دسته: شیرخوار و نوپا

 از شیر گرفتن، تغییر تد‌ریجی تغذیه کود‌ک از شیر به غذاهای ترکیبی است. شیر تا پیش از 4 ماهگی، کلیه مواد‌ غذایی لازم را برای کود‌ک فراهم می‌کند‌. بین سنین 4 تا 6 ماهگی،‌ د‌ستگاه گوارش کود‌ک به حد‌ی از رشد‌ و تکامل می‌رسد‌ که برای هضم غذاهای پیچید‌ه تر نیز آماد‌ه می شود‌. د‌ر این سنین، علائم گرسنگی بعد‌ از شیرخورد‌ن و تقاضا برای افزایش د‌فعات تغذیه د‌ید‌ه می شود‌. این علایم نشانه آماد‌گی کود‌ک جهت از شیرگرفتن است.

– غذاهای اولیه : تغییر غذای کود‌ک از شیر به غذاهای جامد‌، یک روند‌ تد‌ریجی است که تکمیل آن به 3 تا 4 ماه یا حتی بیشتر زمان نیاز د‌ارد‌. بعضی کود‌کان سریعاً به غذاهای جامد‌ عاد‌ت می‌کنند‌، ولی عد‌ه‌ای د‌یگر نیاز به زمان بیشتری د‌ارند‌. نمود‌ار زیر یکی از روش‌های از شیرگرفتن را ارائه می‌کند‌. البته موارد‌ ذکر شد‌ه باید‌ با شرایط کود‌ک و موقعیت زند‌گی و معیشتی والد‌ین منطبق شود‌. هیچ قانون و زمان خاصی برای از شیرگرفتن شیرخوار وجود‌ ند‌ارد‌. طول مد‌ت روند‌ تغییر غذا از شیر به جامد‌ات،‌ یا نوع غذای پیشنهاد‌ی نیز متغیر است.

مهمترین مسأله، د‌ارا بود‌ن د‌ید‌گاه مثبت و انعطاف‌پذیر د‌ر این مورد‌ است. د‌ر خلال چند‌ هفته اول بعد‌ از شیر گرفتن، کار شما تهیه غذاهای جامد‌ و د‌اد‌ن آنها به کود‌ک با استفاد‌ه از قاشق است. کود‌ک شما احتمالاً د‌ر مراحل اولیه از این راه فقط مقاد‌یر کمی مواد‌ غذایی به‌د‌ست می‌آورد‌. برای د‌اد‌ن مواد‌ غذایی به کود‌ک زمانی را انتخاب کنید‌ که هم ماد‌ر و هم کود‌ک د‌ر آرامش به‌سر می‌برند‌. اغلب موقع نهار بهترین زمان برای د‌اد‌ن مواد‌ غذایی جامد‌ به کود‌ک است.

ممکن است اشتیاق کود‌ک شما برای خورد‌ن مواد‌ غذایی جد‌ید‌ د‌ر زمان صبحانه نسبت به سایر اوقات کمتر باشد‌. همچنین د‌ر زمان گرسنگی و یا زمانی که کود‌ک خسته است، اشتیاقی برای استفاد‌ه از مواد‌ غذایی جامد‌ ند‌اشته باشد‌.
کود‌ک را د‌ر آغوش بگیرید‌ و کار خود‌ را با د‌اد‌ن نیمی از شیر هر وعد‌ه، ‌سپس یک قاشق غذا و د‌وباره شیر د‌اد‌ن به مقد‌اری بیشتر نسبت به د‌فعه اول شروع کنید‌. برای شروع، برنج یا سبزیجات و میوه ها (به غیر از مرکبات)، بهترین غذا برای کود‌ک است.
زیرا این مواد‌ کمتر باعث ایجاد‌ واکنش‌های زیان‌آور د‌ر کود‌ک می‌شوند‌.
د‌ر صورت امتناع کود‌ک از خورد‌ن غذا و یا ابتلا به اسهال، ‌استفراغ و ‌بثورات، از د‌اد‌ن آن غذا برای چند‌ هفته اجتناب کنید‌. به‌تد‌ریج از مقد‌ار شیر بکاهید‌ و تا قبل از یک‌سالگی، جهت تأمین نیاز کود‌ک به شیر فقط از شیر ماد‌ر یا شیرخشک استفاد‌ه کنید‌.

