چه زمانی نوزادان شروع به ابراز محبت می‌کنند؟

چه زمانی نوزادان شروع به ابراز محبت می‌کنند؟

چه زمانی نوزادان شروع به ابراز محبت می‌کنند؟

وقتی کودک شما خیلی کوچک است با دلداری از شما محبت خود را نشان می‌دهد. به زودی پس از تولد ممکن است متوجه شوید که کودک شما در زمانی که او را در آغوش می‌گیرید آرام می‌شود. (به این ترتیب اگر در آرام کردن آن‌ها مشکل دارید نگران نباشید زیرا طبیعی است). تا دو ماهگی اکثر نوزادان از دیدن شما خوشحال به نظر می‌رسند و وقتی با آن‌ها صحبت می‌کنید لبخند می‌زنند. برای بسیاری از والدین این لبخند‌ها اولین نگاه دلگرم‌کننده از محبت واقعی است. اگر از فرزندتان مراقبت کنید آن‌ها شما را دوست خواهند داشت. شما می‌توانید با پاسخ دادن به هنگام گریه و برآوردن نیاز‌های کودک خود، به محض تولد اعتمادسازی را با او شروع کنید. اگر کودک شما به شما اعتماد داشته باشد آن‌ها نیز مطمئن خواهند شد که دنیا مکانی امن است. این به عنوان یک دلبستگی ایمن شناخته می‌شود که برای رشد عاطفی سالم در طول زندگی کودک شما حیاتی است.

 

چه نشانه‌هایی نشان دهنده ابراز علاقه نوزادان است؟

آن‌ها بوی شما را تشخیص می‌دهند:

رایحه مادری به نوزادان احساس امنیت می‌دهد و اجتماعی شدن را تشویق می‌کند. برای نوزاد شما هیچ چیز شیرین‌تر از شما بوی خوشی نمی‌دهد بنابراین دفعه بعد که در آغوش می‌گیریدش آن را به عنوان نشانه‌ای از عشق آن‌ها در نظر بگیرید.

به شما لبخند می‌زنند:

اولین باری که کودک شما یک لبخند به شما می‌زند لحظه‌ای شیرین است. این روش آن‌ها برای گفتن”دوستت دارم” است. اگر تا دو ماهگی به آن‌ها لبخند بزنید بیشتر نوزادان پاسخ خواهند داد. تا چهار ماهگی آن‌ها برای جلب توجه شما لبخند می‌زنند و از شما تشکر می‌کنند.

 از خودشان صدا در می‌آورند:

نوزادان در پاسخ به صدای شما صدا‌هایی در می‌آورند و سر خود را می‌چرخانند تا وقتی دارید صحبت می‌کنید شما را پیدا کنند. این نشان می‌دهد که آن‌ها می‌خواهند به هر چیزی که شما می‌گویید گوش دهند.

شما را می‌شناسند:

همانطور که نوزادان نسبت به دنیای اطراف خود بیشتر آگاه می‌شوند متوجه می‌شوند که برخی از افراد آشنا هستند و آن افراد مورد علاقه آن‌ها هستند. تا شش ماهگی نوزادان افرادی را که دوستشان دارند مانند پدربزرگ و مادربزرگ، خواهر و برادر و البته والدین را خواهند شناخت.

پیش شما احساس امنیت می‌کند:

تعجب نکنید اگر کودک شما سر خود را در قفسه سینه شما فرو کند وقتی فرد جدیدی در صحنه ظاهر می‌شود.”اضطراب غریبه” یک مرحله طبیعی است و روی آوردن به شما برای محافظت به این معنی است که کودک شما را دوست دارد و به شما اعتماد دارد که او را در‌امان نگه دارید.

 

منبع:

www.babycenter.com

 

 

بازی با کودک دو سه ساله

بازی با کودک دو سه ساله

 بازی با کودک دو سه ساله

بازی با کودک دو سه ساله بسیار مهم و ضروری است و می تواند تاثیر شگرفی بر هیجانات، احساسات و نگرش کودک به خصوص در بزرگسالی داشته باشد.

لذا باید اذعان داشت..

پیشنهاد می گردد والدینی که با فرزندان خود خصوصا کودکان دو سه ساله خویش بازی نمی کنند و تصور می کنند با بازی کردن، فرزندشان لوس بار آمده و یا کودک دو سه ساله شان به سبب باهوش تر بودن نسبت به کودکان هم سن خود به جای بازی نیاز است که زبان ها و مهارت های مختلف بیاموزد، بهتر است توجه کنند که کودک شان در مهم ترین دوره و بازه سنی قرار دارد که باید بچگی کند.

هفت سال اول زندگی کودک بسیار مهم بوده و نیاز است والدین به بازی با کودک دو سه ساله خویش اهمیت دهند زیرا کودک در هر سنی مخصوصا دو الی سه سالگی نیاز دارد که ارتباط قوی و خوبی با والدین خویش داشته و والدین به تناسب سن وی با او بازی کنند.

بازی کردن می تواند سبب بروز خلقیات و هیجانات کودک گردد و خلاقیت وی را پرورش دهد. زمانی که کودک به همراه والدین خویش بازی های متعدد را امتحان می کند علاوه بر برقراری پیوند عاطفی قوی با والدین نیز احساسات و خلقیات خاص خود را بروز و پرورش می دهد.

در صورتی که والدین نمی دانند از چه بازی های مناسب، آموزنده و سرگرم کننده برای وقت گذراندن با فرزند خویش استفاده نمایند می توانند با مراجعه به مشاوره کودک خوب، با انواع بهترین بازی ها جهت رشد و پرورش خلاقیت و هیجانات فرزند خویش آشنا شوند.

 

انواع بازی با کودک دو سه ساله

بازی درمانگر مجرب نیز در جلسات مشاوره روانشناسی کودک با ارائه بهترین بازی ها سعی می نماید خلاقیت را در کودک رشد دهد.

همچنین بهره گیری از انواع روش های بازی با کودک دو سه ساله نیز می تواند سبب بروز هیجانات مثبت و منفی کودک در حین بازی شده و در صورتی که کودک نیاز به پرورش استعداد یا کاهش یکی از ویژگی های اخلاقی خویش مثل عصبانیت زیاد و..داشته باشد روانشناس کودک سعی می دارد با بازی درمانی این مسئله را بررسی نماید.

لذا برخی از انواع بازی با کودک دو سه ساله عبارتند از:

  • بازی هایی از نوع تخیلی
  • بهره گیری از بازی های نمادین
  • بازی هایی از نوع حرکتی و جسمانی
  • بازی های تقلیدی
  • بازی هایی از نوع نمایشی

بازی با کودک دو سه ساله از نوع تخیلی

در این سبک بازی با کودک دو سه ساله، استعدادها و تخیلات کودک شکوفا می شوند.

همانطور که از نام این سبک بازی مشخص است بازی درمانگر در جلسات بازی درمانی کودک با بهره گیری از بازی های تخیلی، تخیل و مهارت های کودک را پرورش داده و با استفاده از بازی هایی انحصاری خلاقیت و استعدادهای وی نمایان می گردند و بدین سبب والدین می توانند با شناخت بهتری از کودک خود مسیر رشد وی را هموارتر سازند.

