سایتی برای نی نی ها و مامانا
دو مطالعه مرتبط ارتباط احتمالی قرار گرفتن جنین در معرض امواج موبایل و بروز مشکلات رفتاری، از جمله بیش فعالی را نشان میدهد. اما مشکلات رفتاری میتواند دلایل متعددی نیز داشته باشد از جمله عدم توجه والدین به کودک در هنگام استفاده از موبایل.
متخصصان نگران هستند که مغز نوزادان به دلیل جمجمه نازکتر ممکن است در برابر تاثیرات پرتوی ساطع شده توسط تلفنهای همراه آسیب پذیرتر باشد. مطالعات مدل سازی شده نشان داده مغز نوزادات تابش بیشتری نسبت به بزرگسالان جذب میکند.
تحقیقات نشان میدهد تلفنهای همراه دقیقا همان فرکانس رادیویی مایکروویو را برای پخت غذا از خود ساطع میکنند. درست است که میزان برق یا توان مصرفی این دو وسیله متفاوت است اما دقیقا همان تابش است.
تلفنهای همراه و تلفنهای بیسیم از اشعه فرکانس رادیویی RF برای ارسال پیام استفاده میکنند. RF با انواع دیگر اشعه مانند اشعه ایکس متفاوت است. تلفنهای همراه به آنتنهای کوچک مجهز شدهاند. این آنتنها سیگنالهایی به برجهای سلولی منطقه ارسال میکنند تا امکان ارسال و دریافت دادهها فراهم شود. طول موج نامرئی به همه چیز در اطراف منبع از جمله بدن شما جذب میشود. عوارض جانبی احتمالی قرار گرفتن در معرض اشعه تلفن شامل تومور مغزی، خستگی، سردرد، افزایش ضربان قلب و سایر سرطانهاست. بیشتر بخوانید: تاثیر موبایل بر جنین در بارداری
خبر خوب این است که مواردی وجود دارد که میتوانید برای محافظت خود و فرزندتان از امواج موبایل استفاده کنید. برای درک تاثیرات امواج بر سلامت ابتدا باید بدانید تلفنهای همراه چطور کار میکنند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها درباره امواج موبایل چنین توضیح میدهد:
موبایل مانند سایر موارد روزمره سطح امواج رادیویی به نام امواج الکترومغناطیسی غیریونیزان دارد. تلویزیون، کامپیوتر و مایکروویو نیز از این امواج تولید میکنند. پرتوهای غیریونیزه بسیار خفیفتر از تشعشع یونیزه کننده است که توسط اشعه ایکس، دستگاههای پرتودرمانی و اسکنر سی تی اسکن منتشر میشود. کارشناسان بر این باورند که بعید است اشعه غیریونیزه به جنین متولد نشده آسیب برسانند.
هر تلفن همراه با توجه به میزان اشعهای که تولید میکند رتبه بندی میشود. این رتبه مقدار جذب خاص یا SAR گفته میشود. مقدار SAR حداکثر مقدار تشعشع هنگام استفاده از تلفن است که در بدن جذب میشود.
تمام تلفنهای همراه در اروپا باید داری مقدار SAR باشند که تضمین میکند بیش از 2 وات در هر کیلوگرم جذب نمیکند. هر چه SAR شما بیشتر باشد میزان تشعشع بیشتر جذب میشود.
در عمل میزان انرژی ساطع شده توسط تلفن به قدرت سیگنال بستگی دارد. هرچه سیگنال قدرتمندتر باشد انرژی کمتری برای کار با تلفن نیاز دارد و مقدار SAR پایینتر است.
