در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟
اهمیت در آغوش گرفتن کودک را نمی‌توان نادیده گرفت. در آغوش گرفتن به‌ویژه برای رشد کودک، فواید بسیاری به همراه دارد. بیایید در این‌باره اطلاعات بیشتری کسب کنیم.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

اهمیت در آغوش گرفتن کودک را نمی‌توان نادیده گرفت. در آغوش گرفتن به‌ویژه برای رشد کودک، فواید بسیاری به همراه دارد. بیایید در این‌باره اطلاعات بیشتری کسب کنیم.
بدون شک در آغوش گرفتن به ما احساس خوبی می‌دهد.
وقتی غمگین یا ناامید هستیم، نوازش می‌تواند تا حدودی درد و ناراحتی ما را کاهش دهد. وقتی خوشحالیم، می‌خواهیم با در آغوش گرفتن دیگران، شادی خود را با آن‌ها شریک شویم. بنابراین ما به طور شهودی می‌دانیم که در آغوش گرفتن و بوسیدن خوب است.
اما علاوه بر این‌ها فواید دیگری هم وجود دارد.
یک در آغوش گرفتن 20ثانیه‌ای می‌تواند به کودک شما کمک کند تا باهوش‌تر، سالم‌تر، شادتر، انعطاف‌پذیرتر و به شما نزدیک‌تر شود.

فواید در آغوش گرفتن کودک
فواید در آغوش گرفتن کودک عبارتند از:

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟
1- کودکان باهوش‌تر می‌شوند
یک کودک خردسال برای رشد طبیعی به تحریکات حسی متفاوت زیادی نیاز دارد. تماس پوستی، یا لمس فیزیکی مانند در آغوش گرفتن، یکی از مهم‌ترین محرک‌های مورد نیاز برای رشد مغزی سالم و بدنی قوی است.
در یتیم‌خانه‌های اروپای شرقی، نوزادان به ندرت لمس می‌شوند. آن‌ها اغلب 22 تا 23ساعت از روز را در گهواره خود می‌گذرانند.
از بطری‌های نگهدارنده برای تغذیه آن‌ها استفاده می‌شود و مراقبت از آن‌ها با حداقل تعامل انسانی صورت می‌گیرد. این کودکان اغلب با مشکلات زیادی از جمله اختلال در رشد شناختی و تاخیر در رشد مهارت‌های حرکتی روبرو هستند.
در مطالعه‌ای که در مونوگراف‌های روان‌شناسی ژنتیک منتشر شد، محققان دریافتند که نوزادانی که به مدت 10هفته برای 20دقیقه اضافی در روز در آغوش گرفته می‌شوند، در ارزیابی‌های رشدی نمرات بالاتری نسبت به آن‌هایی که این شرایط را نداشته‌اند، دریافت کرده‌اند.
محققان همچنین دریافتند که همه انواع لمس مفید نیستند. فقط یک لمس محبت‌آمیز مانند در آغوش گرفتن ملایم می‌تواند تحریک مثبتی را که مغز جوان برای رشد سالم نیاز دارد، فراهم کند.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

2- در آغوش گرفتن به رشد بچه‌ها کمک می‌کند
تماس فیزیکی برای رشد فیزیکی کودک هم ضروری است.
پزشکان دریافته‌اند که وقتی کودکان از تماس فیزیکی محروم می‌شوند، علی‌رغم دریافت طبیعی مواد مغذی، رشد بدن‌شان متوقف می‌شود. به این حالت عدم رشد می‌گویند.

وقتی کودکان از تماس فیزیکی محروم می‌شوند، علی‌رغم دریافت طبیعی مواد مغذی، رشد بدن‌شان متوقف می‌شود. به این حالت عدم رشد می‌گویند.

ناکامی در رشد، یک نوع کمبود رشد است. سلامت کودکانی که از عدم رشد رنج می‌برند، زمانی بهبود می‌یابد که لمس‌ها و آغوش‌های مراقبتی به آن‌ها ارائه شود.
در آغوش گرفتن باعث ترشح اکسی توسین می‌شود که از آن به عنوان هورمون عشق هم نام می‌برند.
این هورمون احساس خوب، اثرات مهم بسیاری بر بدن ما دارد که یکی از آن‌ها تحریک رشد است.
مطالعات نشان می‌دهد که در آغوش گرفتن می‌تواند فورا سطح اکسی توسین را افزایش دهد.
هنگامی که اکسی توسین افزایش می‌یابد، چندین هورمون رشد مانند فاکتور رشد شبه انسولین I (IGF-1) و فاکتور رشد عصبی (NGF) هم افزایش می‌یابد. در نتیجه، لمس محبت‌آمیز و در آغوش گرفتن، رشد کودک را افزایش می‌دهد.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

3- در آغوش گرفتن بچه‌ها را سالم نگه می‌دارد
در آغوش گرفتن نوزاد، فواید زیادی برای سلامتی دارد. در آغوش گرفتن می‌تواند سلامت ما را تقویت و به بهبودی ما کمک کند.
اکسی توسین که هنگام در آغوش گرفتن ترشح می‌شود، هورمونی است که قدرت شگفت‌انگیزی دارد و دارای فواید زیادی است.
مثلا افزایش سطح اکسی توسین می‌تواند سیستم ایمنی بدن ما را با کاهش سطح پلاسمایی هورمون‌های تیروئید و کاهش التهاب تقویت کند و باعث بهبود سریع‌تر زخم‌ها شود.
اکسی توسین همچنین حمایت اجتماعی را تسهیل می‌کند و نتایج انواع شرایط مرتبط با سلامت را بهبود می‌بخشد.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

4- در آغوش گرفتن، کج‌خلقی را متوقف می‌کند
در آغوش گرفتن برای سلامت عاطفی کودک مفید است. هیچ‌چیز نمی‌تواند سریع‌تر از آغوش پدر و مادر، کودک نوپا را که عصبانی می‌شود، آرام کند.
بسیاری از والدین نگران این هستند که در آغوش گرفتن کودکی که عصبانی می‌شود، به رفتار بد او پاداش می‌دهد، اما اینطور نیست.
در آغوش گرفتن کودک با تسلیم شدن یکسان نیست.
در آغوش گرفتن بدون تسلیم شدن به کودک کمک می‌کند تا خودتنظیمی انجام دهد. تنظیم احساسات مانند رانندگی با ماشین است.
در بدن ما، دو مکانیسم جداگانه وجود دارد که احساس ما را کنترل می‌کند. شاخه برانگیختگی در سیستم عصبی ما احساس ما را تسریع می‌کند، در حالی که شاخه آرامش‌بخش می‌تواند انگیختگی ما را کم کند.
بی‌نظمی هیجانی، زمانی اتفاق می‌افتد که شاخه برانگیختگی بیش از حد فعال و شاخه آرامش‌بخش، کم‌کار است.
یعنی در حالی که ترمز شکسته است، پدال گاز تا انتها فشار داده می‌شود. بنابراین، وقتی کودکی به شدت گریه می‌کند، در حال رانندگی با ماشین فراری احساسی است.
کودکی که یک ماشین فرار واقعی را رانندگی می‌کند باید نجات یابد، نه اینکه نادیده گرفته شود، یا با اجازه تصادف، مجازات شود.
به طور مشابه، یک کودک در یک ماشین فراری عاطفی هم باید ابتدا نجات یابد.
در آغوش گرفتن می‌تواند کودک را از یک تصادف عاطفی نجات دهد. اکسی توسین، شاخه برانگیختگی را آرام می‌کند تا استرس را کاهش دهد و اضطراب را از بین ببرد.
همچنین با ایجاد اثر ضد اضطراب، شاخه آرام‌بخش را فعال می‌‌کند.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

5- در آغوش گرفتن، انعطاف‌پذیری ایجاد می‌کند
در بدو تولد، سیستم عصبی کودک به اندازه کافی بالغ نیست که بتواند حس‌های بزرگ را به خودی خود تنظیم کند.
کودکان نوپا که دارای احساس شدید هستند، به سختی می‌توانند به این دلیل متوقف شوند. آن‌ها سرکشی نمی‌کنند.
در هنگام پریشانی، سطح بالایی از کورتیزول آزاد می‌شود که در بدن و مغز در گردش است.