بازی با کودک دو سه ساله از نوع نمادین

در این نوع بازی هم تخیل کودک بسیار می تواند نقش موثری داشته باشد و خلاقیت وی را نمایان سازد. در بازی های نمادین کودک اشیاء موجود را جایگزین اشیائی می نماید که در واقعیت در سنین دو الی سه سالگی نمی تواند از آن ها بهره مند گردد.

فرضا زمانی که در بازی با کودک دو سه ساله، والدین به علاقه کودک به ماشین سواری کردن پی می برند کودک می تواند درب قابلمه را به عنوان فرمان ماشین استفاده و بازی کند.

و.. به طور کل در این روش بازی کودک با بهره گیری از خلاقیت و تخیل خود اشیاء موجود را جایگزین اشیاء دیگر می نماید..

بازی با کودک دو سه ساله از نوع حرکتی و جسمانی

منظور از بازی های حرکتی و جسمانی همان فعالیت و جنب و جوش های کودک می باشد..کودک در این بازی ها می تواند انرژیِ خود را به درستی و در جهت مثبت تخلیه نماید.. مثلا توپ بازی کردن و..هم به صورت انفرادی هم به صورت گروهی و دوستانه

بازی با کودک دو سه ساله از نوع تقلیدی

در بازی با کودک دو سه ساله مهم ترین الگوی تقلیدی نیز والدین وی هستند. بنابراین والدین می توانند با بهره گیری از بازی های تقلیدی به پرورش مهارت های کودک پرداخته و خلاقیت وی را رشد دهند.

فرضا والدین می توانند برای اینکه کودک متوجه ممنوع بودن ورود به آشپزخانه یا دست زدن به اجاق گاز و..شود انگشت اشاره خود را روبه روی اجاق گاز گرفته و دست مشت شده خود را به نشانه ممنوع بودن این کار تکان دهند و همزمان خطرناک بودن اجاق گاز را برای فرزندشان بیان نمایند.

بدین صورت کودک زمانی که با اشیاء خطرناک و ممنوعه رو به رو شود ناخودآگاه به یادِ حرکت دست والدین خویش می افتد، آن را تقلید نموده و از شیء دوری می کند.

لذا مثال های بسیاری وجود دارند که والدین می توانند جهت رشد کودک شان به وی بیاموزند مثلا والدین با دو دست خود، خودشان را در آغوش می گیرند و به کودک یاد می دهند با اجرای این حرکت، خود را بیشتر از قبل دوست بدارند و..

بازی های نمایشی

در این سبک بازی کودک می تواند هر آنچه آموخته را بازی کند . فرضا کودک یاد می گیرد در نقش یک دندانپزشک بازی کند..قوانین بازی را فرا می گیرد و سپس به نمایش بازی در نقش دندانپزشک می پردازد.

این نوع بازی هم می توانند سبب پرورش خلاقیت کودک شده و اطلاعات وی را در سنین کودکی در زمینه های گوناگون افزایش دهد. بنابراین به روشنی می توان به اهمیت نقش بازی با کودک دو سه ساله پی برد.

منظور از بازی درمانی برای کودک دو سه ساله چیست؟

اشاره نمودیم که بازی با کودک دو سه ساله بسیار مهم و ضروری می باشد زیرا کودک در این سن در حال رشد بوده و با بازی با والدین و همسالان خود می تواند شناخت بهتری نسبت به احساسات، علایق و..خویش دست یابد.

منظور از بازی درمانی نزد دکتر روانشناس متخصص، جلساتی است که مشاور و روانشناس کودک بیش از اینکه از کودک سوال کند و بخواهد کودک با او صحبت کند، از بازی های متعدد برای شناخت خلقیات وی استفاده نموده و نحوه بروز احساسات و واکنش های هیجانی و رفتاری وی به هنگام هر بازی را بررسی می نماید.

فرضا میزان وابستگی کودک به والدین، بیش فعالی، خشم و عصبانیت کودک و.. با اجرای برخی بازی ها معین می گردد..در بازی با کودک دو سه ساله، روانشناس کودک از یک نوع بازی برای کودکان بهره نمی گیرد و از بازی های مختلفی به جهت افزایش مهارت ها و کشف استعداد وی یا کاهش میزان شدت و بروز علائم اختلالی مثل اضطراب و..استفاده می نماید تا تاثیرات مثبت بازی ها در طی زمان در کودک مشاهده گردد.

والدین می توانند با بهره گیری از مشاوره بازی درمانی کودک با بازی های متعدد جهت شکوفایی استعداد و پرورش خلاقیت فرزند خویش آشنا شده و در زمان هایی معین با کودک بازی کنند.

بازی با کودک دو سه ساله از جانب والدین بسیار می تواند بر میزان رشد کودک موثر باشد. بسیار مهم است که والدین بازی با کودک دو سه ساله خود را کم اهمیت ندانسته و به اندازه و اصولی با فرزند خود بازی کنند؛ زیرا بازی کردنِ بیش از حد یا بسیار کم با کودک هم می تواند تا حدودی تاثیرات منفی اعم از وابستگی شدید کودک به والدین، کمبود محبت و..برای وی ایجاد نماید.

مزایای بازی با کودک دو سه ساله در جلسات بازی درمانی چیست؟

همانطور که پیشتر اشاره شد بازی با کودک دو سه ساله خصوصا در جلسات مشاوره کودک می تواند تاثیرات بسیار موثری داشته باشد که در ادامه به برخی از آن ها اشاره می نماییم..

  • بازی با کودک دو سه ساله سبب می گردد خلاقیت، استعداد و مهارت های وی شکوفا شده و پرورش یابند.
  • جلسات بازی درمانی کمک می کند کودک و والدین نسبت به خلقیات وی نیز شناخت بیشتری پیدا کنند.
  • کودک از والدین خویش محبت دریافت کرده و این نیز بسیار می تواند در رشد و پرورش کودک موثر واقع گردد.
  • بازی با کودک دو سه ساله در جلسات بازی درمانی سبب می گردد کودک بتواند بهتر با دنیای اطراف خویش ارتباط برقرار سازد.
  • دایره ارتباطات کودک حین بازی های گروهی افزایش می یابد و وی می تواند در دوست یابی در بین همسالان خود مهارت پیدا کند.
  • به هنگام بروز خلقیات، هیجانات و احساسات کودک، در صورت وجود اختلال فرضا بیش فعالی روانشناس کودک می تواند به وی کمک کند تا به صورت کاملا تخصصی مشاوره و درمان شود.
  • و..

بنابراین بازی با کودک دو سه ساله در جلسات مشاوره روانشناسی و بازی درمانی می تواند نقش بسیار موثری بر افزایش قوه تعقل و خلاقیت وی داشته باشد.

