برچسب: کودک

بهترین سن برای فرستادن کودک به کودکستان

سن مناسب برای فرستادن کودک به کودکستان به عوامل مختلفی بستگی دارد و این امر ممکن است باعث گیج شدن والدین در یافتن زمان مناسب برای فرستادن فرزندشان به کودکستان شود.

بسیاری از مدارس، توصیه هایی را در مورد سن مناسب فرستادن کودک به کودکستان ارائه می ‎دهند، اما این توصیه ها در مورد همه کودکان صدق نمی ‎کند و لزوما بهترین زمان آغاز فرایند آموزش برای همه کودکان نخواهد بود.

چه سنی برای فرستادن کودک به کودکستان مناسب است؟

بسیاری از کودکان در سنین 5 و یا 6 سالگی از مهارت های علمی، جسمی و ذهنی لازم برای شروع آموختن دروس مختلف در مهد کودک برخوردار هستند اما کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمده اند ممکن است دیرتر این آمادگی ها را کسب کنند.

سنی که برای فرستادن کودک به مهد نامناسب است

پیش از سه سالگی توصیه نمی شود که کودک را به مهد بفرستید زیرا بچه های زیر سه سال نیازمند توجه متمرکزتر در خانواده هستند و مربی مهد نمی تواند فقط به او توجه کند بنابراین ممکن است روحیه کودک آسیب ببیند پس تا سه سالگی بهتر است نزد مادر یا مادربزرگ پرستاری شود.

فرستادن کودک به کودکستان را به تعویق نیاندازید

بنا به گفته دکتر کاترین گارفورت:در صورتی که کودک، خارج از محیط کودکستان در حال کسب مهارت های علمی و جسمی و ذهنی مناسب با سن خود باشد، به تعویق انداختن فرستادن کودک به کودکستان و یا صرف نظر از فرستادن او بسیار اشتباه است.

مهارت های لازم برای فرستادن کودک به مهد

قبل از فرستادن فرزندتان به مهد کودک این مهارت ها را به او بیاموزید:

اگر کودکتان مهارت های زیر را کسب کرده، می توانید او را به کودکستان بفرستید. این مهارت ها مربوط به میزان توانایی کودک به خودکفایی در انجام فعالیت های خود است.

توانایی انجام مراقبت از خود

گارفورت می ‎گوید:کودکان زمان ورود به کودکستان باید توانایی های لازم برای انجام مراقبت از خود مانند غذا خوردن، حمام رفتن و پوشیدن لباس را کسب کرده باشند. این گونه مهارت ها باید در سنین کم به کودکان آموخته شود زیرا یک مربی مهد نمی ‎تواند در انجام این گونه کارها به تعداد زیادی کودک کمک کند.

کسب مهارت های اجتماعی

مهارت های حرکتی، تنها مهارت های لازم برای ورود کودک به کودکستان نیست و کودک در زمان ورود به کودکستان باید از مهارت های اجتماعی مختلفی نیز بهره مند باشد.

آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین

کودکان باید از نظر عاطفی، آمادگی لازم برای جدا شدن از والدین خود برای ساعات مشخصی را داشته باشند.

توانایی لازم برای انجام بازی های گروهی

لازم است که کودک توانایی های لازم برای انجام بازی های مشترک با سایر کودکان را فرا گیرد.

نکته: والدین باید برای آموختن این گونه مهارت ها قبل از فرستادن فرزند خود به مهد کودک تدابیر لازم را بیندیشند و از کودک خود حمایت کنند.

توانایی لازم برای دفاع از خود

والدین باید ببینند که فرزندشان در ارتباط با کودکان دیگر چگونه رفتار می ‎کنند و به او در پیروی از قوانین کمک کنند و همچنین، کودکان برای رفتن به مهد کودک باید توانایی لازم برای دفاع از خود در برابر دیگران و درخواست کمک از افراد دیگر را داشته باشند.

راهکارهایی برای فرستادن بی دغدغه کودک به مهد

ممکن است یک کودک، در روابط اجتماعی با دیگر کودکان به خوبی عمل کند اما توانایی لازم برای جدایی از والدین خود را نداشته باشد، در این گونه موارد لازم است که والدین درصدد کاهش یافتن وابستگی فرزند خود برآیند و تصویر مثبتی نسبت به کودکستان در ذهن کودک خود ایجاد کنند.

اگر کودکتان نسبت به رفتن به کودکستان اضطراب و استرس از خود نشان می ‎دهد بهترین راه این است به یک روانشناس در جهت برطرف کردن این اضطراب و استرس مراجعه کنید.

صرف نظر کردن از فرستادن کودک به مهد کودک نه تنها منفعتی برای کودک شما نخواهد داشت، بلکه صدمات بسیاری نیز برای او در پی خواهد داشت و منجر به عدم ایجاد آمادگی برای رفتن کودک به مدرسه خواهد شد.

رفتن به مهد کودک بین شما و کودکتان فاصله نمی اندازد

اگر شاغل هستید و هراس دارید که کودک خود را به مهد بفرستید زیرا می پندارید دور شدن کودک از شما موجب می شود فاصله ای بین شما و او بیفتد یا دلبستگی و عاطفه آنها کمتر شود، در اشتباهید چرا که آنچه تعیین کننده این میزان دلبستگی است به هیچ وجه ربطی به مهدکودک رفتن یا نرفتن و اینکه فرزند شما به دلیل شغل تان نزد اقوام یا مادربزرگ است ندارد بلکه این موضوع به آرامش شما بستگی دارد.

بارها در بیا نی نی گفته ایم که کودک در آغوش مادر آرامش عجیبی می گیرد چرا که کودکان بسیار ناتوان اند و می ترسند آسیب ببینند بنابراین دنبال مامن آرام می گردند و به آغوش مادر پناه می برند.

اگر شما عصبی و پرتنش هستید، خستگی کار را به خانه می آورید، با همسرتان درگیری دارید و یا بدون آنکه متوجه باشید دچار افسردگی پس از زایمان و تحریک پذیر شده اید، کودک از شما فاصله می گیرد زیرا این تنش را احساس می کند بنابراین ترجیح می دهد به آغوش پرستار، مادربزرگ یا مربی مهد برود. پس علت بی عاطفه شدن کودک رفتن به کودکستان نیست بلکه رفتار مادر تاثیر فراوانی در این امر دارد.

موارد بسیاری مهمی که باید حتما به فرزندت بیاموزی

سال های اولیه یک کودک مهم ترین دوران زندگی او محسوب می شوند زیرا کودک هر چه در این سال ها بیاموزد، زمینه ساز رفتار او در آینده خواهد بود.در این دوران پدر و مادر مهم ترین آموزگاران او هستند و حرف ها و احساسی که به فرزند خود می دهند، به صدای درونی و پیامی برای همه عمر فرزندشان تبدیل می شود.

