عوامل مؤثر بر رشد و تکامل: نگرش والدین

عوامل مؤثر بر رشد و تکامل: نگرش والدین

عوامل مؤثر بر رشد و تکامل: نگرش والدین

 

نگرش کلی شما نسبت به وظیفه پدر و مادری تاثیر همه جانبه ای بر کلیه عوامل موثر بر روند رشد و تکامل کودک شما می گذارد. در واقع نگرش شما به فرزند داری و نقش والدی خودتان، زیربنای ارتباط شما با کودک و همه کارهایی است که می توانید برای رشد بهتر او انجام دهید. اکنون که صاحب فرزند شده اید شاید بهترین آغاز برای او این باشد که نگرش مثبتی نسبت به اینکه پدر و مادر او هستید داشته باشید.

برخی از مردم بچه های زیاد می خواهند و بعضی دیگر کم یا هیچ. خیلی از مردم هنوز احساس می کند که ازدواج بدون وجود بچه ناقص است و برخی دیگر معتقدند که کودکان مانعی بر سر راه موفقیت شغلی و پیشرفت آنها هستند.

اگر نگرشی مثبت به بچه دار شدن ندارید بهتر است پدر و مادر نشوید و اگر شده اید به خود کمک کنید تا وجود او را بپذیرید. راههای مختلفی وجود دارد که می توانید به خود و خانواده تان در پذیرش نقش جدید کمک کنید.

به طور کلی والدین مسن تر نقش پدر و مادری خود را بیشتر از صمیم قلب می پذیرند تا افراد جوانتر. معمولا وسایل ارتباط جمعی تصویر اغراق شده ای را از والدین می سازند و اگر بخواهید چنین انتظاری از خود یا همسرتان داشته باشید ممکن است با ناکامی مواجه شوید. در عین حال انتظار برخی از والدین از کودک واقع بینانه نیست؛ داشتن تصور بسیار ایده آل از کودک (مثلا اینکه یک کودک “استثنایی” باشد)، ممکن است واقعا خطرناک باشد و فقط باعث می شود با دیدن اینکه کودکتان برآورنده انتظارات شما نیست دچار یاس و رنجش شوید.

چگونه می توانید به کودک خود کمک کنید؟

بیشترین اعتماد به نفس را کودکی دارد که خود را بپذیرید و ایجاد این تصور مطلوب از خود تا حد زیادی بستگی نگرش و برخورد شما نسبت به او دارد. چنین کودکی می تواند با تمام مشکلاتی که زندگی بر سر راه او قرار می دهد روبرو شود.

یکی از مهمترین کارهایی که می توانید برای کودک خود انجام دهید این است که او را در دنیای واقعیات نگه دارید و اهداف واقع بینانه ای برای او تعیین کنید تا از ناکامیها اجتناب شود و تصور او از خود لطمه ای نبینید. از طرف دیگر، وظیفه شماست که نقاط ضعف کودک خود را علاوه بر نکات قوت او، البته همیشه با تکیه بر نقاط قوت، به او نشان دهید تا با درک کاملی از خویشتن و اطلاع از محدودیتهایش بزرگ شود.

بهتر است محیطی برای کودکتان فراهم سازید تا فرصتهای یادگیری او را محدود نکند. زیرا اگر فرصتها محدود شوند او قادر نخواهد بود به تمامی توان بالقوه خود دست یابد.

سعی نکنید کودک خود را در یک قالب از پیش تعیین شده بگنجانید، اصراری نداشته باشید که کودکتان حتما شبیه شما، همسرتان یا در برخی خصوصیات مانند یکی از بهترین کودکانی که در اقوام و دوستان می شناسید باشد؛ زندگی در چنین محیطی او را به شدت سرخورده خواهد کرد. آنچه کودک به آن نیاز دارد تشویق برای شکل گیری فردیت منحصر به فرد خود اوست.

با کمک به او برای روبرو شدن و دست و پنجه نرم کردن با مسائلی که دشوار تر از آن است که به تنهایی حل کند، به او درس اتکا به نفس و مصمم بودن بدهید.

همچنین به یاد داشته باشید که برای رسیدن به رشد تمام و کمال، باید طرفیتهای ذاتی کودک خود را در زمانی که آمادگی آن را دارد تحریک و تشویق کنید. بنابراین زمان بندی اهمیت اساسی دارد. هر قدر هم که کودک برای یادگیری تلاش کند، تا زمانی که از نظر مرحله ای از رشد که در آن قرار دارد آمادگی نداشته باشد یاد نخواهد گرفت. ولی وقتی آماده شد، سرعت رشد او اعجاب انگیز خواهد بود، بخصوص اگر شما علایق و تلاشهای او را با تشویق کردن تقویت کنید.

بسیاری از اوقات متوجه می شوید که کودک شما در سیر رشد و تکامل خود به یک مرحله موقتی بدون پیشرفت رسیده است. شاید به این نتیجه برسید که او به آخرین حد توانایی خود رسیده است. در نتیجه کودک شما برای یادگیری بیشتر، کمتر تلاش می کند و در همان سطح باقی می ماند. در حالی که با کمی تشویق از طرف شما، با این اعتقاد که دستیابی به موفقیت بیشتر همیشه ممکن است، می تواند به سطوح بالاتر نیز برسد.

یک مسئولیت مهم دیگر شما به عنوان پدر و مادر این است که به کودک خود بیاموزید با دیگران ارتباط برقرار کند و نسبت به آنها توجه داشته باشد، یعنی نسبت به افراد غیر از خودش گرایش داشته باشد. با این کار تضمین می کنید که پیدا کردن دوست برای او آسان باشد و دچار انزوا و تنهایی نشود. اگر با رفتار غیر اجتماعی کودک خود برخورد مناسب نکنید، او هرگز در اجتماع پذیرفته نخواهد شد. اصلاح این رفتارها قبل از اینکه به صورت عادت درآید و شانس او برای آمیختن با دیگران را به مخاطره بیندازد، حائز اهمیت است.

 

ایمنی آشپزخانه

ایمنی آشپزخانه

در اکثر خانه ها آشپزخانه قلبِ زندگیِ خانوادگی است. همچنین تامین امنیت این محل یکی از مهمترین مسائل در جهت حفظ سلامت کودک است. در هر آشپزخانه معمولی خطرات پنهانی وجود دارند که می توانند سلامت کودک را تهدید کنند، اما شما با طراحی مناسب و انجام تغییرات لازم می توانید سلامت کودک را تامین کنید. در اینجا برخی موارد که می توانند برای طراحی یک آشپزخانۀ امن و به درد بخور کاربرد داشته باشند ارائه شده اند.

– وسایل شیشه ای و چینی های گران قیمت را در کابینتهای دربسته یا قفسه های بالا و دور از دسترس کودک نگهداری کنید.

– شما باید از خطراتی که مواد تمیزکننده خانگی برای کودک دارند آگاه باشید. از موادی استفاده کنید که کمترین میزان سمیت را داشته باشند، آنها را در یک محل امن و قفل شده به نحوی که توجه کودک را جلب نکنند، نگهداری کنید.

– چاقوها و دیگر ابزارهای تیز مانند تیغه های میکسرهای برقی را در کشوهای قفل دار قرار دهید. البته برخی کودکان می توانند قفلهای ایمنی را باز کنند. اگر کودک شما یاد گرفت که چگونه قفلهای معمولی را باز کند، باید یک روش جایگزین برای نگهداری مواد و وسایل خطرناک پیدا کنید. شما می توانید از قفسه هایی با قفل و کلید برای نگهداری وسایل و مواد خطرناک استفاده کنید یا آنها را در جایی دور از دسترس کودک قرار دهید. همچنین می توانید با استفاده از یک در کوچکِ ایمنی نگذارید کودک به آشپزخانه وارد شود. در این صورت باید هنگام کار در آشپزخانه کودک را در محلی قرار دهید که کاملا در میدان دید شما باشد تا هم از او مراقبت کنید و هم او بتواند شما را ببیند.

– لیوانها، چاقوها، غذاها و نوشیدنی های داغ را دور از لبه میز قرار دهید. از رومیزی یا چیزهای دیگر مشابه هم استفاده نکنید، زیرا کودک می تواند آنها را بکشد و هرچه روی میز است روی خودش بریزد.

– شما می توانید یک قفسه را که ایمن بوده و چیز خطرناکی داخل آن نباشد و از اجاق گاز نیز دور باشد به کودک نشان دهید تا آن را باز کرده و محتویات درون آن را به هم بریزد. احتمالا خواهید دید که پس از این کودک به باز کردن و به هم ریختن محتویات قفسه های دیگر تمایلی نشان نخواهد داد، مگر اینکه شما دربِ آنها را باز بگذارید. در درونِ آن قفسه چیزهای جالب و ایمن را قرار دهید: ماهی تابۀ کوچک و سبک قاشق چوبی، بشقابهای پلاستیکی یا استیل و سطل ماست خالی. گاهی اوقات هم چیزهای داخل قفسه را عوض کنید تا برای کودکتان تنوع ایجاد کنید!