به گفته روانشناسان تغییرات هر چند کوچک میتواند آرامش و امنیت کودکان را به خطر بیندازد، این تغییرات همیشه با واکنش کودکان همراه میشود. بیشتر نشانههای استرس در دوران کودکى به قدرى حساس و ظریف است که ممکن است مادر و پدرها هم متوجه آن نشوند. گاهی بیشتر عواملی که باعث استرس میشوند، برای بزرگسالان قابل مدیریت هستند، اما برای کودکان بسیار پیچیده و آزاردهنده به نظر میرسند. البته تشخیص اینکه کودکان چه زمانی استرس دارند کار آسانی نیست ولی تغییرات رفتاری کوتاه مدت مثل تغییر خلقوخو، تخلیهی هیجانی، تغییر در الگوی خواب یا شب ادراری میتواند از علائم آن باشد. ممکن است بعضی از آنها رفتارهای جدیدی داشته باشند مثل کشیدن و تاباندن موها، مکیدن انگشت و انگشت کردن در بینی. کودکی که دچار استرس است ممکن است نسبت به مشکلات کوچک واکنش شدید نشان دهد، کابوس ببیند، وابسته شود و یا افت تحصیلی پیدا کند.
علائم استرس در سنین مختلف کودکی متفاوت است. گروه سنی یک تا پنج سال و گروه سنی ۶ تا ۱۱ سال ر. در گروه سنی ۱ تا ۵ سال علائم استرس به شرح زیر است:
جویدن ناخن، پیچاندن مو یا خاراندن پوست ممکن است از علائم استرس در کودکان باشد.ممکن است در این دوران رفتار جدیدی از فرزندتان ببینید که تا حالا ندیده اید.
تغییرات ناگهانی در الگوی خواب کودک نشانه استرس است. کودکانی که استرس و اضطراب دارند نمیتوانند راحت بخوابند و کابوسهای شبانه و راه رفتن در خواب را تجربه میکنند.
گریه کردن و جیغ کشیدن در زمان جدایی از مادر و پدر از علائم استرس است. کودکی که هیچ وقت این واکنش را نشان نمی داده حتما دچار استرس و اضطراب شده است.
شب ادراری هم یکی از علائم استرس در کودکان است. اگر کودکتان به تازگی دچار این مشکل شده حتما باید به فکر درمان باشید.
ممکن است کودک کارهایی را تکرا کند که مربوط به قبل است. مثلا ممکن است انگشت شست خود را بمکد. یا شروع کند به کودکانه حرف زدن و…
از دیگر علائم استرس مي توان به عصبانيت، رفتار هاي پر خطر و حتی واكنش نا متعارف به صداهای ناگهانی و بلند اشاره كرد. این واکنش تکان خوردن یک عامل بارز وجود استرس در نوزادان و كودكان نوپااست.
استرس در این کودکان راحت تر شناسایی می شود. این گروه نسبت به گروه سني کوچکتر مي توانند درباره استرس خود صحبت کنند . البته چه بگويند كه استرس دارند يا نه در صورت مواجه شدن با استرس بازهم رفتارهای غیرعادی از خود نشان می دهند مثل:
اثرات منفی فشار روانی و استرس ممکن است با عوارض خطرناکی برای کودکان همراه باشد مثل:
شاید شناسایی استرس در کودکان کار راحتی نباشد، اما اگر علائمی که در بالا گفته شد بیش از یک هفته طول کشید و هیچ بهبودی حاصل نشد حتما باید به روانشناس مراجعه کنید. یادتان باشد استرس و مشکلات این چنینی با آغوش گرفتن و قربان صدقه رفتن و اسباب بازی خریدن درمان نمی شود. دلایل ایجاد استرس در کودک باید پیدا و برطرف شود.
یکتا درباره تعویق درمان زردی نوزاد یا استفاده از روش های غیرعلمی به والدین هشدار داد و به بیا نی نی گفت:« استفاده از اين گونه روش های درمانی در حقيقت از دو وجه میتواند به نوزاد آسيب بزند، يكي اينكه نوزاد از درمان صحيح و اصولی چه از ديدگاه طب رايج و چه از ديدگاه طب ايرانی بی بهره میماند و دوم اينكه اغلب اين گونه اقدامات معمولا در مكان های غير بهداشتی به دست افراد غير متخصص انجام میشود و خطراتی مثل عفونت يا آسيب های جدی به پوست نوزاد را میتواند به دنبال داشته باشد.»بیشتر بخوانید زردی نوزاد را جدی بگیرید.
