آنچه باید پیش از آغاز تغذیه تکمیلی بدانید

آنچه باید پیش از آغاز تغذیه تکمیلی بدانید

آنچه باید پیش از آغاز تغذیه تکمیلی بدانید

منبع: تغذیه شیرخواران از 6 تا 12 ماهگی
انجمن ترویج و تغذیه با شیر مادر

تغذیه انحصاری با شیر مادر در 6 ماه اول زندگی برای رشد و تکامل کودک از اهمیت ویژه ای برخوردار است، در این زمان تغذیه شیرخوار منحصرا با شیر مادر بوده و کودک نیازی به استفاده از هیچ ماده غذایی دیگر، حتی آب ندارد و تنها شیر مادر، آغوش مادر، استفاده از آفتاب، قطره ( Aو D) یا مولتی ویتامین و واکسیناسیون از ضروریات و تامین کننده بخش عمده ای از نیاز های غذایی، جسمی، روانی و عاطفی او می باشد.

از سن 6 ماهگی به بعد شیرخوار علاوه بر شیر مادر به غذاهای سالم و مناسب، کم حجم و پرانرژی نیاز دارد. این غذاها در شروع باید غلظتشان کمی بیشتر از شیر مادر باشد و به تدریج بر مقدار، غلظت و تنوع آنها افزوده شود تا شیرخوار بتواند ضمن آشنا شدن با مزه و قوام غذاها به جویدن هم عادت کند. همچنین نحوه استفاده از وسایل لازم برای غذاخوردن را بیاموزد تا کم کم بعد از یک سالگی بتواند از غذاهای سفره خانواده، بر اساس رشد و تکامل خود استفاده نماید.

از 6 تا 12 ماهگی هنوز غذای اصلی شیرخوار شیر مادر است و غذاهای کمکی همراه با شیر مادر برای آماده سازی و تکامل روانی -اجتماعی وی نقش بسزایی دارد. بنابراین استفاده از یک الگوی صحیح غذایی و ایجاد عادت غذایی مناسب، بسیار ضروری و قابل توجه است.

از چه سنی باید غذای کمکی را شروع کرد؟

پایان 6 ماهگی بهترین زمان برای شروع غذای کمکی است زیرا:

  1. وزن شیر خوار حوالی 5 ماهگی دو برابر وزن تولد می شود و شیر مادر بعد از 6 ماهگی به تنهایی قادر به رفع نیاز های غذایی کودک نیست.
  2. ذخیره آهن بدن شیر خوار که در سه ماهه آخر جنینی، ذخیره کرده بوده در حوالی 6 ماهگی به حداقل می رسد.
  3. دستگاه گوارش شیرخوار، آمادگی لازم برای پذیرش غذای نیمه جامد را پیدا می کند.
  4. با توجه به اینکه تکامل تغذیه ای بخشی از تکامل عمومی بدن است، در نیمه دوم سال اول زندگی است که کودک توانایی گردن گرفتن و نشستن را پیدا می کند، رفلکس بیرون دادن غذا از دهان را از دست می دهد، دندانهایش شروع به رویش نموده و حرکات دست و انگشتانش هدف دار می شود. همه اینها شیرخوار را برای پذیرش غذای کمکی آماده می سازد.

خطرات زود شروع کردن غذای کمکی چیست؟

اگر غذای کمکی زودتر از موقع شروع شود وقایع نامطلوبی می تواند سلامتی شیرخوار را به خطر بیندازد. از جمله:

  • احتمال ابتلاء شیرخوار به اسهال زیاد می شود، زیرا دستگاه گوارش شیرخوار هنوز کاملا تکامل نیافته است، به علاوه ممکن است ماده غذایی تهیه شده نیز آلوده باشد و یا در تهیه و نگهداری آن دقت کافی نشده باشد.
  • چون گنجایش معده شیرخوار کم است، غذای کمکی ممکن است جایگزین یک وعده شیر مادر شده و رغبت شیرخوار به مکیدن پستان کم شود، در نتیجه هم شیر کمتری ترشح می شود و هم به دلیل کمبود انرژی از مواد غذایی دریافتی در مقایسه با شیر مادر، شیرخوار انرژی کمتری به دست می آورد که این خود سبب سوء تغذیه و عدم رشد کافی کودک می گردد.
  • احتمال بروز آلرژی (حساسیت) بیشتر می شود.

 

کدام مواد غذایی را نباید تا قبل از یک سالگی به کودک داد؟

کدام مواد غذایی را نباید تا قبل از یک سالگی به کودک داد؟

کدام مواد غذایی را نباید تا قبل از یک سالگی به کودک داد؟

منبع: تغذیه شیرخواران از 6 تا 12 ماهگی
انجمن ترویج و تغذیه با شیر مادر

مواد غذایی که ممکن است در شیرخوار زیر یک سال ایجاد حساسیت کنند:

  • شیر گاو (در تهیه فرنی، جوشاندن شیر مقدار مواد آلرژن موجود در شیر را کمتر می کند)

  • سفیده تخم مرغ

  • انواع توت، کیوی، آلبالو، گیلاس و خربزه

  • بادام زمینی

مواد غذایی که در دوره شیرخواری مجاز نیست و ممکن است باعث خفگی شیرخوار شود:

  • دانه کشمش

  • دانه انگور

  • ذرت

  • تکه های سوسیس

  • آجیل

  • تکه های سفت و خام سبزی ها مثل هویج و …

  • تکه های گوشت

مواد غذایی که ممکن است مشکلات دیگری ایجاد نمایند:

  • قهوه یا چای پررنگ: سبب بی قراری کودک می شود.

  • عسل: باعث مسمومیت می شود (بوتولیسم) ولی استفاده از عسل پاستوریزه اشکالی ندارد.

به طور کلی تا پیش از پایان یک سالگی مصرف مواد زیر برای کودک توصیه نمی شود:

عسل غیر پاستوریزه، شیر پاستوریزه، پنیر، سفیده تخم مرغ، شکلات، میگو، بادام زمینی، فلفل و ادویه جات، ترشی ها، نمک، نوشابه های گازدار، آب میوه های صنعتی، از میوه ها خربزه، کیوی، انواع توت (توت سفید، توت فرنگی، شاه توت، تمشک)، آلبالو، گیلاس، از حبوبات لپه و نخود، از گروه سبزی ها اسفناج و کلم.

در تهیه غذای کمکی، ارجحیت با غذای خانگی است یا غذای کمکی تجاری؟

غذای کمکی خانگی که در خانه تهیه می شود بر آنچه که به صورت تجاری و در قوطی های آماده در دسترس خانواده ها قرار می گیرد ارجحیت دارد زیرا اگر چه غذاهای کمکی تجاری مزایایی دارند از جمله:

  • تا زمانی که در قوطی باز نشده است تمیز و بهداشتی هستند.

  • تهیه کردنشان آسان است.

  • بیشتر کودکان طعم آنها را دوست دارند.

  • بعضی از آنها نیز مخلوط بسیار خوبی از مواد مغذی هستند.

ولی مضراتی نیز دارند که به آنها اشاره می شود:

  • خیلی گران هستند و در مقایسه با هزینه غذای کمکی که در خانه تهیه می شود قابل مقایسه نیستند.

  • ممکن است در آب سرد نجوشیده حل شوند لذا در مناطقی که آب آلوده است احتمال بیماری زیاد تر خواهد شد.

  • اکثر اوقات برای نگهداری آنها موادی اضافه می کنند که برای شیر خوار مناسب نیست.

  • نحوه نگهداری آنها در کشتی، گمرک، انبارهاو مغازه ها نامعلوم است.

  • طعم آن با طعم غذاهای خانواده متفاوت است و در سفره هیچ خانواده­ای غذای کمکی تجاری دیده نمی شود.

 

کمک های اولیه برای خفگی‏

کمک های اولیه برای خفگی‏

کمک های اولیه برای خفگی‏

همه ما مایلیم که باور کنیم هرگز در شرایطی قرار نخواهیم گرفت که نیاز به نجات جان فرزندمان داشته باشیم ولی ممکن است این واقعه رخ دهد. کودکان ممکن است در اثر ورود مواد غذایی یا اسباب بازی به مجاری تنفسی، قرار گرفتن زیر آب در وان یا استخر و یا پیچیده شدن طناب یا نخ پرده به دور گردنشان دچار خفگی شوند. شما باید بدانید که در چنین مواقعی باید چه اقداماتی انجام دهید. دستورالعمل گام به گام زیر برای شرح اصول کمک های اولیه در مواقع خفگی تهیه شده است ولی لطفا آنرا بعنوان تنها منبع اطلاعاتی خود در این زمینه در نظر نگیرید.

وقتی را به فراگیری دوره CPR شیرخواران و کودکان اختصاص دهید. این روش بر حسب سن کودک فرق می کند و انجام ناصحیح آن ممکن است بسیار زیان بخش باشد.

دستورالعمل زیر مخصوص کودکان زیر یکسال است که بعلت انسداد راه هوایی دچار خفگی شده اند.