بنابراین والدین باید در دوران کودکی چیزهایی را که در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی خواهید خواند را به کودک بیاموزند که به درد آینده او بخورد.

نحوه برخورد با مشکلات

برخی والدین وقتی کودک اشتباه یا خطایی را انجام می دهد، به او می گویند:( تو همیشه این طوری هستی و هیچ وقت نمی تونی یه کاری رو درست انجام بدی). این حرف به کودک می آموزد او هیچ وقت کارها را خوب انجام نمی دهد پس چه لزومی دارد که تلاش نماید، او همیشه زود نا امید شده و با یک شکست خود را می بازد، به جای این رفتار والدین به کودک خود بایدبگویند:( حالا اتفاقیه که افتاده، چکار کنیم تا درست بشه؟) اینگونه کودک از همان دوران کودکی می آموزد که هر مشکلی چاره ای دارد و نباید از زیر بار مشکلات شانه خالی کرد.

کودکانی که والدینشان به آنها نحوه برخورد با مشکلات را یاد می دهند، در بزرگسالی و مواجهه با اتفاقات ناخوشایند به فکر خودکشی و… نمی افتند.

حل مشکلات با صحبت کردن

بزرگترین و ارزشمندترین چیزی که والدین می توانند به فرزند خود یا بدهند این است که با صحبت کردن مشکلات خود را حل کنند. در اطرافتان احتمالا کسانی را دیده اید که وقتی با کسی دچار مشکل می شوند به جای صحبت با طرف مقابل برای حل مشکل سعی می کنند که یا مشکل را در درون خود پنهان کنند یا با فحش و ناسزا و بی احترامی به طرف، عصبانیت خود را خالی کنند.

این افراد همان کودکانی هستند که در دوران کودکی حل مشکلات با صحبت کردن را نیاموخته اند. به کودک خود بیاموزید اگر کسی او را ناراحت کرد، مستقیما به او بگویند که از این رفتار او ناراحت شده اند و اگر با دوست خود مشکلی دارند با او حرف بزنند.

نه گفتن

مهارت نه گفتن از مهم ترین مهارتهای زندگی است. متاسفانه برخی والدین به فرزندان خود می آموزندکه همیشه باید به حرف بزرگ ترها گوش کرد و همیشه حق با بزرگ ترهاست اما کودک باید یاد بگیرد که گاهی هم به خواسته های دیگران «نه» بگوید چون در غیر این صورت کودک خود را تسلیم هر نوع خواسته بیمارگونه و آزاردهنده ای خواهد کرد.

کودک باید یاد بگیرد که حق دارد خواسته هایی که از نظرش درست یا منطقی به نظر نمی رسند را رد کند یا برعکس در برابر هیچ کسی حق ندارد خواست خودش را ترجیح دهد. اگر به کودک تان یاد دهید به موقع و بجا از کلمه نه استفاده کند، آینده اش را بیمه کرده اید.

به کودک بگویید که درباره اینکه چه کسی آنها را لمس می کند، تصمیم بگیرد و اجازه ندهد کسی که دوست ندارد او را بغل کند یا ببوسد. او هم مجبور نیست دیگران را ببوسد یا بغل کند.

استقلال در حرف زدن

متاسفانه افراد خجالتی بسیاری از موقعیت های خوب زندگی خود را صرفا به دلیل آنکه خجالتی هستند از دست می دهند. در برخی از کودکان، خجالت تجلی مشکلات داخلی است، نه آرامش درونی.

به کودک کمک کنید تا ارتباط های اجتماعی ساده را از طریق بازی یاد بگیرد و کودک تان را تشویق کنید که درباره موضوعاتی که به او مربوط است، حرف بزند و خجالت نکشد. وقتی اسمش یا سنش را می پرسند یا هنگامی که پیش خدمت رستوران درباره غذا از او می پرسد، کودک را تشویق کنید که پاسخ دهد.

دوست داشتن خود

دوست داشتن خود به معنای داشتن اعتماد به نفس، پذیرش خود، احترام به ذات وجودی و به معنای عام کلمه، تبدیل شدن به یک انسان کامل است. فردی که خود را دوست دارد دیگران را هم دوست دارد و این روابط متقابل است و همیشه برای پیشرفت و موفقیت در زندگی تلاش می کند.

دوست داشتن خود به معنای خودشیفتگی و خود خواهی نیست پس به کودکت از همان دوران کودکی افتخار کردن به خودش را یاد بده. به او بگویید برای پاداش به خود می تواند برای خودش هدیه بخرد.

افرادی که همیشه احساس تنفر نسبت به خود داشته و خود را سرزنش می کنند، به مرور زمان با اختلالات روانی و فرسودگی در زندگی مواجه می شوند و سلامت روان آنان کاهش می یابد.

خوشحالی با چیزهای کوچک

با نگاهی به اطرافمان برخی افراد را می بینیم که با داشتن بهترین امکانات هیچ وقت راضی و خوشحال نیستند و از زندگی خود لذت نمی برند اما برعکس این افراد برخی دیگر با چیزهای کوچک خوشحال و راضی می شوند و قدردان نعمت ها و آنچه خدا به آنها عطا نموده است، هستند.

خوشبختی واقعی لذت بردن از همین شادی ها و اتفاقات کوچک اطرافمان است. چقدر زیباست که قدر داشته هایمان را بدانیم و بابت داشتن آن ها شاد و شکرگزار باشیم پس به کودکت خوشحالی با چیزهای کوچک را یاد بده تا وقتی بزرگ شد در ناامید کننده ترین لحظات امید را پیدا کند.

قدرشناسی و توقع نداشتن

ما نمی توانیم همه چیز را کنترل کنیم و از دیگران توقع داشته باشیم طبق میل و خواسته ما رفتار کنند. برخی افراد در بسیاری از موارد انتظار بی جایی از دیگران دارند که برآورده نشدن آن موجب ناامیدی و دلسردی آنها می شود و روی روابط با دیگران تأثیر منفی می گذارد.

این افراد لطف دیگران را وظیفه آنها قلمداد می کنند و از کسی تشکر و قدر دانی نمی کنند چرا که همیشه از دیگران طلبکار هستند. افرادی که توقعات بی جایی دارند، هرگز در کودکی یاد نگرفته اند که قدر شناس باشند، آنها در کودکی هر چه خواسته اند برایشان فراهم شده است پس از همین امروز به کودکت یاد بده لطف و محبت دیگران را با قدرشناسی پاسخ دهد نه اینکه خوبی ها را وظیفه بداند و زنجیره ی عشق را قطع نکند.

فاصله گرفتن

یکی از مهم ترین مسائل زندگی نحوه ارتباط با دیگران است. برخی افراد به هیچ وجه نمی توانند از فردی که تنها ضرر و زیان وارد زندگی آنان می کند، فاصله بگیرند. افراد سمی که باید از آنها فاصله بگیرید، با منفی گرایی های همیشگی، شکوه ها، بدگویی از دیگران، خودخواهی یا وابستگی بیش از اندازه، زندگی تان را می گیرند و تنها زمانی این را درک می کنید که جوانیشان در گذر باشد.

