افزایش خطر تشنج نوزادان با ویروس زیکا

ویروس زیکا

ویروس زیکا

ویروس زیکا می تواند موجب تشنج در نوزادان شود

ویروس زیکا این روزها تبدیل به کابوس مردم آمریکا شده است . بیماری کشنده ای که از طریق یک حشره میلیون ها تن را تهدید می کند.

کارشناسان مرکز کنترل و پیشگیری از امراض آمریکا هشدار دادند:ویروس زیکا می تواند موجب تشنج در نوزادان شود.
ویروس زیکا علاوه بر آنکه با بروز نارسایی های مادرزادی و دیگر مشکلات در نوزادان مرتبط است ممکن است خطر تشنج را در آنان افزایش دهد.
محققان آمریکایی اظهار داشتند:از میان 48 نوزاد برزیلی آلوده به ویروس زیکا 50 درصد آنان دچار تشنج شده اند.

 ویروس زیکا

تاثیرات مخرب ویروس زیکا

ویروس زیکا و تاثیرات مخرب آن زمانی ظاهر می شود که زنان باردار آلوده می شوند. در این شرایط ویروس زیکا نوزاد را دچار نارسایی های مادرزادی عصب شناختی همچون میکروسفالی می کند. هزاران مورد از ابتلا به میکروسفالی در آمریکای جنوبی به خصوص برزیل گزارش شده است.
محققان اظهار داشتند:تشخیص زودهنگام نوزادان آلوده به ویروس زیکا ضروری است و ممکن است برخی از پیامدهای مخرب مرتبط با تاخیر در فرآیند رشد را کاهش دهد.

فصل تابستان آب بازی با کودکان را فراموش نکنید

آب بازی

آب بازی برای کودکان معجزه آسا است

آب بازی را همه ی بچه ها دوست دارند و حتی گاهی وقتی برای تفریح بیرون از خانه می روند، با آبپاش های خود، با همدیگر بازی می کنند و کلی ذوق و عشق می کنند. چه بسا بسیاری از والدین از این کار بچه ها چندان راضی نباشند ولی اگر بدانند که آنها چقدر با این کار بر سلامت روان و بدن خود تاثیر مثبت می گذارند، شاید چندان هم ناراضی نباشند و حتی خودشان هم با آنها بازی کنند.
بازی یکی از نیازهای اساسی کودکان و مهم ترین و اساسی ترین فعالیت کودک به شمار می رود که در عین سرگرم کردن کودک، کارکردهای مهم دیگری را داراست که هر یک از این کارکردها به جنبه ای از زندگی کودک مربوط می شوند و او را برای ورود به زندگی بزرگسالی آماده می سازند. میل به بازی فقط مخصوص کودکی است و با آنکه این میل کم کم در سنین بالا کاهش پیدا می کند و کارهای مهمی جای آن را می گیرد ولی به اعتقاد روان شناسان تا سال های پایانی عمر نیز تمایل به بازی در انسان وجود دارد هر چند شکل، ظاهر و هدف بازی عوض شده باشد.
در زمینه بازی و تاثیر آن بر خلاقیت کودک تحقیقات بسیاری انجام شده و در حال انجام است که نشان داده بازی انعکاسی از فعالیت های درونی کودک و میل به خوشی، آزادی و رضایت است که صفا و آرامش را به ارمغان می آورد. روان شناسان معتقدند در فعالیت های خودجوش، کودک باید آزاد گذاشته شود و دخالت بی توقع و نامناسب در فعالیت های او نگردد تا استقلال و خودمختاری او سلب نشود.

نقش والدین

والدین نباید تعیین کننده نوع و شیوه بازی باشند بلکه بهتر است شرایط سالم بازی را فراهم و خود به عنوان همبازی شرکت کنند و اجازه دهند تا قدرت خلاقیت کودک، بازی را اداره کند.
والدین با شرکت در بازی کودکان آنها را بهتر می شناسند و از فرزندان خود یاد می گیرند و یادگیری آنها را تسهیل می کنند. بازی، خستگی کارهای جدی زندگی را از آنها دور می کند و با مشارکت خود علاوه بر اینکه به شادابی و نشاط بازی می افزایند، مسائل اخلاقی و اجتماعی را در قالب بازی می توانند آموزش دهند.
بازی والدین با کودک نباید او را با همسالان و روابط با دوستانش محروم سازد. میزان شناختی که والدین از رشد کودک دارند می تواند در پذیرش تخیل کودک و تعدیل انتظاراتش و در نتیجه لذت بخش تر شدن بازی کمک کند.

تنوع بازی ها

اگر به نوع بازی ها در کودکان بنگریم تنوع و گوناگونی را در آنها مشاهده می کنیم. با تغییر سن، نوع بازی ها نیز تغییر می کند. برخی بازی هایی هستند که در آنها کودک به تمرین روابط و نقش های اجتماعی می پردازد مثل مهمان بازی. به این ترتیب آنچه را که به عنوان الگو پیرامون خود می بینند در بازی های خود انجام می دهند، الگوهای خود را در این نوع بازی ها اغلب از والدین، نزدیکان یا افرادی که برای کودک مهم هستند، انتخاب می کند.
در برخی دیگر از بازی ها کودک به تمرین حرفه و مشاغل مختلف می پردازد. برخی دیگر از بازی ها خیالی هستند که تحت تاثیر قدرت تخیل کودک شکل می گیرند. بازی های تخیلی به کودک فرصت می دهد تا درباره خود و چگونگی اداره امور و حوادث حال و آینده به بینش برسد. در واقع این بازی ها آمادگی برای رویارویی با چالش های زندگی و تکالیف رشد است. به کمک بازی های تخیلی کودک، خود و شرایط و موقعیت های زندگی را ارزیابی می کند.
 
آب بازی

آب بازی در کودکان

کودک و اسباب بازی

 کودک با اسباب بازی خود تنها بازی نمی کند بلکه اسباب بازی را تبدیل به موجودی جاندار می کند که با او دوست می شود، دعوا می کند، نصیحت می کند، نگرانی هایش را در میان می گذارد و استرس خود را تخلیه می کند. طبیعی است که در این بین اسباب بازی های مورد استفاده کودک نیز از اهمیت زیادی برخوردار است.
متخصصان علوم رفتاری معتقدند اسباب بازی باید باعث تفکر و رشد تخیل کودک شود یا او را با مفاهیم مختلف آشنا سازد. از طرف دیگر اسباب بازی باید متناسب با سن کودک باشد. اگر اسباب بازی برای کودک ناشناخته و سخت باشد او را خسته و اعتماد به نفس او را کم می کند. از سوی دیگر اگر خیلی هم ساده باشد کودک را به تفکر وادار نمی کند. اسباب بازی مناسب، اسباب بازی ای است که کودک خود با آن بازی کند نه اینکه اسباب بازی، بازی کند و کودک تماشاگر باشد.