مرحله 1: وضعیت را بسرعت ارزیابی کنید

اگر کودک شما بطور ناگهانی توانایی سرفه کرن، گریه کردن و جیغ کشیدن را از دست داده است ممکن است چیزی مسیر تنفس او را بند آورده باشد و شما باید برای بیرون آوردن آن دست بکار شوید. ممکن است کودک اصوات عجیب از حلق خارج کند و یا پوست او به رنگ قرمز روشن یا آبی در آید.

اگر کودک سرفه و استفراغ دارد مسیر تنفسی او کاملا مسدود نشده است. در اینصورت اجازه دهید سرفه کند. سرفه موثرترین راه برطرف ساختن انسداد است.

اگر کودک قادر نیست چیزی را که در مسیر تنفسی اش گیر کرده، با سرفه خارج سازد از یک نفر بخواهید که به اورژانس اطلاع دهد و شما ضربات پشت و فشردن سینه را شروع کنید (به مرحله 2 مراجعه کنید).

اگر با کودک تنها هستید 2 دقیقه از او مراقبت کنید سپس به اورژانس اطلاع دهید.

از طرف دیگر اگر مشکوک هستید مسیر تنفسی کودک به علت تورم حلق مسدود شده است بلافاصله به اورژانس اطلاع دهید. ممکن است کودک شما دچار یک واکنش آلرژیک نسبت به چیزی که خورده و یا گزش حشره شده باشد و یا ممکن است مبتلا به عفونت حلق مثلا خروسک باشد.

اگر کودک دچار مشکلات قلبی نیز هست فورا به اورژانس اطلاع دهید.

مرحله 2: سعی کنید که آنچه را که مسیر تنفسی را مسدود کرده است با ضربات پشت و فشردن سینه بیرون آورید.

اگر کودک قادر نیست خودش مسیر تنفسی اش را تخلیه کند و شما معتقید که چیزی آنجا گیر کرده است در حالیکه با کف دست سر و گردنش را نگاه داشته اید، بدقت او را روی بازوی خود قرار دهید و صورتش را به طرف پائین بگیرید. دستی که کودک را نگه داشته است به ران خود تکیه دهید.

کودک را طوری نگه دارید که سرش پائین تر از سایر قسمت های بدن قرار گیرد. بعد با استفاده از پاشنه دست 5 ضربه به پشت، بین دو تیغه شانه اش وارد کنید تا آنچه در آنجا گیر کرده است از جای خود خارج شود.

سپس دست آزاد خود را (آن دستی که ضربات پشت را با آن وارد کرده اید) روی پشت کودک قرار دهید در حالیکه ساعدتان در مسیر ستون مهره ها قرار دارد. سپس او را به آرامی در حالیکه سر و گردنش را نگه داشته اید بگردانید بعد در حالیکه دستتان را به ران تکیه داده اید صورت کودک را رو به بالا نگه دارید و در این حال هم سرش را پائین تر از سایر قسمت های بدن نگه دارید.

سر 2 تا 3 انگشتتان را روی خطی فرضی که بین دو نوک سینه های کودک ترسیم کرده اید، بگذارید. برای ایجاد فشار به آرامی سینه را 5/2 تا 5/3 سانتی متر به پائین فشار دهید بعد صبر کنید تا سینه به وضعیت طبیعی بازگردد. 5 فشار به سینه او وارد کنید و این عمل را کاملا نرم و آرام انجام دهید. حرکات نباید پرشی باشد.

همین عمل 5 ضربه پشت و 5 فشار سینه را متناوبا آنقدر ادامه دهید تا شیئی که در مسیر تنفسی گیر کرده بیرون آید و کودک سرفه کند. اگر او سرفه می کند بگذارید آنقدر سرفه کند تا کاملا خارج شود.

اگر در هر لحظه ای کودک بیهوش شود به CPR یا احیا قلبی- تنفسی نیاز خواهد داشت .

دوبار به او تنفس مصنوعی بدهید. اگر هوا پائین نمی رود (سینه بالا نمی آید)،

سر او را برگردانید و دوبار دیگر به او تنفس مصنوعی بدهید.

اگر هنوز هم سینه بالا نمی آید 30 بار سینه او را فشار دهید. داخل دهان را نگاه کنید و اگر جسمی را می بینید آنرا خارج سازید. دوبار دیگر به او تنفس مصنوعی بدهید، فشردن سینه را تکرار کنید و همینطور ادمه دهید تا کمک برسد.

 

 

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم نوزاد است. زردی نوزاد بسیار شایع است و زمانی رخ می دهد که نوزادان دارای سطح بالایی از بیلی‌روبین هستند. با زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان آشنا شوید.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان

زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم نوزاد است. زردی نوزاد بسیار شایع است و زمانی رخ می‌دهد که نوزادان دارای سطح بالایی از بیلی‌روبین هستند. با زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان آشنا شوید.
در نوزادان بزرگ‌تر و بزرگسالان، کبد بیلی‌روبین را پردازش می‌کند و سپس آن را از طریق دستگاه روده عبور می‌دهد. با این حال، کبد نوزاد که هنوز در حال رشد است به اندازه کافی برای حذف بیلی‌روبین بالغ نیست.
خبر خوب این‌که در بیشتر موارد، زردی نوزاد به‌خودی خود از بین می‌رود، چون کبد کودک رشد می‌کند و با شروع تغذیه نوزاد، به عبور بیلی‌روبین از بدن کمک می‌کند.
در بیشتر موارد، زردی در عرض 2 تا 3 هفته از بین می‌رود. زردی که بیش از 3 هفته ادامه داشته باشد، ممکن است نشانه یک بیماری زمینه‌ای باشد.
علاوه بر این، سطوح بالای بیلی‌روبین می‌تواند کودک را در معرض خطر ناشنوایی، فلج مغزی یا سایر اشکال آسیب مغزی قرار دهد.
آکادمی اطفال آمریکا (AAP) توصیه می‌کند که همه نوزادان تازه متولد شده، یک بار قبل از ترخیص از بیمارستان و بعد زمانی که نوزاد 3 تا 5 روزه است، از نظر زردی معاینه شوند.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
چه چیزی باعث زردی نوزاد می‌شود؟
نوزادانی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به زردی نوزاد هستند عبارتند از:

اولین علامت زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم او است. زردی ممکن است در عرض 2 تا 4 روز پس از تولد شروع شود. سطح بیلی‌روبین معمولا بین 3 تا 7 روز پس از تولد به اوج خود می‌رسد.

1- نوزادان نارس
نوزادان متولد شده قبل از هفته سی و هفتم بارداری.

2- نوزادانی که به اندازه کافی شیر مادر یا شیر خشک دریافت نمی‌کنند
نوزادانی که به اندازه کافی شیر مادر یا شیر خشک دریافت نمی‌کنند، یا در تغذیه مشکل دارند، یا به دلیل اینکه مادرشان به اندازه کافی شیر تولید نمی‌کند.

3- نوزادانی که گروه خونی آن‌ها با گروه خونی مادرشان سازگاری ندارد
نوزادی که گروه خونی‌اش با گروه خونی مادرش سازگار نیست، می‌تواند آنتی‌بادی‌هایی ایجاد کند که باعث می‌شود گلبول‌های قرمز خون از بین برود و باعث افزایش ناگهانی سطح بیلی‌روبین شود.
سایر علل زردی نوزاد عبارتند از:

  • کبودی در بدو تولد یا سایر خونریزی‌های داخلی
  • مشکلات کبدی
  • عفونت
  • کمبود آنزیم
  • ناهنجاری در گلبول‌های قرمز خون کودک

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
علائم زردی نوزاد چیست؟
اولین علامت زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم او است. زردی ممکن است در عرض 2 تا 4 روز پس از تولد شروع شود.
سطح بیلی‌روبین معمولا بین 3 تا 7 روز پس از تولد به اوج خود می‌رسد.
اگر کمی انگشتتان را روی پوست نوزاد فشار دهید که باعث زرد شدن آن ناحیه از پوست شود، احتمالا نشانه‌ای از زردی است.

چه زمانی با پزشک تماس بگیرید؟

زردی شدید خطر عبور بیلی‌روبین به مغز را افزایش می‌دهد که می‌تواند باعث آسیب دائمی مغز شود.

