نویسنده: مدیر

مزایای تمدد اعصاب در حین زایمان

برخی از کاربردهایی را که تکنیک های ریلکسیشن در زندگی روزمره دارد، در زایمان هم از خود نشان می‌دهند:

• آرامش از خسته و فرسوده شدن ماهیچه‌های شما خصوصاً ماهیچ? بزرگ رحم جلوگیری می‌کند.

• به شما کمک می‌کند تا بهتر با استرس‌های زایمان کنار بیایید و لذت بیشتری از این تجربه ببرید.

• به شما کمک می‌کند تا انرژی خود را ذخیره کنید تا احتمال نیاز به استفاده از دارو یا سایر مداخله‌های پزشکی جهت تقویت انقباض‌ها در به دنیا آوردن کودک کمتر شود.

• به شما کمک می‌کند تا ارتباطّ موثرتری با پرستاران خود برقرار کرده و آنچه آنها به شما می‌گویند را متوجه شوید.

و مورد دیگری که به انداز? موارد فوق اهمیت دارد این است که:

• تمدد اعصاب حتی به کودک شما کمک می‌کند تا بهتر از پس زایمان برآید. اگر در حالت آرامش قرار داشته باشید هورمون‌های استرس از خون شما به خون او منتقل نشده و موجب افزایش ضربان قلب او نمی‌شوند. همچنین ریلکس ماندن بدین معناست که عمیق‌تر نفس می‌کشید که در نتیجه اکسیژن بیشتری به کودک شما می‌رسد.

آیا واقعاً می‌توان در زمان زایمان آرام و راحت بود؟

قطعاً این کار ساده نخواهد بود! اما چند تکنیک ساده می‌توانند به شما کمک کنند تا موفق شوید، خصوصاً اگر حمایت و کمک عاشقان? همسر یا همراه خود را در زمان زایمان داشته باشید. مکرراً نشان داده شده که پشتیبانی مناسب از مادر در زمان زایمان در بین سایر عوامل، مهمترین عاملی است که به تنهایی می‌تواند تجربه‌ای مثبت از زایمان را برای مادر به جای گذاشته و نتایجی مثبت را نیز برای نوزاد به ارمغان آورد.

ممکن است ریلکس شدن در هنگام انقباض‌ها را بسیار دشوار بیابید، اما به خاطر داشته باشید که اکثر خانم‌ها در فاصل? بین انقباض‌ها هیچ‌گونه درد و ناراحتی احساس نمی‌کنند. در نتیجه فاصل? بین انقباض‌ها می‌تواند زمانی ایده‌آل برای شما باشد تا بدن خود را چک کنید، خصوصاً اندام‌هایی را که می‌دانید سفت و منقبض شده‌اند و آنها را شل و رها کنید. (قسمت “بدن خود را بشناسید” که در ادامه همین مقاله آمده است، با دقت مطالعه نمائید) همراه شما می‌تواند با ماساژ دادن، دلگرمی دادن و تشویق کردن به شما کمک کند. تمرکز بر نفس کشیدن هم در طول انقباض‌ها و هم مابین آنها نیز می‌تواند به شما کمک کند. برخی از خانم‌ها زایمان در آب را بسیار آرامش بخش ‌تر از زایمان عادی یافته‌اند، پس می‌توانید دربار? امکان “زایمان در آب” با ماما یا پزشک خود صحبت کنید.

محیط مناسب را انتخاب کنید

اولین گام در جهت تمدد اعصاب این است که محیط مناسب را برای زایمان خود فراهم آورید، و این بدان معنی است که دقیقاً در مورد جایی که می‌خواهید نوزادتان متولد شود فکر کنید. دلیل علمی و قانع‌کننده‌ای وجود ندارد که گمان کنیم ایمن‌ترین محل برای تولد هر نوزادی در بیمارستان و تحت مراقبت و نظر یک مشاور است. در واقع برخی شواهد علمی وجود دارند که نشان می‌دهند اگر محیط زایمان از لحاظ فنی در سطح بسیار پیشرفته نباشد احتمال استفاده از مداخله‌های پزشکی یا دارو کمتر شده و احتمال اینکه مادر و نوزاد با سلامت کامل فیزیکی و روحی از مرحل? زایمان عبور کنند بیشتر می‌شود. پس می‌توانید به این مطلب فکر کنید که آیا بیمارستان برای شما یک گزین? مناسب است یا اینکه می‌خواهید نوزاد خود را در زایشگاه محلی و یا بیمارستان معمولی به دنیا بیاورید.