افزایش خلاقیت کودک با بازی های آبی

بازی های آبی یکی از بهترین راه هایی هستند که موجب افزایش هماهنگی بین اعضای بدن کودک شده و همچنین باعث می شوند که او با بدنش انس بگیرد اما بهتر است کودک را مرحله به مرحله با آب آشنا کنید و برای این کار، از خود کودک کمک بگیرید.
بعضی از بچه ها دوست دارند که سرشان را زیر آب ببرند، اما این کار برای برخی دیگر دشوار به نظر می رسد و مدتی زمان می برد.
بعضی ها از آب بازی خوش شان می آید، اما بعضی دیگر دوست دارند که به آرامی با دست یا پا، با آب بازی کنند. اکثر کودکان، احساس شناور بودن بر سطح آب را دوست دارند؛ این کودکان می توانند هنگامی که در آب هستند تا ارتفاع بیشتری بالا بپرند و همچنین نرم تر فرود بیایند اما بعضی از بچه ها ممکن است دوست نداشته باشند که کاملا خیس شوند. سعی کنید بفهمید که او از چه چیزی خوشش می آید یا با چه کاری راحت تر است و از همان جا شروع کنید.

تاثیرات آب بازی بر کودک

کودکی که با آب بازی می کند، در حال یادگیری علت و معلول گرما و سرما، جاری شدن و فرو رفتن در زمین است. این کودک پس از آنکه به عنوان موجودی کوچک در دنیایی بزرگ، یک روز سخت را پشت سر گذاشت، با آب بازی آرامش می یابد.
آب بازی باعث تسکین عصبانیت های کودک شده و کودک از طریق آن از ناراحتی ها، فشارها و تنش ها رهایی یافته و احساس آرامش می کند. چون کودکان آب بازی را بسیار دوست دارند از این طریق می توان مفاهیم و مطالب بسیاری را به آنها آموخت و موجبات رشد مهارت ها و توانایی های مختلف آنها را فراهم ساخت.
از سوی دیگر آب بازی کمک می کند تا بچه ها افکار خلاق شان را رشد بدهند. از آنجا که آب بازی جذابیت بسیاری برای کودکان دارد، آنها ساعت ها وقت شان را صرف آن می کنند. والدین و مربیان می توانند به وسیله بازی های متنوع و از طریق پرسش های مختلف، تفکر خلاق را در کودکان پرورش دهند. بعضی از این پرسش های پرورش دهنده را در زیر می خوانید:
* چطور باران در آسمان شکل می گیرد؟
* چه چیزهایی در آب شناورند و چه چیزهایی زیر آب می روند؟
* چطور باران و برف در آسمان شکل می گیرد؟
* چه چیزهایی با آب می پزند؟
آب بازی و افزایش دایره لغات
یکی از مهم ترین نیازهای کودکان، قدرت بیان خواسته ها از طریق سخن گفتن است. در واقع برای اینکه کودک شما بتواند در جامعه، نقش مؤثری ایفا نماید، باید قادر به درک معانی مشترک کلمات و ساختار زبان باشد تا نیازهای زبانی خود را برآورده سازد.
یکی از تاثیرات آب بازی بر کودکان، ارتقای قدرت سخنوری و افزایش دایره لغات آنان است. کودکان از طریق آب بازی، با کلمات جدیدی آشنا می شوند و با به کار بردن این کلمات، دایره لغات آنان گسترش می یابد؛ آنها با لغاتی مانند آب، قطره، زلال، گرم، سرد، خنک، داغ، خیس، تر، خشک، سطح، کف، نم و بسیاری از کلمات دیگر آشنا می شوند.
والدین باید دقت کنندکه وقتی کودک نوپای آنها این تجربه عملی را کسب می کند، از کلمات مناسبی برای گفتگو با او استفاده نمایند. آنها باید درباره آب و خواص آن با کودک خود گفتگو کنند. گفتگو با کودک می تواند راجع به موضوعاتی مانند پخش شدن آب، خواص آن و موضوعاتی از این قبیل باشد. حتی والدین می توانند درمورد آب برای کودک خود داستان تعریف کنند.
افزایش ارتباطات اجتماعی
از دیگر خواص آب بازی برای کودکان رشد اجتماعی آمهاست. کودکان به هنگام آب بازی فرا می گیرند که چگونه با دیگران ارتباطی مؤثر برقرار کنند. آب بازی می تواند حس تعاون، همکاری، مشارکت، اطاعت از قوانین و مقررات، رعایت نوبت و انعطاف پذیری را در کودک تقویت کند.
والدین باید کودک را در تمامی اموری که در خانه با آب انجام می دهند، سهیم کنند؛ برای نمونه، کودک می تواند برای کمک به والدین خود، لباس ها را آب کشی کند و حتی ظروف کوچک ملامین و پلاستیکی را بشوید. اگر کودک این کارها را به طور ناقص انجام می دهد، ناراحت نشوید، زیرا انجام کارهایی از این قبیل حتی به طور ناقص، تاثیری فوق العاده بر رشد اجتماعی کودک شما خواهد داشت.
پس حالا که فصل تابستان است آب بازی با کودکان را فراموش نکنید.

فعالیت های اساسی نوزادان در ماه های اول زندگی

نوزاد

نوزاد

اصلیترین پایه های رشدی نوزاد چگونه است

همیشه برای والدین تماشای اولین تلاش های نوزاد برای مطابقت پیدا کردن با محیط زندگی لذت بخش است. اولین لبخند، اولین چنگ زدن و اولین غلت زدن ممکن است به ظاهر بس یار ساده و طبیعی به نظر برسد اما در واقع جزو اصلیترین پایه های رشدی نوزاد محسوب می شود.
به گفته کار شناسان 9 فعالیت اساسی نوزادان که از هفته های اول تولد آغاز می شود زیربنای سلامت جسمی و روانی کودک را تشکیل می دهد.

9 مهارتی که نوزاد شماباید داشته باشد

1 – خندیدن: کودک باید قادر باشد از 8 هفتگی بخندد. ممکن است در هفته های اول تولد تغییر چهره کودک را به خنده تعبیر کنید اما در واقع او تا 8 هفتگی قادر نیست بخندد. سیستم عصبی و بینایی وی حداقل 8 هفته زمان نیاز دارد تا کودک بتواند در واکنش به محیط پیرامون بخندد. خنده اولین مهارت اجتماعی است که کودک فرامی گیرد و اولین نشانه رشد عاطفی وی نیز هست. در این سن کودک می تواند تفاوت بین احساس غم و شادی را درک کند.

2 – غلت زدن: نوزاد از 2 تا 3 ماهگی غلت زدن را تجربه می کند. او دست ها و پا هایش را به اطراف حرکت می دهد و کم کم دامنه تقریبی حرکت خود را می آزماید. سپس اگر قدرت بدنی خوبی داشته باشد حرکت های مداوم دست و پا باعث غلت خوردن او می شود. ممکن است بار اول از این کار به وحشت بیفتد و گریه کند.
بهتر است در این مرحله همواره مراقب یا پرستاری کنار او باشد. غلت زدن از پشت به شکم تا 5 ماهگی طول می کشد زیرا به هماهنگی بیشتری بین اعضای بدن نیاز دارد. لازم نیست در این کار به او کمک کنید فقط مطمئن شوید که جای امنی دارد.

3 – چنگ زدن: طی ماه های اول زندگی، نوزاد سعی می کند مکان اشیا در محیط را تخمین بزند و برای دست یافتن به آن برنامه ای می ریزد. مانند تلاشی که برای گرفتن پستانک از دست شما می کند. شما می توانید با انداختن و برداشتن شیء در مقابل او نشان دهید که چگونه می تواند از دستانش استفاده کند و اشیا را در دست بگیرد.
در طول زمان او یاد می گیرد جغجغه را طوری به دست بگیرد که صدایش بلند شود. این مرحله یعنی یاد گرفتن چنگ زدن یکی از مهم ترین قابلیت هایی است که کودک فرامی گیرد زیرا از طریق آن می تواند اولین گام ها را در بازی کردن با خود و یا دیگران بردارد.