والدین می توانند با حضور در جلسات بازی درمانی کودک توسط بازی درمانگری مجرب و متخصص با فراگیری بازی های متنوع به کودک خود کمک کنند تا احساسات مثبت بیشتری را تجربه نماید و با بازی هایی به شیوه سالم و تخصصی خلاقیت و مهارت های فرزند خود را در طی زمان به صورت اصولی افزایش دهند.

دکتر امین الرعایا

 

مراقبت پوست به پوست چیست؟

مراقبت پوست به پوست چیست؟

مراقبت پوست به پوست چیست؟

مراقبت پوست به پوست ممکن است به عنوان تماس پوست با پوست یا “مراقبت از کانگورو” نیز نامیده شود و این زمانی است که یک نوزاد روی سینه‌ شما قرار می‌گیرد و امکان تماس مستقیم با پوست را فراهم می‌کند. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد که مزایای مراقبت از پوست نوزاد می‌تواند فیزیکی، روانی و فیزیولوژیکی باشد و حتی ممکن است تا آخر عمر باقی بماند. در اینجا خلاصه‌ای از تمام مزایای مراقبت از پوست نوزاد آورده شده است:

برای مادر مفید است:

اگر زایمان اپیدورال یا سزارین داشته باشید هورمون‌های مادری که باعث تقویت شیردهی و پیوند می‌شوند می‌توانند کمی با مادرانی که زایمان طبیعی دارند متفاوت باشد. با این حال مراقبت پوست به پوست ممکن است به جبران این تفاوت‌ها کمک کند و از تجربه پیوند اولیه پشتیبانی کند. مراقبت پوست به پوست همچنین هورمون شیردهی (پرولاکتین) را در مادر تقویت می‌کند و شیر مادر را تشویق می‌کند. این اغلب با احتمال بیشتری برای شیردهی موفقیت آمیزتر و انحصاری نوزادان برای مدت طولانی‌تری مرتبط است. این می‌تواند به کاهش سطح استرس بلافاصله پس از تولد کمک کند.

 احساس مشارکت را در پدران افزایش می‌دهد:

با شرکت در مراقبت اولیه پوست به پوست پدران می‌توانند احساس مشارکت بیشتری در مراقبت از نوزاد داشته باشند و به رشد نقش والدینی خود کمک کنند (چیزی که بسیاری از پدران در ابتدا ادعا می‌کنند با آن دست و پنجه نرم می‌کنند). احساس مراقبت پوست به پوست همچنین به کاهش استرس، افزایش اعتماد به نفس و افزایش عزت نفس در هر دو والدین کمک می‌کند.

 

مراقبت پوست به پوست چه فوایدی دارد؟

 نوزادان تازه متولد شده با مراقبت‌های اولیه پوست به پوست خطر ابتلا به عفونت و مرگ و میر را کاهش می‌دهند.

مراقبت مستقیم به آن‌ها کمک می‌کند تا با محیط جدید خارج از رحم سازگار شوند از جمله تنظیم ضربان قلب و تنفس برای مطابقت با شما، دمای بدن، سطح قند خون و اکسیژن‌رسانی.

کمک به کودک برای تنظیم دمای بدنش می‌تواند به این معنی باشد که احتمال افزایش وزن سالم بیشتری دارد زیرا انرژی کمتری برای گرم یا خنک نگه داشتن آن‌ها مصرف می‌شود.

چگونه از نوزاد در تماس پوست به پوست مراقبت کنیم؟

1- چند جلسه اول پیوند پوست به پوست باید حداقل 1 ساعت یا تا اولین شیر خوردن کودک طول بکشد. این باید در اسرع وقت پس از تولد اتفاق بیفتد زیرا اولین ساعت پس از زایمان برای مادر و نوزاد بسیار مهم است. به طور کلی شما می‌توانید مراقبت‌های پوست به پوست را برای مدت زمانی که شما و کودک راحت هستید انجام دهید.

2- اگر کودک راحت نیست راه‌هایی برای لمس کردن او پیدا کنید که از آن لذت می‌برد مانند «آغوش دست» این یکی از راه‌هایی است که می‌توانید انجام دهید. برای انجام این کار زمانی که کودک به پشت است یک دست خود را زیر سر و دست دیگر را روی شکم یا پا‌های او قرار دهید (از نوازش کردن خودداری کنید زیرا ممکن است برای نوزاد احساس ناراحتی کند). به این ترتیب آن‌ها می‌توانند لمس و گرمای شما را احساس کنند. برخی از نوزادان نیز از نگه داشتن پا‌های خود لذت می‌برند بنابراین چند تاکتیک مختلف را امتحان کنید و ببینید کودک شما از چه چیزی لذت می‌برد یا تحمل می‌کند.

3- در حین انجام مراقبت از نوزاد باید تمام مدت بیدار بمانید. اگر پس از تولد خسته شدید اشکالی ندارد و از اعضای خانواده کمک بخواهید.

4- اگر احساس درد شدید می‌کنید یا از دارو‌های ضد درد استفاده می‌کنید هنگام در آغوش گرفتن نوزاد احتیاط کنید زیرا هر دوی این موارد ممکن است نگه داشتن نوزاد را برایتان سخت‌تر کند.

5- همیشه کودک خود را در وضعیتی عمودی نگه دارید که راه هوایی او مسدود نشده باشد. تنفس، حرکات قفسه سینه، درجه حرارت و رنگ پوست بازو‌ها و پا‌ها را کنترل کنید.

 

منبع:

www.baby2body.com

 

خواب و رشد چه ارتباطی به یکدیگر دارند؟

خواب و رشد چه ارتباطی به یکدیگر دارند؟

خواب و رشد چه ارتباطی به یکدیگر دارند؟

بچه‌‌های 4 تا 6 ساله به حدود 10 تا 12 ساعت خواب در شبانه روز نیاز دارند و بچه های سنین ابتدایی به 9 ساعت و نیم تا 11 و نیم ساعت خواب در شب نیاز دارند. نیازهای خواب تا حدودی فردی است و برخی از کودکان کمی کمتر یا بیشتر از همسالان خود نیاز دارند. نداشتن خواب کافی رشد کودک را عمدتاً کند یا متوقف می‌کند که ممکن است منجر به مریضی شود. تولید هورمون رشد همچنین می‌تواند در کودکانی که مشکلات خواب فیزیکی خاصی دارند مانند آپنه انسدادی خواب بیشتر شود. برخی از بچه‌ها به طور طبیعی هورمون رشد کافی تولید نمی‌کنند و کمبود خواب این مشکل را بدتر می‌‌کند. این می‌تواند منجر به وضعیتی به نام کمبود هورمون رشد شود که می‌تواند بر قدرت قلب یا ریه یا عملکرد سیستم ایمنی تاثیر بگذارد. کودکانی که خواب کافی ندارند تغییرات دیگری را نیز در سطح هورمون‌های در گردش بدنشان نشان می‌دهند. هورمون‌هایی که گرسنگی و اشتها را تنظیم می‌کنند می‌توانند تحت تأثیر قرار گیرند و باعث شوند کودک پرخوری کرده و کربوهیدرات های پرکالری را بیشتر مصرف کنند. علاوه بر این کمبود خواب می‌تواند بر نحوه متابولیسم بدن این غذاها تأثیر بگذارد و باعث مقاومت به انسولین شود که با دیابت نوع 2 مرتبط است. کمبود خواب در شب نیز می‌تواند بر مهارت‌های حرکتی و تمرکز در روز تأثیر بگذارد و منجر به تصادفات و مشکلات رفتاری بیشتر و عملکرد ضعیف در مدرسه شود.

