برچسب: کودک

تکنیک ریلکسیشن و آرامش برای بچه های پراسترس و مضطرب

هر کودک در هر جای جهان احساس ترس، استرس و اضطراب را از ترس از تاریکی گرفته تا مقابله با فشارهای مدرسه تجربه می کند. برخی از موثرترین تکنیک های آرام سازی را به فرزندان خود بیاموزید تا به آن ها در مدیریت استرس های روزانه کمک کنید. این تکنیک ها می توانند تمام طول زندگی یک انسان را بیمه کنند.

تکنیک های زیادی وجود دارند که کودکان می توانند برای کاهش استرس و آرامش از آن ها استفاده کنند. سعی کنید برای شروع یک یا دو تا از تکنیک های معرفی شده در این بخش از بیا نی نی را به کودک خود آموزش دهید و سپس به تدریج که احساس کردید برای اجرای تکنیک های بیشترآماده است، با آموزش تکنیک های بیشتر آرامش کامل را به فرزندتان هدیه دهید.

تنفس عمیق

تنفس عمیق روشی موثر برای کاهش سرعت واکنش طبیعی بدن به استرس است. ضربان قلب را کاهش می دهد، فشار خون را تنظیم می کند و احساس کنترل بر شرایط را در فرد ایجاد می کند. این تکنیک ساده می تواند توسط هرکودکی انجام شود، پس از کودک خود بخواهید:

• به سادگی نفس عمیق بکشد.
• یک لحظه نفس را نگه دارد.
• به آرامی آن را رها کند.

نفس عمیق را باید تا زمانی که احساس آرامش به او دست دهد تکرار کند.

آرامش عضلانی

آرام سازی عضلانی یک راه فوق العاده برای کاهش استرس است. این کار با کشش و سپس شل کردن گروه های مختلف ماهیچه ای در بدن انجام می شود.

صورت

از فرزندتان بخواهید که بینی و پیشانی خود را مثل زمانی که بوی بدی را استشمام می کند به هم نزدیک کند و سپس از او بخواهید صورتش را آرام و رها کند. سه بار تکرار کند.

آرواره ها

از فرزندتان بخواهید که آرواره هایش را محکم به هم قفل کند و کمی فشار دهد، سپس از او بخواهید که آرواره(فک) های خود را شل کند. سه بار تکرار کند.

بازوها و شانه ها

از فرزندتان بخواهید دست هایش را جلوی خودش صاف نگه دارد و سپس آن ها را بالای سرش بیاورد و تا جایی که می تواند آن ها را بکشد. از او بخواهید بازوهایش را رها کند و اجازه دهد آن ها شل و آویزان شوند. سه بار تکرار کند.

دست ها و بازوها

از کودک خود بخواهید که یک پرتقال یا سیب را البته به صورت خیالی تا جایی که می تواند با یک دست فشار دهد و سپس آن پرتقال را روی زمین رها کند و اجازه دهد بازو و دستش سست شوند. سه بار تکرار کند و سپس سراغ بازوی دیگر برود.

معده

از کودک خود بخواهید فقط برای یک لحظه به پشت بخوابد و ماهیچه های شکم خود را تا جایی که می تواند محکم ببندد. از او بخواهید آن ها را رها کند و استراحت کند. سه بار این کار را تکرار کند و سپس از او بخواهید که همین روش را در حالت ایستاده انجام دهد.

پاها

از فرزندتان بخواهید بایستد و انگشتان پاهایش را طوری به زمین فشار دهد که گویی در ساحل در حال فرو کردن آن ها در شن و ماسه است. از او بخواهید به طور متناوب آن ها را فشار داده و سپس استراحت کند. سه بار تکرار کند.

با هر یک از این تکنیک ها، فرزندتان را تشویق کنید تا متوجه شود وقتی هر قسمت از بدن خود را آرام می کند، بدنش چقدر احساس خوبی دارد. هدف از انجام این تمرینات برای رسیدن بدن به آرامش کامل است.

ورزش کردن

ورزش کردن یک راه عالی برای رسیدن به آرامش است. پیاده روی، دویدن، شنا و بازی، همگی جزء فعالیت هایی هستند که کودکان دوست دارند با این حال، ورزش همراه با موسیقی را نادیده نگیرید. موسیقی های ورزشی بسیارعالی برای همه گروه های سنی وجود دارد.