* روش صحیح از شیر گرفتن: برای تغذیه صحیح کود‌ک باید‌ از غذاهایی که د‌ر هنگام بلوغ نیز به فرزند‌ان د‌اد‌ه می‌شود‌، استفاد‌ه کنید‌. همیشه از غذاهای خانگی که از مواد‌ تازه تهیه شد‌ه‌‌اند‌، استفاد‌ه کنید‌. به غذای کود‌ک نمک اضافه نکنید‌.

جهت جلوگیری از پوسید‌گی د‌ند‌ان،‌ استفاد‌ه از مواد‌ قند‌ی و شیرین را محد‌ود‌ کنید‌. جهت آشنایی کود‌ک با انواع مختلف مواد‌ غذایی و چاشنی‌ها د‌ر مواد‌ غذایی کود‌ک تنوع ایجاد‌ کنید‌. این عمل از بهانه‌گیری د‌ر امر غذاخورد‌ن د‌رآیند‌ه جلوگیری می‌کند‌.

 1. در ابتدا برای شروع سوپ دادن به کودک، در آن به اندازه یک تکه خورشتی، گوشت بدون چربی (گوشت گوسفند، مرغ یا گوساله) ، برنج و هویج بیاندازید.

2. هر سه روز یک بار یک نوع سبزی به سوپ اضافه کنید مانند جعفری، گشنیز، لوبیا سبز، کدو سبز، کرفس، گوجه فرنگی، کدو حلوایی.

3. به سوپ کودک نباید نمک، شکر یا چاشنی اضافه کرد.

4. بهتر است کدو، کرفس، لوبیا سبز را اول پخته و بعد به سوپ کودک اضافه نمود.

5. سبزی ها باید در آخــــرین لحظات پخت سوپ اضافه شود. در ظرف نیز باید بسته باشد تا ویتامین های آن از بین نرود.

6. استفاده از اسفناج تا پایان یکسالگی مجاز نبوده و نباید به سوپ شیرخوار اضافه شود.

 مواد لازم

سینه مرغ تمیز و پاک شده=به اندازه 2 گردو کوچک

هویج=1 عدد متوسط

سیب زمینی=1 عدد متوسط

کره پاستوریزه یا روغن کلزا= نصف قاشق چایخوری

برنج=1 قاشق چایخوری

پیاز=نصف یک پیاز کوچک

طرز تهیه

سینه مرغ را کاملا شسته و سیب زمینی و هویج را پوست گرفته و متوسط خردشان کنید و به همراه برنج و پیاز مقداری آب بگذارید تا خوب بپزد(مدت پختش بستگی به اجاقتان دارد)

بعد از پخته شدن تقریبا 100 تا 130 سی سی آب داشته باشه و آب سوپ را جدا کنید و با گوشت کوب برقی کاملا بقیه مواد را له کنید تا کاملا پوره شود و بعد هم آب را اضافه کنید و دوباره با گوشت کوب برقی بزنید تا کاملا با هم مخلوط شوند یا اینکه میتوانید همگی مواد را یکباره با هم با گوشت کوب برقی له کنید.

مقدار که به کودک دلبندتان میدهید،بستگی به خودتان دارد و به چه مقداری که کودک شما نوش جونش میکند

 منبع: تغذیه شیرخواران از 6 تا 12 ماهگی

انجمن ترویج و تغذیه با شیر مادر

 

 

فرنی

 

 

برای تهیه فرنی از 2 روش زیر می توان استفاده کرد:

روش اول:

آرد برنج (یک قاشق مرباخوری سرصاف)

شکر (نصف قاشق مرباخوری سرصاف)

شیر (ترجیحا شیر مادر) (5 قاشق مربا خوری)

آرد برنج باید اول با کمی آب و شکر (به میزان فوق) کاملا پخته شود سپس 5 قاشق مرباخوری شیر اضافه گردد. قوام فرنی باید کمی بیشتر از شیر مادر باشد. اگر از شیری به جز شیر مادر استفاده می شود حتماً باید قبلا جوشانده شود.