اگر می‌خواهید یا باید در بیمارستان زایمان کنید، سعی کنید اتاق زایمان را تا حد امکان راحت و دلپذیر نمایید. در مورد اطاق خصوصی با پزشک یا مامای خود صحبت کنید و اگر این امکان وجود دارد اجازه بگیرید تا قبلا یک نمونه از اطاقهای مخصوص زایمان را در بیمارستان ببینید. ممکن است دوست داشته باشید لوازم شخصی مانند چند بالش اضافی، دستگاهی برای پخش موزیک آرامش بخش و دلخواه یا سایر وسایلی را که با آن تمرین کرده اید مانند توپ‌های زایمان و غیره را با خود به بیمارستان ببرید. در مورد این امکان هم بهتر است از قبل سوال کنید.

تا زمانی که امکان دارد لباس‌های خودتان را بپوشید، یک تاپ گشاد با شلوار کش‌دار مخصوص دویدن یا یک پیراهن گشاد و بلند می‌تواند مناسب باشد. SHAPE * MERGEFORMAT

یکی از متخصصان مطرح زایمان معتقد است خانم‌ها باید در محیطی کودکان خود را به دنیا بیاورند که مشابه با همان محیطی باشد که کودک را حامله شده‌اند؛ یعنی محیطی با نور کم، دنج، راحت و خصوصی. بهتر است در این باره هم فکر کنید!

بدن خود را بشناسید

در دوران بارداری هرگاه دچار استرس می‌شوید، چند لحظه صبر کرده و بررسی کنید کدام یک از اندام‌های شما سفت و منقبض شده‌اند. آیا هنگام نگرانی اخم می‌کنید؟ دندان‌های خود را به هم می‌سایید؟ یا شکم‌ درد می‌گیرید؟ آیا گردن و شانه‌های شما منقبض و دردناک می‌شوند؟ اینها همگی نشان? آن هستند که ماهیچه‌های شما در وضعیت تنش و فشار قرار دارند که منجر به دردناک و خسته شدن آنها خواهد شد.

یک نفس عمیق بکشید و همین طور که بازدم را بیرون می‌دهید اجازه دهید این عضله‌ها آرام شوند تا به جای سفتی و انقباض، شُل و نرم بشوند. این تمرین را مرتب تکرار کنید: نه تنها زمانی که تنش و فشار و استرس را احساس می‌کنید بلکه پیش از موقعیت‌هایی که می‌دانید استرس ایجاد می‌کنند نیز از این تکنیک استفاده نمایید. بدین صورت هنگامی که زمان زایمان فرا می‌رسد شما به طور اتوماتیک می‌توانید اندام‌های تحت فشار و تنش در بدن خود را شناسایی کرده و آنها را ریلکس کنید. این کار می‌تواند تأثیرات شگفت‌انگیزی نیز بر فشار خون شما داشته باشد.

در زمان زایمان در ابتدای هر انقباض یک نفس عمیق بکشید و هنگامی که بازدم خود را بیرون می‌دهید سعی کنید ریلکس کنید. سپس بر یک کلمه یا عبارت تمرکز کنید که می‌تواند راهی برای پرت کردن حواس شما باشد. عبارت “نو- زاد” یا نامی را که برای او انتخاب کرد اید، را زیر لب و در هنگام تنفس زمزمه کنید. یا عبارت “ری- لکس” را مرتب تکرار نمایید. سعی کنید حرکت نوزاد به سمت لگن خود را تصور کنید. تفکرات مثبت را به طرف او بفرستید، به او منتقل کنید که دوستش دارید و اینجا هستید که به او کمک کنید.

با اطراف خود به وضوح ارتباط برقرار کنید

شما قادر به تمدد اعصاب نخواهید بود اگر:

• ندانید چه اتفاقی دارد برای شما می‌افتد.

• ندانید پرستاران، ماماها و پزشکان چه کار می‌کنند.

• احساس کنید حرف‌هایی رد و بدل می‌شود که شما در جریان آن نیستید.

• اگر در مورد برخی از جنبه‌های زایمان خود اطمینان ندارید.

• اگر از پیش آمدن مشکلی برای سلامتی خود یا نوزادتان می‌ترسید.

از مامای خود بخواهید که برایتان توضیح دهد چه اتفاقی دارد می‌افتد. از او بپرسید که آیا فکر می‌کند نوزاد شما سالم است یا خیر. همین که از او بشنوید همه چیز روبراه است قادر خواهید بود آرام شوید. اطمینان حاصل کنید که همراه شما در هنگام زایمان می‌داند یکی از مهم‌ترین نقش‌های او این است که شما را در جریان اتفاقاتی که می‌افتد قرار دهد.

می توانید یک برنامه دلخواه برای زایمان تان آماده کنید و هنگامی که برای زایمان می‌روید آن را به مامای خود نشان بدهید. از او بخواهید به شما کمک کند تا بهترین زایمان ممکن برای شما تدارک دیده شود. اگر او در هنگام زایمان به هر دلیلی حاضر نبود اطمینان حاصل کنید که همراه شما طرح زایمان را به مامای بعدی که از شما مراقبت می‌کند نشان می‌دهد و پشتیبانی او را نیز به دست آورید.