تجسم

تجسم به عنوان تصویر هدایت شده بصری نیز شناخته می شود. این تکنیک از تخیل استفاده می کند تا پچ پچ ذهن را کاهش دهد و به رها شدن افکار و نگرانی های منفی کمک کند.

این تکنیک به ویژه پس از آرام سازی عضلانی می تواند مفید باشد که ابتدا ماهیچه ها را شل می کند و سپس ذهن را آرام می کند. تصور یک مکان زیبا و آرام یکی از انواع تجسم است که تقریباً هر کودکی می تواند از آن به عنوان کاهش دهنده استرس استفاده کند. تجسم رنگ نیز می تواند مفید باشد و یک تکنیک بسیار ساده برای آموزش به کودک است.

• از کودک خود بخواهید رنگ مورد علاقه خود را که به او احساس آرامش و امنیت می دهد، تصورکند.
• از او بخواهید تصور کند که با هر نفس آن رنگ را می گیرد و هنگام بازدم آن را به تمام بدنش می فرستد.
• از او بخواهید این کار را تا زمانی که تصور کند با رنگ خاص و آرامش بخش خود پر شده است ادامه دهد.

به جای رنگ می توان از صدای آرام بخش، عطر خاص یا احساس گرما یا نورهم استفاده کرد.

خندیدن

خنده یک تسکین دهنده فوق العاده استرس است. تنش را تسکین می دهد و به آرامش بدن کمک می کند. راه های تشویق کودک به خندیدن عبارتند از:

• جوک گفتن
• شکلک های خنده دار و بامزه درآوردن
• تماشای کارتون های خنده دار

کشش

حرکات کششی باعث ایجاد تنش در عضلات می شوند. به کودک خود بیاموزید که چگونه هر گروه عضلانی را به آرامی کشش دهد و عضلات را آرام کند.

گوش دادن به موسیقی

گوش دادن به موسیقی آرام بخش می تواند به کودک کمک کند تا تمرکز خود را دوباره به دست آورد. حتی کودکان بسیارکوچک نیز ممکن است ازگوش دادن به موسیقی های آرامش بخش لذت ببرند.

مدیتیشن

• تکنیک های مدیتیشن یا یوگا ذهن و همچنین بدن را آرام می کنند. در اینجا یک مدیتیشن یا مراقبه ساده وجود دارد که کودک شما می تواند در خانه از آن استفاده کند، اما در کلاس درس نیز می تواند کارآمد باشد.
• در حالی که کودک شما قبل از شروع کلاس روی تختش در خانه یا پشت میزش می نشیند، باید دست هایش را روی پاهایش بگذارد و چشمانش را ببندد.
• گام بعدی این است که به آرامی و یکنواخت نفس بکشد.
• هر دم و بازدم به عنوان یک دفعه به حساب می آید، کودک باید این تنفس یکنواخت را برای حداقل 50 دفعه انجام دهد و حداقل 30دفعه در کلاس درس نیزکافی می باشد.
• همانطور که او در مدیتیشن غرق می شود، باید روی گوش دادن به تنفس خود نیزتمرکز کند. مادامی که او این کار را انجام می دهد، احساس آرامش و تمرکز بیشتری را کسب می کند.
• وقتی دفعه پنجاهم را تمام کرد، باید نفس عمیقی بکشد، آن را به آرامی بیرون دهد و سپس چشمانش را باز کند.

نوازش

فرزندتان را تشویق کنید تا یکی از عزیزانش را در آغوش بگیرد. این تعامل می تواند فشار خون را تنظیم کرده و هورمون های استرس را کاهش دهد.

کشش انگشت پا

کشش انگشت پا تنش را ازکل بدن به پایین می کشد. این تمرین ساده باید ده بار در هر جلسه تکرار شود:

• به پشت دراز بکشد و انگشتان پا را حس کند.
• از ماهیچه های انگشتان پا استفاده کند و هر ده انگشت پا را در جهت صورت خود به سمت عقب بکشد و تا شمارش ده نگه دارد.
• انگشتان پا را شل کند و تا ده بشمارد.

و اما حرف آخر:

بسیاری از تکنیک های موجود در این لیست برای افراد در هرگروه سنی موثر است. هیچ یک از تکنیک های گفته شده رده بندی سنی خاصی ندارد و همه افراد می توانند آن ها را انجام دهند، پس شما والدین نیز می توانید با خیال راحت آن ها را انجام دهید. مطمئن باشید کاهش استرس و کسب آرامش بیشتردر شما روی فرزندتان هم تاثیری مثبت خواهد داشت.