نوزاد

مهارت نوزادان

4 – آغوش گرفتن: از 5 ماهگی نوزاد به راحتی برای مادر و اطرافیانی که آن ها را می شناسد آغوش باز می کند. او می تواند عروسک هایش را بغل کند و از شما در بازی و بغل کردن اسباب بازی ها چیزی یاد بگیرد. البته همه بچه ها به یک اندازه بغل کردن را دوست ندارند. بعضی از نوزادان احساساتی تر هستند و برخی دیگر چنان سرگرم محیط و بازی می شوند که تمایلی به در آغوش گرفته شدن ندارند. بنابراین اگر کودکتان تمایل زیادی ندارد که او را در آغوش بگیرید نگران نشوید.

5 – قایم باشک: این بازی را می توان از 6 ماهگی با بچه ها انجام داد و مهم نیست چند بار در روز این بازی را با او انجام می دهید چون کودک از آن خسته نمی شود. پنهان شدن چهره زیر دست ها و تماشای صورت خندان مادر اصلا برای نوزاد تکرارشونده نخواهد بود و او هر بار از این بازی لذت می برد.
بهتر است به هنگام بازی تا جایی که ممکن است نزدیک او بنشینید، از او بپرسید من کجا هستم. شنیدن صدای مادر برای نوزاد لذت بخش است. سپس سعی کنید زمان پنهان شدن و آشکار شدن را طولانی تر کنید و از صدای خود در طول بازی بیشتر استفاده کنید.

6 – نشستن: بیشتر کودکان از 8 ماهگی قادر به نشستن هستند. وقتی آن ها قدرت تعادل، توان پا ها و دست ها، کنترل سر، گردن و اعضای تحتانی بدن را پیدا کنند، می توانند بنشینند در این مرحله نوزاد می تواند اشیا را نه به حالت افقی بلکه در راستای بدن خود ببیند.
در ابتدا قادر نیست به مدت طولانی تعادل خود را حفظ کند و نیاز دارد برای ثابت ماندن از دست مادر استفاده کند. برای اینکه اورا تشویق کنیم به مدت طولانی بنشیند یک اسباب بازی دوست داشتنی در مقابل او قرار دهید و از او بخواهید آن را بردارد. چیزی نمی گذرد که می تواند بدون کمک شما بنشیند.

7 – سینه خیز کردن: کودک در 8 تا 10 ماهگی می تواند سینه خیز کند. او می تواند با نشستن و سینه خیز کردن پس از آن موقعیت خود را تغییر دهد و زاویه دید خود را بیشتر کند. او نحوه استفاده از دست هایش را یاد می گیرد و درمی یابد که می تواند وزن بدنش را روی دست ها بگذارد. نوزاد به سرعت با استفاده از دست و پا حرکت می کند و خود را روی زمین می کشد. برای اینکه به او کمک کنید محیط پیرامونش را خالی کنید، از او دور شوید و بخواهید به طرفتان حرکت کند.

8 – ایستادن: تا 8 ماهگی پاهای کودک آن قدر توان پیدا می کند که بتواند بدن را نگه دارد. قبل از آن کودک فقط با کمک دیگران می توانست راه برود، او حالا با اعتماد به نفسی که پیدا کرده است می تواند بنشیند، سینه خیز برود و بایستد. از تشویق کردن او دست برندارید و بگذارید با کمک اشیای ایمن اطراف مانند مبل، صندلی و تخت بایستد. وسایل خطرناک و تیز را از دسترس او دور کنید.

9 – راه رفتن: اولین قدم های کودک در 10 تا 14 ماهگی برداشته می شود که پیشرفت قابل ملاحظه ای است. راه رفتن با قدرت ماهیچه ها، هماهنگی بین اعضای بدن، حفظ تعادل و هوش هیجانی ارتباط دارد. کودک برای راه رفتن باید اعتماد به نفس زیادی داشته باشد تا مطمئن باشد وقتی پایش را بلند می کند هنوز زمین زیر پایش است!
برای همین است که مدت ها کودک با کمک دست و گرفتن اشیای پیرامون راه می رود. سپس یاد می گیرد به تنهایی راه برود و هم زمان از دست هایش هم استفاده کند. به عنوان مثال کودک می تواند با عروسک به بغل از این اتاق به اتاق بعدی برود. راه رفتن به عنوان یک فعالیت فیزیکی برای کودک به سرعت به یک بازی تبدیل می شود.

جملاتی با اثر مخرب بر روی کودک

کودک

از بکار بردن «من را تنها بگذار» به کودکتان خودداری کنند

کودک شما هر آنچه را که از شما می شنود در دنیا خود تحلیل و تفسیر می کند و جملاتی که شما به کودکتان می گویید تبدیل به باورهای محکم در ذهن و قلب آنها می شود پس مراقب باشید تا هرگز این جملات را به فرزندتان نگویید

برای تربیت صحیح کودک حتما باید به این موارد توجه ویژه کرد.
یک دکترای روانشناسی کودک و نوجوان با تاکید بر اینکه کودکان حرف های والدین را خیلی خوب درک می کنند و آنها را می پذیرند گفت:شاید والدین از زدن حرفی منظور خاصی نداشته باشند اما فرزندان حرف آنان را جدی می گیرند و خود را با آن برچسبی که به او نسبت داده می شود، می شناسند.
ایشان با اشاره به اینکه همه ما گاه در مواقع عصبانیت یا ناراحتی حرف هایی را به فرزندانمان می زنیم که موجب رنجش آنها می شود گفت:برخی نیز به تکرار این حرف ها عادت کرده اند و متوجه ناراحتی فرزندشان نمی شوند.

کودک

جملاتی با اثر مخرب بر روی کودک

وی با تاکید بر اینکه باید از گفتن حرف هایی در مقابل فرزندان خودداری کرد گفت:والدین باید از بکار بردن «من را تنها بگذار» خودداری کنند. پدر یا مادری که فرصتی برای استراحت و تمرکز نداشته باشند، نمی توانند به وظایف خود به درستی عمل کنند.
پدر و مادر به عنوان یک انسان احتیاج به زمان برای تنهایی و تجدید قوا دارند ولی اگر والدین به فرزند بگویند ما را تنها بگذارد یا مزاحم نشو، کودک به مرور احساس می کند، صحبت کردن با آنان نه تنها فایده ای ندارد، بلکه موجب آزار نیز می شود. اگر والدین از همان ابتدا و کودکی فرزند این رویه را در پیش گیرند، در آینده که وی دچار مشکلات جدی تری می شود نیز نمی توانند با وی صحبت و یا حتی مشورت کند.
این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان گفت:اگر والدین زندگی پر مشغله ای دارند باید از راه هایی برای کاهش فشار در زندگی استفاده کنند.
گفتن جملاتی مانند «تو چرا آنقدر بد اخلاق هستی؟»، «تو چرا آنقدر خجالتی هستی؟»، «تو چرا اینقدر بازیگوش هستی؟» موجب کاهش اعتماد به نفس در کودکان می شود.
کودکان حرف های والدین را خیلی خوب درک می کنند و آنها را می پذیرند. شاید والدین از زدن حرفی منظور خاصی نداشته باشند اما فرزندان حرف آنان را جدی می گیرند و خود را با آن برچسبی که به او نسبت داده می شود می شناسند.

