شیرخوارگی تا … – برگه 64

2021/12/15

جعبه کمک های اولیه

بهتر است در هر خانه ای همیشه یک جعبه کمک های اولیه وجود داشته باشد.شما می توانید جعبه های آماده شده را خریداری کنید یا خودتان در خانه آن را تهیه کنید. در این صورت ،به خاطر داشته باشید که وسائل زیر را حتما در این جعبه قرار دهید:

1- وسائل مربوط به بانداژ: شامل یک بسته یا رول گاز پهن به عرض 7.5 سانتیمتر ،پد استریل 10 سانتیمتری،یک بسته یا رول نوار بانداژ 2.5 سانتیمتری،نوار بانداژ پروانه ای شکل و قیچی

2-باند الاستیک

3-سوآپ پنبه ای

4-چسب زخم استریل

5-مسکن(استامینوفن یا ایبوپروفن)

6-داروی ضد التهاب (مانند ایبو پروفن)

7-شربت ایپکاک (تا در صورت توصیه پزشک بتوانید برای ایجاد استفراغ در مواقع لازم از آن استفاده کنید)

8-پنس استریل

9- کرم های پوستی مانند هیدرو کورتیزون، محلول کالامین و پماد های آنتی بیوتیک

10-یک آنتی هیستامین مانند دیفن هیدرامین(برای آلرژی)

11-چراغ قوه

12-پد چشمی

13- باند مخصوص نگهداری ساعد برای آویزان کردن از گردن

14-آبسلانگ

15-کیسه یخ

16-سرم

سعی کنید لیستی از شماره های ضروری مانند شماره تماس اورژانس ،بیمارستان ها و مراکز در مانی (مسمومیت هاو ……) را داخل این جعبه بگذارید تا همیشه در دسترس باشند.

2021/12/15

تاثیرات داشتن دوست در دوران کودکی

بسیاری از بچه‌ها بهترین دوست یا گروهی از بهترین دوستان را دارند اما یک یا چند نفر را به عنوان “بهترین دوست” مشخص می‌کنند. با این حال ممکن است یک یا چند نفر از این کودکان بیشترین زمان را با فرزند شما بگذرانند و به طور واقعی بهترین دوست شوند. این روابط ممکن است سال‌ها طول بکشد یا کوتاه مدت باشد. برخی از بچه‌ها در طول دوران کودکی خود با تعدادی از بهترین دوستان خود دعوا می‌کنند و برخی دیگر ممکن است همان دوست را در تمام زندگی خود حفظ کنند. سپس بچه‌های دیگری وجود دارند که دارای گروه کوچک یا بزرگی از دوستان هستند که واقعاً هیچ یک را به دیگری ترجیح نمی‌دهند، دیگران هنوز ممکن است دوستی‌های نزدیک زیادی نداشته باشند و تنهایی بازی کردن را ترجیح دهند. کودکانی که بیشترین وقت خود را با هم می‌گذرانند مانند نشستن در کنار یکدیگر در کلاس، بازی در یک تیم ورزشی مشابه، شرکت در یک باشگاه یا فعالیت مشابه یا زندگی در کنار خیابان در کنار یکدیگر احتمال بیشتری دارد که روابط خوبی باهم دیگر داشته باشند.

آیا بچه‌ها به بهترین دوست نیاز دارند؟

بهترین دوستی‌ها اغلب بخش ارزشمندی از دوران کودکی هستند. بچه‌ها در این روابط زمان قابل توجهی را با هم می‌گذرانند و تمایل دارند روابط بسیار نزدیکی ایجاد کنند. ممکن است نگران باشید که فرزند شما با تمرکز زیاد روی یک دوست دایره اجتماعی خود را بیش از حد محدود کرده است. همچنین ممکن است تعجب کنید که در صورت از بین رفتن این دوستی‌ها چگونه از فرزند خود حمایت کنید. ما به چگونگی توسعه مهارت‌های دوستی در سنین مختلف و برای انواع مختلفی از کودکان و آنچه والدین می‌توانند برای حمایت از فرزند خود در توسعه مهارت‌های دوستی انجام دهند می‌پردازیم.

ایجاد شدن دوستی‌ها به چه عواملی بستگی دارد؟

تعداد و کیفیت دوستی‌ها برای هر کودک متفاوت است و به عوامل مختلفی بستگی دارد مانند نوع شخصیت، مهارت تنظیم احساسات و رفتارهای اجتماعی که در دوستی مهم است.

چرا دوستی کودکان اهمیت دارد؟

دوستی‌های دوران کودکی اهمیت دارند زیرا آنها همراهی، حمایت، تعامل اجتماعی در سطح همسالان و فرصتی برای کشف اینکه خارج از واحد خانواده خود هستند را برای کودکان فراهم می‌کنند.

– ارزش خود:

تحقیقات نشان می‌دهد که داشتن گروهی قوی از دوستان به کودکان کمک می‌کند احساس خوبی نسبت به خود داشته باشند. به طور خاص داشتن بهترین دوست ارزش خود را افزایش می‌دهد و احساسات مثبتی در مورد مدرسه و همکلاسی‌های آنها ایجاد می‌کند.