بیشتر موارد زردی طبیعی هستند، اما گاهی اوقات زردی می‌تواند نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد. زردی شدید همچنین خطر عبور بیلی‌روبین به مغز را افزایش می‌دهد که می‌تواند باعث آسیب دائمی مغز شود.
در صورت مشاهده علائم زیر با پزشک متخصص اطفال بگیرید:

  • زردی گسترش می‌یابد یا شدیدتر می‌شود.
  • کودک بیش از 38 درجه سانتیگراد تب دارد.
  • رنگ زرد کودک عمیق‌تر می‌شود.
  • کودک بد تغذیه می‌کند، بی‌حال به نظر می‌رسد و گریه‌های شدید دارد.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
زردی نوزاد چگونه تشخیص داده می‌شود؟
اکثر مادران و نوزادان ظرف 72 ساعت، از بیمارستان ترخیص می‌شوند. برای والدین بسیار مهم است که نوزادان خود را چند روز پس از تولد برای معاینه مجدد نزد پزشک ببرند چون سطح بیلی‌روبین بین 3 تا 7 روز پس از تولد به اوج خود می‌رسد.
رنگ زرد نوزاد تایید می‌کند که او زردی دارد، اما ممکن است برای تعیین شدت زردی به آزمایشات بیشتری نیاز باشد.
در نوزادانی که در 24 ساعت اول زندگی دچار زردی می‌شوند، باید بلافاصله سطح بیلی‌روبین از طریق آزمایش خون اندازه‌گیری شود.
ممکن است برای بررسی اینکه آیا زردی نوزاد به دلیل یک بیماری زمینه‌ای است، آزمایش‌های بیشتری لازم باشد که شامل آزمایش نوزاد برای شمارش کامل خون (CBC)، گروه خونی و ناسازگاری فاکتور رزوس (Rh) است.
علاوه بر این، ممکن است برای بررسی افزایش تجزیه گلبول‌‌های قرمز خون هم آزمایش انجام شود.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
زردی نوزاد چگونه درمان می‌شود؟
زردی خفیف معمولا با شروع بلوغ کبد نوزاد، خود به خود برطرف می‌شود. تغذیه مکرر (بین 8 تا 12 بار در روز) به نوزادان کمک می‌کند تا بیلی‌روبین را از بدن خود دفع کنند.
زردی شدیدتر ممکن است به درمان‌های دیگری نیاز داشته باشد. فتوتراپی، یک روش درمانی رایج و بسیار موثر است که از نور برای تجزیه بیلی‌روبین در بدن کودک استفاده می‌کند.

در فتوتراپی، کودک در حالی که فقط پوشک و عینک محافظ مخصوص به چشم دارد، روی تخت مخصوص زیر نور طیف آبی قرار می‌گیرد. همچنین ممکن است یک پتوی فیبر نوری زیر کودک قرار داده شود.
در موارد بسیار شدید، ممکن است نیاز به تعویض خون باشد که در آن نوزاد مقادیر کمی خون از اهداکننده یا بانک خون دریافت می‌کند.
این کار، گلبول‌های قرمز سالم را جایگزین خون آسیب‌دیده نوزاد می‌کند. همچنین تعداد گلبول‌های قرمز نوزاد را افزایش و سطح بیلی‌روبین را کاهش می‌دهد.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
آیا می‌توان از زردی نوزاد پیشگیری کرد؟
هیچ راهی برای جلوگیری از زردی نوزاد وجود ندارد. در دوران بارداری، می‌توانید گروه خونی خود را آزمایش کنید.

مطمئن شوید که کودک به اندازه کافی از طریق شیر مادر تغذیه می‌کند. تغذیه کودک به مقدار 8 تا 12 بار در چند روز اول تضمین می‌کند که کودک دچار کم‌آبی نشود که به عبور سریع‌تر بیلی‌روبین از بدن او کمک می‌کند.

پس از تولد، در صورت لزوم، گروه خونی کودک شما آزمایش می‌شود تا احتمال ناسازگاری گروه خونی که می‌تواند منجر به زردی نوزاد شود، رد شود.
اگر نوزاد شما زردی دارد، راه‌هایی هست که می‌توانید از شدیدتر شدن آن جلوگیری کنید:

  • مطمئن شوید که کودک به اندازه کافی از طریق شیر مادر تغذیه می‌کند. تغذیه کودک به مقدار 8 تا 12 بار در چند روز اول تضمین می‌کند که کودک دچار کم‌آبی نشود که به عبور سریع‌تر بیلی‌روبین از بدن او کمک می‌کند.
  • اگر به نوزاد خود شیر خشک نمی‌دهید، در هفته اول هر 2 تا 3 ساعت یک‌بار به او شیر خشک بدهید.
  • اگر نگران این هستید که کودکتان شیر خشک را خیلی کم یا بیش از حد مصرف می‌کند، یا اگر از خواب بیدار نمی‌شود تا حداقل 8 بار در 24 ساعت شیر بخورد، با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.
  • در پنج روز اول تولد نوزاد، او را به دقت از نظر علائم زردی مانند زردی پوست و زردی چشم‌ها زیر نظر بگیرید.
  • اگر متوجه شدید که نوزادتان علائم زردی دارد، او را نزد پزشک ببرید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

مشکلات خواب و اختلالات ثانویه خواب در کودکان

مشکلات خواب و اختلالات ثانویه خواب در کودکان

مشکلات خواب و اختلالات ثانویه خواب در کودکان

نگارنده: دکتر بابک قلعه باغی

این دسته از اختلالات خواب بسیار شایعتر از اختلالات اولیه خواب می باشند و مشخصه آنها نمودار طبیعی خواب است. در این دسته از بیماریها اختلال الگوی خواب اغلب گذرا است اما وقتیکه تداوم پیدا کند ممکن است سبب ایجاد استرس شدید در خانواده شود. شایعترین اختلالات ثانویه خواب عبارتند از بیدار شدن مکرر در طول شب و مقاومت در برابر رفتن به رختخواب که بیشتر در سنین کودکان نوپا و پیش دبستانی دیده می شود.

اگرچه 95 درصد از نوزادان بعد از بیدار شدن در هنگام شب گریه می کنند و نیازمند کمک والدین جهت خوابیدن مجدد می باشند، ولی اگر تا حدود 1 سالگی به آنها فرصت داده شود می توانند خود آرامش دهنده شوند و 60 تا 70 درصد شیرخواران در پایان 1 سالگی پس از بیدار شدن خود به خود به خواب می روند.

چرا عادات به خواب رفتن مهم است؟

عادتهای شروع خواب یک دسته مفاهیم بسیار مهم هستند، کودکی که در حالت بیداری به رختخواب برده می شود و یاد می گیرد که با استفاده از روشهای خود آرامش دهندگی به خواب برود اغلب قادر می شود که مانند بزرگسالان پس از بیدار شدن در نیمه شب به خود بخود آرام شده و مجددا به خواب برود، از دیگر سو کودکی که با استفاده از بعضی عادتهای والدین مثل تکان دادن توسط والدین یا حضور جسمی والدین به خواب می رود ممکن است که گاهی اوقات هنگامیکه در نیمه شب تنها بوده و از خواب بیدار می شود در به خواب رفتن مجدد مشکل داشته باشد. به همین دلیل از والدین خواسته می شود تا بطور آزمایشی در هنگام خوابانیدن فرزندشان وی را تکان ندهند یا اجازه ندهند که فرزندشان در جایی غیر از رختخوابش بخوابد (از جمله تاب، صندلی اتومبیل، یا تختخواب والدین). والدین می توانند بطور آزمایشی در نیمه شب هنگامی که فرزندشان تکان می خورد یا گریه می کند برای مدت کوتاهی قبل از پاسخ دادن فوری به وی کمی منتظر بمانند تا کودک خود آرامش دهندگی و به خواب رفتن مجدد را فراگیرد. اگر فرصت مناسب داده شود بیشتر کودکان یاد خواهند گرفت تا خودشان و بدون نیاز به کمک والدین مجددا به خواب روند.

کولیک شیرخواران و بیدار شدن در طول شب

کولیک شیرخواران از جمله مشکلات ناتوان کننده برای زوجهایی است که تازه پدر و مادر شده اند. اگر چه کولیک به تنهایی یک مشکل خواب محسوب نمی شود ولی به نظر می رسد که در شیرخواران کولیکی کل مدت خواب کوتاهتر است. ممکن است که مشکلات خواب گاهی پس از بزرگ شدن کودک و گذشتن از سن کولیک شیرخوارگی نیز ادامه پیدا کند چرا که والدین برای ساکت کردن کودک از روشهایی استفاده می کنند که با تطابق با الگوهای طبیعی خواب کودک تداخل ایجاد می کند (از جمله بغل کردنهای مکرر و سوار کردن به اتومبیل).

در شیرخوار بزرگتر از 4 ماه که شبها بیدار می شود چنین برداشت می شود که این شیرخوار گریه کردن در هنگام شب را یاد گرفته است. این شیرخواران وقتیکه در آغوش گرفته می شوند به سرعت آرام می شوند. بعضی ها بر این باور هستند که علت تداوم این وضعیت امتیازاتی است که والدین برای ادامه بیدار شدنها به شیرخواران می دهند. جهت حل این مشکل یک رویکرد این است که والدین به فواصل طولانی تری نسبت به گریه کودک بی توجه باشند یا اصلا به گریه های کودک اعتنایی نکنند. هر دو روش ممکن است که برای چند شب سخت باشد ولی در نهایت شیرخوار یاد خواهد گرفت که خودش دوباره بخوابد.

روش دیگری که موثر بودنش ثابت شده و برای بعضی از والدین قابل قبول تر است بیدار کردن زمان بندی شده کودک می باشد. در این روش والدین بر طبق جدول زمان بندی شده و بر اساس پیش بینی قبلی شان سر ساعتهای مشخصی کودک را بیدار می کنند. هر چه که تعداد بیدارشدنهای خود بخود کاهش یابد فواصل بین بیدار کردنهای زمان بندی شده نیز کاهش خواهد یافت. در نهایت بیدار شدنهای خود بخود بر طرف خواهند شد و بیدار کردنهای زمان بندی شده نیز متوقف خواهد شد.