پس از همان ابتدا به کودک یاد بده از هر چیزی که به او حس بدی می دهد، دور شود و تحمل نکند.

توجه به گریه های بی دلیل کودک، صحیح یا غلط؟

گریه کودک یکی از علائمی است که ممکن است نشان‌دهنده وجود مشکلاتی در سلامت او باشد. گریه می‌تواند نشانگر مشکلات مختلفی از جمله گرسنگی، خواب ناکافی، خستگی، تب، درد، ناراحتی یا ناراحتی‌های عاطفی باشد.

به عنوان والدین، توجه به گریه کودک از اهمیت بالایی برخوردار است. اما اگر متوجه شدید که گریه کودک شما بی دلیل است چطور؟ باید به این گریه اهمیت داد یا نه؟ با ما در این بخش از بیا نی نی همراه شوید تا با دلایلی ساده، به پاسخ صحیح برسید.

به گریه های بی دلیل کودکتان اهمیت ندهید چون :

بررسی‌ها نشان می‌دهند که توجه بیش از حد به گریه نوزاد می‌تواند باعث شود که آنها در آینده فردی بی‌مسئولیت و پرخاشگر شوند.

بهتر است تنها تا 9 ماهگی از کودکان مراقبت کرده و پس از آن اجازه دهید تا خودشان درباره کارهایشان راهنمایی بخواهند.

توجه بیش از حد به کودکان ممکن است باعث شود که آنها در بزرگسالی حس استقلال را از دست بدهند و به شدت به خانواده، بستگان و اطرافیان خود وابسته باشند.

همچنین، والدین، به ویژه مادرها، باید ساعاتی در روز را اختصاص دهند تا فقط با کودکان، به ویژه نوزاد خود، صحبت کنند. این کار باعث می‌شود که آنها حس آرامش پیدا کنند و بدانند کسانی اطرافشان هستند که از آنها حمایت می‌کنند و این روند احساس اضطراب و استرس را از آنها دور می‌کند.

اگر کودک شما مدام برای رسیدن به خواسته هایش گریه می کند

بهتر است آرامش خود را حفظ کنید و از تکرار عبارات منفی مثل “نه”، “نمی‌شود”، “حالا وقتش نیست” و غیره، به جایی برسید که از استفاده از آنها خودداری کنید. در صورتی که به فرزندتان این عبارات را گفتید، بهتر است پاسخ خود را به اندازه کافی مختصر نگه دارید، تا بتواند از رفتار مقاوم شما در برابر درخواست‌هایش مطلع شود و بفهمد که قوانین و محدودیت‌هایی که تعیین کرده‌اید، قابل شکستن نیستند.

آنچه والدین بچه های خودسر باید بدانند

هیچ وقت متوجه معنی فرزندِ خودسر نمی شوید، مگر این که والدین یکی از همین بچه ها باشید. این بچه ها اغلب مصمم و لجباز هستند و هر کاری که دلشان بخواهد را انجام می‌ دهند و گاهی اوقات ویژگی‌ های منفی شخصیتی آن ها بیشتر است و والدین باید حواس شان را جمع کنند که چگونه با آن ها رفتار کنند. در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی در این باره توضیح خواهیم داد.

بچه خود سر چه رفتاری دارد؟

بچه خودسر حس زیادی از استقلال را در خودش دارد و این حس از همان دوران کودکی با او همراه است. او اعتمادبنفس بالایی دارد و به خودش خیلی مطمئن است. همیشه عقاید محکم و سفت و سختی دارد و روی چیز هایی که می‌ خواهد پافشاری می‌ کند و سعی دارد به محیط اطراف توجه نکند و فقط به خواسته خودش فکر کند.

راهکار هایی برای رفتار با بچه های خودسر

چنانچه شما هم جزو والدین بچه های خودسر هستید پس نیاز دارید، راه رفتار صحیح با این افراد را بدانید.

احترام و همراهی خود را نشان دهید

اگر یک بچه خود سر دارید، باید به او نشان دهید که قرار نیست تدافعی عمل کنید. شما درخواست های او را می شنوید، به او احترام می گذارید و او را درک می کنید. پس مجبور نیستید که همیشه سر او فریاد بکشید یا رفتار عجیب و غریبی از خودتان نشان دهید. باید فرزندتان را مطمئن کنید که مقابل او نیستید، بلکه در کنارش هستید و به عقاید و خواسته‌ هایش احترام می گذارید.

به او گوش دهید

بسیار مهم است که به حرف های فرزندتان گوش دهید. بچه های خودسر از این که ببینند دیگران به حرف هایشان گوش نمی‌ دهند و آن ها را جدی نمی‌ گیرند، عصبانی و کلافه می شوند. باید سعی کنید به حرف های آن ها گوش دهید، با آن ها صحبت کنید، تبادل نظر داشته باشید و برای یکدیگر منطق و استدلال بیاورید.

محرک ها را شناسایی کنید

به رفتار فرزند خود دقت کنید و ببینید چه چیزی باعث می‌ شود که عصبانیت او تحریک شود و چه چیزی باعث ایجاد جر و بحث بین شما می شود. زمانی که این محرک‌ ها را تشخیص دهید، می توانید آن ها را تا حد زیادی کنترل کنید و مانع ایجاد جر و بحث شوید و در نتیجه شرایط آرام تری ایجاد می گردد و احتمال لجبازی فرزندتان هم کاهش پیدا می‌ کند.

یک روتین مؤثر پیدا کنید

معمولا روتین خواب می تواند بهترین عامل برای جلوگیری از لجبازی فرزند باشد. زمان خاصی را در طول روز پیدا کنید که فرزندتان به بیشترین حد لجبازیاش می‌ رسد و سعی کنید که در آن تایم، با او جر و بحث نکنید. سعی کنید که در محیط خانه یک روتین منظم برای غذا خوردن و خوابیدن داشته باشید و همگی به آن پایبند بمانید تا فرزند بتواند ریتم بدن خودش را بشناسد و از حالت تعادل خارج نشود.

کمی به او قدرت کنترل بدهید

هنگامی که فرزند احساس کند که می تواند شرایط را کنترل کند، در نتیجه قدرت پذیرش در او بالاتر می‌ رود و صبور تر می شود، زیرا می‌داند که دیگران به تسلط و قدرت او نیاز دارند‌ و همین باعث می شود که لجبازی نکند و بهتر با شما رفتار کند.

روی حل مسئله تمرکز کنید

شاید بخواهید فرزندتان را به خاطر لجبازی اش تنبیه کنید؛ اما بهتر است که به دنبال حل مسئله و علت ریشه ای باشید و ببینید که چه عاملی باعث لجبازی او شده است. زمانی که نکته و مسئله اصلی را پیدا کنید، قطعاً از لجبازی فرزندتان هم کم می کنید.

