها و خصوصیات آنها احترام بگذارید

فرزند شما یک صفحه خالی نیست بلکه یک فرد منحصر به فرد با ویژگی های خاص است. شما در همه حال می توانید به فرزند خود آموزش دهید، اما سعی نکنید او را تغییر دهید. در عوض، بگذارید او همانی باشد که هست.

به عنوان مثال، اگر پسرتان از ورزش خاصی بدش می آید، او را مجبور به انجام آن ورزش نکنید و در عوض، اجازه دهید راهی را برای ورزش انتخاب کند که از آن لذت می برد. یا اگر دختر کوچک شما مبتلا به اوتیسم است، به او نگویید که معلولیت خود را در جمع پنهان کند و اجازه دهید خودش باشد.

نشان دهید که برای رفاه خود ارزش قائلید

الگوسازی مراقبت از خود برای کودک جنبه مهمی از آموزش ارزش به کودک است. مراقبت از سلامتی، بهداشت، نیازهای روانی و احساسی همه بخشی از معنای مراقبت از رفاه خود است که اگر شما در جایگاه والدین به آنها توجه نکنید، فرزندات اهمیت آن ها را درک نخواهد کرد.

قوانین و حدود مناسب را تعیین کنید

برای اینکه کودک احساس ارزش کند، باید احساس امنیت کند. ایجاد این احساس امنیت و ایمنی با وجود بزرگسالانی فراهم است که دارای مرزهای خوب و سالم رفتاری هستند.

وقتی مشکل دارند، در کنار آنها باشید

اگر فرزند شما ناراحت است، با همدلی و صبر پاسخ دهید نه قضاوت. بپرسید چه اشکالی دارد و با هم روی طوفان فکری او برای بهبود اوضاع کار کنید. به فرزند خود نشان دهید که حتی اگر رفتار او در شرایط خاص غیرقابل قبول باشد، شما همچنان به او اهمیت می دهید و دوستش دارید.

همه اشتباه می کنند، تصمیمات اشتباه می گیرند و در قضاوت اشتباه می کنند. اگر فرزند شما می آموزد که برای او ارزشمند است، یاد می گیرد که این تمایز را نیز ایجاد کند.

کمک های اولیه ضروری کودکان، از ضربه تا شکستگی و خفگی

به عنوان والدین یک کودک، شاید ترسناک ترین نقشی که باید در بعضی مواقع انجام دهید؛ نقش تکنسین فوریت های پزشکی باشد، لحظه ای را تصور کنید که کودک خون دماغ می شود، مچ دست او متورم می شود، پس از لمس ظرفی داغ دست او می سوزد و فریاد می زند؛ به همین دلیل لازم است آمادگی های این شرایط را داشته باشید زیرا سلامت خانواده درهر صورت مهم است.

در واقع نیازی نیست آموزش پزشکی ببینید بلکه مهم است بدانید چگونه شرایط جدی را بشناسید و در صورت لزوم به اورژانس مراجعه کنید.

کودکان عاشق بازی کردن و کنجکاوی هستند، دراین میان ممکن است آسیب ببینند. وقتی کودکان آسیب می بینند مهم است که بدانید چه موقع به اورژانس مراجعه کنید یا با انجام یکسری کمک های اولیه او را نجات دهید. در این قسمت از بیا نی نی کمک های اولیه آسیب دیدگی کودکان ذکر شده است تا دفعه بعد دراین چنین شرایطی آماده باشید.

1- آسیب دیدگی سر

علائم آسیب دیدگی سر که ممکن است نشانه ای از ضربه مغزی باشد، عبارتند از:احساس خستگی (حتی مختصر)، سر درد شدید، استفراغ، گیجی، خواب آلودگی یا ناتوانی در راه رفتن.

اولین کاری که باید انجام دهید آن است که کودک خود را بررسی کنید، اگر به نظر می رسد گردن درد، ضعف یا احساس گزگز در بازوها دارد او را بی حرکت نگه دارید و با اورژانس تماس بگیرید.

اگر کودک در یک ورزش به سرش ضربه وارد شده، باید بازی را متوقف کرده و بلافاصله به منظور پیشگیری از آسیب دیدگی بیشتر با 115 تماس بگیرید.

