دسته: خردسال و کودک

روانشناسان معتقدند ترسی که از مادر به کودک منتقل می شود ممکن است تا مدتها در ذهن او باقی بماند. مریم نوری روانشناس بالینی درباره ترسهای اکتسابی و ترسهایی که از والدین به کودک منتقل می شود، گفت:« ترس‌های اکتسابی، ترس‌هایی هستند که ممکن است از مادر به کودک سرایت کند. مادری که به محض مواجه شدن با موقعیتی نامطلوب، جیغ زده و می لرزد و به لکنت می افتد ترس خود را به آسانی به کودکش منتقل می‌کند، مثل ترس از رعد و برق و حشرات. متأسفانه اثر این نوع ترس ممکن است تا مدت‌ها در ذهن کودک باقی بماند.»
این روانشناس بالینی درباره علت ترس های کودکان به بیا نی نی گفت:« نوعی از ترس های کودکان ترس های عمدی است، به این صورت که ممکن است علت ترس عمدی باشد؛ یعنی کودک را خودمان از چیزی ترسانده باشیم؛ مثل ترساندن کودک از چیزهای خطرناک، نظیر آب جوش، برق، وسایل تیز و غیره. این گونه برخوردها از نادرست ترین روش های تربیتی به شمار می آید. علت ترس ممکن است تصادفی باشد، یعنی بدون آن که شما بخواهید، کودک تصادفاً در شرایط ترسناکی قرار گرفته و می‌ترسد مانند تجربه تلخ حمله سگ که سبب پیدایش ترس از حیوانات می‌شود.» بیشتر بخوانید چگونه با ترس کودکان برخورد کنیم؟
 

نوری ترس‌های عاطفی را نوع دیگری از ترس‌ها دانست و درباره علت آن گفت: «این نوع ترس ممکن است به علت هیجانات عاطفی و فشارهای روحی کودک باشد. تنش های عصبی و عاطفی ابتدا به صورت اضطراب و سرانجام به صورت ترس دائمی در کودک ظاهر می شود. مانند اضطراب ناشی از دوری پدر و مادر که این حالت عاطفی به صورت ترس از تاریکی و تنهایی ظهور می‌کند.» بیشتر بخوانید راهنمای مواجهه با ترس در کودکان
این روانشناس در ادامه برخی والدین را مسبب احساس گناه در کودکان خود دانست و گفت: «گاهی اوقات برخی از والدین، هنگامی که کودکشان قواعد اخلاقی یا اجتماعی را رعایت نمی‎کند، گناه و تقصیر را بر می انگیزند. مثلاً کودک را حین انجام کاری غافل گیر می سازند، او را تهدید می‌کنند که در صورت تکرار این کار گرفتار خشم خداوند خواهد شد و به جهنم می رود یا در موارد دیگری مانند وقتی که کودک شیطنت می‌کند یا در خیابان بهانه خریدن چیزی را می گیرد، به او می گویند که خانه را ترک خواهند کرد یا در خیابان رهایش خواهند ساخت یا او را مسبب مرگ خودشان می‌دانند، این نوع رفتارها در کودک احساس ترس را به وجود می آورد.» بیشتر بخوانید باید و نبایدهایی درباره ترس کودک

یکی از موضوعاتی که بین کودکان و برخی بزرگ‌سالان به‌طور مشترک دیده می‌شود، وجود و حضور شخصیت‌های خیالی و دوستانی غیرواقعی در دنیای ذهنی آن‌ها است. به اعتقاد روان شناسان، داشتن دوستان تخیلی و گفتگو با موجودات غیرواقعی برای کودکان امری غیرعادی نبوده و به رشد توانایی‌های روحی و روانی آن‌ها کمک کرده و باعث بهبود فراگیری مهارت‌های آن‌ها می‌شود.
به گزارش سیناپرس، کودکان دارای قدرت تخیل زیادی هستند و در دنیایی کاملاً متفاوت با افراد بالغ زندگی می‌کنند. باید در نظر داشت که نشانه‌های رفتاری و شخصیتی در کودکان و بزرگ‌سالان متفاوت بوده و نباید به‌طور یکسانی به آن نگاه شود.در حقیقت برخی کودکان و گروه معدودی از بزرگ‌سالان با فردی که حضور واقعی ندارد، گفتگو کرده و این‌طور به نظر می‌رسد که گویی این افراد با یک روح یا شخصیت ماورایی حرف می‌زنند. بیشتر بخوانید حرف نزدن کودک خردسال خود را جدی بگیرید
 