اختلالات شروع و تداوم خواب

این اختلالات در کودکان نوپا و پیش دبستانی بیشتر دیده می شود. در این کودکان موضوعات تکاملی مهمی از جمله خود مختاری و جدایی دیده می شود. گاهی اوقات والدین با ایجاد محدودیت برای کودکان مشکل دارند و به تقاضاهای مکرر کودک از جمله دادن یک لیوان دیگر آب یا گفتن یک داستان دیگر تن در می دهند.

در این موارد پیشنهاد می شود که والدین در موقع درخواستهای کودک برای تاخیر در خوابیدن با حفظ آرامش ولی خیلی محکم اعتراضات کودک را نادیده بگیرند. از مواجهه بیشتر با کودک با گفتن این جمله می توان اجتناب کرد: تا زمانیکه او در رختخواب باشد در اتاق باز خواهد بود ولی زمانیکه او از رختخوابش بلند شود در بسته خواهد شد (ولی قفل نمی شود!). در ابتدا لازم است که والدین کنار در بایستند و شاید در را ببندند اما به محض اینکه کودک به رختخوابش بر می گردد در را باز کنند.

روش جدیدی به نام گذرنامه زمان خواب ممکن است برای کودکان کمی بزرگتر مفید واقع شود. یک برگه ای که در بالای آن اسم کودک نوشته می شود و این برگه جهت خروج کوتاه مدت از اتاق خواب هر شب از طرف کودک به والدین داده می شود، سپس بعد از برگشت کودک به رختخواب این گذرنامه مجازی در اختیار والدین می باشد و کودک نمی تواند از اتاقش خارج شود.

برای کودکانی که در به خواب رفتن پس از رفتن به رختخواب مشکل دارند می توان از عادتهای مطلوب زمان خواب با موفقیت استفاده کرد، از جمله گفتن داستان، خواندن آواز، یک نوشیدنی یا مالش دادن پشت کودک. سپس به تدریج می توان زمان این عادتها را هر شب زودتر شروع کرد تا اینکه کودک در زمان مطلوب به رختخواب برود. استفاده از اشیاء دارای بار عاطفی مثل پتو، پارچه یا عروسکهای حیوانات نیز ممکن است در شروع خواب مفید باشد.

خوابیدن در رختخواب والدین

بسیاری از افراد باتجربه در زمینه بیماریهای خواب در کشورهای غربی این روش را ناپسند می شمارند چرا که ممکن است با سوء استفاده جنسی یا عدم تکامل استقلال در کودک همراه شود، ولی هیچ مطالعه ای این نگرانیها را تائید نکرده است.

بعضی از نویسندگان معاصر از این روش حمایت می کنند چراکه این الگو در بسیاری از کشورهای غیر غربی رواج دارد و سبب احساس امنیت و محبت در کودک می شود.

بدون در نظر گرفتن نوع نگرش به خوابیدن در رختخواب والدین، شیوع این عادت کمتر از واقع توسط والدین گزارش می شود زیرا خانواده ها از اینکه این روش ممکن است مورد قبول پزشکان نباشد از اظهار آن نگران هستند.

مطالعات نشان می دهند که خوابیدن در رختخواب والدین شایع است. حدود 35 تا 55 درصد کودکان پیش دبستانی و 10 تا 23 درصد دبستانی ها با والدین خود می خوابند و این روش در میان آسیایی ها روشی مورد قبول است.

خطرات خوابیدن کودکان در رختخواب والدین را نیز نباید نادیده گرفت. در یک بررسی 8 ساله در امریکا 515 مورد مرگ در کودکان کمتر از 2 سال دیده شده است. تقریبا یک چهارم این مرگها بعلت قرار گرفتن کودک در زیر یکی از والدین در رختخواب مشترک بوده است و سه چهارم مرگها نیز به علت قرار گرفتن در قسمتهای مختلف تختخواب بوده که سبب خفگی شده است.

مشکلات خواب در کودکان بزرگتر

شیوع مشکلات خواب در سنین دبستان و نوجوانی مجددا بیشتر می شود. به موازات کاهش کنترل والدین و افزایش نیازهای آموزشی و اجتماعی کودک ممکن است که خواب کودک هر چه بیشتر نامنظم شود. گاهی اوقات تاخیر در شروع خواب، کاهش ساعات خواب و خواب آلودگی بیش از حد هنگام روز وجود دارد.

در موارد شدید ممکن است در این کودکان سندرم تاخیر مراحل خواب ایجاد شود، این بدان معنی است که آنها نمی توانند در شب بخوابند یا اینکه در هنگام روز بیدار بمانند. این حالت یک نوع اجتناب از مدرسه محسوب می شود. درمان این حالت مجبور کردن کودک به خوابیدن سر ساعت مشخص است تا کم کم این ساعت خواب به زمان مناسب خودش در شب برسد.

اقدامات لازم جهت تشویق الگوهای خواب طبیعی

با توجه به شیوع بالای عادتهای نامطلوب خواب در بین خانواده هایی که بچه های کوچک دارند، توصیه می شود که در هر ویزیت کودک توسط پزشک متخصص کودکان یا پزشک خانواده راجع به خواب کودک نیز صحبت شود. به این ترتیب والدین می توانند از این فرصتها استفاده کنند و به این نکته آگاه شوند که تکامل الگوهای درست خواب به اندازه تغذیه مناسب و مراقبت از دندانها در کودکان مهم است.


 

کلیات بیماریها و مشکلات خواب در دوره ‏کودکی

کلیات بیماریها و مشکلات خواب در دوره ‏کودکی

کلیات بیماریها و مشکلات خواب در دوره ‏کودکی

نگارنده: دکتر بابک قلعه باغی

مشکلات خواب کودکان یکی از شایعترین علل مراجعه پزشکی والدین به پزشک متخصص کودکان است. کودکی که با سختی به رختخواب می رود یا به دفعات زیادی در طول شب بیدار می شود تا حد زیادی سبب مزاحمت خانواده می شود. مطالعه بیماریهای خواب در کودکان نشان می دهد که این بیماریها در کودکان تفاوت قابل توجهی با بیماریهای خواب بزرگسالان ندارند؛ با این وجود مشکلات خواب که طبق تعریف الگوهای خوابی که باعث عدم رضایت والدین، کودک یا پزشک می شود در سنین کودکی بسیار بیشتر از بیماریهای خواب شایع می باشند.

تشخیص خواب بیمارگونه خیلی سخت است چرا که در مراحل تکاملی کودکان، اختلافات قابل توجهی در الگوهای خواب وجود دارد، بطور مثال بیدار شدن مکرر یک شیر خوار 2 ماهه در طول شب غیر طبیعی تلقی نمی شود ولی در یک کودک 2 ساله غیر طبیعی است. از طرف دیگر تعریف مشکل خواب بسیار سخت تر است چرا که آستانه تحمل خانواده ها نسبت به عادتهای خواب کودکان متفاوت است، بطور مثال آنچه که برای یک خانواده مشکل محسوب می شود ممکن است برای خانواده دیگر حالتی عادی تلقی شود.

کمک به یک خانواده در حل مشکل خواب کودکشان باید یکی از توانائیهای اصلی پزشک کودکان باشد و گرفتن یک شرح حال دقیق ارزش صرف وقت را دارد.

خواب طبیعی در کودکان چگونه است؟

خواب در شیرخواران کاملا با خواب بزرگسالان متفاوت است. در شیرخواران کمتر از 6 ماه مرحله خواب REM (مرحله فعال خواب که در آن حرکات سریع چشمها اتفاق می افتد) حدود 50 درصد از زمان خواب آنها را تشکیل می دهد در حالیکه در بزرگسالان این مرحله فقط 20 درصد زمان کل خواب را شامل می شود. در شیر خواران خواب با یک مرحله فعال REM شروع می شود، بر خلاف بزرگسالان که حدود 90 دقیقه پس از به خواب رفتن وارد مرحله REM می شوند. مرحله REM در شیرخواران به دفعات بیشتری در چرخه خواب تکرار می شود، در نتیجه چرخه های خواب شیرخواران کوتاهتر است. تا حدود 6 ماهگی مرحله REM غیرفعال (که به آن خواب آرام یا نامعین نیز گفته می شود) را نمی توان به 4 مرحله الکتروانسفالوگرافیکی که در الگوی خواب بالغین دیده می شود تقسیم بندی نمود.