اول از همه مهم است که بفهمید بچهها چرا دروغ میگویند. بهتر است بدانید که خیلی از آنها تصوری از بد بودن این رفتار ندارند. بیشترین بازه سنی که بچهها دروغ میگویند بین 6 تا 10 سال است. یک مطالعه در دانشگاه واترلو نشان داد برخی از بچههای چهار ساله هر دو ساعت یک بار دروغ میگویند. اما بعد از 10 سالگی تعدد دروغ گرفتن کاهش مییابد چون درک درستی از عواقب این رفتار پیدا میکنند.
از بدو تولد تا 3 سالگی بچهها در دنیایی بسیار گیج کننده زندگی میکنند که به دلیل بقا خود به بزرگسالان وابسته هستند.
کودکان 3 تا 7 ساله هنوز تفاوت فانتزی و واقعیت را درک نمیکنند و دنیای تخیلی را در بازی خود میسازند.
از سن 5 تا 10 سالگی کودکان به تدریج درک درستی از دروغ گفتن پیدا میکنند. اگر آنها در محیطی قرار بگیرند که در مورد اهمیت بیان حقیقت با آنها صحبت شده باشد، آنها تمام تلاششان را برای انجام این کار میکنند.
بعد از 10 سالگی آنها کاملا فرق بین حقیقت و دروغ را میدانند. بنابراین اگر با دروغگویی فرزندتان مواجه شدید چند راهکار را امتحان کنید.
هرچند آسان نیست اما همیشه باید به یاد داشته باشید که به عنوان والدین بچهها مدام در حال تماشای شما هستند و هرگونه حرکتتان را دنبال میکنند. وظیفه شما این است که به طور مداوم الگوی خوبی از زندگی صادقانه باشید. اگر میخواهید کودکانی راستگو پرورش دهید نمیتوانید عکس این عمل کنید. به یاد داشته باشید که چشم و گوشهای کوچک همیشه در حال ضبط کردنند چه زمانی که در هنگام خرید با صندوقدار بحث میکنید چه وقتی از جمع کردن کمک مالی برای مدرسه طفره میروید.
آرام باشید. عصبانی شدن از فرزندی که دروغ میگوید باعث تمرکز بیشتر او بر موضوع میشود. اگر مطمئن هستید فرزندتان دروغ میگوید بهتر است از آن فضا دور شده و تا 10 بشمارید تا آرام شوید و بتوانید با او آرام صحبت کنید. اگر فرزندتان ترس از تنبیه شدن داشته باشد احساس امنیت نکرده و حقیقت را به شما نمیگوید.
با پرسیدن سوالاتی که از قبل جوابشان را میدانید به فرزندتان فرصت دروغگویی ندهید. به عنوان مثال به جای اینکه بپرسید «وقتی از مدرسه به خانه آمدی مشقهایت را نوشتی؟» سعی کنید بگویید «تا قبل از شام مشقهایت را بنویس» به این ترتیب او به جای ساختن یک دروغ دیگر، روی برنامهای که دارد تمرکز میکند.
وقتی فرزندتان صادق نیست سعی کنید دلیل دروغ گفتن را کشف کنید. به او بگویید «چرا از گفتن حقیقت میترسی، تو میتوانی بدون ترس حرف بزنی، همین حالا میتونی امتحان کنی» برایش داستانهایی تعریف کنید که در آن شخصیت اصلی با دروغ گفتن دچار مشکل میشود. معروفترین این قصهها هم چوپان دروغگوست.
وقتی فرزند شما کار اشتباهی میکند او را به خاطر صداقتش تحسین کنید. عکس العمل طبیعی برای شما این است که به هر اتفاقی اجازه دهید در مسیر قرار گیرد. برخی اوقات با وجود تمام تلاش شما برای تشویق کودک به گفتن حقیقت او هنوز دروغ میگوید. میتوانید او را محروم کنید. عکس العمل منطقی نیز میتواند این باشد که شما درباره موضوع با فرزندتان صحبت کنید و به او بگویید که رفتارش شما را ناراحت کرده و سبب استرس شما میشود و از او بخواهید در جبران دروغی که گفته و کاری که پشت دروغ انجام داده، جبران کند.