نفس کشیدن و نفس‌نفس زدن

هنگامی که عصبی، هیجان‌زده و ترسیده‌اید، تنفس شما سطحی و تند می‌شود. شانه‌های شما تا گوش‌هایتان بالا می‌آید و عضلات گردن و شانه‌هایتان سفت و محکم می‌شوند. اگر مضطرب شوید نفس‌نفس زدن را شروع می‌کنید: هوا را به درون ریه‌های خود می‌مکید و با بازدم‌های کوتاه و سریع بیرون می‌دهید. احساس سرگیجه به شما دست می‌دهد و احساس می‌کنید بر خودتان کنترل ندارید. انگشتانتان سوزن سوزنی می‌شود و دهانتان بی‌حس می‌گردد.

هم? این موارد واکنش‌های یکسانی هستند که بدن انسان به موقعیت‌های استرس‌زا یا ترسناک نشان می‌دهد. این موارد طبیعی هستند، اما بدن نمی‌تواند برای مدت طولانی به این وضعیت ادامه دهد و به سرعت انرژی خود را از دست می‌دهد. در زایمان هدف شما آن است که انرژی خود را تا حد امکان حفظ کنید. همچنین می‌خواهید مقادیر زیادی اکسیژن را به نوزاد خود برسانید تا به او کمک کنید که بتواند فشار و استرس تولد را تحمل کند. تنفس در حال ترس و اضطراب به شکل نفس نفس زدن، میزان اکسیژن قابل جذب را به شدت کاهش می‌دهد، حال آنکه در طی زایمان شما و نوزادتان به شدت به اکسیژن نیاز دارید.

الگوهای تنفس برای زایمان

اکنون چشمان خود را برای یک لحظه بسته و بر تنفس خود تمرکز کنید.

دقت کنید که تنفس‌تان چقدر منظم است. هوا را به درون ریه‌های خود می‌کشید، سپس یک توقف کوتاه دارید تا اینکه نهایتاً بازدم را بیرون بدهید. طول مدت و عمق دم‌های شما با بازدم‌هایتان یکسان است. پس از هر بازدم یک توقف کوتاه دیگر دارید تا اینکه ریه‌های شما دَم بعدی را به درون خود بکشند.

در زایمان می‌خواهید و باید تنفس خود را منظم نگه دارید. اجازه ندهید “دَم” از “بازدم” طولانی‌تر شود. اگر هم مدت زمان دم و بازدم متفاوت باشند، بازدم باید طولانی‌تر از دَم باشد. هنگامی که انقباض‌های بسیار شدید دارید تنفس شما ناچار سطحی‌تر می‌شود. این مسئله تا زمانی که تنفس شما آنقدر سریع نشود که به شکل نفس‌نفس زدن مضطربانه درآید ایرادی ندارد.

تکنیک‌های ساد? تنفس

• به واژ? “Relax” به معنای آرامش دقت کنید. این واژه دو بخش دارد: “Re” و “Lax”. اکنون این تمرین را امتحان کنید: هنگام دَم بخش “Re” را در ذهن خود مرور کنید؛ و هنگام بازدم بخش “Lax” را به ذهن بیاورید. اجازه ندهید ذهن شما تکرار واژ? “ریلکس” را بطور منظم با دم و بازدم فراموش کند. هنگام بازدم سعی کنید هم? تنش‌های بدنتان را خارج کنید. بر عضله‌هایی تمرکز کنید که می‌دانید همواره در زمانی که دچار استرس می‌شوید محکم و سفت می‌شوند. به خاطر داشته باشید: در هر بازدم واژ? “lax” را در ذهن خود تکرار کنید. شما باید مراقب بازدم‌های خود باشید؛ “دَم” خودبخود تنظیم می‌شود!

• یا می‌توانید نفس کشیدن شمرده را امتحان کنید. هنگامی که دَم را به درون ریه‌های خود فرو می‌برید آرام تا سه یا چهار (یا هر عددی که به نظرتان می‌رسد برای شما مناسب است) بشمارید؛ و هنگامی که بازدم را بیرون می‌دهید باز هم تا سه یا چهار بشمارید. البته ممکن است به این نتیجه برسید که بهتر است در زمان “دَم” تا سه و در زمان “بازدم” تا چهار بشمارید.

• سعی کنید “دَم” را از بینی فرو دهید و “بازدم” را از دهان بیرون کنید. هنگامی که بازدم را بیرون می‌دهید دهان خود را بسیار نرم بگیرید. به خاطر داشته باشید: “دم” از طریق بینی و “بازدم” از طریق دهان. همچنین بسیاری از خانم‌ها احساس می‌کنند که بهتر است بازدم را صدادار بیرون بدهند: با “اوه‌ه‌ه‌ه” یا “آه‌ه‌ه‌ه”. ما بین انقباض‌ها کمی آب مزمزه کنید تا دهان شما را مرطوب نگه دارد.