عواقب تماشای فیلم های نامناسب برای کودکان

فیلم ترسناک

کودکان هرگز فیلم ترسناک نبینند

بیشتر تحقیقاتی که در مورد تأثیر فیلم های ترسناک انجام گرفته، روی کودکان متمرکز شده است چون کودکان تفاوت بین خیال و واقعیت را به خوبی تشخیص نمی دهند و تأثیر منفی این گونه فیلم ها روی کودکان بیشتر است.

بدیهی است که انتخاب برنامه های تلویزیونی مناسب و فیلم های داستانی، سینمایی و مستند، نه تنها برای کودکان، بلکه برای بزرگسالان نیز باید با دقت و حساسیت انجام بشود.
این درست نیست که تلویزیون همیشه روشن باشد و همه اعضای خانواده، همه برنامه های آن را تماشا کنند.

فیلم ترسناک

فیلم ترسناک با روحیه کودکان چه میکند؟

هر کسی با توجه به نیازهای فردی و اجتماعی خود لازم است تنها برنامه هایی را تماشا کند که با سن و شرایط و نیازهایش تناسب دارند.
کودکان، خصوصا کودکان خردسال، برنامه های شاد و رنگی، همراه با موسیقی های کودکانه را خیلی دوست دارند.
من هنوز هم صدای خنده های فرزندم را به خاطر دارم که تنها سه سال داشت، اما از دیدن برنامه های شاد و سرگرم کننده واقعا به وجد می آمد.

از طرفی روح کودکان، چه کودکان دو سه ساله و چه حتی ده یازده ساله بسیار لطیف است و دیدن صحنه های ترسناک، دلخراش، ناراحت کننده، یا صحنه هایی که به نوعی آزاردهنده باشند ممکن است تا مدت ها فکر آنها را مشغول کرده، یا حتی بر اشتها و خواب آنها اثر سوء بگذارد.
خوشبختانه ما در زمانه ای زندگی می کنیم که تقریبا هر مادر و پدری می داند که کودکش نباید هر فیلم یا برنامه ای را تماشا کند به همین دلیل در اینجا، بیش از آن که توضیح دهم که کودکان چه برنامه هایی را باید یا نباید ببینند، می خواهم اشاراتی داشته باشم که چرا برخی از ما والدین، در تماشای برنامه های تلویزیونی توسط کودکان مان سهل انگاری می کنیم و مدیریت یا تسلط لازم را به خرج نمی دهیم.

انواع والدین سهل انگار
والدینی که خود، افسرده هستند یا دچار اختلالات یا بیماری های روانی اند، همچنین والدین پرکاری که شغل پر دغدغه ای دارند، یا والدینی که گمان می کنند وظیفه ای در قبال تفریحات و سرگرمی های فرزندان شان ندارند (چون پدر و مادر شان چنین بوده اند)، والدینی که آگاهی نسبتا کمی نسبت به روحیه کودکان دارند و اهل مطالعه هم نیستند تا بتوانند روحیه کودک خود را بشناسند و ارزیابی کنند، والدینی که بی حوصله یا کم طاقتند و می خواهند کودکان شان را از خود دور کنند، والدینی که از مادر یا پدر بودن، تنها این را می دانند که چون ازدواج کرده اند باید فرزند هم بیاورند و بعد هم او را نزد دیگران بگذارند و به دنبال آرزوهای شان بروند یا باید او را جلوی تلویزیون رها کنند، معمولا تلویزیون را وسیله ای برای مشغول نگه داشتن فرزندان می دانند.

آنها حاضر نیستند زمان بگذارند و کودک خود را با روش های دیگری سرگرم کنند، چنین والدینی در درجه اول باید به فکر درمان خود باشند.
چون حتی بهترین برنامه های کودکانه هم نمی تواند جایگزین بازی والدین با کودک، فعالیت های بدنی و ورزشی، تفریحاتی مانند پارک رفتن و معاشرت با کودکان دیگر و بازی های کودکانه باشد.
در واقع، اگر تلویزیون حتی بیست و چهار ساعته برنامه های مناسب کودکان بگذارد، تنها بخشی از نیازهای کودکان ما با آن برنامه ها رفع خواهد شد و سایر نیازها به قوت خود باقی می مانند و ما به عنوان مادر یا پدر باید سایر نیاز های فرزندانمان را هم پوشش بدهیم.

البته ممکن است هر مادر یا پدری به دلایلی در یک روز یا یک وعده، ناچار شود اجازه بدهد کودکش زمان بیشتری را به تماشای کارتون یا برنامه های کودک اختصاص بدهد، اما این کار نباید همیشگی و دائمی باشد.

کودکان و فیلم های ترسناک!
در این جا یکی از انواع فیلم های مضر برای کودکان را انتخاب کرده ایم تا در باره آن بیشتر بدانیم. فیلم های ترس آور برای کودکان، بشدت مضر هستند.
کودکان تفاوت بین خیال و واقعیت را به خوبی تشخیص نمی دهند در نتیجه طبق تحقیقات انجام شده، تاثیر منفی فیلم ترسناک بر روی کودکان بیشتر از بزرگسالان است.

تاثیر مهم فیلم های ترسناک ایجاد دلهره و اضطراب است. این گونه فیلم ها باعث برانگیختن برخی واکنش های اضطرابی در افراد می شود و در کسانی که مستعد اضطراب هستند، اضطراب های طولانی مدتی را مشاهده خواهیم کرد.
وقتی می ترسیم، هورمون آدرنالین در بدن ترشح می شود و این حالت باعث تحریک کودکان، پرخاشگری یا بیش فعالی می شود و چون کودک نمی تواند به راحتی در باره ترس و اضطراب خود سخن بگوید و شکایت کند، دچار عوارض دیگری نیز می شود مانند بی خوابی، یا حتی شب ادراری. بعد از تماشای فیلم ممکن است کودکان به دلیل دیدن اتفاقات مهیج و در عین حال ترسناک، همان شب یا چند شب بعد بر اثر ترس و اضطراب دچار بی خوابی شود.
این موضوع سلامت جسمی او را به خطر می اندازد و با ایجاد اختلال در خواب، تاثیر مستقیمی روی رشد آنها بر جای می گذارد.

فیلم ترسناک و کودکان زیر ده سال
متاسفانه کودکان زیر 10 سالی که شاهد این گونه فیلم ها هستند با خطرات جدی روبرو هستند چون کودکان در این رده سنی قادر به درک معانی منتقل شده در فیلم نیستند.

علاوه بر این کودکان دنبال الگوپذیری هستند و وقتی با چنین صحنه های مهیجی روبرو می شوند رفتار قهرمانان فیلم را الگوبرداری می کنند و در زندگی روزمره خود به کار می گیرند.

در واقع نوعی کپی برداری از رفتار قهرمانان فرضی خود انجام می دهند. برخی کودکان به دلیل بی توجهی خانواده ها عادت به دیدن فیلم های ترسناک را در خود می پرورانند و در نتیجه نسبت به همسالان خودشان، واکنش های شدیدتری نسبت به اتفاقات روزمره شان نشان می دهند و حتی ممکن است شخصیت های تخیلی و فرضی داخل فیلم ها را به صورت توهمی در زندگی شان ببینند و تظاهر به داشتن ارتباط با آنها کنند.

موضوع مهم تر که حتی در مورد بزرگسالان نیز وجود دارد عدم کنترل روی خوراکی و تنقلاتی است که هنگام دیدن فیلم به وجود می آید.
هنگام تماشای صحنه های مهیج کودک ناخودآگاه به خوراکی پناه می برد و چون با هیجان چیزی می خورد کنترلی روی خوراکش ندارد. این موضوع باعث چاقی و اضافه وزن در کودکان می شود.