وقتی فرزندتان کار اشتباهی میکند و به شما میگوید اول از همه به خاطر صادق بودن ستایشش کنید. حرفهایی مانند اینکه «من واقعا خوشحالم که حقیقت را به من گفتی وقتی راست میگویی من بیشتر دوستت دارم» این پیام را به او میرساند که اگر فرزندتان راستش را بگوید شما ناراحت نمیشوید.
مهمترین نکته ای که باید به خاطر داشته باشید این است که بچه ها برای همیشه دروغ نمیگویند و فرزند شما در هنگام دروغ گفتن در تلاش است تا یک مشکل را به روشی ناکارامد حل کند بنابراین وظیفه شماست که به او بیاموزید چگونه با مشکلات خود روبهرو شود.
براساس گزارش آکادمی اطفال آمریک سن مشخصی برای سوراخ کردن گوش کودک وجود ندارد و صرفنظر از سن، سوراخ کردن گوش تا زمانی که به طور صحیح و بهداشتی انجام شود، خطری ندارد. برخی والدین این کار را زمانی که نوزاد فقط 12 روز دارد، انجام میدهند در حالی که برخی ترجیح میدهند تا اولین سال تولدش صبر کنند. اکثر متخصصان توصیه میکنند گوش نوزاد را خیلی سریع سوراخ نکنید. آنها میگویند کودک باید به اندازه کافی بزرگ شده باشد که از سوراخ گوشش مراقبت کند و به این ترتیب شاید دو سالگی سن مناسبی باشد.
دو سالگی به چند دلیل سن مناسبی برای سوراخ کردن گوش است: بدن کودک مستعد ابتلا به آلرژی نیست و به اندازه کافی بزرگ شده که دستورالعمل را رعایت کند. ضمن آنکه پوست لاله گوش هنوز نرم است. یک مطالعه نشان داده است که اگر کودکان یک تا ده ساله گوششان را سوراخ کنند بیشتر در معرض ابتلا به کلوئیدها قرار میگیرند. با این حال اگر تصمیم دارید گوشهای کودک را کمی زودتر سوراخ کنید حتما این کار را در جای مناسب انجام دهید.
برخی افراد برای انجام این کار سراغ جواهر فروش محل میروند در حالی که برخی دیگر ترجیح میدهند به پزشک مراجعه کنند. در هر حال محدودیتی برای هیچ کدام از این موارد نیست تا زمانی که فرد حرفهای بوده و بداند کجا را باید سوراخ کند، وجود ندارد. ابزار مورد استفاده برای این کار باید استریل باشد. به خاطر داشته باشید که سوراخ کردن گوش برای نوزادان و بزرگسالان متفاوت است. بنابراین تحقیق کنید و جایی را انتخاب کنید که سوراخ کردن گوش برای کودک انجام میدهند.
روند سوراخ کردن گوش کودک مانند بزرگسالان است. در اینجا مراحل را مرور میکنیم:
برخی از روشهای ساده برای آماده کردن کودک عبارت است از:
کودک باید گوشوارهای بپوشد که حلقهای است. گوشوارههایی انتخاب کنید که در قسمت عقب دارای یک بست نرم باشد. هرگز گوشوارههای آویزان برای کودک انتخاب نکنید چون به طور تصادفی ممکن است به او صدمه بزند. همچنین گوشوارههایی که برآمدگی بزرگی دارند استفاده نکنید چون هنگام خواب ممکن است کودک را اذیت کند.
حدود 4 تا 6 هفته طول میکشد تا سوراخ گوش بهبود پیدا کند. در طی این مدت عفونت را بررسی کنید.
همانطور که گفته شد گوشوارهها را یک بار در هفته از یک گوش به گوش دیگر تعویض کنید. هربار که گوشواره را خارج میکنید آن را با یک پنبه آغشته به مواد ضدعفونی کننده تمیز کنید.
