دسته: شیرخوار و نوپا

نوزاد یک روزه تا یک ماهه: نوزادان معمولا بین 15تا18 ساعت در شبانه روز می‌خوابند اما دوره های خواب آنها کوتاه و حدود 2تا4 ساعت است. کودکان نارس معمولا به خواب بیشتری نیاز دارند و با توجه به اینکه نوزادان هنوزساعت بیولوژیک درونی یا ریتم شبانه‌روزی ندارند الگوی خواب آنها به چرخه روز و شب ارتباط ندارد. در حقیقت نیاز آنها به خواب اصلا قابل پیش‌بینی نیست و در این مورد هم کاری از کسی ساخته نیست بایستی این دوران با صبر و خونسردی بگذرد. بعبارتی والدین بایستی با ساعت کودک تنظیم شوند چون خواب کودک در این دوران قابل تنظیم نیست.

 

 

نوزاد یک تا دو ماهه: در این دوران که خنده و هیجانات کودک شروع می‌شود الگوی خواب منظم‌تر می‌شود و طولانی‌ترین دوره خواب 4تا6 ساعت می‌باشد که بیشتر بعد از ظهرهاست تا شب. دراین دوران طولانی‌ترین بیدار باش 2 ساعت است و بعد از آن خسته می‌شود و می‌خوابد. لطفا به این نیاز کودک احترام بگذارید چون اگر بچه را زیاده از حد بیدار نگهداریم تا خسته‌تر شود و راحت‌تر بخوابد نتیجه عکس حاصل می‌شود. در این صورت کودک برای خواب مقاومت می‌کند و ترشح هورمون‌های خاص موجب بیداری شبانه کودک می‌شود.

 

 

نوزاد سه تا چهار ماهه: در این دوران سه‌چهارم خواب کودک در شب‌ها است و روزها با سه بار چرت زدن سپری می‌شود. در این دوران چرخه روز و شب کودک پایدارتر می‌شود اما هنوز نظم ندارد و نمی‌توان برنامه مشخصی برایش تعیین کرد. در این دوران کودک اجتماعی‌تر شده و تمایل بیشتری به بازی دارد به این دلیل درمقابل خواب شب مقاومت می‌کند.

 

 

نوزاد چهار تا هشت ماهه: در این دوران است که باید الگوی خواب سالم را در کودک بوجود آورد. از آنجایی‌که در این دوران الگوی خواب کودک به بزرگسالان شباهت بیشتری پیدا می‌کند توجه کنید که به نیازهای خواب کودکتان حساس باشید و سبک زندگی خود را با او هماهنگ کنید. اگر تا دیر وقت بیدارید و او را هم بیدار نگه می‌دارید این یک عادت غلط است و کم خوابی برایش نهادینه می‌کنید که درست به اندازه سو تغذیه برای کودک مضر است. به همین دلیل برای کودک خود الگوی خواب منظمی ‌در نظر بگیرید و به آن پایبند باشید. بچه‌ها ممکن است در این سن صبح‌ها زود بیدار شوند و دوباره بخوابند. کودکان شش ماهه حدود دو تا سه ساعت چرت روزانه دارند که معمولا اولین چرت آنها حدود 9 تا 10 صبح است و یک ساعت طول می‌کشد. چرت بعدی 12 ظهر است و یک تا دو ساعت طول می‌کشد و چرت عصرگاهی بین سه تا پنج بعد از ظهر متغیر است و مدت زمان متفاوتی دارد. محققان توصیه می‌کنند هیچ گاه نگذارید کودک بعد از سه بعد از ظهر بخوابد در عوض شب او را زودتر بخوابانید.

 

 

نوزاد 9 تا 12 ماهه: کودک شب‌ها 10تا12 ساعت می‌خوابد و دو بار در روز چرت می‌زند دیگر به شیرخوردن شبانگاهی نیاز چندانی ندارد. با توجه به اینکه در این دوران سومین چرت روزانه حذف می‌شود ممکن است شب‌ها زودتر بخوابد. البته این مسئله بسته به کودک فرق می‌کند. جالب اینست که در این سن اگر فقط 20 دقیقه درمقدار خواب او تغییر اتفاق نیفتد بر روی رفتار او اثر زیادی دارد. هرگز بخاطر یک خواب کامل شبانه چرت بچه را حذف نکنید چون این عمل باعث خستگی و بد خلقی او شده و کودک شب سخت تر و بامقاومت می‌خوابد و تا صبح چند بار بیدار می‌شود.