دوستان خیالی به بچه ها کمک می کنند

از منظر تخصصی، داشتن دوستان خیالی می‌تواند به کودکانمان کمک کند تا از دنیای بزرگسالان الهام گرفته، خود را در موقعیت‌های متفاوت دیده و در مورد حالات عاطفی و روحی دیگران فکر کنند. این پدیده همچنین به بچه‌ها اجازه می‌دهند مهارت‌های زبانی و داستان‌نویسی خود را تقویت کنند.باید توجه داشت که صحبت با موجودات خیالی و دوستان ذهنی، برای کودکان غیرعادی نبوده و امروزه دوستان خیالی به‌عنوان بخشی کاملاً طبیعی و حتی مفید از روان‌شناسی کودکی شناخته می‌شوند. به گفته روان شناسان، تقریباً نیمی از بچه‌ها دارای حداقل یک دوست تخیلی هستند و این موضوع به‌هیچ‌عنوان نباید باعث نگرانی والدین آن‌ها شود.از منظر تخصصی، داشتن دوستان خیالی می‌تواند به کودکانمان کمک کند تا از دنیای بزرگ‌سالان الهام گرفته، خود را در موقعیت‌های متفاوت دیده و در مورد حالات عاطفی و روحی دیگران فکر کنند.

کودکان نیز مانند بزرگسالان می‌توانند به سردرد مبتلا شوند اما اینکه این سردرد چقدر جدی است و دلیل آن چیست، شاید با بزرگسالان کمی متفاوت باشد. اگر می‌خواهید دلایل شایع سردرد در کودکان را بدانید بهتر است این اینفوگرافی را تا انتها بخوانید.

شرایطی که باعث بی‌اشتهایی و دلزدگی کودک از غذا می‌شود در کنار اشتباهات رفتاری والدین، می‌توان به شرایط نامناسب کودک برای غذاخوردن منجر شود. شرایطی که مطلوب کودک نیست و باعث می‌شود نسبت به غذا بی‌تمایل باشد  ودر نهایت بی اشتهایی کودک را به دنبال داشته باشد. غزاله زمانی، کارشناس تغذیه، در ادامه درباره راههای رفع کم اشتهایی در کودکان می‌پردازد. 

سخت‌گیری در آداب غذا خوردن کودک را بی اشتها می‌کند

برخی از والدین بیشتر از نیاز و خارج از توان کودک نسبت به رعایت آداب غذاخوردن سخت‌گیری می‌کنند. آنها مدام از اینکه کودک هنگام غذاخوردن لباس خود را کثیف می‌کند، گلایه دارند. حتی از اینکه کودک اصرار دارد برای غذاخوردن شخصا از قاشق استفاده کند، ممانعت به عمل می‌آورند. یا روی مساله طرز نشستن و طرز قاشق برداشتن و به دهان بردن غذا با کودک مشکل دارند. والدین باید توجه داشته باشند که یادگیری آداب غذاخوردن یک روند تدریجی است که با صبر و حوصله و مهربانی امکان‌پذیر است. در غیر این صورت ممکن است سخت‌گیری در این زمینه علاقه کودک شما را به غذا خوردن تحت الشعاع خود قرار دهد.

ایجاد محیط پرتنش برای غذا خوردن، عامل بی اشتهایی کودک

اگر وقت غذاخوردن برای کودک تبدیل به زمانی پرتنش شود علاقه کودک به غذا خوردن از بین می‌رود. به عنوان مثال، برخی از والدین که از بدغذایی کودک‌شان گلایه دارند، با تهدید و تشر کودک را پای غذا می‌نشانند و غذا را به زور و در یک اتمسفر تنش‌آلود به خورد او می‌دهند. این راه‌حل کاملا غلطی است و باعث تشدید بدغذایی کودک شما می‌شود. باید عوامل بی‌اشتهایی او را به درستی کشف و درصدد رفع آنها باشید نه اینکه آن را تشدید کنید!