قرار گرفتن بیش از حد در معرض هورمون‌های استرس می‌تواند سیستم ایمنی کودک را به خطر بیاندازد و در نتیجه باعث بیماری بیشتر شود.

هنگامی که کودک خردسال برای مدتی پریشان باقی بماند، این سطح سمی هورمون استرس بر سلامت کودک چه از نظر جسمی و چه از نظر روحی تاثیر می‌گذارد.
به همین دلیل است که نباید اجازه دهیم کودک دچار یک تصادف عاطفی شود.
مطالعات نشان می‌دهد که قرار گرفتن بیش از حد در معرض هورمون‌های استرس می‌تواند سیستم ایمنی کودک را به خطر بیاندازد و در نتیجه باعث بیماری بیشتر شود.
استرس بیش از حد بر حافظه و قابلیت‌های استدلال کلامی در مراحل بعدی زندگی او تاثیر می‌گذارد.
همچنین زمانی که کودک 18 ساله شود، می‌تواند منجر به افسردگی شود.
در آغوش گرفتن یک کودک نه تنها به او کمک می‌کند تا تنظیم شود، بلکه به او اجازه می‌دهد تا کنترل احساس خود را هم تجربه کند.
این تجربه حیاتی در اوایل زندگی باعث می‌شود که کودک یاد بگیرد چگونه مهارت‌های خودتنظیمی را توسعه دهد و تاب‌آوری ایجاد کند.
در آغوش گرفتن همچنین با کاهش تاثیر منفی درگیری‌ها به کودکان کمک می‌کند تا انعطاف‌پذیرتر شوند.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

6- در آغوش گرفتن، بچه‌ها را خوشحال می‌کند
در آغوش گرفتن، منابع روانی فرد را تقویت می‌کند.
منابع روانشناختی مانند خوش‌بینی، تسلط و عزت نفس به تفاوت‌های فردی اشاره دارد که مستقیما سلامت جسمی و روانی را پیش‌بینی می‌کند.
خوش‌بینی به میزان انتظارات مطلوب مردم از آینده اشاره دارد. تسلط، شامل این باور است که فرد می‌تواند رفتار خود را تعیین کند، بر محیط خود تاثیر بگذارد و نتایج دلخواه را به دست بیاورد.
عزت نفس به ارزیابی کلی فرد از ارزش خود اشاره دارد.
این سه منبع، ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند و می‌توانند اثرات رویدادهای استرس‌زا در زندگی را مهار کنند.
اکسی توسین آزادشده در طول بغل کردن، این منابع را تقویت می‌کند و باعث می‌شود کودک احساس کند که دوستش دارند و در زندگی خوشحال است.

در آغوش گرفتن کودک، چرا مهم است؟

7- در آغوش گرفتن به پیوند کودک و والدین کمک می‌کند
در آغوش گرفتن، اعتماد را افزایش می‌دهد. اعتماد در ایجاد یک رابطه بین فردی قوی، ضروری است.
اکسی توسین تمایل فرد را برای کاهش ترس، پذیرش ریسک و اعتماد به دیگران برای بهبود روابط افزایش می‌دهد.
همچنین امنیت دلبستگی کودک را افزایش می‌دهد که منجر به دلبستگی ایمن و بهبود پیوند والدین و فرزند می‌شود.
این تمرین خوب فرزندپروری را بخشی از فرزندپروری روزمره خود قرار دهید.

حرف آخر
در آغوش گرفتن، همه نوع فایده‌ای دارد، اما احترام به استقلال بدن هم مهم است. به کودکان آموزش دهید چگونه با مهربانی از در آغوش گرفته شدن خودداری کنند و با موقعیت‌های ناراحت‌کننده کنار بیایند.
دفعه بعد، البته با اجازه فرزندتان او را در آغوش بگیرید و فواید شگفت‌انگیز در آغوش گرفتن را به او بدهید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید تا متخصص مورد نظر خود را پیدا کنید.

آیا کودکان در سنین خاصی بیشتر مستعد پوسیدگی دندان هستند؟

آیا کودکان در سنین خاصی بیشتر مستعد پوسیدگی دندان هستند؟

آیا کودکان در سنین خاصی بیشتر مستعد پوسیدگی دندان هستند؟

شناخت بهتر دندان‌های بچه‌هایمان به ما کمک می‌کند تا به بهترین نحو از آن‌ها مراقبت کنیم. پوسیدگی دندان در کودکان به ویژه در گروه سنی 3 تا 5 سال با توجه به فیزیولوژی دندان‌های شیری و نحوه تکامل عادات غذایی رایج است.

 

چه چیزی باعث ایجاد حفره در کودکان می‌شود؟

 دندان‌های شیری پوسیده می‌شوند:

از آنجایی که دندان‌های شیری مینای نازک‌تری دارند و نرم هستند حفره‌ها می‌توانند به سرعت در آن‌ها ایجاد شده و پیشرفت کنند. این باعث می‌شود دندان‌های شیری بیشتر مستعد پوسیدگی شوند. خمیردندان مناسب سن 3 تا 5 ساله که از پوسیدگی محافظت می‌کند و ۵۰ درصد فرمول ساینده کمتری دارد تا دندان‌های شیر را به آرامی تمیز کند مناسب است.

 باکتری دهان قابل انتقال هستند:

پوسیدگی دندان در کودکان یک بیماری عفونی و قابل انتقال باکتریایی است. باکتری‌های مضر خاصی در داخل دهان ما وجود دارد که به دندان‌ها آسیب می‌رساند و در نهایت باعث ایجاد حفره می‌شود. هر چه دهان کودک بیشتر با بزاق حاوی باکتری‌های ایجاد‌کننده حفره تماس پیدا کند، احتمال اینکه باکتری‌های مضر دهان کودک را مستعمره کنند و منجر به تشکیل حفره شود بیشتر می‌شود. از این رو بهتر است از به اشتراک گذاشتن قاشق و ظروفی که می‌تواند تماس با بزاق را فعال کند خودداری کنید.

 عادات غذایی آن‌ها را کنترل کنید:

تعجب‌آور نیست که مصرف مکرر تنقلات و نوشیدنی‌های شیرین خطر ابتلا به پوسیدگی در کودک را افزایش می‌دهد. همچنین شیرینی‌ها تنها خوراکی‌های مشکل ساز نیستند. هر ماده غذایی حاوی کربوهیدرات‌های قابل تخمیر (که در داخل دهان به قند تجزیه می‌شوند) می‌توانند باکتری‌های ایجاد‌کننده حفره را تغذیه کنند. این بدان معناست که در کنار غذا‌های شیرین، غذا‌های فرآوری شده و نشاسته‌ای مانند بیسکویت، چیپس و نان برای دندان‌های کودک شما مضر هستند.

 

طرز مسواک زدن درست را آموزش دهید:

همانطور که می‌دانید عادات بهداشتی نامناسب دندان در کودکان خطر ایجاد پوسیدگی را افزایش می‌دهد. از این رو مسواک زدن دندان‌های کودکتان دو بار در روز بسیار مهم است. همچنین مهم است که بر مسواک زدن نظارت داشته باشید و به کودک خود کمک کنید تا به روش صحیح مسواک بزند تا زمانی که مطمئن شوید که کودک به تنهایی مسواک زدن را به خوبی یاد گرفته است.

 

چگونه می‌توان از پوسیدگی در کودکان بین 3 تا 5 سال پیشگیری کرد؟

 غذا‌های خاصی مانند تنقلات شیرین، آب نبات و آبمیوه‌ها را محدود یا اجتناب کنید. اگر کودک شما این غذا‌ها را می‌خورد از او بخواهید بعد از غذا دهانش را بشوید یا دندان‌هایش را مسواک بزند تا قند از بین برود.

 در طول روز یکی از ساده‌ترین عادت‌ها برای جلوگیری از ایجاد حفره‌های دندانی در کودکان است. آب به دفع باکتری‌های مضر از دهان کمک می‌کند و از تجمع اسید روی دندان جلوگیری می‌کند.

 اگر سابقه مشکلات دندانی دارید از مسواک یا ظروف مشترک با کودک خودداری کنید. البته شما باید به خوبی مسواک بزنید و نخ دندان بکشید و هر مشکل دهانی را زودتر درمان کنید. این همچنین یک مثال خوب برای کودک شما ایجاد می‌کند و به او نشان می‌دهد که محافظت از دندان‌هایش ضروری است.