 

 

کودک یک تا سه سال: در این دوران چرت صبحگاهی او حذف می‌شود و فقط یک بار در روز آن هم برای یک ربع تا دو ساعت چرت می‌زند. این تغییر گاهی باعث دردسر می‌شود چون برای بعضی کودکان یک بار چرت زدن کافی نیست و دو بار چرت زدن هم زیاد است. اگر چنین کودکی دارید شب او را کمی‌ زودتر بخوابانید تا استراحت کافی داشته باشد و از خیر چرت صبحگاهی او بگذرید. اگر بچه‌های 21 تا 36 ماهه فقط یک بار چرت روزانه احتیاج دارند که بین 1 تا 5/3 ساعت متغیر است. این کودکان معمولا بین 7 تا 9 شب می‌خوابند و بین 6 تا هشت صبح بیدار می‌شوند. برای کودکانی به این سن بهتر است خواب شبانه ون چرت آنها منظم باشد اما خیلی هم در این موارد سخت گیری نکنید چون نتیجه عکس می‌دهد.

 

 

کودک 3 تا 6 ساله: معمولا دراین دوران کودکان نه شب به بسترمی‌روند و حدود شش تا هشت صبح بیدار می‌شوند. اکثر بچه‌ها در سن سه سالگی هنوز چرت روزانه دارند ولی تا سن پنج سالگی این چرت کوتاه تر و یا حذف می‌شود. در این دوران هم توجه به نیاز خواب کودک از واجبات است. مهدکودک یا کلاس‌های ورزشی یاو… گاهی باعث حذف چرت عصرگاهی می‌شود. دراین صورت باید برنامه خواب شبانه بچه را تغییر دهید (مثلا او را زودتر بخوابانید) و هیچوقت به اصرار چرت روزانه او را حذف نکنید. توجه کنید که خواب تاثیر زیادی بر خلق‌وخوی کودک می‌گذارد. کم خوابی باعث بروز مشکلات رفتاری مثل حالت تهاجمی، تدافعی، عدم پذیرش شرایط، رفتار متضاد و مخالف و گاهی بیش فعالی می‌شود.

 

 

 

کودک 7 تا 12 سال: در این سنین ب توجه به فعالیت‌های اجتماعی مدرسه و غیره زمان خواب شبانه دیرتر می‌شود و به حدود ساعت هشت تا 10 شب می‌رسد. مقدار خواب هم بین 9 تا 12 ساعت در شبانه روز متغیر است. توجه کنید دراین سنین هنوز میزان خواب کافی برای کودک اهمیت ویژه‌ای دارد و کم خوابی باعث خواب آلودگی روزانه کودک می‌شود و ضعف درسی به همراه دارد. 

 

 

 

 

گردآورنده : الهه غلامی – کارشناس ارشد ژنتیک

کودک از 6 ماهگی به بعد استقلال داشتن را احساس می کند و مکیدن انگشت باعث می شود که او احساس امنیت بیشتری کند اگر محبت ها و توجه لازم شما موجب شود که کودک توجه به محیط اطراف خود داشته باشد و با امکانات تازه ای که او را با دنیای جدید پیوند می دهدآشنا شود ، به تدریج کمتر به مکیدن شصت روی می آورد و کم کم آن را ترک می کند.

مکیدن شست و مشابه آن نظیر مکیدن انگشتان پا در شیر خواری رایج است. شروع عادت مکیدن شست در کودکان از 4 ــ 3 ماهگی است و بلافاصله پس از تولد چنین عادتی در وی شکل نمی گیرد.  کودک در سنین شیر خواری اغلب پس از غذا خوردن شصت خود را مک میزند برخی از کودکان به  محض اینکه پستانک یا سینه مادر را از دهانش بیرون بیاورند به این کار مبادرت می ورزند . 

مکیدن شست یکی از اعمال سازشی اولیه است که کودک به وسیله آن خود را خوشحال می کند و مکیدن شست در کودکان شیرخوار شایع و طبیعی است. ولی اگر بعد از دوره شیرخواری و بخصوص در سالهای قبل از مدرسه ادامه داشته باشد نشانه اختلال در رفتار و بروز عادتی بد در کودک است.

  برای از بین بردن این عادت بعد از دوره شیر خواری استفاده از تنبیه ، تلخ کردن یا بستن شست ، بی حرکت کردن آرنج و… معمولاً شیوه های بی فایده ای هستند و در بعضی از مواقع موجب تشدید این عادت خواهند شد بلکه بهترین و موثر ترین شیوه آن است که کودک را بطور غیر مستقیم به سمت اصلاح رفتار نامطلوب فوق هدایت کنیم و او را به کارهایی که مورد علاقه اش می باشد وا داریم تا به تدریج این عادت از سر وی بیفتد گاه احساس گرسنگی و نارضایتی های مختلف دیگر موجب می شود که کودک با انگشت مکیدن آشنا شود ویا کودک ممکن است حتی بعد از شیرخوردن به انگشت مکیدن مبادرت ورزد اگر کودک نتواندغریزه مکیدن را از طریق مکیدن شیر از سینه مادر یا پستانک ارضاء کند به شیوه هایی مانند مکیدن شصت و غیره جبران می کند.