راهکارهای حل بی‌اشتهایی کودک

• غذایش را با چیزهای دیگر ترکیب کنند: به این شکل که ترکیبات غذا را برای کودک عوض کنند. به عنوان مثال اگر کودک شما به خوردن سوپ علاقه نشان نمی‌دهد موادی که دوست ندارد را حذف کنند و چیزهای دیگری به این ترکیب اضافه کنند. یا می‌توانند با حفظ ترکیب قبلی مواد جدیدی به ترکیب اضافه کنند که به مورد پسند شدن طعم آن برای کودک کمک کند.
• از مواد دیگر استفاده کنید: از موارد دیگری که می‌توان برای ترغیب کودک به غذا خوردن استفاده کرد و بسیار نیز موثر است تزیین غذاست. به کار بردن خلاقیت و تزیین غذای کودک با مواد خوراکی داخل بشقاب و ساختن تصویرها و شکل‌های جالب توجه باعث می‌شود کودک به خوردن غذا بیشتر از قبل علاقه نشان دهد. برای ایده گرفتن و تزیین غذا می‌توانید از طرح‌های مختلفی که در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی وجود دارند استفاده کنید.

 

• نوع پخت غذا را عوض کنید: نوع طبخ غذا در عدم علاقه کودک به غذا موثر است. شاید اگر نوع طبخ را عوض کنید کودک شما به همان غذایی که اشتیاقی برای خوردن از خود نشان نمی‌داد علاقه مند شود. به بیان دیگر، اگر شما انواع پخت مانند بخارپز، کبابی و سرخ شده را بیازمایید بالاخره به مدلی خواهید رسید که کم اشتهایی کودک از بین برود.
• از او کمک بگیرید: یک روش دیگر این است که از کودک بخواهید در طبخ غذایی که قرار است بخورد به شما کمک کند. بچه‌ها عاشق این هستند که مواد را با هم مخلوط و طبخ کنند. این پیشنهاد مطمئنا با استقبال کودک همراه می‌شود و علاوه بر اینکه فرآیند طبخ را برای شما و او تبدیل به یک فرصت وقت گذرانی و لذت بردن با هم می‌کند، کودک را برای خوردن آنچه خودش در تهیه آن نقش داشته است، ترغیب می‎کند.
• همراه برای غذا خوردن پیدا کنید: از راه‌حل‌های موثر برای ترغیب کودکان به غذا خوردن این است که شرایطی را فراهم کنید که کودک همراه با همسالان خود غذا بخورد. این کار باعث بازشدن اشتهای او به غذا می‎شود. بسیاری از مادران که تجربه غذاخوردن کودک‌شان را در مهد کودک دارند، به این مساله واقف هستند. در شرایط میهمانی و حضور کودکان همسال نیز، بچه‌ها به شکل قابل توجهی نسبت به غذا تمایل بیشتری نشان می‌دهند.

«اگر به رفتار‌های فرد در دوره‌های مختلف رشدی توجه نشود، او دچار مشکل می‌شود.»
پریسا فرنودیان روانشناس و مشاور با بیان این مطلب درباره امشکلات روانی شایع در کودکان، گفت:« امروزه دوره‌های مختلف سنی طبقه بندی شده و به مسائل رشدی و طبیعی به صورت جداگانه پرداخته شده است. کودکی، نوجوانی، جوانی، میانسالی و دوره پیری طبقه بندی دوره‌های مختلف سنی هستند و زمانی که از اختلال‌های دوران مختلف سنی صحبت می‌کنیم منظور عوامل فردی، اجتماعی و هیجانی است که عملکرد فرد را دچار مشکل می‌کند.» بیشتر بخوانید نقش پدر در سلامت روان فرزند
این روانشناس با بیان اینکه کودکان در دوران خردسالی مستعد اختلال اضطراب جدایی هستند و برخی از کودکان در خواب خود دچار مشکل می‌شوند و کابوس می‌بینند، به بیا نی نی گفت: «اختلالات وخیم تری مانند اوتیسم نیز در این دوره سنی به وجود می‌آید که اغلب کودکان پیش از مدرسه به آن مبتلا می‌شود. اختلالات ارتباطی، یادگیری، افسردگی و پرخاشگری از جمله اختلالاتی هستند که در دوران مدرسه کودک را تهدید می‌کنند، برخی از کودکان در دوران مدرسه به اختلال بیش فعالی (ADHD) مبتلا می‌شوند که آمار آن رو به افزایش است.» بیشتر بخوانید  ۶ تاثیر بازی کردن بر سلامت روان و شخصیت کودکان
 