نتیجه‌گیری:

بچه‌ها عاشق یادگیری چیز‌های جدید هستند. برای ما ضروری است که روش صحیح مسواک زدن و رعایت بهداشت دهان و دندان را به آن‌ها آموزش دهیم.

 

منبع:

parenting.firstcry.com

کودکان نافرمان

کودکان نافرمان

کودکان نافرمان

کنترل احساسات کودک در سال‌های رشد کار آسانی نیست. سرکشی یک مشکل رایج به ویژه در کودکان و نوجوانان است. وقتی کودکی از سرپیچی برای اعمال کنترل بر موقعیتی بر خلاف میل شما استفاده می‌کند، به آن نافرمانی می‌گویند. رفتار نافرمانی با کج خلقی و پرخاشگری مشخص می‌شود. اگرچه معمولاً در رفتار رشدی کودک دیده می‌شود اما باید آن‌ها را زودتر آموزش دهید و اصلاح کنید. تجزیه و تحلیل اینکه چه چیزی باعث چنین رفتاری در کودک شما می‌شود تا تغییر مثبت ایجاد کند ضروری است.

 

علل نافرمانی چیست؟

 امتناع و اختلاف نظر:

اگر به فرزندتان اجازه انجام کاری را ندهید و بیشتر اوقات «نه» بگویید، او را دلسرد می‌کند و ممکن است او را سرکش کند. اختلاف نظر‌ها و امتناع‌های مداوم فقط آن‌ها را از شما دور می‌کند و آن‌ها را نافرمانی می‌کند.

مرز‌های تعریف نشده:

ممکن است برای فرزندان خود حد و مرزی تعیین کنید اما هرگز هدف پشت سر آن‌ها را توضیح ندهید. در حالی که برای فرزندان خود حد و مرز‌های سالم تعیین می‌کنید دلیل بیاورید. به عنوان مثال اگر به آن‌ها اجازه می‌دهید فقط یک بار در هفته غذای ناسالم بخورند، به‌جای گفتن «نمی‌توانید آن را بخورید» از مضرات غذای ناسالم به آن‌ها اطلاع دهید.

محیط خانواده:

نزاع‌های مداوم در خانواده می‌تواند تأثیر بدی بر سال‌های رشد کودک بگذارد. آیا در خانه شما فریاد زدن زیاد است؟ آیا بزرگتر‌ها به یکدیگر احترام می‌گذارند؟ محیط منفی در ذهن نوجوان نقش می‌بندد و در نهایت ممکن است نافرمان شوند.

 

نافرمانی چه عواقبی دارد؟

نافرمانی باید در مراحل اولیه بررسی شود. رفتار نافرمانی کنترل نشده ممکن است باعث شود کودک ویژگی‌های شخصیتی زیر را ایجاد کند:

 تکبر:

نافرمانی اغلب به غرور ختم می‌شود. همه شما برای شام کنار هم می‌نشینید اما فرزندتان می‌خواهد چیز متفاوتی بخورد و غذایی که شما درست کرده‌اید را دوست ندارد.

 دروغ گویی:

وقتی بچه‌ها نمی‌خواهند گوش دهند بهانه‌های متعددی برای فرار از موقعیت پیدا می‌کنند. در معامله ممکن است برای برآورده کردن خواسته‌های خود شروع به دروغ گویی کنند. فرض کنید کودکی با وجود داشتن جعبه رنگ مجموعه جدیدی از جعبه‌های رنگی بخواهد.

 بی‌احترامی:

شما به فرزندتان می‌گویید که آب را روی زمین نریزد و متوجه می‌شوید که او به شما توجهی نمی‌کند. اگر یک یا دو بار رفتار نافرمانی آن‌ها را نادیده گرفته باشید ممکن است آن‌ها به شما بی‌احترامی کنند.

 سرسختی:

تنبیه بیش از حد اغلب باعث نافرمانی می‌شود که در نهایت منجر به لجاجت می‌شود. گاهی فشار بیش از حد آن‌ها را نیز پرخاشگر و نافرمان می‌کند. اگر مرتب کودکان را سرزنش کنید آن‌ها را مستعد عصبانیت و لجبازی می‌کند.

 

منبع:

www.momjunction.com

گال در کودکان

گال در کودکان

گال در کودکان

این وضعیت بسیار مسری و ناراحت‌کننده اغلب در مهدکودک‌ها و مدارس گسترش می‌یابد و والدین را در حالت آماده باش قرار می‌دهد. به عنوان یک والدین احتمالاً سؤالات زیادی دارید. در ادامه به تمامی سوالات شما پاسخ داده شده است تا اطلاعات بیشتری در رابطه با گال داشته باشید.

 

چگونه به گال مبتلا می‌شوید؟

کنه گال در تماس طولانی مدت فرد به فرد رشد می‌کند و بنابراین به احتمال زیاد در مکان‌های شلوغ مانند مهدکودک‌ها، بیمارستان‌ها، مدارس و خانه‌های سالمندان گسترش می‌یابد. آلودگی گال خبر بدی را برای محیط‌هایی مانند این دارد زیرا کنه‌ها می‌توانند به راحتی برای چند روز زنده بمانند. این کاملاً بر خلاف بسیاری از انواع دیگر کنه‌ها مانند شپش یا ساس است. تماس با یک شی آلوده (مانند رختخواب، حوله یا لباس) نیز می‌تواند منجر به گال در کودکان شود اما این رایج‌ترین راه انتقال نیست.

گال در کودکان چه علائمی دارد؟

در بچه‌ها گال می‌تواند روی صورت و گردن تأثیر بگذارد، در حالی که بچه‌های بزرگتر و بزرگسالان اغلب از خارش در این مکان‌ها شاکی هستند. شایع‌ترین نواحی درگیر در عفونت گال دست‌ها (به ویژه بین انگشتان)، مچ دست، قسمت میانی، کشاله ران، پا‌ها و باسن هستند. زخم‌ها ممکن است پس از خاراندن بثورات گال ایجاد شوند که می‌تواند منجر به عفونت شود. اگر کودک شما به گال آلوده شده ممکن است متوجه یک سری برآمدگی در یک خط مستقیم شوید. ممکن است در دو تا شش هفته اول هیچ علامتی وجود نداشته باشد. این امر به ویژه در مورد عفونت‌های گال برای اولین بار صادق است. اگر قبلاً آلوده شده‌اید، علائم ممکن است در عرض چند روز ظاهر شوند. اما به یاد داشته باشید که کودکان آلوده هنوز هم می‌توانند گال را بدون علائم گسترش دهند.

 

گال را چگونه درمان کنیم؟

 عصر‌ها قبل از خواب لباس کودک خود را به طور کامل از جمله پوشک او درآورید. چیزی به آن‌ها بدهید که حواسشان را پرت کند. کرم را از گردن به پایین بمالید. اجازه دهید لوسیون حداقل 30 دقیقه خشک شود. سپس لباس خواب کودکتان را بپوشانید که پوشش کاملی داشته باشد تا از مالیدن لوسیون یا قرار دادن آن در دهان خود جلوگیری کنید.
 تمام لباس‌های کودک خود را به همراه همه ملافه‌ها (پتو، روتختی، حیوانات عروسکی و غیره) درآورید و همه چیز را در کیسه زباله قرار دهید. کیسه را محکم ببندید و آن را در نزدیکی ماشین لباسشویی خود برای حداقل 24 تا 48 ساعت نگهداری کنید. کودک خود را در آب بسیار گرم دوش دهید و لوسیون را کاملاً پاک کنید. وسایل کودک خود را با گرم‌ترین آب ممکن در ماشین لباسشویی بشویید. اگر چیزی قابل شستشو نیست آن را خشک کنید یا حداقل یک هفته آن را در یک کیسه پلاستیکی ببندید. تمام فرش‌ها و مبلمان روکش شده را در روز شروع درمان جاروبرقی بکشید.

برای موارد سرسخت گال که با استفاده از کرم پرمترین برطرف نمی‌شود ایورمکتین خوراکی را می‌توان با خیال راحت استفاده کرد. با پزشک اطفال کودک خود صحبت کنید تا بهترین روش درمانی را برای تسکین سریع راش‌های گال بد تعیین کند. به یاد داشته باشید که درمان گال برای اعضای خانواده فرد مبتلا و همچنین هر کسی که با آن‌ها تماس نزدیک داشته است نیز توصیه می‌شود.