پشتیبانی و کمک به تنفس

هنگامی که انقباض‌های دردناک دارید خسته شده‌اید و احساس می‌کنید که زایمان پایان ندارد منظم نگه داشتن تنقس‌تان و حفظ آرامش در هر بار بازدم بسیار دشوار خواهد بود. در اینجاست که کمک و پشتیبانی “همراه شما” برای تنفس‌تان ضروری است. او می‌تواند همراه شما نفس بکشد تا تنفس شما را به صورت ثابت و یکنواخت نگه دارد. شما باید تماس چشمی با یکدیگر داشته باشید و در چشمان هم نگاه کنید؛ و او باید دستان شما را بگیرد یا دستانش را روی شانه‌های شما قرار داده و به آرامی به طرف شانه‌های شما خم شود. آنگاه هنگامی که او هوا را از بینی خود به ریه‌هایش وارد می‌کند و سپس بازدم را به آرامی بر صورت شما می‌دمد، شما نیز می‌توانید از الگوی تنفس او پیروی کنید. این کار را در دوران بارداری با یکدیگر تمرین کنید. این کار در آغاز کمی عجیب خواهد بود و ممکن است هر دوی شما احساس خجالت داشته باشید، به خنده بیافتید یا با هم هماهنگ نشوید. با این حال هنگامی که در حال زایمان قرار گرفته‌اید و گمان می‌کنید دیگر نمی‌توانید ادامه دهید نفس کشیدن مشترک با همسرتان می‌تواند یک گزین? عالی باشد.

نفس کشیدن و فشار دادن و بیرون راندن کودک

در مرحل? دوم زایمان در حال فشار دادن به کودک هستید تا او را به دنیا پرتاب کنید! بسیاری از خانم‌ها می‌خواهند که در زمان فشار دادن کودک نفس خود را حبس کنند. این کار ایرادی ندارد البته فقط تا زمانی که به سمت وسط دو پای خود فشار بدهید نه اینکه نفس خود را حبس کرده و به سمت ته حلق خود فشار بیاورید!

شاید بهتر باشد هنگامی که احساس می‌کنید انقباض بعدی در حال آغاز است یک نفس عمیق بکشید و سپس در حالی که کودک را فشار می‌دهید نفس خود را به آرامی بیرون بدهید یا بدمید. این کار از آسیب رسیدن به حلق شما جلوگیری می‌کند، تضمین می‌کند که نفس کشیدن شما به درستی و سلامت انجام می‌شود و منجر به فشاری موثر و مفید به کودک خواهد شد. اگر از اپیدورال استفاده کرده‌اید و متوجه نمی‌شوید که چه زمانی باید کودک را فشار بدهید هنگامی که ماما به شما می‌گوید یک انقباض در حال شروع شدن است یک نفس عمیق بکشید و سپس در حالی که نفس خود را بیرون می‌دهید ذهن خود را روی کودک متمرکز کرده و فشار بدهید.

گاهی اوقات به خانم‌ها گفته می‌شود که نفس خود را حبس کرده و تا حداکثر زمانی که ممکن است فشار بدهند. این اید? خوبی نیست. با این کار خود و کودکتان را از اکسیژن محروم می‌کنید و انرژی‌تان را هم به سرعت از دست می‌دهید. در هر انقباض هر چند بار که احساس می‌کنید مناسب است کودک خود را فشار دهید. معمولا چهار یا پنج بار فشار دادن در هر انقباض مناسب است.

نفس کشیدن و فشار ندادن

گاهی اوقات خانم‌ها پیش از آنکه گردن رحم کاملاً متسع شده باشد، احساس می‌کنند باید بر کودک فشار وارد کنند. در این حالت ماما از شما خواهد خواست که کودک را فشار ندهید تا گردن رحم زمان کافی برای متسع شدن به دست بیاورد. این کار فوق‌العاده دشوار خواهد بود! می‌توانید روی چهار دست و پا زانو بزنید کفل و واژن خود را در هوا بگیرید و صورت خود را روی زمین بگذارید؛ در این صورت راحت‌تر می‌توانید از فشار وارد آوردن به کودک خودداری کنید. هنگامی که یک انقباض آغاز می‌شود چهار نفس کوتاه بکشید، یک دم سریع را به سینه فرو ببرید، چهار نفس کوتاه دیگر بکشید و همین‌طور ادامه دهید. همچنین می‌توانید در حالی که نفس‌های کوتاه را فرو برده و بیرون می‌آورید جمل? “من نباید فشار بدهم” را در ذهن خود تکرار نمایید. مابین انقباض‌ها به طور طبیعی نفس بکشید.