– از شعله های عقبی اجاق گاز استفاده کنید و اگر مجبور به استفاده از شعله های جلو هستید، هنگام استفاده از اجاق گاز دستۀ ماهی تابه  یا قابلمه را رو به بیرون قرار ندهید. استفاده از کلید یا دستگیرۀ ایمنی، مانع از روشن شدن اجاقِ گاز یا مایکروفر می شود. درِ سطل آشغال، سطل بازیافت، ماشین رختشویی و ماشین ظرفشویی را ببندید و هنگامی که از آنها استفاده نمی کنید کلید یا دستگیرۀ ایمنی را فعال کنید.

– یک کپسول آتش نشانی را در مکانی که احتمال آتش سوزی در آن بیشتر است، مثلاً در آشپزخانه یا در نزدیکی بخاری یا شومینه قرار دهید. اما تنها در صورتی برای خاموش کردن آتش سوزی اقدام کنید که آتش کم و محدود باشد. در غیر این صورت سریعا کودک را از منزل خارج کرده و سپس با آتش نشانی تماس بگیرید.

– هنگامی که کودک بر روی صندلی مخصوص کودک نشسته است هرگز او را تنها نگذارید. و همواره از کمربند یا نوار ایمنی استفاده کنید. در صورتی که صندلیِ کودکِ شما کمربند ایمنی ندارد یکی خریده و آن را به صندلی وصل کنید تا بتوانید مرتب از آن استفاده کنید.

– هنگامی که در یک دست نوشیدنی داغ دارید هرگز کودک خود را روی دست دیگر نگه ندارید. از رویِ سرِ کودک به دیگران نوشیدنی تعارف نکنید و هنگام شیر دادن به کودک، خودتان هم نوشیدنیِ داغ نخورید. نوشیدنیهای داغ را از دسترس کودک دور نگه دارید. از یک دستۀ عایق و سیمی برای کتری استفاده کرده و کتری را روی شعله عقب اجاق گاز قرار دهید.

–  یک پارک مخصوص کودک یا اتاقک اسباب بازی می تواند مکان مناسب و ایمنی باشد که کودک خود را برای مدتی کوتاه (مثلا هنگامی که می خواهید یک کار ضروری ولی احتمالا خطرناک را انجام دهید) به تنهایی در آن قرار دهید. اگر هنوز کودک شما آنقدر بزرگ نشده است که هنگامی که به او می گویید کمی دورتر بایستد، حرف شما را گوش کند، می توانید پارک بازی او را در گوشه اتاق یا محل کار خود قرار دهید تا ضمن انجام کار خود مراقب او هم باشید.

 

ایمنی حمام

ایمنی حمام

ایمنی حمام

 

حمام مانند آشپزخانه می تواند یک مکان خطرناک برای کودکِ شما باشد. موارد زیر می توانند به شما کمک کنند تا سلامت و امنیت کودک خود را تامین کرده و جلوی مشکلات احتمالی را بگیرید.

– یک قفل محکم را در ارتفاع بالا بر در حمام نصب کنید و هنگامی که از حمام استفاده نمی کنید درب آن را قفل کنید.

– ابزار و دستگاههای تیز را از حمام خارج کنید. بهتر است تیغها، قیچی ها، سشوار و سایر لوازم از این قبیل را در اتاق خواب والدین و یا در یک قفسه دور از دسترس کودک نگهداری کنید.

– داروها (داروهای ضداسید، قرصهای آهن، لوازم آرایش، محلولهای دهانشویه و هر محلول شستشو یا ضدعفونی کننده دیگری که در حمام می گذارید) را دور از دسترس کودک و در یک محل امن قرار دهید.

– درجه آبگرمکن یا شوفاژ را بالاتر از 50 درجه سانتیگراد قرار ندهید. هرچه دمای آب پایین تر باشد احتمال بروز سوختگی در هنگام استحمام کاهش پیدا می کند. در صورت برخورد آب جوش یا داغ با بدن کودک تنها سه ثانیه کافی است تا پوست او به شدت دچار سوختگی شود.

– همیشه هنگام استحمام ابتدا شیر آب سرد را باز کنید تا احتمال بروز سوختگی کاهش یابد.

– یک تکه موکت یا حصیر غیرلغزنده را برای جلوگیری از سقوط و افتادن در حمام قرار دهید.

– هرگز کودک خود را حتی برای یک دقیقه در حمام تنها نگذارید. در صورتی که زنگ خانه زده شد و می خواهید که در را باز کنید یک حوله دور کودک پیچیده و او را با خود ببرید. اگر می خواهید که به تمام تماسهای تلفنی خود پاسخ دهید یک تلفن سیار به داخل حمام ببرید.

– به کودک خود یاد بدهید که در تمامِ طول استحمام داخل وان حمام بنشیند. شما باید این حرف را چندین بار با آرامش تکرار کنید تا نهایتا نتیجه دهد.

 

بثورات در محل پوشک

بثورات در محل پوشک

بثورات در محل پوشک

 بثورات پوشکی شبیه چیست؟

اگر شیرخوار شما بثورات پوشکی داشته باشد، حتما قادر خواهید بود آنرا تشخیص دهید. مقداری از پوست پوشیده شده توسط پوشک که احتمالا منطقه تناسلی، چینهای نواحی رانها و کفلها را شامل می شود، قرمز و ملتهب بنظر می رسند. نواحی درگیر ممکن است خشک یا مرطوب باشد و گاهی اوقات حالت عرق سوز دارد.

اگر بثورات پوشکی واقعی درمان نشوند، ممکن است به چیز خطرناکتری تبدیل گردد. برای مثال، عفونت قارچی یا عفونت باکتریایی. عفونتهای قارچی بیشتر در شیرخوارانی که داروهای آنتی بیوتیکی دریافت می کنند دیده می شود، این داروها باکتریهای “خوب” را که در حالت طبیعی در روده وجود داشته و مانع رشد مخمرها می شوند، از بین می برند. عفونت های قارچی اکثرا بصورت نقاط قرمز ریز شروع شده و سپس در اثر تکثیر و تجمع، به دمل های چرکی قرمز توپر تبدیل می شوند. عفونتهای باکتریایی هم ممکن است با تب همراه باشند و معمولا ضایعات ترشح دار زرد رنگ یا کورکهای چرکی ایجاد می کنند.

علت بثورات پوشکی چیست؟

علت اصلی رطوبت است. نوزادان زیاد ادرار می کنند و دارای دفعات متعدد دفع مدفوع آبکی هستند. حتی پوشکهای دارای قدرت جذب کنندگی زیاد نیز سبب مرطوب شدن پوست ظریف کودک می شود. اگر پوشک کودک برای زمان طولانی کثیف بماند، احتمال ایجاد بثورات پوشکی در طفل زیاد است؛ لازم به ذکر است که پوشک می تواند سبب آسیب ناحیه نشیمنگاهی در شیرخوارانی شود که پوست حساسی دارند، حتی اگر والدینشان مرتب پوشک آنها را تعویض کنند.

شیرخواران بزرگتر در صورت ابتلا به یک بیماری و مصرف آنتی بیوتیکها ممکن است دچار اسهال شوند، که خود ممکن است سبب بثورات پوشکی گردد.

بهترین راه برای درمان آن چیست؟

بهترین درمان تمیز نگه داشتن کودک و خشک نگه داشتن او با تعویض مکرر پوشک است. اگر هوا گرم باشد و وی بتواند در حیاط یا در اتاقی که کف آن تمیز است بازی کند، پوشک او را تا هر موقع که امکان دارد درآورده و اجازه دهید هوا سبب تسریع فرایند بهبودی شود.

گاهی علیرغم تلاش ما برای خشک نگه داشتن ناحیه، مشکل همچنان ادامه می یابد. شاید لازم باشد در چنین موقعیتی مارک پوشک کامل را عوض کنید یا حتی مواد شوینده و هر آنچه با پوست ناحیه مبتلا تماس دارد. این کار در صورتیکه بثورات پوشکی به علت حساسیت به یک ماده (مانند خوشبوکننده یا جنس الیاف داخل پوشک) باشد، مشکل را بر طرف کند.

بثورات پوشکی معمولا بعد از سه یا چهار روز درمان خانگی برطرف می شوند. اگر بثورات کودکتان همچنان باقی بماند، منتشر شود، یا به سمت وخامت برود، از یک کرم مخصوص یا پماد زینک اکسید برای چند روز استفاده کنید.

انتخاب و استفاده از داروها را به عهده پزشک کودکتان بگذارید تا پس از معاینه و بررسی محل ضایعات بهترین ماده دارویی را برای کودک تجویز کند.

چگونه می توانم به پیشگیری از بثورات پوشکی کمک کنم؟

بهترین دفاع علیه بثورات پوشکی خشک نگه داشتن محل است. برای این کار پنج مرحله آسان زیر را دنبال کنید:

  • پوشک کودک را بعد از ادرار یا مدفوع کردن هر چه سریعتر تعویض نمایید.