چرا کودکان با شیطنت بیشتر شادتر هستند ؟

بسیاری از خانواده ها از شیطنت کودکان خود شکایت دارند اما روانشناسان معمولا پیشنهاد می کنند که خونسردی خود را حفظ کنید . از طرفی همیشه سعی دارند از توانایی های این بچه ها برای والدین توضیح دهند .

زمانی که احساس کردید در برخورد با چنین بچه های شیطانی کنترل خود را از دست داده اید ، بهتر است که یک نفس عمیق بکشید و در مورد تاثیر رفتار خودتان با آن ها و همچنین آینده آن ها کمی بیشتر فکر کنید .

امروز در این قسمت از رازهای تربیت فرزند در بیا نی نی قصد داریم 9 دلیلی را برای شما بیان کنیم که چرا هر چقدر اجازه بیشتری به بچه ها برای شیطنت می دهیم ، باعث می شویم که آن ها شاد تر از گذشته باشند ؟

مزایایی که شیطنت کودکان برای آنها دارد

1. آن ها مستقل تر می شوند و از نشان دادن خود واقعی شان بیم ندارند

هر کودکی دوست دارد که رفتار شخصی خودش را داشته باشد و تحت تاثیر دیگران قرار نگیرد . کودکان مایلند که خودشان را همانگونه که هست نشان دهند و اگر والدین مدام سعی داشته باشند که کودک را ساکت کنند و یا رفتارهای او را سرکوب کنند ، باعث می شوند که کودک منزوی شود اما در مقایسه کودکانی که اجازه شیطنت بیشتری داشته باشند ، از نشان دادن شخصیت واقعی و مستقل خود ترس ندارند و هرگز از قضاوت شدن نخواهند ترسید و به همین دلیل شاد تر خواهند بود .

2. با این کار جهان اطراف خود را بهتر می شناسند .

کودکان از احساسات خود برای ارتباط برقرار کردن با جهان استفاده می کنند و آن ها کاملاً دوست داشتنی هستند و حتی سر و صدا هایشان هم می تواند لذت زیادی را به ما بدهد .

کودکان معمولاً نمی توانند یک ثانیه هم آرامش داشته باشند و اگر والدین کودکان را به ساکت کردن و پنهان کردن درونیات خود مجبور کنند ، باعث می شوند که کودک فرصت شناخت دنیای اطراف خود را از دست بدهد . در مقابل کودکان سرکش و شیطان می توانند کنجکاوی خود را نسبت به محیط ارضا کنند و در نتیجه احساس بهتری نسبت به خود دارند .

3. الگوی رفتار طبیعی را دنبال می کنند .

بیشتر کودکان فعال هستند و سعی دارند که شیطنت خود را به دیگران نشان دهند . آن ها از نشان دادن احساسات خود نمی ترسند و همیشه به دنبال تجربه های جدید می باشند . گاهی اوقات هیجان خود را بیش از حد نیز بروز می دهند . اگر کودک شما کارهایی را با صدای بلند انجام داد ، بهتر است که به او خرده نگیرید و این کار باعث می شود که اعتماد به نفس او به طور طبیعی بالا تر برود.

4. توانایی بهتری برای مدیریت احساستشان پیدا می کنند .

کودک شیطان به راحتی می تواند با احساسات درونی خود ارتباط برقرار کند و رفتار روحیه خود را سریعاً بفهمد . این کار باعث می شود که در آینده نیز با مشکل کمتری مواجه شود .

این کودکان دوست دارند که سلامت خود را به همه نشان دهند و حتی از نشان دادن احساسات نیز نمی ترسند و به همین دلیل راحت می توانند در شرایط سخت احساسات خود را شناسایی کنند و رفتار طبیعی تر از خودشان نشان دهند .

5. آن ها به حرف دیگران گوش نمی دهند.

بچه های شیطان و بازیگوش به دنبال تایید دیگران نیستند . آن ها می دانند که چه چیزی برایشان خوب است و هیچ گاه از دنبال کردن راه خود نمی ترسند . حتی با شکست خوردن نیز مشکلی ندارند و برای آن ها هیچ شرایطی وجود ندارد که از پس آن بر نیایند . این کودکان از اشتباه کردن یا احمق به نظر رسیدن نمی ترسند و عقیده خودشان برایشان از همه مهم تر می باشد .