برای خواب بهتر کودک در شب چه کار کنیم؟

یک ساعت خواب ثابت تعیین کنید:

کودکان در سن مدرسه باید از ساعت 8 تا 9 شب در رختخواب باشند. 

یک برنامه روتین خوب قبل از خواب تنظیم کنید:

 این کار به بدن کودک شما کمک می‌کند که  بدانید زمان استراحت فرا رسیده است. این ممکن است شامل حمام کردن یا نوشیدن یک لیوان شیر، خواندن داستان قبل از خواب و صحبت کردن یا آواز خواندن آرام با او در حالی که او در تخت است باشد.

 فضای اتاق را آماده کنید:

مطمئن شوید که اتاق کودک شما برای خواب مناسب است زیرا اتاق باید تاریک و ساکت باشد.

 به ساعت خواب کودک پایبند باشید:

در تعطیلات آخر هفته و تعطیلاتی که در طول هفته دنبال می‌کنید به جدول زمانی و روتین‌های یکسانی برای خوابیدن پایبند باشید. هر چند وقت یکبار تغییر باعث اختلالات طولانی مدت نمی‌شود اما زمان خواب نامنظم می‌تواند به عادات خواب ضعیف و محرومیت از خواب منجر شود.

 

منبع:

www.babycenter.com

چگونه در فصل زمستان از پوست کودک محافظت کنیم؟

چگونه در فصل زمستان از پوست کودک محافظت کنیم؟

چگونه در فصل زمستان از پوست کودک محافظت کنیم؟

 پوست کودک خود را مرطوب کنید:

پوست نوزاد حساس بوده و فاقد پوشش محافظ پوستی است که پوست سالم بزرگسالان دارد. عملکرد سد پوست هنوز در حال توسعه است و آن را حساس‌تر و مستعد از دست دادن رطوبت می‌کند. این امر همراه با تغییر سریع دما، باد‌های سرد و گرمای ناگهانی برای مقابله با سرما می‌تواند پوست را مستعد خشکی و خارش کند. بهتر است قبل از خارج شدن از خانه به پوست کودک خود لوسیون یا ضدآفتاب بزنید.

 به میزان گرمای خانه توجه کنید:

اگر در شهری زندگی می‌کنید که در زمستان از سیستم گرمایشی استفاده می‌کند حتماً به مقدار گرمای خانه خود توجه کنید. افت شدید دما نیاز به افزایش سریع بخاری داخل دارد. یک محیط گرم می‌تواند در کوتاه مدت به کودک شما احساس راحتی و آرامش دهد اما باعث خشکی پوست نیز می‌شود.

 از پوست کودک خود محافظت کنید:

باد سرد اطراف صورت و گوش کودک شما ممکن است منجر به پوسته پوسته شدن پوست و سوختگی باد در گونه‌ها و لب‌های او شود در حالی که پاک کردن دائمی بینی کودک با دستمال در طول دوره‌های سرماخوردگی و آنفولانزا ممکن است منجر به خشکی و ترک خوردگی پوست اطراف بینی شود. یک کرم یا لوسیون روی صورت کودک خود بمالید تا از پوست لطیف کودک شما در برابر هجوم شرایط آب و هوایی خشک و سرد قبل از بیرون آمدن از خانه محافظت کند.

از لب‌ها محافظت کنید:

به دلیل شرایط آب و هوایی خشک و سرد لب‌های کودک خشک می‌شوند همچنین ترشح بیش از حد آب دهان در برخی موارد باعث خشکی و تحریک بیشتر پوست می‌شود. اگر به کودک خود شیر می‌دهید می‌توانید مقداری شیر مادر را به لب‌های کودک خود بمالید.

به موقع پوشک کودک را عوض کنید:

اگر کودک شما دچار بثورات پوشک شد از زدن پودر بچه خودداری کنید زیرا باعث خشکی بیشتر پوست می‌شود. به جای آن از کرم حاوی دی اکسید تیتانیوم استفاده کنید تا یک لایه محافظ بین پوست و هر گونه رطوبتی که ممکن است راش را بدتر کند ایجاد کنید. علاوه بر این اگر کرم حاوی پانتنول باشد جوش‌ها را سریع‌ترالتیام می‌بخشد و اگر حاوی روغن‌های طبیعی باشد یک مانع فیزیکی ایجاد می‌کند.

به موقع کودک را حمام برید:

اطمینان حاصل کنید که تمام چین‌های پوست مانند زیر بغل، کشاله ران، گردن و پشت گوش کاملاً خشک شده‌اند. هر روز بلافاصله بعد از حمام از مرطوب‌ کننده استفاده کنید. مرطوب‌ کننده‌ ایده‌ آل دارای pH 5.5 است و باید عاری از مواد محرک مانند پارابن، فتالات، نیترو مشک و فرمالدئید باشد.

 به اندازه کافی لباس بپوشانید:

نوزادان قادر به تنظیم دمای بدن خود نیستند بنابراین باید اطمینان حاصل شود که بیش از حد گرم یا سردشان نمی‌شوند. در صورت لزوم از پوشیدن لباس‌های زیاد خودداری کنید. همچنین می‌توانید از کلاه، دستکش، جوراب و روسری برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض شرایط آب و هوایی سخت استفاده کنید.

 از ضدآفتاب استفاده کنید:

اگر کودک شما کمتر از شش ماه دارد از کرم ضد آفتاب خودداری کنید و اگر کودک بالای 6 ماه است قرار گرفتن در معرض آفتاب را به حداقل برسانید. در عوض می‌توانید از روکش روی کالسکه یا صندلی ماشین خود استفاده کنید تا قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید را محدود کنید. اگر کودک شما شش ماهه یا بیشتر است برای محافظت پوست از کرم ضد آفتاب با SPF 30 یا بالاتر استفاده کنید. یکی را انتخاب کنید که PH 5.5 داشته باشد و برای کودک شما بدون عطر باشد و هر 2 ساعت یکبار آن را دوباره استفاده کنید.

نتیجه‌گیری:

اکنون دلیلی وجود ندارد که شما در داخل خانه بمانید تا از کودک خود در برابر تاثیر هوای سرد محافظت کنید. به خاطر داشته باشید که همیشه این نکات مراقبت از پوست در زمستان را دنبال کنید تا پوست کودک خود را مرطوب و سالم نگه دارید.