  • ناحیه تناسلی کودکتان را بعد از هر بار اجابت مزاج پاک کرده و اجازه دهید خشک شود.

  • ناحیه نشیمنگاه کودک را با لایه نازکی از پماد محافظت کننده بپوشانید، اما از مصرف پودر تالک یا پودر بچه اجتناب کنید. این ماده می تواند وارد ریه های کودک شود.

  • از بستن محکم پوشک و عدم وجود فضای کافی برای تهویه هوا خودداری کنید. شرت پلاستیکی، پوشک و لباسها باید تا حدی گشاد باشند تا به تهویه ناحیه نشیمنگاهی کمک کنند.

  • زمانی که کودک شروع به خوردن غذاهای جامد می کند، هر بار یک ماده غذایی را به تغذیه کودک اضافه کنید و بین اضافه کردن مواد غذایی چند روز صبر کنید. این روش ساده ای است برای تشخیص اینکه آیا بثورات پوشکی منشا آلرژی غذایی دارند یا خیر.

 

کولیک شیرخواران

کولیک شیرخواران

 کولیک دقیقا به چه معنی است؟

تقریبا 20 ٪ همه شیرخواران دچار کولیک می شوند. کولیک یک اصطلاح کلی است برای گریه های غیر قابل کنترل در کودکی که از سایر جهات سالم است. شیرخوار دچار کولیک بیش از سه ساعت در روز و برای بیش از سه روز در هفته گریه یا نق نق می کند. این مساله با شیوع یکسان بین کودک اول و سایر کودکان و نیز بین دخترها و پسرها دیده می شود.

مشکل است بگوییم کولیک برای کدام یک دردناکتر است، والدین یا کودک. یک شیرخوار مبتلا به کولیک بطور آشکار حالت پریشانی و ناراحتی دارد و نمی تواند آرام گیرد. والدین نیز ممکن است بعلت شنیدن صدای گریه های کودک برای ساعتها دچار پریشانی و آشفتگی شوند و این امر ممکن است بقدری باشد که نهایتا آنها را نیز وادار به گریه نماید!

چطور می توانم بگویم کودکم دچار کولیک است؟

در واقع همه شیرخواران گاهی گریه می کنند، بطور متوسط هر کودک حدود دو ساعت و نیم در روز گریه می کند. اما کودک مبتلا به کولیک، علاوه بر گریه های ممتد، کاملا نا آرام و ناراحت است. او ممکن است بطور متناوب پاهایش را جمع کرده و دراز کند و دفع گاز داشته باشد. کولیک اغلب بین ساعت 6 عصر و نیمه شب رخ می دهد. گرچه ممکن است هر زمانی ایجاد شود اما معمولا عصرها و شبها تشدید می شود.

معمولا سن شروع کولیک در شیرخواران حدود دو تا چهار هفته است و پایان آن حدود سه ماهگی یا در کودکان کم شانس تر تا شش یا نه ماهگی می باشد.

چرا برخی شیرخواران دچار کولیک می شوند؟

بیش از 50 سال است که دانشمندان سعی کرده اند به این پرسش پاسخ دهند. بیشتر تقصیرها متوجه سیستم گوارش نابالغ شیرخواران است. در حقیقت کلمه کولیک از واژه یونانی “کولیکوس” (kolikos) گرفته شده است که تقریبا به معنی “روده” است. همچنین بعضی فرضیات علمی هم وجود این ارتباط را تائید می کنند. برای مثال، دستگاه گوارش نوزادان دارای مقادیر بسیار کم آنزیمها و شیره های گوارشی است که مسئول هضم مواد غذایی هستند. یا بر اساس برخی مطالعات، سیستم عصبی در حال تکامل در کودکان به آسانی دچار هیجان می شود. بعضی از کارشناسان نیز این نظریه را مطرح می کنند که در کودکی که دچار خستگی یا تحریک بیش از حد می شود، کولیک م یتواند راهکار او برای قطع محرکهای اطراف باشد تا وی بتواند بخوابد. شیرخوارانی که در معرض تماس با دود سیگار هستند احتمال بیشتری برای ابتلا به کولیک دارند.

آیا کولیک خطرناک است؟

واقعا نه! البته صرفنظر از فشار هیجانی و استرسی که در خانه ایجاد می شود. با وجود این عاقلانه است به کمک پزشکتان یا کارشناس بهداشت در مرکز بهداشتی درمانی، مطمئن شوید که علت گریه های طولانی کودکتان یک فتق یا سایر مشکلات طبی نباشد.

من شنیده ام کولیک بعلت غذای مادر ایجاد می شود. آیا این امر صحت دارد؟

هم شیرخشک و هم شیر مادر ممکن است با کولیکهای شیرخوار ارتباط داشته باشند.

گاهی اوقات شیرخوارانی که شیر مادر مصرف می کنند، بعلت وجود یک ماده خاص در غذای مادرشان مبتلا به کولیک می شوند. برخی مادران دریافته اند که اگر نوشیدن شیرگاو و سایر مواد لبنی را متوقف کنند، این وضعیت بهبود می یابد. اگر از شیر خودتان به کودک می دهید، سعی کنید مواد لبنی را برای چند روز قطع کنید تا ببینید آیا تفاوتی ایجاد می شود یا نه. اگر کولیک کودکتان بهبود یافت که مقصر را شناخته اید. اگر نه، امید را از دست ندهید و حداقل دیگر نیازی به محروم کردن خود از شیر و سایر لبنیات ندارید. برخی از مادران تجربه کرده اند که حتی جایگزین کردن ماست به جای شیر در لبنیات روزانه، می تواند تا حدی کولیک شیرخوارشان را کاهش دهد.

به نظر می رسد برخی کودکانی که شیر مادر می خورند در صورتیکه مادرشان در مصرف غذاهای ، گندم، برخی میوه های تابستانی و مواد نفاخ مانند حبوبات یا انواع کلم زیاده روی کنند دچار ناراحتی می شوند. البته برای امتحان اینکه این غذاها باعث ناراحتی کودکتان می شود، از خوردن کلم، گل کلم، حبوبات، سیر، کافئین و سایر مواد تحریک کننده برای چند روز اجتناب کنید. اگر کودکتان بهتر شد هر دفعه یک غذا را وارد رژیم غذایی خود کنید و بین ورود غذاها چند روز فاصله بگذارید. تشخیص اینکه کدام ماده غذایی سبب مشکلات کودکتان می شود نباید خیلی سخت باشد: اگر گریه وی پس از ورود یک غذا مجددا شروع شود، خواهید دانست که این غذا مسؤول ناراحتی کودک است. شما باید تا زمانی که حساسیت کودکتان از بین برود از آن ماده پرهیز کنید، و این اتفاق اغلب حوالی 3 ماهگی رخ می دهد. گرچه این کار ممکن است کمی سخت باشد اما در عوض یک کودک خوشحال خواهید داشت. بعلاوه ممکن است انجام همه این آزمایشات چند ماه طول بکشد و تکامل دستگاه گوارش شیرخوار در این مدت باعث بهبود وضعیت وی خواهد شد؛ با این حال درگیر بودن با مساله به شما احساس بهتری می دهد از اینکه کاری برای کودکتان انجام داده اید. شما هر آنچه می توانستید، کردید!

اگر کودکتان از شیشه استفاده می کند، برای پی بردن به این نکته که آیا شیر خشک سبب تحریک کودک می شود، ممکن است لازم باشد شیرخشک را عوض کنید. نکته آخر اینکه هر زمان که از شیر خود یا شیر خشک به کودک می خورانید، مطمئن شوید که حین شیردهی و در پایان آن آروغ کودک را گرفته اید. این امر کمک می کند فشارتجمعی ناشی از بلع هوا کاهش یابد.

چه کارهای دیگری ممکن است به بهتر شدن اوضاع کمک کند؟

علاوه بر تغییراتی که در تغدیه خودتان و کودک ایجاد می کنید، روشهای دیگری نیز وجود دارد تا شما بتوانید به کاهش درد ناشی از کولیک کودکتان کمک کنید. اول از همه، اگر شما نیز گریه مفصلی کرده اید، خودتان را ببخشید! گوش دادن به گریه شیرخوار برای چند ساعت متوالی اکثر والدین را از پای در می آورد. سپس یک نفس عمیق بکشید و آرامش خود را بدست آورید. اگر شما هم مضطرب و کلافه باشید، کودک این حالت را از شما دریافت می کند و هرگز نخواهید توانست که وی را آرام کنید.

حالا می توانید از فهرست زیر استفاده کنید. به یاد داشته باشید که هر کدام از اینها ممکن است برای همه موثر نباشد، بنابراین آمادگی داشته باشید که بعدی را انجام دهید. ممکن است شما روش جدیدی غیر از آنچه در اینجا آورده ایم را تجربه کنید، در اینصورت می توانید آنرا به سایرین معرفی کنید.

به کودک خود پستانک بدهید. البته شاید این یک حقه باشد، اما گاهی اوقات مکیدن می تواند به کودک آرامش دهد. تاب دادن کودک در گهواره نیز می تواند کمک کننده باشد.