فرنودیان در ادامه گفت:« ابتلای افراد به اختلالات مذکور در سن زیر ۱۸ سال در کشورمان بسیار مشاهده می‌شود و گاهی والدین اطلاعات زیادی در این خصوص ندارند، به همین دلیل با رفتار‌های نادرست مشکلات بیشتری برای فرزندشان ایجاد می‌کنند. هنگامی که کودکی لجبازی می‌کند، اگر والدین به شیوه‌ای صحیح به رفتار‌های او پاسخ ندهند، علائم این رفتار پیشرفت می‌کند و در دوره‌های سنی بالاتر به اختلالات دیگری تبدیل می‌شود.والدین باید نسبت به رفتار‌های فرزندشان در دوره‌های مختلف سنی توجه کنند و حساس باشند و از ایجاد و پیشرفت انواع اختلالات روانی در او جلوگیری کنند.»

مدت زمان خواب  در سلامت روانی کودکان بسیار موثر است. محققان دانشگاه وارویک در انگلیس در مطالعه ای که روی ۱۱ هزار کودک ۹ تا ۱۱ ساله انجام دادند به این نتیجه رسیدند افسردگی، اضطراب، رفتارهای تکانشی و عملکرد ضعیف شناختی کودکان تحت تاثیر میزان خواب آنان است.خواب با ساماندهی مدارهای مغزی و سلول‌های عصبی، بسیاری از فرآیندهای شناختی و روانی را پشتیبانی می‌کند.این مطالعه نشان می‌دهد نمرات عملکرد شناختی کودکانی که کمتر از ۷ ساعت می‌خوابند، نسبت به کودکانی که ۹ تا ۱۱ ساعت می‌خوابند، ۷.۸ درصد پایین‌تر است.
بیشتر بخوانید کودکان باید خواب نیمروزی داشته باشند؟
 

به گزارش بیا نی نی ا این مطالعات نشان می‌دهد حجم مغز کودکانی که مدت زمان کافی نمی‌خوابند، در برخی نواحی کمتر از کودکانی است که خواب کافی دارند.سیستم پاک سازی مغز که مهمترین وظیفه آن خارج کردن مواد زائد از این بافت حیاتی است، در زمان خواب بیشترین میزان فعالیت را دارد. سیستم پاک سازی مغز متشکل از نوعی سلول موسوم به گلیال است که عملکرد اصلی آن ثابت کردن نورون‌ها در محل مقتضی است. در این سیستم مایع خاصی بین رگ‌های مغزی و سلول‌های گلیال جریان دارد که ترکیبات پروتئینی مضر را از بافت مغز جدا می‌کند. محققان معتقدند هنگام خواب، سلول‌های گلیال از رگ‌های مغز جدا می‌شوند و فضای بیشتری را برای عبور این مایع فراهم می‌کنند.خوابیدن تعداد سلول‌های مغز و قدرت استدلال و تفکر را افزایش می‌دهد. بیشتر بخوانید شناخت الگوی خواب در کودکان

«آمار ابتلای کودکان به سرطان ۲.۵ درصد است، البته خوشبختانه درمان‌پذیری سرطان‌های کودکان تقریبا 80 درصد است.»
دکتر محمد اسماعیل اکبری رئیس مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، با بیان این مطلب با بیان اینکه سهم سرطان‌های کودکان در کشورهای مختلف بین یک تا سه درصد سرطان‌ها است، گفت: این آمار در کشور ما حدود ۲.۵ درصد سهم سرطان‌ کودکان است و سرطان‌های بزرگسالان سهم ۹۷.۵ درصدی دارد. از شایع‌ترین سرطان‌هایی که کودکان به آن مبتلا می‌شوند سرطان‌های خونی و لنفوم‌ها است که با نام لوکمیا شناخته می‌شود. لوکمیا دارای‌ شکل‌های مختلفی است که تقریبا ۸۰ درصد درمان پذیر است.» 
 