 

منبع:

parenting.firstcry.com

 

چگونه تشخیص دهیم کودکمان دچار اوتیسم است؟

چگونه تشخیص دهیم کودکمان دچار اوتیسم است؟

چگونه تشخیص دهیم کودکمان دچار اوتیسم است؟

اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی است که با چالش‌هایی در مهارت‌های اجتماعی، رفتار‌های تکراری، مسائل گفتاری و چالش‌های ارتباط غیرکلامی مشخص می‌شود. این بیماری نسبتاً شایع است و همیشه در اوایل دوران کودکی ظاهر می‌شود.  دلیل اصلی تغییر تشخیص به اختلال طیفی این است که متخصصان تشخیص داده‌اند که یک نوع اوتیسم وجود ندارد بلکه انواع مختلفی از اوتیسم وجود دارد. به عبارت دیگر هر فرد مبتلا به اوتیسم دارای مجموعه‌ای از نقاط قوت و مجموعه‌ای از چالش‌ها است که مختص اوست. روش‌هایی که آن‌ها یاد می‌گیرند، صحبت می‌کنند، فکر می‌کنند، مشکل را حل می‌کنند و ارتباط برقرار می‌کنند می‌تواند در طیفی از مهارت‌های بسیار بالا چالش‌برانگیز باشد.
در حالی که اوتیسم یک بیماری مادام العمر در نظر گرفته می‌شود اما یک طیف است و تنوع زیادی در نوع و شدت علائمی که افراد نشان می‌دهند وجود دارد. معمولاً علائم اوتیسم در سن ۲ یا ۳ سالگی ظاهر می‌شود اما برخی از تأخیر‌های رشد ممکن است حتی زودتر ظاهر شوند و در کودکان می‌توانند در اوایل ۱۸ ماهگی تشخیص داده شوند. یکی از بزرگ‌ترین نشانه‌های اختلال طیف اوتیسم مشکل در مشارکت اجتماعی است. بنابراین یک کودک خردسال ممکن است در حرکت مشکل داشته باشد، تماس چشمی برقرار نکند، بی‌علاقه به نظر برسد، به نام خود پاسخ ندهد، لبخند نزند، اشاره یا  دست خود را تکان ندهد و در اوایل به نظر برسد که روی‌اشیاء خاصی متمرکز شده است.

اوتیسم چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشکان اطفال اغلب در اولین ملاقات با کودک شروع به جستجوی علائم اوتیسم می‌کنند. در واقع آن‌ها می‌بینند که کودک شما چگونه می‌خندد، به شما نگاه می‌کند، سعی می‌کند توجه شما را جلب کند، از حرکات دست استفاده می‌کند و حتی گریه می‌کند. این نشانه‌ها همراه با سابقه خانوادگی، معاینات سلامت و نظرات شما به آن‌ها کمک می‌کند تا تشخیص دهند که آیا کودک شما در معرض خطر اوتیسم است یا خیر. این فرآیند که اغلب به عنوان نظارت بر رشد نامیده می‌شود شامل تماشای چگونگی رشد و تغییر فرزند شما در طول زمان است. ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی به دنبال این هستند که آیا فرزند شما در مورد صحبت کردن، رفتار کردن، یادگیری، بازی کردن و حرکت کردن به نقاط عطف رشدی معمولی می‌رسد یا خیر. آن‌ها همچنین ممکن است از شما سؤالاتی در مورد رشد فرزندتان بپرسند و همچنین با کودکتان صحبت و بازی کنند تا ببینند آیا در حال رشد و رسیدن به نقاط عطف هستند یا خیر. اگر متوجه شدید که فرزندتان به نقاط عطف توجه نمی‌کند با پزشک اطفال یا یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی در این مورد صحبت کنید.

 

از چه ابزار‌هایی برای تشخیص اوتیسم استفاده می‌شود؟

در ویزیت‌های ۱۸ و ۲۴ ماهه پزشک ممکن است توصیه کند که علاوه بر مشاهدات منظم رشد کودک را از نظر ابتلا به اوتیسم نیز غربالگری کنید. این نوع غربالگری می‌تواند به تعیین اینکه آیا کودک شما در مراحل اولیه دچار چالش‌های رشدی و رفتاری است یا خیر کمک کند. علاوه بر این غربالگری برای همه کودکان توصیه می‌شود نه فقط آن‌هایی که علائم اوتیسم دارند. به طور کلی ابزار‌های زیادی وجود دارد که پزشک ممکن است از آن برای غربالگری فرزندتان استفاده کند. اوتیسم نوع خاصی از غربالگری را تأیید نمی‌کند بنابراین پزشک ممکن است از میان ابزار‌های مختلف از جمله پرسشنامه‌های سن و مراحل، آزمون غربالگری اختلالات رشد فراگیر، مقیاس‌های ارتباطی و رفتار نمادین و یک چک لیست اصلاح شده برای اوتیسم را انتخاب کند. اگر فرزند شما دارای ویژگی‌های فیزیکی غیرعادی یا تأخیر در رشد است یا اگر سابقه خانوادگی اوتیسم، ناتوانی ذهنی با علت ناشناخته یا سایر اختلالات ژنتیکی وجود دارد ممکن است بخواهید با پزشک در مورد آزمایش ژنتیک صحبت کنید.

به چه علت باید از کودک آزمایش گرفته شود؟

تحقیقات نشان می‌دهد که تشخیص زودهنگام منجر به نتایج مثبت در زندگی افراد مبتلا به اوتیسم می‌شود. بنابراین هر چه زودتر بیماری کودک تشخیص داده شود نتیجه بهتری خواهد داشت همچنین هنگامی که تشخیص داده می‌شود کودک اوتیسم دارد  پزشک می‌تواند درمان‌های مؤثر را آغاز کند و به حمایت‌ها، خدمات و تسهیلاتی دسترسی داشته باشد که می‌تواند نتیجه و کیفیت زندگی او را بهبود بخشد. از آنجایی که طیف بسیار گسترده‌ای از اوتیسم وجود دارد این درمان‌ها و حمایت‌ها می‌تواند برای کودکان مختلف متفاوت باشد بنابراین مهم است که قبل از شروع درمان با پزشک کودک مشورت کنید.

نتیجه‌گیری:

به یاد داشته باشید که هر چه زودتر اوتیسم تشخیص داده شود در دراز مدت برای فرزندتان بهتر است. گذشته از این واقعیت که تشخیص زودهنگام می‌تواند برای شما و فرزندتان مفید باشد همچنین این احتمال وجود دارد که فرزند شما به بیماری دیگری غیر از ASD مبتلا باشد بنابراین مهم است که با پزشک در مورد آنچه در خانه شاهد آن هستید صحبت کنید و علائم کودک را بگویید.  

