مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: گرفتن اشیا

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: گرفتن اشیا

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: گرفتن اشیا

 

 

با یاد گرفتن نحوه نگه داشتن اشیا مختلف با دست، کودک به دنیای بازیهای جذاب و دوست داشتنی وارد می شود! همچنین گرفتن اشیا اولین مرحله در مسیر یادگیری غذا خوردن، مطالعه، نقاشی و مراقبت از خود است.


 

 

 

چه زمانی این توانایی را بدست می آورد؟


 

 

 

نوزادان به طور طبیعی توانایی گرفتن اشیا را دارند، اما حدودا یکسال طول می کشد تا یاد بگیرند که با هماهنگ کردن عضلات دست، اشیا مختلف را به درستی در دست گرفته و نگه دارند. آنها از سه ماهگی، فعالیت شدیدی را برای بهبود این مهارت خود آغاز می کنند و ماه به ماه پیشرفت چشمگیری در این زمینه خواهند داشت.


 

 

 

این توانایی چگونه در او ایجاد می شود؟


 

 

 

از زمان تولد تا دو ماهگی

 

 

چنگ زدن به صورت یک رفلکس و واکنش طبیعی در نوزادان وجود دارد. کف دست نوزاد را با انگشت لمس کنید؛ مشاهده خواهید کرد که او انگشتان کوچک خود را حرکت داده و دور انگشت شما قرار می دهد. اما در هشت هفته اول پس از تولد، این حرکتها غریزی و غیرارادی هستند. دستهای کودک شما در این مرحله معمولا در حالت مشت شده قرار دارد، اما او به زودی یاد خواهد گرفت که به طور ارادی دستان خود را باز و بسته کرده و آنها را امتحان کند. او حتی ممکن است تلاش کند تا اشیا نرم (مثل حیوانات پلاستیکی و مصنوعی) را در دست بگیرد.


 

 

 

سه ماهگی

 

 

کودک شما هنوز هم نمی تواند چیزهایی را که می خواهد با دست بگیرد، اما می تواند بارها و بارها به اسباب بازیهای خود ضربه بزند. او همچنین در حال هماهنگ کردن حرکات چشم و دست خود است؛ به چیزهایی که می خواهد بردارد نگاه می کند و سپس تلاش می کند آنها را برداشته و در دستش نگه دارد. یک “شبه اتاقک اسباب بازی” (نوعی وسیله بازی مخصوص کودکان پیش از خزیدن که اشیا مختلف از سقف آن آویزان شده اند و کودک کف آن دراز می کشد و با اشیا بازی می کند) در این مرحله می تواند بسیار مفید باشد، زیرا کودک می تواند روی کف نرم و راحت آن دراز بکشد و با دست به اشیا مختلف و بامزه ای که از سقف آویزان هستند ضربه بزند.


 

 

 

چهار تا هشت ماهگی

 

 

در چهار ماهگی او می تواند اشیا بزرگ را بردارد، اما هنوز تا زمانی که مهارت بیشتری برای استفاده از انگشتانش به دست نیاورده است، نمی تواند اشیا کوچک را با دست بردارد. اندکی قبل از اینکه اولین دندان کودک در بیاید (که معمولا بین 3 تا 12 ماهگی رخ می دهد)، کودک شروع به برداشتن چیزهای این طرف و آن طرف می کند تا آنها را در دهانش بگذارد. اگر او از غذاهای معمولی استفاده می کند، هرچند هنوز نمی تواند قاشق را به درستی در دست بگیرد، اما تلاش خود را برای این کار می کند. او می تواند اشیا را به طرف خودش بکشد و دادن اشیا از یک دست به دست دیگر را آغاز خواهد کرد. بهتر است لوازم گران قیمت و با ارزش را از دسترس او دور کنید و با استفاده از دستورالعملهای مربوطه، خانه را برای کودک خود ایمن کنید.


 

 

 

نه تا دوازده ماهگی

 

 

او اکنون می تواند با کمی تلاش، اشیا مختلف را بردارد و به تدریج ترجیح او برای استفاده از دست راست یا چپ، شکل می گیرد. دست غالب، مهارت و قدرت بیشتری پیدا می کند. اما شما پیش از 2 یا 3 سالگی قادر نخواهید بود که راست دست یا چپ دست بودن او را به درستی تشخیص دهید. او توانایی برداشتن اشیا کوچک (مانند مهره ها) توسط انگشت شست و سبابه خود را نیز به تدریج تکمیل می کند. همچنین از آنجایی که هماهنگی اعضای بدن او به تدریج بیشتر شده است، او نسبتا قادر خواهد بود که از قاشق و چنگال در زمان غذا خوردن استفاده کند.


 

 

 

مرحله بعد چه خواهد بود؟


 

 

 

پس از اینکه کودک شما برداشتن اشیا را آغاز کند، بزودی آنها را پرتاب خواهد کرد؛ پس مراقب باشید. بسیاری از کودکان از اینکه اسباب بازیهایشان را پرت کنند تا شما آنها را برداشته و جمع کنید، خوششان می آید! هنگامی که کودک شما یکساله شود، از توپ بازی، برج ساختن با اسباب بازیها و به هم ریختن یا کوبیدن آنها به یکدیگر لذت خواهد برد. در دو سالگی حس هنری او بروز خواهد کرد و به مداد رنگی و استفاده از آن برای نقاشی و نوشتن، علاقه نشان خواهد داد. در سه سالگی، هماهنگی اعضای مختلف بدن او به حدی رسیده است که می تواند برخی حروف یا حتی نام خودش را بنویسد.


 

 

 

نقش شما چیست؟


 

 

 

برای تحریک واکنش چنگ زدن و برداشتن اشیا در کودک، یک اسباب بازی یا شی رنگی را کمی دورتر از دسترس او قرار دهید و او را تشویق کنید تا آن را بردارد. اما آن را آنقدر دور نگذارید که او اصلا نتواند یا ناامید شده و از تلاش دست بکشد. مجموعه ای از چیزهای زیادی را که او بتواند بردارد در اختیارش قرار دهید، مانند: اسباب بازیهای نرم، حلقه های پلاستیکی و کتابهای بزرگ. بعدا، زمانی که او تلاش می کند تا اشیا کوچک را با انگشت شست و سبابه بردارد، او را تشویق کنید که لقمه های کوچک غذا یا خوردنیهای کوچک از قبیل نخود فرنگی یا تکه های هویج را بردارد؛ او هر وقت که بتواند از قاشق و چنگال استفاده خواهد کرد.


 

 

 

چه وقت باید نگران شوید؟


 

 

 

اگر کودک شما در هشت هفتگی به اسباب بازیهایی که در مقابل او قرار می دهید توجه نمی کند و تا نه ماهگی برای لمس کردن یا برداشتن اسباب بازیها تلاش نمی کند، با پزشک او مشورت کنید. کودکان نارس، این مهارتها و سایر مهارتها را چند ماه دیرتر از همسالان خود، یاد می گیرند. از پزشک خود بخواهید که یک جدول زمانی مناسب برای پیشرفت مهارتهای کودک را در اختیار شما قرار دهد.


 

 

 

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: خزیدن یا چهار دست و پا رفتن

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: خزیدن یا چهار دست و پا رفتن

حرکت به صورت چهار دست و پا به کودک شما کمک می کند که عضلات خود را به اندازه کافی تقویت کند تا برای راه رفتن آماده شوند این اولین کاری است که او به تنهایی برای جستجوی محیط اطراف خود انجام می دهد. به طور معمول، کودک ابتدا یاد می گیرد تا تعادل خود را بر روی دستها و پاها حفظ کند، سپس یاد می گیرد که با حرکت دادن زانوهایش به جلو و عقب، حرکت کند.

چه زمانی این توانایی را بدست می آورد؟

اکثر کودکان در سنین بین 6 تا 10 ماه یاد می گیرند که چهار دست و پا راه بروند. اما بعضی از کودکان هیچ وقت چهار دست و پا راه نمی روند و در عوض، در حالت نشسته حرکت می کنند (در واقع، خودش را روی زمین می کشد)، بر روی شکم خود می لیزند، یا مستقیما تلاش می کنند که بلند شوند، بایستند و نهایتا راه بروند. مهم این است که کودک شما حرکت کند و نحوه حرکت کردن او چندان مهم نیست.

این توانایی چگونه در او ایجاد می شود؟

معمولا پس از اینکه کودک بتواند به تنهایی و بدون کمک والدین بنشیند (که این توانایی در اکثر کودکان بین 6 تا 7 ماهگی ایجاد می شود)، چهار دست و پا راه رفتن را آغاز می کند. بعد از این مرحله، او می تواند سر خود را بالا نگه دارد تا اطراف خود را نگاه کند، و عضله های بازو، پا و پشت او به اندازه کافی قوی هستند که هنگام حرکت، از افتادن او روی زمین جلوگیری کنند.