 

اگر کودک شما در معرض گال قرار گرفت چه باید کرد؟

همه افرادی که تماس نزدیک با شیوع بیماری داشته‌اند نیاز به درمان دارند. افراد برای داشتن کنه روی پوست خود نیازی به داشتن علائم و نشانه‌های گال ندارند ممکن است دو تا شش هفته طول بکشد تا علائم ایجاد شود.

 

منبع:

www.parents.com

چرا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟

چرا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟

چرا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟

اکثر والدین توسط گریه یک کودک ترسیده بیدار شده و فریاد می‌زنند که چیزی در تاریکی وجود دارد. با در نظر گرفتن این موضوع بسیاری از والدین از خود می‌پرسند که آیا کودکشان از تاریکی می‌ترسد و آیا این دلیلی است که آن‌ها در طول شب بی‌قرار هستند. اما یک سؤال که بسیاری از والدین می‌پرسند این است که آیا کودکان از تاریکی می‌ترسند؟ بنابراین اجازه دهید این سؤال را به همراه چند نکته و ترفند ممکن برای شما توضیح دهیم. کودکان زیر دو سال هنوز از نظر رشدی قادر به ترس از تاریکی نیستند. از این گذشته آن‌ها چیزی ندارند که بر اساس آن ترس خود را پایه‌گذاری کنند. برخلاف کودکان بزرگتر و بزرگسالان که تصور می‌کنند یک هیولا یا سایه می‌تواند در کمد یا زیر تخت آن‌ها کمین کند. اما این برای نوزادان صادق نیست.

تاریکی ضروری است زیرا باعث ترشح هورمونی به نام ملاتونین می‌شود که برای خواب راحت کودک شما ضروری است.

یک راه عالی برای کمک به فرزندتان برای درک تفاوت بین شب و روز و  تنظیم ریتم شبانه روزی اوست. می‌توانید این کار را با بیدار کردن آن‌ها و خواباندن آن‌ها در یک زمان مشخص انجام دهید.

کودکی که در روز خوب می‌خوابد شب هم خوب می‌خوابد. خواب ضعیف در طول روز مستقیماً بر خواب شبانه آن‌ها تأثیر می‌گذارد.

 

اگر تاریکی نباشد مشکل چیست؟

گاهی اوقات یک کودک ممکن است بیش از حد خسته شود و در نتیجه بی‌قرار شود زیرا مغز او مواد شیمیایی ضد خواب ترشح می‌کند.

اجازه دادن به کودک برای تماشای تلویزیون قبل از خواب ممکن است در لحظه‌ ایده خوبی به نظر برسد، اما در واقع می‌تواند خواب او را مختل کند. کودکانی که شب‌ها تلویزیون تماشا می‌کنند دیرتر به خواب ‌می‌روند اما در بیدار شدن نیز مشکل دارند.

 

چگونه به کودک خود کمک کنیم تا با ترس تاریکی مقابله کند؟

نویز سفید:

یکی از راه‌های کمک به یک کوچولوی بی‌قرار این است که آن‌ها را در یک اتاق تاریک قرار دهید که در پس‌زمینه صدای سفید پخش می‌شود. این رحم را شبیه‌سازی می‌کند، اگرچه تاریک است.

 چراغ خواب:

بسیاری از کودکان با چراغ خواب احساس امنیت بیشتری می‌کنند، این نه تنها به تاریکی کمک می‌کند، بلکه به کودک شما کمک می‌کند تا خواب خود را کنترل کند.

 آن‌ها را در معرض نور قرار دهید:

با قرار دادن آن‌ها در معرض نور طبیعی می‌توانید از ساعت بیولوژیکی حمایت کرده و هورمون ملاتونین را تنظیم کنید و به نوزادتان کمک کنید شب بهتر بخوابد.

 اعتماد به نفس داشته باشید:

شما باید این اعتماد به نفس را در زمانی که او را در رختخواب می‌گذارید به او نشان دهید تا انرژی مطمئن و آرام شما را تغذیه کند.

 شب بخیر بگویید:

مطمئن شوید که همیشه شب بخیر می‌گویید. تصور کنید چقدر برای کودک‌تان ترسناک است که شما یک دقیقه آنجا باشید و بعد از آن لحظه‌ای دیگر بروید.

 صبور باشید و به کودک خود زمان بدهید:

مانند بسیاری از چیز‌ها این به سادگی مرحله دیگری است. صبور باشید و به یاد داشته باشید که نیاز‌های خواب کودک شما تغییر نکرده است. اما در حال حاضر آن‌ها به کمی حمایت و همدلی بیشتر نیاز دارند. می‌توانید سعی کنید آن‌ها را کمی زودتر از حد معمول در گهواره خود قرار دهید و به آن‌ها زمان بیشتری بدهید تا آرام شوند و بخوابند.

 

نتیجه‌گیری:

به یاد داشته باشید که کودک شما از تاریکی نمی‌ترسد. این ترس‌ها بیشتر مربوط به نوعی اضطراب جدایی و همچنین فقط یک مرحله است. اما در حالی که با آن‌ها در این سفر حرکت می‌کنید به یاد داشته باشید که آن‌ها هنوز بسیار کوچک هستند و به خواب خود نیاز دارند. هنگامی که آن‌ها خسته هستند بدن آن‌ها هورمون‌های ضد خواب تولید می‌کند که بازگرداندن آن‌ها به خواب را برای شما دشوارتر می‌کند.

 

منبع:

mominformed.com

درس‌هایی که کودکان از بازی با عروسک می‌گیرند

درس‌هایی که کودکان از بازی با عروسک می‌گیرند

درس‌هایی که کودکان از بازی با عروسک می‌گیرند

عروسکها در انواع مختلف، از قدیمی‌ترین اسباب بازی‌های کودکان هستند و دلیل خوبی برای ماندگاری آنها در طول تاریخ وجود دارد. بچه‌ها با بازی کردن با عروسک‌ها چیزهای بسیاری یاد می‌گیرند و این اسباب بازی قدیمی به بچه‌ها این امکان را می‌دهد که درک بهتری از خود و همچنین افراد اطرافشان به دست آورند. بازی با عروسک‌ها بدون توجه به جنسیت می‌تواند باعث رشد عاطفی در کودکان شود. عروسک‌ها برای کودکان محیطی امن ایجاد می‌کنند که در آن بتوانند جهان را طور دیگری ببینند و روش‌های برقراری ارتباط و همدلی را بیاموزند.

کودکان با کمک عروسک‌ها سعی می‌کنند تا دنیایی واقعی برای خود بسازند و حتی آنها را دوست خود در نظر می‌گیرند. در عین حال، سعی می‌کنند تا با آنها مکالمه نیز داشته باشند، بنابراین در مورد ارتباط، حل مسئله و همدلی نیز یاد می‌گیرند. این روزها عروسک‌ها مدرن و بهینه شده‌اند و منعکس کننده دنیایی هستند که کودکان در آن بزرگ می‌شوند.

در بسیاری از مواقع عروسک‌ها به درک مفهوم خانواده، فرهنگ‌های مختلف، همزیستی و احترام به تنوع نژادی و جنسی کمک می‌کنند. اهمیت بازی با عروسک‌ برای این است که رشد شناختی در کودکان بهتر صورت بگیرد و کودکان تشویق به مراقبت از شخصی دیگر و درگیر شدن در فضایی اجتماعی به واسطه نقش آفرینی و تخیل شوند. اما خرید عروسک و بازی با آنها درس‌هایی برای کودکان دارند که در ادامه این مقاله آنها را مطرح خواهیم کرد.

توسعه مهارت‌های گفتاری

عروسک کودک را مجبور به بازی با شخصیتی خیالی می‌کند و همین موضوع می‌تواند به او کمک کند تا از واژگان و جملات مختلف برای برقراری ارتباط استفاده کند و در نهایت، موجب تقویت مهارت گفتاری او می‌شود. معمولاً پدر و مادرها بازی کودک با عروسک را با آموزش قسمت‌های مختلف بدن مانند چشم‌ها، بینی، گوش‌ها، دست‌ها، انگشتان، پاها و موارد دیگر شروع می‌کنند. به این ترتیب کودک فرصتی برای تمرین این واژگان و تعمیم آن به افراد دیگر پیدا می‌کند.