مشاور وزیر بهداشت با تاکید بر اینکه سرطان‌های کودکان برخلاف سرطان‌های بزرگسالان با درصد بهبودی بالاتری مواجه هستند، به بیا نی نی گفت:« سال به سال این شاخص بهبودی در ایران افزایش یافته که مایه خرسندی است. هر سال حدود ۱۱۰ هزار سرطان جدید در کشور شناسایی می‌شود، وقتی می‌گوییم آمار ابتلای کودکان ۲.۵ درصد است یعنی حدود ۲۰ هزار کودک در سال که تقریبا رقم پایینی است.» بیشتر بخوانید علائم سرطان در کودکان
رئیس مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی درباره روش‌های درمان سرطان‌های کوکان، گفت:« همانطور که گفته شد بیشترین سرطان در بین کودکان سرطان‌های خونی است که با شیمی درمانی، درمان می‌شوند. این درحالی است که سرطان‌های توموری یا غده‌ای در کودکان بسیار کم است.» بیشتر بخوانید سرطان دومین عامل مرگ کودکان زیر یک سال
اکبری با اشاره به اینکه یک فرد از بدو تولد می‌تواند مستعد ابتلا به سرطان‌ها باشد، گفت:« بیشتر سرطان‌های چشمی با تولد فرد در او به وجود می‌آید.»

نقش تغذیه در جلوگیری از کوتاهی قد در کودکان خیلی مهم است. به همین دلیل متخصصان تغذیه توصیه می کنند به مواد غذایی که کودکتان در روز دریافت می کند خیلی توجه کنید. خدیجه رحمانی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی درباره نقش تغذیه در افزایش قد کودکان گفت:« سلنیوم موجود در جوانه‌ها باعث افزایش قد کودکان می‌شود؛ بنابراین به مادران توصیه می‌کنیم به فرزندانشان انواع جوانه‌ها را بدهند تا قدشان بلندتر شود. روی جزو املاح فلزی است که در بدن نقش حیاتی ایفا می‌کند. فرآورده‌های دامی به ویژه گوشت، دل، جگر، قلوه، تخم مرغ منبع غنی از روی هستند. همچنین در سبزی‌های برگ‌دار مانند کاهو و اسفناج نیز روی یافت می‌شود.» بیشتر بخوانید چه ورزشهایی باعث افزایش قد کودکان می شود؟
 

این یک متخصص تغذیه در ادامه به بیا نی نی جوان گفت:« آجیل‌های خام تازه (بو داده نشده) به ویژه تخم کدو از منابع روی است که باید کودکان مصرف کنند تا رشد قدی آن‌ها تضمین شود. همچنین آهن، کلسیم، منیزیم جزو املاح و فلزاتی هستند که در روند انتقال تحریکات عصبی – انقباضی عضلات و استحکام بخشیدن اسکلت بسیار تأثیرگذارند. شیر و لبنیات منبع خوبی برای تامین کلسیم است. به همین دلیل است که به والدین توصیه می‌شود در برنامه غذایی فرزندانشان مواد لبنی را جای دهند.» بیشتر بخوانید افزایش قد کودکان با راهکارهای طب سنتی
رحمانی در ادامه درباره تاثیر کم خونی در کوتاه قد شدن کودکان گفت:« کم خونی باعث کوتاه قدی می‌شود. پس خانواده‌ها مرتباً کنترل کنند که فرزندشان دچار فقر آهن نباشد، زیرا فقر آهن زمینه اختلال در رشد قد را فراهم می‌کند. معمولاً کودکانی که دچار کم خونی‌اند؛هم وزن‌گیری خوبی ندارند و هم قدشان کوتاه می‌ماند. به بهانه سیاه شدن دندان نباید قطره آهن را کنار گذاشت. همچنین کودک نباید قند‌های ساده مثل شکر، شکلات، آب نبات، تافی و نوشابه‌ها و آبمیوه‌های مصنوعی کارخانه‌ای مصرف کند، چراکه قند‌های ساده در ترشح هورمون رشد اختلال ایجاد می‌کنند. وقتی هورمون رشد به اندازه کافی ترشح نشود، رشد قدی تا حدی دچار اختلال می‌شود.»