 

منبع:

www.verywellfamily.com

شایع‌ترین نقایص مادری چیست؟

شایع‌ترین نقایص مادری چیست؟

شایع‌ترین نقایص مادری چیست؟

نقایص مادرزادی که به آن اختلالات مادرزادی یا ناهنجاری‌های مادرزادی نیز می‌گویند و تغییرات غیرطبیعی هستند که در دوران بارداری رخ می‌دهند و در بدو تولد وجود دارند. به طور کلی نقص‌های مادرزادی را می‌توان به عنوان ساختاری، ژنتیکی یا کروموزومی طبقه‌بندی کرد. نقایص مادرزادی که از تغییرات ژنتیکی یا کروموزومی ناشی می‌شوند زیرا ممکن است تا سنین نوزادی روی کودکان تاثیر نگذارند. نقص‌های رشدی می‌تواند بر نحوه راه رفتن، صحبت کردن، یادگیری، فکر کردن یا عملکرد بدن کودک شما تاثیر بگذارد.  بیشتر نقایص مادرزادی در سه ماهه اول معمولاً در ماه‌های دوم و سوم (هفته‌های 5 تا 12) رخ می‌دهد زیرا این زمانی است که بیشتر رشد ساختاری کودک رخ می‌دهد.  در ماه دوم بارداری دست‌ها، پا‌ها، انگشتان، چشم‌ها و گوش‌ها شکل می‌گیرند. هر گونه نقص مادرزادی مرتبط با اندام در این مرحله اتفاق می‌افتد. به همین ترتیب مغز و طناب نخاعی زودتر در ماه دوم (هفته 6) شکل می‌گیرند یعنی زمانی که نقص لوله عصبی مانند اسپینا بیفیدا رخ می‌دهد. قلب کودک در زمان لقاح شروع به رشد می‌کند اما باید در هفته هشتم به طور کامل شکل بگیرد. این زمانی است که نقص‌های مادرزادی قلب ایجاد می‌شود.  در اینجا لیستی از 10 نقص مادرزادی شایع آورده شده است:

 نقایص مادرزادی قلب:

نقص قلبی یک اصطلاح کلی برای توصیف هر گونه مشکل ساختاری قلب است که بر نحوه عملکرد اندام تأثیر می‌گذارد. برخی از نقایص بر نحوه جریان خون ناشی از سوراخ‌های موجود در قلب تأثیر می‌گذارند در حالی که برخی دیگر به بخش‌هایی از قلب مانند آئورت اختصاص دارند.

 هیپوسپادیاس:

این نقص مردانه زمانی رخ می‌دهد که دهانه مجرای ادرار به جای نوک آلت در قسمت زیرین آلت تناسلی قرار گیرد. این باعث مشکل در ادرار می‌شود و اغلب نیاز به جراحی است.

نقص دیواره بین بطنی:

نقایص سپتوم بطنی که به عنوان سوراخ در قلب شناخته می‌شود شایع‌ترین نقص قلبی است. این نقص زمانی رخ می‌دهد که دیواره بین بطن چپ و راست (حفره‌های پایینی) به درستی تشکیل نشود و بین این دو سوراخ ایجاد شود.

 نقص پاچنبری:

کلاب فوت یک ناهنجاری پا است که در آن پا به سمت داخل می‌چرخد. این شایع‌ترین نقص مادرزادی اسکلتی عضلانی است. در رحم، تاندون‌هایی که ماهیچه را به استخوان متصل می‌کنند کوتاه‌تر هستند و باعث می‌شوند پا به جای صاف شدن به سمت داخل بچرخد. کلاب فوت را می‌توان به طور کلی از طریق کشش‌های ملایم و فیزیوتراپی به صورت محافظه کارانه درمان کرد. در برخی موارد پاچنبری برای تنظیم تاندون‌ها، رباط‌ها و مفاصل پا و مچ پا نیاز به پرانتز و در نهایت جراحی دارد.

 سندرم داون:

شایع‌ترین نوع ناهنجاری کروموزومی سندرم داون که تریزومی 21 نیز نامیده می‌شود زمانی رخ می‌دهد که یک نسخه اضافی از کروموزوم 21 وجود داشته باشد. کروموزوم اضافی می‌تواند باعث ناهنجاری‌های فیزیکی و چالش‌های رشدی شود.

آترزی و تنگی دریچه ریوی:

وقتی قلب رشد می‌کند مقدار ریوی یا وجود ندارد (آترزی دریچه ریوی) یا این مقدار خیلی ضخیم یا ذوب می‌شود و نمی‌تواند به درستی باز شود (تنگی ریه). در نتیجه خون به درستی به ریه‌ها جریان نمی‌یابد. این عارضه با دارو، کاتتریزاسیون قلب یا جراحی قلب قابل درمان است.

 شکاف لب با شکاف کام:

 این نقص مادرزادی زمانی رخ می‌دهد که هم لب به طور کامل به هم نمی‌پیوندد (شکاف لب) و هم سقف دهان به طور کامل به هم نمی‌پیوندد (شکاف کام). جراحی در 12  تا 18 ماه اول زندگی کودک شما می‌تواند مشکلات را اصلاح کند.

نقص سپتوم دهلیزی:

این نوع شایع نقص قلبی زمانی رخ می‌دهد که هم سوراخی در قلب وجود داشته باشد و هم مشکلی در دریچه‌های قلب وجود داشته باشد. نقص جزئی شامل سوراخی بین دهلیز‌ها (حفره‌های بالای قلب) و دریچه غیر طبیعی میترال است. نقص کامل شامل سوراخ بزرگی است که در آن دهلیز‌ها و بطن‌ها به هم می‌رسند و یک دریچه غیر طبیعی بین دهلیز‌ها و بطن‌ها به جای داشتن دریچه‌های جداگانه. نوزادان با نقص جزئی یا کامل نیاز به جراحی قلب دارند.

نقص اندام:

دومین نوع شایع نقص اسکلتی عضلانی در پشت پای پرانتزی است و این نقص هرگونه ناهنجاری در بازو‌ها یا پا‌ها را توصیف می‌کند. درمان ناهنجاری‌های اندام از فیزیوتراپی و بریس‌گیری تا جراحی و پروتز را شامل می‌شود.

 

منبع:

integrisok.com

 

چگونه کودکی با ادب داشته باشیم؟

چگونه کودکی با ادب داشته باشیم؟

چگونه کودکی با ادب داشته باشیم؟

از زبانی که می خواهید بشنوید استفاده کنید:

وقتی کودک نوپای شما می شنود که شما و سایر اعضای خانواده با مهربانی با یکدیگر صحبت می کنید یاد می گیرد که از این روش پیروی کند. بگویید لطفا و تشکر کنید، از دیگران بپرسید که چگونه هستند، به مردم سلام کنید و خداحافظی کنید و برای مثال از فحش دادن خودداری کنید و معذرت خواهی کردن را به کودک آموزش دهید. 

کودک را تشویق کنید:

اجازه ندهید رفتار متفکرانه فرزندتان مورد توجه قرار نگیرد. وقتی او کاری را با ملاحظه انجام می‌دهد یا می‌گوید او را تشویق  و به او اشاره کنید که چقدر احساس خوبی در طرف مقابل ایجاد کرده است.

 به طرز صحبت کردن خود توجه کنید:

اشکالی ندارد که وقتی کودک نوپا چیزی آزاردهنده می گویددعوایش کنید اما گفتن “وقتی می گویی از من متنفری غمگین می شوم” موثرتر از “تو خیلی دختر بدی هستی!”. می باشد. 