درصورت سر درد شدید یا حواس پرتی، احساس خواب آلودگی بیش از حد معمول، استفراغ مداوم یا انجام هر کاری که نگران کننده باشد، باید فورا با پزشک تماس گرفته و از او کمک بخواهید.

هرگز به کودکی که از ناحیه سر آسیب دیده است ایبوپروفن ندهید زیرا این دارو ممکن است خونریزی را افزایش داده و در صورت وجود خطر احتمالی چون آسیب مغزی (حتی بسیار خفیف) می تواند بسیار خطرناک باشد.

در صورت جزئی بودن ضربه یک بسته یخ یا یک کیسه نخود فرنگی منجمد را در یک حوله نازک بپیچید و آن را در ناحیه آسیب دیده نگه دارید تا تورم کاهش یابد. همچنین می توانید استامینوفن را برای درد پیشنهاد دهید. استراحت در واقع بخشی از درمان ضربه مغزی است و بیشتر کودکان خردسال حتی پس از آسیب دیدگی جزئی در سر نیز به آن احتیاج دارند.

2- واکنش شدید آلرژیک

در صورت واکنش آلرژیک پس از ظهور کهیر، ممکن است صورت یا لب های کودک متورم شود و یا سرفه کند و به سختی نفس بکشد. همچنین احساس سرگیجه، استفراغ یا اسهال نیز ممکن است.

در این شرایط بهتر است در صورت در دسترس بودن؛ بلافاصله از یک داروی تزریقی اپی نفرین (EpiPen) استفاده کنید. حتی اگر بعد از تزریق نیز احساس بهتری داشت، باز هم او را به اورژانس منتقل کنید زیرا اثرات دارو به زودی از بین خواهد رفت. اگر کودک در صحبت کردن یا تنفس دچار مشکل است، سریعا با اورژانس تماس بگیرید.

3- شکستگی و لب پریدگی دندان

علائم این مشکل علاوه بر آسیب دیدگی دندان، قرمز شدن اطراف دهان نیز می باشد. در این شرایط بلافاصله با دندان پزشک تماس بگیرید مخصوصا اگر دندان دائمی باشد.

اگر نمی توانید به مطب دندان پزشکی مراجعه کنید فرزندتان را به اورژانس برسانید. لب پریدگی دندان با درگیری عصب همراه است. تا جایی که می توانید دندون لب پریده و شکسته را در جای خودش نگه دارید درغیر این صورت ممکن است نیاز به کشیدن باشد.

4- خون دماغ

خون دماغ شدن مصدومیتی است که به سختی می توان از آن گذشت. در این شرایط از کودک خود بخواهید سرش را کمی به سمت جلو متمایل کند و سپس دستمالی را محکم زیر استخوان بینی اش نگه دارید. استفاده از اسپری فنیل آفرین بینی نیز ممکن است موثر واقع شود.

این وضعیت را به مدت 10-15 دقیقه نگه دارید تا زمانی که خونریزی متوقف شود. حدود یک ساعت یا پس از توقف خونریزی و لخته شدن، می توانید کمی وازلین را درقسمت داخلی سوراخ بینی بکشید تا رطوبت آن حفظ شود.

هرگز به کودک اجازه ندهید به عقب خم شود زیرا ممکن است خون به گلو و معده اش راه یافته و منجر به خفگی او شود. فرزند خود را برای تنفس از طریق بینی منع کنید زیرا حتی یک ضربه کوتاه و آرام نیز می تواند خونریزی را مجددا تحریک کند. هرگز سوراخ بینی کودک را از دستمال یا پارچه پر نکنید.

اگر خونریزی درعرض 30 دقیقه متوقف نشد یا شک دارید بینی کودک شکسته است یا خیر ، سریعا به اورژانس مراجعه کنید.

5- شکستگی استخوان

اگر استخوان پیچ بخورد یا از پوست بیرون بزند شکسته است. اما این اتفاق معمولا واضح نیست. در چنین شرایطی پس از آسیب دیدگی؛ کودک در ناحیه آسیب دیده درد بسیاری دارد، آن قسمت متورم شده و احساس حواس پرتی می کند.