علاوه بر این، والدین می‌توانند از لباس‌های عروسک برای آموزش نام قسمت‌های مختلف پوشش مانند پیراهن، شلوار، کلاه و غیره استفاده کنند. عروسک‌های امروزی کارهای بسیاری یا صداهای مختلفی دارند که همه آنها در آموزش افعال و احساساتی مانند خوردن، نوشیدن، گرسنگی، تشنگی و غیره کمک کننده هستند.

در حالی که کودک شما در حال بازی با عروسک است، می‌توانید از او سؤالات مختلفی بپرسید تا روی درک آنها از همه آن کلمات کار کنید. همان‌طور که سؤالات را می‌پرسید، آنها می‌توانند به اعضای بدن و لباس‌های عروسک اشاره کنند یا به شما بگویند که آیا کودک گرسنه است و یا شاید نیاز به خوابیدن یا حمام کردن دارد. عروسک‌ها می‌توانند ابزاری عالی برای یادگیری مهارت‌های اجتماعی کودکان باشند.

مستقل بودن

تاثیر اسباب بازی در آینده کودکان با بازی با عروسک بیشتر نمود دارد. ممکن است کودک نوپای شما که به تازگی شروع به حرکت کرده باشد، دیگر نیاز به کمک شما برای راه رفتن نداشته باشد، اما این آزادی احتمالاً او را نیز وحشت زده کند. اما با این عروسک‌ها و اسباب بازی‌ها ممکن است کمتر احساس آسیب پذیری کند.

کودک نوپای خود را تشویق کنید تا یک یا دو بار در روز به مدت 10 تا 15 دقیقه با عروسک یا حیوان عروسکی خود به تنهایی بازی کند تا اعتماد به نفس خود را افزایش دهد و نیاز به کمک و اتکا در آن کاهش پیدا کند. همچنین می‌توانید به فرزندتان پیشنهاد دهید که کارهای دیگری مانند لباس پوشیدن یا چیدن میز را به حیوان عروسکی خود نشان دهد.

توسعه مهارت‌های عاطفی

بازی با عروسک به کودکان کمک می‌کند تا دنیای خود و دنیای اطراف خود را درک کنند. از طریق بازی، بچه‌ها مهارت‌های پرورش و مراقبت را تمرین می‌کنند و معمولاً در بازی با عروسک همان حرکاتی را انجام می‌دهند که والدین خود انجام می‌دهند. اگر قصد دارید تا فرزند دیگری به دنیا آورید، این کار به شما بسیار کمک خواهد کرد تا کودک خود را آماده تعامل و مراقبت از فرزند جدید کنید.

این مهارت‌ها برای رشد عاطفی کودکان، صرف نظر از جنسیت آنها، مهم است. کودکان با حمل، در آغوش گرفتن و غذا دادن به عروسک نوزاد، نحوه دوست داشتن دیگران را تمرین می‌کنند. از سوی دیگر، بازی با عروسک می‌تواند راهی برای کودکان باشد تا برخی از وقایع در زندگی واقعی را دوباره به نمایش بگذارند و نقش مخالف را ایفا کنند. در این حالت، معمولاً نقش والدین یا مراقب را بر عهده می‌گیرند و سعی دارند تا با این کار مخالفت خود با برخی از کارهای والدین را نشان دهند. این کار برای کودکان بسیار مفید است و در نهایت می‌تواند به رشد عاطفی آنها بسیار کمک کند. به این ترتیب کودک این شانس را دارد تا با بازی با عروسک روی رفتار و کارهای خود کنترل داشته باشد و حتی مخالفت خود با برخی رفتارها را به بهترین شکل نشان دهد.

درک مسئولیت پذیری

با یادگیری مهارت‌های اجتماعی مهم در سنین پایین، کودکان مسئولیت پذیری را نیز یاد می‌گیرند. آنها با بازی کردن با عروسک مراقبت از عروسک را یاد می‌گیرند. یادگیری این مهارت می‌تواند به کودکان کمک کند تا مراقبت از حیوانات خانگی خود را بیاموزند، یا خواهر و برادر بزرگتر خود را به راحتی درک کنند و برای مراقبت از آنها کمک کنند.

توسعه مهارت‌های شناختی و حرکتی

بازی با عروسک می‌تواند توسعه مهارت‌های شناختی و حرکتی در کودکان را آسان‌تر کند. معمولاً در حدود دو یا سه سالگی، بچه‌ها طوری رفتار می‌کنند که انگار عروسک‌شان می‌تواند با آنها ارتباط برقرار کند، بنابراین به عروسک غذا می‌دهند و آن را می‌خوابانند. همچنین، بچه‌ها می‌توانند پوشاندن لباس روی عروسک‌های خود را تمرین کنند. پوشاندن لباس برای عروسک ممکن است برای کودکان سن پایین سخت باشد و معمولاً با تمرین روی عروسک، تسلط بر این مهارت برای آنها بسیار آسان‌تر می‌شود.

یکی دیگر از مهارت‌هایی که کودک می‌تواند با بازی با عروسک به راحتی به دست آورد، استفاده از هر دو دست برای نگه داشتن وسیله‌ای است. این مهارت معمولا در سن یک سال و نیم دیده می‌شود و می‌تواند به کودک کمک کند تا وسیله‌ای را بدون انداختن، بردارد. مهم‌تر از آن، کودک با وانمود کردن در غذا دادن به عروسک، مهارت خودتغذیه‌ای را در خود رشد می‌دهد. کودک با غذا دادن به عروسک خود، نگه داشتن و استفاده از قاشق، بطری، کاسه و سایر وسایل را تمرین می‌کند.

بازی با عروسک‌ها، همچنین به کودکان فرصتی برای تمرین مهارت‌های بهداشتی مانند مسواک زدن، مراقبت از مو و شانه کشیدن، شستن دست‌ها و حمام کردن می‌دهد. حتی اگر دسترسی به آب نیز نداشته باشند، می‌توانند وانمود کنند که در حال حمام کردن با عروسک هستند و به این ترتیب دیگر ترسی از آب و حمام نخواهند داشت.

یادگیری خیال پردازی

کودکان در بازی با عروسک‌ها، معمولا سراغ سناریوهایی می‌روند که آنها را در زندگی واقعی تجربه کرده باشند. اما این سناریوها با کمک تخیل آنها تغییر می‌کند و به داستانی جدید در زندگی آنها تبدیل می‌شود. به طور کلی، کودکان دوست دارند تا در بازی با عروسک‌ها، شخصیتی را تصور کنند که دوست دارند و در مقابل او نقشی را بازی کنند که به آن بسیار علاقه دارند. به این ترتیب، تخیل در آنها تقویت می‌شود و این می‌تواند ذهن آنها را برای خلق موضوعات مختلف باز نگه دارد.

سخن پایانی

بازی با عروسک یکی از قدیمی‌ترین و نوستالژیک‌ترین بازی‌های دوران کودکی است که اتفاقا نه سن می‌شناسد و نه جنسیت. این تصور که فقط دختران باید با عروسک‌ها بازی کنند و پسران سراغ تفنگ و اسباب بازی جنگی بروند، اشتباه است و تمام این مهارت‌ها و درس‌هایی که نام بردیم، هم برای پسران و هم برای دختران مورد نیاز هستند. بنابراین، با خرید عروسک این امکان را برای فرزندان خود فراهم کنید که این مهارت‌ها را در خود تقویت کنند و در زمان ورود به اجتماع دچار شوک نشوند.

چگونه دندان‌های شیری را تمیز کنیم؟

چگونه دندان‌های شیری را تمیز کنیم؟

چگونه دندان‌های شیری را تمیز کنیم؟

حتی اگر تمام دندان‌های شیری می‌افتند مراقبت از آن‌ها مهم است. از دست دادن یا پوسیدگی این دندان‌ها می‌تواند باعث تغییر شکل دهان شود و زمانی که دندان‌های دائمی جای خود را بگیرند، مشکلاتی ایجاد می‌کند. شروع زود هنگام عادت مسواک زدن منظم باعث می‌شود کودک شما در آینده بهداشت دهان و دندان خود را حفظ کند. این نکات می‌تواند به شما کمک کند دندان‌های شیری را به درستی تمیز کنید.