بعد از دیدن فیلم ها یا حتی کارتون ها لازم است والدین توضیحات مفصلی در باره مفاهیم موجود در آنها به کودکان خود بدهند، حتی اگر آن مفاهیم ترسناک نباشند.

چون گاهی کودک آمادگی لازم برای روبرو شدن با موضوعی را ندارد و این موضوع در روحیه و احساسات او اثر ناگواری بر جای می گذارد.
موضوعاتی مانند جنگ و خونریزی، مرگ والدین، دعوا یا طلاق یا خشونت های خیابانی یا خانوادگی و … .

برخی نکات مهم
– در انتخاب فیلم مناسب برای مشاهده کودکان در منزل خود یا درمنزل اقوام و دوستان، باید همانند مشاهده فیلم در سینما، دقت کافی به خرج داد.

– اگر صحنه غیرمنتظره ترسناکی در فیلم وجود داشت باید به کودک درباره آن توضیح داد. یکی از توضیحات می تواند این باشد که گرچه در فیلم هنرپیشه ای که مورد خشونت واقع شده کشته شده یا صدمه جدی به او وارد شده است اما در دنیای واقعی چنین نیست.
حتی اگر کودک تان بطور اتفاقی فیلم ترسناکی دید لازم است در باره نحوه گریم و غیر واقعی بودن چهره ها و در باره پشت صحنه فیلم ها اطلاعاتی را به کودکتان بدهید تا هر چه کمتر بترسد و دچار کابوس یا اضطراب شود.
اگر فیلمی برای کودک بسیار ترس آور است می توان تماشای فیلم را متوقف کرده و درباره آن صحبت کنید. تا اضطراب کودک رفع شود.

– صدور مجوز اینکه فرزندی بتواند بدون همراهی والدین به سینما برود مشروط به این است که تا چه میزان به پختگی رسیده است و چه کسانی او را همراهی می کنند. برای مشاهده فیلم و امثال آن باید محدودیت زمانی برقرار کرد.

– بهتر است در اتاق خواب کودکان تلویزیون یا دستگاه پخش ویدئو از هر نوع وجود نداشته باشد.
مشاهده فیلم در هر سنی به نظارت والدین نیاز دارد. در صورت مشاهده صحنه خشونت آمیز باید توضیح داد خشونت بهترین روش برای حل مشکلات نیست.

– بسیاری از فیلم های مناسب کودکان ساخته شده اند با مراجعه به متخصص یا کتب راهنمای آن فیلم ها را برای فرزندتان انتخاب کنید و گمان نکنید که هر فیلمی که در سینما یا تلویزیون پخش می شود مناسب فرزند شما است.

بارداری در سنین بالای 35 سال احتمال دوقلویی دارد

بارداری

بارداری

خطر بارداری دو قلویی در سنین بالای 35 سال

بالا رفتن سن ازدواج باعث شده است که خیلی ها دیر بچه دار شوند یا دیرتر از معمول به فکر بچه دار شدن بیفتند. از سوی دیگر بسیاری از زوجین طرفدار تک فرزندی نیستند و فکر میکنند که کاش بیش از یک فرزند داشتند. بد نیست بدانید که بارداری بالای 35 سال احتمال بارداری دوقلویی و بیشتر را افزایش میدهد.

چرا دوقلو میشود؟

باید بدانید دوقلوزایی ربطی به سن ندارد. یعنی با بالا رفتن سن احتمال دوقلوزایی بیشتر نمی شود بلکه بر اثر داروهای کمک باروری این شانس بیشتر می شود. احتمال دوقلوی دو تخمی 1 روی 250 است. این احتمال در همه ثابت است مگر در کسانی که سابقه خانوادگی داشته باشند. علاوه بر این معمولاً خانم هایی که در سنین بالاتر حامله می شوند تحت عمل سزارین قرار می گیرند. در واقع سیستم آمریکایی برای زایمان های بالای 35 سال سزارین را توصیه می کند چرا که در این سن احتمال ایجاد مشکلات حین زایمان برای نوزاد بیشتر می شود اما سیستم اروپایی معمولاً سزارین را در سنین بالاتری پیشنهاد می کند. به طور کلی اگر فردی اولین بارداریش بالای 35 سال باشد بهتر است سزارین شود.

علائم بارداری در زنان مسن با بارداری دوقلویی

زنان مسن علائم شدیدتری را تجربه میکنند زیرا توانایی بدنشان در واکنش به استرس کاهش پیدا میکند. اگر چه علائم بارداری میتواند مشابه سایر مادران باشد اما برخی از علائم ممکن است در مادران با بارداری دوقلو شدید باشد:
-درد
-خستگی
-حرکات جنین
-مسائل گوارشی مانند سوزش سردل، سوهاضمه، یبوست
-ویار صبحگاهی

بارداریها تنوع زیادی دارد و داشتن دو جنین در رحم به معنی دوبرابر ناراحت نیست. به طور معمول وزن بیشتری که شما حمل میکنید و هورمون بیشتری که تولید میشود میتواند علائمی را تولید کند. برای سلامت خودتان و جنین بهتر است همیشه جانب احتیاط را رعایت کنید و هر مشکلی را با پزشک در میان بگذارید.

خطرات دوقلویی در زنان مسن

بارداری دوقلویی ریسک بالایی برای رشد طبیعی نوزاد و تولد آن دارد. زنان بالای 35سال احتمال ابتلا به فشار خون بالا، دیابت، فیبروئید رحم را دارند. ضمن اینکه خطر اختلالات کرموزومی با سن مادر افزایش پیدا میکند. این زنان بیشتر در معرض سقط جنین هستند و عوارض زایمان سزارین نیز در آنها بیشتر است، حتی زمانی که یک جنین را حمل میکنند. اما این خطرات در بارداری دوقلویی افزایش پیدا میکند اما همیشه هم نمیتوان آن را پرخطر دانست. افزایش سن و حمل دوقلو لزوما به این معنی نیست که شما بارداری با مشکلات فراوان خواهید داشت.

بارداری

بارداری بعد از 35 سالگی

عوارض بارداری دوقلویی

اگر چه زنان با سن بالا با بارداری دوقلویی در معرض خطر بیشتری قرار دارند این عوارض ممکن است در زن جوانی که بارداری دوقلویی دارد هم بروز کند. اما برخی عوارض عبارتند از:
زایمان زودرس:بیش از نیمی از دوقلوها و تقریبا سه قلویی قبل از هفته 37 بارداری متولد میشوند.
وزن کم هنگام تولد:از آنجا که بیشتر مادران باردار دوقلو، زود زایمان میکنند، اغلب نوزادان کم وزنی دارند. بیشتر نوزادان وزنی کمتر از 2 و نیم کیلوگرم دارند و در نتیجه در معرض خطر قرار دارند چون اعضای بدنشان برای زندگی خارج از رحم مادر آمادگی ندارد.
سندرم انتقال خون دوقلو به دوقلو:این بیماری در دوقلوهای همسانی که جفت مشترک دارند تاثیر زیادی دارد. این اتفاق زمانی می افتد که عروق خونی در جفت قطع میشود. نتیجه این اتفاق آن است که جریان خون در یک جنین بیش از حد بوده و جنین دیگر خون کمی دریافت میکند. این میتواند برای جنینها خطرناک باشد. درمان این خطر استفاده از روشهای تهاجمی برای اصلاح جریان خون است. این اتفاق در دوقلوهای غیرهمسان نمی افتد.
مشکلات جفت:منطقه بزرگ جفت و اتساع بیش از حد رحم مادر احتمال جفت سرراهی و جدا شدن جفت را بالا میبرد. با این که این موضوع قابل مدیریت است اما تازمانی که اتفاق نیفتاده علامتی ندارد. درصورت وجود هرگونه خونریزی واژینال حتما با پزشک تماس بگیرید.