در حدود 6 ماهگی ساختار خواب یک کودک شبیه یک بزرگسال می شود؛ یعنی پس از یک دوره تثبیت اولیه که حدود 10 تا 20 دقیقه طول می کشد شیر خوار از مرحله 1 خواب غیرفعال Non-REM به مرحله 3 یا 4 وارد می شود، ممکن است که دوباره شیرخوار به مرحله 1 باز گردد و چرخه خواب وی تکرار شود یا پس از 1 تا 2 چرخه خواب غیرفعال NREM یعنی پس از 60 تا 90 دقیقه شیرخوار وارد مرحله REM می شود. در یک سوم اولیه زمان خواب شب شیرخوار بیشتر در خواب عمیق می باشد یعنی مراحل 3 و 4 NREM. در نیمه دوم خواب شب بیشتر مراحل 2 NREM و REM دیده می شوند.

در نوزادان مدت زمان خواب بطور تقریبا مساوی در بین شب و روز تقسیم می شود. به تدریج در طول سال اول زندگی خواب شبانه یکپارچه می شود یعنی خواب شبانه به صورت دوره زمانی خواب واحد بدون وقفه می شود و خواب هنگام روز نیز به تدریج تا 3 سالگی کاهش می یابد. از حدود 4 سالگی به بعد بیشتر کودکان نیاز به خواب هنگام روز ندارند و پس از آن نیز به تدریج نیاز به خواب شبانه کاهش پیدا می کند بطوریکه در حدود نوجوانی نیازهای خواب یک نوجوان شبیه بزرگسالان می شود.

مشکلات تا چه زمانی ادامه می یابد؟

والدین مشتاق هستند که بدانند بالاخره چه وقتی فرزندشان در تمام طول شب خواهد خوابید. تحقیقات انجام شده در این زمینه پاسخهای گوناگونی را بهمراه داشته است چرا که

الف)جمعیتهای مختلفی مورد آزمون قرار گرفته اند،

ب) تعاریف متفاوتی برای بیدار شدن در طول شب استفاده شده و

ج) روشهای گوناگونی برای بدست آوردن نتایج بکار برده شده اند.

بعنوان یک قاعده؛ 100 درصد نوزادان در طول شب بیدار می شوند و به تدریج تا 6 ماهگی بیدار شدنهای شبانه به 20 تا 30 درصد کاهش می یابد. خوابیدن در طول شب شاخصی است که پس از رسیدن به آن بطور همیشگی حفظ نمی شود بطور مثال کودکانی که تا بحال در طول شب می خوابیدند ممکن است بعلت عوامل اجتماعی دچار بیخوابی و مشکل بیدار شدن در طول شب بشوند که این حالت جزئی از تکامل مراحل خواب آنها نمی باشد.

مطالعات مقطعی نشان می دهند که بیدار شدن در طول شب در سالهای اولیه کودکی شایع است. تقریبا حدود 1 نفر از هر 3 کودک تا سن 4 سالگی به بیدارشدن در طول شب ادامه خواهد داد و برای خوابیدن مجدد نیازمند کمک والدین است.

خلاصه ای از مشکلات خواب بر حسب سن و راه حلهای پیشنهادی

سن

اختلال

راه حل پیشنهادی

بدو تولد تا 4 ماهگی

بیدار شدن مکرر در طول شب و شیرخوردن جزئی از تکامل شیرخوار هستند.

 

4 تا 12 ماهگی

بیدار شدن در طول شب

عدم اعتنای هدفمند، بیدار کردنهای زمان بندی شده

 

تقاضای شیر خوردن هنگام شب

افزایش فواصل شیردادن، کاهش حجم و مدت زمان شیردهی و دادن شیر رقیق شده

2 تا 4 سالگی

اختلالات شروع و تداوم خواب

عادتهای مطلوب زمان خواب، اشیاء دارای بار عاطفی، نظام پاداش، ایجاد محدودیتهای محکم، گذرنامه هنگام خواب

3 تا 8 سالگی

راه رفتن شبانه

دادن اطمینان به والدین، بیدارکردنهای زمان بندی شده، و استفاده از دارو در موارد شدید

6 تا 12 سالگی

شب ادراری

زنگ هنگام خیس کردن رختخواب، آموزش کنترل ادراری، داروها

8 تا 12 سالگی

راه رفتن و صحبت کردن در خواب

مراقبتهای ایمنی

نوجوانی

سندرم تاخیر مراحل خواب

ایجاد محدودیتهای محکم، انتقال تدریجی زمان خواب به زمان مناسب

هر سنی

سندرم وقفه تنفسی حین خواب

ارجاع جهت انجام عمل جراحی لوزه ها
 

 

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش
نوزادان در چند هفته اول تولد، زیاد می‌خوابند، اما آن‎ها به تغذیه هم نیاز دارند بنابراین باید بدانید که بهترین روش بیدار کردن نوزاد چیست.

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش

نوزادان در چند هفته اول تولد، زیاد می‌خوابند، اما آن‎ها به تغذیه هم نیاز دارند بنابراین باید بدانید که بهترین روش بیدار کردن نوزاد چیست.
نوزادان به سرعت در حال رشدند، به همین دلیل هم به نظر می‌رسد آن‌ها مانند دستگاه‌های کوچک غذا خوردن هستند.
بدن نوزاد نمی‌تواند خیلی استراحت کند، بنابراین استراحت کردن برای شما هم دشوار می‌شود.
به همین دلیل آکادمی اطفال آمریکا (AAP) توصیه می‌کند اگر کودکتان در دو هفته اول بیش از چهار ساعت در هر نوبت می‌خوابد، او را بیدار کنید تا شیر بخورد.
در ادامه درباره اینکه چرا باید به طور مکرر به نوزاد خود شیر بدهید و در صورتی که خوابیده، او را بیدار کنید، اطلاعات خوبی به شما ارائه می‌دهیم.

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش
تغذیه نوزاد در ماه‌های اول تولد
شکم نوزاد به راحتی خالی می‌شود. نوزادان شیر مادر را به راحتی و به سرعت هضم می‌کنند. این هضم سریع، همراه با شکم کوچک کودک شما (که در 2 هفتگی فقط کمی بزرگ‌تر از توپ پینگ‌پنگ است)، به این معنی است که کودک تقریبا هر دو تا سه ساعت یک‌بار نیاز فیزیولوژیکی به شیر خوردن دارد.

نوزادی که با شیر خشک تغذیه می‌شود می‌تواند در ماه اول بین سه تا چهار ساعت بین شیردهی‌ها گرسنه بماند، چون هضم شیرخشک زمان بیشتری می‌برد.

نوزادی که با شیر خشک تغذیه می‌شود می‌تواند در ماه اول بین سه تا چهار ساعت بین شیردهی‌ها گرسنه بماند، چون هضم شیرخشک زمان بیشتری می‌برد.

در بیشتر مواقع، کودک این نشانه‌های گرسنگی را نشان می‌دهد: صدای ملچ‌ملوچ و مکیدن انگشت.
البته گریه کردن هم یکی دیگر از نشانه‌های گرسنگی نوزاد است. نوزاد با این نشانه‌ها به شما سیگنال می‌دهد که به او شیر بدهید.

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش
بیدار کردن نوزاد و شیر دادن به او
در چند هفته اول، نوزاد خواب‌آلود است و هنگام گرسنگی از خواب بیدار نمی‌شود، در این صورت باید او را بیدار کنید و به او شیر بدهید.
اگر می‌توانید سعی کنید به او قبل از خوابیدن شیر بدهید.
کودک نیاز به افزایش وزن دارد. نخوردن غذای کافی می‌تواند باعث کندی افزایش وزن نوزاد شود.

اگر به اندازه کافی به نوزاد شیر نمی‌دهید شیرتان کاهش می‌یابد. شما درگیر چرخه تقاضا و عرضه می‌شوید یعنی هر چقدر بیشتر به نوزاد شیر بدهید، شیر بیشتری تولید می‌کنید.

نوزادان معمولا بسته به روش زایمان بین 5 تا 10درصد وزن بدن خود را در روزهای پس از تولد از دست می‌دهند. در چند هفته اول پس از تولد، این کاهش وزن باید جبران شود.
نخوردن غذای کافی در چند روز اول می‌تواند منجر به عوارض مرتبط با زردی و قند خون پایین شود.
باید شیر خود را افزایش دهید. اگر به اندازه کافی به نوزاد شیر نمی‌دهید شیرتان کاهش می‌یابد. شما درگیر چرخه تقاضا و عرضه می‌شوید یعنی هر چقدر بیشتر به نوزاد شیر بدهید، شیر بیشتری تولید می‌کنید.
به‌خاطر همه این دلایل، سعی کنید هنگامی که نوزاد خواب است به آرامی او را از خواب بیدار کنید تا به او شیر بدهید.

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش
روش های بیدار کردن نوزاد
بیدار کردن نوزاد برای شیر دادن، همیشه آسان نیست. این 12 استراتژی ممکن است کار را کمی برایتان آسان‌تر کند.

1- کودک خود را لمس کنید

کودک خود را با قلقلک دادن پاها یا مالش آرام بازوها، پاها و پشت او از حالت خواب‌آلودگی دربیاورید.

کودک خود را با قلقلک دادن پاها یا مالش آرام بازوها، پاها و پشت او از حالت خواب‌آلودگی دربیاورید.

2- با کودک صحبت کنید
شنیدن صدای شما ممکن است برای بیدار کردن کودک شما کافی باشد.