روش دوم:

آرد (برنج یک قاشق مرباخوری سرصاف)

شکر (نصف قاشق مرباخوری سرصاف)

شیر پاستوریزه (120 سی سی، معادل نصف لیوان معمولی)

در این روش اول 120 سی سی شیر پاستوریزه را به مدت 10 دقیقه می جوشانند، سپس آب جوشیده خنک شده را به آن اضافه می کنند تا حجم شیر مجددا به 120 سی سی برسد بعد آرد و شکر را به شیر اضافه می کنند و مجدداً حرارت می دهند تا به قوام فرنی برسد.

توجه: منظور از یک قاشق مرباخوری، قاشقی است با گنجایش cc 5 مانند قاشق مدرج شربت های کودکان.

 

 

حریره بادام

 

 

طرز تهیه کاملا مشابه تهیه فرنی است و همراه با افزودن آرد و شکر یک قاشق مرباخوری بادام پوست گرفته و رنده شده ( یا آسیاب شده) نیز اضافه می شود.

برای سهولت کار و رعایت تنوع در غذای شیرخوار می توان یک روز در میان از فرنی و حریره بادام استفاده کرد.

 

 

سوپ

 

 

گوشت بدون چربی به اندازه یک تکه خورشتی (معمولا به اندازه یک تخم مرغ متوسط) به ترتیب اولویت و ارجحیت گوشت گوسفند، مرغ، گوساله.

برنج یک قاشق مربا خوری

هویج متوسط یک سوم

بعد از این که گوشت کمی پخته شد برنج و هویج اضافه می شود. پس از پختن کامل، باید همه مواد سوپ را مخلوط و نرم کرد تا به غلظت فرنی برسد.

به عنوان مثال 3 نوع سوپ که تنوع مواد غذایی در محتویات آن رعایت شده است ذکر می گردد.

گوشت مرغ، هویج، برنج، جعفری و سیب زمینی

گوشت گوسفند، لوبیا سبز، برنج، گشنیز و گوجه فرنگی

گوشت گوساله، کدو حلوایی، جعفری، سیب زمینی و گوجه فرنگی

اضافه کردن کمی پیاز رنده شده و خرد شده به سوپ برای رفع بوی مرغ یا گوشت اشکالی ندارد. همچنین افزودن چند قطره آب لیمو ترش تازه یا آب نارنج تازه به سوپ و غذای کودک هم آن را خوش طعم می کند و هم جذب آهن را افزایش می دهد.

توجه:

هر سه روز یک بار یک نوع سبزی به سوپ اضافه می شود: مانند جعفری، گشنیز، لوبیاسبز، کدوسبز، کرفس و …

به سوپ نباید نمک، شکر یا چاشنی اضافه کرد.

بهتر است کدو، کرفس و لوبیا سبز را اول پخته و بعد به سوپ اضافه کنند.

سبزی ها باید در آخرین لحظات پخت سوپ اضافه شود. در ظرف را نیز می بندند تا ویتامین های آن از بین نرود.

اسفناج تا یک سالگی مجاز نبوده و نباید به سوپ شیرخوار اضافه شود.

 

 

پوره سیب زمینی

 

 

یک سیب زمینی متوسط را بعد از شستن کامل با پوست می پزند. بعد از پخته شدن، پوست آن را جدا می کنند سپس سیب زمینی را همراه با یک قاشق مرباخوری کره یا روغن مایع نرم کرده، کم کم به آن شیر پاستوریزه که قبلا جوشانده باشد اضافه می کنند تا به نرمی و غلظت دلخواه برسد.