 از قطع صحبت دیگران خودداری کنید:

 اگر به کودک خود نشان دهید که چگونه شنونده ای محترم و خوب برای دیگران باشد او در نهایت یاد می گیرد که چگونه همان رفتار را تکرار کند.

 قوانینی را تعیین کنید:

برخی اظهار نظرها یا رفتارها به سادگی غیرقابل قبول هستند. به کودک خود اطلاع دهید و آماده باشید تا در صورت استفاده از کلمات بد عواقبی را در نظر بگیرد برای مثال اگر برادرش را احمق خطاب کند یا به او بگوید که ساکت شود زمان بازی را قطع و بگویید بازی با دوستانش در این روز ممنوع است. 

 از تهدید کردن دوری کنید:

گفتن “بس کن وگرنه!” معمولاً تاثیر ندارد و زمینه را برای جنگ قدرت فراهم می کند.

 به بهانه گیری کودک توجه کنید:

کودکان نوپا زمانی که گرسنه یا خسته هستند بیشتر مستعد اذیت کردن هستند. وعده‌های غذایی و میان‌وعده‌های سالم را ثابت نگه دارید و مطمئن شوید که او خواب کافی کرده و خسته نیست. 

بی ادبی کردن کودکان چه عواقبی را به همراه دارد؟

 به کودک خود یک هشدار دهید:

 اگر متوجه شدید که زبان بی ادبانه کودک نوپایتان در حال افزایش است به او بگویید که اگر ادامه دهد چه اتفاقی خواهد افتاد. می‌توانید چیزی شبیه این بگویید: “اگر دوباره برادرت را احمق خطاب کنی دیگر کارتون نخواهی دید”

ابراز احساسات کنید:

به کودک نوپا خود یادآوری کنید که او را دوست دارید. می توانید بگویید: “دوستت دارم اما ما هنوز مجاز به استفاده از کلمات ناخوشایند نیستیم.” از محبت به عنوان تنبیه یا انتقاد از فرزند خود با بد و بد خواندن او به دلیل استفاده از کلمات بی ادبانه خودداری کنید.

 توضیح دهید که چرا رفتار بی ادبانه است: توضیح کوتاه و ساده ای در مورد اینکه چرا اظهار نظر در مورد ظاهر یک نفر، نام بردن و نامهربان بودن مودبانه یا خوب نیست، ارائه دهید. به فرزندتان بگویید که آنها احساسات مردم را جریحه دار کرده اند تا او بفهمد که رفتار بی ادبانه می تواند باعث ایجاد احساس بد در شخص دیگری شود.

منبع:

www.whattoexpect.com

آیا می‌توان در دوران شیردهی عسل مصرف کرد؟

آیا می‌توان در دوران شیردهی عسل مصرف کرد؟

آیا می‌توان در دوران شیردهی عسل مصرف کرد؟

بله، در صورت شیردهی می‌توانید با خیال راحت عسل بخورید. این سوال خوبی است و بسیاری از مادران می‌پرسند زیرا نوزادان نباید عسل بخورند به دلیل خطر ابتلا به بوتولیسم. این نوع نادر است اما خطرناک مسمومیت تقریباً منحصراً در نوزادان اتفاق می‌افتد و بر سیستم عصبی تأثیر می‌گذارد و باعث ضعف و مشکلات تنفسی می‌شود. عسل می‌تواند حاوی هاگ‌های بوتولیسم باشد که با مصرف آن سموم ترشح می‌کند. سیستم ایمنی کودک به اندازه کافی بالغ نیست که از رشد این سم جلوگیری کند. با این حال، سیستم ایمنی مادر می‌تواند این هاگ‌ها را قبل از اینکه خطری برای سلامتی او یا کودکش ایجاد کند کنترل کند. هیچ خطری وجود ندارد که سموم بوتولیسم از طریق شیر مادر به کودک منتقل شود. هنگامی که شما شیر می‌دهید سیستم ایمنی شما می‌تواند پاتوژن‌های بالقوه خطرناک غذایی را دفع کند و آن‌ها را از شیر مادر دور نگه دارد تا به کودک شما نرسد. گفته می‌شود برخی از مواد از طریق شیر مادر منتقل می‌شود و می‌تواند برای کودک شما مشکل ساز باشد.

عسل چه فوایدی دارد؟

عسل بیشتر از شکر تشکیل شده بنابراین بهتر است در مصرف آن تعادل را رعایت کنید همچنین ممکن است در میان شیرین‌کننده‌های طبیعی برتری داشته باشد زیرا حاوی تعدادی ویتامین، مواد معدنی، اسید‌های آمینه، روی، آهن و آنتی اکسیدان‌ها است. عسل به طور سنتی به دلیل خواص ضد باکتریایی، ضد التهابی و آنتی اکسیدانی آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از فواید عسل شامل:

  • تسکین سرفه
  • تسکین برخی از علائم بیماری‌های گوارشی، مانند اسهال ناشی از گاستروانتریت
  • بهبود زخم‌ها به ویژه سوختگی
  • ضد افسردگی، ضد تشنج، و تقویت‌کننده حافظه

نتیجه‌گیری:

به دنبال یک رژیم غذایی متعادل با مقدار زیادی میوه، سبزیجات، غلات کامل، چربی‌های سالم و پروتئین بدون چربی باشید. آنچه را که دوست دارید بخورید. قرار گرفتن در معرض طیف وسیعی از غذا‌های مختلف حتی ممکن است به کودک شما کمک کند تا از طعم‌های مختلف لذت ببرد.

 

منبع:

www.babycenter.com

پاسخ به سوال جنسی کودک

پاسخ به سوال جنسی کودک

پاسخ به سوال جنسی کودک

پاسخ به سوال جنسی کودک از دغدغه‌هایی است که ما به عنوان پدر و مادر در سنین ۳ تا ۵ سالگی فرزندمان با آن رو‌به رو می‌شویم. برخی والدین پیش از شروع کنجکاوی‌ها و سوالات جنسی کودک به دنبال پرسش‌ها و نحوه پاسخ دهی درست به آن‌ها می‌روند و برخی دیگر این دوران را با بی‌اعتنایی و رفتاری نادرست طی می‌کنند. شما جزو کدام دسته از والدین هستید؟!

پاسخ به سوال جنسی کودک مسئولیتی است که روی دوش شما قرار دارد، پس با اعتماد به نفس تمام و به دور از هر استرس و نگرانی با خواندن این مقاله خود را برای پاسخگویی آماده کنید. یک والد آگاه فرزندی با احساسات و هویت جنسی نرمال تربیت می‌کند، پرداختن به مسائل جنسی بخشی از روند فرزندپروری است و برخلاف تصور عموم باعث انحرافات جنسی در کودکان نمی‌گردد.