کودک خود را از روی شکم، روش زانوهایتان یا داخل وان آب گرم قرار دهید. در این حالت با نوازش یا مالیدن پشت کودک می توانید به کاهش فشار شکم وی کمک کنید.

کودک را در آغوش بگیرید و با او صحبت کنید، قدم بزنید، تاب دهید یا با سرعت راه بروید. مسلما بغل کردن شیرخواری که بطور مداوم گریه می کند کار آسانی نیست، اما با این کار هم گرما و حضورتان موجب آرامش در کودک می شود و هم ضربات ملایم ناشی از قدمهای سریع شما ممکن است به حرکت گاز در روده های کودک کمک کند. با همین ایده بعضی نیز گذاشتن کودک در گهواره و تکان دادن را پیشنهاد می کنند و در صورت امکان گردش دادن کودک در اتومبیل.

سعی کنید فضا را تغییر دهید. می توانید کودک را در کالسکه یا داخل “آغوش” به گردش بیرون از خانه یا پارک ببرید. هوای تازه و حرکات ریتمیک ممکن است او را به خواب برد.

به حمام بروید. می توانید کودک را در وان مخصوصش بگذارید یا به همراه او خودتان هم در وان بزرگ بروید. گرمای حمام و صدای آب اثر خوبی روی کودک ناآرام خواهد داشت.

کودک را ماساژ دهید. می توانید در دمای مناسب لباسهای کودک را درآورید، روی یک حوله تمام بدن یا فقط شکم وی را با استفاده از یک روغن طبیعی یا روغن بچه ماساژ دهید. برای ماساژ شکم، می توانید کمی روغن زیتون روی شکم شیرخوار بریزید و با انگشت شست از اطراف ناف شروع کنید. فرض کنید که می خواهید دوایری را با انگشت رسم کنید و به تدریج که از ناف دور می شوید دوایر بزرگتری را بکشید. دقت کنید که خیلی به شکم کودک فشار نیاورید. این کار را می توانید با خواندن یک لالایی یا شعر و یا گوش دادن به موسیقی آرام نیز انجام دهید.

در صورتی که شما همیشه در حال غذا دادن، تعویض پوشک، خواباندن و سرگرم کردن کودک خود هستید، گاهی نیز می توانید استراحت کوتاهی به خود بدهید. اگر این امکان را دارید او را برای چند ساعت به همسر یا یکی از بستگان بسپارید تا کمی استراحت کنید.

آیا دارویی برای کاهش کولیک وجود دارد؟

بله، داروهای ضد نفخ مخصوص کودکان وجود دارد. برخی داروهای بزرگسالان هم در مواردی با مقدار بسیار کم برای شیرخواران تجویز می شوند، اما دقت کنید که انتخاب و روش استفاده از دارو را به پزشک کودکتان واگذار کنید؛ هر دارویی را تنها با دستور پزشک و فقط از داروخانه تهیه کنید. مواد گیاهی و عصاره و عرقیات را نیز خودتان بخورید.

آیا گریه ها به کودکم آسیب می رساند؟

در واقع برای والدین ممکن است بسیار دردناک باشد که باید گریه های متناوب، دلگیر کننده و آزار دهنده کودک را تحمل کنند. کودکان مبتلا به کولیک کاملا خوب هستند. پزشک معروف کودکان دکتر اسپاک اینگونه می نویسد: “بدون توجه به ساعتها گریه کردن، این کودکان بزرگ می شوند و وزن می گیرند، نه فقط در حد طبیعی که بهتر از حد طبیعی رشد می کنند.” و نکته آخر اینکه در یک مطالعه مشخص شده که کودکان مبتلا به کولیک در آینده مسائل زندگی را حتی بهتر حل می کنند!

 

 

غذا دادن به نوزاد، فرنی با چه آردی؟ / صدای دکتر

غذا دادن به نوزاد، فرنی با چه آردی؟ / صدای دکتر
گندم، گسترده‌ترین دانه غلات و منبع عظیمی از انرژی است. فرنی یکی از غذاهای محبوب کودکان در همه فرهنگ‌ها است. اما فرنی با چه آردی باید درست شود؟ آرد گندم یا آرد برنج؟

غذا دادن به نوزاد، فرنی با چه آردی؟ / صدای دکتر

بیا نی نی: گندم، گسترده‌ترین دانه غلات و منبع عظیمی از انرژی است. فرنی یکی از غذاهای محبوب کودکان در همه فرهنگ‌ها است. اما فرنی با چه آردی باید درست شود؟ آرد گندم یا آرد برنج؟ پاسخ دکتر درخشانفر، متخصص تغذیه به این سوال را بشنوید.

 
برای گوش دادن به این فایل صوتی(پادکست) روی دکمه زیر کلیک کنید.
عفونت ادراری در بارداری
برای دانلود فایل صوتی بر روی دکمه کلیک راست کرده و گزینه Save Link as 
و یا Save target as را انتخاب کنید.

گندم، گسترده‌ترین دانه غلات و منبع عظیمی از انرژی است. فرنی یکی از غذاهای محبوب کودکان در همه فرهنگ‌ها است. اما فرنی با چه آردی باید درست شود؟
ما در این مطلب پخت فرنی با آرد گندم را به شما آموزش می‌دهیم. افزودن یک وعده غذایی از غلات مفید به رژیم غذایی کودک، بسیار مهم است و این دستور ساده فرنی گندم، کار شما را آسان می‌کند.

تهیه فرنی گندم

  • زمان آماده‌سازی: 30دقیقه
  • زمان پخت: 15دقیقه
  • زمان کل: 45دقیقه
  • وسیله پختن: اجاق گاز
  • نوع غذا: گیاهی
  • مناسب برای: نوزادان بالای 8 ماه
  • وعده غذایی: صبحانه یا میان‌وعده صبح، یا ناهار
  • نوع غذا: غذای اصلی

غذا دادن به نوزاد، فرنی با چه آردی؟ / صدای دکتر
مواد لازم

  • گندم درشت: یک فنجان
  • بادام: یک‌چهارم فنجان
  • آرد گندم: یک‌چهارم فنجان
  • پودر شکر زرد: 1.5 قاشق چایخوری
  • آب داغ: یک‌دوم فنجان
  • شیر داغ: سه‌چهارم فنجان


دستورالعمل پخت
در اینجا دستورالعمل‌های مرحله به مرحله تهیه فرنی گندم برای کودکان نوپا را برایتان بازگو می‌کنیم.
ابتدا نحوه تهیه مخلوط گندم برای فرنی را بیاموزید:

  • یک ظرف بردارید و آن را گرم کنید.
  • سپس بادام را به مدت 5 دقیقه روی شعله متوسط، تفت دهید.
  • بادام بو داده را بیرون بیاورید و اجازه دهید سرد شود، سپس آن را آسیاب کنید.
  • حالا گندم درشت را تفت دهید تا عطر و طعم دلپذیری به خود بگیرد.
  • همه این مواد را با هم مخلوط کنید.

غذا دادن به نوزاد، فرنی با چه آردی؟ / صدای دکتر
پخت فرنی گندم

  • یک تابه را بردارید و یک‌چهارم فنجان آب و پودر شکر زرد، یا شکر تصفیه‌نشده را به آن اضافه کنید.
  • اجازه دهید تا مرحله حل شدن شکر بجوشد.
  • این محلول را با استفاده از صافی، فیلتر کرده و داخل قابلمه بریزید.
  • یک دوم فنجان مخلوط گندم را در یک قابلمه بریزید و اجازه دهید 10 تا 15 دقیقه بپزد.
  • در حین پخت آن را مرتبا هم بزنید در غیر اینصورت ممکن است فرنی به ظرف بچسبد.
  • اگر می‌توانید گندم را به راحتی با پشت قاشق فشار دهید و له کنید تا کاملا پخته شود.

    می‌توانید فرنی را با موادی مانند پودر بادام هندی یا بادام مخلوط کنید تا طعم و مزه آن افزایش یابد. می‌توانید میوه‌هایی مانند موز و سیب را به این دستور غذا اضافه کنید.


  • حالا شیر را به آن اضافه کنید و اجازه دهید 5 دقیقه دیگر بجوشد.
  • قوام فرنی را بررسی و شعله را خاموش کنید.
  • آن را به صورت ولرم سرو کنید.


نکاتی که باید در تهیه فرنگی گندم بدانید

  • می‌توانید فرنی را با موادی مانند پودر بادام هندی یا بادام مخلوط کنید تا طعم و مزه آن افزایش یابد.
  • می‌توانید میوه‌هایی مانند موز و سیب را به این دستور غذا اضافه کنید.
  • به جای شکر سفید، از شکر تصفیه‌نشده یا پودر شکر زرد استفاده کنید که برای سلامت نوزادان مفیدتر است.
    اگر برای نوزادان زیر یک سال فرنی تهیه می‌کنید، شیر را به این دستور غذا اضافه نکنید.