«رفتار خشن والدین با کودکان دروغگو  فقط حرکات زشت آنها را تشدید می‌کند؛ در ابتدا باید کودکان درغگو را از کودکان خیال‌پرداز جدا کنیم.»
محمدرضا خدایی روانپزشک با بیان این مطلب درباره نحوه رشد فرهنگی، اجتماعی کودکان دروغگو، گفت:« اکثر خانواده‌ها از روی ناآگاهی فکر می‌کنند که کودکان از نظر عقلی، منطقی و احساسی انسان‌هایی بالغ و فقط از نظر ظاهری، شکل و اندام متفاوت هستند. اما تفاوت‌هایی از نظر رشد فرهنگی و اجتماعی میان کودکان و بزرگسالان وجود دارد که باید به آنها توجه شود.» بیشتر بخوانید۴ روشی که کودکان را راستگو می کند
این روانپزشک با اشاره به نحوه برخورد با کودکان زیر ۶ سال، به بیا نی نی گفت:« تفکر کودکان زیر ۶ سال بیشتر شهودی است، درواقع تفکر شهودی به معنای تفسیر اشیایی است که کودک می‌بیند و برهمین اساس گاهی اوقات نمی‌تواند مرز میان واقعیت و خیال را تشخیص دهد. کودکان در سنین قبل از دبستان یعنی ۲ تا ۶ سالگی تفکرات خیال پردازانه زیادی دارند و در این مرحله خیال را با واقعیت اشتباه می‌گیرد. به همین دلیل روی بعضی حرکات کودکان به هیچ وجه نمی توان نام «دروغگویی» گذاشت؛ چراکه آنها تفکرات خیال پردازانه خود را بیان می‌کنند و والدین می‌گویند فرزند ما دروغگوست. برای مثال اگر کودکی بگوید: مربی مهدکودک چنین حرفی را به من زد در حالی که مربی هیچ حرفی با کودک نزده است این حرف نمی تواند دروغ باشد و تنها تفکر خیال پردازانه یا ساده کودک است. تفکرات خیال پردازانه کودکان همانند فردی است که به بیان اتفاقات گذشته در هنگام خواب خود می پردازد و همه ما می دانیم که چنین حرف هایی دروغ نیست و تنها به خیالات اتفاق افتاده تعلق دارد. والدین نباید هر سخن گفته شده از دهان کودک را دروغ بپندارند چراکه آنها باید با تفکر و صبر زیاد این رفتار کودک را زیر نظر قرار دهند و در صورت تکرار مداوم رفتار ناشایست کودک حتماً او را به مراکز درمانی یا نزد روانپزشکان و روانشناسان ببرند.»بیشتر بخوانید با کودک دروغگو چگونه برخورد کنیم؟
 

چرا بعضی از کودکان دروغ می گویند؟

این روانپزشک درباره روی آوردن برخی کودکان به گفتن حرف‌های دروغ، گفت:« بعضی از رفتارهای اجتماعی ممکن است روی کودک تاثیر بگذارد و او را دروغگو بار بیاورد که در این صورت والدین باید به فکر چاره برای اصلاح رفتار فرزند خود باشند.از آنجایی که بعضی از کودکان علاقه زیادی به جلب توجه و دوست دارند هرچه بیشتر در معرض دید عموم قرار بگیرند پس برای به دست آوردن اندکی توجه، شروع به سخنان دروغ گفتن به افرادی که دوست دارند می کنند.»
خدایی درباره عوامل تاثیرگذار دیگر در افزایش دروغگویی کودکان گفت: «در صورتی که والدین خانواده‌ای براساس دلایل منطقی به افراد دیگر دروغ بگویند در این صورت کودک با تقلیدپذیری از رفتار والدین خود، به گفتن دروغ می‌پردازد و پیش خود می‌گوید: «خب وقتی پدرم یا مادرم دروغ می‌گویند، چه ایرادی دارد من هم بگویم؟»؛ بنابراین والدین باید با دقت بیشتری کارهای خود را در مقابل دید کودکان انجام دهند.» بیشتر بخوانید راهکارهای مقابله با دروغگویی کودک
 

روش‌هایی موثر در کاهش دروغگویی کودکان

این روانپزشک درادامه درباره راهکار های موثر والدین برای کاهش دروغگویی کودکان گفت: «والدین و مربیان جامعه باید از نظر رفتاری و عملی معلمان خوبی برای کودکان خود باشند یعنی با بها دادن به صداقت انتظار حرف های راست از فرزندان خود داشته باشند. رفتار خشن و نامناسب والدین با کودکان دروغگو تنها حرکات زشت آنها را تشدید می کند. برای جلوگیری از افزایش کودکان دروغگو بهتر است والدین با فرصت دادن و بروز رفتار مناسب محیط گرمی را به منظور گفتن حرف های راست والدین ایجاد کنند. نحوه برخورد و تنبیه والدین با کودکان دروغگو باید بر اساس میزان دروغ های آنان باشد و به نوعی نقش بازدارنده از افزایش دروغ را داشته باشند.» بیشتر بخوانید چرا کودکان دروغ می گویند؟