غریزه مکیدن پس از یک سالگی از بین می رود و اگرکودکی هنوز انگشت می مکد علل مختلفی مانند حسادت ، افسردگی، تغییرات جدید ناخوشایند ، تولد یک بچه جدید ،ترس از والدین ، رفتن به کودکستان و… می تواندداشته باشد . گاهی ممکن است کودک بدون علت به مکیدن انگشت مبادرت کند ، در این گونه مواقع بهترین راه حل این است که توجه کودک را به اسباب بازی یا آنچه در اطرافش می گذرد جلب کنید و با او در فعالیتی شرکت کرده و بیشتر اوقات را با او بگذرانید.

بعضی از کودکان این نیاز را با مکیدن انگشت شست ارضاء می کنند. کودکان شیرخوار هنگامی که وقت شیر خوردنشان نزدیک می شود٬ چنین می کنند. در صورتی که این کودکان در شرایط کاملآ عادی و طبیعی بزرگ شوند این عادت خیلی زود برطرف می شود.

 عوامل به وجود آورنده یا تشدید کننده عادت مکیدن انگشت شست :

 عوامل طبیعی

_ زیاد بودن فاصله زمانی میان دو وعده شیرخوردن نوزاد که سبب گرسنه ماندن او بشود

_ وقتی که نوزاد به سرعت از پستان٬ یا شیشه شیر بخورد و یا مادر با بی حوصلگی مدت شیرخوردن کودک را کوتاه کند. ( ارضاء نشدن غریزه مکیدن)

_تغییر بی موقع رژیم غذایی کودک که قاعدتآ با تغییر وسایل غذا خوردن او همراه است٬ زیرا در حالی که کودک هنوز آمادگی را برای ترک پستان یا پستانک به دست نیاورده٬ شما او را از لذت مکیدن محروم می کنید.

 محرومیتهای عاطفی :

ـ زمانی که شرایط جدید خانوادگی از میزان توجه مادر به کودک می کاهد؛ مثلآ تولد نوزاد جدید سبب می شود که کودک برای جلب نظر اطرافیان٬ بخصوص مادر چنین کند و این عمل کم کم در او تبدیل به عادت شود.

ـ کشمکش میان والدین و کودک برای ترک این عادت سبب تشدید آن می شود.

ـ وقتی که کودک خود را تنها و مطرود حس می کند و مجبور است مدت زمان طولانی بی حرکت بنشیند٬ چون وسیله بازی و سرگرمی ندارد٬ انگشت خود را می مکد.

ـ حسادت باعث ایجاد یا تشدید این عادت می شود.

 اثر این عادت بر کودک :

عادت مکیدن شست در کودکانی که با آنان طبیعی و عادی رفتار می شود و مشکل عاطفی و فیزیکی ندارند خیلی زود برطرف می شود. ولی در صورت برخورد نادرست با این عادت به تدریج در کودک گسترش می یابد. و کودک دیگر به مکیدن شست قناعت نکرده و بخصوص هنگام خواب شروع به مکیدن ملحفه یا وسایل دیگر می کند. و یا حتی ساعتها کودک به نقطه ای خیره شده و این کار را ادامه می دهد.

 روش جلوگیری از پیدایش این عادت :

ـ سعی کنید تا آنجا که می توانید مدت شیرخوردن نوزادان را طولانی کنید.

ـ از شیر گرفتن کودک در دوران شیرخوارگی نباید ناگهانی و زودتر از موعد مقرر باشد.

ـ تغییر رژیم غذایی کودک از شیشه یا پستان به غذاهای دیگر باید تدریجی صورت بگیرد و بهتر است ابتدا تلفیقی از هر دو  باشد.

ـ هر نوع جدایی از مادر برای کودک دردناک است٬ اگر این جدایی لازم و اجباری است٬ حتمآ کودک را به محیط خانوادگی مورد علاقه اش مثل خانه مادربزرگ و خاله یا عمه بسپارید.

ـ همیشه برای کودک که ناچار است به علت بیماری یا شکستگی پا مدتی بی حرکت بماند وسایل سرگرمی فراهم کنید.

 روش برخورد با این عادت :

همیشه برای کودک مبتلا به این عادت وسیله سرگرمی فراهم کنید. در صورتی که قادر به کار کردن است او را وادار کنید که در کار خانه به شما کمک کند و انجام کارهای ساده را به او بسپارید.

این حالت وقتی که کودک به رختخواب می رود و پیش از آن که به خواب رود تشدید می شود. به همین دلیل سعی کنید تا حد امکان تنهایش نگذارید و وقت بیشتری صرف او کنید. برایش قصه بگویید یا به او اجازه دهید عروسک یا شیء مورد علاقه اش را به رختخواب ببرد.