رفتارهای اشتباه با بچه که نوعی خودخواهی والدین است

بسیاری از زوجین بعد از بچه دار شدن بیشتر وقت خود را به کودکشان اختصاص می دهند اما برخی دیگر بر این باورند که در هر شرایطی خودشان مقدم بر کودکشان هستند. افراط و تفریط در هر زمینه ای بروز مشکلات زیادی را در پی دارد. رفتارهای اشتباه والدین در تربیت فرزندان موجب بروز رفتارهای نامناسب در کودکان می‌شود. در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی رفتارهایی از والدین را آورده ایم که خودخواهی در حق کودک است.

دوست داشتن خود با خودخواه بودن متفاوت است، درست است که می گوییم خودتان را دوست داشته باشید اما به این معنی نیست که نیازهای کودک را نادیده بگیرید.

اگه چندین روز بچه رو تنها میذاری

برخی از والدین فرزندان خود را برای رفتن به سفر و خوشگذرانی تنها می گذرانند و به پرستار کودک یا والدین و اقوام خود می سپارند اما تنها گذاشتن کودک چندین روز متوالی در دوران خردسالی اشتباه است زیرا کودکان به توجه و مراقبت نیاز دارند و اگر به پدر و مادر خود وابسته باشند، تنها گذاشتن او در روان کودک اثرگذار است.

اگه آخر هفته ها تنها تفریح خودت مهمه

متاسفانه برخی آقایان تنها به فکر خوشگذرانی و تفریح خود هستند و به تفریحات همسر و کودکشان بی توجه اند. اگر در طول هفته وقت زیادی را با کودک خود سپری نمی کنید، حتما آخر هفته ها را با او سپری کنید. گذراندن آخر هفته ها با خانواده باعث عشق و محبت در خانواده و در نتیجه استحکام خانواده می شود.

اگه اجازه استفاده از اسباب بازی رو به کودکت نمیدی

بازی راهی برای ابراز و نشان دادن احساسات است و باعث تخلیه فشار و استرس‌های عصبی کودک می‌شود. بازی کردن کودک با اسباب بازی مناسب تاثیر مستقیم در رشد ذهنی و افزایش مهارت های حرکتی او دارد. برخی والدین به دلیل اینکه اسباب بازی کودک سالم بماند و خانه به هم نریزد، اجازه استفاده از اسباب بازی را به کودک نمی دهند اما این کار نوعی خودخواهی است.

اگه هنوز با همسرت مشکل داری و قصد بچه دار شدن داری

گاهی اوقات همسران پیش از اینکه فرصت کافی برای شناخت همدیگر پیدا کنند، بچه دار می‌شوند. مشکلاتی که پیش از بچه دار شدن وجود داشته‌اند قرار نیست با به دنیا آمدن نوزاد حل و فصل شوند، بلکه در بیشتر مواقع شدت هم می‌گیرند پس اگر هنوز با همسرتان مشکل دارید اما دوست دارید که بچه دار شوید، خودخواه هستید.

اگه پوشک بچه رو دیر به دیر عوض می کنی

برخی از مادران از روی تنبلی یا گران بودن پوشک، دیر به دیر اقدام به تعویض آن می کنند اما دیر عوض کردن پوشک کودک عوارض زیادی مانند عفونت ادرار یا سوختگی پا و ناحیه باسن را در پی دارد. توصیه می شود بعد از هر بار ادرار و مدفوع کودک را فقط با آب بشویید و پوشکش را عوض کنید.

اگه نمی تونی فرزندت رو درک کنی

همدردی نکردن و درک نکردن کودک از طرف والدین رفتاری ظالمانه و خودخواهانه است، بهتر است هر طور شده در جهت اصلاح رفتارتان اقدامی کنید. گاهی باید با کودک فقط همدردی کنید و نشان دهید که احساساتش مهم است، اگر او بداند احساساتش مهم هستند یاد می‌گیرد، هرگز آن‌ها را انکار نکند بلکه اجازه بدهد هر احساسی از وجودش عبور کند.

اگه به بهانه پس انداز نیازهای بچه رو نادیده می گیری

برخی از والدین که خود را آینده نگر می دانند، برای اینکه کودک در آینده زندگی بهتری داشته باشد، از حال و وضعیت فعلی صرف نظر کرده و تمام درآمد خود را به پس انداز اختصاص می دهند و به نیازهای کودک مانند خوراک، پوشاک و… توجه ندارند اما این کار خودخواهی است و باعث می شود کودک در بزرگسالی عقده و حسرت های زیادی را داشته باشد.

اگه با بچه ات درد و دل می کنی

برخی والدین تصور می‌کنند، کودکان دوست آنها بوده و می‌توانند درباره مسائل پیش آمده با آنها درد دل کنند اما درد دل کردن والدین با کودکان و نوجوانان می‌تواند بچه‌ها را افسرده، پرخاشگر، عصبی، مضطرب و منزوی کند پس فراموش نکنید که بچه‌های ما مورد مناسبی برای شنیدن درد دل ما نیستند و برای درد دل کردن باید یک دوست، همفکر و یا یک روانشناس داشته باشید.

اگه بچه ات رو به خوردن هر چیزی مجبور می کنی

همه والدین دوست دارند کودکشان از همه غذاها بخورد و از ویتامین های آن استفاده کند اما برخی از کودکان بد غذا بوده و از خوردن برخی غذاها امتناع می کنند. برخی از والدین با تهدید و تشر کودک را پای غذا می‌نشانند و غذا را به زور و در یک اتمسفر تنش‌آلود به خورد او می‌دهند. این راه‌حل کاملا غلط است و باعث تشدید بدغذایی کودک شما می‌شود.

اگه برای حرف زدن با بچه ات وقت نمی زاری

برخی والدین متاسفانه وقتی برای صحبت و گوش دادن حرف های کودک اختصاص نمی دهند و حرف های آنها را نمی شنوند. نشنیدن و گوش نکردن به حرف های کودکان عوارض زیادی را در پی خواهد داشت. اگر می خواهید والدین خوبی باشید حرف های کودک را بشنوید و با او طوری صحبت کنید که او بعد از آن حس بهتری پیدا کند. اگر شما هم صحبت و شنونده خوبی برای کودکتان نباشید، او هرگز مسائل خود را برای شما بازگو نخواهد نمود.

سخن آخر

ما بیشتر از هرکس دیگری در قبال فرزندمان مسئولیم. از همان لحظه که قبول کردیم پدر یا مادرش باشیم مسئول شدیم! پس بیایید برای فرزندمان والدین و رفیق خوبی باشیم.