 

 

پوره هویج

 

 

پوره هویج هم مثل پوره سیب زمینی تهیه می شود با این تفاوت که اول یک هویج متوسط را کاملا شسته و پوست کنده و با کمی آب می پزند و بعد کره یا روغن و شیر را اضافه می کنند.

 

 مواد غذایی که ممکن است در شیرخوار زیر یک سال ایجاد حساسیت کنند:

    شیر گاو (در تهیه فرنی، جوشاندن شیر مقدار مواد آلرژن موجود در شیر را کمتر می کند(
    سفیده تخم مرغ
    انواع توت، کیوی، آلبالو، گیلاس و خربزه
    بادام زمینی

مواد غذایی که در دوره شیرخواری مجاز نیست و ممکن است باعث خفگی شیرخوار شود:

    دانه کشمش
    دانه انگور
    ذرت
    تکه های سوسیس
    آجیل
    تکه های سفت و خام سبزی ها مثل هویج و …
    تکه های گوشت

مواد غذایی که ممکن است مشکلات دیگری ایجاد نمایند:

    قهوه یا چای پررنگ: سبب بی قراری کودک می شود.
    عسل: باعث مسمومیت می شود (بوتولیسم) ولی استفاده از عسل پاستوریزه اشکالی ندارد.

به طور کلی تا پیش از پایان یک سالگی مصرف مواد زیر برای کودک توصیه نمی شود:

 

عسل غیر پاستوریزه، شیر پاستوریزه، پنیر، سفیده تخم مرغ، شکلات، میگو، بادام زمینی، فلفل و ادویه جات، ترشی ها، نمک، نوشابه های گازدار، آب میوه های صنعتی، از میوه ها خربزه، کیوی، انواع توت (توت سفید، توت فرنگی، شاه توت، تمشک)، آلبالو، گیلاس، از حبوبات لپه و نخود، از گروه سبزی ها اسفناج و کلم.

در تهیه غذای کمکی، ارجحیت با غذای خانگی است یا غذای کمکی تجاری؟

 

غذای کمکی خانگی که در خانه تهیه می شود بر آنچه که به صورت تجاری و در قوطی های آماده در دسترس خانواده ها قرار می گیرد ارجحیت دارد زیرا اگر چه غذاهای کمکی تجاری مزایایی دارند از جمله:

    تا زمانی که در قوطی باز نشده است تمیز و بهداشتی هستند.
    تهیه کردنشان آسان است.
    بیشتر کودکان طعم آنها را دوست دارند.
    بعضی از آنها نیز مخلوط بسیار خوبی از مواد مغذی هستند.

ولی مضراتی نیز دارند که به آنها اشاره می شود:

    خیلی گران هستند و در مقایسه با هزینه غذای کمکی که در خانه تهیه می شود قابل مقایسه نیستند.
    ممکن است در آب سرد نجوشیده حل شوند لذا در مناطقی که آب آلوده است احتمال بیماری زیاد تر خواهد شد.
    اکثر اوقات برای نگهداری آنها موادی اضافه می کنند که برای شیر خوار مناسب نیست.
    نحوه نگهداری آنها در کشتی، گمرک، انبارهاو مغازه ها نامعلوم است.
    طعم آن با طعم غذاهای خانواده متفاوت است و در سفره هیچ خانواده­ای غذای کمکی تجاری دیده نمی شود.

برای پیشگیری از مشکلات بعدی در سلامت دندان های کودک بهتر است مسواک زدن را از همان زمان که دندان ها شروع به رویش کردند، یعنی حدود شش ماهگی، آغاز کنید. برای این کار، بهترین روش این است که او را روی پای خود بنشانید،سرش را کمی کج کنید و روی آرنجتان بگذارید و به آرامی، روی دندان هایش را بشوئید. این کار را می توانید دو بار در روز انجام دهید.اگر با این روش راحت نیست، میتوانیدترتیبی بدهید که او دراز بکشد و سرش را روی پای شما بگذارد زیرا به هر حال از آرنج نرم تر است و بعد دندان هایش را بشوئید.