 از کارهایی که باید پرهیز کنید:

ـ هرگز سعی نکنید با خشونت و توسل به زور این عادت را در کودک از بین ببرید.

ـ دستهایش را نبندید.

ـ دستکش به دستش نکنید.

ـ تنبیه و خجالت دادن و تذکر دادن مدام فایده ای ندارد.

ـ خارج کردن انگشت کودک از دهانش نه تنها سودی ندارد٬ بلکه گاهی سبب تشدید عادت می گردد.

ـ بی حرکت کردن آرنج هم گاهی اثر معکوس می گذارد و کودک را دچار اضطراب و هیجان می کند.

 به یاد داشته باشید که درمانی مؤثر است که غیر مستقیم انجام گیرد. ابتدا باید علت این عادت را در کودک تشخیص داد و سپس راه حلی مناسب برگزید.

 

 

 

 

 

 

 آگاهی از نکات کلیدی چگونگی شروع تغذیه تکمیلی به شما کمک خواهد کرد تا نتیجه بهتری بگیرید :

 

 

 

 

 

 

 

 

1. به کودک خود زمان دهید تا شروع خوبی برای غذای جامد داشته باشد. شروع غذای جامد برای کودک گیج کننده است و باید آن را با صبر و حوصله مادر و تکرار مداوم یاد بگیرد. نوع برخورد و فضایی که مادر برای شروع این مرحله از رشد کودک دارد در ادامه موفقیت آمیز یا ناموفق تغذیه تکمیلی اهمیت بسیاری دارد.

 

 

2. انتخاب زمان شروع غذای جامد نیز بسیار اهمیت دارد. گاه کودک ما برای شروع این مهم آماده نیست و زود شروع کردن می تواند باعث عدم تمایل کودک به غذای جامد شود. و کودک عدم تمایل خود را با دادن غذا به بیرون و روی برگرداندن از قاشق نشان می دهد. در این صورت چند روزی غذا را کنار گذاشته و دوباره امتحان کنید.

 

 

3. برای شروع غذای جامد کودک خود را بنشانید. می توانید از صندلی کودک استفاده کنید.

 

 

4. غلظت غذایی که برای اولین بار به کودک خود می دهید و حتی درجه حرارت این غذا اهمیت دارد. بهتر است غذا خیلی سرد یا خیلی گرم نبوده و از شیر کمی غلیظ تر باشد. به تدریج غلظت غذا را بیشتر کرده و وقتی توانایی بلع کودکتان افزایش یافت می توانید غذا را از حالت پوره به حالت له شده تغییر دهید.

 

 

5. برای شروع استفاده از آرد برنج به صورت فرنی و بعد از چند روز استفاده از حریره بادام و به تناوب استفاده از انواع حریره ها و سوپ های ساده به فاصله 3 روز تا یک هفته توصیه می شود.

 

 

6. زمانی که برای دادن غذای کمکی به کودک خود انتخاب می کنید زمانی باشد که کودک و شما شاد و آرام بوده و این زمان برای صبح یا هنگام عصر بسیار مناسب است.

 

 

7. زمانی به کودک خود غذا دهید که او گرسنه است . بلافاصله بعد از شیر عدم تمایل کودک به خوردن غذا را به همراه خواهد داشت.

 

 

8. حجم غذای کمکی کودک خود را کم کم افزایش دهید و این میزان نباید به گونه ای باشد که میزان شیرخوردن کودک را تحت تاثیر قرار دهد. از یک تا دو قاشق چایخوری شروع کرده و کم کم آن را زیاد نمایید.

 

 

9. غذاها را با ذائقه خود برای کودک آماده نکنید. ممکن است شما غذایی را دوست نداشته باشید ولی کودکتان از آن بسیار استقبال کند و البته عکس این موضوع نیز صادق است.

 

 

10. کودکان برخی مزه ها را نسبت به بقیه بیشتر ترجیح می دهند. اگر کودکتان غذایی را نمی پذیرد به معنای دوست نداشتن نیست ، از مقادیر کم آن غذا و به فواصل استفاده کنید تا زمانیکه کودکتان با آن غذا دوست شود.

 

 

 

 

 

نرگس جوزدانی / کارشناس تغذیه و رژیم درمانی  

 

استفاده از دستگاه دیالیز بزرگسالان برای نوزادان و کودکان مشکلات عدیده ای را ایجاد می کند. عملکرد این دستگاه ها زمانی که برای نوزادان و کودکان مورد استفاده قرار می گیرند دقیق نیستند و امنیت کافی برای سلامت بیمار را فراهم نمی کنند. این دستگاه مایع زیادی را از بدن کودکان دریافت می کنند و باعث کم آبی و کاهش فشار خون می شوند یا مایع کمی دریافت می کنند و فشار خون را افزایش می دهند و باعث ورم کودک می شوند.