6. تلاش ندارند که عشق دیگران را برای خودشان بخرند .

کودکان بازیگوش احساسات خود را کنترل می کنند و دوست داشته شدن از طرف دیگران برای آن ها اهمیتی ندارن د. این کودکان سعی می کنند که امنیت اطراف خود را حفظ کنند اما بیش از حد دست و پا نمی زنند و آن ها برای این که توجه دیگران را جلب کنند ، اقدام خاصی انجام نخواهند داد .

7. آن ها خلاق تر هستند.

پیش از این هم در بخش روانشناسی کودک در بیا نی نی گفتیم که کودکان بازیگوش توانایی تصور کردن را به طور نا محدود دارند و مشتاق هستند که ایده های دیگران را بشنوند .

در سنین نوجوانی این بچه ها درون خلاق خود را از تمام جنبه های زندگی نشان می دهند و می توانند هر مشکل را از دو بعد بررسی کنند . آن ها از نشان دادن خودشان ترسی ندارند و در نتیجه اجازه می دهند که هر فکر و عقیده ای در آن ها باعث ایجاد خلاقیت شود .

8. مهارت بهتری در حل مشکلات دارند.

بچه های خجالتی و مطیع معمولاً از کمبود اعتماد به نفس و مشکلات درونی زیادی رنج می برند و همچنین احساسات آن ها سرکوب می شود اما بچه های بازیگوش به راحتی می توانند با جهان اطراف ارتباط بهتری برقرار کنند و در نتیجه مهارت بهتری در حل مشکلات پیدا می کنند . آن ها معمولاً استرس کمتری دارند و صبور تر می باشند .

9. آن ها می دانند همان گونه که هستند، عالی اند.

کودکان بازیگوش دوست ندارند که خودشان را برای بهتر به نظر رسیدن تغییر دهند . آن ها خودشان را شایسته بهترین ها می دانند و سعی ندارند که خود واقعی را تغییر دهند و هیچ گاه برای تایید و دوست داشته شدن این کار را خلاف میل خودشان انجام نمی دهند .

نکته مهم : اجازه دادن به کودکان برای شیطنت به این معنا نیست که او را به حال خود رها کنید در واقع شما باید نامحسوس همیشه مراقب رفتار و کارهای آنها باشید تا مبادا آسیبی به خود وارد نکنند.

آنچه شاید در مورد لکنت زبان ناگهانی کودکان نمیدانید

لکنت زبان یک نوع اختلال در روان صحبت کردن است که معمولا از همان دوران کودکی خود را نشان می دهد . لکنت زبان باعث می شود که فرد تسلط کافی روی صحبت کردن نداشته باشد و سرعت صحبت کردن او نیز از حالت طبیعی خارج شود ، این افراد می دانند که چه باید بگویند اما در ادا کردن آن ناتوان هستند.

لکنت زبان در بین کودکان و بعد نوجوانان شیوع بیشتری دارد . حال در این قسمت از بیا نی نی و در تکمیل مطالب مربوط به لکنت زبان کودکان شما را با اطلاعات بیشتری از این مشکل آشنا خواهیم کرد.

علائم لکنت زبان

• سختی در شروع کلمه ، عبارت یا جمله
• جا انداختن یک صدا در یک کلمه
• تکرار یک صدا یا یک حرف در یک کلمه
• سکوتی کوتاه در هنگام ادای یک کلمه یا مکث و بیان شکسته کلمات
• تکان دادن بالا تنه برای بیان یک کلمه
• اضطراب هنگام صحبت کردن
• ناتوانی در ارتباط برقرار کردن

این مشکلات می تواند با علائم جسمی و زبان بدن زیر نیز همراه باشد:

• تیک صورت
• پلک زدن سرعتی
• لرزش لب ها
• قفل کردن مشت دست
• تکان دادن سر

چه زمانی به پزشک یا متخصص آسیب شناسی مراجعه کنیم؟

لکنت زبان داشتن در کودکان بین 2 تا 5 سال کاملا طبیعی است و این نوع لکنت، بخشی از فرآیند یادگیری صحبت کردن زبان می باشد و کم کم بهبود پیدا می کند اما اگر موارد زیر را در فرزندان خود مشاهده کردید ، به پزشک و متخصص در این زمینه مراجعه کنید :

