ترفند خانه داری
ایده درست کردن زیر قابلمه ای
ترشحات عفونی می تواند به جنین صدمه بزنند
تمام خانم ها دارای ترشحات واژنی هستند. این ترشحات ناشی از وجود باکتریهایی هستند که بی خطر بوده و به پاک کردن ناحیه تناسلی کمک می کند. این ترشحات شیری رنگ و یا بی رنگ و بو هستند. در زمان بارداری، شیر دادن، تخمک گذاری و مقاربت این ترشحات افزایش می یابند. در حقیقت افزایش ترشحات در زمانهای ذکر شده عادی هستند. اما احتمال دارد در اثر تغییر در نحوه رشد باکتریهای واژن، عفونت شدیدی بوجود آید که واژینیت باکتریایی نامیده می شود. ترشحاتی که باعث تغییر رنگ، بو و التهاب در ناحیه تناسلی شده و با سوزش و خارش در ناحیه تناسلی همراه است غیر طبیعی هستند. این ترشحات غلیظ بوده و به رنگ سفید یا خاکستری دیده می شود و باید هرچه سریعتر به پزشک مراجعه شود.
این نوع ترشحات در اثر تغییر محیط واژن حاصـل می شود. بارداری، قند، آنتی بیوتیک ها، عفونتها و وجود دستگاه آی یو دی در رحم عواملـی هستند که باعث بوجـود آمدن واژینیت باکتریایی هستند. این نوع عفونت ها برای خانم های باردار خطرناک هستند و دلیل آن این است که باکتریها راحت می توانند از دهانه رحم عبور کرده خود را به جنین برسانند.
واژینیت باکتریایی همچنین می تواند باعث بروز مسائل دیگری مثل زایمان زودرس و تولد نوزاد کم وزن شود. بنابراین به خانم های باردار توصیه می شود اگر نشانه ای از این نوع عفـونت دارند و قبلاً نیز بدنیا آوردن یک نوزاد نارس را تجـربه کرده اند هـرچه سریعتر به پزشک مراجعـه کنند.
خانم ها باید برای جلوگیری از بروز این مسئله سعی کنند تا ناحیه تناسلی را پاکیزه نگه داشته و از شلوارهای تنگ استفاده نکنند. پس از هر ادرار ناحیه تناسلی را از جلو به سمت عقب با یک دستمـال توالت خشک کنند. برای شستن آلت تناسلی از صابون های معطر استفاده نشود. به هنگام رفتن به حمــام از دوش به جای وان حمـام استفاده کرده و به خانم ها توصیه می شود تا از اسپریهای خوشبو کننده یا دوش واژنی استفاده نکنند
چگونه نوزادان کمر خود را قوس میدهند؟
قوس کمر غیر معمول نبوده و معمولاً دلیلی برای نگرانی نیست. در حالی که ممکن است چند دلیل وجود داشته باشد که کودک شما کمر خود را قوس میدهد یا خود را به اطراف پرتاب میکند اما در بیشتر موارد دلیل آن چیزی به سادگی ناامیدی یا ناراحتی معده خواهد بود. در موارد بسیار نادر قوس کمر میتواند نشانهای از یک بیماری جدی باشد. اگر نگران یک مشکل پزشکی در کودک خود هستید مراقب علائم دیگر باشید زیرا قوس کمر به خودی خود اغلب چیز جدی نیست. در اینجا چند دلیل وجود دارد که کودک شما ممکن است کمرش را قوس بدهد یا خودش را به عقب پرت کند.
بیان احساسات:
در برخی موارد نوزادان و کودکان نوپا به دلیل ناراحتی و راههای محدودی برای بیان احساسات خود کمر خود را قوس میدهند. گاهی اوقات ممکن است واضح باشد که چرا آنها عصبانی یا غمگین هستند اما گاهی اوقات آنقدر واضح نیست. بهترین کاری که میتوانید انجام دهید آرام کردن کودک است.
گرسنگی:
هم نوزادانی که از شیر مادر تغذیه میکنند و هم با شیشه شیر ممکن است اگر گرسنه باشند ناراحت شوند. به عنوان مثال اگر آنها بیتاب هستند و کمر خود را قوس دادهاند مطمئناً گرسنهشان است. البته عکس این قضیه نیز صادق است و اگر شما دچار بیحالی شدید و شیر نمیدهید قوس کردن پشت او میتواند نشانهای باشد که او به استراحت یا شیر نیاز دارد.
عصبانیت:
نوزادان بزرگتر و کودکان نوپا یاد میگیرند که خشم خود را به روشهای مختلف ابراز کنند و قوس کمر میتواند بخشی از عصبانیت باشد. احساسات جدید و پیچیدهتر همراه با عدم کنترل باشد که میتواند برای بچههای کوچک واقعاً دشوار باشد. با روشهای بسیار آنها به عصبانیت روی میآورند تا به هدف خود برسند.
قلنج کردن:
اگر کودک شما در حین گریه کمر خود را قوس میدهد ممکن است کولیک باشد. در حدود 2 هفته برخی از نوزادان شروع به گریه بیش از حد میکنند و با ترفندهای معمولی آرام نمیشوند. از نظر فنی قولنج برای نوزادان کمتر از 5 ماه که حداقل سه روز در هفته هر بار بیش از 3 ساعت گریه میکنند اعمال میشود. همراه با فریادهایشان ممکن است پشت خود را قوس داده و به اطراف بکوبند. برخی از مطالعات میگویند آلرژی، سیگار کشیدن مادر، تحریک بیش از حد و ریفلاکس معده ممکن است از دلایل کولیک باشد. اگر فکر میکنید نوزادتان کولیک دارد با پزشک اطفال او صحبت کنید.