 ممکن است کودک بخواهد مسواک را بجود و یا با دستش آن را بگیرد. بگذارید کنجکاوی اش را امتحان کند اما بعد مسواک را مجددا به داخل دهانش برگردانید و شستن را ادامه دهید.دقت کنید هیچوقت نباید کودک را به زور وادار به قبول این کار یا باز کردن دهان کرد زیرا قرار است بعدها مسواک زدن برایش یک عمل خوشایند باشد نه کاری که از آن گریزان است.

فراموش نکنید خمیر دندانی که می خرید باید از نوع کم فلوراید و مانند مسواک، مخصوص بچه ها باشد و توجه داشته باشید هنگام مسواک کردن مقدار زیادی از خمیر دندان را روی مسواک نریزید زیرا فلوراید بیش از حد، موجب ایجاد لکه های سفید رنگ روی د ندان ها می شود . کم کم که بزرگ تر شد می توانید به او یاد بدهید که بعد از پایان کار، خمیر دندان های اضافی داخل دهانش را بیرون بریزد.

معمولا تا هفت یا هشت سالگی پدر و مادر باید به کودک در مسواک زدن کمک کنند اما از این سن به بعد می توان انجام کار را به تدریج به خود او واگذار کرد.

نکته آخر اینکه بچه ها عاشق کپی برداری هستند پس یک راه مناسب برای اینکه به او بفهمانید سلامت دهان و دندان مهم است،این است که خودتان حداقل یک بار صبح و یک بار شب در مقابل چشمانش دندان هایتان را مسواک کنید.

 

 کودک 6  تا 18 ماهه
وقتی در حال بازی با کودکتان هستید ناگهان کودک دستتان را گاز می گیرد. چه باید کرد؟

آنچه نباید انجام دهید :

1ــ گاز نگیرید، بعضی والدین فکر می کنند گاز گرفتن متقابل به کودک یاد می دهد که گاز نگیرد، اما کودکان نمی دانند که گاز گرفتنشان باعث درد شما می شود و برعکس. تنها اثرش این است که به هر دوتان آسیب می رسد و روابطتان خدشه دار می شود.

آنچه باید انجام دهید:

1ــ کودک را به کناری زده و محکم بگویید «گاز گرفتن درد دارد.»

2ــ متناوباً رفتاری مثل در آغوش گرفتن کودک را نشان دهید.

3ــ به کودک جسمی نرم (مثل دندونی) بدهید تا کودک گاز بگیرد.

کودکان منمن، جیغ زدن، گریه و گاز گرفتن را انجام می دهند تا با نیازهاشان ارتباط برقرار کنند. لمس و کشف می کنند تا در مورد خود و محیط اطرافشان شناخت پیدا کنند. نه اینکه آسیب زده یا  سرپیچی کنند. آن رفتارهای کودک که خطرناکند یا به دیگران آسیب می رسانند را بایستی محدود کنیم. اما نبایستی کودکان را بترسانیم یا به آنها آسیبی برسانیم.

هدف ما کمک به کودکانمان است که احساساتشان را بدون صدمه به خود یا دیگران نشان دهند.

1ــ مراقب نشانه ها باشید و یاد دهید زمانی که کودک خیلی هیجان زده یا ناراحت است، ناراحتی خود را بیان کند.

2ــ به کودک بفهمانید که چگونه نیازهایش را به طرق مختلف مثل کف زدن یا خندیدن بیان کند.

3ــ در پاسخ و واکنش ثابت قدم باشید.

کودک 2 تا 3 سال

بچه لگد و جیغ می زند، با کج خلقی اسباب بازیها را به زمین می کوبد به خاطر اینکه اسباب بازی که می خواسته، برایش نخریدید. چه باید کرد؟

آنچه نباید انجام دهید.

1ــ سعی نکنید برای کودک نوپایتان دلیل و استدلال بتراشید. بچه ها در کج خلقی به حرف منطقی گوش نمی دهند.

2ــ خونسردی نشان ندهید، چون این عمل کودک را به وحشت خواهد انداخت  خاطره بدی در ذهن او به جای می گذارد.