• طول کشیدن لکنت زبان بیشتر از شش ماه
• تکرار شدن این مشکل بیش از چند بار در روز و در سنین بالاتر کودک
• تاثیر این مشکل در ارتباط برقرار کردن در مدرسه، محل کار و محافل اجتماعی
• منجر شده به اضطراب ، ترس هنگام صحبت کردن
• شروع این اتفاق در سنین نوجوانی
• افزایش لکنت زبان در هنگام دعوا و جر و بحث

علل لکنت زبان

علت های رایج لکنت زبان شامل موارد زیر می باشد :

• سرعت غیر طبیعی در صحبت کردن.
• ژنتیک.
• حمله عصبی
• آسیب دیدگی مغزی
• اختلالات ذهنی
• استرس
• آسیب احساسی و عاطفی

عوامل خطر افزایش لکنت زبان

مردان بیش از زنان در معرض آسیب به لکنت زبان هستند . عواملی که باعث افزایش ابتلا به لکنت زبان می شود ، شامل موارد زیر می باشد:

• تاخیر در رشد کودک :کودکانی که در قسمت های مختلف جسمی و ذهنی دیر تر از بقیه همسن و سالان خود رشد می کنند ، بیش از بقیه در معرض ابتلا به لکنت زبان هستند .
• خویشاوندانی که به این مشکل مبتلا هستند.
• استرس :استرس بالا در بین اعضای خانواده می تواند لکنت زبان فرد را تشدید کند.

سختی ها و مشکلات لکنت زبان

• مشکلاتی در ارتباط برقرار کردن با دیگران
• اضطراب داشتن هنگام صحبت کردن
• صحبت نکردن یا دوری از موقعیت هایی که نیاز به حرف زدن دارد.
• ضد اجتماع بودن
• دوری از محافل اجتماعی ، مدرسه ، کارهای گروهی و به طور کلی دوری از موفقیت
• اعتماد به نفس پایین
• مورد اذیت و آزار دیگران قرار گرفتن و یا مسخره شدن

بهترین رفتار شما والدین، وقتی بچتون از بچه ای کتک خورده

دعوا و مشاجره های بچه ها بخشی از فرایند رشد کودکان است تا در آینده دفاع از حق خود یا مصالحه را بیاموزند. در دعوای کودکان به بزرگترها توصیه می شود تا جایی که کودکان به یکدیگر آسیب نمی رسانند، دخالت نکنند و بگذارند کودکان خودشان مسئله بین خود را حل کنند اما گاهی پیش می آید که کودک ما کتک می خورد، در این زمان ما باید چگونه رفتار کنیم؟ اگر می خواهید بدانید در مواقعی که کودکتان کتک می خورد چگونه باید رفتار کنید، این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی را بخوانید.

عصبی نشوید و آرامش خود را حفظ کنید

احتمالا بعد از اینکه کودک شما کتک می خورد عصبانی خواهید شد، در این مواقع شما باید خونسردی خود را حفظ کرده و به احساسات کودک خود توجه نمایید. وقتی کودکتان گریه می کند برای احساساتش ارزش قائل شوید و حرف های او را بشنوید و به کودک اطمینان خاطر دهید که شما همیشه مواظب او هستید و امنیتش را فراهم می کنید.

کودکتان را سرزنش نکنید

فرزند خود را سرزنش نکنید و به او نگویید «تو عرضه نداری اون ازت کوچیکتره» سرزنش باعث می شود فرزندان شان دچار خود کم بینی و مشکلات زیادی شود.

فرزند خود را مقایسه نکنید

وقتی کودک شما کتک خورد او را با کودک دیگری مقایسه نکنید مثلا به او نگویید که «مثل فلانی باش از تو کوچکتره ولی همه رو می زنه» مقایسه کردن فرزندان با سایرین سبب کاهش اعتماد به نفس و احساس ناتوانی او می شود.

بی تفاوت نباشید

اگر کودکتان با کودک دیگری دعوا کرد و کتک خورد و از کودک دیگر پیش شما گله کرد، به این موضوع بی توجه نباشید و به اصل ماجرا توجه کرده و نگویید اشکالی ندارد زیرا اینگونه به کودک می فهمانید او هیچ ارزشی ندارد و دیگران می توانند حق او را بگیرند و اینگونه کودک شما توسری خور خواهد شد.