 

 از مراحل به وجود آمدن دندان اطلاع داشته باشید:

اولین دسته از دندان‌ها زمانی که کودک شما حدود 6 ماهه است رویش می‌کند. در حدود 8 ماهگی دندان‌های میانی روی لثه بالایی وارد می‌شوند. دو دندان در هر طرف حدود 9 تا 10 ماهگی ظاهر می‌شوند. سپس چهار دندان هر چهار ماه یکبار در می‌آیند، تا زمانی که تمام 20 دندان در سن 3 سالگی ظاهر شوند. اگر دندان‌های کودکتان دقیقاً به این ترتیب ظاهر نشد نگران نباشید.

 دهان کودک خود را قبل از در آمدن دندان‌هایش تمیز کنید:

قبل از در آمدن دندان‌های کودک پس از هر بار شیر خوردن لثه‌های او را با یک پارچه گرم و مرطوب یا یک تکه گاز مرطوب که دور انگشت خود پیچیده شده است پاک کنید. همچنین می‌توانید دستگاه‌های لاستیکی نرم و بند انگشتی بخرید (آن‌ها روی انگشت اشاره شما قرار می‌گیرند) .

 

 به فرآیند تمیز کردن دندان مسلط شوید:

یک قطره خمیر دندان حاوی فلوراید به اندازه یک دانه برنج روی یک مسواک نرم با سر کوچک بمالید. از این برای تمیز کردن دندان‌های کودکتان دو بار در روز استفاده کنید. مسواک زدن در شب برای جلوگیری از پوسیدگی بسیار مهم است. هنگامی که دندان‌های کودک شما به یکدیگر برخورد کرد زمان آن فرا رسیده است که نخ دندان کشیدن را شروع کنید.

 

 برای اولین ویزیت دندانپزشکی برنامه‌ریزی کنید:

دندانپزشکان اطفال می‌توانند پوسیدگی زودرس دندان را تشخیص دهند و اطلاعاتی در مورد رشد مناسب دهان و صورت ارائه دهند. قرار ملاقات‌ها را در زمانی از روز که کودک شما هوشیارتر است برنامه‌ریزی کنید.

 

-به پوسیدگی دندان توجه کنید:

پوسیدگی دندان می‌تواند در نتیجه قرار گرفتن مداوم در معرض قند طبیعی موجود در شیر مادر یا شیر خشک رخ دهد. اولین علائم معمولاً لکه‌های سفید روی خط لثه دندان‌های جلویی بالایی هستند. در نهایت یک حفره تشکیل می‌شود که با تغییر رنگ و حفره‌های جزئی مشخص می‌شود. اگر هر یک از این علائم را مشاهده کردید حتماً با دندانپزشک کودک خود مشورت کنید تا یک برنامه درمانی ارائه دهید.

 از پوسیدگی دندان کودک خودداری کنید:

یکی دیگر از بخش‌های مهم بهداشت دندان پیشگیری از بیماری است که معمولاً دهان شیشه شیر کودک نامیده می‌شود که می‌تواند منجر به از دست دادن دندان‌های شیری شود. معمولاً در نوزادانی که به طور معمول با بطری‌های شیر (یا بدتر از آن آبمیوه) به رختخواب ‌می‌روند ایجاد می‌شود. هرگز نوزاد خود را برای مدت طولانی با شیشه شیر ر‌ها نکنید، به خصوص اگر متوجه شدید که دیگر شیر نمی‌دهد و فقط برای راحتی از بطری استفاده می‌کند.

 

منبع:

www.parents.com

چرا کودک من صورتم را می‌گیرد؟

چرا کودک من صورتم را می‌گیرد؟

چرا کودک من صورتم را می‌گیرد؟

نوزادان اغلب به دلایل مختلف صورت والدین یا مراقبان خود را می‌گیرند. قبل از اینکه نوزادان صحبت کردن را یاد بگیرند، فقط می‌توانند از طریق گریه‌ها و ناله‌هایشان، حالات صورت و لمس ارتباط برقرار کنند. لمس صورت شما توسط کودک شما اغلب فقط تلاش او برای برقراری ارتباط با شما یا ابراز وجود است. تحقیقات نشان داده است که نوزادان از طریق لمس کردن یاد می‌گیرند، به خصوص زمانی که کوچک هستند و هنوز شروع به غر زدن نکرده‌اند. کتاب‌های لمسی و احساسی که برای نوزادان طراحی شده است نشان می‌دهد که تقویت و تشویق حس لامسه کودک شما از سنین پایین بسیار مهم است. هنگامی که کودک صورت شما را می‌گیرد، اغلب فقط با حس لامسه خود در حال کاوش و یادگیری است. اگر تا به حال از خود پرسیده‌اید که چرا کودک من صورتم را می‌گیرد ما در اینجا به همه دلایل مختلف پرداخته‌ایم. درک اینکه چرا کودک صورت شما را می‌گیرد به شما کمک می‌کند تا بهترین واکنش را در زمان انجام آن‌ها بدانید.

به چه علت کودک صورت شما را می‌گیرد؟

 آن‌ها توجه شما را می‌خواهند:

نوزادان خیلی سریع یاد خواهند گرفت که اگر صورت شما را بگیرند توجه شما را جلب خواهند کرد. نوزادان نمی‌توانند صحبت کنند اما گاهی اوقات از لمس نیز استفاده می‌کنند. نوزادان خردسال ممکن است هنگامی که شما آن‌ها را در آغوش گرفته‌اید صورت شما را لمس کنند.

 آن‌ها ناامید یا عصبانی هستند:

نوزادان نیز عصبانی و ناامید می‌شوند. شاید کودک شما برای مدتی گریه می‌کند و شما نمی‌دانید مشکل چیست، او هنوز نمی‌تواند نیاز‌های خود را به صورت شفاهی با شما در میان بگذارد، بنابراین از ناراحتی صورت شما را می‌گیرند. خشم در نوزادان اغلب به راحتی متوقف می‌شود، آن‌ها پا‌های خود را لگد می‌زنند و مشت‌های خود را جمع می‌کنند و اغلب دست‌های خود را به اطراف تکان می‌دهند و گاهی اوقات صورت شما را نیز می‌گیرند.

 آن‌ها در حال بررسی حس لامسه خود هستند:

نوزادان همیشه چهره‌ها را نمی‌گیرند زیرا می‌خواهند ارتباط برقرار کنند یا تعامل داشته باشند. بچه‌ها از طریق کاوش در بافت‌های مختلف چیز‌های زیادی یاد می‌گیرند و وقتی کودک صورت شما را لمس می‌کند تازه می‌آموزند که چقدر چیز‌های متفاوت در دنیای اطرافشان احساس می‌کنند. کودک شما ممکن است از لمس کردن پوست صاف صورت شما لذت ببرد و شاید چندان مشتاق نیش یا ریش شوهرتان نباشد.

 آن‌ها گرسنه هستند:

گاهی اوقات اگر علائم معمول گرسنگی کودکتان (گریه کردن، مکیدن دستانش و غیره) را نپذیرید، ممکن است شروع به گرفتن صورت شما به ویژه لمس کردن دهان شما کند.

 آن‌ها می‌خواهند شما چیزی را ببینید:

همانطور که کودک شما رشد می‌کند، او شروع به بازی با اسباب بازی‌ها و کاوش در اطراف خود می‌کند. اگر کودک شما چیز هیجان‌انگیزی را کشف کرده است یا چیزی با اسباب بازی‌های خود ساخته ممکن است صورت شما را بگیرد تا شما را تشویق کند که بیایید و ببینید چه کرده است.

 آن‌ها ترسیده‌اند:

لمس انسان می‌تواند برای نوزادان بسیار اطمینان بخش و آرامش بخش باشد. به تمام آن مواقعی فکر کنید که کودک شما ساعت‌ها در آغوش شما به راحتی خوابیده است، فقط به محض اینکه او را زمین گذاشتید بیدار می‌شود و دیگر نمی‌تواند حضور شما را احساس کند. اگر چیزی کودک شما را می‌ترساند، واکنش اولیه آن‌ها ممکن است گرفتن صورت شما باشد. این ممکن است فقط یک واکنش تند و سریع باشد اما همچنین می‌تواند به دنبال اطمینان و ایمنی باشد.