نکات تغذیه‌ای در فرنی

مواد مغذی مقدار (در هر 100 گرم)
انرژی 3.5 کالری
چربی 4 گرم
سدیم 340.7 میلی‌گرم
پتاسیم 150.1 میلی‌گرم
فیبر 3.7 گرم
شکر 8.5 گرم
پروتئین 8 گرم
منیزیم 15.5 گرم
فسفر 18.3 گرم
کلسیم 1.9 گرم

غذا دادن به نوزاد، فرنی با چه آردی؟ / صدای دکتر
فواید فرنی گندم
فرنی گندم، مملو از مواد مغذی و ویتامین‌های سالم است. اجازه دهید در مورد برخی از مزایای دستور غذای فرنی گندم خانگی برای کودک صحبت کنیم.

فرنی راحت هضم می‌شود و به درمان یبوست کودک کمک می‌کند. از بروز اختلالات متابولیک در بدن جلوگیری می‌کند. از آنجا که فرنی سرشار از فیبر است، متابولیسم بدن را افزایش می‌دهد.

  • ویتامین B و اجزای مختلف مغذی گندم کامل، انرژی بدن را برای مدت طولانی تامین می‌کند.
  • این غذا سرشار از کربوهیدرات و بنابراین منبع مهمی از انرژی است.
  • برای استحکام استخوان‌ها مفید است و استخوان‌های شما را سالم نگه می‌دارد.
  • فرنی راحت هضم می‌شود و به درمان یبوست کودک کمک می‌کند.
  • از بروز اختلالات متابولیک در بدن جلوگیری می‌کند.
  • از آنجا که فرنی سرشار از فیبر است، متابولیسم بدن را افزایش می‌دهد.


راهنمایی نهایی درباره تهیه فرنی گندم یا برنج

  • اکنون که طرز تهیه فرنی گندم را می‌دانید، با نحوه انتخاب مواد مناسب برای تهیه این دستور خوشمزه هم آشنا شوید.
  • همیشه غلات تازه و ارگانیک برای کودکان نوپا بخرید.
  • از خرید غلات با مواد نگهدارنده اضافه خودداری کنید.
  • همیشه قبل از خرید، تاریخ انقضای محصولات را بررسی کنید.
  • فرنی گندم، بهترین و ساده‌ترین راه برای شروع غذای جامد است. ابتدا مقدار کمی از این غذا را به کودک بدهید تا ببینید چه عکس‌العملی نشان می‌دهد.

غذا دادن به نوزاد، فرنی با چه آردی؟ / صدای دکتر
فرنی با چه آردی؟
برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که برای شروع تغذیه در شش ماهگی کودک بهتر است فرنی را با آرد برنج درست کنید چون حساسیت کمتری ایجاد می‌کند. اما اگر می‌خواهید از آرد گندم برای درست کردن این غذا بهره بگیرید، بهتر است تا هشت ماهگی کودک صبر کنید.

اگر سئوالات بیشتری درباره تغذیه کودکان دارید، می‌توانید آن را با متخصصان اطفال در کلینیک بیا نی نی مطرح کنید.

آلرژی یا حساسیت

آلرژی یا حساسیت

 آلرژی چیست؟

در اصل آلرژی پاسخ ایمنی بدن به ماده ای است که ممکن است از راههای مختلف وارد بدن شود؛ سیستم ایمنی بدن ممکن است از راه تنفس مواد، تزریق، خوردن یا حتی تماس با مواد بخصوصی درگیر شود. سیستم ایمنی بدن به یک آلرژن (ماده ای که سبب برانگیختن پاسخ آلرژیک می شود) واکنش نشان می دهد و با آزاد سازی مقادیری هیستامین و سایر مواد شیمیایی می تواند علائمی مثل احتقان یا گرفتگی بینی و دستگاه تنفسی ،خارش و آبریزش بینی، خارش و درد گلو، اسهال، خارش وآبریزش چشمها، و بثورات خارش دار را روی پوست ایجاد کند.

آیا آلرژی ها وراثتی هستند؟

حالت آلرژی اغلب وراثتی است، گرچه اعضای خانواده ممکن است نسبت به چیزهای که به آن حساسیت دارند با هم تفاوتهای اساسی داشته باشند. یک کودک ممکن است آسم داشته باشد، در حالیکه دیگری مستعد تب یونجه باشد. تغذیه انحصاری با شیر مادر در شش ماه اول زندگی کودکتان، به کاهش شیوع انواع آلرژی ها در سالهای اولیه زندگی کمک می کند.

آیا تشخیص آلرژی ها آسان است؟

همیشه نه، و مخصوصا در کودکان آسان نیست. برای نمونه بسیاری کودکان حین یک عفونت تنفسی فوقانی دچار خس خس سینه می شوند. این مساله معمولا علامت آلرژی نیست و بیشتر کودکان حالت خس خس سینه حین سرماخوردگی را با افزایش سن نخواهند داشت. در صورتیکه خس خس سینه بیشتر موارد بدون سرماخوردگی ایجاد شود و تا سن سه سالگی باقی بماند، ممکن است پزشک تان از شما بخواهد زمان و چگونگی ایجاد علائم را در کودک یادداشت کنید. آسم معمولا با بررسی تاریخچه سلامت کودک و پاسخ دهی به داروهای متسع کننده برونش تشخیص داده می شود.

آلرژی های شایع مثل آسم، اگزما (حساسیت پوستی) و تب یونجه به آسانی قابل تشخیص هستند. یک فرد ممکن است نسبت به هر چیزی حساسیت داشته باشد- از موی گربه گرفته تا پارچه های پلی استر. زمانی که علائمی وجود دارد اما به راحتی نتوان علتی را برای آن مشخص کرد، ممکن است لازم باشد به پزشک کودکتان مراجعه کنید و او با بررسی علائم یا در صورتی که حساسیت کودکتان شدید باشد می تواند شما را به یک متخصص یا مرکز تخصصی آلرژی ارجاع دهد.

یک راه تشخیص علت آلرژی استفاده از تستهای پوستی خراشی استکه بخصوص برای اگزمای تماسی آلرژیک (حساسیت پوستی در اثر تماس با مواد حساسیت زا) مفید است. اما این تستها در کودکان زیر سن 18 ماه قابل اعتماد نیستند. همچنین ممکن است بخواهید با پزشکتان صحبت کنید تا بدانید آیا علائم جدید ایجاد شده است یا علائم قبلی همچنان ادامه دارد. اگر کودکتان در نفس کشیدن مشکل دارد، تند تند نفس می زند، گیج است، نبض سریع دارد یا بدنش رنگ پریده یا سرد شده است سریعا با پزشک تان تماس بگیرید.

آلرژی ها بیشتر چه زمانی رخ می دهند؟

علائم ممکن است هر زمانی از سال ایجاد شوند. آلرژی به قارچها اغلب در زمستان رخ می دهد و تشخیص آنها از سرما خوردگی ممکن است مشکل باشد. آلرژی های مرتبط باگرده گلها و گیاهان بیشتر در بهار و پاییز شایع هستند. احتقان صبحگاهی که در تمام طول سال ادامه یابد بیشتر نتیجه آلرژی به حشرات ریز موجود در هوا یا حیوانات خانگی است.

آیا کودک من در طول زندگی دچار آلرژی خواهد بود؟

در برخی موارد، آلرژی کودکتان از بین خواهد رفت. این امر به وفور در مورد حساسیت و عدم تحمل به شیر گاو رخ می دهد. در شرایط دیگر آلرژی با افزایش سن بدتر می شود. گاهی اوقات نوع دیگری از حساسیت ممکن است در طول زندگی کودک ایجاد شود.

چگونه می توانم آلرژی را درمان کنم؟

با وجودیکه آنتی هیستامینها و کورتون ها گاهی اوقات برای معالجه آلرژی در شیرخواران و کودکان استفاده می شوند، ساده ترین راه برای از بین بردن بیماری حذف علت است. مواد حساسیت زای بالقوه شامل دود سیگار، بالشتهای حاوی پر، عطر، موی حیوانات خانگی، حشرات ریز موجود در هوا، و پتوهای پشمی هستند. اسباب بازی های کودکتان محیط مناسبی برای جذب گرد و غبار هواست و باید مرتب شسته شوند.

اگر کودکتان به گرده گیاهان موجود در هوا حساسیت دارد، در زمانهای گرده افشانی گلها و روزهای طوفانی، وی را داخل خانه نگهدارید، مرتب او را حمام کنید و از باز کردن پنجره ها در روزهای طوفانی بپرهیزید. اگر اگزما (حساسیت پوستی) وجود داشته باشد، از پزشک خود بپرسید که آیا می توانید از یک کرم مرطوب کننده مناسب که حاوی مواد نرم کننده و مقداری مواد صابون مانند باشد استفاده کنید.گاهی در صورت وخامت آلرژی، کورتونها برای آرام کردن علائم مفید هستند؛ اما توجه داشته باشید که این دسته از داروها را هرگز بدون تجویز پزشک و فقط در موارد معدود استفاده نکنید.