محققان موسسه بین المللی تحقیقات کلیوی بیمارستانSan Bortolo ویچنزای ایتالیا برای حل این مشکل دستگاهی ساخته اند که قادر به دیالیز نوزادان 2 تا 10 کیلوگرم است.

این دستگاه جدید Carpe Diem نام دارد و در صورت اختلال در عملکرد کلیه ها، آب اضافی و ادرار اضافی را از طریق رگ های خونی جذب می کند.

از طرفی کاتتر های( آنژیو کت پیشرفته ) مورد استفاده در این دستگاه بسیار کوچکتر از کاتترهای معمولی است و آسیب کمتری به رگ های خونی وارد می کند. 

در آگوست سال 2013، یک نوزاد نارس با وزن 2.9 کیلوگرم متولد شد و محققان از این دستگاه جدید برای دیالیز او استفاده کردند. عملکرد کلیه های نوزاد پس از بیست روز استفاده از این دستگاه ترمیم شد و پس از 50 روز از بیمارستان مرخص شد. البته این کودک هنوز هم از اختلال عملکرد کلیه رنج می برد.

 

منبع : بیا نی نی

 به مسائل روانشناختی و نکات مربوط به دوقلو ها و تربیت خاص آنها کمتر از حد لازم پرداخت می شود. این در حالی است که والدینی که فرزندان دوقلودارند با مشکلات تربیتی، حمایتی، اقتصادی و روانشناختی بسیاری در رابطه با بزرگ کردن فرزندان خود مواجه هستند. توجه به سه موضع شخصیت، تربیت و محیط در فرزندپروری دوقلو ها ضروری است.

نقش تربیتی والدین ، نقش آموزش در مدرسه ، اجتماعی شدن، محیط، نقش اطرافیان در زندگی دوقلوها، استعدادها، توانایی ها، بررسی هیجانات و… ، همه و همه از جمله مسائلی است که با تربیت خاص دوقلو ها گره خورده است. لذا امنیت و آسایش هرچه بیشتر این کودکان با مطالعه، پیگیری ویژه و کمک های روانشناختی تا حد بسیار زیادی تأمین می شود. از این رو ضرورت و اهمیت پرداختن به این موضوع احساس می شود.

یکسان رفتار نکنید

معمولا کودکان دوقلو، توجه اطرافیان را به خود جلب می کنند، اما در کنار این جالب توجه بودن، تصور نگهداری از آنها و تأمین نیاز هایشان، والدین را با استرس مواجه می سازد.

تربیت دوقلوها به گونه ای که شخصیت های مستقل و متفاوت از یکدیگر به دست آورند کاری بس حساس و دشوار است که برنامه ریزی و توجه روانشناختی ویژه ای را می طلبد. چرا که شخصیت تحت تأثیر تربیت و محیط شکل می گیرد. باید دوقلوها را به یک اندازه دوست داشت، اما در یک حد از آنها انتظار نداشت ، زیرا از آن جا که حتی دو برگ یک درخت نیز مانند یکدیگر نیستند، هر یک از دوقلوها هم ممکن است استعداد ها و توانایی های متفاوتی داشته باشند. لذا باید به آنها یکسان نگریست، اما با آنها یکسان رفتار نکرد و همچنین لازم است همیشه به یاد داشته باشیم که شباهت به معنای تساوی نیست، درست است که قل ها به هم شبیه اند، اما در حقیقت آنها دو شخصیت کاملاً مستقل از یکدیگر هستند که والدین نقش بسزایی در شکل گیری آن‌ها به عهده دارند.

بزرگ ترین آرزوی هر پدر و مادری این است که ببینند فرزندشان در زندگی به موفقیت رسیده است. با این حال، چند تن از ما درک می کنیم که مستقیم ترین راه رسیدن به موفقیت این است که به او بیاموزیم ” خودش را چگونه بشناسد” ؟ پس از آن لازم است عشق، محبت، معنویت و توفیقات غیر مادی دیگر را به آنها بیاموزیم تا در سایه شناختی که از خود و آگاهی که از این موهبت ها به دست می آورند بتوانند به اساسی ترین مسائل حیاتی خود بپردازند و بهترین انتخاب های مسئولانه را در زندگی اتخاذ کنند.