عذر خواهی از فرزند کار درستی است یا اشتباه ؟

احتمالاً این جمله به گوشتان خورده باشد که والدین هرگز نباید از فرزندانشان عذرخواهی کنند اما اینطور نیست. عذر خواهی کردن از کودکان هنگامی که خودتان مرتکب اشتباه شده اید، می تواند یک رابطه پر از اعتماد بین شما و فرزندتان را به وجود بیاورد. اصلاً هم فرقی ندارد که شما چند سال از فرزندتان بزرگتر هستید یا او را بزرگ کرده اید. در هر صورت هر کس که اشتباه می کند، باید شجاعت عذرخواهی را داشته باشد. شما با عذرخواهی کردن از فرزندتان، این رفتار پسندیده را نشان می دهید.

اهمیت و تاثیر عذر خواهی کردن شما از فرزندتان

کودکان با دقت به رفتار شما نگاه می کنند و از آن ها چیز های مختلفی یاد می گیرند پس شجاعت عذر خواهی را پیش از دیگران شما به او بیاموزید. در این قسمت از بیا نی نی می توانید با دلایل مهم بودن عذرخواهی از فرزندتان آشنا شوید.

عذرخواهی از فرزند مسئولیت پذیری را به او آموزش می دهد

همه ما دوست داریم اخلاقیات را به کودکمان نشان دهیم و سعی کنیم روابط سالم و قوی داشته باشیم. برای اینکه کودک یاد بگیرد اشتباهاتش را بپذیرد، مسئولیت آن ها را برعهده بگیرد و در مورد کار های خطایی که انجام داده شده عذرخواهی کند، باید خودمان این رفتار را در خود تقویت کنیم. در واقع شما با عذرخواهی کردن بعد از اشتباهی که انجام داده اید، به فرزندتان یاد می دهید که در چنین شرایطی با جزئیات کامل عذرخواهی کند و مسئولیت اشتباهاتش را بپذیرد.

با عذرخواهی کردن تواضع را به کودکتان آموزش می دهید

در فرهنگ مدرن امروزی، تواضع مورد توجه قرار نمی گیرد. بیشتر افراد سعی می کنند همیشه برنده بازی باشند و کمتر از خودشان تواضع نشان می دهند اما اگر شما بعد از ارتکاب اشتباه از فرزندتان عذرخواهی کنید، این موضوع به او نشان می دهد که چقدر تواضع دارید و برایتان فرقی ندارد که شخص مقابلتان چه کسی باشد، در هر صورت کار درست را انجام می دهید. همین کار باعث می شود که تواضع را در فرزند خود تقویت کنید و باعث شوید که به او غرور بی جا دست ندهد.

عذرخواهی از کودک رابطه سالم را به او آموزش می دهد

در یک ازدواج رابطه سالم، همیشه تبادل وجود دارد و گاهی اوقات شما از همسر و گاهی اوقات همسر از شما عذرخواهی می کند. همین باید در مورد فرزندان هم صدق کند و او با عذرخواهی کردن شما، متوجه می شود که رابطه سالم چگونه است و همچنین یاد می گیرد که بخشش داشته باشد و فرقی هم ندارد که طرف مقابل چه کسی باشد. در واقع شما با انجام این کار به صورت غیرمستقیم اما کاملا موثر به او آموزش می دهید که یک رابطه سالم را باید چگونه پیش ببرد.

رفتار صحیح با کودک غمگین بعد از فوت مادرش

فوت مادر برای همه افراد غم انگیز و طاقت فرساست اما هضم این شرایط برای کودکان به‌مراتب سخت‌تر خواهد بود. مادر نقش خیلی مهمی در زندگی کودک داشته و سلامت روانی او را تامین کرده و در شکل گیری شخصیت کودک مفید است به همین علت نبود او می تواند تغییرات بسیاری در وضعیت روحی و جسمانی کودک به وجود آورد بنابراین رفتار با کودکی که به تازگی مادر خود را از دست داده است، اهمیت زیادی دارد. در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی طریقه رفتار با کودکی که به تازگی مادر خود را از دست داده را آورده ایم.

مرگ را برای کودک توضیح دهید

یکی از رایج‌ترین اشتباهات در برخورد با کودکی که به تازگی مادر خود را از دست داده است، این است که مرگ را به او دست توضیح نمی دهند و مثلا در جواب اینکه کودک سؤال می کند مامانم کجا رفته ؟ می گویند به مسافرت رفته، پیش خدا رفته و ….. اما این پاسخ‌ها تنها باعث می‌شود که موضوع برای کودک پیچیده‌تر شود و ذهن کودک درگیر این شود که چرا مادرم مرا با خود نبرده؟ آیا از دست من ناراحت است یا باعث می شود کودک برای برگشت والد از دست رفته خود انتظار بکشد پس واقعیت مرگ را با توجه به سن کودک برایش توضیح دهید.

کودک را با احساساتش آشنا کنید

کودکان احساس خود را به‌درستی نمی‌شناسند و نمی‌توانند احساسات خود را به‌درستی بیان کنند به همین دلیل گاهی ناراحتی خود را با پرخاش نشان می‌دهند، از کودک بخواهید راجع به مرگ مادر و آنچه از آن احساس می‌کند، صحبت کند.

کودک را بر سر مزار مادرش ببرید

برخلاف عقیده بسیاری از افراد که می پندارند کودک را نباید بر سر مزاربرد اما در زمان‌های مشخصی او را برای دیدن مزار والد فوت‌شده ببرید چرا که این کار به درک فرایند مرگ کمک کرده و باعث می‌شود که کودک بهتر بتواند واقعیت را درک کرده و با آن کنار بیاید.

به کودکتان آرامش بدهید

کودکتان را آرام کنید، به احساساتش اهمیت دهید، بگذارید احساساتش را بیان کند، از حرف زدن درباره مادرش خودداری نکنید، به او بگویید احساس غم او بهتر خواهد شد و برای بهتر شدن به زمان و مراقبت بیشتری نیاز دارد.

به کودک خود اطمینان بدهید

سعی نکنید هم نقش پدر را برای کودک بازی کنید هم مادر، بگذارید کودک بداند شما تنها پدر او خواهید بود، پدری که می تواند در مشکلات به شما تکیه کند و نمی توانید هم پدر باشید هم مادر پس تلاش کنید برای کودک خود بیش از هر چیز یک پدر خوب و حمایتگر باشید.

برای کودک وقت بگذارید

شما نیز بعد از مرگ همسرتان غمگین خواهید بود و با مشکلات روحی و روانی مواجه می شوید اما باید سرپا شوید و به داد روح و روان کودکتان برسید، نباید ناراحتی و غمتان سبب فراموش کردن فرزندتان گردد و زمان کمی به او اختصاص دهید زیرا اختصاص ندادن زمان به کودک باعث می شود او فکر کند هر دو والد خود را از دست داده و تأثیر منفی روی شخصیت فرزند شما داشته باشد.