ریسه رفتن کودک مثل گریه شدید و حبس نفس چیست؟

ریسه رفتن کودک

هنگام  ریسه رفتن کودک چه کنیم؟

ریسه رفتن یا حبس کردن نفس یکی از اختلالاتی است که در سنین یک سال و نیم شایع است. کودک به دنبال گرفتن شیشه شیر یا وسیله بازی از او تحریک شده، گریه می کند و در نهایت نفسش قطع می شود که افزایش طول مدت حبس تنفس موجب سیاه شدن دور لب او می شود.

علت واقعی آن دقیقا مشخص نشده است ، اما ممکن است به دلیل مسائل روحی روانی ویا عادتی باشد. آنچه که در این رابطه مهم است عدم وجود ضایعه و اختلال عصبی درمغز است و می توان آنرا یک مسئله طبیعی تلقی نمود که دربرخی از کودکان وجود دارد .

ریسه رفتن کودک

ریسه رفتن کودک

آیا در موقع ریسه رفتن ممکن است قسمتی از بدن کودک دچار لرز و انقباضات مکرر ( همانند تشنج ) شود؟
– بله . درحدود یک سوم موارد چند انقباض ولرز خفیف در دست ، پا یا عضلات صورت ( نظیر فک یا لب ها ) رخ می دهد و به سرعت نیز برطرف می شود و هیچ مسئله ای را به وجود نمی آورد ، اما درصورت وجود چنین حالتی برای اطمینان خاطر از عدم وجود صرع ، بهتر است به پزشک مراجعه شود . گاهی نیز کودک برای مدت کمتر از یک دقیقه بی حال وگیج ومنگ می شود .

درایجاد این حالت آیا ارث دخالت دارد ؟
– بله. دیده شده است که در حدود 23% موارد سابقه چنین حالتی درافراد خانواده کودک مبتلا وجود دارد .

ریسه رفتن چه ویژگیهایی دارد ؟
– خصوصیات و ویژگیهای ریسه رفتن کودک عبارتنداز:
– این حالت درحدود4% کودکان درسنین کمتر از 6تا 8 ماهگی اتفاق می افتد (75% موارد) و به ندرت ممکن است قبل از6 ماهگی یا پس از 6 سالگی اتفاق بیفتد.
– همیشه درموقع بیداری اتفاق می افتد.
– تقریبا همیشه کمتر ازیک دقیقه طول می کشد و خود به خود بدون هیچ اقدامی بر طرف می شود.
– ممکن است روزی یکبار تا ماهی یکباراتفاق افتد.

آیا ریسه رفتن باعث صدمات و اختلالات عصبی می شود؟
– خیر. تقریبا هیچگاه دراثر ریسه رفتن صدمه ای به مغز نمی رسد و در آینده نیز هیچ مشکل جسمی یا روحی برجای نمی گذارد .
ریسه رفتن تاچند سالگی باقی می ماند؟
– دراکثر موارد پس از سن 3 سالگی از بین می رود و در حدود 90% بیماران تا سن 5 الی 6 سالگی به طور کامل بهبود یافته ودیگر دچار حملات نمی شوند و سایر کودکان نیز به مرور زمان بهبود می یابند.

آیا ریسه رفتن نیاز به درمان خاصی دارد؟
– در اکثر موارد خیر. اگر دفعات ریسه رفتن بیش از یکبار در روز باشد و یا بیش از یکدقیقه طول بکشد ، اغلب با تجویز یک داوری آنتی کولینرژیک توسط پزشک بهبود یافته و یا دفعات و مدت آن کاهش می یابد . البته رفتار والدین در برخورد با چنین حالتی نیز در بدتر یا بهتر شدن آن بی تاثیر نیست . در سایرموارد نیاز به هیچ نوع درمان خاصی نیست.

درموقع ریسه رفتن، والدین چه نکاتی را باید رعایت کنند ؟
– برخورد مناسب والدین با چنین ناراحتی در اکثر موارد باعث بهبودی سریع حمله و حتی کاهش دفعات حمله می شود ، لذا به والدین توصیه می شود نکات زیر را رعایت کنند :
– درموقع حمله خونسردی خود را حفظ کرده و بدون آنکه کودک متوجه اضطراب ونگرانی شما شود او را دراز کرده و یک پارچه مرطوب ( سرد ) روی پیشانی او بگذارید.
– هرگزاقدام به باز کردن دهان کودک و یا گذاشتن چیزی داخل دهان او نکنید .
– برخی از والدین به اشتباه جهت اتمام حمله و نفس کشیدن ، شانه ها یا سر کودک را گرفته و شدیدا تکان می دهند . جدا از این کار خود داری کنید .
– نیازی به تنفس مصنوعی یا ماساژ قلبی نیست .
– طوری رفتار نکنید که کودک برای رسیدن به مقاصد واهداف خود از این حربه وشیوه استفاده کند .
درحالات زیر کودک را بلا فاصله به اولین مرکز درمانی برسانید :
الف – اگرکودک بیش از یک دقیقه نفس نکشد .
ب – اگر اختلال هوشیاری پس از حمله بیش از یک دقیقه طول بکشد.

جنین در هفته ای که اندازه یک گیلاس است

اندازه جنین

اندازه جنین

اندازه جنین در طول بارداری

آیا کنجکاو هستید تغییرات دوران بارداری را بدانید؟

از زمان لقاح تا زایمان رحم دستخوش تغییراتی در اندازه و … قرار می گیرد و مثل یک جادو می ماند که یک سلول با سلول های دیگر جفت می شود و چندین سلول را ایجاد می کند و بعد از ماه ها نوزادی به دنیا می آید.

اندازه جنین

اندازه جنین در هفته های مختلف بارداری

سایز و اندازه جنین از هفته اول بارداری تا آخر هفته 42

آیا کنجکاو هستید اندازه نوزاد در طول دوران بارداری را بدانید؟

در هفته ی اول و دوم بارداری جنین به اندازه دانه ی کنجد کوچک است و شامل 32 سلول است و در هفته ی پنجم جنین به اندازه دانه فلفل رشد می کند و این زمانی است که رگ ها ، قلب، ستون فقزات و مغز شروع به توسعه می کند

و در این مرحله اندازه جنین 0/05 اینچ است و هفته ی هفتم اندازه جنین به اندازه یک تمشک می رسد.

هفته ی نهم نوزاد به اندازه یک گیلاس می شود که به آن جنین گفته می شود.

هفته ی 15 جنین به اندازه یک سیب است که اندازه ی 4 اینچی دارد که آهسته به سمت رحم حرکت میکند.

در هفته ی هجدهم جنین به اندازه 6 اینچ می شود و اما هفته نوزدهم نوزاد شروع به رشد می کند.هفته ی 22 اندازه ی نوزاد به 10 اینچ می رسد و در این مرحله ریه ها تشکیل می شود.