در چنین شرایطی اندام آسیب دیده را تا حد ممکن کم حرکت دهید، اگر استخوانش بیرون زده یا پیچ خورده و درد شدیدی دارد با اورژانس تماس بگیرید. در غیر این صورت برای مشاوره و ویزیت با پزشک خود تماس بگیرید.

برای آشنایی بیشتر با کمک های اولیه اورژانسی کودکان میتوانید به مطلب ” کمک های اولیه ای که والدین باید بدانند ” مراجعه کنید.

6- آسیب دیدگی چشم

در این شرایط کودک احتمالا درد بسیاری خواهد داشت و چشم هایش را مالش یا فشار می دهد که ممکن است قرمزشود یا به شدت اشک بریزد.

اگر صدمه آشکاری به چشم وارد شده است یا در تنفس مشکلی دارد و غش کرده است، با اورژانس تماس بگیرید. در صورت ضربه مستقیم به چشم یا تماس با یک جسم، او را مجبور به بازکردن چشمش نکنید.

در غیر این صورت تا می توانید چشم کودک را باز نگه دارید و محلول نمک، آب یا شیر را درون چشمش بریزید. در نهایت حتما با پزشک تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید.

7- خفگی

کودک در این شرایط برای تنفس مشکل دارد و ممکن است گلویش را بگیرد و غش کند. اگر فرزندتان بتواند با اصوات ساده به شما پاسخ دهد؛ پس راه هوایی او باز است اما اگر نمی تواند پاسخی دهد سریعا با اورژانس تماس بگیرید سپس مانور هایملیخ را انجام دهید و دستان خود را به دور کمر کودک بپیچید، مشت کنید و انگشت شست خود را بالای شکم او قرار دهید ( درست زیر قفسه سینه ).

اکنون مشت خود را با دست دیگر بگیرید و رانش های سریع و روبه بالا انجام دهید تا جایی که آنچه در گلوی کودک بوده خارج شود. در صورتی که علائم شدید خفگی را مشاهده کردید، او را بغل گرفته و به سمت عقب برگردانید و از کف دست خود برای تحریک ضربات محکم به تیغه های شانه اش استفاده کنید.

اگر کودک شما سرفه می کند اما می تواند صحبت کند، اجازه دهید سرفه کند.

اگر تنفس کودک دشوار است یا نمی تواند به طور عادی صحبت کند او را به اورژانس برسانید.

8- مسمومیت

علائم مسمومیت به سم وارد شده به بدن بستگی دارد. این علائم معمولا شامل سوزش دهان، دشواری در تنفس، خواب آلودگی و استفراغ می شود. هر زمان که کودک ناگهان بیمار شود یا به طرز عجیبی رفتار کند احتمال مسمومیت وجود دارد.

اگر کودک در تنفس یا بیدار ماندن مشکل دارد؛ با شماره 115 تماس بگیرید. اگر بدانید کودک چه چیزی خورده یا بلعیده و مقدارش چقدر بوده، به تشخیص و درمان پزشک کمک خواهید کرد.

9- خونریزی از زخم

علائم زخم و بریدگی هنگامی جدی است که خونریزی پس از چند دقیقه فشار آوردن نیز متوقف نشود. در این شرایط ابتدا زخم را با آب و صابون بشویید، روی آن پماد آنتی بیوتیک بمالید و باندپیچی کنید. اگر شاهد خونریزی از بانداژ بودید، به مدت 15 دقیقه ناحیه آسیب دیده را به سمت بالای قلب گرفته و محکم فشار دهید تا خونریزی متوقف شود.

هرگز زخم تان را با الکل، پراکسید هیدروژن یا بتادین تمیز نکنید. الکل باعث سوزش شده و پراکسید هیدروژن و بتادین می تواند به پوست آسیب برساند و از بهبود یافتن آن جلوگیری کند.

چنانچه زخم کودک تان بزرگ، شکاف دار یا خونی است سریعا به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است بخیه زدن لازم باشد. اگر بافت عمیق پوست، رباط یا استخوان را مشاهده کردید به بخش فوریت های پزشکی بروید.

چنانچه نمی توانید خون ریزی را در مدت 15 دقیقه متوقف کنید یا فکر می کنید جسمی خارجی در آن وجود دارد ؛ به پزشک مراجعه کنید.