حیوانات خانگی که سبب واکنش آلرژی می شوند باید بیرون نگه داشته شوند یا حداقل در محیط خاصی از خانه محصور شوند. ممکن است لازم باشد برای حیوان خود خانه دیگری پیدا کنید. حتی اگر کودک شما به آن دلبسته شده باشد، سلامت وی مهمتر است.

اتاق کودکتان را تا حد ممکن بدون گرد و غبار نگه دارید. رختخواب، کمد لباسها و قفسه های اسباب بازی ها را بطور مرتب تمیز کنید تا گرد و غبار به حداقل برسد، در واقع خود گرد و غبار نیست که مشکل ساز است بلکه حشرات ریز موجود در هوا سبب حساسیت می شوند. این حشرات از خانواده عنکبوتها هستند و موجوات میکروسکوپی هستند که بر روی لایه های پوست انسان رشد می کنند و سبب تولید مواد حساسیت زا می شوند. در حالیکه از بین بردن کامل گرد و غبار غیرممکن است و باز کردن مکرر دریچه ها ممکن است از این لحاظ کمک کند، راههای دیگری نیز وجود دارد که ممکن است برای از بین بردن حشرات موجود در هوا بکار گیرید. این روشها می تواند شامل موارد زیر باشند:

 

  • قالی ها و فرشها را جمع کنید، بخصوص فرشهای دستباف که با الیاف طبیعی و پرزهای بلند هستند (مانند انواع گبه).

  • اگر در خانه شما سطوح چوب طبیعی یا الوارهای جنگلی وجود دارد (مانند پوشش داخلی سقف) بهتر است سطح آنها را با استفاده از پوشش مناسبی بپوشانید.

  • همه ملحفه ها و اجزای رختخواب کودک را با آب بسیار داغ بشوئید.

  • از یک تکه پارچه مرطوب بجای جاروبرقی استفاده کنید، زیرا بسیاری از جاروبرقی ها گرد و غبار را پس می زنند. البته می توانید جاروبرقی هایی که دارای فیلترهای با شدت بالای جذب ذرات معلق هستند خریداری کنید تا حشرات موجود در هوا و سایر مواد حساسیت زا را به دام اندازید.

حساسیت و عدم تحمل غذایی

شیرخواران گاهی اوقات به غذاهایی مانند گندم، تخم مرغ، شیر، فرآورده های سویا، آجیل، ماهی و مرکبات حساسیت نشان می دهند. علائم حساسیت واقعی غذایی مثل بثورات پوستی، خس خس سینه، تورم لبها و زبان، معمولا در عرض یک ساعت از صرف غذا ایجاد می شوند. اگر گمان می کنید که کودکتان ممکن است به یک غذای خاص حساسیت داشته باشد، با پزشک کودکتان صحبت کنید، زیرا وی ممکن است کودک را برای بررسی بیشتر و انجام آزمایشات به یک متخصص آلرژی یا مرکز تخصصی ارجاع دهد.

شیر خواران ممکن است دچار عدم تحمل به برخی غذاها شوند،که با آلرژی واقعی تفاوت دارد. علائم عدم تحمل غذایی بیشتر موارد سیستم گوارش را درگیر می کند و می تواند شامل درد شکم، کولیک (دردهای متناوب شکمی)، نفخ شکم، دفع گاز، اسهال و گاهی استفراغ باشد.

اگر حدس می زنید کودکتان ممکن است دچار عدم تحمل غذایی باشد، به پزشک تان مراجعه کنید. وی ممکن است کودک را به متخصص تغذیه ارجاع دهد. متخصص تغذیه ممکن است کودکتان را بر روی یک رژیم انحصاری قرار دهد، به این معنی که غذاهای مشکوک از رژیم غذایی حذف و سپس به آرامی وارد شوند. این امر کمک می کند تا شما و متخصص تغذیه تشخیص دهید کدام غذاها سبب بروز مشکل در کودک می شوند.

اگر کودکتان شیر خشک مصرف می کند و مشخص شده است که نسبت به شیر گاو حساسیت یا عدم تحمل دارد، متخصص تغذیه ممکن است توصیه کند شیر خشک سویا مصرف کند یا شیر خشک ساخته شده از ترکیبات شیر گاو که با اعمال تغییراتی برای کودکانی که حساسیت یا عدم تحمل دارند مناسب است.

 

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: دندان در آوردن

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: دندان در آوردن

 دندان درآوردن در همه کودکان در زمان یکسانی رخ نمی دهد. دندان درآوردن، مرحله ای است که تکمیل آن تا حدود سه سالگی کودک طول می کشد.

مقدمات دندان درآوردن در رحم مادر آغاز می شود. هنگامی که شما حامله بودید، جوانه دندانها در کودک شما شکل گرفت که شالوده دندانهای اولیه کودک (یعنی دندانهای شیری) است. این جوانه ها بین سه تا دوازده ماهگی، به تدریج از زیر سطح لثه کودک بیرون می آیند. شما احتمالا اولین دندان کودک خود را (که یک نشانه محسوس از رشد او است) در حدود شش ماهگی مشاهده خواهید کرد، که معمولا در همین زمان، غذاهای معمولی نیز به رژیم غذایی کودک افزوده می شوند. در سه سالگی، دندانهای شیری او تکمیل می شوند و او می تواند با کمی کمک از جانب شما، خودش دندانهایش را بشوید که این کار، یک گام اساسی در مسیر یادگیری “مراقبت از خود” خواهد بود.

اولین دندان چه زمانی بیرون می زند؟

از هر 2000 کودک، یک کودک در هنگام تولد، یک یا دو دندان دارد! اما در اکثر کودکان، اولین دندان بین شش تا هفت ماهگی بیرون می زند. اولین دندانها در کودکی که به سرعت رشد می کند ممکن است (که معمولا دندانهای پیشین مرکزی در پایین هستند) در سه ماهگی بیرون بزند، در حالی که کودکی که کندتر رشد می کند ممکن است اولین دندانهای خود را در یک سالگی در بیاورد. آخرین دندانها (دندانهای آسیاب دوم در بالا و پائین عقب دهان)، معمولا در سال دوم در می آیند. در سه سالگی کودک شما باید مجموعه کاملی از 20 دندان شیری داشته باشد.

رشد و تکامل دندانها چگونه است؟

برای بسیاری از کودکان و والدین آنها درآمدن اولین دندان، بامزه و جالب نخواهد بود و ممکن است خیلی طول بکشد یا سخت باشد. نشانه های اولیه (مانند خروج بیش از حد آب دهان کودک یا کمی درد) معمولا یک تا دوماه زودتر از واقعه اصلی رخ می دهند. برای تسکین درد، کودک ممکن است گاز گرفتن را آغاز کند؛ اما این گاز گرفتن در اثر عصبانیت یا خصومت نیست. اگر به او چیزی بدهید که گاز بگیرد یا با انگشت لثه های او را به آرامی بمالید، ممکن است در تسکین درد او موثر باشد.

همچنین، هنگامی که کودک می خواهد دندان دربیاورد، ممکن است لثه های او متورم شوند، که در نتیجه لپهای کودک شما کمی پرتر و بادکرده به نظر خواهند آمد. هرچند برخی از والدین ادعا می کنند که نوزاد آنها در زمان دندان درآوردن دچار تب یا اسهال شده است، اکثر متخصصین اذعان می کنند که دندان درآوردن موجب بروز هیچگونه بیماری نمی شود. احتمال ابتلای کودک به یک سرماخوردگی، آنفولانزای مختصر و مشکلات گوارشی وجود دارد، پس او را برای معاینه به نزد پزشک ببرید.

برای برخی والدین خوش شانس، دندان درآوردن کودک بدون درد است. در این هفته کودک یک لثه خالی دارد و هفته بعد، لبه سفید یک دندان بر روی لثه او ظاهر شده است. درآمدن اولین دندان را جشن بگیرید: عکس بگیرید و تاریخ آن را در دفترچه خاطرات نوزاد خود ثبت کنید.

دندانها یکی پس از دیگری در می آیند: دندانهای جلو در پایین پیش از بقیه، سپس دندانهای پیشین بالا و نهایتا دندانهای عقبی. دندان درآوردن یک امر ارثی است، پس اگر شما خیلی زود دندان درآورده اید، ممکن است کودک شما هم خیلی زود دندان درآورد!

مرحله بعد چه خواهد بود؟

دندانهای شیری کودک، قبل از آنکه دندانهای دائمی او آماده روییدن باشند، نمی افتد؛ این اتفاق در حدود شش سالگی خواهد افتاد.

نقش شما چیست؟

شما نمی توانید در بیرون آمدن دندانها نقشی داشته باشید، اما در صورتی که با آغاز این مرحله کودک احساس درد کند، شما می توانید به او کمک کنید. اول از همه چیزی به کودک خود بدهید که آن را بجود: مثلا یک حلقه مخصوص دندان درآوردن کودک که در یخچال گذاشته اید. همچنین ممکن است خوردن غذاهای سرد مانند پوره سیب یا ماست نیز برای او مفید باشد. اگر مشکل کودک شما ناراحت کننده است، شما می توانید مقدار مناسبی از استامینوفن کودکان را به او بدهید. برخی از والدین نیز به استفاده از درمانهای هومیوپاتی اعتقاد دارند. اگر دمای بدن کودک بالا رفت یا درد او ساکت نشد به دکتر مراجعه کنید. ممکن است دچار عفونت گوش شده باشد.

