نینی سایت: درکل دوران بارداری امروز بیشترین ترس و استرس را داشتم و کلی ترسیدم و همش نگران پسرم بودم که چرا تکان نمیخورد.
حمام رفتن در بارداری شاید سختترین قسمت ماجرا باشد و استرس لیز خوردن همیشه همراهت است. روزهای اول دکترم بهم گفت سعی کن با آب گرم دوش نگیری و همیشه در حمام باز باشد و حتما در حضور همسر یا مادرت در منزل حمام کنی. به نظر راحت و بدون دغدغه بود و سعی کردم کمتر دوش گرم را باز کنم با اینکه همیشه دلم میخواست حمام مثل سونا پر از بخار و گرم باشد. بیشتر مواقع هم در حضور همسرم در منزل به حمام میرفتم تا هم خودم و هم همسرم خیالمان راحت باشد. امروز هم مثل تمام روزها مشغول استحمام بود و همسرم هر یک دقیقه در میان صدایش بلند میشد که: «زود باش! مواظب باش نفست نگیره، زود بیا بیرون…» فقط کافی بود صدایی از حمام برود بیرون، عین روح جلوم حاضر میشد که ببیند چه خبر است.
بدترین قسمت حمام کردن به شیو کردن بر میگردد. وقتی که مثل یه توپ گرد دستت به هیچ جا نمیرسه و نمیتونی کاری انجام بدی و کلی فشار به شکمت وارد میکنی و باز هم نمیتونی همه کارهاتو انجام بدی. تمام مدت که مشغول شیو کردن بودم به این فکر میکردم که ماههای بعد که سنگینتر میشم چطور باید این کارو انجام بدم که یکهو پام لیز خورد! در یک لحظه مثل مرد عنکبوتی عمل کردم و دست و پامو زود جمع و جور کردم و خودمو به دیوار حمام چسبوندم ولی موفق به جمع کردن پای راستم نشدم و پام کشیده شد. نفهمیدم چطوری همسرم رو صدا کردم و یک لیوان آب خواستم! زود از حمام بیرون آمدم. به قدری بهم فشار وارد شده بود که احساس میکردم الان کیسه آبم پاره میشه و به خونریزی میافتم.
چند دقیقهای خیس و ساکن یک جا نشستم و همه حواسم متمرکز این بود که حرکتی را در شکمم احساس کنم. زمانی احساس آرامش کردم و خیالم راحت شد که تکانهای پسرم را حس کردم. کاش این روزها زودتر تمام شود تا راحتتر بتوانم از پسرم مراقبت کنم. این روزهای آخر مسئولیت بیشتری گردنم است. از این به بعد ترس از حمام تا لحظه زایمان همراهم هست. نمیدانم این ترس برای همه مادرهای باردار هست یا نه؟