معمولا طی دوماه، کودک به تدریج یاد خواهد گرفت که از حالت نشسته به حالت چهار دست و پا تغییر وضعیت دهد، و به زودی می فهمد که با کشیده نگه داشتن و حرکت دادن عضلات در حالتی که بدن او به موازات زمین قرار گرفته است، می تواند به جلو و عقب حرکت کند.

بین 9 تا 10 ماهگی، او می فهمد فشاری که از طریق زانوها بر بدن وارد می کند، برای آغاز حرکت کافی است. با افزایش مهارت، او یاد می گیرد که از حالت چهار دست و پا، مستقیما دوباره به حالت نشسته برگردد. او تکنیکهای پیشرفته چهار دست و پا راه رفتن را هم یاد خواهد گرفت: برای جلو رفتن، یکی از دستها و پای طرف دیگر بدن را با هم حرکت می دهد، به جای آنکه دست و پایی را که در یک طرف بدن قرار گرفته اند با همدیگر حرکت دهد. پس از آن، تنها تمرین است که حرکتهای او را کامل تر می کند. مراقب او باشید و به او کمک کنید تا در یک سالگی بتواند به خوبی روی چهار دست و پا راه برود.

اگر کودک شما به جای جلو رفتن، چهار دست و پا عقب می رود، یا در حالت نشسته حرکت می کند (در واقع، خودش را روی زمین می کشد: یک پا را جلو و یک دست را عقب می گذارد، و خود را به جلو می کشد) ، یا اصلا چهار دست و پا راه نرفته بلکه مستقیما تلاش می کند روی دو پا راه برود، نگران نباشید. اگر او حرکت کند (نوع حرکت کردن مهم نیست)، نشانه سالم بودن او است.

مرحله بعد چه خواهد بود؟

پس از اینکه کودک شما یاد گرفت به خوبی روی چهار دست و پا راه برود، تنها یک مرحله دیگر تا حرکت کامل او باقی مانده است: راه رفتن روی دو پا. برای کسب این توانایی، به زودی خواهید دید که او به محض اینکه بتواند دست خود را به چیزی بگیرد، تلاش خواهد کرد تا خود را بالا بکشد، چه این چیز پایه صندلی باشد یا پای مادربزرگش! هنگامی که احساس کند هنگام ایستادن بر روی دو پا تعادل دارد، آماده می شود که روی پای خود (بدون کمک دیگران) بایستد و با گرفتن اشیا اطراف، کمی راه برود. پس از آن، تنها زمان و تمرین است که موجب خواهد شد توانایی او افزایش پیدا کند: راه رفتن، دویدن، پریدن و جهیدن!

نقش شما چیست؟

همانند نقشی که در افزایش مهارتهای دیگر کودک (از قبیل گرفتن اشیا مختلف) داشته اید، بهترین راه برای تشویق کودک به چهار دست و پا راه رفتن، قرار دادن اسباب بازیها یا سایر اشیا مورد علاقه او (حتی خودتان) در دسترس کودک است. همچنین شما می توانید بالش، کوسن یا جعبه هایی را به عنوان مانع در مسیر او قرار دهید، تا او تلاش کند از این موانع بگذرد. این کار به افزایش اعتماد به نفس، سرعت و چابکی او منجر می شود. فقط نباید او را تنها بگذارید؛ اگر او زیر یک بالش یا در یک جعبه گیر بیفتد، حتما خواهد ترسید و حتی ممکن است در معرض خطر خفگی نیز قرار بگیرد.

کودکی که چهار دست و پا حرکت می کند، ممکن است شیطنتهای زیادی انجام دهد و دردسر ساز باشد. پس اطمینان حاصل کنید که خانه شما برای کودک ایمن است (اشیا خطرناک در دسترس او قرار ندارند) و خصوصا درباره درهای خانه که به راه پله ها منتهی می شوند مراقبت زیادی به عمل بیاورید. مطمئنا کودک شما مایل خواهد بود تا این راه پله ها را نیز بکاود، که البته این کار برای او همانند فتح قله اورست است! اما این کار ممکن است برای او بسیار خطرناک باشد، پس تا زمانی که مطمئن نشده اید کودک شما مهارت کافی برای این کار دارد (معمولا تا 12 ماهگی)، از رفتن او به سمت پله ها جلوگیری کنید. حتی پس از آن نیز باید هنگام حرکت کودک بر روی پله ها، از نزدیک از او مراقبت کنید.

هنوز لازم نیست که برای کودک خود کفش بخرید. معمولا پیش از زمانی که کودک بتواند به خوبی راه برود، نیازی به استفاده از کفش نخواهد داشت.

چه وقت باید نگران شوید؟

مهارتها و توانایی ها در کودکان مختلف، به طور متفاوت رشد می کنند و برخی مهارتها در برخی کودکان سریعتر از سایر کودکان ظاهر شده و پیشرفت می کنند. اما اگر کودک شما بعد از یک سال زندگی، هیچ علاقه ای به حرکت کردن از خود نشان نداده است (به صورت خزیدن، چهار دست و پا راه رفتن، غلت خوردن یا خود را به جلو و عقب کشیدن)، تلاش نکرده است که دستها و پاهای خود را هماهنگ با یکدیگر حرکت دهد، یا یاد نگرفته است که چگونه از هر دو دست و دو پای خود به طور متعادل استفاده کند، این موضوع را حتما با پزشک وی در میان بگذارید. به خاطر داشته باشید که کودکان نارس، این مهارتها و سایر مهارتها را چند ماه دیرتر از همسالان خود، بدست می آورند.

 

کلاه حمامی نوزاد، دیگه شامپو به چشم فرزندتون نمی‌ره!

کلاه حمامی نوزاد
یکی از دغدغه‌های والدین به هنگام حمام کردن نوزادشان، جلوگیری از وارد شدن شامپو و آب به چشمان اوست. کلاه حمامی نوزاد انتخابی بسیار مناسب برای این شرایط است زیرا مانع از ورود شامپو و آب به چشمان فرزند شما خواهد شد و تمایل او را به حمام کردن بیشتر خواهد کرد.

کلاه حمامی نوزاد

والدین اغلب نگران نحوه استحمام نوزاد خود بدون هیچ‌گونه مزاحمتی هستند. آن‌ها معمولا از شامپویی که در چشم‌های حساس نوزاد وارد می شود می‌ترسند زیرا برای کودکان می‌تواند بسیار دردناک باشد. کلاه حمامی نوزاد در این شرایط به کمک والدین خواهد آمد. این کلاه نرم و سبک به هیچ‌وجه سر کودک را اذیت نخواهد کرد و مانع از ورود شامپو و آب به چشمان او خواهد شد.

در این مطلب می‌خوانید:

  • مزایای استفاده از کلاه حمامی نوزاد چیست؟
  • نحوه استفاده از کلاه حمامی نوزاد
  • به هنگام انتخاب کلاه حمام برای نوزاد به چه نکاتی باید توجه کرد؟
  • استفاده از کلاه حمام برای چه کودکانی مناسب است؟

کلاه حمامی نوزاد، دیگه شامپو به چشم فرزندتون نمی‌ره!

مزایای استفاده از کلاه حمامی نوزاد چیست؟

استفاده از کلاه حمامی نوزاد مزایای فراوانی را در پی دارد که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم:

  • هنگام حمام نوزاد، آب زیادی هدر می‌رود که با استفاده از کلاه حمام، می‌توان تا حد زیادی جلوی این هدر رفتن را گرفت.
  • استفاده از این کلاه به هنگام حمام، مانع از ورود صابون و شامپو به چشمان کودک خواهد شد.
  • هنگامی که این کلاه را روی سر نوزاد خود قرار می‌دهید، او تصور می‌کند که در حال بازی کردن با او هستید و از حمام کردن بیشتر لذت خواهد برد و تمایل بیشتری برای این کار نشان خواهد داد.

    استفاده از این کلاه به هنگام حمام، مانع از ورود صابون و شامپو به چشمان کودک خواهد شد.

  • بسیاری از کودکان از این‌که آب با صورت آن‌ها تماس داشته باشد حس خوشایندی ندارند. استفاده از این کلاه موجب جلوگیری از تماس آب با صورت آن‌ها خواهد شد.
  • از این کلاه حتی می‌توان استفاده‌های دیگری در بیرون از خانه هم داشت. برای مثال به هنگام بارش باران و تابش شدید آفتاب هم می‌توانید از این کلاه برای محافظت از کودک خود استفاده کنید.