از دادن مسئولیت‌های بی‌مورد به کودک خودداری کنید

یکی دیگر از اشتباهات پدران بعد از فوت همسر با کودکشان این است که به شکلی با کودک رفتار می‌کنند که انگار دیگر بزرگ شده و باید بخشی از مسئولیت‌ها را بر عهده بگیرد و به او مسئولیت های زیادی می دهند اما این کار مشکلات بسیاری را در سلامت روان کودک ایجاد می کند.

بیش از حد دلسوزی نکنید

خانواده ها و حتی پدر بعد از فوت مادر کودک به او توجه ویژه ای دارند اما بعد از کم رنگ شدن این غم رفتار آنها مانند قبل می شود، این کار به کودک آسیب می رساند هیچ وقت به کودک ترحم نکنید، ترحم باعث می شود کودک در دوران سوگ باقی بماند.

به کودک احساس گناه ندهید

بعضی از کودکان خودشان را مقصر مرگ مادر یا پدر می‌دانند و به شدت حس گناه می کنند، برای رفتار با این کودکان با او صحبت کنید اما مواظب صحبت های خود باشید و به آنها احساس گناه ندهید و با تعریف زیاد از بهشت و خوشی های آن دنیا در کودک میل به خودکشی ایجاد نکنید و مثلا نگویید خدا همه آدم خوب ها را پیش خودش می برد یا چون مامان خوب بود رفت بهشت و…

کودکتان را دست افراد مطمئن بسپارید

اگر خودتان نمی توانید تمام نیازهای کودک را برطرف کرده و از او مراقبت کنید و باید کودک را به خانه پدربزرگ یا مادربزرگ، خاله، عمه، دایی و… ببرید، مراقب باشید که این افراد مطمئن باشند و در روح و روان کودک خللی وارد نکنند.

واکنش تند در برابر مرور خاطرات کودک نشان ندهید

اگر کودکتان دوست دارد از مادرش حرف بزند، خاطراتش با او را مرور کند، از حرف زدن درباره مادرش خودداری نکنید، با او همدلی کنید و او را در این زمینه بیشتر درک کنید و واکنش های تند انجام ندهید، فرزندتان را تشویق کنید که نقاشی بکشد یا داستان و خاطره خوشایند مادرش را بنویسد.

وسایل مادر را پنهان نکنید

برخی از افراد بعد از مرگ مادر کودک وسایل او را جمع می کنند تا کودک زودتر مادرش را فراموش کند اما این کار سبب می شود کودک نسبت به شما احساسات منفی پیدا کند.هیچ وقت وسایل مادرش را از او مخفی نکنید و یکی از وسایل مادرش را به او بدهید تا پیش خودش نگه دارد و در زمان دلتنگی سراغ آن برود.

کودک خود را درمان کنید

اگر احساس ناراحتی و گریه کودک تا مدت های طولانی ادامه داشت و او دچارترس، بی خوابی، استرس و اضطراب شدید گشت، شما دیگر نمی توانید به تنهایی او را درمان کنید بلکه باید از مشاوران کودک یا یک درمانگر مناسب کمک بگیرید.

گام های مهم برای تربیت صحیح کودک

تربیت کودک نقش مهمی در شخصیت و آینده کودک دارد و سبب رشد فکری او می شود. والدین شیوه های متفاوتی برای تربیت کودکان خود دارند که به کارگیری هر شیوه بر روی شخصیت کودک در آینده تاثیر گذار است. در این بخش از بیا نی نی شما را با نکاتی مهم برای تربیت فرزند خوب آشنا خواهیم کرد.

به دنبال ریشه بعضی رفتارها باشید

اگر رفتار ناشایستی از کودکتان سر زد و دوباره کودک آن را تکرار نمود، بخشی از تلاش خود را برای علت یابی آن معطوف کنید. شاید واقعه یا حادثه ای روی کودکتان اثر گذاشته و او در واکنش به آن دست به رفتارهای نادرست و غیرقابل توجیه می زند. بنابراین با شناسایی ریشه این مشکلات سعی کنید بهتر به او کمک کنید.

تشویق رفتارهای مثبت

بهترین کار برای ادامه رفتارهای مثبت، پذیرش رفتارهای مثبت و تشویق او است. یعنی اینکه وقتی کودک کار مثبتی می کند کار خوبش را مورد تحسین قرار دهید.

الگوی خوبی باشید تا فرزندانتان بیاموزند از خشونت دوری کنند

برخی از والدین برای تربیت فرزندشان از تنبیه بدنی استفاده می کنند و با کتک زدن، سرزنش کردن و تحقیر کردن فرزندشان آنها را از کارهای اشتباه باز می دارند. باید بدانید که تنها این کارها به کودکان می آموزد که برای حل مشکلات می توانند با دیگران چنین رفتارهایی داشته باشند پس هرگز برای تربیت فرزندانتان از تنبیه بدنی استفاده نکنید.

از زمان تولد کودک با لحن آرام با او صحبت کنید و هرگز سر او داد نکشید حتی هنگامی که از دستش عصبانی می شوید زیرا داد زدن شما برای او عادی می شود و در آینده شما را برای تربیت او دچار مشکل می سازد.

و اینکه او یاد می گیرد همیشه برای رسیدن به اهدافش فریاد بکشد و با دیگران دعوا کند. کسانی که با کودکشان آرام و بدون خشونت برخورد می کنندبهتر می توانند کودک خود را تربیت کنند.

حتما هر روز برای فرزندانتان کتاب بخوانید

از همان ابتدای کودکی یعنی زمانی که کودکتان 6 ماهه است برای او کتاب بخوانید. شما می توانید با این کار مطالعه را برای او به یکی از بهترین عادات تبدیل کنید و اهمیت مطالعه را به او بیاموزید. با آشنا کردن فرزندتان با کتابخوانی می توانید آینده بهتری را برایش رقم بزنید.

مراقب آن چه کودکتان می بیند و می شنود باشید

بسیاری از والدین زمانی که ناراحتی از دست فرزندشان برای باز یافتن آرامش او را مقابل تلویزیون می نشانند. در این زمان به آن چه که فرزندتان می بیند دقت کنید حتی اگر فرزندتان بسیار کوچک است، باید بدانید آن چه می بیند و می شنود، روی بچه های کوچک نیز تاثیر می گذارد. پس بهتر است برنامه های آموزنده را برای دیدن فرزندتان انتخاب کنید.

به او عشق بدهید

با فرزند خود به نحوی صحبت کنید که او بداند برایتان مهم است و در هر شرایطی او را عاشقانه دوست خواهید داشت. از همان سال های کودکی برای فرزندتان وقت بگذارید و به صحبت هایش با دقت گوش دهید و حس ارزشمندی و اعتمادبه نفسرا در او ایجاد کنید.

به فرزندتان ثابت کنید که همواره تحت حمایت شما است اما طوری رفتار نکنید که بیش از حد به شما وابسته شود. در هر سن با توجه توانایی هایش به او مسوولیت دهید و از او حمایت کنید.