 

چرا کودک من هنگام شیردهی صورتم را می‌گیرد؟

کودک شما ممکن است هنگام شیردهی صورت شما را بگیرد زیرا از شما می‌خواهد که به او نگاه کنید و کمی به او توجه کنید. نوزادان کوچک ممکن است فقط در حین شیردهی در ذهن خود شیر داشته باشند، اما با رشد کودک شما نسبت به دنیای اطراف خود کنجکاوتر می‌شوند و ممکن است چهره شما را برای جلب توجه و تعامل شما جلب کنند. اغلب اوقات کودک شما فقط در حالی که در حال شیردهی است فقط حس لامسه خود را بررسی می‌کند. با این حال اگر نوزادتان به‌طور دردناکی صورت شما را می‌گیرد یا لمس مداوم او را آزاردهنده می‌دانید، می‌توانید یک اسباب‌بازی کوچک به او بدهید تا در حین شیردهی در دست بگیرد. گرفتن صورت یک رفتار طبیعی در طول شیردهی است و چیزی نیست که شما باید نگران آن باشید. اگر مشکل ساز شد همیشه می‌توانید از یک متخصص تغذیه یا متخصص اطفال مشاوره بگیرید.

چرا کودک من هنگام خواب صورتم را می‌گیرد؟

هنگامی که کودک شما به خواب می‌رود ممکن است صورت شما را برای اطمینان و آرامش بگیرد. آن‌ها ممکن است از احساس پوست شما روی پوست دست خود به عنوان راهی برای احساس آرامش و رضایت استفاده کنند. برخی از نوزادان دوست دارند هنگام خواب یک پتو یا پستانک داشته باشند، برخی دیگر دوست دارند هنگام خوابیدن صورت پدر یا مادر خود را لمس کنند.

 

چرا کودک من صورتم را می‌خراشد؟

این خیلی دوست داشتنی نیست و می‌تواند برای والدین دردناک و ناراحت‌کننده باشد. اگر تا به حال فکر کرده‌اید که چرا کودک صورت شما را می‌خراشد دلایلی وجود دارد که چرا این اتفاق می‌افتد، اما مهم است که به یاد داشته باشید که این امر رایج است و مرحله‌ای است که می‌گذرد. صدا‌های بلند می‌تواند باعث ایجاد رفلکس مبهوت در کودک شما شود و باعث”پریدن” و حرکت سریع بازو‌هایش شود. هنگامی که این رفلکس ایجاد می‌شود ممکن است کودک شما به طور تصادفی صورت شما را خراش دهد، آن‌ها قصد ندارند عمداً به شما صدمه بزنند. بهتر است سعی کنید این رفتار را نادیده بگیرید.

 

منبع:

mominformed.com

به کودکان مهارت ‌های نرم آموزش دهیم یا مهارت ‌های سخت؟

به کودکان مهارت ‌های نرم آموزش دهیم یا مهارت ‌های سخت؟
مهارت‌ های سخت برای کودکان شامل دانش فنی و آموزشی هستند که از طریق تحصیل در مدرسه کسب می‌شوند. اما مهارت‌ های نرم، عادت‌ها و ویژگی‌های شخصی کودکان هستند که معمولاً در محیط‌های آکادمیک آموزش داده نمی‌شوند.

شما به عنوان والدین وظیفه دارید که هم مهارت‌ های نرم و هم مهارت‌ های سخت را به کودکان خود آموزش دهید. مهم‌ترین دلیلش هم این است که کودکان برای خوب زندگی کردن و موفق بودن، به هر دوی این مهارت‌ها نیاز دارند. بنابراین می‌توان گفت که مهارت‌ های نرم و مهارت‌ های سخت در واقع، مکمل یکدیگر هستند.

                                      به کودکان مهارت ‌های نرم آموزش دهیم یا مهارت ‌های سخت؟

در این مقاله می‌خوانید:

مهارت‌ های نرم و مهارت‌ های سخت در واقع، مکمل یکدیگر هستند.

  • مهارت‌ های سخت برای کودکان کدامند؟
  • مهارت‌ های نرم برای کودکان کدامند؟
  • انواع مهارت‌ های نرم
  • آموزش مهارت‌ های نرم به کودکان

مهارت‌ های سخت برای کودکان کدامند؟

مهارت‌ های سخت برای کودکان، همان مهارت‌هایی هستند که در مدرسه یاد می‌گیرند. آموزش ریاضی، علوم، ادبیات و هر چیزی که حالت آکادمیک داشته باشد، جز مهارت‌های سخت محسوب می‌شود.

                                      آموزش مهارت های نرم

مهارت‌ های نرم برای کودکان کدامند؟

مهارت‌ های نرم حول محور ارتباط با دیگران و انضباط شخصی می‌چرخند.

مهارت‌ های نرم حول محور ارتباط با دیگران و انضباط شخصی می‌چرخند. این‌ها مهارت‌هایی هستند که معمولاً در خارج از کلاس درس و از خانواده و همسالان کودک آموخته می‌شوند.
تقریباً همه‌ی والدین کودکان خود را به مدرسه می‌فرستند و از ضرورت آموزش مهارت‌ های سخت به کودکان آگاهی دارند. اما مهارت‌ های نرم معمولاً نادیده گرفته می‌شوند و آموزشگاه خاصی نیز برای یاد دادن آن‌ها وجود ندارد. به همین دلیل، در این مقاله، بیشتر به ضرورت یاددهی مهارت‌ های نرم می‌پردازیم.

                                      آموزش مهارت زندگی به کودکان

انواع مهارت‌ های نرم

آیا فکر می‌کنید نماینده‌ی کلاس کودک شما، اعتماد به نفس بالای خود را از کلاس تاریخ یاد گرفته است یا ریاضی؟ به احتمال زیاد، او این ویژگی را به تقلید از یکی از اعضای خانواده یا مربی خود آموخته است. اما این مهارت‌ های نرم دقیقاً چه هستند؟

                                      انواع مهارت‌ های نرم       

مهارت‌های اجتماعی

یاد دادن مهارت‌های آداب معاشرت به کودکان باعث می‌شود در بزرگسالی رفتار مودبانه‌تری داشته باشند.

مهارت‌های اجتماعی برای کودکان ممکن است شامل احوالپرسی با بزرگسالان و همسالان و هم‌چنین، تعامل با افراد بیرون از خانواده باشد.

آداب معاشرت

لطفاً، ممنون، خوش آمدید، لطف دارید، بله خانم و نه قربان، همگی از رفتارهای مودبانه‌ای هستند که معمولاً در برنامه‌ی درسی مدرسه‌ها به آن‌ها توجهی نمی‌شود. با این حال، یاد دادن مهارت‌های آداب معاشرت به کودکان ضروری است و باعث می‌شود که آن‌ها در بزرگسالی نیز رفتار مودبانه‌تری داشته باشند.

مهارت‌های ارتباطی

گوش دادن به اندازه‌ی حرف زدن مهم است و به برقراری درست ارتباطات کمک می‌کند.

مهارت‌های ارتباطی به ما کمک می‌کند که با دیگران درست صحبت کنیم و منظور خود را واضح و مختصر برسانیم. یاد دادن این مهارت‌ها به کودکان ضروری است و باعث می‌شود که آن‌ها هنگام صحبت کردن، از رفتارهایی مانند زمزمه کردن، دست گذاشتن روی دهان، منحرف کردن چشمان و مانند آن خودداری کنند.

گوش دادن

گوش دادن به اندازه‌ی حرف زدن مهم است و به برقراری درست ارتباطات کمک می‌کند. پس باید این مهارت را نیز در کنار سایر مهارت‌های ارتباطی به کودکان خود آموزش دهید.

                                       مهارت ‌های نرم کدامند؟

دوست‌ یابی و اتحاد

مهارت‌های دوس یابی نیز برای زندگی حیاتی هستند. مخصوصاً سعی کنید به کودکان خود یاد دهید که دوستان خوب پیدا کنند و یاد بگیرند خودشان نیز برای دیگران، دوست خوبی باشند.

با سناریوهای مختلف می‌توانید به کودکان خود یاد دهید که هنگام مواجهه با مشکلات، چه برخوردی داشته باشند.