برای جلوگیری از تکثیر باکتریها دو بار در روز به مدت 45 روز بعد از انجام عمل سوراخ کردن گوش ضدعفونی کنید. ناحیه اطراف گوش را فقط با صابون ضدباکتری مخصوص بشویید. کودک خود را از گرد و غبار دور نگهدارید زیرا میتواند حامل باکتری باشد.
به دنبال این علائم هشداردهنده اولیه باشید:
سوراخ کردن گوش در واقع ایجاد یک زخم است و مانند هر زخم دیگری میتواند مستعد ابتلا به بسیاری از باکتریها باشد. چندین عامل میتواند احتمال عفونت را تشدید کند:
به کودکان اجازه دهید تابستان امسال با یک کاردستی هیجان انگیز خلاقیت ایجاد کنند. کافی است یک قالب یخ با انواع رنگهای قابل شستشو پر کنید و یک چوب نازک داخل هرکدام بگذارید تا یخ بزند. بعد از آماده شدن یخهای رنگی بهتر است لباسهای کهنه و قدیمی کودک را تنش کنید و یک تکه کاغذ یا جعبه مقوایی بزرگ برایش تهیه کنید تا با این مکعبهای یخی نقاشی بکشد.
اگر امکان استفاده از استخر را دارید کافی است دو سطل توپ با رنگهای متفاوت را دو طرف استخر بگذارید و دو تیم تشکیل دهید. هر کدام از تیمها باید بتواند بیشترین توپ را به طرف دیگر استخر ببرد. این یک بازی دسته جمعی است و میتواند حس رقابت هیجان انگیزی در کودکان ایجاد کند.
یک فعالیت جذاب که نه تنها راه خوبی برای خنک کردن است بلکه باعث کنجکاوی کودکان نیز میشود. بادکنکها را با آب پر کرده و آنها را منجمد کنید. در روز بعد آنها را دربیاورید و بادکنکها را برش دهید و در استخر یا سطل آب بگذارید و اجازه دهید بچهها با آنها بازی کنند. آنها بدون شک عاشق بازی با این کوههای یخ که مدام شکلشان عوض میشود، خواهد شد.
چه یک حیاط کوچک داشته باشد چه یک محوصله بزرگ، میتوانید از یک اسلاید سرسرهای لغزنده برای بچهها یک تفریح مناسب بسازید. این فعالیت ارزان تنها به یک ورقه بزرگ نیاز دارد و یک شلنگ آب و کمی مواد شوینده غیرسمی. به این ترتیب در این ورقه پلاستیکی کودکان به راحتی میتوانند سر بخورند و بازی کنند.
این یک بازی تابستانی است که مورد علاقه بسیاری است. کافی است چند بادکنک را با آب پر کنید و آنها را به یک میله گره بزنید. سپس بچهها را مرتب کنید و یک عدد میله پلاستیکی به آنها بدهید و از آنها بخواهید دور میله بچرخند و در حال چرخش بادکنکها را بترکانند. یادتان باشد بادکنکها را با آب سرد و گرم پر کنید.
حتی اگر فرزندتان تا به حال ماهیگیری نکرده باشد، میتواند این بازی را امتحان کند. میتوانید از هر نوع ظرف قابل انعطافی برای این کار استفاده کنید کافی است مقداری آهن ربا تهیه کنید و آنها را با آب در سینی یخ منجمد کنید. در پایان با چند میله ماهیگیری متصل به آهنربا که در اختیار کودک میگذارید، این یخهای موجود در ظرف بزرگ را شکار میکند.
اگر به دنبال یک فعالیت گروهی برای بچهها هستید، به این بازی فکر کنید. این بازی نیاز به برنامه ریزی کمی دارد و تنها کافی است دو اسفنج، دو سطل و دو تیم از کودکان فعال را وارد یک رقابت هیجان انگیز کنید. کافی است بچهها را به خط کنید و کودک جلوی اسفنج را با آب پر میکند و آن را از بالای سر خود به کودک پشت سری میدهد تا به کودک آخر برسد. کودک آخری آب اسفنج را در یک سطل میگیرد و آن را به کودک جلویی میرساند و این کار آنقدر ادامه پیدا میکند تا یک تیم سطل آبش را پر کند و برنده شود.