وقتی اولین دندان کودک درآید، تمیز کردن آن بر عهده شما است. در سال اول لازم نیست دندانهای او را مانند یک بزرگسال بشویید، صرفا کافی است که روزی یکبار آنها را تمیز کنید، که این کار را می توانید قبل از خواب انجام دهید. ممکن است کودک شما اجازه ندهد دندانهای او را با مسواک بشویید، در این صورت می توانید از یک تکه پارچه تمیز برای این کار استفاده کنید. همچنین، هرگز نباید شیشه شیر کودک را در رختخواب در دسترس او قرار دهید. شیر خشک یا شیر مادر در هنگام شب ممکن است در دهان کودک جمع شده و باقی بمانند و نهایتا منجر به پوسیدگی دندانهای شیری شوند.

در 18 ماهگی، کودک شما ممکن است آمادگی لازم برای یادگیری شستن دندانهایش را داشته باشد. با این حال تا چند سال باید به او کمک کنید و بررسی کنید که آیا دندانهایش را به خوبی می شوید یا خیر؛ اما اینکه آنها را به این کار عادت دهید بسیار خوب است. به او نشان بدهید که چگونه مسواک را دور دندانهایش حرکت دهد. از یک مسواک نرم و کمی خمیر دندان استفاده کنید. کودک شما لازم نیست دندانهایش را در یک جهت خاص بشوید، او صرفا باید ذرات غذا را از دهان خارج کرده و سطح دندانها و لثه ها را تمیز کند.

اگر کودک شما از مزه خمیردندان خوشش نمی آید، یک مارک دیگر را امتحان کنید یا کلا خمیر دندان را کنار بگذارید. در واقع کودک شما به استفاده از خمیر دندان نیازی ندارد، مگر اینکه مقادیر زیادی از شکر و سایر غذاهای قندی در رژیم غذایی او باشد؛ که البته باید از اینگونه رژیمهای غذایی پرهیز کنید. در صورتی که کودک شما در مصرف شیرینی افراط کرد، مثلا در یک جشن تولد، باید فورا پس از خوردن شیرینی دندانهای خود را بشوید، یا اینکه از او بخواهید تا نهایتا یک غیر شیرین (مثلا یک خوراکی شور مانند یک تکه پنیر) بخورد. توصیه می شود که پس از درآمدن اولین دندان، بهتر است کودک توسط دندانپزشک معاینه شود تا اطمینان حاصل کنید که وضعیت دندانهای او طبیعی است. شما می توانید از دندان پزشک خود بپرسید که چه چیزی را برای کودک شما توصیه می کند. همچنین بهتر است در سه سالگی، هنگامی که همه دندانهای شیری او درآمده اند، او را برای معاینه نزد یک دندانپزشک ببرید.

چه وقت باید نگران شد؟

نوزادان نارس ممکن است اولین دندانهای خود را چند ماه دیرتر دربیاورند. اگر در پایان سال اول تولد نوزاد، هنوز هم هیچ اثری از دندان درآوردن در او نمی بینید، در معاینه بعدی این مطلب را با پزشک در میان بگذارید. در صورتی که همه نشانه های دندان درآوردن (خروج بیش از حد آب دهان و تورم لثه ها) در کودک شما ظاهر شده است، اما به نظر می رسد که درد شدیدی را هم تحمل می کند (که گریه بی امان کودک می تواند نشانه درد شدید او باشد)، با پزشک مشورت کنید. دندان درآوردن نباید یک کار سخت و مشقت بار برای کودک باشد.

 

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: شنیدن

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: شنیدن

نوزاد از بدو تولد می تواند بشنود، مگر اینکه مبتلا به اختلالات شنوایی باشد. با رشد کودک، او از گوشهایش برای دریافت حجم بسیار بالایی از اطلاعات درباره دنیای اطرافش استفاده خواهد کرد، که در نتیجه مغز او را به رشد بیشتر تحریک می کند و نهایتا منجر به رشد برخی تواناییهای فیزیکی او از قبیل نشستن، غلت زدن، خزیدن و راه رفتن روی دو پا می شود.

چه زمانی این توانایی را بدست می آورد؟

توانایی شنیدن در کودک شما در پایان یک ماهگی کامل می شود، هرچند درک کامل آنچه که می شنود زمان بیشتری می طلبد.

این توانایی چگونه در او ایجاد می شود؟

از ابتدا، کودک شما توجه زیادی به صداها، خصوصا صداهای زیر خواهد کرد و به صداهای آشنا (مثلا وقتی شما حرف می زنید، یک داستان تکراری می خوانید و… ) واکنش نشان می دهد. همچنین ممکن است از صداهای خیلی بلند یا ناگهانی، بترسد.

در سه ماهگی، بخش گیجگاهی مغز کودک (که مربوط به شنیدن و درک زبان است) فعالتر می شود، در نتیجه هنگامی که کودک صدای شما را می شنود ممکن است مستقیما به شما نگاه کند، صداهایی از خودش دربیاورد یا سعی کند به شما پاسخ دهد؛ اما نمی تواند مکالمه کند. در این سن، در صورتی که هنگامی که با او صحبت می کنید یا برای او چیزی می خوانید، به اطرافش نگاه کرد یا به شما توجه نکرد، لازم نیست نگران توانایی شنیدن در او شوید. ممکن است بیش از حد تحریک شده باشد.

در پنج ماهگی، کودک می تواند منبع صدا را تشخیص دهد و سریع صورت خود را به طرف صداهای جدید بر می گرداند. نوزادان پنج ماهه ممکن است بتوانند اسم خود را تشخیص دهند؛ دقت کنید هنگامی که نامش را صدا می زنید، یا در مورد او با دیگران حرف می زنید، چگونه به شما نگاه می کند!

مرحله بعد چه خواهد بود؟

در همان اوائل زندگی، توانایی شنیدن در کودک تکمیل می شود؛ اما مهم است که او را در همان ابتدا امتحان کنید تا هر گونه مشکل احتمالی در نوزاد را تشخیص دهید.

نقش شما چیست؟

شما می توانید برای عادت کردن کودک به صداهای جدید و یاد گرفتن آنها، کارهای زیادی انجام دهید. برای او لالایی بخوانید یا موسیقی بگذارید. کودکان می توانند با چیزهای زیادی ارتباط برقرار کنند، پس لازم نیست که آنها را به آوازهای کودکانه و لالایی محدود کنید. او را با صداهای مختلف، از موسیقی کلاسیک تا موسیقی های مدرن و پاپ، مواجه کنید. صدای باد یا تیک تاک ساعت نیز ممکن است کودک شما را سرگرم کند: هرچه کودک شما صداهای زیادتری را بشنود، تاثیر آن بر شنوایی او بیشتر خواهد بود. به تدریج، کودک شما برخی چیزها را بر چیزهای دیگر ترجیح خواهد داد و این اتفاق در مورد صداها هم خواهد افتاد: شما خواهید دید که او در برابر برخی صداها واکنش بهتری نشان می دهد.

خواندن کتاب یا چیزهای دیگر برای نوزاد، صرف نظر از سن او، مسلما مفید است. این کار به گوش او کمک می کند تا به وزن زبان مادری اش عادت کند؛ در واقع تغییر وزن صدا، استفاده از لهجه و آواز خواندن برای کودک، ارتباط گفتاری- شنیداری بین شما و کودک را مهیج تر خواهد کرد. بعلاوه، هرچه بیشتر برای او چیز بخوانید و با او حرف بزنید، کلمات و صداهای بیشتری را یاد می گیرد که به او در حرف زدن کمک خواهد کرد.

با افزایش سن کودک و ایجاد توانایی درک منبع صدا در او، کودک شما به سرعت روی خود را به طرف صداهای جدید برخواهد گرداند. کودکان چهار تا پنج ماهه ممکن است هنگام صحبت کردن شما، به دقت به دهانتان نگاه کنند و تلاش کنند تا حرکات دهان شما را تقلید کرده و صداهای صامت مانند “م” یا “ب” را دربیاورند.

چه وقت باید نگران شوید؟

بچه ها شگفت آور هستند: آنها می توانند در جایی که تلفن زنگ می زند و سگ هم پارس می کند، در کمال آرامش بخوابند! این حالت کاملا طبیعی است؛ آنها به خواب احتیاج دارند. اما علی رغم اینکه توانایی شنیدن در اکثر کودکان در حد عالی است، درصد مشخصی از آنها نیز حتما مشکلاتی دارند، خصوصا اگر نارس به دنیا آمده باشند، کمبود اکسیژن در هنگام تولد یا ابتلا به عفونت حاد در بدو تولد ممکن است مسائلی در پی داشته باشد. در خانواده هایی نیز که سابقه ناشنوایی وجود داشته، احتمال ابتلای کودک به اختلالات شنوایی بیشتر است.