3- کودک خود را باز کنید
پتوهای کودک را بردارید و حتی لباس‌های او را در بیاورید تا خیلی گرم و راحت نباشد.
با این حال، به خاطر داشته باشید که نوزادان خیلی سریع گرمای بدن خود را از دست می‌دهند. بنابراین کودک را بدون لباس در اتاق سرد نگه ندارید.

4- پوشک کودک را عوض کنید
حرکت و احساس تعویض پوشک، اغلب برای بلند شدن و آماده شدن کودک برای غذا خوردن کافی است.

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش
5- صورت کودک را پاک کنید
صورت کودک را به آرامی با یک دستمال مرطوب پاک کنید.

6- حمام را امتحان کنید
احساس گرمای آب و تغییر دما ممکن است برای بیدار کردن کودک کارساز باشد.

7- آروغ زدن کودک
نوازش کردن و مالیدن پشت کودک می‌تواند به بیدار شدن او کمک کند. آروغ زدن همچنین هوای محبوس‌شده در معده کودک را که ممکن است باعث احساس سیری یا ناراحتی او شود (و علاقه‌ای به غذا خوردن نداشته باشد) از بین می‌برد.

8- نورها را کم کنید
چشم‌های نوزاد به نور شدید، حساس هستند. کوچولوها ممکن است بیشتر چشمان خود را باز کنند و در اتاق تاریک‌تر از خواب بیدار شوند.

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش
9- کودک را روی سینه خود بگذارید
قرار دادن کودک روی سینه‌تان ممکن است باعث شود او حتی اگر خواب‌آلود باشد، غذا بخورد. می‌توانید سعی کنید چند قطره از شیر مادر را به دهان کودک بریزید. بو و طعم شیر مادر ممکن است کودک را به مکیدن ترغیب کند.

10- گونه کودک را نوازش کنید
اگر او هنوز غذا نمی‌خورد، گونه‌اش را نوازش کنید تا به شیردهی کمک کنید.

11- تغییر وضعیت شیردهی
انتقال کودک به موقعیت شیردهی متفاوت، ممکن است به بیدار شدن او کمک کند.

12- از استفاده از پستانک بپرهیزید
استفاده از پستانک باعث می‌شود کودک شما مدت طولانی‌تری بخوابد.
با وجود این‌که که استفاده از پستانک برای نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند اشکالی ندارد، صبر کنید تا کودک تقریبا به چهار تا شش هفتگی برسد و شیردهی به خوبی پیش برود، سپس پستانک را به کودک معرفی کنید.

بیدار کردن نوزاد، بهترین روش
خلاصه
درست پس از تولد، ممکن است کودک شما خسته یا همچنان تحت تاثیر داروهایی که در حین زایمان به شما داده شده است، باشد. به علاوه، برخی از نوزادان تازه متولد شده دوست دارند زیاد بخوابند.

مطمئن شوید که نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند، هر دو تا چهار ساعت یک بار شیر بخورند. مطمئن شوید که وزنشان به خوبی افزایش می‌یابد.

پس از دو ماهگی کودک، به احتمال زیاد او می‌تواند بین دو شیر خوردن، هر چقدر که می‌خواهد بخوابد.
فقط مطمئن شوید که نوزادانی که به طور انحصاری از شیر مادر تغذیه می‌کنند، هر دو تا چهار ساعت یک بار شیر بخورند.
آن‌ها را تحت نظر داشته باشید تا مطمئن شوید که وزنشان به خوبی افزایش می‌یابد.
با گذشت هفته‌ها، می‌توانید به کودک اجازه بدهید مدت زمان بیشتری بین شیر خوردن بخوابد.

در سن تقریبا دو هفتگی، کودک ممکن است هر روز یک خواب طولانی‌مدت تا پنج ساعت (در صورت خوش شانسی در شب) داشته باشد.

اگر سئوال بیشتری دارید، از متخصصان اطفال در کلینیک بیا نی نی بپرسید.

چه مواردی از بیماری کودک را باید به پزشک اطلاع داد

چه مواردی از بیماری کودک را باید به پزشک اطلاع داد

چه مواردی از بیماری کودک را باید به پزشک اطلاع داد

زیاد نگران نباشید هر وقت مشکل جدی یا خطری پیش آید شما حتما متوجه خواهید شد. در عرض چند روز پس از تولد نوزاد شما حالات طبیعی و غیر طبیعی او را در می یابید. آگاهی شما در مورد حالات طبیعی نوزاد، الگوی غذا خوردن، خوابیدن، ادرار کردن و پاسخگویی به شما در مورد ارزیابی وضع سلامت او و اینکه چه موقعی باید به پزشک اطلاع دهید عناصر حیاتی محسوب می شوند.

شما باید موارد احتیاط را از روز اول آغاز کنید به این ترتیب کودک شما تا آنجا که ممکن است سالم خواهد ماند.

نوزاد را از تماس با افراد بیمار دور نگهدارید و دست هایتان را بعد از هر بار تعویض پوشک بشویید.

اگر می خواهید به نوزاد خود شیر دهید این عمل را تا حد امکان ادامه دهید (ایده آل آن است که تا یکسال و بنا به توصیه سازمان جهانی بهداشت تا دو سال شیر دادن را ادامه دهید).

اجازه ندهید کسی در نزدیکی کودک سیگار بکشد. دقت کنید که واکسیناسیون به موقع انجام شود.

هنگام خواب او را به پشت بخوابانید که از سندرم مرگ ناگهانی نوزاد پیشگیری شود.

ولی حتی اگر شما تمام این موارد را رعایت کنید ممکن است نوزاد بیمار شود و این البته امری است طبیعی. مواردی که باید به آن ها دقت کنید به قرار زیر است:

تب

علیرغم آنکه وجود تب در کودک نشانه ای از بیماری وی محسوب می شود، به تنهایی نمی تواند دلیلی بر نگران شدن شما باشد. ممکن است کودک تب خفیفی داشته باشد ولی بشدت بیمار باشد و یا علیرغم تب خیلی شدید ناراحتی وی جزئی باشد. با اینحال اگر کودک کمتر از 3 ماه سن دارد و تب او بالای 37.7 است باید توسط پزشک معاینه شود. در کودکان بزرگتر اگر تب وجود دارد ولی با علامت دیگری همراه نیست و کودک از سایر جنبه ها سالم به نظر می رسد به مدت یک روز او را تحت نظر بگیرید تا اگر علامت جدیدی بروز کرد متوجه شوید . بتوانید برای پزشک توضیح دهید.

اشکال در تنفس

اگر نوزاد گرفتگی بینی دارد باید سعی کنید که آنرا تمیز کنید. این عمل را می توانید با کمک یک سرنگ انجام دهید (گرفتگی مجرای بینی مکیدن شیشه شیر یا پستان مادر را برای او مشکل کند) ولی اگر تنفس نوزاد شما با اشکال جدی روبروست یعنی پره های بینی هنگام تنفس به هم می خورد یا پوست اطراف دنده ها با هر تنفس بداخل کشیده می شود و یا به نظر می رسد که رفته رفته کبود می شود، فورا به اورژانس اطلاع دهید و یا او را به بخش اورژانس بیمارستان برسانید.

تغییرات خلق

خستگی، بیقراری و بطور کلی وضعیت عمومی کودک بسیار مهم است. اگر کودک آبریزش از بینی دارد ولی مثل روزهای عادی سالم و سرحال است و به خوبی غذا می خورد احتمالا مشکل جدی وجود ندارد، البته این بدان معنا نیست که شما نباید به پزشک او اطلاع دهید. نکته مهم این است که کودکی که فقط آبریزش از بینی دارد ولی به خوبی لبخند می زند احتمالا به اندازه کودکی که آبریزش از بینی دارد و بسیار خسته به نظر می رسد بیمار نیست.

گریه غیر معمول

اگر نوزاد شما به طور ناگهانی گریه می کند و این گریه بیش از حد معمول طول می کشد و شما نمی توانید او را به روشهای عادی آرام کنید و یا اگر صدای گریه او خشک و خشن، و یا ضعیف است و یا به نحو غیر عادی با صدای زیر گریه می کند ممکن است دچار بیماری جدی شده باشد. البته عکس آن نیز صادق است یعنی حتی اگر کودک ناشاد است و گریه نمی کند ولی غیر فعال شده و به سختی از خواب بیدار می شود فورا به پزشک اطلاع دهید.