با فرزندتان همراهی کنید، با او بخندید، با او خوشحالی کنید و زمانی که ناراحت است با او ناراحت شویدو به او بفهمانید درکش می کنید تا هر وقت نیاز به یک همدم داشت به سراغ شما بیاید.

فرزندتان را لای پر قو بزرگ نکنید

برخی از والدین تمام نیازهای فرزند خود را برطرف می کنند بدین طریق که او هر چه بخواهد برایش محیا است اما وقتی فرزند به اجتماع وارد می شود همکلاسی ها، معلمان، همکاران و باقی افراد با او اینگونه برخورد نمی کنند و شرایط برایش تغییر می کند.

بنابراین فرزندتان دچار مشکل می شود زیرا دیگران نمی توانند مانند شما ازخودگذشتگی کرده و همه چیز را برایش فراهم کنند.

بیش از حد به فرزندتان کمک نکنید

یکی از بزرگ ترین اشتباهات والدین این است که اجازه نمی دهند فرزندشان خود کارهایش را انجام دهد و بدین صورت که آینده فرزندان را تباه می سازند.

برخی از این والدین هنگامی که کودکشان به مدرسه می رود و معلم او برای آموزش مهارت های لازم در نوشتن و خواندن به او تکلیف می دهد، معمولا تکالیف فرزندانشان را انجام می دهد چون تصور می کنند آنها بسیار کوچک هستند و از انجام دادن این تکالیف خسته می شوند.

کودکتان را با واقعیت ها آشنا کنید

پنهان کردن واقعیت ها از کودکان باعث به خطر افتادن سلامت روحی و روانی آنها در آینده می شود. بنابراین لازم است با توجه به سن و سال کودکتان و فهم و درک برخی از مسایل زندگی را به او یاد دهید زیرا سراسر خوشبختی و راحتی نیست و مشکلاتی دارد.

در برابر بی احترامی فرزندتان قاطعانه عمل کنید

هرگز به فرزندتان اجازه ندهید با شما یا هر فرد دیگری گستاخانه صحبت کند یا از زبان آزاردهنده استفاده نماید. اگر او چنین زبانی را به کار برد قاطعانه به او یادآوری کنید که هیچگونه بی احترامی را تحمل نخواهید کرد. 

ترفندهای جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل و بیرون از منزل 

کودکان ماهیت کنجکاوی دارند و خطر برق را نمی دانند. باید به آن ها موارد و اصول پایه ای در مورد قدرت برق را یاد بدهیم و به آن ها بفهمانیم که ممکن است دچار شوکِ برق گرفتگی شوند و در نتیجه این اطلاعات کمک می کند تا آنها از سلامت خودشان مراقبت کنند.همچنین راهکار های اصولی زیر باعث می شود که در این زمینه بهتر از خودشان مراقبت کنند.

برق امکان ایجاد سوختگی، شوک و یا حتی مرگ را دارد.لوازم برقی و سیم ها خطرناک هستند و شما باید اصول حفاظتی و مراقبتی را در آن ها رعایت کنید.جریان برق به راحتی از طریق آب عبور می کند و ممکن است به بدن برسد، زیرا بدن 70 درصد از آب تشکیل شده است. راهکار هایی ایمنی برای کودکان وجود دارد که از آسیب دیدگی جدی و مشکلات و یا حتی مرگ و میرشان جلوگیری می کند که در این قسمت از بیا نی نی آن ها را به شما توضیح خواهیم داد.

امنیت و جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل

همه کودکان بدون توجه به سنشان نیاز دارند که از خطرات برق آگاه باشند که راهکار های زیر به شما کمک می کند تا این امنیت را فراهم کنید.

1. هرگز اجازه ندهید که دست یا انگشت کودک به خروجی های برق یا سوکت برق برخورد داشته باشد.
2. تمام لوازم برقی و کوچک مثل توستر که یک وسیله برقی ظاهراً بدون خطر است را دور از دسترس قرار دهید، این وسایل هرگز نباید نزدیک و قابل دسترسی برای کودک باشد؛ حتی اگر خاموش است.
3. هرگز از وسیله برقی در نزدیکی سینک، حمام یا منبع آب استفاده نکنید.
4. حتماً سیم های برق و لوازم برقی را به دور از منبع حرارتی نگهداری کنید.
5. هرگز به وسیله برقی مانند سوئیچ لامپ و سشوار، کودک خود را نزدیک نکنید و اجازه ندهید به آن دست بزند. خودتان هم اگر دست تان خیس است هرگز آن ها را لمس نکنید.
6. سیم برق را در نزدیکی دو شاخه ای که پایین است و در دسترس کودک قرار می گیرد، استفاده نکنید.
7. قبل از اینکه بخواهید وسیله برقی را جمع کنید، اول از همه آن را از برق بکشید تا کودک نتواند آن را روشن کند. یعنی به محض اینکه کارتان با یک وسیله برقی تمام شد، سریعا آن را از برق بکشید و بعد سراغ کار های دیگر بروید.
8. اگر دست تان مرطوب است، از هیچ وسیله برقی استفاده نکنید.
9. اگر متوجه شدید هر جایی وسیله برقی یا سیم آن آسیب دیده، سریعا آن را تعمیر کنید.

جلوگیری از برق گرفتگی کودکان بیرون از خانه

1. هرگز اجازه ندهید کودک تان پیش درختی که نزدیک به منبع برق است یا حتی هر وسیله برقی و روشنایی که از لابلای درخت رد شده است، بایستد.
2. اگر از بادبادک، بادکنک یا حتی بالن های هلیومی استفاده می کنید، حتماً آن ها را از منابع برقی دور کنید.
3. اگر این وسایل نزدیک کابل برق فرود آمد و به آن ها گیر کرد، یعنی برق به آن ها وارد می شود و دست زدن باعث می شود که برق گرفتگی و آتش سوزی ایجاد شود. پس هرگز به چنین ابزاری نزدیک نشوید و از راهکار های امنیتی و افراد متخصص کمک بگیرید.
4. هنگام رعد و برق، در دریا یا هیچ استخری شنا نکنید. اگر متوجه شدید گره خوردگی در سیم برق اتفاق افتاده یا چیزی در منبع برقی گیر کرده است، هرگز نه خودتان و نه فرزندتان به آن دست نزنید و اگر چیزی از وسایل کودک تان هم لابلای منابع برقی و سیم های برق افتاد، هرگز سعی نکنید آن را بیرون بیاورید.
5. اجازه ندهید که کودک به تیر چراغ برق نزدیک شود یا بخواهد از آن بالا برود.
6. کودک را از منابع برقی در خیابان و بیرون از منزل دور نگه دارید.
7. هرگز اجازه ندهید که کودک به فنس هایی که برق دارند، نزدیک شود.
8. اگر متوجه افتادگی کابل یا سیم برق شده اید، حتما خود و کودک تان را از آن دور نگه دارید و هرگز چیزی را لمس نکنید.
9. اگر کودک شما از وسیله هایی شبیه به هواپیماهای برقی یا ماشین دستی یا هلیکوپتر ها استفاده می کند، مراقب باشید که از نزدیکی منابع برقی در محیط باز رد نشود.
10. تحت هیچ شرایطی، نزدیک کابل برق یا ایستگاه های برقی نشوید و کودک تان را هم از آن ها دور نگه دارید.
11. هرگز به سیم و کابل برق چیزی آویزان نکنید.
12. اگر کودکتان به منبع برق نزدیک شد و مشکلی برایش پیش آمد، سریعاً اورژانس خبر کنید و خودتان کاری انجام ندهید و از آن ها کمک بگیرید.
13. اگر کودک تان با وسیله برقی در بیرون از منزل بازی می کند، مراقب باشید که حتماً از منبع آب و هر گونه رطوبت و خیسی دور باشد و خودتان هم هرگز با دست خیس آن ها را لمس نکنید.