هنگامی که کودک شما بیدار و هوشیار است و از سرماخوردگی یا عفونت گوش (که ممکن است موقتا بر شنوایی او تاثیر منفی بگذارند) رنج نمی برد، باید نسبت به صداهای بلند و ناگهانی واکنش نشان دهد (که ممکن است این واکنش به صورت وحشت یا ترس ظاهر شود)، با شنیدن صدای شما آرام شده و به سوی شما برگردد و در غیر این صورت نیز به صورت طبیعی به صداهای اطراف خود واکنش نشان دهد.

در بسیاری از بیمارستانها، نوزادان اندکی پس از تولد از لحاظ شنوایی آزمایش می شوند. در صورتی که نگران باشید، بعدا نیز می توانید از پزشک خود بخواهید تا کودک را معاینه کند. شما می توانید خودتان نیز شنوایی کودک را بررسی کنید یا آزمایشهای سریع زیر را انجام دهید:

زیر سه ماه: پشت سر کودک، دستهای خودتان را به هم بزنید. اگر او واکنش نشان داد، شنوایی او طبیعی است. در صورتی که واکنش نشان نداد، این کار را چندین بار تکرار کنید.

بین چهار تا شش ماه: اسم او را صدا بزنید تا ببینید آیا او به طرف شما بر می گردد یا به صدای شما واکنش نشان می دهد؟ دقت کنید که آیا پس از شنیدن یک صدای جالب، سر یا چشمان خود را به طرف صدا بر می گرداند؟

بین شش تا ده ماه: دقت کنید که آیا کودک به شنیدن اسم خودش یا صداهای آشنای محیط اطرافش (مانند صدای تلفن یا جاروبرقی) واکنش نشان می دهد یا خیر.

بین ده تا پانزده ماهگی: از کودک بخواهید تا یک شی آشنا را در یک کتاب مصور یا عکس، نشان دهد. در صورتی که او نتوانست این کار را انجام دهد، احتمالا نمی تواند صدای شما را بشنود.

حتی اگر کودک شما همه این آزمونها را نیز با موفقیت کامل پشت سر گذاشت و شما باز هم نگران بودید، به غریزه مادری خود اعتماد کنید و از پزشک کودکتان نیز مشورت بخواهید. هرچه زودتر کودک را برای تشخیص مشکلات احتمالی شنوایی مورد بررسی قرار دهید، بهتر است. بر طبق جدیدترین تحقیقات، در صورتی که کودکانی که به کمک برای تقویت شنوایی خود نیاز دارند پیش از شش ماهگی شناسایی شده و وسایل کمکی مناسب در اختیار آنها قرار گیرد، در آینده بهبود قابل توجهی در مهارتهای گفتاری و زبانی خواهد داشت.

 

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: کنترل سر یا گردن گرفتن

مراحل مهم تکاملی در سال اول زندگی: کنترل سر یا گردن گرفتن

 نوزادان پس از تولد، توانایی اندکی برای کنترل سر و عضلات گردن خود دارند. آنها این مهارت حیاتی را که پایه حرکتهای بعدی آنها از قبیل نشستن و راه رفتن است، مرحله به مرحله و در طول 6 ماه اول زندگی خود بطور کامل بدست می آورند.

چه زمانی این توانایی را بدست می آورد؟در اکثر کودکان، عضلات گردن تا شش ماهگی آنقدر قوی می شوند که بتوانند سر را بالا نگهدارند.این توانایی چگونه در او ایجاد می شود؟نوزادی (یک ماه اول)عضلات گردن کودک شما در زمان تولد نسبتا ضعیفند، لذا حداقل در ماه اول او به کمک شما برای حمایت و حفاظت از سر و گردنش وابسته است. ممکن است این پدیده، تدبیر طبیعت باشد تا موقعیتهای زیادی برای نگاه های رو در رو بین شما و کودکتان ایجاد شود. هنگامی که کودک خود را در آغوش می گیرید، از نگاه کردن مستقیم به چشمانش لذت ببرید؛ این کار به ایجاد پیوند بین شما و کودک کمک کرده و به کودکتان احساس علاقه شما را منتقل می کند.یک تا دو ماهگیدر پایان یک ماهگی، کودک باید قادر باشد تا سر خود را کمی بالا بیاورد و هنگامی که بر روی شکم قرار دارد، سر خود را از یک طرف به طرف دیگر بگرداند. بین شش تا هشت هفتگی،اگر قدرت کافی داشته باشد، هنگامی که بر پشت نیز خوابیده است، سرش را بلند خواهد کرد. هنگامی که او را بغل کرده اید و سر او بر روی شانه شما قرار دارد، می تواند سرش را با کنترل کافی برای مدت کوتاهی بالا نگه دارد، که البته ممکن است نتواند این کار را کاملا ثابت و محکم انجام دهد. همچنین او قدرت کافی پیدا کرده تا هنگامی که در صندلی مخصوص کودک یا کالسکه قرار می گیرد، سر خود را بالا نگه دارد؛ اما هنوز هم توان اینکه در روروئک بنشیند ندارد یا نمی توانید او را روی پشت خود ببندید و جابجا کنید. از این موارد تا زمانی که او بتواند بدون کمک شما سر خود را محکم بالا نگه دارد، استفاده نکنید. شما اکنون می توانید او را در وضعیت نیمه نشسته (مثلا روی کاریر) قرار دهید تا دنیای اطراف خود را تماشا کند.سه تا چهار ماهگیدر این زمان، شما قطعا پیشرفت کودکتان را در زمینه کنترل سر مشاهده می کنید. او می تواند هنگامی که روی شکم خود قرار دارد، سرش را تا 45 درجه بالا بیاورد و محکم نگه دارد. یک بازی جالب که می تواند به تقویت عضلات گردن او نیز کمک کند، این خواهد بود: او را روی پشت بخوابانید، سپس دستهای او را بگیرید و آرام آرام بکشید تا در حالت نشسته قرار گیرد؛ دوباره به آرامی او را روی پشت بخوابانید و این کار را تکرار کنید. در این سن او باید قادر باشد که هنگام بلند شدن، سر خود را مستقیم در امتداد بدن خود نگه دارد. احتمالا در چهارماهگی، کودک شما برای استفاده از روروئک آماده شده است، اما بهتر است هنوز هم با او روی زمین صاف و فرش بازی کنید.پنج تا شش ماهگیدر شش ماهگی، او قادر خواهد بود که سر خود را صاف و محکم نگه دارد و هنگامی که او را هل می دهید تا بنشیند، سر خود را جلوتر می گیرد.مرحله بعد چه خواهد بود؟همینکه کودک شما کنترل مناسبی بر روی سر خود به دست بیاورد، می تواند از حالت درازکش به حالت نشسته تغییر وضعیت دهد، غلت بزند، و چهار دست و پا راه برود. کنترل سر برای بلعیدن غذاهای معمولی و همچنین نشستن بر روی صندلی کودک نیز مهم است.نقش شما چیست؟شما برای تشویق کودک به افزایش مهارت خود در کنترل سر لازم نیست کار خاصی انجام دهید، اما باید مراقب او باشید. خصوصا در ماههای اول پس از تولد، هنگامی که نوزاد را از رختخوابش بیرون می آورید یا می خواهید او را از یک اتاق به اتاق دیگر ببرید، باید کف دست خود را پشت سر و گردن او قرار دهید. هر چند وقت یکبار او را روی شکمش قرار دهید. او سر خود را بالا می آورد تا شما یا اسباب بازیهایش را ببیند، و این به تقویت عضلات گردن او کمک خواهد کرد.از سه تا شش ماهگی، ممکن است بخواهید با حمایت کامل از سر و گردن کودک، او را روی صندلی یا تخت خواب قرار دهید (اطمینان حاصل کنید که کودک به لبه تخت خواب نزدیک نباشد و تمام مدت با او باشید). می توانید بالش زیر بدن او بگذارید، یا اینکه او را روی پای خود قرار دهید به نحوی که سر او در مقابل شکم شما قرار گیرد. او را در نقاط مختلف خانه قرار دهید تا بتواند چیزهای مختلف را ببیند. اطمینان حاصل کنید که او در یک محل امن قرار گرفته است و به لبه مبل، تخت یا هر جای دیگری که ممکن است از آن بیفتد، نزدیک نیست.چه وقت باید نگران شوید؟اگر به نظر می رسد که تا سه ماهگی، هنوز هم کودک شما قادر نیست که اندکی سر خود را بالا بیاورد، در معاینه بعدی این مطلب را به پزشک خود بگویید. مهارتها و توانایی ها در کودکان مختلف، به طور متفاوت رشد می کنند و برخی مهارتها در برخی کودکان سریعتر از سایر کودکان ظاهر شده و پیشرفت می کنند، کنترل سر نیز از این قاعده مستثنی نیست. در ضمن، کودکان نارس این مهارتها و سایر مهارتها را چند ماه دیرتر از همسالان خود یاد می گیرند. در صورتی که نگران هستید، با پزشک خود مشورت کنید.