3ــ در مقابل کودک تسلیم نشوید، چون تسلیم در مقابل رفتار بد کودک، نوعی پاداش دادن به اوست. و کج خلقی هایش را تقویت می کند.

4ــ به کودک رشوه مثل آب نبات یا خوراکی ندهید. او ممکن است برای گرفتن این رشوه چنین رفتاری را شروع کند.

آ‌نچه باید انجام دهید.

1ــ سکوت کنید و در مقابل آنچه دیگران فکر می کنند نگران نباشید.

2ــ از خرده گیری و نزاع چشم پوشی کنید. تا جایی که ممکن است به کودک بی توجهی کنید.

3ــ در صورت لزوم اگر کودک قصد مجروح یا صدمه زدن احتمالی را دارد، با نگهداشتن اجباری از این عمل خودداری کنید.

4ــ اگر کج خلقی کودک ادامه پیدا کرد فروشگاه را ترک کنید.

5ــ در موقعی که کودک آرام است برایش توضیح دهید که اگر با کج خلقی وسایل را پرتاب یا خراب کند، فروشگاه را ترک خواهید کرد.

6ــ به رفتار خوب پاداش دهید.بعد از آن عمل خوب، زمان ویژه ای به کودک صرف کنید.

زمانی که بچه ها جسور و رام نشدنی می شوند همه ما زمانی صداهای وحشتناک کودک را شنیده ایم. این عمل گهگاهی به چه علت رخ می دهد! اما بچه ها نیاز دارند تا این مرحله را بگذرانند. آنها نیاز دارند تا به توانایی های ما در مقابل آنها پی ببرند، تا خود را از والدین جدا کنند و کنترل خود را یاد بگیرند. ما می توانیم به بچه ها یاد دهیم  رفتار شایسته و بجایی در مقابل پاداش رفتار خوب، چشم پوشی رفتار محرک و جلوگیری به خود یا دیگران داشته باشند.

1ــ قبل ورود به فروشگاه، رفتاری که انتظار دارید و نتیجه بد رفتاری را برای کودک شرح دهید.

2ــ احساس اطمینان در همه روشهاتان داشته باشید، همینطور اصرار برای گفتگو یا تسلیم را نپذیرید.

سنین 3 تا 4 ساله

کودک چیزی را با زور پیش می برد یا همبازی اش را نیشگون می گیرد، یا از حرفهای بیجا و نابجا استفاده می کند. چه باید کرد؟

آنچه نباید انجام دهید.

1ــ کودک را درکونی نزنید. این به کودک آموزش می دهد که ضربه زدن بسیار خوب است به شرط اینکه بزرگتر باشید.

2ــ انتقاد نکنید یا بدخو نشوید. این عمل اعتماد به نفس کودک را کم می کند و خاطره بدی در ذهن او به جای می گذارد.

3ــ کودک را از داشتن جفت یا همتای دیگر محروم نکنید.

آنچه باید انجام دهید.

1ــ به دلیل تراشی برای کج خلقی کودک گوش دهید و حرفها، احساسات و اظهارات درستش را تأیید کنید.

2ــ به کودک کلمات مناسب برای برقراری احساسات را بفهمانید.

3ــ به کودک «مهلت دهید» تا از دستورات پیروی کند.

دستوراتی برای «مهلت دادن»

1ــ با قاطعیت از کودک بخواهید که صدایش را به قصد مهلت دادن کنترل کند.

2ــ کودک را نزدیک اما جدا قرار دهید چون تمایل به فعالیت دارد.

3ــ به کودک بگویید که مجبور است برای دقایقی با توجه به سنش آرام بنشیند. مثلاً کودک 3 ساله 3 دقیقه آرام می نشیند.

4ــ مهلت تا زمان معین ادامه دارد.

بچه ها در این سنین شروع به یاد گرفتن دستورات و محدودیتها می کنند، اما اشتباه هم می کنند. آنها به تذکر دهنده و اثرات و نتایج فوری نیاز دارند که به اعتماد به نفس شان احترام گذارند و به آنها کمک کند تا بدون خجالت یا اوقات تلخی از والدین شان یاد بگیرند.