یکدلی

این‌که یاد بگیریم مسائل را از دید شخص مقابل نیز نگاه کنیم، چیز خوبی است. زیرا باعث می‌شود هنگام برخورد با مشکلات در ارتباطات شخصی خود شتابزده عمل نکنیم و نگران تاثیر رفتارهایمان بر دیگران نیز باشیم.

حل مسئله

حل مسئله‌ای که کودکان در درس ریاضی یاد می‌گیرند، برای حل مسائل واقعی زندگی کاربرد ندارد. با سناریوهای مختلف می‌توانید به کودکان خود یاد دهید که هنگام مواجهه با مشکلات، چه برخوردی داشته باشند.

انضباط شخصی

تمرکز حول اشتراک‌ گذاری، خود کنترلی و کنترل احساسات مانند طغیان خشم یا حتی قطع صحبت دیگران، از مهارت‌ های نرم و حیاتی است که باید از سنین پایین آموزش داده شود.

عزت نفس یا اعتماد به نفس

هیچ‌کس با اعتماد به نفس بالا به دنیا نمی‌آید. این ویژگی زمانی ایجاد می‌شود که فرد یاد بگیرد با خودش خوشحال باشد و بداند که کافی است و خودش را همان‌طور که هست، دوست داشته باشد.

                                      مهارت ‌های نرم

آموزش مهارت‌ های نرم به کودکان

بچه‌ها با مثال می‌توانند مهارت‌ های نرم زیادی را یاد بگیرند.

بچه‌ها با مثال می‌توانند مهارت‌ های نرم زیادی را یاد بگیرند. گنجاندن مثال‌های یادگیری در زندگی روزمره، کار سختی نیست. در واقع، ممکن است اکثر آن‌ها را قبلاً انجام داده باشید.
نکته‌ی مهم در آموزش مهارت‌ها به کودکان (فرقی ندارد نرم یا سخت) این است که آن‌ها را از انجام کاری نهی نکنید. بنابراین به جای این‌که به آن‌ها بگویید چه کارهایی را نباید انجام دهند، آن‌ها را به سمت کارهایی که باید انجام دهند راهنمایی کنید.

                                      آموزش مهارت‌ های نرم به کودکان

سایر روش‌هایی که می‌توانید به کار بگیرید، عبارتند از:

  • برای یاد دادن آداب معاشرت به کودکان، سعی کنید خودتان نیز این آداب را رعایت کنید. همیشه گفته‌اند کودکان می‌بینند، کودکان یاد می‌گیرند.
  • از کودکان خود بخواهید هنگام صحبت کردن با دیگران، به آن‌ها توجه نشان دهند و اسباب بازی یا تلفن همراه خود را کنار بگذارند.
  • با انجام کارهای خیر و شرکت دادن کودکان خود در این کارها، همدلی را به آن‌ها آموزش دهید.
  • کودکان خود را در مسائل روزمره‌ی زندگی شرکت دهید. مثلاً باطری تلویزیون را با هم عوض کنید یا نحوه‌ی کار با ماشین لباس‌شویی را به آن‌ها یاد دهید. درگیر کردن کودکان در این مشکلات، مهارت‌های حل مسئله را در آن‌ها تقویت می‌کند.
  • هنگام مواجهه با کودک عصبانی، وقت استراحت بدهید و مثلاً با دمیدن حباب، کودک خود را مشغول نگه دارید تا تمرکز او از روی حس عصبانیت برداشته شود. مدیتیشن کوتاه‌مدت (1 تا 3 دقیقه‌ای) در برنامه روزانه نیز می‌تواند مفید باشد.

                                      مهارت های سخت

جمع‌بندی

مهارت‌ های سخت برای کودکان، همان ریاضی و علوم و ادبیات هستند که در مدرسه و از معلم یاد می‌گیرند. در حالی که مهارت‌ های نرم شامل نحوه‌ی ارتباط و یک سری عادت‌های شخصی هستند که به صورت آکادمیک آموزش داده نمی‌شوند.
هر دوی این مهارت‌ها ضروری هستند و به نوعی همدیگر را تکمیل می‌کنند. در نتیجه، والدین نیز باید هم مهارت‌ های نرم و هم مهارت‌ های سخت را به کودکان خود آموزش دهند.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

تفاوت‌های رشدی بین پسران و دختران

تفاوت‌های رشدی بین پسران و دختران

تفاوت‌های رشدی بین پسران و دختران

تفاوت بین پسران و دختران در مورد آناتومی کاملاً آشکار است. همانطور که به نظر می‌رسد در بسیاری از زمینه‌ها اختلافات بین دو جنس در واقع بسیار اندک است. در واقع رفتار و رشد بیشتر به ژنتیک و تجربیات زندگی کودک مربوط می‌شود تا رابطه جنسی. هر کودک فردی است که با سرعت خودش رشد می‌کند.

 

 پیاده روی:

وقتی صحبت از پسران در مقابل دختران در بخش پیاده روی می‌شود این یکی مساوی است. به طور کلی بسیاری از والدین می‌گویند که پسر‌ها زودتر از دختران به نقاط عطف حرکتی می‌رسند. مطالعات هیچ تفاوت قابل توجهی بین پسران و دختران در مورد این مهارت‌های حرکتی در دوران نوزادی نشان نمی‌دهد. هر دو معمولاً بعد از 1 سالگی و اغلب در حدود ماه 14 شروع به راه رفتن مستقل می‌کنند. برخی از والدین معتقدند که پسر‌ها زودتر شروع می‌کنند زیرا پسران بین 8 تا 12 ماهگی وزن بیشتری نسبت به دختران دارند.

 اندازه و رشد فیزیکی:

از همان ابتدا پسران در هنگام تولد وزن بیشتری داشتند و این روند با افزایش سن نوزادان ادامه می‌یابد. جهش‌های رشد متفاوت است و به طور کلی پسران و دختران دوران کودکی را تقریباً به یک اندازه می‌گذرانند. وقتی نوجوانی شروع می‌شود، دختران معمولاً از برادران خود پیشی می‌گیرند. در مدرسه راهنمایی دختران معمولاً قدشان بلندتر است اگرچه مردان در یک یا دو سال به طور معمول از برخی دختران بلندتر هستند.

 

چگونه می‌توانید به رشد کودک خود کمک کنید؟

بدون توجه به وزن یا قد فرزندتان سعی کنید تا جایی که می‌توانید وعده‌های غذایی و میان وعده‌های سالم ارائه دهید. بر روی میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، پروتئین بدون چربی و لبنیات کم چرب، بسته به سن، وزن فعلی و وضعیت سلامت کودک خود تمرکز کنید.

صحبت کردن:

یک نقطه عطف که به طور مداوم بین پسران و دختران متفاوت بوده صحبت کردن است. برخی تحقیقات نشان داده‌اند که پسر‌ها دیر صحبت می‌کنند و نوزادان دختر در اوایل 18 ماهگی شروع به صحبت می‌کنند. سایر عوامل اجتماعی و اقتصادی و فرصت‌ها نیز بر سرعت صحبت آن‌ها تأثیر می‌گذارد. تحقیقات ارتباطی بین واژگان بزرگتر در سن 4 سالگی و تعداد و تنوع کلماتی که کودکان در سه سال اول زندگی شنیده‌اند پیدا کرده است.

والدین باید آهنگ بخوانند و به طور مداوم برای نوزادان خود بخوانند، چه دختر باشند و چه پسر. مطالعات نشان داده‌اند که خواندن برای فرزند شما به او کمک می‌کند تا مهارت‌های زبانی قوی را در سال‌های اولیه خود به دست آورد.

 

 آموزش آسان:

اگر نمی‌دانید مرحله پوشک چه زمانی به پایان می‌رسد انتظار داشته باشید که این اتفاق برای دختران زودتر از پسران رخ دهد. دختران معمولاً پوشک‌های خود را سریع‌تر در می‌آورند. در حالی که بیشتر دختران آموزش توالت رفتن را از 22 تا 30 ماهگی شروع می‌کنند، پسران تقریباً شش ماه بیشتر طول می‌کشند. اما میل و توانایی کودک برای تربیت بدنی بسیار متفاوت بوده، بنابراین تلاش برای تشخیص علائم آمادگی مفید است.

 

منبع:

www.whattoexpect.com