اگر دنبال یک روش بدون سر و صدا برای سرگرم کردن کودکان در تابستان هستید، این بازی را از دست ندهید. برای این کار فقط چند برس یا غلتک و یک سطل آب نیاز دارید و یک کودک خلاق و مشتاق برای رنگ آمیزی دیوارهای فضای باز. با این کار آنها گرد و غبار را هم از دیوارهای اطراف پاک میکنند و در عین حال میتوانند یک بازی با آب را تجربه کنند.
بیماری سوءجذب موادغذایی در کودکان هم میتواند باعث ایجاد چنین وضعیتی شود. این بیماری در فصل گرم سال بسیار شایع است و لازم است در این روزها که بچهها برای تفریح در کوچه و خیابان و پارکها بازی میکنند، بیشتر مراقبشان باشید. دکتر فرزانه معتمد، متخصص کودکان و نوزادان و فوق تخصص گوارش و کبد و آندوسکوپی، درباره بیماری سوءجذب توضیح میدهد.
این بیماری علائم شایعی دارد که اختلال رشد، اسهال یا مدفوع چرب و اتساع یا ورم شکم از آن جمله هستند. اگر این 3 علامت در کودک دیده شوند، ما آن را سندرم سوءجذب تلقی میکنیم. البته این سندرم علل مادرزادی و مشکلات ارثی هم دارد اما شایعترین حالت آن در کشور ما و کشورهای آسیایی به صورت عفونتهای انگلی بهویژه ژیاردیا ظاهر میشود. اگر این بیماری مادرزادی باشد، ممکن است در یک یا دو سال اول زندگی کودک بروز کند. اما امکان دارد بچهها در سنین بالاتر، در تماس با آب و خاک و مصرف غذای آلوده بیمار شوند. همچنین ابتلا به این بیماری در سنی که بچهها دیگر شیر مادر نمیخورند بسیار ممکن است چون شیر مادر بر این انگلها اثر حفاظتی دارد.
بیماری سوءجذب معمولا بعد از 2 یا 3 سالگی شایع میشود. بر همین اساس دکتر معتمد میگوید: این بیماری میتواند به دلیل عفونت هم ایجاد شود. در کشورما و در کشورهای جهان سوم بیشترین عامل عفونی که باعث بروز این بیماری میشود انگل ژیاردیا است. بعضی از بیماریهای روده میتوانند باعث به وجود آمدن بیماری سوءجذب و بیماریهای دیگری شوند.
دکتر معتمد با بیان اینکه آلرژیهای شدید که پرزهای روده کودک را از بین میبرند، باعث بروز آتروپی روده در کودک میشوند، میگوید: این حالت بعد از یک اسهال و استفراغ حاد ظاهر میشود. به دنبال آتروپی روده، ممکن است کودک دچار بیماری سوءجذب شود. چون گاهی که او دو تا سه هفته به خوردن غذای معمولی یا شیر ادامه میدهد به دلیل این که آنزیم هضم و جذب قند شیر یا لاکتوز را از دست میدهد، ممکن است دچار این سندرم شود. در این شرایط ممکن است استفراغ کودک برطرف شود اما اسهالش ادامه پیدا میکند.
این متخصص نوزادان و کودکان با اشاره به اینکه بیشترین علت این بیماری عفونی است، درباره آن توضیح میدهد: این بیماری ممکن است جنبه مادرزادی هم داشته باشد. خیلی از بیماریها مانند سلیاک یا بیماری CF که از اصلیترین علتهای سوءجذب هستند، در مواردی علل ژنتیکی دارند. اما اگر بیماری خفیف باشد یا این بچهها اسهال خیلی آبکی نداشته باشند، معمولا اسهال چرب حجیم و بدبویی دارند که ممکن است مادران آن را به عنوان اسهال تلقی نکند. به همین دلیل بعد از مدتی بچه با اختلال رشد مراجعه میکند و میتوان دید که شکمش برجسته و ورم کرده است و رشد کافی و مناسب ندارد. از این بچهها معمولا تست مدفوع گرفته میشود و اگر در آن چربی وجود داشت، آن نمونه را از نظر وجود سلیاک، CF، ژیاردیا و علل دیگر بررسی میکنند.