مدفوع غیر عادی

معمولا مدفوع نوزادان، بخصوص آنهایی که با شیر مادر تغذیه می شوند، بسیار شل و حتی آبکی است و تا 10 بار در روز انجام می گیرد. این امر تشخیص مدفوع طبیعی از اسهال را مشکل می سازد. هر تغییری در الگوی طبیعی مدفوع نوزاد یک کلید است. بوی مدفوع نیز مهم است زیرا اسهال گاهی، ولی نه همیشه، دارای بوی عفونت است. اگر کودک سه ماه یا کمتر سن دارد و شما مشکوک هستید که به اسهال دچار شده باشد به پزشک متخصص اطفال خبر دهید. اگر کودک شما خواب آلوده است و بطور ناگهانی میزان کمی مدفوع سفت و خشک دفع می کند و یا اگر مدفوع او دارای خون یا بلغم است و یا قوامی ژله مانند دارد نیز به پزشک اطلاع دهید. او به شما خواهد گفت که مدفوع کودک را زیر نظر داشته باشید تا اگر اسهال ادامه یافت متوجه شوید. میزان مایعات دریافتی کودک باید کافی باشد  خواه آب و خواه شیر مادر یا شیر خشک  تا دچار کاهش آب بدن نشود (نوزاد باید حداقل 6 پوشک در روز خیس کند).

هر گاه که در مورد سلامت کودک خود دچار شک شدید به پزشک تلفن کنید. آرامش خیال شما بسیار حائز اهمیت است و مشورت با پزشک ضرری ندارد. بعلاوه در اغلب موارد شک والدین صحیح است. به هر حال اتکا کودک به شماست تا بهترین شرایط را برایش ایجاد کنید. 

مراقبت از بدن نوزاد

مراقبت از بدن نوزاد

مراقبت از بدن نوزاد

پوسته ریزی پوست سر

پوسته ریزی پوست سر اگر چه منظره زیبایی ندارد اختلالی شایع و بی خطر است. ممکن است کودک شما مختصری پوسته خشک شبیه شوره سر داشته باشد و یا ممکن است در مواردی این پوسته ریزی شدید بوده و پوسته ها کاملا ضخیم، چرب و زرد رنگ باشند و یا حالت کبره داشته باشند. این اختلال ممکن است بین دو هفتگی تا سه ماهگی دیده شود و معمولا بعد از چندین ماه خود بخود بر طرف می گردد و به نظر می رسد که بعداز 6 تا 7 ماهگی دیده نمی شود. علت ایجاد این پوسته ها آنست که غدد سباسه موجود در پوست سر بیش از حد چربی ترشح می کنند و این چربی ها تبدیل به پوسته هایی خشک می شوند و می ریزند. بسیاری از کارشناسان معتقدند که ترشح بیش از حد هورمون ها در مادر و رسیدن آن به جنین هنگام تولد موجب فعال شدن بیش از حد غدد سباسه می شود. وقتی پس از چند ماه سطح هورمون ها در بدن کودک پایین می آید، این اختلال نیز از بین می رود.

برای برداشتن پوسته ها بهترین راه آنست که دوبار در هفته روغن های مخصوص کودک یا روغن های گیاهی مانند روغن زیتون را روی سر کودک بمالید و 15 دقیقه صبر کنید سپس موهای او را شانه کنید تا پوسته ها بریزند. سپس سر او را با یک شامپو ملایم مخصوص بچه بشویید. بعضی از پزشکان توصیه می کنند که شامپو را به مدت 20 دقیقه روی سر کودک نگهدارید (و یا تا وقتی که بچه می تواند تحمل کند) و سپس سر او را با یک پارچه یا حوله نرم ماساژ دهید. این اختلال رفته رفته بطور خودبخود از بین می رود ولی اگر این حالت تا چندین ماه ادامه یافت و یا شدت پیدا کرد و به سایر قسمت های بدن انتشار یافت، با یک متخصص اطفال مشورت کنید. ممکن است پزشک یک شامپوی دارویی تجویز کند.

کوتاه کردن ناخن ها

ناخن های کودک نرم تر و تا شونده تر از ناخن های شماست ولی اشتباه نکنید؛ کودکان ناخن های تیزی دارند. اگر ناخن های کودک را به موقع نگیرید ممکن است هنگام دست و پا زدن صورت شما یا خودش را زخمی کند. شاید لازم باشد این کار را در اولین روزهای بازگشت به خانه انجام دهید. ناخن های دست نوزاد خیلی بسرعت رشد می کنند و ممکن است لازم باشد چند بار در هفته ناخن های او را کوتاه کنید. سرعت رشد ناخن های پا از ناخن های دست کمتر است.

آسان ترین راه کوتاه کردن ناخن های دست کودک با استفاده از قیچی مخصوص کودکان است. نوک این قیچی های ناخنگیر گرد است و تیز نبودن آن کمک می کند تا در صورت تکان خوردن به کودک آسیب نرسد. می توانید از ناخن گیر مخصوص کودک نیز استفاده کنید، در اینصورت باید خیلی دقت کنید که پوست یا حتی گوشت نوک انگشت کودک بطور اتفاقی در آن گیر نکند. بهتر است همراه یک نفر دیگر نسبت به انجام این کار اقدام کنید. یکی از شما دو نفر کودک را نگه می دارد و یا مانع حرکت زیاد او می شود و نفر دیگر ناخن ها را کوتاه می کند. یک روش دیگر این است که هنگام شیر خوردن و یا موقعی که کودک در خواب است نسبت به چیدن ناخن هایش اقدام کنید زیرا آرامتر است. هنگام چیدن ناخن، نوک انگشت کودک را از لبه ناخن دور کنید تا در ناخن گیر یا قیچی گیر نکند و در عین حال دست او را محکم نگه دارید.

محل قطع شدن بند ناف

بند ناف نوزاد بعد از تولد از نزدیکی بدن بسته شده و بطور بدون دردی بریده می شود. محل بریدگی باید تا آنجا که ممکن است تمیز و خشک نگه داشته شود. معمولا مدت یک هفته تا 10 روز طول می کشد تا بند ناف خشک شود و بیفتد. ترمیم محل افتادن بند ناف ممکن است چند روز بطول انجامد. موقع افتادن بند ناف ممکن است پوشک کمی خونی شود، این امر طبیعی است. پوشک را زیر بند ناف ببندید تا جریان هوا برای خشک کردن آن کافی باشد و ادرار با آن تماس نداشته باشد. مادام که بند ناف نیفتاده است از حمام وان استفاده نکنید. درهوای گرم بهتر آنست که تنها یک پوشک و یک تی شرت آزاد به نوزاد بپوشانید تا هوا جریان کافی داشته باشد و خشک شدن بند ناف تسریع شود. تا وقتیکه بند ناف نیفتاده است از پوشاندن زیر پوشهای سرهمی بپرهیزید.

برای مراقبت درمنزل دست اندرکاران امور بهداشتی همواره توصیه می کنند که قاعده بند ناف را با یک سواب پنبه ای (مانند گوش پاک کن) یا یک تکه گاز آغشته به الکل روزی یک یا دو بار تمیز کنید. بسیاری از پزشکان به این روش عقیده دارند ولی بعضی نیز امروزه معتقدند که بهتر است بدون هیچ اقدامی صبر کنیم تا بند ناف بخودی خود خشک شود. اگر شما نمی دانید که چه کنید بهتر است با پزشک کودک خود صحبت کنید. (این سوال خوبی است که می توانید آن را در ویزیت اول بپرسید). علائم عفونت اگر چه نادرند عبارتند از تورم یا قرمزی، جمع شدن چرک در قاعده بند ناف و تب. بنابراین اگر ناف کودک قرمز و ملتهب شد یا شروع به آب دادن کرد با پزشک وی تماس بگیرید.

شستشوی ناحیه تناسلی در دختران

ناحیه تناسلی دختران را می توان تنها با یک دستمال مرطوب در هنگام تعویض پوشک و یا استحمام تمیز کرد و در این حال باید مراقب بود که دستمال از جلو به عقب کشیده شود نه از عقب به جلو تا میکروب های ناحیه مقعد وارد واژن نشوند. ممکن است ناحیه تناسلی قرمز و متورم شود و یا ترشحات بیرنگ، سفید و یا کمی خونی دیده شود که تمام این حالات در هفته های اول طبیعی است و در نتیجه هورمون های مادر هنگام بارداری بوجود می آید. اگر این علائم بعداز شش هفته اول پس از تولد از بین نرود باید با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

شستشوی ناحیه تناسلی در پسران ختنه شده

تنها کاری که باید در مورد موضعی که به تازگی ختنه شده است انجام دهید آنست که پوست ناحیه را با آب و صابون بشوئید درست مانند سایر قسمت های پوست بدن. بهتر است از سائیدن و ایجاد کف در ناحیه آلت تناسلی پسران  خواه ختنه شده و خواه بدون ختنه  بپرهیزید زیرا پوست این ناحیه را خشک می کند و باعث تحریک آن می شود. در چند روز اول پس از عمل ختنه، آلت تناسلی ممکن است کاملا قرمز باشد و ترشحی زرد رنگ داشته باشد. این در واقع علامت خوبی است و نشان می دهد که سیر بهبود طبیعی است. علیرغم آنکه محل ختنه کمتر احتمال دارد که عفونت کند علائم عفونت عبارتند از قرمزی پایدار، تورم سر آلت و زخم هایی که با ترشحات زرد رنگ و خشک بسته شده است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم فورا به پزشک اطلاع دهید.