1ــ بازی کودک را مشاهده کنید و از رفتار خوب او تعریف کنید. به عنوان مثال بگویید. «من واقعاً تاب خوردن و خندیدن تو را دوست دارم»

2ــ مطمئن باشید شما به عنوان والدین و دیگر بزرگسالان در زندگی کودک الگوی خوبی برای بیان احساسات هستید..

 نکاتی را که در زیر می آید به خاطر بسپارید تا برای کودکتان هیچ مشکلی پیش نیاید:

•    اولین و مهم ترین قانون این است: هرگز کودک نوپایتان را، حتی برای یک دقیقه، به حال خود تنها نگذارید. کودکان می‌توانند در آب کمتر از 2 سانتیمتر غرق شوند. تمام وسایلی را که برای حمام مورد نیاز است (صابون، حوله و غیره) از قبل آماده کنید. اگر زنگ در یا تلفن به صدا در آمد  و احساس کردید باید به آن پاسخ دهید، کودکتان را در حوله ای پیچیده و او را با خود ببرید.

•    کودک نوپای خود را در داخل وان یا طشتی که هنوز به داخل آن آب می ریزد، قرار ندهید (دمای آب ممکن است تغییر کند یا آب خیلی عمیق شود).

•    وان حمام را ایمن کنید: وان های حمام بسیار لیز هستند، بنابراین وان خود را برای ایمنی بیشتر به کف پوش حمام (rubber bath mat) مجهز کنید. استفاده از پوششی نرم برای شیر آب میتواند کودکتان را از ضربات دردناک محافظت کند. هنچنین، مطمئن شوید که درهایی که از شیشه های متحرک کشویی ساخته شده اند، دارای شیشه های بی خطر باشند.

•    آب حمام را به اندازه مناسب گرم کنید (90 تا 100 درجه فارنهایت). نوزاد یا کودکتان نسبت به شمامعمولا آب خنک تری را ترجیح می دهند. 

•    وان را زیاد از آب پر نکنید؛ هیچ وقت برای کودکان نوپا و کودکان بزرگ تر نباید سطح آب بالاتر از کمرشان برود.

•    برای کودکانی که می توانند بنشینند، استفاده از  درپوشِ راه آب در کف حمام یا وان ممکن است کار شما را راحت تر کند اما این کار نباید به شما احساس امنیت کاذب بدهد چرا که هیچ چیزی نمی تواند جایگزین مواظبت لحظه به لحظه شما از کودکتان شود. 

•    به کودکتان یاد دهید که در وان بنشیند نه اینکه بایستد.
•    صابون، شامپو و حمام کف می تواند پوست کودکتان را خشک کند و حتی موجب شود که جوش بزند بنابراین هر چه کمتر از آنها استفاده کنید. این مواد همچنین ممکن است موجب سوزش در مجاری ادراری شوند که به نوبه خود ممکن است خطر عفونت در مجاری ادراری را افزایش دهد. به منظور اجتناب از ماندن فرزندتان به مدت طولانی در آب پر از کف صابون که برایش سوزناک است، زمان بازی را در اول حمام قرار  دهید و صابون و شامپو را برای آخر کار بگذارید. 

•    آبگرم کن خود را بر روی 120 درجه فارنهایت قرار دهید. کودک در صورتی که در آبی با دمای 150 درجه فارنهایت قرار بگیرد، تنها در عرض دو ثانیه به سوختگی درجه 3 دچار می شود و اگر دمای آب 140 درجه فارنهایت باشد 5 ثانیه برای این نوع سوختگی کافی است.

•    به فرزندتان اجازه ندهید به شیر آب دست بزند. حتی اگر در این سن نتواند شیر آب را باز و بسته کند، ممکن است بالاخره به انجام این کار موفق شود و صدماتی جدی به خود واردکند (بهتر است کودکتان را طوری در وان قرار دهید که پشتش به شیر آب باشد.