نکته: جهت علاقه‌مندی بیشتر کودکان به حمام کردن، علاوه بر استفاده از این کلاه، از لوازم دیگری نظیر پاپت اسباب بازی حمام کودک هم می‌توانید استفاده کنید که استحمام برای او تبدیل به کاری بسیار لذت‌بخش شود.

نحوه استفاده از کلاه حمامی نوزاد

جهت استفاده از کلاه حمامی نوزاد کافی است مراحل زیر را دنبال کنید. البته کلاه‌های حمامی کاملا متنوع و متفاوت هستند اما به طور کلی نحوه استفاده از آن‌ها به این صورت است:

  • ابتدا باید کلاه را روی سر نوزاد بگذارید.
  • با کمک دکمه‌های موجود روی کلاه، اندازه آن را متناسب با سر کودک خود تنظیم کنید.(توجه کنید که کلاه به خوبی روی سر چفت شده و راه نفوذ آب وجود نداشته باشد.)
  • مطمئن شوید که قسمت‌های گوشی روی گوش نوزاد را به خوبی پوشانده باشند.
  • در این مرحله می‌توانید موهای کودک را به راحتی با شامپو بشویید.
  • پس از شستشو، کلاه را آویزان کنید تا خشک شود.

کلاه حمامی نوزاد، دیگه شامپو به چشم فرزندتون نمی‌ره!
به هنگام انتخاب کلاه حمام برای نوزاد به چه نکاتی باید توجه کرد؟

انواع مختلفی کلاه حمام در بازار موجود هستند که شما بسته به نیاز خود و فرزندتان می‌توانید بهترین نوع آن را انتخاب کنید اما به طور کلی هنگام انتخاب کلاه حمام باید به این نکات توجه داشته باشید:

  • توجه داشته باشید که کلاه از کیفیت بالایی برخوردار باشد و نرم باشد تا به سر کودک آسیبی وارد نکند.
  • معمولا کلاه‌های حمام نوزاد از جنس سیلیکونی تولید می‌شوند که نرم و منعطف هستند.
  • بهتر است انواع طرح‌دار و رنگی کلاه را تهیه کنید که برای کودک شما جذاب و دلنشین باشد.
  • این کلاه باید سبک باشد که کودک روی سر خود احساس سنگینی نکند.
  • در ساخت کلاه نباید از هیچ لبه تیزی که سلامت کودک را به خطر بیندازد، استفاده شده باشد.
  • در نهایت باید توجه داشته باشید که ساختار کلاه به گونه‌ای باشد که راحتی و ایمنی او را به طور کامل تضمین کند.

کلاه حمامی نوزاد، دیگه شامپو به چشم فرزندتون نمی‌ره!

استفاده از کلاه حمام برای چه کودکانی مناسب است؟

از نظر سنی استفاده از کلاه حمامی نوزاد برای کودکان ۵-۱ سال مناسب است. از طرفی دیگر، استفاده از این کلاه حمام برای کودکانی که از آب و حمام کردن می‌ترسند و علاقه‌ای به حمام ندارند، گزینه مناسبی محسوب می‌شود زیرا علاوه بر آن‌که مانع از نفوذ آب و شامپو به صورت و چشمان او می‌شود.

از نظر سنی استفاده از کلاه حمامی نوزاد برای کودکان ۵-۱ سال مناسب است.

هنگامی که این کلاه را روی سر او می‌گذارید، تصور می‌کند که قصد بازی با او را دارید و برایش بسیار سرگرم‌کننده خواهد بود.

استفاده از کلاه حمام برای نوزادان و کودکان، یکی از بهترین راه‌های مقابله با نفود آب، شامپو و صابون به صورت و چشم‌های آن‌هاست.

کلام آخر
یکی از معضلاتی که والدین به هنگام حمام کردن فرزندان خود با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، ورود شامپو و آب به چشمان کودکان به هنگام حمام کردن است.

غذای روزانه کودک باید کامل و سرشار از همه مواد مغذی باشد

غذای روزانه کودک باید کامل و سرشار از همه مواد مغذی باشد

 غذای روزانه کودک باید دارای همه مواد مغذی یعنی دارای (Macronutrient and Macronutrient) باشد. کودک برحسب نیاز خود، نوع و مقدار غذا را انتخاب کرده و خواهد خورد. مشکل تغذیه در سن 2 تا 3 سالگی موقعی به وجود می آیدکه مادر بخواهد غذایی را که خود دوست دارد به کودک بدهد و حتی بخوراند. کودک در مقابل عمل مادر که می خواهد  با اصرار غذایی را به او بخوراند امتناع می کند و در نتیجه مشاجره بین مادر وکودک به وجود می آید.
 

موقعی که کودک به سن 2 سالگی رسید می توان رژیم غذایی پدر و مادر را به او عرضه کرد. رژیم غذایی کودک باید شامل سرآل (غلات فرآوری شده مانند ذرت، گندم، برنج)، سبزی ها، میوه ها، گوشت و شیر و لبنیات باشد. چربی و رژیم غذایی کودکان زیر دو سال نباید محدود باشد ولی موقعی که کودک به سن 2 سالگی دسید رژیم غذایی او از نظر مقدار چربی باید محدود شود.

 

در این سن باید 30% کالری مورد نیاز کودک چربی باشد (10 درصد چری اشباع شده و 7 تا 8 درصد چربی اشباع نشده با چند باند مضاعف و 13 تا 15 در صد چربی اشباع نشده با یک باند مضاعف). مقدار کلسترول غذای کودک نباید بیش از 100 میلی گرم برای هر 1000 کالری مورد نیاز کودک باشد. انجمن قلب آمریکا توصیه کدره است که چنین رژیم غذایی از تصلب عروق قلب و افزایش وزن کودکان جلوگیری می کند.

در تغذیه کودکان به میزان رشد(Growth) آنها باید توجه داشت.

بررسی وزن و قد نوزاد

بررسی وزن و قد نوزاد

بررسی وزن و قد نوزاد

وزن کودک

کودک از بدو تولد تا سن یک سالگی رشد سریع دارد. اگر وزن کودک هنگام تولد 3 کیلو گرم باشد در آخر یک سالگی وزن او 3 برابر یعنی حدود 9 کیلو گرم می گردد و در آخر سال  دوم چهار برابر وزن تولد خود یعنی  12 کیلوگرم می شود. درد حقیقت در سال دوم فقط 3 کیلو گرم به وزن او اضافه می شود به عبارت دیگر کودک از سن 2 سالگی تا 9 سالگی هرسال 2 تا 3 کیلوگرم وزن می گیرد. بنابراین رشد آهسته کودک در سال دوم تا سال نهم سبب می شود که اشتهای کودک کم گردد و کمتر غذا بخورد. 


طول قد

به قد کودک در سال اول تولد 25 سانتی متر اضافه می شود یعنی اگر طول قد کودک هنگام تولد 50 سانتی متر باشد در آخر یک سالگی  طول قد او در حدود 75 سانتی متر خواهد شد و از سن دو سالگی  به بعد هر سال 7 تا 8 سانتی متر به طول قد او افزوده می شود، به عبارت دیگر طول قد کودک در انتهای سال اول  حدود 75 سانتی متر و در انتهای سه سالگی 94  سانتی متر و در انتهای چهار سالگی 100 سانتی متر خواهد بود.


دور سر

دور سر کودک اگر در بدو تولد 35 سانتی متر باشد در یک سالگی 47 ، در دو سالگی 49 و در سه سالگی 50  سانتی متر خواهد شد. با توجه با افزایش وزن و طول قد و دور سر کودکان در سال اول چون کودک در حال رشد سریع است نیاز او به مواد غذایی بیشتر از همه عمر او خواهد بود. بین 1 تا 3 سالگی نیز چون وزن و قد او افزایش می یابد نیاز او به مواد غذایی بیشتر از بزرگ سالی است. اگر کودکی به عللی مخصوصا ابتلا به عفونت غذا نخورد رشد او متوقف و حتی وزن خود را از دست خواهد داد.

سلامت کودکان با تقویت سیستم ایمنی بدن

سلامت کودکان با تقویت سیستم ایمنی بدن

سلامت کودکان با تقویت سیستم ایمنی بدن

 همه ما از اهمیت تقویت سیستم ایمنی بدن برای حفظ سلامتی و مقابله با عوامل آسیب رسان و بیماری زا شنیده ایم، اما دقیقا نمی دانیم که سیستم ایمنی در بدن چه نقشی را ایفا می کند و چرا پزشکان، بر تقویت این سیستم بخصوص از دوران کودکی تاکید دارند؟

تقویت سیستم ایمنی در واقع به معنای کمک به سلول ها و مولکول هایی است که در پروسه ایمنی بدن مسئول هستند.