اگر بریدگی بیش از 24 ساعت باز بماند پزشک آن را بخیه نمی زند زیرا دراین صورت خطر ابتلا به عفونت بیشتر است. درعوض زخم را تمیز، شستشو و باند پیچی می کنند. این یک مسیر ایمن برای بهبودی است.

10- سوختگی

در این شرایط ممکن است که پوست کودک قرمز شده و تاول بزند. سوختگی درجه سه بدترین نوع سوختگی است که محل آسیب دیده می تواند سفید یا سیاه به نظر برسد.

در این شرایط ابتدا 10-15 دقیقه ناحیه سوختگی را زیر یک شیر آب خنک بگیرید تا پوست خنک شود، دردش تسکین یابد و جلوی تاول زدن را بگیرد. می توانید در صورت لزوم این روند را تکرار کنید یا یک کمپرس یخ را در24-48 ساعت آینده روی محل آسیب دیده اعمال کنید.

در مرحله بعد، یک پماد آنتی بیوتیک مثل باسی تراسین را به محل آسیب دیده بمالید تا سوختگی را تسکین دهید و به سلول های پوستی کمک کنید تا مجددا بازیابی شوند. اگر احساس می کنید هنوز درد دارد؛ می توانید به او استامینوفن یا ایبوپروفن بدهید اما اگر پوستش تاول زد کاری نکنید و اجازه دهید از ایجاد عفونت پیشگیری شود. هنگامی که تاول به خودی خود ظاهر شد، از یک پماد آنتی بیوتیک و باند تمیزی استفاده کنید.

هرگز از ویتامین Eیا کره استفاده نکنید زیرا موادی تحریک کننده هستند.

هرگز یخ را مستقیما روی محل سوختگی قرار ندهید زیرا منجر به آسیب بافتی خواهد شد.

اگر پوست کودک بسیار دردناک، لکه دار، مرطوب یا موم دار به نظر می رسد یا نمی تواند آن را حرکت دهد؛ ممکن است دچار سوختگی شدیدی شده باشد که نیاز به مراجعه سریع پزشکی دارد. در صورت سوختگی با مواد شیمیایی نیز سریعا به بخش فوریت های پزشکی مراجعه کنید.

اگر سوختگی به اندازه کف دست یا بزرگ تر باشد و روی صورت، گوش، دست ها، اندام تناسلی یا پاها باشد؛ حتما باید به پزشک مراجعه کنید.

11- تشنج

در این شرایط ممکن است کودک ناگهان شروع به تکان دادن یا سفت کردن دست و پاهایش کند و به شما پاسخی ندهد. علائم نیز ممکن است شامل خیره شدن ثانیه ای به یک نقطه یا مات و مبهوت به نظر رسیدن و گرد شدن چشمانش باشد.

در این شرایط کودک را در کنارخود قرار دهید و سعی کنید زمان بروز علائم را یادداشت کنید. طولانی ترین تشنج بین 2-5 دقیقه طول می کشد. چیزی در دهان او نگذارید.

اگر کودک قبلا سابقه تشنج نداشته؛ سریعا با 115 تماس بگیرید. اگر رنگ او کبود شود و تشنج بیش از 5 دقیقه طول بکشد، قادر به تنفس صحیح نباشد و خواب آلود به نظر برسد نیز باید فورا به پزشک مراجعه کنید.

12- پیچ خوردگی قوزک پا

درچنین شرایطی کودک را بنشانید و یک کمپرس یخ یا یک کیسه سبزیجات منجمد را در هر ساعت به مدت 15 دقیقه روی مچ پای آسیب دیده قرار دهید و این روند را تا 48 ساعت تکرار کنید، همچنین مچ پا را بالا تر از سطح قلب نگه دارید. به منظور کاهش درد و تورم نیز می توانید ایبوپروفن مصرف کنید.

هرگز کمپرس گرم را روی محل آسیب دیده نگذارید، در 48 ساعت اولیه پای خود را درون وان آب گرم نگذارید زیرا گرما می تواند تورم و درد را افزایش دهد. اگر کودک قادر به ایستادن نیست یا به نظر می رسد که مچ پای او تغییر شکل داده است، به مرکز فوریت های پزشکی مراجعه کنید زیرا احتمال رگ به رگ شدن یا کشیدگی شدید رباطی وجود دارد.