رفلاکس:
ممکن است کودک شما قولنج نداشته باشد اما ممکن است به دلیل ناراحتی معده کمر خود را قوس داده باشد. این اغلب زمانی صدق میکند که پس از شیر دادن به کودک خود همراه با گاز متوجه قوس شدن کمر میشوید. اگر کودک شما همچنین سر خود را از این طرف به طرف دیگر بچرخاند، آرنجهای خود را خم کند، باسن خود را دراز کند و علائمی از خود نشان دهد که هنگام تف کردن احساس ناراحتی میکند ممکن است به بیماری ریفلاکس معده مبتلا شده باشد. این نوع نوزادان ممکن است به طور مناسب وزن اضافه نکنند و از خوردن غذا امتناع کنند یا بعد از شیردهی اذیت شوند.
آیا دلایل دیگری برای قوس کمر نوزاد وجود دارد؟
سندرم ساندیفر:
این یک بیماری بسیار نادر است که اغلب در نوزادان مبتلا به رفلاکس معده به مری دیده میشود. اکثر نوزادان مبتلا به سندرم ساندیفر حرکات غیر معمول سر، قوس شدید پشت و رفلاکس اسید از خود نشان میدهند. برخی از نوزادان مبتلا به این عارضه ممکن است حرکات غیر معمول چشم یا تورتیکولی را نیز داشته باشند.
تشنج:
اینها اغلب شبیه لرزش ریتمیک اندامها هستند و با قوس ناامیدی یا ناراحتی بسیار متفاوت هستند. این دو گیجکننده نیستند زیرا بیشتر تشنجها علائم بسیار خاصی دارند که به سختی فراموش میشوند. نوزادانی که تشنج میکنند اغلب واکنشی نشان نمیدهند و به صورت خالی خیره میشوند یا حتی هوشیاری خود را از دست میدهند. آنها اغلب ممکن است به شدت تکان بخورند یا تکان بخورند یا کل بدنشان سفت شود. در حالی که ممکن است اندازهگیری آن در نوزاد دشوار باشد اما این علائم اغلب با از دست دادن کنترل روده همراه است.
به چه علت کودک سرش را به عقب پرتاب میکند؟
همچنین ممکن است متوجه شوید که کودک هنگام قوس دادن به پشت سرش را به عقب پرتاب میکند. در نوزادان کمتر از 2 ماه این میتواند بخشی از رفلکس مورو باشد. هنگامی که از صدای بلند وحشتزده میشوند نوزادان به طور غریزی سر خود را به عقب پرتاب میکنند و به سرعت اندامهای خود را قبل از اینکه آنها را به سمت هسته خود بکشند دراز میکنند. با این حال کوبیدن سر نیز یک رفتار رایج در میان نوزادان عصبی است به طوری که تقریباً 20 درصد از نوزادان در سال اول و دوم خود به سر خود میکوبند اما با گذشت زمان از آن خارج میشوند. اگر کودک شما با پرتاب سر به عقب به خود آسیب میرساند یا اگر احساس میکنید بیش از حد این کار را انجام میدهد با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید آیا این میتواند نشانهای از یک مشکل اساسی رشد باشد.
زمانی که کودک کمرش را قوس میدهد چه کنیم؟
علت هرچه که باشد باید از زمانی که فرزندتان شروع به پرتاب کردن خود از آغوش شما میکند آگاه باشید و هنگام بلند کردن کودک در قوس میانی مراقب باشید. نوزادان به شما برای حمایت از سر و گردن نیاز دارند، در حالی که نوزادان بزرگتر و کودکان نوپا برای جلوگیری از آسیب به کمک شما نیاز دارند. اگر نشسته باشند ممکن است خود را به عقب پرتاب کنند و سرشان را به هم بزنند. ممکن است لازم باشد کودک خود را به مکان امنی مانند تخت نوزاد یا فرش منتقل کنید. اگر کودک شما به دلیل ناراحتی کمر خود را قوس میدهد در اینجا چند راه وجود دارد که میتوانید به آرام کردن او کمک کنید:
اگر کودک شما خیلی کوچک است او را در یک پتوی نرم قنداق کنید و محکم نگه دارید. گاهی اوقات چرخاندن آنها به سمت چپ در حالی که آنها را نگه میدارید میتواند ناراحتیهای شکمی را تسکین دهد و به هضم آنها کمک کند.
اگر کودک شما اخیراً غذا خورده است تغذیه مجدد او ممکن است اوضاع را بدتر کند. تغذیه بیش از حد میتواند علائم رفلاکس را ایجاد کند بنابراین برای جلوگیری از این امر به برنامه غذایی منظم خود پایبند باشید.
مقداری هوای تازه و چیز جدیدی که باید به آن نگاه کرد میتواند به طرز شگفتآوری برای یک نوزاد یا کودک نوپای بداخلاق آرامش بخش باشد.
منبع:
www.babycenter.com
آیا پوشیدن هودی هنگام خواب برای کودک بیخطر است؟
برای بزرگسالان خوابیدن با هودی مشکلی ندارد اما این یک موضوع برای کودکان متفاوت است. پارچههای شل و بندهای هودی خطر خفگی ایجاد میکنند. لایههای اضافی لباس نیز میتواند باعث گرم شدن بیش از حد کودک شما شود. گرمای بیش از حد یکی از عوامل مؤثر در سندرم مرگ ناگهانی نوزاد است.
خوابیدن با هودی چه خطراتی برای کودک دارد؟
نوزادان زیر 12 ماه آسیبپذیر هستند. آنها نمیتوانند چیزی را که مانع تنفس آنها میشود را در هنگام خواب از بین ببرند. بچهها نباید چیزی دور گردن و سر خود بپوشند از جمله پیشانی. به غیر از خفه شدن گرمای بیش از حد یکی دیگر از نگرانیهای جدی است. نوزادان به طور متوسط دمای بالاتری نسبت به بزرگسالان دارند.
کودکان نوپا 12 تا 36 ماه:
بندها مقصر اصلی چندین مرگ مربوط به هودیها است. این طنابها میتوانند در برخی از قسمتهای تخت گیر کنند.
کودکان خردسال 3 تا 5 سال:
تمام بندها و طنابها را از تمام لباسهای کودک خود بردارید. این امنترین راه برای پوشیدن هودی برای کودک است.
پوشیدن هودی در رختخواب برای کودک در چه سنی مجاز است؟
بچههای 5 سال و بزرگتر میتوانند با خیال راحت زمان خواب هودی بپوشند. در این سن از نظر جسمی توانایی کافی برای مراقبت از خود را دارند. رفلکسهای آنها نیز برای از بین بردن هرگونه انسداد در تنفس آنها ایجاد میشود.
3 نوع هودیهای زیر به طور ویژه برای پوشیدن در رختخواب طراحی شدهاند:
هودی سرهنگی:
هودیهای سرهمی لباسهای یک تکه هستند. اگر هوا خیلی گرم نباشد میتوان در تمام فصول سال از لباسهای سرهنگی استفاده کرد.
هودی رومپر:
این یک لباس یک تکه بوده که درست مانند لباس خواب است.
پتوی هودی:
پتوهای کلاه دار از روتختی ساده تا پوشیدنی شیک را شامل میشود. اگر کودک شما دوست ندارد با لباس خواب بخوابد یک پتوی کلاهدار جایگزین بسیار خوبی است که میتوانید از آن استفاده کنید. اینها لباسهای گشادی هستند که گرما و راحتی کامل را فراهم میکنند.
چه نوع هودیهایی را در بیرون از خانه تن کودک کنیم؟
زیپ هودی:
نوعی هودی است که با زیپ در جلو باز میشود.
سویشرت:
پیراهن کشی یک گزینه بسیار پرطرفدار است. برخلاف زیپآپها بچه این لباس را با لیز خوردن روی سر میپوشد.
نتیجهگیری:
خوابیدن با هودی برای نوزادان و کودکان نوپا خطرناک است. برای کودکان بزرگتر فقط مطمئن شوید که لباس را از نظر خطرات احتمالی مانند بند کشی بررسی کنید. البته هودیها کاربردی و شیک هستند.
منبع:
www.mysleepymonkey.com
قابی از مهربانترین دختر بندرعباسی، نشسته در خیابان
یک دختر در مرکز شهر بندرعباس در خیابان به یک کودک کار الفبا آموزش می داد و عکس او نیز با عنوان مهربان ترین دختر ایرانی در فضای مجازی پخش و مورد بحث قرار گرفت.
زنان بارداراز سرخ کردن غذاهاخودداری کنند
بیا نی نی: یک عضو تیم تخصصی مرکز فوق تخصصی درمان ناباروری و سقط مکرر ابن سینا با اشاره به اهمیت تغذیه در دوران بارداری گفت: هدف از رژیم غذایی در دوران بارداری، تأمین نیاز مادر، جنین و کنترل سطح قند خون در این دوره است.
به گزارش سرویس سلامت بیا نی نی، دکتر لادن گیاهی با اشاره به اینکه پایه و اساس تمام توصیههای تغذیهای رعایت تعادل، تنوع و اندازه در استفاده از تمام گروههای غذایی برای تأمین انرژی و سلامت مادر و رشد و تکامل جنین است، گفت: در تمام طول بارداری مادر و جنین در هر آنچه میخورند، مینوشند و تنفس میکنند با یکدیگر مشترک هستند و به همین علت دوران بارداری و شیردهی از دورههای آسیب پذیر زندگی به شمار میآید.
وی با بیان اینکه توجه به دریافت پروتئین کافی در دوران بارداری ضروری است، افزود: در صورت عدم دریافت پروتئین کافی از اندوخته پروتئینی در ماهیچهی بدن مادر جهت رشد جنین استفاده خواهد شد.
دکتر گیاهی با اشاره به وزن گیری مطلوب در دوره بارداری گفت: ویژگیهای ژنتیکی، وضعیت سلامت مادر، فعالیت فیزیکی او، باورهای فرهنگی و وضعیت اجتماعی – اقتصادی از عواملی هستند که با افزایش وزن بارداری ارتباط مستقیم دارد.
وی با بیان اینکه آگاهی از وضعیت وزن قبل از بارداری اولین گام برای تعیین روند وزن گیری بهینه است، عنوان کرد: زنانی که اولین بارداری را تجربه میکنند، زنان کمتر از 25 سال سن و زنان دارای سطح تحصیلات ابتدایی، معمولا بیش از حد طبیعی وزن میگیرند.
این متخصص تغذیه با اشاره به عوارض افزایش بیش از حد وزن در زنان باردار گفت: در این زنان احتمال ابتلا به دیابت بارداری و تولد نوزاد با وزن بالای 4 کیلوگرم بیشتر میشود همچنین احتمال زایمان طبیعی کاهش یافته و موفقیت در شیردهی کامل در این مادران پائینتر است.
وی با اشاره به اینکه خطر زایمان زودرس و تولد نوزاد زیر وزن طبیعی از عوارض زنان بارداری است که وزن آنها به اندازه کافی اضافه نشده است، افزود: احتمال ایجاد اختلالات فیزیکی و شناختی و مرگ و میر در نوزادان این مادران بیشتر از سایرین بوده و همچنین احتمال ابتلا به بیماریهای مزمن نیز در آینده فرزند آنها در بزرگسالی افزایش مییابد.
دکتر گیاهی با اشاره به روند افزایش وزن در سه ماهه اول بارداری گفت: افزایش وزن بین 1 تا 2 و حداکثر تا 3 کیلوگرم در این دوره توصیه میشود و همچنین افزایش وزن در سه ماهه دوم و سوم حدود 350 تا 450 گرم در هفته است.
وی در ادامه با اشاره به مهمترین نکات در پرهیز غذایی در دوره بارداری گفت: در این دوره تغییرات هورمونی باعث ضعیف تر شدن عملکرد سیستم ایمنی بدن میشوند و این امر مبارزه با میکروبها را که ممکن است از طریق غذا وارد شوند دشوارتر میکند، بنابراین محافظت در برابر مسمومیت غذایی در دوره بارداری بسیار مهم است.
این متخصص تغذیه با تأکید بر اینکه می بایست مواد غذایی یخ زده در یخچال یا مایکروویو، یخ زدایی شوند، افزود: در این دوره غذاهای دریایی نیمه خام و نیمه پخته را مصرف نکنند و همچنین از مصرف تخم مرغ و گوشت نیمه پخته و خوراکیها و سسهایی که از تخم مرغ خام یا نیمه پخته استفاده میکنند پرهیز شود.
دکتر گیاهی همچنین با اشاره به توصیه های کاربردی جهت اصلاح الگوی غذایی در دوران بارداری گفت: زنان باردار بهتر است از سرخ کردن غذاها خودداری کرده و در حد امکان آنها را به شکل آب پز، بخارپز و کبابی مصرف کنند.همچنین می بایست مصرف کیکهای خامهای و دسرهای چرب به یک یا دو بار در ماه و آن هم حجم کم محدود شود.
وی جهت دریافت مواد قندی و نشاستهای بدن نیز توصیه کرد: به جای مصرف قند و شکر به همراه چای از میوه خشک استفاده شود و مصرف دوغ و آب میوه های طبیعی به جای نوشابههای گازدار از دیگر الزامات است.
منبع: بیا نی نی
دیر صحبت کردن در کودکان
یک کودک نوپا بین ۱۸ تا ۳۰ ماهگی زیاد صحبت نمیکند و تخمینزده میشود که تا ۱۷. ۵ درصد از کودکان تا ۳ سالگی که بیشتر طول میکشد و ممکن است تأخیر در گفتار یا زبان داشته باشند. افرادی که دیر صحبت میکنند ممکن است در نقاط عطف گفتار کودک نوپا عقب بمانند اما همچنان میتوانند بسیاری از آنچه را که میشنوند (که به عنوان زبان دریافتی شناخته میشود) درک کنند و از حرکات برای برقراری ارتباط (مانند تکان دادن یا اشاره) استفاده کنند یا به یادگیری کلمات جدید ادامه دهند. فردی که دیر صحبت میکند ممکن است یکی از موارد زیر یا هر دوی آنها را داشته باشد:
-تأخیر گفتار:
گفتار به کلماتی که میگوییم و نحوه بیان آنها اشاره دارد. کودکان با تأخیر در گفتار ممکن است در بیان کلمات مشکل داشته باشند و درک آنها مشکل باشد.
-تأخیر زبانی:
زبان به نحوه ارتباط ما با دیگران اشاره دارد. کودکانی که تأخیر زبانی دارند ممکن است قادر به بیان برخی کلمات باشند. عوامل مختلفی ممکن است در سخنرانی دیرشکفته یک کودک نوپا نقش داشته باشد:
۱-آمار تولد نوزادانی که با وزن کم یا قبل از ۳۷ هفتگی به دنیا آمدهاند
۲-دوقلوها بیشتر از تک قلوها دیر تر شروع به صحبت میکنند
۳-کودکانی که والدینشان (یا خواهر و برادرهای بزرگتر) سریع نیازهایشان را پیشبینی میکنند ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا صحبت کنند
۴-عفونتهای گذشته یا مشکل شنوایی میتواند رشد گفتار را کندتر کند
چگونه کودک را وادار به صحبت کردن کنیم؟
تا ۷۰ درصد از کسانی که دیر صحبت میکنند تمایل دارند تا زمانی که مدرسه را شروع میکنند بدون مداخله به رشد زبان خود ادامه دهند. در عین حال این مراحل را برای کمک به آشکار کردن صحبت درونی فرزندتان امتحان کنید:
-حرف بزن، حرف بزن، حرف بزن:
کارهایی را که انجام میدهید روایت کنید، درباره روزتان به آنها بگویید، به اقلام اطراف خانه برچسب بزنید، کتاب بخوانید و هرچه کودک نوپای شما بیشتر در معرض زبان قرار گیرد در نهایت کلمات بیشتری را میگوید.
-دایره واژگان کودک خود را گسترش دهید:
به کلماتی که بچههایتان میگویند اضافه کنید. اگر او میگوید «توپ»، با گفتن «توپ قرمز» یا «پرتاب توپ» برای تقویت صحبتهایش نظر بدهید.
-سؤالاتی را بپرسید:
با سؤالاتی شروع کنید که «بله» یا «نه» را از کودک نوپایتان برانگیزد مانند «آیا یک میان وعده میخواهید؟ » و راه خود را به سؤالاتی که شامل یک انتخاب هستند بپردازید مانند “آیا آووکادو میخواهید یا موز؟ “
-زبان اشاره را امتحان کنید:
تحقیقات نشان میدهد که زبان اشاره ممکن است به کودک شما در رشد زبان کمک کند.
-برای مراقبت روزانه یا کلاسها ثبت نام کنید:
کودکان نوپایی که در محیطهای غنی از زبان بازی میکنند و با سایر کودکان هم سن خود معاشرت میکنند احتمال بیشتری دارد که مهارتهای زبانی را کسب کنند.
-مهارتهای تقلید را تشویق کنید:
بچههای خود را به کپی کردن مهارتهای حرکتی مانند کف زدن و پریدن تحریک کنید و سپس به تقلید صداها و سپس کلمات ادامه دهید.
چه زمانی برای تأخیر گفتار کودک به پزشک مراجعه کنیم؟
زمانی که صحبت از رشد کودک به میان میآید طیفی از موارد طبیعی وجود دارد و تأخیر گفتار یا زبان به کودک نوپایی اطلاق میشود که گفتارش کمی کندتر پیش میرود اما بین دیر صحبت کردن و اختلال گفتار یا زبان واقعی تفاوتی وجود دارد. رویکرد «صبر کن و ببین» ممکن است بهترین راه حل نباشد. به یاد داشته باشید که شما فرزندتان را بهتر میشناسید. اگر در مورد رشد کودک خود نگرانی دارید با پزشک خود مشورت کنید به خصوص اگر متوجه موارد زیر شدید:
-در ۱۸ ماهگی:
کودک شما با اشاره بهاشیا به صورت غیرکلامی ارتباط برقرار نمیکند و کلمات جدیدی به دست نمیآورد.
-در ۲ سالگی:
کودک شما از عبارات دو کلمهای استفاده نمیکند یا نمیتواند دستورالعملهای ساده را دنبال کند.
-در ۳ سالگی:
کودک شما گفتار نامشخصی دارد و با جملات صحبت نمیکند یا دستورالعملهای ساده را نمیفهمد. علائم دیگری که علاوه بر دیر صحبت کردن باید مراقب آنها بود عبارتند از:
از دست دادن صداها یا کلماتی که فرزندتان قبلاً گفته است
مشکل در درک زبان یا پیروی از دستورالعملها
مشکل در تقلید صدا یا حرکات دهان
فقدان حرکاتی مانند اشاره یا دست بردن به موارد مورد علاقه
کاهش تماس چشمی و مهارتهای اجتماعی
مشکلات جویدن، نوشیدن، بلع و به طور کلی مشکلات تغذیه
نتیجهگیری:
از آنجایی که متخصص کودک ممکن است گفتار درمانی را توصیه کند یا بگوید که چه کارهای دیگری میتوانید در خانه انجام دهید تا رشد زبان کودک نوپای خود را تشویق کنید. در صورت نیاز یک پزشک میتواند شما را به یک برنامه مداخله زودهنگام ارجاع دهد. با مداخله زودهنگام هرچه زودتر مراقبتهای مورد نیاز فرزندتان را دریافت کنید.
منبع:
www.whattoexpect.com
مدل موی ترند و جذاب
مدل موی جذاب
طراحی لبخند: مقایسه انواع روش های اصلاح طرح لبخند
برخی از افراد به تصاویر کسانی که احساس میکنند لبخندهای زیبایی دارند، نگاه میکنند و به این فکر میافتند که چه چیزی باعث شده است لبخندهای آنها تا این حد زیبا و درخشان به نظر برسد. کوتاهترین جوابی که میتوان برای این سوال پیدا کرد، داشتن دندانهای سالم و مرتب است. اما اگر دنبال جواب طولانیتری هستید و میخواهید با طراحی لبخند آشنا شوید، مقایسه انواع روش های اصلاح طرح لبخند را در این مقاله بخوانید.
طراحی لبخند و مقایسه انواع روش های اصلاح طرح لبخند به شما کمک میکنند تا اعتماد به نفس خود را افزایش دهید و دیگر به لبخند زیبای دیگران حسادت نکنید!
در این مقاله میخوانید:
- طراحی لبخند چیست؟
- فاکتورهای دخیل در طراحی لبخند
- مقایسه انواع روش های اصلاح طرح لبخند
طراحی لبخند چیست؟
طراحی یا اصلاح لبخند ترکیبی از درمانهای دندانپزشکی است.
طراحی یا اصلاح لبخند ترکیبی از درمانهای دندانپزشکی است که میتوانند بعضی مشکلات دندانی را که بر زیبایی دندانهای شما تأثیر منفی میگذارند، برطرف کنند. این درمانها اغلب برای کمک به رفع مشکلاتی مانند ناهمواری، بریدگی، شکستگی، پوسیدگی و تغییر رنگ دادن دندانها انجام میشوند.
فاکتورهای دخیل در طراحی لبخند
عواملی که باید در طراحی لبخند در نظر گرفته شوند، عبارتند از:
- نسبت طول و عرض دندانها به هم
- تعادل بین دندانها از نظر شکل، رنگ و اندازه
- مطابقت و هماهنگی خط لثه در اطراف دندانها
- دندانهای نامرتب، کج، ناهموار و فاصه دار
- دندانهای شکسته یا ترک خورده
مقایسه انواع روش های اصلاح طرح لبخند
انواع روش های اصلاح طرح لبخند عبارتند از:
۱- ونیرها یا روکشهای چینی
مزیت استفاده از ونیر این است که نیازی به آماده سازی چندان ندارد.
روکش یا ونیر، لایهی نازکی از جنس پرسلن است که روی سطح جلویی دندانهای شما قرار میگیرد و یک راه حل سریع برای بهبود رنگ، شکل و موقعیت آنها محسوب میشود.
ونیر میتواند دندانهای ترک خورده، شکسته یا فاصله دار را تعمیر کند. دندانهای شما با ونیر، طبیعی و سالم به نظر میرسند و لبخند شما را متحول میکنند.
مزیت استفاده از ونیر این است که نیازی به آماده سازی چندان ندارد، زیرا بسیار نازک است و توسط یک چسب مخصوص و قوی در جای خود ثابت میشود. با این حال، این روشی برگشت ناپذیر است و این ایراد را دارد که اگر ترک بخورد، معمولاً قابل ترمیم نیست.
۲- باندینگ کامپوزیت
رزین مورد استفاده در باندینگ به راحتی میتواند لکه دار شود.
در این روش، از رزین کامپوزیت همرنگ دندان استفاده میشود تا بتوان دندان پوسیده، ترک خورده، شکسته و تغییر رنگ دادهی شما را تعمیر کرد. باندینگ یک راه حل بسیار سریع برای طراحی و اصلاح لبخند است که میتوان فقط با یک بار مراجعه به دندانپزشک به آن دست پیدا کرد.
علاوه بر این، باندینگ یکی از سادهترین و کم هزینهترین عملهای زیبایی دندان نیز محسوب میشود که حتی میتوان از آن برای محافظت از ریشهی دندانی که به دلیل فرورفتگی لثه در معرض دید قرار گرفته، استفاده کرد.
البته یادتان باشد که رزین مورد استفاده در باندینگ به راحتی میتواند لکه دار شود. بنابراین باید از چای، قهوه، دود سیگار و سایر موارد این چنینی اجتناب کنید و برای جلوگیری یا به حداقل رساندن لکهها، دندانهای خود را مرتباً مسواک بزنید.
۳- اینویزیلاین
مزایای اینویزیلاین از بریسهای فلزی معمولی بیشتر است.
اینویزیلاین نوعی ارتودنسی پلاستیکی شفاف است که هیچ سیم یا براکت فلزی ندارد. به علاوه، میتوانید موقع غذا خوردن یا مسواک زدن از دندانهای خود جدایش کنید و آزادی بیشتری داشته باشید، اما باید حداقل ۲۲ ساعت در روز از آن استفاده کنید.
مزایای اینویزیلاین از بریسهای فلزی معمولی بیشتر است و همین باعث میشود که قیمت آن نیز کمی بالاتر باشد. با این حال، ارزش قیمتش را دارد و شما را از خرید پشیمان نمیکند.
در نهایت یادتان باشد که موفقیت بریسها در استفادهی منظم و مکرر است. پس اگر کمتر از ۲۲ ساعت در روز اینویزیلاین خود را بپوشید، درمان شما مختل میشود و ممکن است اصلاح دندانهایتان بیش از حد معمول طول بکشد.
۴- ارتودنسی
بعضی از بریسها میتوانند دندانهای کج یا نامرتب شما را در طی یک دورهی ۶ ماهه اصلاح کنند. در این نوع ارتودنسی، از براکتها و سیمهای کوچکی استفاده میشود که همرنگ دندان یا سفید رنگ هستند و میتوانند برای اصلاح لبخند شما مشکلات زیر را برطرف کنند:
- نامرتبی دندانها
- شلوغی دندانها
- اوربایت
- آندربایت
- کراس بایت
- فاصلهی بین دندانها
این مدل ارتودنسی ۶ ماهه نسبتاً بدون درد و ارزانتر از سایر انواع بریس است. با این حال، یادتان باشد که وظیفهی آن فقط طراحی لبخند است و مشکلات عمیقتر را برطرف نمیکند. در واقع، اگر قصد برطرف کردن بعضی از این مشکلات را دارید، باید تا آخر عمر خود از ارتودنسی استفاده کنید که بدون شک برای بسیار از افراد آزار دهنده است.
۵- سفید کردن دندان
سفید کردن دندان روشی بسیار موثر برای روشن کردن رنگ طبیعی دندان و طراحی لبخند محسوب میشود.
با افزایش سن یا بعضی عادات مربوط به سبک زندگی، دندانهای شما به راحتی میتوانند کدر یا بی رنگ شوند. در واقع، دندانها را میتوان با غذا و نوشیدنیهایی مانند چای و قهوه لکه دار کرد. همچنین، سیگار کشیدن نیز میتواند دندانهای شما را کدر کند و روی لبخند شما تاثیر بگذارد.
سفید کردن دندان روشی بسیار موثر برای روشن کردن رنگ طبیعی دندان و طراحی لبخند محسوب میشود. بلیچینگ حرفهای محبوبترین روش سفید کردن دندان است که معمولاً میتوان آن را در عرض ۲ یا ۳ هفته انجام داد.
یک روش سفید کنندهی دیگر نیز وجود دارد که به آن، سفید کردن دندان با لیزر میگویند. این کار در مطب دندانپزشک شما انجام میشود و با کمک آن میتوانید به تغییر رنگ سریع دندان (تا ۵ یا ۶ درجه روشنتر) دست پیدا کنید.
کلام آخر
روشهای زیادی برای طراحی لبخند وجود دارد و مقایسه انواع روش های اصلاح طرح لبخند به ما نشان میدهد که هر روشی برای درمان یا برطرف کردن مشکل خاصی طراحی شده است. با این حال، شما باید گزینههای انتخابی خود را با یک دندانپزشک ماهر و مجرب در میان بگذارید و مشورت تخصصی بگیرید.
برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصصین دندانپزشکی، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.
درمان پایین بودن تستوسترون در مردان
تستوسترون پایین در مردان با افزایش سن شیوع مییابد. علائم آن ممکن است نامحسوس باشد. در این مقاله با نشانههای پایین بودن تستوسترون و درمان پایین بودن تستوسترون در مردان آشنا میشوید.
تستوسترون پایین در مردان با افزایش سن شیوع مییابد. علائم آن ممکن است نامحسوس باشد. در این مقاله با نشانههای پایین بودن تستوسترون و درمان پایین بودن تستوسترون در مردان آشنا میشوید.
در این مقاله میخوانید:
- علائم تستوسترون پایین
- دلایل کاهش تستوسترون
- تشخیص تستوسترون پایین
- درمان پایین بودن تستوسترون در مردان
- عوارض جانبی درمان جایگزینی تستوسترون
- شرایط پزشکی که برای درمان جایگزینی تستوسترون مناسب نیستند
- خلاصه
علائم تستوسترون پایین
تستوسترون، هورمونی است که توسط بیضهها تولید میشود. تستوسترون بر ظاهر و رشد جنسی مردها تاثیر میگذارد، باعث تولید اسپرم و تحریک میل جنسی میشود و به ساخت عضلات و توده استخوانی کمک میکند.
تولید این هورمون به طور معمول با افزایش سن کاهش مییابد. اگر تولید تستوسترون، کاهش قابل توجهی داشته باشد، ممکن است طیف وسیعی از علائم را تجربه کنید.
علائم تستوسترون پایین شامل این موارد است:
1- میل جنسی کم
تستوسترون، نقشی کلیدی در میل جنسی دارد. برخی از افراد ممکن است با افزایش سن کاهش میل جنسی را تجربه کنند، اما آنهایی که پیش از افزایش سن، تستوسترون پایینی دارند، احتمالا کاهش میل جنسی بیشتری را تجربه خواهند کرد.
2- مشکل در به دست آوردن و حفظ نعوظ
تستوسترون در دستیابی و حفظ نعوظ کمک میکند. وقتی سطح تستوسترون خیلی پایین باشد، ممکن است در نعوظ قبل از رابطه جنسی یا داشتن نعوظ خود به خود مثل داشتن نعوظ هنگام خواب، دچار مشکل شوید.
گرگرفتگی یکی از نشانههای تستوسترون پایین است. گرگرفتگی مانند یک احساس ناگهانی گرما است.
اگر دچار برخی از مشکلات سلامتی باشید ممکن است اختلال نعوظ را تجربه کنید. این بیماریها عبارتند از:
- دیابت
- اختلالات تیروئید
- فشار خون بالا
- کلسترول بالا
- افسردگی
- اضطراب
- استعمال دخانیات و الکل هم میتواند نعوظ را با اختلال مواجه کند.
3- گرگرفتگی
گرگرفتگی یکی از نشانههای تستوسترون پایین است. گرگرفتگی مانند یک احساس ناگهانی گرما است و میتواند علائمی مثل تعریق شدید، قرمزی پوست و تعریق شبانه را هم به همراه داشته باشد.
4- ریزش مو
عملکرد بخشهایی از بدن تحت تاثیر تستوسترون قرار دارد که تولید مو هم یکی از آنهاست. طاسی، بخشی طبیعی از افزایش سن برای بسیاری از مردها است و با اینکه ممکن است ارثی باشد، اما افرادی که تستوسترون پایینی دارند بیشتر در معرض از دست دادن موهای سر، بدن و صورت خود هستند.
5- خستگی
مردهایی که تستوسترون پایینی دارند، علائمی مثل خستگی شدید و کاهش انرژی را تجربه میکنند. اگر شما با وجود خواب خوب و زیاد، احساس خستگی مداوم دارید، یا اگر انگیزه ورزش کردن برایتان سختتر است، ممکن است تستوسترون پایینی داشته باشید.
6- کاهش توده عضلانی
کاهش توده عضلانی به این دلیل رخ میدهد که تستوسترون به عضلهسازی کمک میکند.
7- افزایش چربی بدن
مردهایی که تستوسترون پایین دارند افزایش چربی بدن یا ژنیکوماستی را تجربه میکنند که در آن بافت سینه بزرگ میشود. ژنیکوماستی زمانی رخ میدهد که عدم تعادل تستوسترون و استروژن در بدن به هم بخورد.
8- کاهش توده استخوانی
شاید شما هم مانند بسیاری از افراد فکر کنید که پوکی استخوان عارضهای است که بسیاری از خانمها را درگیر میکند، اما مردهایی هم که تستوسترون پایینی دارند، از دست دادن استخوان را تجربه میکنند.
مردهایی که تستوسترون پایین دارند افزایش چربی بدن یا ژنیکوماستی را تجربه میکنند که در آن بافت سینه بزرگ میشود.
تستوسترون در تولید و تقویت استخوانها موثر است، به همین دلیل هم مردهایی که تستوسترون پایین دارند، بهویژه مردهای مسن، ممکن است حجم استخوان کمتری داشته باشند و بیشتر در معرض شکستگی استخوان قرار دارند.
9- تغییر خلق و خو
مردهایی که دچار تستوسترون پایین هستند، تغییرات خلقی را تجربه میکنند. به این دلیل که تستوسترون بر بسیاری از فرآیندهای فیزیکی بدن تاثیر میگذارد، میتواند بر خلق و خو و ظرفیت ذهنی هم تاثیر بگذارد.
10- حافظه را تحت تاثیر قرار میدهد
سن شما که افزایش پیدا کند، هم سطح تستوسترون، هم عملکردهای شناختی، بهویژه حافظهتان، کاهش مییابد. سطوح پایینتر تستوسترون میتواند در آسیبپذیرتر شدن حافظه موثر باشد.
11- کوچکتر بودن اندازه بیضه و آلت تناسلی
بدن برای رشد آلت تناسلی و بیضهها به تستوسترون نیاز دارد، بنابراین سطوح پایین تستوسترون باعث کوچکتر شدن آلت تناسلی یا بیضهها میشود. شرایط و شرایط دیگری هم هست که میتواند باعث این اتفاق شود. این شرایط عبارتند از:
- هیپوگنادیسم
- واریکوسل
- بیضههای نزولنکرده
- جراحی پروستات
- بیماری پیرونی
- سالخوردگی
- چاقی
12- شمارش خون پایین
در سال 2017 میلادی، پزشکان به این نتیجه رسیدند که تستوسترون پایین با افزایش خطر کمخونی مرتبط است.
برخی از علائم کمخونی عبارتند از:
- مشکل در تمرکز
- سرگیجه
- گرفتگی پا
- مشکل در خوابیدن
- ضربان قلب سریع
دلایل کاهش تستوسترون
سطح تستوسترون به طور طبیعی با افزایش سن مردها کاهش پیدا میکند، اما شرایط دیگر هم میتواند باعث کاهش تستوسترون شود که شامل این موارد است:
- آسیبهای بیضه
- درمانهای سرطان مثل شیمیدرمانی و پرتودرمانی
- فشار خون بالا
- ایدز
- اختلال مصرف الکل
- بیماریهای کلیوی
- سیروز کبدی
- مشکلات غده هیپوفیز
- بیماری خودایمنی
- عفونت
- چاقی
- سندرم متابولیک
- استفاده از داروهای خا
مشکلات کاهش تستوسترون
داشتن تستوسترون پایین ممکن است خطر ابتلا به بیماریهای دیگر را افزایش دهد. این بیماریها عبارتند از:
- پوکی استخوان
- دیابت
- بیماری قلبی
تشخیص تستوسترون پایین
سطح تستوسترون معمولا بین 300 تا 1000نانوگرم در دسیلیتر است. تستوسترون پایین به شرایطی گفته میشود که سطح تستوسترون به زیر 300نانوگرم در دسیلیتر برسد.
آزمایش خون تستوسترون سرم میتواند سطح تستوسترون را تعیین کند.
شاید لازم باشد آزمایشهای دیگری هم برای تعیین علت کاهش تستوسترون انجام شود.
این آزمایشها عبارتند از:
- تستوسترون سرم
- هورمون رنگدانهساز
- سطح پرولاکتین خون
پیشگیری از کاهش تستوسترون
محققان پزشکی هنوز نمیدانند چگونه میتوان از کاهش تستوسترون ناشی از شرایط ژنتیکی، یا آسیب به بیضهها، هیپوتالاموس یا غده هیپوفیز جلوگیری کرد.
عادات سبک زندگی که ممکن است به حفظ سطح تستوسترون کمک کند عبارتند از:
- تغذیه سالم
- ورزش
- مدیریت وزن.
- پرهیز از مصرف الکل و مواد مخدر
درمان پایین بودن تستوسترون در مردان
درمان جایگزینی تستوسترون، یک درمان رایج برای کاهش تستوسترون است.
خوب است بدانید برخی از آزمایشگاهها انجام آزمایش تستوسترون را در منزل هم انجام میدهند.
درمان جایگزینی تستوسترون
اگر علائم تستوسترون پایینی دارید و این علائم شما را آزار میدهد، میتوانید با پزشکتان مشورت کنید تا ببینید آیا درمان جایگزینی تستوسترون برای شما مناسب است یا نه.
درمان جایگزینی تستوسترون به روشهایی مختلف انجام میشود که برخی از آنها شامل این موارد است:
شما باید ژلهای پوستی تستوسترون را هر روز بر روی پوست تمیز و خشک استفاده کنید. مهم است که ژل را از طریق تماس پوست به پوست به فرد دیگری منتقل نکنید.
ژلهای پوستی تستوسترون
در این روش شما باید ژل را هر روز بر روی پوست تمیز و خشک استفاده کنید. مهم است که ژل را از طریق تماس پوست به پوست به فرد دیگری منتقل نکنید.
چسبهای تستوسترون
این چسبها را باید هر روز طبق دستور پزشک، روی پوست خود قرار بدهید. مراقب واکنشهای پوستی این چسبها باشید.
قرصهای زیرپوستی تستوسترون
در این روش، یک متخصص هر سه تا شش ماه یک بار این قرصها را زیر پوست شما قرار میدهد. این روش، دوزهای ثابت و طولانیمدت تستوسترون را ارائه میدهد.
تزریقات تستوسترون عضلانی
در این روش لازم است هر 1 تا 2هفته یکبار، تزریق عضلانی انجام دهید.
قرصهای تستوسترون
در این روش شما باید این قرصهای چسبناک را روزی دو بار روی لثههای خود قرار بدهید. تستوسترون به سرعت از طریق لثه به جریان خون شما جذب میشود.
ژل بینی تستوسترون
در این روش، باید ژل تستوسترون را سه بار در روز در هر سوراخ بینی خود اعمال کنید.
تستوسترون خوراکی
قرصهای خوراکی تستوسترون هم در دسترس هستند.
به این نکته توجه کنید که درمان جایگزینی تستوسترون یک درمان همیشگی است. اگر درمان را متوقف کنید، سطح تستوسترون شما دوباره کاهش مییابد.
عوارض جانبی درمان جایگزینی تستوسترون
درمان جایگزینی تستوسترون دارای عوارض جانبی است که میتواند شامل این موارد باشد:
- آکنه
- پروستات بزرگشده
- کوچک شدن بیضهها
- کاهش تعداد اسپرم
- تعداد گلبولهای قرمز خون بالا
- احتباس مایعات
- تورم پاها یا مچ پاها
شرایط پزشکی که برای درمان جایگزینی تستوسترون مناسب نیستند
برخی از شرایط پزشکی برای درمان جایگزینی تستوسترون مناسب نیست:
- اگر بیماری قلبی درماننشده دارید.
- اگر سرطان سینه یا پروستات دارید.
- اگر آپنه خواب دارید.
- اگر دچار افزایش تعداد گلبولهای قرمز خون هستید.
- اگر برای بچهدار شدن تلاش میکنید.
خلاصه
مردها با افزایش سن، کاهش تدریجی تستوسترون را تجربه میکنند. هر چه سن شما افزایش یابد، احتمال اینکه تستوسترون پایینی داشته باشید بیشتر است.
عوامل مختلفی بر باعث کاهش تستوسترون تاثیر میگذارند. اگر سطح تستوسترون شما کمتر از 300نانوگرم در دسیلیتر است، یعنی سطح تستوسترون پایینی دارید که میتواند نشانههایی مانند ریزش مو، گرگرفتگی، افزایش ضربان قلب، یا خستگی را به همراه داشته باشد. پزشک برای بررسی سطح تستوسترون شما آزمایش خون تجویز میکند.
برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.