درواقع نقش سیستم ایمنی شناسایی مواد، پروتئین ها و سلول های زنده بیگانه ای است که به بدن وارد می شود یعنی این مواد و سلول ها توسط این سیستم برداشته می شود.

وقتی بدن ما در معرض عفونت های شدید، برداشتن طحال، ابتلا به انواع بدخیمی ها، دریافت داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی مانند کورتون، انجام جراحی های بزرگ و سوء تغذیه قرار می گیرد، دچار ضعف شدید سیستم دفاعی بدن می شود.


اما دکتر فریبا شیروانی، فوق تخصص بیماری های عفونی اطفال بر اهمیت تقویت سیستم ایمنی کودکان نسبت به بزرگسالان تاکید بیشتری می کند، چرا که نقص ایمنی در کودکان که می تواند تحت تاثیر سابقه خانوادگی نیز ایجاد شود، برابر است با ابتلا به هشت بار یا بیشتر عفونت گوش و دو بار یا بیشتر عفونت سینوس و دو بار یا بیشتر عفونت ریوی در سال، آبسه های مختلف در بدن و پاسخ ندادن مناسب به درمان آنتی بیوتیکی.


این متخصص اطفال در گفت وگو با جام جم با تاکید بر این که نقص ایمنی معمولا با افزایش حساسیت نسبت به عفونت ها بروز پیدا می کند، می افزاید: معاینه جسمی کودکانی که نقص ایمنی دارند معمولا کسالت، ناخوشی، رنگ پریدگی و تحریک پذیری را در آنها نشان می دهد. اختلال رشد قدی و وزنی نیز در چنین کودکانی دیده می شود.
همچنین توده عضلانی و بافت چربی ممکن است در این کودکان کاهش یافته باشد، گره های لنفاوی و لوزه هایشان کوچک بوده یا اصلا وجود نداشته باشد. اگزمای پوستی نیز در برخی از انواع نقص ایمنی وجود دارد.


 ● نقص ایمنی کودکان؛ هدیه موروثی

به گفته متخصصان اطفال غیر از کودکان نارس که دچار نقص سیستم ایمنی هستند، برخی از کودکان نیز ممکن است با نقص ایمنی به دنیا بیایند و اگرچه نادر است، اما نسبت به نوع بیماری شان ممکن است، علائم متفاوتی را بروز دهند. به عنوان مثال در صورت نقص شدید سیستم ایمنی نوزاد مبتلا به عفونت واکسیناسیون با ب.ث.ژ انجام می شود، ولی در بزرگسالان نقش سیستم ایمنی اکتسابی است و از طرف دیگر پیری نیز می تواند باعث تضعیف سیستم ایمنی شود.


همچنین ابتلا به بیماری ایدز در بزرگسالی باعث نقص در سیستم ایمنی می شود و اگر کودکی از مادر مبتلا به ایدز متولد شود، نیز دارای نقص ایمنی مادرزادی خواهد بود.


 
● از ویتامین ها کمک بگیرید

متخصصان برای کمک به تقویت سیستم ایمنی افراد از روش های مختلفی مانند تزریق سلول های مغز استخوان یا تجویز داروهای خاص کمک می گیرند، اما به گفته دکتر شیروانی افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی بسته به نوع بیماری شان یکسری واکسن ها را نباید دریافت کنند، اما مصرف یکسری واکسن ها برایشان لازم است، ولی به طور کلی واکسن های زنده در بیشتر موارد منع مصرف دارد.

این متخصص اطفال تاکید می کند: استفاده از ویتامین A در این افراد برای تولید لنفوسیت یا همان گلبول های سفید است، چراکه بدون وجود این ویتامین، لنفوسیت ها به طور مناسب منسجم نمی شود یا ممکن است تعداد و کیفیت آنها پایین باشد.


 
مصرف ۰.۳ تا ۰.۸ میلی گرم از ویتامین ها بخصوص ویتامین B۶، روی، ید و ویتامین C به طور روزانه برای کودکان زیر ۱۸ ماه توصیه می شود.

ویتامین C نیز نه تنها در کودکان بلکه در همه افراد با تاثیر بر سیستم ایمنی، آن را تقویت می کند و مانع ابتلای فرد به انواع عفونت ها و بیماری هایی نظیر سرماخوردگی، آنژین و برونشیت می شود، اما مصرف ۵۰ تا ۱۱۰ میلی گرم ویتامین C در روز برای کودکان زیر ۱۸ ماه توصیه می شود.

● آنتی اکسیدان ها؛ سدی دفاعی در برابر آلودگی و بیماری ها
کمبود آهن و منیزیم می تواند باعث خستگی و بی حالی در کودک شود و وقتی کودکی خسته است، سیستم ایمنی او ضعیف می شود و در مواجهه با هر میکروبی، از پا درمی آید.

متخصصان اطفال توصیه می کنند که والدین باید از مواد و ترکیبات آنتی اکسیدانی یعنی مجموعه ای از ویتامین های C، E، بتاکاروتن، سلنیوم و زینک کمک بگیرند و توانایی بدن فرزندانشان را برای مقابله با ویروس ها و باکتری ها افزایش دهند و مانع ضعف سیستم ایمنی هنگام آلودگی هوا، مواجهه با اشعه ماوراء بنفش خورشید و… شوند.


همچنین از مصرف تخم مرغ، کره و سایر مواد لبنی که حاوی ویتامین A است و نیز روغن های گیاهی، جوانه گندم، و سبزی های برگ سبز که غنی از ویتامین E است در کنار ماهی و میوه های دریایی، جگر، گوشت قرمز و میوه های خشک مثل بادام و گردو که منبع خوب زینک و سلنیوم است، نباید غافل شد.


اگر می خواهید در کنار بشقاب غذایی خود یا کودکتان یک منبع خوب آنتی اکسیدانی داشته باشید، می توانید از سبزی هایی مثل گوجه فرنگی، کلم، اسفناج، کلم بروکلی و فلفل قرمز استفاده کنید.

مس یکی از عناصر ضروری است که خاصیت ضدالتهابی و ضدعفونی کنندگی دارد.

 
● آنتی بیوتیک ها، سیستم ایمنی را ضعیف نمی کند

بسیاری از والدین نگران ضعف جسمی فرزندانشان پس از یک یا چند دوره مصرف آنتی بیوتیک هستند، اما دکتر شیروانی این تصور را درست ندانسته و می گوید: مصرف آنتی بیوتیک طولانی اثر مستقیمی روی سیستم ایمنی ندارد، ولی می تواند باکتری های روده را تحت تاثیر قراردهد و از طرف دیگر باعث مستقر شدن میکروب و عوامل مقاوم به آنتی بیوتیک ها در سیستم تنفسی کودک شود.

وی خوراندن خودسرانه مولتی ویتامین به کودک را نیز باور اشتباهی دانسته و اضافه می کند: دادن مولتی ویتامین ها به کودک در صورتی که نقص یک ویتامین در بدن ثابت نشده باشد، ضروری نیست و در صورتی که از ویتامین های محلول در چربی به میزان زیاد استفاده شود، احتمال مسمومیت وجود دارد. ولی می توان در موارد انتخاب شده و در صورتی که کودک کم اشتهاست یا مدت ها میوه و سبزی نخورده است از داروهای مولتی ویتامین، ویتامین C و روی سود برد.

● کم خوابی و کم آبی، بلای جان کودک
متخصصان تاکید می کنند که والدین باید مطمئن شوند کودکشان به اندازه کافی آب دریافت می کند. آب، مواد سمی را از بدن دفع می کند و از بار سیستم ایمنی می کاهد و به عملکرد بهتر آن کمک می کند. خستگی مزمن نیز در تضعیف سیستم ایمنی موثر است و کودک باید به میزان کافی بخوابد و خانواده باید حداکثر تا ساعت ۹ الی ۱۰ شب کودک را برای خواب آماده کرده و به او در یک خواب آرام کمک کنند.

در واقع اصلی ترین توصیه به والدین دادن غذای سالم و تازه در وعده های مشخص غذایی به کودک، تامین خواب و استراحت کافی برای او، احتیاط درآوردن حیوانات خانگی به منزل بخصوص در کودکان مبتلا به آلرژی، جلوگیری از خسته شدن مزمن کودک، کنترل رشد و سلامتی کودک به طور مداوم و توجه به ضایعات جلدی مزمن یا عفونت های مکرر است.