از طرفی به طور کلی، مراقبت، کنترل، حمایت و نظارت مراحلی است که ما در فرزندپروری کودکانمان ( دوقلو و غیر دوقلو ) لازم است در پیش گیریم که هر یک بحث مختص به خود را دارد.آشنا شدن با نیاز های خاص دوقلو ها تا حد زیادی از طریق مشاهده به دست می آید. تجربه و علم هر دو نشان می دهند که کودکان با رفتارشان با ما سخن می گویند. ما هم با رفتارمان با آنها ارتباط برقرار می کنیم و بیشترین تأثیر را در شکل گیری شخصیت آنها خواهیم گذاشت. برخی والدین تمام زندگی شان را وقف فرزند خود می کنند و همه تلاش شان این است که برایشان کاری انجام دهند و خوشحالشان کنند ، دریغ از اینکه گاهی فرزندان نیاز دارند، کاری برایشان انجام ندهیم و بگذاریم ناراحت شوند! بگذاریم طعم نیاز و تلاش کردن را بچشند. لذا تربیت صحیح ، حفظ تعادل است ، نه صرفاً سنگ تمام گذاشتن در همه امور. توجه به دوقلو ها نیز گرچه باید بیشتر از دیگر کودکان باشد، اما نباید مانع از رشد بهنجار آنها و بهانه ای برای به خطر افتادن سلامت روانی و عاطفی اعضای خانواده، به ویژه رضایتمندی والدین ( پدر و مادر از یکدیگر ) شود. تفاوت در شکل گیری شخصیت کودکان دوقلو و دقت و ظرافتی که در تربیت آنان باید به خرج داد اهمیت موضوع پرداختن به کسب اطلاعات در این زمینه را دوچندان می کند.

شاید مهم ترین موضوع درباره تربیت دوقلوها این است که تفاوت «تشابه» و «تساوی» را درک کنیم و بدانیم که مخلوقات خداوند هر یک منحصر به فرد هستند و دوقلو ها نیز همچون دیگر مخلوقات در عین تشابه فوق العاده ای که ممکن است داشته باشند باید دو مخلوق کاملاً متفاوت از یکدیگر انگاشته شوند، چرا که برای رسیدن به موفقیت در تربیت فرزندان دوقلو رمز اصلی، درک و توجه به همین استقلال شخصیت در آنهاست.

 

 

 

 آپنه در دوران طفولیت یک مشکل جدی است و می تواند بر رشد و سلامت قلبی عروقی کودک تأثیر منفی بگذارد. اما چگونه می توان فهمید که مشکل خروپف کودک نیاز به درمان دارد؟

اما چگونه می توان فهمید که مشکل خروپف کودک نیاز به درمان دارد؟

تعریق مکرر شبانه

تعریق به علت فعالیت بیش از حد سیستم عصبی سمپاتیک هنگام خواب است که بر اثر پایین بودن اکسیژن و تلاش بدن برای نفس کشیدن ایجاد می شود.

حرکت طولانی رو به داخل قفسه سینه هنگام نفس کشیدن.

شیوه ناصحیح خوابیدن

کشیدگی بیش از حد گردن هنگام خواب در کودکان مبتلا به آپنه خواب امری عادی است. این حالت در باز نگه داشتن مجرای هوا موثر است.

سردردهای صبحگاهی

این امر به علت کمبود اکسیژن و بالا بودن فشارخون هنگام خواب رخ می دهد.

شب ادراری مزمن

موارد زیادی از آپنه خواب در کودکانی که شب ادراری دارند، گزارش شده است. اخیرا طی تحقیقی مشخص شد، ۴۲درصد از گروه کودکانی که تحت درمان آپنه خواب قرار داشتند، دچار مشکل شب ادراری بودند و پس از مداوا شدن، ۶درصد آنان بهبود چشمگیری پیدا کردند.

بیش فعالی و بی توجهی در مدرسه

مشکل کودکانی که اغلب دچار آپنه خواب می شوند،گاه با ADHD اشتباه گرفته می شود. معاینه دقیق پزشک، صحبت کردن درباره خروپف با کودکان و … در برخی موارد نیاز کودکان به مصرف داروهای ADHD را برطرف می کند.

سندروم داون

بین۴۰ تا ۷۰درصد کودکان مبتلا به سندروم داون، دچار آپنه خواب هستند که در صورت درمان نشدن، این امر روی رشد آن ها تأثیر می گذارد.

چاقی مفرط

نتایج بررسی های اخیر نشان می دهد، بیش از ۳۰درصد از کودکانی که چاقی مفرط دارند، دچار آپنه خواب هستند. در صورت درمان نشدن، احتمال به وجود آمدن فشارخون بالا، مقاومت به انسولین و اختلالات متابولیک بدن افزایش می یابد. علاوه بر آن مانع کاهش وزن در کودک نیز می شود.

 

منبع : روزنامه خراسان

 دکتر هاله پیروی با اشاره به اینکه ماساژ کودک اعتماد به نفس و اطمینان را در انجام وظایف والدین بالا می‌برد، گفت: استفاده از این روش مهارت‌های والدین در امر مراقبت از نوزاد را افزایش داده و تقویت می‌کند و سبب اعتباربخشی نقش والدین می‌شود.

وی استرس والدین شاغل را برای برقراری ارتباط مناسب با نوزاد مضر دانست و گفت: استرس پدر و مادارن سبب کاهش میزان برقراری ارتباط با نوزاد می‌شود.