دکتر معتمد درباره روش های پیشگیری از این بیماری میگوید: اگر علت این بیماری ثانویه باشد و بر اثر عفونت ایجاد شده باشد، رعایت بهداشت، شستشوی دست و استفاده از غذاهای تمیز میتوان پیشگیری کرد اما اگر این بیماری علت ژنتیکی و مادرزادی داشته باشد،خیلی نمیتوان از آن پیشگیری کرد. تنها یک راه وجود دارد و آن هم این است که در صورت ابتلای فرزند یک خانواده به CF یا سلیاک،وضعیت بچههای دیگر را بررسی کنند تا آنها را زودتر از زمانی که علامتی نشان دهند شناسایی کرده و تحت درمان قرار دهند. این بررسی باعث میشود که کودک دیگری با اختلال رشد و مشکلاتی که همزمان با علامتدار شدن پیدا میکند، روبهرو نشود.
اگر این بچهها درمان نشوند، مانند بچههای گرسنه و بسیار لاغر آفریقایی میشوند که از بیماری ماراسموس یا سوءتغذیه شدید رنج میبرند و یا شبیه کودکانی میشوند که دست و پایشان باد و ورم کرده و به بیماری کواشیور کور مبتلا هستند. در شرایط بد، بیمار به تدریج دچار سوءتغذیه میشود و آثار کمبود ویتامینها در او ظاهر میشود، بدن و دهان او زخم میشود و عفونتهای ثانویه به آن اضافه میشوند. همچنینبعضی از این بچهها شکمشان باد کرده و دستو پاهای لاغری دارند درست مانند عنکبوت و خیلی راحت میتوانند به دلیل این عفونتها بمیرند. بنابراگر آنها با سرعت درمان نشوند به طرف سوءتغذیه و مرگ پیش میروند. ای بیماری در فصل بهار بسیار بیشتر است و مجددا در مواجه عوامل میکروبی و خطرناک عود میکند.
اگر انگل ژیاردیا در بروز این بیماری دخیل باشد باید آنتیبیوتیک مربوط به آن به کودک تزریق شده و باید آن انگل را درمان کرد بنابراین ممکن است کودک با یک درمان آنتیبیوتیکی کاملا خوب شود و بهبود پیدا کند. به همین دلیل دکتر معتمد میگوید: اگر کودک بهطور مادرزادی دچار بیماری سلیاک باشد و به گندم حساسیت داشته باشد، تا آخر عمر نباید از گندم استفاده کنند و اگر مبتلا به CF (فیبروز کیستیک پانکراس یا نارسایی پانکراس) باشند، باید آنزیمهای پانکراس را باید به صورت خوراکی به بچه داد تا عمل هضم برای او انجام شود. اما اگر علت این بیماری آلرژی باشد، آن ماده حساسیتزا باید از رژیم کودک حذف شود. به هر حال این بیماری بسته به علت درمانهای متفاوتی خواهد داشت. درمان دارویی تنها علیه عامل ژیاردیا انجام میگیرد که از درمان دارویی مربوط به آن استفاده میکنیم.
این فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی در ادامه به بیا نی نی گفت: «۳ تا ۴ سالگی نیز زمان گفتار درمانی بیمار به شمار میرود و شاید در این زمان نیاز به عملهای مکمل نیز وجود داشته باشد. در سنین قبل از مدرسه عمل روتوش لب انجام گرفته و در حدود سن ۸ تا ۹ سالگی نیز اقدام برای ارتودنسی و بررسی وضعیت دندانها انجام میشود. در سنین ۱۶ تا ۱۷ سالگی نیز همچنان وضعیت بیمار باید ارزیابی شود و شاید جراحیهای دیگری همچون بایمکس نیاز باشد. سن ۱۸ سالگی نیز زمان رینوپلاستی تعیین شده و وضعیت بیمار باید به طور کلی تحت پایش قرار گیرد.»