در صورتی که کودک با رفتن به مهد کودک دچار عفونت های مکرر می شود، باید مدتی به او استراحت بدهید.

منبع: گروه سلامت پرشین پرشیا

نکاتی که دانستن آن به سلامت نوزاد تازه رسیده کمک می کند

نکاتی که دانستن آن به سلامت نوزاد تازه رسیده کمک می کند

سلامت نوزاد تازه رسیده بیش از هر چیز دیگری ذهن پدر و مادر کم تجربه را به خود مشغول می‌کند. در این میان هر آشنایی می‌خواهد آنها را راهنمایی کند و این مساله اضطراب والدین را بیشتر خواهد کرد. اگر والدین جوان بدانند در هر موقعیتی اقدام درست چیست و چه باید کرد مسلما دل نگرانی‌های آنها در مورد نوزاد نو‌رسیده بسیار کمتر خواهد بود.

اگر والدین جوان می‌خواهید در امر مراقبت از نوزاد خود موفق باشند، بهتر است مقاله زیر را بخوانند و همچنین سوالاتی که در ذهن خود دارند را از پزشک کودکان یا پزشک و پرستار خود بپرسید.

نشانه‌های گرسنگی نوزاد

برخی از والدین در تعیین کردن اینکه هنگامی که نوزاد گریه می‌کند، آیا واقعا گرسنه است یا نه،‌ دچار دردسر می‌شوند. اینها نشانه‌هایی است که نوزاد می‌خواهد شیر بخورد:

چرخاندن سر از یک طرف به طرف دیگر.
باز کردن دهان و بیرون آوردن زبان.
گذاشتن دست‌ها و انگشت‌ها یا مچ در داخل دهان یا نزدیک به آن.
غنچه کردن لب‌ها.
رفتن به سوی سینه مادر.
حرکت دادن دهان در جهت چیزی که گونه را لمس می‌کند (بازتاب “روتینگ”).

چه کسانی نباید با نوزاد بخوابند؟

برخی از خانواده‌ها اجازه می‌دهند کودکان کوچک با والدین، خواهر و برادر بزرگتر یا پرستارشان در یک تخت بخوابند

این کار ممکن است برای کودکان زیر دو سال خطرناک باشد و بهتز است از آن پرهیز کرد.

در عین حال این افراد نباید با نوزاد در یک تخت بخوابند:

هر که مواد مخدر مصرف کرده است.
سیگاری‌ها (زیرا امکان افزایش خطر سندروم ناگهانی مرگ نوزاد وجود دارد).

کودکان به خصوص، کودکان نوپا زیرا ممکن است در حین خواب روی نوزاد بغلتند.

اگر در خواباندن کودک با خودتان یا دیگران سوال یا نگرانی دارید، با متخصص اطفال مشورت کنید.

گریه نوزاد مایه بی‌خوابی‌تان نشود!
 

این مطلب به صورت رسمی تایید شده است: رها کردن نوزاد به حال خودش در هنگام گریه تا زمانی که به خواب فرو رود، نه بی‌رحمانه است و نه ضرری برای سلامت روانی کودک یا والدینش دارد.
خبرگزاری آلمان از سیدنی گزارش داد، به گفته پژوهشگران در بیمارستان رویال کودکان در ملبورن استرالیا، آنچه آنها تکنیک گریه کنترل‌شده می‌خوانند می‌تواند به حل مشکلات خوابیدن کمک و از افسردگی مادران جلوگیری کند.

والدین به جای اینکه فورا به سوی نوزاد در حال گریه بدوند، بهتر است آرام مانده و منتظر بمانند تا فرزندشان بخوابد. با این حال، نوزادان زیر ۶ ماه را نباید تنها گذاشت، چون باید در طول شب هم به آنها غذا داد.

 
پژوهشگران ملبورن این تکنیک را بر روی ۳۲۸ نوزاد هشت تا ۱۰ ماهه امتحان کرده و در ۴۵ درصد موارد با کاهش مشکلات خواب مواجه شده‌اند. در تحقیق بعدی که بر روی ۲۳ کودک ۶ ساله صورت گرفت، پژوهشگران با هیچ عوارض جانبی یا افزایش موارد افسردگی در مادران مواجه نشدند.

 

آنا پرایس، یکی از این پژوهشگران گفت: “خوشبختانه، این مدرک به والدینی که می‌خواهند خواب فرزندان‌شان را با استفاده از این استراتژی‌ها مدیریت کنند، اطمینان مضاعفی می‌دهد. ما کاملا درک می‌کنیم که شنیدن صدای گریه کودک برای والدینش سخت است، اما بهتر است بدانید که خویشتن‌دار باشید، آسیبی به فرزندتان نمی‌رسد.”

این یافته‌ها حاصل خاتمه ۶ سال تحقیق است که در ماه جاری میلادی به کنگره بهداشت جهانی مربوط به پزشکی داخلی در ملبورن ارایه شد.
کاهش دادن خطر سندروم مرگ ناگهانی نوزاد

سندروم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS)  به معنای مرگ ناگهانی کودک کمتر یک از سال بدو ن علت واضح است.
 این عارضه را گاهی “مرگ در گهواره” هم می‌نامند، زیرا اغلب نوزادان مرده در آنجا یافت می‌شوند. اما گهواره علت SIDS نیست.

برخی از توصیه‌ها برای کاهش خطر SIDS  اینها هستد:

 همیشه نوزاد را به پشت بخوابانید.

 نوزاد باید روی سطح سفت خوابانده شود، مانند تشک گهواره و تنها یک ملحفه به اندازه او روی بدنش انداخته شود. درون گهواره نباید بالشت، پتو، تخته پوست، لحاف داشته باشد.

پیش و پس از بچه‌دار شدن سیگار نکشید- و نوزاد را از دود سیگار محیطی دور نگهدارید.
 نوزاد را در تختخواب خودتان نخوابانید.
می‌توانید به نوزاد اجازه دهید با یک پستانک تمیز و خشک به خواب رود، اما اگر نوزاد پستانک را نمی‌گیرد، به او فشار نیاورید.

  هنگامی نوزاد می‌خوابد از گرم‌گردن بیش از حد اتاق خودداری کنید، از لباس‌های سبک برای نوزاد استفاده کنید و درجه حرارت اتاق را در حد مطبوع نگهدارید.

 حرارت اتاق نوزاد
 

حرارت اتاق نوزاد را بین ۱۸تا۲۰ درجه بیشتر نباشد ، نوزاد را در سرما قرار ندهید و بیش از اندازه نیز نپوشانید . لباس نوزاد بایستی سبک و گشاد و راحت باشد . از قنداق کردن نوزاد که یک عمل غیربهداشتی و زیان آور است بپرهیزید و از قنداق کردن نوزاد حتی بمدت کوتاه خودداری کنید

حمام کردن روزانه نوزاد

حمام کردن روزانه نوزاد با داشتن بند ناف نه تنها اشکالی ندارد بلکه مفید است . از بدو تولد نوزاد بایستی حداقل یک روز در میان حمام داده شود و تمام بدن نوزاد را با آب و صابون و یا شامپوی مناسب شستشو داد .

حمام دادن نوزاد بهیچوجه اثر سوء روی ناف نوزاد و محل ختنه نداشته بلکه شستشوی ناف با آب و صابون از بروز عفونت جلوگیری می نماید

نوزادرا می توان درهر نوع لگن یا وان حمام کرد.قبل از شستشوی نوزاد باید وسایل لازم را آماده کرده ومحیط اتا ق راگرم کرد.
 

ابتدا چشم ها وصورت نوزاد راتمیزکنید.برای این کار هر یک از چشم ها را بایک گلوله پنبه تمیز که درآب جوشیده خیس کرده اید،از گوشه داخل چشم به طرف خارج پاک کنید.برای هر چشم یک تکه جداگانه پنبه استفاده نمائید.صورت نوزادرا نیز به همین طریق با یک تکه پنبه خیس تمیز کنید .

سپس در حالی که بدن نوزاد را در پارچه نرمی پیچییده اید و صورت او به طرف شماست ، سر نوزاد را با یک دست گرفته وبا دست دیگر با شاپوی ملایم سرو موهای او را بشوئید.
 

بعداز خشک کردن سر،پارچه دور بدن نوزاد را بازکرده ودر حالتی که نوزاد طاقباز قرار دارد ،گردن،زیربغل،سینه وشکم نوزاد رابالیف تمیز ونرم آغشته به صابون پاک کنید .با یک پارچه مرطوب صابون را پاک کرده ونوزاد را به روی شکم برگردانید وبه همین نحو پشت او را نیز تمیز کرده واو را با حوله نرمی خشک کنید.نوزاد را روی زمین قرار دهید لباسهایش را پوشانده ،کهنه های او را بازکرده وباسن اورا بشوئید.حال دستهای خود را صابونی کرده ورانها ،ساقها و پاهایش را صابون بزنید وبا پارچه مربوط کف صابون راتمیز کرده واین قسمت ها راکاملا خشک نمائید.