شستشوی ناحیه تناسلی در پسران ختنه نشده

هنگام تمیز کردن یا شستن آلت تناسلی که ختنه نشده باشد سعی کنید پره پوس یا پوست حشفه را نکشید. چندین ماه یا حتی سال طول می کشد تا پره پوس از آلت تناسلی جدا شود. پس از جدا شدن پره پوس و هنگامیکه کاملا بتوان آن را کشید (اگر نخواهید کودک را ختنه کنید بهتر است زمان آنرا از پزشک کودکتان بپرسید) باید گاهی آن را بکشید و انتهای آلت را که زیر آن قرارگرفته است به آرامی ولی با سرعت از ماده مومی شکل سفید رنگی که بطور طبیعی در این محل تشکیل می شود تمیز کنید.

 

 

تغذیه مادر در شیردهی، مراقب نفاخ‌ها باشید

تغذیه مادر در شیردهی، مراقب نفاخ‌ها باشید
تقریبا خوردن هر غذایی در دوران شیردهی بی‌خطر است، مگر اینکه به غذای خاصی حساسیت داشته باشید. ما در این مطلب درباره تغذیه مادر در شیردهی و مواد غذایی که نباید مصرف کنید، اطلاعات خوبی به شما می‌دهیم.

تغذیه مادر در شیردهی، مراقب نفاخ‌ها باشید

تقریبا خوردن هر غذایی در دوران شیردهی بی‌خطر است، مگر اینکه به غذای خاصی حساسیت داشته باشید. ما در این مطلب درباره تغذیه مادر در شیردهی و مواد غذایی که نباید مصرف کنید، اطلاعات خوبی به شما می‌دهیم.
اگر چه برخی از طعم‌های غذا، ادویه‌ها یا نوشیدنی‌ها ممکن است طعم شیر مادر را تغییر دهند، اما تحقیقات نشان می‌دهد که بعید است که این موضوع بر تغذیه کودک شما تاثیر بگذارد یا او را بداخلاق کند.
یکی دیگر از تصورات غلط رایج این است که غذاهای «گازدار» مانند گل کلم باعث ایجاد گاز در کودک شما می‌شوند. اگر چه این غذاها ممکن است باعث ایجاد گاز در شما شوند، اما ترکیبات محرک گاز به شیر مادر منتقل نمی‌شوند.
به طور خلاصه، بیشتر غذاها و نوشیدنی‌ها در دوران شیردهی بی‌خطر هستند، اما برخی از آن‌ها باید محدود شوند، یا از آن‌ها اجتناب شود.
اگر فکر می‌کنید غذایی ممکن است روی کودک شما تاثیر منفی بگذارد، از پزشک متخصص اطفال راهنمایی بخواهید.

تغذیه مادر در شیردهی، از این مواد اجتناب کنید
بهتر است در دوران شیردهی از مصرف این مواد اجتناب کنید:

تغذیه مادر در شیردهی، مراقب نفاخ‌ها باشید
کافئین
حدود 1 درصد از کافئینی که مصرف می‌کنید به شیر مادر منتقل می‌شود و تحقیقات نشان می‌دهد که متابولیسم کافئین برای نوزادان بسیار بیشتر طول می‌کشد.

توصیه می‌شود که زنان شیرده، مصرف قهوه خود را به حدود 2 تا 3 فنجان در روز محدود کنند.

مصرف نوشیدنی‌های کافئین‌دار مانند قهوه مضر نیست، اما ممکن است بر خواب کودک تاثیر بگذارد.
بنابراین، توصیه می‌شود که زنان شیرده، مصرف قهوه خود را به حدود 2 تا 3 فنجان در روز محدود کنند. البته چه بهتر که کلا مصرف قهوه را حذف کنید.

الکل
الکل می‌تواند به شیر مادر وارد شود.
نوشیدن الکل می‌تواند مصرف شیر کودک را تا 23 درصد کاهش دهد و باعث بی‌قراری و بد خوابی شود.
از آنجایی که مصرف الکل می‌تواند بر سلامت کودک شما تاثیر منفی بگذارد، نباید آن را مصرف کنید.

تغذیه مادر در شیردهی، مراقب نفاخ‌ها باشید

شیر گاو
اگر چه غیر معمول است، اما برخی از نوزادان ممکن است به شیر گاو حساسیت داشته باشند. اگر کودک شما به شیر گاو حساسیت دارد، مهم است که تمام محصولات لبنی را از رژیم غذایی خود حذف کنید.
حدود 1درصد از نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، به پروتئین شیر گاو از رژیم غذایی مادرشان حساسیت دارند و ممکن است دچار بثورات، اگزما، اسهال، مدفوع خونی، استفراغ یا قولنج نوزاد شوند.
پزشک می‌تواند به شما توصیه کند چه مدت لبنیات را از رژیم غذایی خود حذف کنید و چه زمانی استفاده مجدد از آن بی‌خطر است.

با تغییرات هورمونی زیادی که در دوران شیردهی رخ می‌دهد و کالری مورد نیاز برای تولید شیر مادر، ممکن است در دوران شیردهی اشتهای بیشتری داشته باشید.

شیردهی و کاهش وزن
ممکن است بعد از زایمان وسوسه شوید که به سرعت وزن کم کنید، اما کاهش وزن زمان‌بر است و مهم است که در این مدت با بدن خود مهربان باشید.
با تغییرات هورمونی زیادی که در دوران شیردهی رخ می‌دهد و کالری مورد نیاز برای تولید شیر مادر، ممکن است در دوران شیردهی اشتهای بیشتری داشته باشید.
محدود کردن بیش از حد کالری، به‌ویژه در ماه‌های اول شیردهی، ممکن است باعث کاهش میزان شیر و سطح انرژی مورد نیاز شما شود.
خوشبختانه، تغذیه با شیر مادر به تنهایی به کاهش وزن کمک می‌کند، به‌خصوص اگر برای 6 ماه یا بیشتر ادامه یابد. (البته، کاهش وزن در دوران شیردهی برای همه اتفاق نمی‌افتد!)
همه زنان شیرده، صرف‌نظر از وزنشان باید کالری کافی مصرف کنند. اما اگر کمبود وزن دارید، باید کالری بیشتری مصرف کنید تا از کاهش شیر شما جلوگیری کنند.
در مجموع، به یاد داشته باشید که کاهش وزن پس از زایمان مثل دو ماراتن است، نه دو سرعت.

تغذیه مادر در شیردهی، مراقب نفاخ‌ها باشید
چند ماه طول می‌کشد تا وزن خود را افزایش دهید و ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا آن را کم کنید و این موضوع هیچ اشکالی ندارد.
مهم‌ترین چیزی که هنگام تلاش برای کاهش وزن بارداری باید به خاطر بسپارید این است که رژیم‌های غذایی محدود، برای سلامت کلی خوب نیستند و برای کاهش وزن طولانی‌مدت مفید نیستند.
پیروی از یک رژیم غذایی مغذی، اضافه کردن ورزش به برنامه روزانه و خواب کافی، بهترین راه برای کاهش وزن سالم است.

رفلاکس در نوزادان طبیعی است، اما برخی معتقدند مصرف مواد غذایی نفاخ و آلرژن توسط مادر می‌تواند رفلاکس نوزاد را تشدید کند و باعث ناراحتی نوزاد شود.

مواد غذایی نفاخ و آلرژن
رفلاکس در نوزادان طبیعی است، اما برخی معتقدند مصرف مواد غذایی نفاخ و آلرژن توسط مادر می‌تواند رفلاکس نوزاد را تشدید کند و باعث ناراحتی نوزاد شود.
مادران این نوزادان باید از مصرف مواد غذایی نفاخ مانند انواع کلم، گندم، تخم مرغ، سویا، انواع مغزها، ماهی و غذاهای پر چرب پرهیز کنند.

مواد غذایی آلرژی‌زا کدامند؟
سیب، موز، انجیر، نارگیل و سبزیجاتی مانند گوجه‌فرنگی، خیار، کلم، و ریواس جزو مواد آلرژی‌زا هستند.
انواع مرکبات مثل لیمو و آبلیمو، سرکه و سس‌ها هم جزو مواد آلرژن به شمار می‌آیند.

تغذیه مادر در شیردهی، مراقب نفاخ‌ها باشید
خلاصه درباره تغذیه مادر در شیردهی
شیردهی، کار سختی است! بدن شما به کالری و مواد مغذی بیشتری نیاز دارد تا شما و کودکتان را تغذیه کند و سالم نگه دارد.
اگر به اندازه کافی کالری، یا غذاهای غنی از مواد مغذی نمی‌خورید، این کار می‌تواند بر کیفیت شیر شما تاثیر منفی بگذارد و همچنین می‌تواند برای سلامتی شما مضر باشد.
خوردن انواع غذاهای سالم و مغذی و محدود کردن غذاهای فرآوری‌شده از همیشه مهم‌تر است. از مصرف بیش از حد کافئین خودداری کنید.
اگر نیاز دارید، حتما مکمل‌هایی مانند ویتامین D و امگا 3 را به برنامه روزانه خود اضافه کنید.
لطفا در نهایت با بدن خود صبور باشید و هر روز به خود یادآوری کنید که چقدر عالی هستید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.