پیروی یادآور شد: ماساژ نوزاد به ترشح هورمون پرولاکتین از هیپوفیز مادر و ترشح شیر کمک می‌کند و سبب پرورش و ارتقای حس مادرانه می‌شود.

وی با تاکید بر اینکه ماساژ هم در حیطه روانی اجتماعی و هم در رشد فیزیکی و فیزیولوژیکی برای نوزاد و والدین فواید بی‌شماری دارد، گفت: اثرات ماساژ مختص نوزادان سالم نیست بلکه در نوزادان کم وزن و زودرس که به مراقبت و اهمیت بیشتری نیاز دارند نیز سودمند است.

این متخصص کودکان خاطرنشان کرد: نوزادان کم وزن به علت شرایط خاص و بستری بودن در بخش‌های مراقبت‌های ویژه، دچار محرومیت از لمس و حس مادری می‌شوند ولی با لمس و ماساژ این کمبود جبران می‌شود.

پیروی گفت: لمس نوزاد عصب واگ وی را تحریک و فرآیندهای هضم را فعال می‌کند. تحریک این عصب منجر به افزایش هورمون رشد و سپس تحریک حرکت رشد و فعالیت ترشحی معده‌ای و روده‌ای می‌شود و ترشح انسولین را افزایش می‌دهد.

وی تصریح کرد: نوزادانی که تحت تحریک لمسی حرکتی قرار می‌گیرند، وزن‌گیری بهتری دارند و این در حالی است که در مقدار مصرفی شیر و یا کیلوکالری دریافتی افزایشی مشاهده نمی‌شود.

اثرات ماساژ در نوزاد
این متخصص کودکان در خصوص فواید ماساژ نوزاد گفت: ماساژ موجب دلبستگی بیشتر و محکم‌تر بین والدین و فرزند می‌شود و این ناشی از تعامل و صمیمیتی است که بین والدین و فرزند به وجود می‌آید.

پیروی با بیان اینکه ماساژ نوزاد ناراحتی و درد ناشی از دندان درآوردن و تجمع گاز در روده‌ها و دردها را تسکین می‌دهد، گفت: این امر با تقویت عضلات اطراف دهان و تحریک سیستم گوارشی و از طرفی تحریک اشتها، وزن‌گیری را سرعت می‌بخشد.

وی گفت: ماساژ از طریق تحریک پوست، سیستم عصبی نوزاد را تحریک و میلین‌دار شدن اعصاب را تسریع می‌کند و تکامل سیستم عصبی را افزایش می‌دهد. از طرفی با تحریک و ترشح اندروفین‌ها در مغز سبب ایجاد آرامش در نوزاد می‌شود.

پیروی گفت: ماساژ نوزادان میزان تنفس را کمتر و عمیق‌تر می‌کند و سبب تهویه موثرتر و روان شدن ترشحات موکوسی می شود و به خروج ترشحات کمک می‌کند.

این متخصص کودکان گفت: ماساژ سبب ارتقای عملکرد سیستم ایمنی و در نتیجه افزایش مقاومت در برابر بیماری‌های عفونی می‌شود.

وی با اشاره به اینکه به دنبال تحریکات لمسی، آگاهی و جهت‌یابی نوزاد تقویت می‌شود، گفت: ماساژ سبب خواب عمیق و طولانی در نوزاد می‌شود و خلق و خوی او را در بیداری بهبود می‌بخشد.

پیروی در پایان گفت: نوزادانی که ماساژ را دریافت می‌کنند قادرند بهتر با استرس‌های وارد شده کنار بیایند و اثرات آن را کاهش دهند.

 

 

 

 

 الهام زمانی کارشناس روانشناسی بالینی گفت: معمولاً والدین از مشکلات خواب فرزندانشان شکایت دارند. و در سال اول زندگی از نخوابیدن کودک در طول شب شکایت دارند.

 نسرین یادگاری درباره اهمیت تغذیه به ویژه در ایام امتحانات گفت: در این حوزه موارد بسیاری باید مورد توجه قرار گیرد. برای کنترل استرس دانش‌آموزان، خوردن انواع مغزها اعم از مغز پسته، بادام، گردو، فندق و حتی مغز هسته زردآلو و… توصیه می‌شود.

وی با تأکید بر اینکه باید مصرف سه وعده غذایی حتماً رعایت شود، گفت: وقتی دانش‌آموزان صبحانه را مصرف نمی‌کنند انرژی دریافتی آنها کاهش خواهد یافت و حافظه ضعیف می‌شود. اگر انرژی اولیه وجود نداشته باشد فراخوانی اطلاعات از مغز به راحتی انجام نمی‌شود و این امر چالش‌هایی را برای دانش‌آموزان به دنبال خواهد داشت.