بعد از افتادن بند ناف می توان نوزاد را داخل وان یا لگن حمام کرد. توجه نمائید که حرارت آب داخل لگن مناسب باشد.برای تعیین حرارت مناسب می توانید با آرنج خود آنرا امتحان کنید.(آب نیم گرم)

بعد از آماده کردن آب وسایر وسائل لازم،صور وچشم های نوزاد را تمیز کرده ،بدن نوزاد رابه آرامی در داخل لگن آب قراردهید،طوریکه سروصورت او خارج از آب باشد.

بعد از شستشوی بدن،ائ رااز لگن خارج کرده وبا حوله نرمی که از قبل گرم شده است،خشک کنید.دقت نمائید که تمام قسمت های بدن از جمله پشت گوش ها،چین گردن ،آرنج،کشاله ران و زیر بغل نوزاد کاملا خشک شود.

۲ یا حداکثر ۳ بارحمام در هفته برای نوزاد کافی است،لذا از شستشوی روزانه وی اجتناب کنید.
 

در ناحیه سر نوزاد دو فرورفتگی حس می شود که بسیار نرم است.یکی درقسمت جلو سر که آن راملاج جلوی سر گویند و معمولا بین ۹ تا ۱۸ ماهگی بسته وسفت می شود و دیگری در پشت سر که آن راملاج پس سر می نامند و اغلب تا چهارماهگی بسته می شود.باید بدانید به هنگام شستشوی سر نوزاد دست زدن به این ملاج ها باعث درد یا ناراحتی نوزاد نمی شود.

منبع: پزشکان بدون مرز

 

عوارض ناشی از کمبود وزن در کودکان

عوارض ناشی از کمبود وزن در کودکان

عوارض ناشی از کمبود وزن در کودکان

مهم ترین مواد مغذی که کمبود یا فقدان آن ها در بچه های کم وزن سلامت آن ها را به خطر می اندازد، کلسیم، روی، آهن، ویتامین B6، منیزیم و ویتامین A است. در واقع اگر کودکی این مواد مغذی و ویتامین ها را در رژیم غذایی خود داشته باشد دچار کم وزنی و سوءتغذیه نمی شود.


کلسیم برای رشد استخوانی و دندانی کودک بسیار مفید است و بچه های کم وزن اغلب مشکلات دندانی دارند. این مشکل بر غذا خوردن آن ها هم تاثیر می گذارد و در واقع این بچه ها وارد چرخه معیوب می شوند. مصرف مواد غذایی کلسیم دار و برطرف شدن مشکلات دندانی کودک برای خوردن غذاهای سالم می تواند کمبود کلسیم بدن آن ها را رفع کند. کلسیم همان طور که می دانید در شیر به وفور یافت می شود. روی به این خاطر اهمیت دارد که کمبود آن باعث کاهش حس چشایی کودک می شود، در واقع کودکی که از کمبود روی رنج می برد از کاهش حس چشایی و کمبود ترشح بزاق هم در عذاب است. اغلب بچه های کم خور به علت کمبود روی تمایلی به خوردن غذا ندارند، ترشح بزاق شان کم است و به اصطلاح غذا به دهانشان خوشمزه نیست. بنابراین برطرف کردن کمبود روی با استفاده از مکمل بر اساس سن و دوز مورد نیاز او می تواند اشتهای کودک را برگرداند. روی در سن زیر ۳ سالگی نیز اهمیت فوق العاده ای دارد زیرا بر یادگیری شناختی کودک تاثیر چشمگیری دارد.


کمبود آهن نیز یکی دیگر از مشکلات کودکان کم وزن است. خوب است بدانید فقر آهن فقط کم خونی به بار نمی آورد بلکه به مشکلاتی نظیر تمرکز نداشتن، اختلال در یادگیری و حافظه منجر می شود. در تحقیقات مشخص شده است بچه هایی که از فقر آهن رنج می برند بیشتر از همسالان خود از مدرسه غیبت می کنند و یا به فرار از مدرسه تمایل بیشتری دارند. البته کم خونی هم به جای خود اهمیت زیادی دارد و کمبود آهن، ویتامین B12-B6 و اسید فولیک هر یک می توانند کم خونی را به وجود آورند، ویتامین B6 روی اشتها تاثیرگذار است و از ویتامین هایی است که معمولا بچه ها خوب دریافت نمی کنند.این متخصص تغذیه با اشاره به اهمیت منیزیم در کنار کلسیم و ویتامین B6 که برای رشد استخوانی لازم است، می گوید: منیزیم هم یکی از مواد مغذی است که بچه ها باید از سبزیجات پررنگ دریافت کنند و معمولا به میزان کافی دریافت نمی کنند. مکمل های موجود در بازار علاوه بر کلسیم و روی دارای منیزیم هم هستند زیرا بدن کودکان به شدت به این ماده مغذی نیاز دارد. ویتامین A را که همه ما برای تقویت بینایی می شناسیم در مورد بچه ها اهمیت فوق العاده ای دارد زیرا به تقویت سیستم ایمنی آن ها منجر می شود. حتما دیده اید بچه های کم وزن اغلب دچار عفونت های مزمن و بیماری های مکرر می شوند، تب می کنند و علت اصلی این بیماری ها ضعف سیستم دفاعی بدن ناشی از سوءتغذیه است. ویتامین A آن چنان در تقویت سیستم ایمنی نقش دارد که طبق بررسی ها حتی مبتلایان به HIV مثبت که ویتامین A بیشتری مصرف می کردند از HIV مثبت هایی که این ویتامین را دریافت نکرده بودند، عمر بیشتری داشتند. این تحقیق نشان می دهد ویتامین A تا چه اندازه در تقویت سیستم ایمنی بدن تاثیر دارد و مادران باید مواد غذایی حاوی ویتامین A، مانند جگر، گوشت، تخم مرغ و شیر را در رژیم غذایی کودک بگنجانند.


از طرف دیگر امگا۳ و امگا۶ هم از اسیدهای چرب ضروری است که زیر ۲ سال حتما باید به کودک خورانده شود این اسیدهای چرب غشای نورون ها را تشکیل می دهند. اگر در دوران کودکی سلول  عصبی سالم باشد و زیر ۲ سال درست تشکیل شود، تا آخر عمر کودک سلول های عصبی سالمی خواهد داشت. سلول های عصبی سالم توانایی فکری کودک را بالا می برند بنابراین تا سن ۲ سالگی توصیه اکید ما مصرف مکمل های امگا۳ و امگا۶ توسط مادر است تا از طریق شیر به کودک برسد. درباره سایر روغن ها هم خوب است متذکر شویم که بهتر است خانواده ها از تمامی روغن های موجود در بازار استفاده کنند مثل روغن آفتاب گردان، کنجد، کانولا، بادام زمینی، زیتون و … و این روش بسیار بهتر از استفاده از یک روغن خاص در تمام طول سال است.


در مشاهده یک کودک کم وزن، اول باید کم وزنی را ریشه یابی کرد و سپس درمان را آغاز کرد. اغلب بهترین شیوه درمانی برطرف کردن کمبود آهن و روی کودک است تا کودک به اشتها بیاید. سپس رژیم غذایی سالم دارای پروتئین، چربی کافی و کربوهیدرات به میزان لازم توصیه می شود، در کنار آن سبزیجات و میوه ها هم پیشنهاد می شود.وی درباره گرسنگی سلولی که یکی از دلایل سوءتغذیه کودکان ایرانی ذکر شده، توضیح می دهد: گرسنگی سلولی زمانی رخ می دهد که میزان قند خون در بدن به حد نرمال نمی رسد. به عبارتی سلول حداقل میزان قندی را که باید دریافت کند، دریافت نمی کند. توصیه این است که کودک وقتی از خواب بیدار می شود باید در مدت ۴۵ دقیقه صبحانه اش را بخورد، قند خون سپس به حد نرمال می رسد و متابولیسم بدن تنظیم می شود. نخوردن صبحانه در کودکان یکی از بزرگ ترین مشکلات است و سوءتغذیه بچه ها هم گاه از این مسئله ناشی می شود. بنابراین بهتر است به توصیه گذشتگان که می گفتند « صبحانه ات را خودت بخور» عمل کنیم و حتی به بچه ها صبحانه بدهیم تا در طول روز بتوانند سایر وعده های غذایی را هم کامل بخورند.