در هفته ی 30 نوزاد خوابیدن و حرکت را در رحم تجربه می کند و اندازه ی نوزاد به 15 اینچ می رسد.

هفته ی 40-42 انتهای دوران بارداری است و اندازه ی نوزاد به 20 اینچ می رسد.

اسباب بازی های مناسب برای کودکان زیر یک سال

کودکان

برای کودکان زیر 1 سال چه اسباب بازی بخریم

کودکان زیر یک سال چه سرگرمی هایی نیاز دارند و برای آنان چه نوع اسباب بازی هایی تهیه کنیم؟
کودکان دیگر در این سن نوزاد به حساب نمی آیند و وارد خردسالی شده اند. در این سن بازی هایی جنبش دار همچون ایستادن، راه رفتن و توقف کردن و بالا رفتن از جایی برایشان بسیار مهم است. در این سن می توانید هنگام بازی و بالا و پایین پریدن ها به او شیر هم بدهید و این کار را به جزئی از بازی تبدیل کنید.

سرگرمی های عجیب برای کودکان زیر یک سال

دوباره و دوباره چیدن

کودکان در این سن می خواهند ارتباط همه مسایل دنیا را با هم بسنجد. آنها دوست دارند همه جا را با وسایل مختلف پر و سپس خالی کنند. به همین دلیل، جعبه هایی در اختیار او قرار دهید که در آنها به راحتی باز می شود (مثل جعبه کفش) و به او نشان دهید چگونه می توان وسایل را داخل آن ریخت و از جعبه درآورد.
روش دیگر چنین بازی هایی این است که دسته ای از لیوان ها را کنار هم جمع کنید – ترجیحا پلاستیکی یا اسباب بازی – و به کودک بیاموزید چگونه می توان آب، شن، خاک یا هر چیز دیگری را از لیوانی به لیوان دیگر یا ظرف بزرگ تر ریخت.

حمام شاد

در این دوران کم پیش می آید کودک بی صدا در وان یا تشت حمام بنشیند و شما او را بشویید. بچه های بزرگ تر دوست دارند بایستند، آب بازی کنند، موهای شما را بکشند، پرده حمام را بکشند و … .
برای کنترل این همه هیجان و شیطنت های کودکانه می توانید اسباب بازی های امن به حمام ببرید و موجب سرگرمی کودک شوید. حتی می توانید از اطراف خانه وسایل پلاستیکی و بی خطر همچون سطل ماست، بطری های پلاستیکی شیر، فنجان ها پلاستیکی و … را با خود به حمام بیاورید.

کودکان

اسباب بازی های مناسب کودکان زیر یکسال

می توانید انتهای ظرف های پلاستیکی را سوراخ و داخل آنها را آب کنید تا آب بیرون بریزد و به کودک بیاموزید که می تواند با دست خود مانع از خروج آب شود. یا با آن اردک پلاستیکی کودک خود را حمام کنید. به این ترتیب، کودک علاوه بر بازی کردن تمیز هم شده است.

تفریح بی پایان

وقتی کودک شما توانایی راه رفتن پیدا کرد می توانید وسایل یا اسباب بازی هایی را در فاصله ای دورتر از جایی که ایستاده است، قرار دهید و از او بخواهید آنها را بردارد. برای اینکه کودک از شما یاد بگیرد یکی از وسایل شخصی خود همچون گوشی موبایل را در فاصله ای دورتر بگذارید و روی زانو به سمت آن بروید و بردارید. کودک از این کار خوشش می آید و کار شما را تقلید می کند.
اجازه دهید کودک وسایلی را روی زمین بکشد و حمل کند. مثلا هل دادن اسباب بازی یا جعبه کفش ایده مناسبی است.

علت بزرگ شدن بینی در دوران بارداری چیست؟

دوران بارداری

دوران بارداری

چرا در دوران بارداری بینی بزرگ می شود؟

اگر خودتان هنوز مادر نشده اید حتما دور و برتان زیاد خانم حامله دیده اید که در این دوران مخصوصا در آخرین ماهها قیافه شان خیلی تغییر میکند یکی از متداولترین تغییرات که روی صورت ایجاد می شود التهاب بینی و بوجود آمدن لک و جوش است که بسیاری از خانها از این موضوع ناراحت هستند
خانم هایی که نگران زیبایی شان هستند با ظهور این علائم اعتماد به نفس شان را از دست می دهند؛ اگر شما هم در گروه این افراد هستید، پیشنهاد می کنیم پیش از گم کردن دست و پای تان این مطلب را بخوانید. دکتر بهروز باریک بین، متخصص پوست و مو و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دکتر آزیتا صفارزاده، متخصص زنان و فوق تخصص نازایی و لاپاراسکوپی به شما می گویند این تغییرات چطور ایجاد می شوند و برای برطرف شدن شان چقدر باید صبر کنید.

 

دوران بارداری

دوران بارداری و مشکلاتی که در پی دارد

 

راه حل مشکلات بارداری:

بینی تان دوبرابر شده؟
در زمان بارداری تقریبا تمام اعضای بدن دچار تورم می شوند حتی مخاط لثه آنقدر ورم می کند که گاهی دچار خونریزی می شود. وضعیت مخاط بینی هم به همین صورت است و این مشکل تا جایی پیش می رود که افرادی که بینی شان را جراحی کرده اند، گاهی در زمان بارداری تنفس برای شان سخت می شود.
مشکل از کجا می آید؟
از این خونریزی ها و دشواری که درنفس کشیدن با آن روبه رو می شوید نترسید. توضیح دلیل این اتفاق ساده است؛ در بارداری حدود 2 تا 5/2 لیتر به حجم خون اضافه شده و عروق کمی گشاد می شوند؛ گذشته از این از عروق مقداری مایع خارج می شود که باعث تورم تمام اندام های بدن از جمله بینی می شود.
چقدر طول می کشد؟
همه افراد دچار تورم بینی یا دیگر مشکلات زیبایی نمی شوند زیرا گیرنده های هورمونی در افراد مختلف، متفاوت عمل می کنند. اما اگر این مشکل سراغ شما بیاید، احتمالا تا 8 هفته بعد از زایمان دست از سرتان برنمی دارد.

بعد از زایمان مقداری خون (حدود 500 سی سی تا یک لیتر) از دست می رود اما یک لیتر اضافه باقیمانده 8 هفته طول می کشد تا کاهش پیدا کند. به طور کلی تمام تغییرات بارداری پس از گذشت 8 هفته از زایمان تقریبا برطرف می شوند.
صورت تان پر از جوش شده؟
در زمان بارداری، هورمون های مردانه یا آندروژنیک از جفت ترشح می شوند. بنابراین از آنجایی که هورمون های مردانه زیاد می شوند جوش های صورت هم در این دوران افزایش می یابند.
مشکل از کجا می آید؟
این موضوع ربطی به جنسیت جنین ندارد؛ یعنی جنین چه دختر باشد و چه پسر هورمون هایی زیادی توسط جفت ترشح می شود طوری که ما می گوییم توفان هورمونی اتفاق می افتد و مشکل با برگشتن بدن به حالت تعادل برطرف می شود.

