دسته: شیرخوار و نوپا

تکان دادن، حرکت دادن دستها، لولیدنها و تکان خوردن ها، همگی نشانه هایی از شروع درک کودک از این است که او می تواند به هر حال، حرکات بدن خود را کنترل کند.

شما می توانید با اشاره کردن به قسمتهای اصلی بدن، موجب تقویت این درک نوظهور شوید. او را روی فرش، تخت یا میز مخصوص وسایلش بگذارید.

صورتش را لمس کنید و بگویید ((صورت)) سپس دستهای کوچکش را روی صورت خود بگذارید و تکرار کنید. (( صورت)). همین کارها را باچشمها، بینی، دهان، چانه، پاها، شکم و ساق پا انجام دهید و هر دفعه بگذارید اعضا را هم روی بدن خودش لمس کند.

 

 

 

 

 

دراز کردن دست و گرفتن اشیایی مثل جغجغه، عروسک مخملی و یا دسته ای از موهای شما، دلیل بر آن نیست که کودک می تواند روی آنها کنترل داشته باشد. مهارت واقعی زمانی است که کودک علاوه بر داشتن کنترل  کافی روی مچ، کف دست و انگشتانش، توانایی شکل اشیا و تشخیص مسافت نیز وجود داشته باشد و همه نیازمند مهارت بسیار است.

در این مرحله یک سری فنجان یا قاشق اندازه گیری پلاستیکی (پیمانه) می تواند اسباب بازی خوبی برای کودک باشد زیرا هم به راحتی قابل گرفتن هستند و هم سطوح جالب توجهی دارند.  اگر کودک شما گرفتن و بلند کردن اشیا را یاد گرفته است آنها را دور تا دور او روی زمین قرار دهید.

اگر هنوز این کار را به خوبی یاد نگرفته است قاشق ها را در دستش بگذارید و برای نگه داشتن آنها او را تشویق کنید شگفت زده یا نا امید نشوید اگر دیدید او آنها را بلافاصله به سمت دهانش می برد. جویدن و داخل دهان بردن اجسام برای کودکانی که در این سن هستند بهترین روش برای یادگیری مطالبی درباره دنیا می باشد. 

 

 

 

 

 

برای ایجاد هوشیاری بدنی برای کوچولوها، می‌توانید کارهای ساده اما کاربردی و موثری انجام دهید. کودکی که تازه متولد شده است، تفاوت مابین وجود خودش و شما را نمی تواند تشخیص دهد.

یعنی نمی داند بدن خودش کجا تمام شده است و بدن شما از کجا آغاز شده است! بنابراین شما می توانید با قل دادن یک توپ روی شکم به سمت بالا و  پایین و روی پاها و دست های او موجب بروز هوشیاری بدنی او که در حال شکل گرفتن است.

همچنین تحریک بدن کوچک او شوید. آیا او می خواهد توپ را بگیرد یا به آن لگد بزند؟ بگذارید این کار را انجام بدهد. زیرا بهترین تمرین برای ایجاد هماهنگی است. می توانید حتی او را روی شکم بخوابانید و توپ را روی پشت کودک حرکت دهید. خواندن یک شعر در حین بازی می تواند شادی بخش باشد.

با این کارها شما می‌توانید باعث پیشرفت مهارتهای حرکتی او شوید و فواید زیر نصیب کودکتان می‌شود:

 

 

 

برخی از کودکان ممکن است در 3 ماهگی هنوز به اعتراض به دمر خواباندنشان گریه کنند. اما قطعا آنها باید مدتی را به این حالت سپری کنند. زیرا عضلات گردن، شانه و پشت با قرار گرفتن در این وضعیت تقویت می شوند و برای نشستن و چهاردست و پا رفتن آمادگی پیدا می کند. 

 

 

 

 

یک کودک 3 یا 4 ماه اکنون به مرحله ای رسیده است که می تواند خود را برای چند دقیقه متوالی سرگرم کند- یک پیشروی جالب هم برای کودک و والدین- ممکن است صبح زود صدای او را بشنوید که با انگشتان پایش حرف می زند.

یا ببینید دستهایش را جلوی صورتش گرفته و چیزهایی می گوید. (همان قان قان کردن و تولید اصوات کودکانه) یا مشتاقانه به اطراف اتاق نگاه می کند. در حدود 4 ماهگی کودک نه تنها می تواند ببیند بلکه قادر به ردیابی نیز می باشد.

یعنی او می تواند افراد یا اجسامی که در اطرافش حرکت می کنند را ببیند. اکنون که کودک می تواند در حالت دمرو سرش را بلند کند گذاشتن یک آینه در تخت او می تواند موجب سرگرمی او شود. زیرا هنوز درک نمی کند که تصویر درون آینه خود اوست.

این مطلب را حدود 15 تا 18 ماهگی خواهد فهمید. در حال حاضر با دیدن تصویرش در آینه خوشحال خواهد شد و می خندد. او از اینکه با چنین شخصی روبرو می شود خوشحال است.

 

 

کودک در 3 ماهگی، آنقدر با حالتهای صورت آشنا شده که به خنده ها واکنش نشان می دهد. همچنین می تواند تفاوت بین صورتهایی را که دوست دارد و آنهایی که آشنا نیستند را نشان دهد.

به همین دلیل کودک شما وقتی در آغوش فرد دیگری قرار می گیرد به دقت به شما نگاه می کند. اما به دوستانتان فقط نگاه سردی می اندازد. باز به همین خاطر است که به هنگام صبح، وقتی از بالای نرده های تختش به او نگاه می کنید، تمام بدنش را از خوشحالی تکان می دهد و به خود می پیچد.

او صورت شما را می شناسد و عاشقانه دوست دارد. تماشای مجموعه ای مشتمل بر عکس های زیادی ( خودتان درست کنید یا در آلبومی قرار دهید) از افراد خانواده موجب می شود تا کودک با چهره های متفاوت و حالت های عاطفی موجود در هر کدام آنها آشنا شود. 

حتی ممکن است متوجه شوید به برخی از آنها علاقه بیشتری نشان می دهد. مثلا پسر بچه ای خوشحال که یک عروسک پشمالو را در آغوش گرفته باشد. یا چهره معصوم پدر با یک کلاه ماهی گیری.

کودک 3 تا 6 ماه، موجود کوچولوی شیرینی است که با صداهایی که از خود ایجاد می کند و خنده های زیبایش همه را به سمت خود جلب می کند. با آنکه او هنوز نمی تواند کلمات را کامل تلفظ کند اما به صورت دلپذیری که ادا می کند، نشان می دهد که در حال کشف کلماتی است که هر روز می شنود.

او از پاسخ هایی که شما در قبال این اصوات می دهید نیز مطالبی یاد می گیرد. با تکرار این اصوات مانند کودک او را در ادامه این تلاش  ترغیب کنید.

 

 

 

 

 

 

اول مامان اینجاست، بعد رفته دوباره برمی گرده، دالی موشه بازی است که بچه ها همیشه دوست دارند. کودکان در 6 یا 7 ماهگی شروع به درک این مطلب خواهند کرد، که موجودیت اجسام ادامه دارد، حتی اگر در دید نباشند.

بازی دالی موشه روش بسیار خوبی است تا کوچولوی شما با این مفهوم آشنا شود. می توانید یک تکه پتو یا پارچه را جلوی صورت خود بگیرید و در حالی که می گویید «مامان کجاست؟» ناگهان از پشت آن بیرون بیایید!

یا حوله نازکی روی صورت کودک بیاندازید و ناگهان آن را بکشید و بگویید «دالی موشه»!