منبع: روزنامه سلامت 

واکر چهار چرخ کودک، مدل های مختلف واکر همراه با ویژگی آن ها

واکر چهارچرخ کودک
واکر‌ چهار چرخ کودک وسیله‌ای برای بازی و سرگرمی کودک است که می‌تواند کودک شما را ساعت‌ها سرگرم کند. این واکر‌ها در مدل‌ها و سایز‌های مختلفی در بازار موجودند و جنس آن‌ها واکر پلاستیکی یا واکر چوبی است.

تاتی تاتی کردن نوزادان شاید از آن کار‌هایی است که اگر ساعت‌ها بنشینید و آن را تماشا کنید قطعا سیر نخواهید شد، همه‌ی والدین لحظه شماری می‌کنند برای دیدن اولین قدم‌های فرزندشان، اما این قدم‌ها اگر به دور از چشم والدین باشد بی شک موجب نگرانی پدر و مادر‌ها می‌شود چرا که روزبه روز تحرک و جنب و جوش فرزندشان بیشتر شده و قدم‌های بی احتیاط کودکان هم بیشترخواهد شد.

واکر چهارچرخ کودک

وسیله ای کاربردی به نام واکر کودک می تواند به کمک فرزند شما بیاید تا در قدم های اولیه کودکتان به او یاری دهد. کودک با گرفتن دسته ی واکر میتواند بایستد و قدم بردارد. 

اما نکته ناراحت کننده این موضوع این است که برای والدین ممکن نیست که دائما وهرلحظه به دنبال کودکشان باشند. از سویی دیگر تنهایی راه رفتن باعث تقویت اعتماد به نفس نوزاد می‌شود.
اینجاست که وسیله‌ای کاربردی به نام واکر کودک می‌تواند به کمک فرزند شما بیاید تا در قدم‌های اولیه کودکتان به او یاری دهد. کودک با گرفتن دسته‌ی واکر میتواند بایستد و قدم بردارد.
واکر کودک کمک ‌می‌کند تا فرزندتان نحوه‌ی درست ایستادن و قدم برداشتن را یاد بگیرد.

در هنگام انتخاب واکر کودک توجه به موارد زیر را فراموش نکنید

1-نوزاد شما چقدر تحرک دارد؟ برخی از واکرها ممکن است مناسب نوزادانی باشند که بیشتر نشسته اند.

2- در مکانی که میخواهید واکر کودک خود را قرار دهید چه نوع کفپوشی دارید؟ وزن و جنس واکر انتخابی شما معمولا بر روی فرش، کف چوبی، کاشی و یا ترکیبی از این کفپوش ها در خانه شما کار کند..

3-آیا زیاد در سفر هستید؟ برخی از واکرها در جابجایی آسان ترهستند، برای بردن به خانه یا تعطیلات تا می شوند.
به این نکته توجه کنید که سایزهای دیگر سایز برخی واکرها حجیم هستند و نگهداری آنها در اتاق آسان تراست.

4- بودجه شما چقدر است؟ قیمت واکرها با توجه به برند، جنس و مدل آن‌ها متفاوت است.

5- در هنگام خرید واکر به دنبال چه گزینه هایی هستید؟ برخی از واکر‌ها بسیار ساده هستند، در حالی که مدل‌های دیگر گزینه‌های ایمنی بیشتری دارند مانند لاستیک و چرخ‌های قفل دار. همچنین برخی از واکر‌ها دارای نور و موسیقی هستند.

در هنگام انتخاب واکر کودک توجه به موارد زیر را فراموش نکنید: 1-نوزاد شما چقدر تحرک دارد؟ 2- در مکانی که میخواهید واکر کودک خود را قرار دهید چه نوع کفپوشی دارید؟

واکر چهارچرخ کودک

خرید واکر کودک چهار چرخ

برخی از والدین خرید واکر را بر این باور دارند که فکر می‌کنند واکر‌ها به نوزادان کمک می‌کنند سریعتر راه رفتن را بیاموزند درصورتی که این موضوع به صورت صد درصد صحت ندارد.
استفاده مدام و بیش از حد از واکر باعث می‌شود راه رفتن مستقل کودک را به تأخیر بیندازد؛ و آن به این دلیل است که که یادگیری راه رفتن با استفاده زیاد از پا‌ها نیست بلکه بیشتر یادگیری کشیدن پا‌ها برای ایستادن، تعادل و گام برداشتن بدون پشتیبانی است.

هنگامی که نوزادان بیش از حد در واکر قرار بگیرند چیز زیادی یاد نمی‌گیرند از این رو بهتر است خانواده‌ها در مدت زمان استفاده از واکر تعادل را رعایت کنند.
معمولا نوزادان قرارگرفتن در واکر را دوست دارند و با خوشحالی در آن‌ها بازی می‌کنند. نوزادان حدودا از ۶ ماهگی دوست دارند راست قامت باشند و تحرک کنند از این رو در زمان قرار دادن کودک در واکر با گریه و یا مقاومت کودک روبه رو نخواهید شد، اما دقت داشته باشید که استفاده از واکر در طولانی مدت به صلاح کودک نخواهد بود و راه رفتن کودک را به تاخیر می‌اندازد.

نوزادان حدودا از ۶ ماهگی دوست دارند راست قامت باشند و تحرک کنند از این رو در زمان قرار دادن کودک در واکر با گریه و یا مقاومت کودک روبه‌رو نخواهید شد.

واکر چهارچرخ کودک

انواع واکر چهار چرخ کودک

واکرهای چهار چرخ کودک وسیله‌ای برای بازی و سرگرمی کودک هستند که می‌توانند کودک شما را ساعت‌ها سرگرم کنند.

واکر‌ها در مدل‌ها و سایز‌های مختلفی در بازار موجوداند و جنس آن‌ها واکر پلاستیکی و یا واکر چوبی است. معمولا هم شکل و ظاهر این واکر‌ها عروسکی است.

واکر چهارچرخ کودک

واکر های چهار چرخ دارای انواع مختلفی هستند از جمله

  • واکر موزیکال کودک
  • واکر و ماشین پایی کودک
  • واکر کودک چوبی
  • و…

واکر کودک و ماشین پایی: برخی دیگر از واکر ها چند کاره هستند برای مثال واکر کودک و ماشین پایی کودک که هم واکر هست و هم ماشین پایی، یعنی کودک علاوه بر اینکه با گرفتن دسته ی واکر میتوند راه برود.

واکر کودک موزیکال

دارای دکمه ها و گزینه هایی هستند که با فشار دادن آنها صدا و موسیقی پخش میشود که برای کودکان بسیار لذت بخش است و میتواند ساعت ها کودک شما را سرگرم کند.

واکر کودک و ماشین پایی

برخی دیگر از واکر ها چند کاره هستند برای مثال واکر کودک و ماشین پایی کودک که هم واکر هست و هم ماشین پایی، یعنی کودک علاوه بر اینکه با گرفتن دسته ی واکر ‌می‌تواند راه برود، ‌می‌تواند سوارش هم بشود و با کشیدن پایش به زمین به سمت جلو حرکت کند و یک رانندگی لذت بخش را تجربه کند.

واکر چوبی کودک

نوع دیگری از واکر ها واکر چوبی کودک است. این واکر ها دارای یک دسته ی چوبی ظریف هستند که معمولا در کف خود یک عروسک چوبی چرخ دار دارند و بیشتر برای کودکانی مناسب می باشند که به راه رفتن تسلط دارند. کودک با گرفتن دسته ی این واکر آن را هدایت میکند و عروسک چرخدار انتهای واکر کودک صدایی تولید می کند که برای کودکان خوشایند است.

واکر چهارچرخ کودک

واکر ها به صورت سه چرخ و  چهار چرخ در بازار وجود دارند. و از بین انواع واکر کودک، واکر های چند کاره اقتصادی تر و پر طرفدار تر هستند.

در  زمان خرید روروک و واکر کودک به موارد زیر توجه کنید

  1. چرخ‌ها باید دارای قفل باشد.
  2. صندلی روروک باید قابل تنظیم باشد.
  3. جنس صندلی روروک باید قابل شستشو باشد.
  4. در ساخت روروک و واکر باید از مواد اولیه با کیفیت و فاقد مواد مضر استفاده شده باشد.
  5. ارتفاع روروک و واکر باید قابل تنظیم باشد به طوری که پای کودک با زمین در تماس باشد.
  6. روروک یا واکر باید برای جلوگیری از آسیب دیدن کودک در قسمت‌های مهم دارای ضربه گیر باشد.
  7. جنس و اندازه چرخ‌های روروک و واکر برای راحتی در حرکت هنگام راه رفتن نوزاد بسیار مهم است.