 

نحوه پاسخ به سوالات جنسی کودک

نحوه پاسخگویی شما به سوالات جنسی کودک‌تان بسیار مهم می‌باشد، زیرا جواب‌های کم و ناکافی، نشان دادن عکس‌العمل‌های شدید، تنبیه کردن کودک، عصبی شدن و طفره رفتن از توضیح دادن اثرات منفی و بدی در شخصیت و بلوغ جنسی کودک به وجود می‌آورد. خواندن موارد زیر به شما کمک می‌کند تا با بهترین راه‌های پاسخ به پرسش‌های جنسی فرزندتان آشنا شوید. پیشنهاد ما حتما این محتوا را بررسی کنید: طرز صحبت كردن با دیگران

  • اول به سوالات جنسی کودک‌تان گوش دهید.
  • با گفت و گو بفهمید که تا چه اندازه اطلاعات دارد.
  • در پاسخگویی به پرسش‌های جنسی تاخیر نکنید.
  • ساده و صادقانه به سوالات پاسخ دهید.
  • گاهی اوقات می‌توانید بعد از توضیحی مختصر فکر کودک را منحرف کنید.
  • خونسردی‌تان را حفظ کنید و جبهه نگیرید.
  • فرزند‌تان را سر مسائل جنسی تنبیه نکنید.
  • کوتاه پاسخ دهید، لازم نیست گسترده‌تر از پرسشی که دارند پاسخ دریافت کنند.

 

سوالات جنسی معمول در کودکان

همانطور که پیش‌تر گفتیم بهتر است شما قبل از شروع سوالات کودک، خودتان را آماده پاسخگویی کنید، در ادامه قصد داریم‌ شما را با معمول ترین پرسش‌های جنسی کودکان و پاسخ درست آن‌ها آشنا کنیم. این مقاله میتوانید برای شما بسیار مفید باشد: درمان لجبازی کودکان

 

بچه‌ها چگونه به وجود می‌آیند؟

برای پاسخ کودکان نوپای ۲ تا ۳ ساله کافیست بگویید خدا به‌خاطر دعاهای مامان و بابا تو را به ما هدیه داد. برای پاسخ به کودکان بیشتر از ۵ سال که اطلاعات بالاتر و مفیدتری دارند می‌توانید از رشد سلول‌ها در بدن مادر سخن بگویید

 

چرا همه آلت تناسلی ندارند؟

پاسخ به این سوال جنسی کودک راحت است، شما باید برای کودک از تفاوت‌های بدن زن و مرد سخن بگویید؛ تا بفهمد همه انسان‌ها با هر جنسیتی آلت تناسلی دارند.

 

چرا در آنجای بدن‌تان مو دارید؟

اگر کودک برحسب اتفاق بدن شما را دید و همچین سوالی برای او پیش آمد، باید از تغییرات بدن در بزرگسالی بگویید و در ادامه اضافه کنید که دختران در نزدیکی واژن و پسران در نزدیکی آلت تناسلی خود در سنین بلوغ رویش مو خواهند داشت.

 

بچه چگونه به دنیا می‌آید؟

لازم نیست برای کودک از خونریزی، پاره شدن شکم با چاقو، درد زایمان و دیگر موضوعات ترسناک سخن بگویید، چون در این شرایط کودک خود را مقصر درد کشیدن مادر می‌داند و دچار درگیری‌های ذهنی می‌گردد. از آنجایی که زایمان طبیعی برای کودکان ناملموس است، همان زایمان سزارین را بدون بخش‌های ترسناک از نظر کودک توضیح دهید

 

چرا مامان و بابا‌ها باید پیش هم بخوابند؟

به فرزندتان بگویید وقتی یک زن و مرد با یکدیگر ازدواج میکنند قول می‌دهند تا هر لحظه کنار هم باشند در مشکلات و حال خوب و بد به هم کمک کنند. این که ما پیش هم می‌خوابیم نشان دهنده عشق و دوست داشتن ماست.

 

بچه در شکم مادرش چطور غذا می‌خورد؟

بند ناف را به یک نی تشبیه کرده و به او توضیح دهید که کودک داخل کیسه‌ای نرم در شکم مادر قرار دارد، که از آنجا با یک نی به بدن مادر وصل شده و از آن تغذیه می‌کند. با نشان دادن ناف روی شکمش می‌توانید تصورات او را کامل کرده و توضیحات بیشتری بدهید.

 

چرا بابا بچه به دنیا نمیاره؟

به فرزندتان بگویید برای نگه داشتن کودک در شکم به یک کیسه مخصوص نیاز است، که خدا این کیسه را فقط در بدن خانم‌ها قرار داده پس بابا‌ها این کیسه را داخل شکم‌شان ندارند و نمی‌توانند بچه دار شوند.

 

چرا اندام خصوصی دختر‌ها و پسر‌ها باهم فرق دارد؟

در مواجهه با این پرسش هول نکنید، به او نگویید که بزرگ شدی میفهمی و در مورد بدن بقیه حرف نزن و این حرفا زشته، این عکس‌العمل باعث می‌شود تا کودکان در خلوت با نشان دادن آلت تناسلی‌شان به یکدیگر به پاسخ این سوال برسند. پس بهترین کار این است که خودتان از تفاوت‌های بدن دختران و پسران سخن‌بگویید. برای او اول از ریش داشتن بابا، بزرگ بودن سینه‌های مامان، پر مو بودن دستان بابا وبگویید، و بعد با او از تفاوت‌های ظاهری اندام جنسی دختران با پسران و کودکان با بزرگسالان صحبت کنید تا برایش در همان سنین پایین عادی سازی شود.‌ (مقاله مرتبط: پیشنهاد میشود بررسی کنید: اموزش کنترل خشم

 

نکاتی که والدین باید برای تربیت جنسی کودک رعایت کنند

شما به عنوان والدین کودک و کسانی که مدت زمان زیادی را با او می‌گذرانند نقش موثری در شکل‌گیری ذهنیت، کنجکاوی‌ها و سوالات جنسی فرزندتان دارید. شما با رعایت نکات زیر می‌توانید کودک‌تان را کمتر در معرض درگیری‌های جسمی، ذهنی و جنسی قرار دهید.

  • فرزندان‌تان اتاق‌های جداگانه داشته باشند‌.
  • والد همجنس کودک را به حمام ببرد.
  • در حمام پوشش مناسبی داشته باشید.
  • کودک را تا حد امکان در جایی تنها نگذارید.
  • از شوخی‌ها و رفتار‌های جنسی مقابل کودک بپرهیزید.
  • از پوشاندن لباس‌های تنگ به کودک اجتناب کنید.
  • لباس کودک را در جمع عوض نکنید.
  • از نوازش کفل و کشاله ران کودک خودداری نمایید.

 

پاسخ به سوال جنسی کودک از نظر روانشناسی

شما عزیزان برای تربیت جنسی کودک و پاسخگویی درست و اصولی به سوالات جنسی کودک می‌توانید از یک مشاور حاذق کمک بگیرید. مشاوران و روانشناسان به شما کمک می‌کنند تا بتوانید گام‌به‌گام در این مسیر پرچالش حرکت کنید. روانشناس شکوه یوسفی از باتجربه‌ترین روانشناسان و مشاوران در زمینه پاسخ به سوال جنسی کودک می‌باشد که میتواند شما را راهنمایی کند.