او را به کتک کاری تشویق نکنید

وقتی کودک شما کتک خورد، به او نگویید که تو هم بزنش زیرا خشونت روش خوبی برای حل مشکلات نیست و لازم است این مساله را کاملا به کودک فهماند. به او یاد دهید کتک زدن دوستان نه تنها کار درستی نیست، بلکه می تواند خطرناک هم باشد.

دفاع کردن را به او بیاموزید

اگر کودکتان دعوا کرد و کتک خورد و از کودک دیگر پیش شما گله کرد دلیل دعوا را جویا شوید و به فرزندتان یاد دهید چگونه با کودکی که او را زده، برخورد کند. به او بگویید اگر دیگران به او حمله کردند، فورا یکی از بزرگ ترها را باخبر کند و به کودک بگویید به کسی که تو را زد محکم بگو:«تو دیگر دوست من نیستی و من دیگر با تو بازی نخواهم کرد، کتک زدن درست نیست، من ازت نمی ترسم اما کار بد تورو تکرار نمی کنم ».

از کودک خود حمایت کنید

اگر کودک به تنهایی موفق به اتمام دعوا نشد، شما می توانید با کودکی که او را کتک زده مستقیم صحبت کنید. کودک شما نیاز به حمایت دارد تا دریابد که می تواند روی حمایت شما حساب کرد و اینگونه اعتماد به نفس او افزایش یافته و در دعواهای بعدی مقاوم تر می شود. شما می توانید به کودکی که بچه شما را زده بگویید:«اگر دست از کار زشتت برنداری، با من طرف خواهی بود» کودک تا 8-7 سالگی معمولا به حمایت والدین نیاز دارند.

دعوا را به دنیای بزرگ ترها نکشانید

اگر در محل دعوا حضور داریم و والدین کودک دیگر هم هستند، ماجرا را با آنها درمیان بگذارید اما اگر آنها در محل دعوا حضور ندارند، از کودکشان شکایت نکنید زیرا این کار معمولا بی فایده است چون والدین کودک خشن معمولا از کودک خود دفاع می کنند و سعی نمی کنند متوجه اصل ماجرا باشند.

والدین موفق چه ویژگی هایی دارند و چطور با کودک خود رفتار می کنند؟

پدر و مادر بودن یک شغل است که هیچ مدرسه ای آن را به ما آموزش نمی دهد و به عنوان پدر و مادر، ما می دانیم که این کار آسانی نیست. در اینجا راهنمایی هایی وجود دارد که زندگی بعنوان پدر و مادر بودن شما را ساده تر می کند و تربیت فرزند را لذت بخش تر پس اگر میخواهید همچون والدین موفق با فرزندان خود رفتار کنید باما همراه شوید.

ویژگی والدین موفق و روش آنها در تربیت فرزند

1- درباره ارتباطات فیزیکی بسیار آگاه و محتاط هستند:

کودکان ، بخصوص درسالهای ابتدایی تولد ، نیاز دارندبه آغوش کشیده شوند ، حمل شوند و گاها تنبیه شوند .برخی ازخانواده ها می ترسند که نکند اینگونه ارتباطات فیزیکی نزدیک و یا حتی اجازه دادن به فرزندان برای خوابیدن درتختخواب والدین ، منجر به وابستگیه شدیدی میان کودکان وآنها شود درواقع ، این گونه فرزندان با اعتماد بیشتری نسبت به عشق خانواده خود بزرگ میشوند و همینطور اعتماد به نفس بیشتری نسبت به خود خواهند داشت.

2-استقامت و پایداری دارند :

بسیاری از والدین قوانینی را وضع میکنند ، و زود آن را فراموش میکنند ، و یا درمقابل عدم اجرای آن تسلیم میشوند . اگر بابا به کوچولو میگوید که بازی های رایانه ای تنها برای یک ساعت درروز مجاز است ، تنها برای یک ساعت باید مجاز باشد حتی اگر کوچولو اوقات تلخی کند ویا ناراحت بشود درغیر اینصورت ، دفعه ی بعدی جان کوچولو به قوانین و خواسته های پدر هیچ احترام و ارزشی قائل نخواهد شد .