نکته آخر این که واکر ها به صورت سه چرخ و  چهار چرخ در بازار وجود دارند. و از بین انواع واکر کودک، واکر های چند کاره اقتصادی‌تر و پر طرفدار‌تر هستند.

بیشتر بخوانید: واکر برای نوزادان، ضرر دارد؟

مشکلات ادرار و مدفوع نوزاد

مشکلات ادرار و مدفوع نوزاد

مشکلات ادرار و مدفوع نوزاد

 ادرار نوزاد

نوزاد ممکن است هر 1 تا 3 ساعت یک بار و یا 4 تا 6 بار در روز ادرار کند.

اگر نوزاد بیمار باشد و یا تب داشته باشد و یا در هوای خیلی گرم، میزان ادرارش کم می شود.

دفع ادرار نباید درد داشته باشد. اگر شما متوجه بیقراری و درد نوزاد خود موقع ادرار کردن شدید، به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید، زیرا ممکن است این درد ناشی از عفونت و یا وجود مشکلی در مجرای ادراری نوزاد باشد.

در کودکان سالم، ادرار زرد کم رنگ تا پررنگ متغیر می باشد. پررنگ شدن ادرار ناشی از کم نوشیدن مایعات می باشد.

مشکلات ادراری

– برخی مواقع متوجه یک لکه صورتی رنگ در پوشک نوزادتان می شوید که ممکن است آن را با لکه خون اشتباه بگیرید. در حقیقت این لکه، نشانه غلیظ بودن ادرار می باشد که رنگ صورتی دارد. اگر نوزاد شما حداقل چهار پوشک را در روز خیس می کند، نگران نباشید، اما اگر لکه صورتی رنگ در پوشک نوزادتان دیدید، به پزشک  متخصص اطفال مراجعه کنید.

– وجود خون در ادرار و یا لکه خونی در پوشک، طبیعی نیست و باید این موضوع را با پزشک متخصص اطفال در میان گذاشت. این لکه خون ممکن است به علت زخم کوچکی در پوست باشد که پوشک ایجاد کرده است و مسئله مهمی نباشد، اما می تواند ناشی از یک مشکل جدی برای نوزاد هم باشد.


 

– اگر خونریزی همراه با درد شکم و یا خونریزی در سایر اندام ها بود، باید به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید.
مهم ترین نگرانی درباره اسهال، از دست دادن آب بدن نوزاد می باشد. لذا در صورت وجود اسهال همراه با تب در نوزاد، به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید


مدفوع نوزاد

طی چند روز اول بعد از تولد، مدفوع نوزاد (مکونیوم) شروع می شود.

مکونیوم به رنگ سیاه و یا سبزپررنگ است و قبل از تولد، روده نوزاد را می پوشاند و هنگامی که مکونیوم تمام شد، رنگ مدفوع به زرد- سبز برمی گردد.


 

زمانی که نوزاد شروع به خوردن غذاهای جامد کند، قوام مدفوع از حالت نرم به شل و آبکی تغییر می یابد.

اگر نوزاد با شیرخشک تغذیه می شود، معمولا رنگ مدفوعش قهوه ای مایل به زرد و یا زرد می باشد و سفت تر از مدفوع نوزادی است که از شیرمادر تغذیه می کند.


 

مشکلات مدفوع

– اگر مدفوع نوزاد سفت و یا خیلی خشک باشد، ممکن است نشاندهنده آن باشد که نوزاد مایعات کافی دریافت نمی کند و یا مایعات زیادی را به خاطر تب یا گرما یا یک بیماری از دست داده است.


– هنگامی که مدفوع نوزاد سفت می شود، ممکن است نشاندهنده آن باشد که نوزاد غذاهای یبوست آور را زیاد مصرف کرده است، از قبیل: غلات و یا شیر گاو. لازم به ذکر است که مصرف شیرگاو برای نوزادان زیر یک سال ممنوع است.


– اگر فرایند هضم غذا کند شود، به علت آنکه نوزاد مقدار زیادی غلات در روز مصرف کرده و یا غذای نوزاد نیاز به تلاش بیشتری برای هضم کردن دارد، رنگ مدفوع ممکن است سبز شود.

قطره آهن

– اگر نوزاد قطره آهن دریافت کند، رنگ مدفوع ممکن است قهوه ای تیره شود.

– اگر نوزاد ناراحتی جزئی در مقعد خود داشته باشد، رگه های خونی ممکن است در روی مدفوع دیده شود.

– اگر مقدار زیادی خون، مخاط و یا آب در مدفوع نوزاد وجود داشته باشد، فورا به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید، زیرا ممکن است این علائم نشاندهنده مشکلات روده ای باشد.


– از آنجایی که در حالت عادی، مدفوع نوزاد نرم و کمی آبکی می باشد، به راحتی نمی توان فهمید که نوزاد دچار اسهال شده است یا نه.


افزایش ناگهانی دفعات مدفوع کردن (بیش از یک بار مدفوع کردن بعد از غذاخوردن) و وجود مقدار زیادی مایع در مدفوع، نشاندهنده ابتلای نوزاد به اسهال است.


– اسهال ممکن است نشانه ای از عفونت روده ای باشد و یا ممکن است در اثر تغییرات رژیم غذایی رخ داده باشد.


– اگر نوزاد شیرمادر خوار است، به علت تغییرات رژیم غذایی مادر، می تواند به اسهال مبتلا شود.


– مهم ترین نگرانی درباره اسهال، از دست دادن آب بدن نوزاد می باشد.

– در صورت وجود اسهال همراه با تب در نوزاد، به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید.

پودربچه های معطر در برخی نوزادان باعث حساسیت پوستی می شوند. لذا سعی کنید کمتر از این مواد استفاده نمایید و در صورت سوختن پای بچه در اثر ادرار یا مدفوع، تحت نظر پزشک از پمادهای مخصوص کودکان برای بهبود سوختگی استفاده کنید


تعداد دفعات مدفوع کردن

تعداد دفعات اجابت مزاج در نوزادان مختلف، متفاوت می باشد.

بسیاری از نوزادان بعد از غذاخوردن، مدفوع می کنند که این ناشی از رفلکس معده-روده می باشد که باعث می شود هرگاه معده پر شود، سیستم گوارشی فعال گردد.


نوزادان 3 تا 6 هفته ای و برخی از نوزادان شیرمادر خوار دارای یک بار اجابت مزاج در هفته هستند که این طبیعی می باشد، به علت آنکه شیر مادر مقدار کمی مواد زائد دارد، بنابراین کاهش دفعات مدفوع کردن، نشانه یبوست نیست و نوزاد به طور ثابت وزنش زیاد می شود.


اگر نوزاد شیرخشک خوار است، باید حداقل روزی یک بار اجابت مزاج داشته باشد.

اگر نوزاد به علت سفتی مدفوع، زور بزند و تعداد دفعات اجابت مزاج نیز کمتر از حد طبیعی باشد، ممکن است دچار یبوست شده باشد و بهتر است به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید.
 

 
عوض کردن پوشک نوزاد

پوشک نوزاد را دیر عوض نکنید

به طور عادی، باکتری موجود در مدفوع، اوره را می شکند (اوره جزئی از مواد موجود در ادرار می باشد) و در نتیجه موجب PH قلیایی و تحریک پوست می شود. پس اگر کودک مدفوع کرد، باید پوشک نوزاد را فورا عوض نمود، برای اینکه پوست نوزاد همیشه باید خشک بماند تا زخم نشود.


سوختگی ناشی از پوشک، در پوست مرطوب بیشتر رخ می دهد.

پوشک های قابل جذب، حاوی لایه ای از ژل می باشند که آب را جذب می کنند. این پوشک ها بعد از کمی ادرار کردن، پوست را خشک نگه می دارند، اما هنگامی که پوشک کاملا خیس شد، باید عوض گردد.


پودر بچه برای خشک نگه داشتن پوست هنگام کمی تعریق خوب است، اما برای خشک نگه داشتن پوست هنگام ادرار یا مدفوع کردن مناسب نیست. در ضمن لازم نیست بعد از هر بار ادرار و یا مدفوع کردن، پودر بچه به پای نوزاد بزنید.


در ضمن پودربچه های معطر در برخی نوزادان باعث حساسیت پوستی می شوند و مضرند. لذا سعی کنید کمتر از این مواد استفاده نمایید و در صورت سوختن پای بچه در اثر ادرار یا مدفوع، تحت نظر پزشک از پمادهای مخصوص کودکان برای بهبود سوختگی استفاده کنید.

منبع: تبیان