ترفندهای جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل و بیرون از منزل 

کودکان ماهیت کنجکاوی دارند و خطر برق را نمی دانند. باید به آن ها موارد و اصول پایه ای در مورد قدرت برق را یاد بدهیم و به آن ها بفهمانیم که ممکن است دچار شوکِ برق گرفتگی شوند و در نتیجه این اطلاعات کمک می کند تا آنها از سلامت خودشان مراقبت کنند.همچنین راهکار های اصولی زیر باعث می شود که در این زمینه بهتر از خودشان مراقبت کنند.

برق امکان ایجاد سوختگی، شوک و یا حتی مرگ را دارد.لوازم برقی و سیم ها خطرناک هستند و شما باید اصول حفاظتی و مراقبتی را در آن ها رعایت کنید.جریان برق به راحتی از طریق آب عبور می کند و ممکن است به بدن برسد، زیرا بدن 70 درصد از آب تشکیل شده است. راهکار هایی ایمنی برای کودکان وجود دارد که از آسیب دیدگی جدی و مشکلات و یا حتی مرگ و میرشان جلوگیری می کند که در این قسمت از بیا نی نی آن ها را به شما توضیح خواهیم داد.

امنیت و جلوگیری از برق گرفتگی کودکان در منزل

همه کودکان بدون توجه به سنشان نیاز دارند که از خطرات برق آگاه باشند که راهکار های زیر به شما کمک می کند تا این امنیت را فراهم کنید.

1. هرگز اجازه ندهید که دست یا انگشت کودک به خروجی های برق یا سوکت برق برخورد داشته باشد.
2. تمام لوازم برقی و کوچک مثل توستر که یک وسیله برقی ظاهراً بدون خطر است را دور از دسترس قرار دهید، این وسایل هرگز نباید نزدیک و قابل دسترسی برای کودک باشد؛ حتی اگر خاموش است.
3. هرگز از وسیله برقی در نزدیکی سینک، حمام یا منبع آب استفاده نکنید.
4. حتماً سیم های برق و لوازم برقی را به دور از منبع حرارتی نگهداری کنید.
5. هرگز به وسیله برقی مانند سوئیچ لامپ و سشوار، کودک خود را نزدیک نکنید و اجازه ندهید به آن دست بزند. خودتان هم اگر دست تان خیس است هرگز آن ها را لمس نکنید.
6. سیم برق را در نزدیکی دو شاخه ای که پایین است و در دسترس کودک قرار می گیرد، استفاده نکنید.
7. قبل از اینکه بخواهید وسیله برقی را جمع کنید، اول از همه آن را از برق بکشید تا کودک نتواند آن را روشن کند. یعنی به محض اینکه کارتان با یک وسیله برقی تمام شد، سریعا آن را از برق بکشید و بعد سراغ کار های دیگر بروید.
8. اگر دست تان مرطوب است، از هیچ وسیله برقی استفاده نکنید.
9. اگر متوجه شدید هر جایی وسیله برقی یا سیم آن آسیب دیده، سریعا آن را تعمیر کنید.

جلوگیری از برق گرفتگی کودکان بیرون از خانه

1. هرگز اجازه ندهید کودک تان پیش درختی که نزدیک به منبع برق است یا حتی هر وسیله برقی و روشنایی که از لابلای درخت رد شده است، بایستد.
2. اگر از بادبادک، بادکنک یا حتی بالن های هلیومی استفاده می کنید، حتماً آن ها را از منابع برقی دور کنید.
3. اگر این وسایل نزدیک کابل برق فرود آمد و به آن ها گیر کرد، یعنی برق به آن ها وارد می شود و دست زدن باعث می شود که برق گرفتگی و آتش سوزی ایجاد شود. پس هرگز به چنین ابزاری نزدیک نشوید و از راهکار های امنیتی و افراد متخصص کمک بگیرید.
4. هنگام رعد و برق، در دریا یا هیچ استخری شنا نکنید. اگر متوجه شدید گره خوردگی در سیم برق اتفاق افتاده یا چیزی در منبع برقی گیر کرده است، هرگز نه خودتان و نه فرزندتان به آن دست نزنید و اگر چیزی از وسایل کودک تان هم لابلای منابع برقی و سیم های برق افتاد، هرگز سعی نکنید آن را بیرون بیاورید.
5. اجازه ندهید که کودک به تیر چراغ برق نزدیک شود یا بخواهد از آن بالا برود.
6. کودک را از منابع برقی در خیابان و بیرون از منزل دور نگه دارید.
7. هرگز اجازه ندهید که کودک به فنس هایی که برق دارند، نزدیک شود.
8. اگر متوجه افتادگی کابل یا سیم برق شده اید، حتما خود و کودک تان را از آن دور نگه دارید و هرگز چیزی را لمس نکنید.
9. اگر کودک شما از وسیله هایی شبیه به هواپیماهای برقی یا ماشین دستی یا هلیکوپتر ها استفاده می کند، مراقب باشید که از نزدیکی منابع برقی در محیط باز رد نشود.
10. تحت هیچ شرایطی، نزدیک کابل برق یا ایستگاه های برقی نشوید و کودک تان را هم از آن ها دور نگه دارید.
11. هرگز به سیم و کابل برق چیزی آویزان نکنید.
12. اگر کودکتان به منبع برق نزدیک شد و مشکلی برایش پیش آمد، سریعاً اورژانس خبر کنید و خودتان کاری انجام ندهید و از آن ها کمک بگیرید.
13. اگر کودک تان با وسیله برقی در بیرون از منزل بازی می کند، مراقب باشید که حتماً از منبع آب و هر گونه رطوبت و خیسی دور باشد و خودتان هم هرگز با دست خیس آن ها را لمس نکنید.