وی همچنین بر خوردن میان‌وعده‌ها تأکید کرد و افزود: میان‌وعده سالم که شامل نان و پنیر و شیر می‌شود باید در برنامه غذایی گنجانده شود. در خوردن مواد کافئین‌دار مانند قهوه و کاکائو و شکلات نباید زیاده‌روی کرد و از خوردن هله‌هوله‌ها باید خودداری شود چرا که این مواد حافظه را به شدت کاهش می‌دهند.

این کارشناس تغذیه با اشاره به اینکه مواد غذایی که دارای ترکیبات شکر هستند مثل کیک، کلوچه، بیسکوئیت و… باعث ضعف حافظه می‌شوند، تصریح کرد: بهتر است دانش‌آموزان مابین امتحانات خود از میوه‌ها و بیسکوئیت‌های ساده و بدون کاکائو استفاده کنند تا انرژی آنها حفظ شود و خستگی از بین برود.

وی منابع سرشار از ویتامین c را افزایش دهنده انرژی دانست و در خصوص تغذیه کودکان بیش‌فعال نیز گفت: این کودکان به دلیل استرس زیادی که دارند باید از منابع ویتامین B و c استفاده کنند. این کودکان می‌توانند پودر جوانه گندم و جو را در سالاد، ماست، شیر یا غذا مصرف کنند تا استرس آنها کم و حافظه بالایی داشته باشند.

یادگاری خاطرنشان کرد: منابع ویتامین B فقط شامل جوانه‌ها نیست، نان، حبوبات و گوشت‌ها نیز دارای انواع ویتامین‌های B هستند که باید در وعده‌های غذایی افراد لحاظ شوند.

 

 

 یک متخصص اطفال با بیان اینکه تعداد 4 تا 7 نوبت دفع موفوع در نوزادان شیر مادرخوار طبیعی است، گفت: در شش هفته اول بدو تولد، ممکن است مدفوع نوزاد سبز روشن باشد که این حالت طبیعی است و برخلاف تصور عامه مردم ارتباطی با سرماخوردگی ندارد.

دکتر آزاده فهیمیان  با اشاره به نگرانی والدین از تغییرات ظاهری مدفوع در نوزادان گفت: اولین مدفوع نوزاد، سیاه تیره رنگ، چسبیده و بدون بو است که مکونیوم نامیده می شود.

وی با بیان اینکه گاه اولین مدفوع به رنگ سفید خاکستری است که به تدریج به مکونیوم تیره رنگ تبدیل می شود، گفت: مکونیوم از پلی ساکاریدهای ترشح شده از روده، مایع آمنیوتیک که توسط جنین و سلول های جدار مخاط دستگاه گوارش تشکیل می شود و رنگ سبز آن به دلیل پیگمان های صفراوی است، سپس رنگ سیاه مایل به سبز مدفوع کمتر می شود و رنگ سبز قهوه ای به خود می گیرد.

فهیمیان افزود: پس از این تغییرات مدفوع نوزاد به حالت طبیعی یکنواخت، شل و زرد نارنجی تبدیل می شود. این حالت تا 3 هفته ادامه دارد. در این دوره ممکن است مدفوع دارای مواد بلغمی باشد و تعداد دفعات آن 1 تا 7 نوبت در روز است و بیش از این تعداد هم می تواند باشد.

این متخصص اطفال رنگ سبز موفوع نوزادی که از شیر مادر تغذیه می کند را طبیعی دانست و گفت: برخلاف تصور عامه مردم، رنگ سبز مدفوع نوزاد ارتباطی با سرماخوردگی ندارد. در شش هفته اول بدو تولد، ممکن است مدفوع نوزاد سبز روشن باشد و ناگهانی خارج شود و دارای تکه‌های سفت صابونی شکل باشد که این حالت طبیعی است.

وی یادآور شد: تکه‌هایی که در مدفوع بیشتر نوزادان دیده می شود و رنگ سفید با پوشش زرد یا قهوه ای دارد، مربوط به لخته‌های کازئین (پروتئین اصلی شیر که به حالت پنیری در آمده) است.

فهیمیان گفت: گاه نوزاد شیر مادرخوار، 4 تا 7 نوبت در روز دفع موفوع دارد که کاملا طبیعی است و جای هیچ گونه نگرانی وجود ندارد.

این متخصص اطفال خاطرنشان کرد: مدفوع نوزاد شیر مادرخوار بیشتر شل و رنگ زرد خردلی رنگ است که مختصری بوی ترشیدگی (اسیدی) دارد و این حالت تا زمانی که غیر از شیر مادر، غذایی به کودک داده نشود، باقی می ماند.

فهیمیان در پایان گفت: نوزادی که از شیر خشک تغذیه می کند اغلب یک نوبت در روز دفع مدفوع دارد که دارای رنگ زرد کم رنگ، سفت و مختصری قلیایی یا خنثی است و بوی زیاد می‌دهد.

 

 

منبع : بیا نی نی