 

دوران بارداری

دوران بارداری و مشکلاتی که در پی دارد

 
چقدر طول می کشد؟
این حالت بعد از 2ونیم ماهگی رخ می دهد و برای بهبود آن فقط می توان از محلول های موضعی تجویز شده توسط متخصص پوست (با اطلاع از بارداری) بهره برد و به هیچ وجه نباید از داروها و آنتی بیوتیک های ممنوعه در بارداری استفاده کرد. البته ترشح جفت و اندازه آن در افراد مختلف، متفاوت است و همه دچار افزایش جوش نمی شوند. به طور کلی این مشکل معمولا با خروج جفت از بدن به تدریج برطرف می شود.
پای چپ تان واریسی شده؟
پای واریسی از مشکلات شایع دوران بارداری است. اگر در سال های قبل از باردار شدن تان پای این مشکل به زندگی تان وارد شده، احتمالا در دوره بارداری هم شاهد شدید تر شدنش خواهید بود. گذشته از این، اگر در خانواده شما کسانی سابقه ابتلا به واریس دارند، بعید نیست که شما هم در 9 ماه بارداری درجاتی از آن را تجربه کنید.
مشکل از کجا می آید؟
از آنجایی که در بارداری حجم خون 5/2 لیتر افزایش پیدا می کند، عروق و به خصوص سیاه رگ ها گشاد می شوند تا بتوانند این میزان خون را در خود جای دهند. علاوه بر این رحم چون در بارداری بزرگ می شود، روی عروق اندام تحتانی که می خواهند از پشت رحم رد شوند و به طرف کبد و بعد به سمت قلب بروند، فشار ایجاد می کند. این فشار فیزیکی از نیمه دوم سه ماهه دوم افزایش پیدا می کند و باعث می شود عروق نتوانند خون را به خوبی به طرف قلب برگردانند بنابراین واریس ها به خصوص در پای چپ به شدت تشدید می شوند.
چقدر طول می کشد؟
اگر واریس باعث تخریب دریچه های عروق شود، بعد از زایمان هم باقی می ماند اما اگر دریچه سالم بماند اغلب بعد از زایمان برطرف می شود.اگر در سنین بالا باردار شده اید یا سابقه واریس در خود و خانواده تان دارید، حتما از اوایل سه ماهه دوم از جوراب های ضد واریس استفاده کنید و در حمام دوش آب سرد را آرام از مچ پا به طرف بالا بیاورید. همچنین بهتر است روزی 30 دقیقه پیاده روی با کفش راحت داشته باشید و برای مدت طولانی در حالت نشسته یا ایستاده قرار نگیرید.
صبور باشید!
مشکلات پوستی بارداری چه زمانی به وجود می آیند و تا چه موقع با شما می مانند؟

 

دوران بارداری

دوران بارداری و مشکلاتی که در پی دارد

 
پوست تان لک و تیره شده؟
90 درصد زنان باردار در هفته های اول تا چهاردهم بارداری دچار درجاتی از افزایش تیرگی پوست می شوند. البته این تغییر در خانم هایی که موی تیره و پوست سبزه دارند بیشتر دیده می شود. همچنین مناطقی مانند نوک سینه ها، نواحی تناسلی، خط میانی دیواره شکم، زیر بغل و کشاله ران ها بیشتر دچار تیرگی می شوند.
چقدر طول می کشد؟
این تغییر رنگ ها معمولا بعد از بارداری از بین می رود اما ممکن است درجاتی از آن باقی بماند. علاوه بر این، 70 درصد زنان در نیمه دوم بارداری دچار ماسک بارداری در صورت می شوند. این تیرگی عموما لب بالا، گونه ها، پیشانی و چانه را گرفتار می کند و به دنبال تماس با آفتاب تشدید می شود. نواحی تیرگی هم معمولا به رنگ قهوه ای و اغلب دوطرفه و قرینه هستند. ماسک بارداری هم ممکن است بعد از زایمان از بین برود یا به درجاتی باقی بماند.
صورت تان پرمو شده است؟
بیشتر زنان در بارداری به درجاتی از پرمویی به خصوص در صورت دچار می شوند. همچنین موهای سر در این دوران پرپشت تر می شود و ریزش مو کاهش پیدا می کند.
چقدر طول می کشد؟
پرمویی دوران بارداری تحت تاثیر عوامل هورمونی است و در عرض 6 ماه پس از زایمان برطرف می شود اما پس از زایمان در فاصله سه تا پنج ماه ریزش مو افزایش پیدا می کند. هرقدر هم زایمان سخت تر و طولانی تر باشد و با خونریزی شدیدتری همراه باشد، ریزش مو بیشتر خواهد بود. اما برخلاف عقیده عموم شیر دادن به نوزاد تأثیری در روند آن ندارد. در کل این حالت نیاز به درمان نداشته و رشد مجدد طبیعی مو در عرض شش ماه تا یک سال کامل می شود و تراکم موها به حالت پیش از بارداری بازمی گردد.
پوست تان ترک برداشته؟
استریا یا ترک پوست از مشکلات زیبایی شایع در بارداری است. این خطوط در 90درصد زنان باردار در ماه های ششم و هفتم بارداری ابتدا در دیواره شکم ظاهر می شود و بعدا به میزان کمتری روی سینه ها و سایر نواحی نمایان می شود. علت پیدایش آنها را به مجموعه ای از تغییرات هورمونی، کشش بیش از اندازه پوست و پارگی برخی الیاف بافت نگهدارنده آن نسبت می دهند. این خطوط معمولا به رنگ صورتی تا ارغوانی هستند و گاهی خارش مختصری دارند.
چقدر طول می کشد؟
رنگ خطوط روی شکم معمولا مدتی پس از زایمان تبدیل به رنگ پوست می شود و مختصری فرومی روند و سرانجام چروکیده می شوند. این ترک ها از بین رفتنی نیستند اما با بعضی لیزرها مثل لیزرهای فراکشنال اربیوم گلس (آیکون) و رادیوفرکوئنسی فراکشنال و همچنین میکرونیدلینگ (سوزن درمانی) می توان آنها را کاهش داد.

 

دوران بارداری

دوران بارداری و مشکلاتی که در پی دارد

 
خال های تان تغییر کرده اند؟
در طول بارداری خال های تیره ممکن است بزرگ تر یا تیره تر شوند. باید توجه داشت این تغییرات به طور کم و بیش یکسان و متناسب در تمام خال های بدن صورت می گیرد بنابراین اگر یکی از خال ها تغییرات واضح در اندازه یا رنگ پیدا کند یا دچار علائمی مثل خارش، سوزش یا خونریزی شود، حتما باید توسط متخصص پوست مورد بررسی قرار گیرد.
چقدر طول می کشد؟
گفتیم که به محض دیدن این نشانه ها باید با متخصص پوست مشورت کنید. نمی توان گفت این مشکلات چند ماه با شما می ماند و چه زمانی از روی پوست تان محو می شود. برای باخبر شدن از این موضوع باید نوع مشکل و دلیل دقیق ایجاد آن را با کمک متخصص پیدا کنید.
زگیل درآورده اید؟
آویزهای پوستی ضایعاتی هستند که اندازه آنها از سر یک سوزن تا یک نخود متفاوت است و به صورت زواید برجسته به رنگ پوست یا کمی تیره تر در دوطرف صورت، گردن، قسمت فوقانی سینه و زیر سینه ها دیده می شوند. این آویزها به زگیل شباهت دارند و نباید با آن اشتباه گرفته شوند.
چقدر طول می کشد؟
آویزهای پوستی گرچه با ظاهرشان شما را آزار می دهند اما خوشبختانه در ماه های آخر بارداری ظاهر شده و زیاد با شما نمی مانند. این ضایعه ها پس از زایمان به طور نسبی یا کامل ناپدید می شوند.