3-عادات خوب ، رفتار خوب و اخلاق خوب را به فرزندانتان می آموزند و خود آن را انجام می دهند :

چرا که انجام این فعل های خوب تاثیری به بلندای یک عمر زندگی برفرزندان خواهد داشت . صفات شخصیتی خوب و اخلاق پسندیده ، به رفتاری اطلاق میشود که در جامعه ازآن بعنوان عرفی از ادب و مقبولیت اجتماعی یاد شود فرزندان هرگز این رفتارها و اخلاقیات را یاد نمیگیرند مگرآنکه خود شما بصورت عملی آنها را انجام دهید وبه آنها نیز بیاموزید. بهترین راه، تهیه ی یک لیست ازاین خصوصیات و رفتارها بوده که باید آن را به دیواره ی اتاق مطالعه ی آنها بچسبانید.برای داشتن این لیست به این بخش توجه کنید.

4- پند واندرزهای خود را ابتدا، خود تمرین می کنند:

اگرشما عادت دارید برروی مبل لم دهید و برای ساعت ها مشغول تماشای تلویزیون باشید ، از دیدن فرزندان خود درمقابل تلویزیون درتمام طول روز عصبانی نباشید. کودکان آنچه را میبینند بیشتراز آنچه به آنها گفته، انجام می دهند. اگر میخواهید فرزندانتان را از انجام دادن کاری بترسانید ، قبل ازآن حتما به خودتان نگاه کنید که آیا آن را انجام می دهید یا خیر . خودتان را قبل از فرزندتان اصلاح کنید.

5- به فرزندانشان اهمیت خواب کافی را می آموزند:

خواب، یک نیاز ضروری برای بشر بشمارمیرود که کودکان نیاز بیشتری نسبت به بزرگسالان به خواب دارند .خواب خوب شب برای عملکرد مطلوب فیزیکی و روانی ضروری است .

6- زود پیوند برقرار می کنند:

بسیاری از والدین نسبت به دختران وپسران جوان خود مبنی براینکه دردسترس نیستند، اعتراض دارند اغلب این شکوه ها از ساکت تر شدن فرزندان ، پاسخ های کوتاه و یک کلمه ای آنها برای هرسوالی ، همراه نبودن با خانواده و غیره ، سرچشمه میگیرد ، کلید اساسی درباره حل این مشکل و همچنین جلب اعتماد آنها دربیان مشکلاتشان ، برقراریه زودهنگام این پیوند است. از ابتدای نوپایی کودک این ارتباط را قوی بسازید ، به کودک گوش فرا دهید ، بااو صحبت کنید ، صبور باشید و هرگز به دیده حقارت به آنها نگاه نکنید و آنها را مورد تمسخر قرار ندهید.به تک تک فرزندانتان زمان سپری کنید ؛ بعضی اوقات با آنها به پیاده روی بروید مطمئن باشید که به آرامی این پیوند قوی تر خواهد شد و تا همیشه و حتی تا در بلوغ نیز پابرجا خواهدماند.

7- باور دارند که از هر دست بدهید از همان دست میگیرید؛ 

فرزندانتان را به چشم یک مسئولیت نگاه نکنید و نپندارید که آنها نقطه مقابل پیشرفت یا مسائل مهمتری درزندگی و یا لذت های بیشتر و یا حتی داشتن سلامتی بیشتر شما هستند .این انتخاب شما بوده که بچه دار شدید و حالا که انتخاب کردید این مسئولیت شماست که آنها را درست بار بیاورید .نکته اصلی اینجاست که اگر شما از داشتن بچه لذت ببرید ، پدرومادر بودن یه شغل بسیار جذاب و دوست داشتنی برای شما خواهد بود.

بسیاری از مادران ازاینکه درکنار کودک بیمار خود ، شب را تا صبح بیدار بوده اند شکایت میکنند یا اینکه مجبور میشوید بیدار شده و به فرزندتان شیر بدهید درحالی که همسرتان در کناره ی شما غرق در خواب آرام است تمام اینها به پایانش می ارزد . یک روز ، وقتی که گهواره خالی شد ، می توانید به عقب بنگرید و بگویید که کارتان را خوب انجام داده اید و احساس رضایت داشته باشید که فرزندانتان را خوب بزرگ کردید و هیچ چیز نمیتواند جای این حس رضایت رابگیرد.

8- گوش می دهند پس گوش دهید ، گوش دهید: