علت گاز گرفتن کودک قبل و بعد 2 سالگی

گاز گرفتن کودک، بر اساس سنی که دارد، می تواند گویای برخی موارد باشد که برای رفع آن، راه حل هایی ساده و در عین حال کاربردی وجود دارند.

بررسی علل گاز گرفتن کودک و راه حل آن
چرا کودکان گاز می گیرند؟ گاز گرفتن دیگران توسط کودک نشانه ترس است یا خشم؟ کودک برای اعلام گرسنگی هم گاز می گیرد؟ کودکی که از قبل از 1 سالگی تا بعد از 3 سالگی گاز گرفتن را ادامه می دهد چه می خواهد؟
گاز گرفتن، یک رفتار است که اغلب در کودکان، به خصوص کودکان نوپا و 2 ساله دیده می شود. زمانی که کودکان بالغ می شوندو کنترل خود را به دست می آورند و مهارت های حل مساله را توسعه می دهند، معمولاً این رفتار را ترک می کنند. اگر چه معمول و رایج است، اما گاز گرفتن می تواند یک رفتار غیر معمول و بالقوه مضر باشد. این بخش از سبک زندگی به شما کمک خواهد کرد تا دلایل گاز کودکان را درک کرده و چند ایده و استراتژی برای واکنش به طور مناسب به شما می دهد.

چرا کودک گاز می گیرد؟
برخی از کودکان به طور غریزی گاز می گیرند، چون آن ها توانایی کنترل خود را ندارند. برای مثال، وقتی مارکوس 3 ساله بود عروسک خواهر 2 ساله اش، جی نا، را می گرفت، اولین واکنش او این است که گازش بگیرد و عروسکش را پس بگیرد. او مکث نمی کند تا درباره دیگر شیوه ها فکر کند و یا نتیجه اعمالش را ببیند اما دلایل دیگری نیز وجود دارد که چرا کودکان ممکن است گاز بگیرند.

سایر علل گاز گرفتن کودک
تسکین درد دندان درآوردن
ارضای نیاز تحریک دهانی – حرکتی
تقلید از بچه های دیگر و بزرگسالان
احساس قوی بودن و کنترل داشتن
جلب توجه کردن
عمل دفاع از خود
برقراری ارتباط بین نیازها و خواسته های خود، مانند گرسنگی یا خستگی
برقراری ارتباط بین بروز احساسات دشوار، مانند ناامیدی، عصبانیت، گیجی و یا ترس (“افراد زیادی در اینجا وجود دارند و من احساس می کنم شلوغ است”)
خانواده ها برای جلوگیری از گاز گرفتن کودک چه کاری انجام دهند؟
انواعی از کارها وجود دارند که خانواده ها می توانند برای جلوگیری از گاز گرفتن، انجام دهند. این کار به انتظارات مناسب از سن کودک برای رفتار کودک براساس مهارت ها و توانایی های فعلی او کمک می کند. 
دقت کنید که برنامه زمانبندی، روتین و گذار کودک قابل پیش بینی و سازگار باشند.
در هنگام غذا و زمان خواب کودکتان دقت کنید تا دچار مشکل نشود. 
برای آنها سرگرمی تعیین کنید و برای تمرکز کردن هایشان چاره ی بیندیشید. برخی از کودکان می توانند کارهایی چون یوگا و یا تنفس عمیق را انجام دهند. خمیر بازی، توپ های فوم، حباب بازی، موسیقی نرم و دیگر موارد برای کاهش استرس پیشنهاد می شوند، که برای آرام شدن و دور شدن آنها از جو ممکن بسیار مناسب خواهد بود. 
از استراتژی های هدایت مثبت استفاده کنید تا به کودک خود کمک کنید کنترل خودش را به دست آورد. به عنوان مثال، برخی یاداورهای آرام، به شیوه ای که به آن ها می گوید چه رفتارهایی انتظار می رود، به او یاد بدهید. 
از مسواک های مناسب هم برای خود و هم فرزندتان استفاده کنید. برای تمیز کردن دندان هایتان به چیزهای زیادی نیاز نخواهید داشت، مانند حلقه های دندانی و یا پارچه های تمیز، مرطوب و سرد که در یخچال بودند. این کار به کودکان کمک می کند تا یاد بگیرند چطور می توانند بدون آسیب زدن به کس دیگری، گاز بگیرند.
 
راه حل گاز گرفتن کودک در سنین مختلف
در حالی که هر وضعیتی متفاوت است، اما در اینجا برخی دستورالعمل های کلی برای پاسخ دادن به هنگام گاز گرفتن یک کودک وجود دارد. 

کودک زیر 1 سال
آنها با دنیای اطرافشان،با بررسی دست ها، چشم ها و دهان شان آشنا می شوند اما چنانچه در بیا نی نی اشاره شده است اغلب به کمک نیاز دارند تا یاد بگیرند که چه باید بکنند و چه نباید بکنند. 

اگر آنها یک گاز آزمایشی بر روی شانه مادر یا پدربزرگش می گیرد، خونسردی خود را حفظ کنید و از سیگنال های واضح برای برقراری ارتباط استفاده کنید که درست نیست که کسی را گاز بگیرد. یک کلمه “نه” و “گاز نگیر! ” پاسخ مناسبی است. 

کودکان نوپا و پیش دبستانی دارای احساسات قوی زیادی هستند که تنها قادر به مدیریت آن هستند. کودکان نوپا می توانند خشم یا خستگی خود را ابراز کنند و یا به این دلیل که مهارت های زبانی لازم برای ابراز احساسات خود را ندارند، گاز بگیرند. 

گاز گرفتن در کودکان پیش دبستانی کم تر از کودکان نوپا است. هنگام گاز گرفتن، ممکن است به خاطر چیزی در خانه و یا در برنامه مراقبت از کودک باشد که باعث می شود کودک ناراحت، ناامید، گیج، یا ترسیده باشد. یک کودک پیش دبستانی ممکن است برای جلب توجه و یا اقدام در دفاع از خود نیز گاز بگیرد.

کودک نوپا و پیش دبستانی
اگر اقدام به گاز گرفتن را توسط فرزندتان دیدید، به سرعت به صحنه بروید و به کودکی که گاز می گیرد واکنش نشان دهید. با یک لحن جدی و محکم، یک حرف قوی را بیان کنید:” گاز گرفتن نداریم. گاز گرفتن باعث آسیب می شود.

سپس، یک انتخاب ارائه دهید:”می توانی به دوستت کمک کنی احساس بهتری داشته باشد، یا می توانی آرام بنشینی تا زمانی که من بتوانم با تو صحبت کنم” و اگر لازم باشد، به کودک کمک کنید و به کودکی که فرزندتان گازش گرفته است، بگویید:” من متاسفم که اذیت شدی. اجازه بده کمی یخ بیاورم.” کودکی که گاز گرفتن را انجام داد می تواند به راحتی کودک را تسکین دهد  اگر هر دو طرف موافق باشند.

با این اعمال باعث می شوید که پی به کار اشتباهش برده باشد. سرانجام، با کودکی که گاز گرفتن را انجام داده صحبت کنید.با استفاده از لحن آرام، محکم و صریح، ارتباط چشمی برقرار کنید و با کلمات ساده صحبت کنید.

سعی کنید بفهمید چه اتفاقی افتاد که منجر به این حادثه شد. در این قانون، “گاز گرفتن مجاز نیست”، از کلماتی را که احساسات را توصیف می کنند، استفاده کنید: ” کیم توپ تو را گرفت ، تو عصبانی شدی ، تو کیم را گاز گرفتی ! نمی توانم بگذارم تو به کیم صدمه بزنی و تو این کار را دیگر انجام نمیدهی “

توضیح دهید که چگونه کودک می تواند در وضعیت های مشابه در آینده واکنش نشان دهد.

اگر گاز گرفتن یک عادت برای فرزندم شود، چه کار کنم؟
اگر گاز گرفتن برای کودک به یک عادت تبدیل شود و راهنمای مثبت مداوم موثر نباشد, وقت آن است که با معلم فرزندتان ملاقات کنید. شما می توانید با هم یک روش برای پرداختن به رفتاری که می تواند به طور مداوم در خانه و در برنامه اعمال شود, برنامه ریزی کنید.

با هم می توانید رفتار او را مورد بحث قرار دهید و تعریف کنید و علت آن را بیابید سپس, شما و معلم (های) او می توانید برنامه ای برای رسیدگی به علل و کمک به کودک خود برای جایگزینی گاز گرفتن با رفتارهای قابل قبول دیگری ایجاد کنید.

برای چند هفته برنامه ای را امتحان کنید, اما صبور باشید. زمان می برد تا رفتارهایش را تغییر دهد که به عادات تبدیل شده اند.

با معلم فرزندتان تماس بگیرید تا اطلاعات مربوط به تغییرات رفتاری را به اشتراک بگذارید. بعد از چند هفته, اثربخشی برنامه را ارزیابی کرده و در صورت نیاز تغییراتی ایجاد کنید.

راه حل کارشناسان برای غلبه بر عادت گاز گرفتن کودک
در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی چند استراتژی برای پرداختن به عادت گاز گرفتن کودک وجود دارد که شامل : 

کودک خود را زیر نظر بگیرید تا بفهمید کجا، چه زمانی، و در چه شرایطی گاز می گیرد.
به سیگنال ها توجه کنید ، اگر به نظر می رسد که کودک آماده گاز گرفتن است، نزدیک شوید و پیش بروید. 
راه های قابل قبول برای بیان احساسات قوی پیشنهاد کنید. به فرزند خود کمک کنید یاد بگیرد که خواسته ها و نیازهای خود را منتقل کند و آنها را به زبان بیاورد، نه اینکه به زور متوسل شود. 
از یک سیستم یادآوری برای کمک به فرزند خود برای یاد گرفتن احساسات قوی با کلمات و اقدامات مناسب استفاده کنید .
رفتار مثبت با پذیرفتن کلمات و اقدامات مناسب کودک را به او یاد دهید . 
فرصت هایی برای کودک خود فراهم کنید تا انتخاب هایی کند و احساس قدرت داشته باشد.دقت کنید که انتظارات رفتاری شما برای کودک مناسب بوده و به طور انفرادی مناسب باشند.
داشتن یک کودک برای انجام کاری که او قادر به انجام آن نیست می تواند باعث شود که کودکان استرس بگیرد و همین استرس می تواند به گاز گرفتن منجر شود. 
غذاهای مختلف را با انواع بافت ها ارائه دهید تا نیازهای حسی کودک خود را برآورده کنید. 
کلماتی را به کودک خود برای ایجاد محدودیت ها باید دهید، مانند “نه، ” بسه”، ” یا “آن مال منه” آموزش دهید البته این استراتژی ها نباید برای پرداختن به عادت گاز گرفتن کودک مورد استفاده قرار گیرند بلکه به صوت عمومی باید استفاده شوند.
از برچسب زدن به کودک به عنوان یک “گاز گیر” اجتناب کنید. بارها در بخش نکات مربوط به تربیت کودک در بیا نی نی گفته ایم که برچسب های منفی می توانند بر چگونگی نگرش شما نسبت به کودک تاثیر بگذارند و حتی بر احساسات کودک در مورد او تاثیر گذار هستند. 
هرگز کودک را گاز نگیرید تا تنبیه شود و یا به او نشان دهید که گاز گرفتن چیست.
گاز گرفتن یک کودک پیامی را می فرستد که استفاده از خشونت رفتاری قابل قبول است که می تواند برای حل مشکلات مورد استفاده قرار گیرد. 
از عصبانی شدن، فریاد زدن و یا خجالت دادن کودک اجتناب کنید. 
از دادن توجه زیاد به بچه ای که بعد از یک حادثه گاز می گیرد خودداری کنید. در حالی که این معمولاً مورد توجه منفی است، اما هنوز می تواند رفتار را تقویت کند و باعث شود که کودک بتواند آن را تکرار کند. 
کودک را مجبور نکنید که با کودکی که گازش گرفته بازی کند  ، راحتش بگذارید و اجازه دهید خودش تصمیم بگیرد .
کودکانی را که گاز می گیرند تنبیه نامناسب نکنید، تنبیهی مشابه مجازات به کودکان برای یادگیری انضباط و خویشتن داری کمکی نمی کند. در عوض باعث می شود که کودکان عصبانی، ناراحت، جسور و دست پاچه شوند ، همچنین رابطه بین شما و فرزندتان را تضعیف می کند. 

معرفی تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی

معرفی تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی چیست؟

سوال : تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی چیست؟

پاسخ : ویروس اچ پی وی یا پاپیلومای انسانی که مختصر شده کلمه human papilloma virus است، یکی از عفونت های متداول در بدن انسان می باشد و آزمایش پاپ اسمیر هم یک آزمایش غربالگری برای تشخیص سرطان دهانه رحم می باشد که به زنان بالای 30 سال که رابطه جنسی دارند توصیه می شود به صورت همزمان آزمایش hpv و پاپ اسمیر را انجام دهند. 

برای آگاهی بیشتر از انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی به سراغ کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی یا دریافت نوبت از کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی کلیک کنید.

معرفی تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی

کارشناس مامایی، زینب سادات حسینی

معرفی تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی

آزمایش hpv (اچ پی وی) چیست ؟

ویروس HPV یک عفونت ویروسی است که معمولا باعث رشد زگیل هایی روی پوست یا غشای مخاطی می شود. بیش از 100 نوع ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV وجود دارد. برخی از انواع عفونت HPV باعث ایجاد زگیل می شوند و برخی نیز می توانند باعث ایجاد انواع مختلفی از سرطان شوند. بیشتر عفونتهای HPV منجر به سرطان نمی شوند. اما برخی از انواع HPV های دستگاه تناسلی می توانند باعث سرطان بخش پایینی رحم که به واژن وصل می شود (گردن رحم) شوند. 

آزمایش پاپ اسمیر چیست؟

تست پاپ اسمیر یا آزمایش پاپ اسمیر بهترین روش برای تشخیص سرطان دهانه رحم می باشد که این سرطان چهارمین علت‌ مرگ‌ومیر مرتبط با سرطان در بین بانوان در سرتاسر دنیا است. آزمایش پاپ اسمیر همچنین می‌تواند انواع خاصی از عفونت‌ های ویروسی مانند عفونت HPV (زگیل تناسلی) را تشخیص دهد.

آزمایش پاپ اسمیر یا آزمایش اسمیر جز آزمایش‌ های غربال‌ گری می باشد که برای تشخیص سرطان یا عواملی که منجر به سرطان گردن رحم خواهند شد، با نمونه برداری و آزمایش سلول‌ شناسی گردن رحم دستگاه تولید مثلی زنان انجام می‌ گیرد. توصیه می‌شود این آزمایش به صورت مرتب (اغلب سالانه) برای زنان انجام شود. آزمایش پاپ اسمیر (Pap Smear) که نام دیگر آن آزمایش پاپ (Pap Test) است روشی برای تشخیص سرطان دهانه رحم در زنان می باشد. در این روش سلول ها از دهانه رحم که قسمت باریک و پایینی رحم بوده و در بالای واژن قرار دارد، جمع آوری می شوند. افرادی که سرطان دهانه رحم در آن ها طی مراحل اولیه شناسایی می شود، شانس بالاتری برای درمان دارند. به وسیله این تست می توان از تغییرات سلول های رحمی به احتمال بروز سرطان در آینده پی برد. شناسایی این سلول های غیر عادی توسط پاپ اسمیر اولین مرحله در توقف شیوع احتمالی سرطان دهانه رحم است.

معرفی تجهیزات مطب برای انجام آزمایش پاپ اسمیر و زگیل تناسلی

تفاوت این دو آزمایش در چیست؟

آزمایش پاپ اسمیر نوعی بررسی سلولی برای شناسایی تغییرات احتمالی سلول های دهانه ی رحم است و آزمایش hpv تشخیص وجود ویروس پاپیلوما (یا زگیل تناسلی) در این بافت است. 

درواقع آزمایش پاپ اسمیر به منظور تشخیص ویروس HPV انجام می پذیرد نه به دلیل تغییرات یاخته ای یا سلولی. جالب است بدانید این آزمایش بر روی همان نمونه پاپ اسمیر انجام می پذیرد و نیازی به گرفتن نمونه جداگانه وجود ندارد. در نتیجه با توجه به صلاح دید پزشک معالج می توانید همزمان هم آزمایش اچ پی وی و هم آزمایش پاپ اسمیر را با یک بار نمونه گیری انجام دهید. به انجام همزمان تست پاپ اسمیر و تست hpv که به آن co-testing می‌گویند و روشی برتر برای یافتن زود هنگام سرطان دهانه ی رحم و ضایعات پیش بدخیمی در زنان بالای ۳۰ سال است.

تفاوت زایمان فیزیولوژیک با زایمان طبیعی

تفاوت زایمان  فیزیولوژیک با زایمان طبیعی
در این ویدئو به این سوال پاسخ داده می‌شود که زایمان فیزیولوژیک چه فرقی با زایمان طبیعی دارد؟

سوال : زایمان فیزیولوژیک چه فرقی با زایمان طبیعی دارد؟

پاسخ :  زایمان طبیعی و زایمان فیزیولوژیک هر دو زایمان واژینال هستند، با این تفاوت که در زایمان فیزیولوژیک، پزشک هیچ دخالتی در روند زایمان نخواهد داشت.
زمانی که مادر باردار برای زایمان به بیمارستان مراجعه می‌کند، پزشک ممکن است بر اساس دلایل مختلف، با تزریق آمپول فشار یا درد، دردهای زایمان طبیعی را القا یا تشدید کند. در زایمان طبیعی می‌توان از روش‌های کاهش درد زایمان هم استفاده کرد.

برای آگاهی بیشتر از تفاوت زایمان فیزیولوژیک با زایمان طبیعی به سراغ کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی رفتیم. از شما دعوت میکنیم ویدئو زیر را تماشا کنید. برای مراجعه به کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی یا دریافت نوبت از کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی کلیک کنید.

تفاوت زایمان  فیزیولوژیک با زایمان طبیعی

کارشناس مامایی، پریسا قهقرایی

تفاوت زایمان  فیزیولوژیک با زایمان طبیعی

77712208

77712206

09357979229

 

زایمان فیزیولوژیک چیست؟

زایمان فیزیولوژیک در واقع همان زایمان طبیعی است که بدون استفاده از آمپول فشار یا دیگر داروها انجام می‌شود.در زایمان فیزیولوژیک پزشک زنان و زایمان و ماما هیچ دارویی به شما تزریق نمی‌کنند و دخالتی در روند زایمان ندارند. فقط شما را تحت نظر قرار می‌دهند و شما با طی کردن روند زایمان، جنین را به صورت طبیعی به دنیا می‌آورید. 

فواید زایمان فیزیولوژیک

زایمان طبیعی فیزیولوژیک مزایای زیادی دارد که درادامه به مهم ترین آن ها اشاره میکنم :
زمان زایمان : چنانچه خانم بارداری تصمیم می‌گیرد که به صورت فیزیولوژیک زایمان کند، تا پایان ۴۰ یا ۴۱ هفته صبر می‌کند. انجام زایمان در هفته‌های آخر بارداری یعنی هفته ی 39 و 40، سبب می‌شود که جنین کاملا رشد کند و بعد از زایمان نیازی به مراقبت‌های ویژه نداشته باشد. همچنین در هفته‌های پایانی، مغز جنین کاملا رشد می کند.
بهبود سریع‌تر : دهانه رحم و واژن بسیاری از بانوانی که به صورت فیزیولوژیک زایمان می‌کنند، شکافی برنمی‌دارد و نیازی به بخیه ندارد. همچنین معمولا در زایمان فیزیولوژیک پرینه پاره نمی‌شود. اما زمانی که پزشک یا ماما، پرینه را برش می‌دهند، بعد از زایمان این ناحیه را بخیه می‌زنند که احتمال عفونت و خونریزی بعد از زایمان را افزایش می‌دهد.

تفاوت زایمان  فیزیولوژیک با زایمان طبیعی
کاهش عوارض ناشی از دارو : داروهایی که هنگام زایمان برای سرعت بخشیدن به روند زایمان تزریق می‌شود، ممکن است در صورت بروز عارضه با افزایش غیر طبیعی انقباضات رحمی، اکسیژن‌ رسانی به جنین را با مشکل مواجه کنند و سبب سزارین های اورژانسی شود. همچنین این داروها، احتمال خونریزی شدید مادر بعد از زایمان و احتباس ادرار در مثانه را نیز افزایش می‌دهد.

انجام زایمان فیزیولوژیک برای چه افرادی ممنوع است؟

به صورت کلی اگر امکان زایمان طبیعی واژینال وجود نداشته باشد، زایمان طبیعی فیزیولوژیک را نیز نمی‌توان انجام داد.به علاوه در مواردی که مادر به القای زایمان احتیاج داشته باشد، نیز زایمان فیزیولوژیک صورت نمی‌گیرد.همچنین در صورت وجود هر کدام از موارد زیر، زایمان فیزیولوژیک صورت نمی گیرد که عبارتند از:

  •  ابتلا به پره‌ اکلامپسی
  •  پرولاپس بند ناف
  •  خونریزی شدید مادر
  •  تبخال تناسلی
  •  بارداری سه‌ قلو و یا بیشتر
  •  بیماری قلبی و یا ریوی مادر
  •  اختلالات رشد جنین
  •  قرارگیری غیر طبیعی جنین
  •  اختلالات لانه‌ گزینی همچون جفت چسبنده یا جفت سرراهی

دردی که بارداری آن را تشدید می‌کند

دردی که بارداری آن را تشدید می‌کند

دردی که بارداری آن را تشدید می‌کند

 دکتر کورش منصوری، متخصص طب فیزیکی، در گفتگو با خبرنگار بهداشت و درمان بیا نی نی  گفت: در حین بارداری، به دلیل شل شدن تاندونهای و لیگامانها و همچنین تغییرات هورمونی و افزایش وزن، مشکلاتی در ناحیه کمر ایجاد می‌شود و دردهایی را در ناحیه پهلو، کمر و به خصوص لگن باعث می‌شود. 


دکتر منصوری ادامه داد: در مواردی که علت کمر درد فقط حاملگی باشد و یا سرخوردگی مهره که ناشی از افزایش وزن در طی بارداری است، پس از زایمان، به دنبال کاهش فشار بر کمر و کاهش وزن و بازگشت تدریجی فیزیولوژیکی بدن به فرم طبیعی، درد کمر و لگن کاهش پیدا می‌کند. 

این متخصص طب فیزیکی بیان کرد: در بعضی موارد که خانم قبل از بارداری، دردهای زمینه‌ایی در ناحیه کمر، مثل دیسک یا آرتروز داشته، این دردها در طی بارداری تشدید می شود ولی پس از زایمان بهبودی حاصل نمی‌شود و باید علت اصلی درمان شود. 

وی در پایان تأکید کرد: بهتر است خانمها قبل و حین حاملگی، ورزش و پیاده‌روی داشته باشند و بعد از زایمان نیز تحت نظر پزشک متخصص طب فیزیکی، با انجام ورزشهای مناسب زودتر به کاهش وزن و کاهش عوارض ناشی از بارداری، از جمله کمر درد، برسند. 
 
 
منبع: بیا نی نی جوان

غذای تقویت‌کننده مغز برای کودکان

غذای تقویت‌کننده مغز برای کودکان

غذای تقویت‌کننده مغز برای کودکان

در طول 36 ماه اول زندگی فرزند شما مغز او در حال رشد است زیرا او همه چیز را در اطراف خود جذب می‌کند و می‌فهمد که چگونه فکر کند، واکنش نشان دهد و مشکلات مهم را حل کند. فعالیت‌هایی مانند خواندن برای فرزندتان، گوش دادن به موسیقی، ساخت و ساز با هم و بازی کردن با او و اجازه دادن به او برای کشف محیط اطرافش همگی رشد مغز را تشویق می‌کنند. اما این‌ها تنها راه‌هایی نیستند که می‌توانید به شکوفایی مغز کودک نوپا کمک کنید. تغذیه او با غذا‌های مغذی نیز مهم است. غذا‌هایی که حاوی آنتی اکسیدان‌ها، کولین، اسید‌های چرب امگا 3 و کربوهیدرات‌های پیچیده هستند همگی برای تقویت سلامت مغز مفید هستند.

 

بهترین مواد مغذی تقویت‌کننده مغز برای کودکان

 آنتی اکسیدان‌ها:

این مواد مغذی از مغز (و بدن) کودک شما در برابر سایش و پارگی طبیعی محافظت می‌کنند.

 کولین:

کولین یک ماده مغذی است که برای رشد مغز، حافظه و عملکرد عضلات ضروری است. همچنین به مغز کمک می‌کند تا با بقیه بدن ارتباط برقرار کند و می‌تواند به تنظیم خلق و خو کمک کند.

 کربوهیدرات‌های پیچیده:

کربوهیدرات‌های پیچیده غلات کامل غنی از فیبر هستند. آن‌ها برای عملکرد مغز بسیار مهم هستند زیرا منبع اصلی سوخت آن هستند. هنگامی که بدن کربوهیدرات‌های پیچیده را جذب می‌کند به گلوکز تجزیه می‌شوند که بدن و مغز از آن به عنوان انرژی استفاده می‌کنند.

بهترین غذا‌های تقویت‌کننده مغز برای کودکان

  •  کلم بروکلی
  •  گل کلم
  •  بلوبری
  •  تمشک‌ها
  •  تمشک
  •  توت فرنگی
  •  ماهی سالمون
  •  میگو
  •  گوش ماهی
  •  بذر کتان
  •  دانه‌های چیا
  •  گردو
  • تخم مرغ و ماست غنی شده با امگا 3
  •  غلات کامل (نان، غلات، پاستا، کراکر، برنج قهوه‌ای)

 

چگونه مواد مغذی تقویت‌کننده مغز را در رژیم غذایی کودک خود بگنجانیم؟

می‌توانید مواد مغذی تقویت‌کننده مغز مانند آنتی‌اکسیدان‌ها و کربوهیدرات‌های پیچیده را در بسیاری از غذا‌هایی که کودک شما قبلاً دوست دارد پیدا کنید.

برای نوزادان

هنگامی که کودک شما حدوداً 6 ماهه شود احتمالاً برای غذای جامد آماده خواهد شد. در اینجا چند راه برای گنجاندن انواع توت‌ها و غلات کامل در رژیم غذایی او وجود دارد.

پوره توت:

آنتی اکسیدان‌ها را در تن میوه‌ها و سبزیجات به ویژه توت‌ها پیدا خواهید کرد. هر چه رنگ غذا روشن‌تر باشد از نظر آنتی اکسیدان غنی‌تر است. یک مشت توت را با مقداری شیر مادر یا شیر خشک در مخلوط کن بریزید و آنقدر هم بزنید تا یکدست شود.

 پنکیک سبوس دار:

پنکیک‌های خانگی را با تکه‌های کوچک و له شده توت‌ها که در خمیر پخته شده‌اند درست کنید.

برای کودکان نوپا

 کره بادام زمینی و ژله:

کره بادام زمینی و ساندویچ ژله‌ای که مورد علاقه کودکان نوپا است وقتی با نان سبوس دار، کره بادام زمینی غنی شده با امگا 3 و تکه‌هایی از زغال اخته، تمشک یا توت فرنگی غنی از آنتی اکسیدان درست می‌شود بسیار مفید خواهد بود.

 ماست و انواع توت‌ها:

توت‌های تازه را با ماست ساده که سرشار از کولین است مخلوط کنید. زغال اخته سرشار از آنتی اکسیدان است. توت فرنگی، تمشک و شاه توت نیز انتخاب‌های خوبی هستند. کودک نوپا شما از رنگ‌ها و طعم شیرینی (طبیعی) لذت خواهد برد.

ماهی سالمون:

تکه‌های کوچک فیله ماهی قزل آلا را برای شام سرو کنید.

 تخم‌مرغ‌های همزده:

مقداری تخم‌مرغ غنی‌شده با امگا 3 مخصوصاً زرده که سرشار از کولین است هم بزنید و اسفناج، تکه‌های کوچک بروکلی و پنیر را به آن اضافه کنید.

برای بچه‌های کوچکتر

 اسموتی:

مقداری ماست یونانی و میوه به همراه مقداری شیر را در مخلوط کن بریزید تا اسموتی درست کنید.

 نان تست با تکه‌های میوه:

یک تکه نان برشته شده با غلات کامل که روی آن کره بادام زمینی غنی شده با امگا 3 و تکه‌های توت فرنگی قرار داده شده است درست کنید.

 

منبع:

www.whattoexpect.com

سندرم برانگیختگی هفت ساله زناشویی

سندرم برانگیختگی هفت ساله زناشویی یک نظریه روانشناسی بر این اساس است که حدود ۷ سال بعد از ازدواج، به تدریج، عدم رضایت از رابطه جنسی و کاهش تمایلات و اشتیاق جنسی بروز می کند و همین امر باعث افزایش طلاق یا پیمان شکنی زناشویی در زمینه عاطفی یا خیانت جنسی می شود.

بر اساس آمار منتشر شده، حدود ۷ سال بعد از ازدواج، زوجین تمایل به بازنگری و ارزیابی مجدد رابطه شان پیدا میکنند که فرد را دچار دودلی بر سر دوراهی طلاق یا ادامه زندگی مشترک می‌گذارد. در این مرحله فرد از نظر جنسی دلزده می‌شود و تمایلی به داشتن ارتباط با شریک جنسی اش ندارد.

در واقع مرز سال هفتم بعد از ازدواج مرحله بحران و مقابله با ناسازگاری‌هاست و میتواند باعث بروز احساس خفگی در فرد شود به طوری که تمایل به خاتمه دادن رابطه و رها شدن از بند ازدواج پیدا کند.

در صورتی که به شکل واقع بینانه و اصولی با سندرم برانگیختگی هفت ساله زناشویی مواجه شوید، میتواند چیز بدی نباشد و مانند دیگر مشکلات زناشویی در طول زندگی قابل حل خواهد بود.

علایم سندرم برانگیختگی هفت ساله زناشویی

به عقیده روانشناسان نباید به این مسئله با دید منفی نگاه کرد و با پذیرش این مشکل و توجه به علایم و نشانه‌های آن در زندگی زناشویی از دوری زوجین نسبت به هم اجتناب کرد. مهمترین علایم سندرم برانگیختگی ۷ ساله زناشویی عبارتند از:

• نداشتن اشتیاق جنسی به شریک زندگی

• به حداقل رسیدن هوس و میل به انجام رابطه جنسی

• نداشتن تمایل به حل مشکلات زندگی

• احساس ناامیدی از حل معضلات

• احساس نداشتن حامی عاطفی

• احساس تنهایی

• احساس پوچی و بی معنایی

• عدم رضایت از شریک جنسی

این علایم دیدی کلی نسبت به مسئله به شما میدهند و لزوما به این معنی نیست که شما در هفتم زندگی مشترک دچار این سندرم شوید و در واقع بسیاری از زوجین این اتفاق را تجربه نمی‌کند.

ولی در صورتی که با علایم این سندرم آشنایی داشته باشید در صورت بروز مشکل، میتوانید علت را پیدا کرده و قبل از این که کار از کار بگذرد، مشکلتان را حل کنید.

زوجینی که به صورت مداوم به فکر مراقبت از زندگی مشترک خود هستند و پایه‌ها و نیاز‌های اساسی بنیان خانواده و زندگی زناشویی را در نظر می‌گیرند، معمولا دچار چنین مشکلی نمی‌شوند یا به راحتی میتوانند پیروز از میدان سال هفتم ازدواج بیرون بیایند.

یکی از عواملی که باعث بروز این سندرم می‌شود این است که افراد به اشتباه تصور میکنند نیاز جنسی و ارتباط جنسیدر ازدواج یک رفتار خودجوش و عاشقانه است و نیاز به برنامه ریزی یا آموزش ندارد.

این دیدگاه درباره رابطه جنسی کاملا اشتباه و سهل انگارانه است.

از آنجا که رابطه جنسی بخش مهمی از ارتباط زوجین را تشکیل میدهد و سهم زیادی در تعیین احساس رضایت از زندگی زناشویی به همراه دارد، نیاز به آموزش تخصصی و جهت دهی مناسب برای موفقیت در آن به خصوص در یک رابطه طولانی مدت مثل ازدواج، داریم.

برای داشتن ارتباط جنسی با نشاط در ازدواج و برای طولانی مدت باید با آموزش‌های اصولی دانش خود را در زمینه مهارت‌های ارتباطی و زناشویی افزایش داده و روی بهبود مهارت روابط زناشویی خود کار کنید و نسبت به زندگی جنسی خود و نحوه اصولی برقراری رابطه حس مسئولیت پذیری داشته باشید و به رابطه جنسی خود انرژی مضاعف داده و از سرد شدن رابطه جلوگیری کنید.

راه حل‌های کاربری برای حل سندرم برانگیختگی هفت ساله زناشویی

اگر متوجه این مشکل شده اید با همسرتان درباره این مشکل گفتگو کنید.

روزانه حداقل ۱۵ دقیه با همسرتان گفگو کنید و درباره داشته‌ها و نداشته‌های خود و احساس خوبی که از بودن همسرتان داشته اید و راه حل‌های مواجهه با مسائل پپیش رو، صحبت کنید، به این ترتیب احساس ارزشمندی و مثمر ثمر بودن به همسرتان می‌دهید و با هم صمیمی‌تر می‌شوید.

برای تفریح دو نفره برنامه ریزی هفتگی انجام دهید. هنگامی که به تفریح می‌روید سعی کنید به دیگری خوش بگذرد و مشکلات و ناراحتی‌ها را فراموش کرده فقط درباره اتفاقات خوب زندگی، باهم بودن و لذت‌های دو نفره صحبت کنید.

هر از گاهی قرار‌های عاشقانه در کافه و رستوران بگذارید و با هم خوش بگذرانید.

در روز حداقل یک بار به صورت عملی به او نشان دهید که دوستش دارید و از کنار او بودن خوشحالید، مثل خرید یک شاخه گل، خرید کادو یا خوراکی و شیرینی مورد علاقه او، کمک در کار‌های خانه و غیره.

درباره خواسته هایتان روشن و شفاف صحبت کنید و با کنایه حرف نزنید.

به جای غر زدن علت ناراحتی تان را بیان کنید.

با وجودی که تعداد دفعات رابطه جنسی به عواملی از جمله سن، مزاج و تغذیه بستگی دارد، ولی اگر حس میکنید دچار این سندرم شده اید در صورتی که همسرتان شکایتی ندارد، فاصله رابطه‌های جنسی را افزایش دهید.

قبل از رابطه جنسی معاشقه طولانی داشته باشید.

قبل از نزدیکی به بهداشت فردی و آرایش و بوی خوش و پوشش تحریک کننده رسیدگی کنید.

همیشه در طول روز به خودتان برسید انگار که قرار است به یک دور همی دوستانه بروید.

گوش شنوایی برای همسرتان باشید و هنگام شنیدن صحبت‌ها و درد دل هایش احساس نارضایتی نشان ندهید.

ارتباط احساسی و لمسی خود را در طول روز افزایش دهید و بدانید که این لمس‌ها قرار نیست به رابطه جنسی برسد.

عوامل تشدید سندرم برانگیختگی هفت ساله زناشویی

یک سری مشکلات و عدم مدیریت در ازدواج باعث بروز ملالت و روزمرگی و از بین رفتن صمیمیت و نزدیکی بین زوجین می‌شود که در نهایت عدم رضایت از ازدواج را به دنبال خواهد داشت.

نداشتن وقت کافی برای بودن کنار همسر و گفتگو با همسر

استرس روزمره ناشی از مسائل و مشکلات کاری

ساعت کاری بیش از حد و خستگی ناشی از آن

مشکلات مالی

مشکلات فرزندان

برای غلبه بر این مشکلات توصیه می‌شود فعالیت‌های دونفره هیجان انگیز انجام دهید مثلا دوچرخه سواری، مسابقه دو نفره، بازی کامپیوتری و هر سرگرمی دونفره‌ای که باعث می‌شود کنار هم احساس بهتری داشته باشید.

با افزایش صمیمیت بین زوجین، احساس مسئولیت پذیری، تعهد و صداقت در رابطه بیشتر می‌شود و دو نفر شروع به مراقبت از زندگی مشترکشان میکنند.