– مهارت‌های کلیدی اجتماعی:

در دوران کودکی و نوجوانی دوستی‌ها به بچه‌ها کمک می‌کند تا مهارت‌های مختلفی مانند حل مسئله، حل تعارض، توانایی سازش، مهارت‌های گوش دادن، تدبیر، تنظیم احساسات، استقلال، شکل‌گیری هویت و ایجاد حس تعلق یا اجتماع را توسعه دهند.

– هوش هیجانی:

تحقیقات نشان داده است که هوش هیجانی (ظرفیت تنظیم احساسات و مناسب بودن از نظر اجتماعی) بیشتر از هوشی پیش بینی کننده باعث موفقیت بزرگسالان است. وقتی کودکان همسالان مثبت دارند احتمالاً مهارت‌های تنظیم هیجان، مهارت حل تعارض و مهارت حل مسئله را افزایش می‌دهند.

کدام دوستی‌ها بهترین هستند؟

دوستی‌های منظم مهم هستند و می‌توانند نیازهای مختلف کودکان را برآورده کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که داشتن یک شبکه قوی از دوستی‌ها (از جمله اما نه محدود به داشتن بهترین دوست) در دوران کودکی برای سازگاری و بهزیستی مثبت روانی مفید است.

پذیرش انواع مختلف دوستی‌ها:

داشتن بهترین دوست مزایای زیادی دارد. مانند صمیمیت، احساس تعلق و رفاقت. اما نداشتن بهترین دوست لزوما چیز بدی نیست. داشتن دوست صمیمی نیز دارای معایب احتمالی است. به عنوان مثال وقتی دوستی به پایان برسد کودک می‌تواند احساس غم و اندوه، عصبانیت، تنهایی، خیانت یا طرد شدن داشته باشد. اگر فرزند شما بهترین دوستی را دارد دیگر شما افکار، احساسات یا قضاوت خود را در مورد دوست به کودک تحمیل نکنید.

چگونه والدین می‌توانند مهارت‌های دوستی را تقویت کنند؟

راه‌های زیادی وجود دارد که والدین می‌توانند به کودکان در ایجاد و حفظ دوستان کمک کنند. والدین به سادگی فرصت‌هایی را برای فرزندان خود فراهم کنند تا با همسالان همفکر خود تعامل داشته باشند. به سادگی پشتیبانی اولیه را برای معاشرت مثبت ارائه دهید سپس ببینید آیا بچه‌ها کلیک می‌کنند یا خیر.

نتیجه‌گیری:

والدین می‌خواهند فرزندانشان در روابط دوستانه خود شاد باشند. بنابراین ممکن است نگران باشید که فرزند شما بهترین دوست را ندارد یا اگر فرزند شما وقت خود را با بهترین دوست بگذراند نگران باشید. بهترین دوست می‌تواند نیروی مثبتی در زندگی فرزند شما باشد اما این رابطه برای رفاه او لازم نیست.

منبع: www.verywellfamily.com

2021/12/15

جلوگیری از خفگی کودکان یک ساله و بزرگتر ، به صورت اورژانسی

Cardiopulmonaryresuscitation(CPR به معنی احیای قلبی-ریوی است و شامل مجموعه اقدامات اولیه ای می شود که در شرایط اورژانس باید برای شخص مصدوم صورت بگیرد تا بتوان در مراحل بعد اقدامات اختصاصی پزشکی را برایش انجام داد.

بهترین راه برای حفظ آمادگی اورژانسی، گذراندن دوره¬ CPR است. اگر مراحل مانور هایملیخ و CPR را مرور و تمرین کنید، ملکه ذهنتان خواهند شد و در وضعیت اورژانسی به سرعت و بدون هیچ مشکلی می توانید آنها را اجرا کنید.با گذراندن کلاس CPRاطفال یاد می¬گیرید که خودتان به تنهایی بسیاری از وضعیت¬های اورژانسی را مدیریت کنید.

اگر قبلاً کلاس CPR نوزادان را گذرانده ¬اید، شاید وقت آن باشد که همزمان با یک سالگی فرزندتان به دوره¬ یادآوری بروید: مراحل مانور هایملیخ و CPR برای کودکان بالای یک سال متفاوت است. در کلاس، با تمرین این قبیل تکنیک¬های احیا (مانند هایملیخ، فشردن سینه، و …) تجربه کسب می¬کنید. مطالعات مختلف نشان داده ¬اند که افراد هر چه بیشتر تمرین می¬کنند، در هنگام وضعیت اورژانسی واقعی اعتماد به نفس بیشتری دارند. با پیدا کردن یک کلاس CPR و آموزش بامانکن تمرینی یا آموزش¬های درون خانه از طریق DVD و استفاده از دستورالعمل¬ های مربوط به وضعیت اورژانسی خفگی و یا با مرور مراحل CPR میتوانید اطلاعات خود را به روز کنید.

اگر نشانه¬ های خفگی را در کودک¬تان مشاهده کردید و متوجه شدید کودک نمی¬تواند سرفه کند یا نفس بکشد، فوراً مراحل زیر را انجام دهید:

1. ابتدا سریع با کف دست پنج بار بین شانه¬ های او ضربه بزنید.

2. سپس فشارهای شکمی(هایملیخ) را به تعدادپنج بار آغاز کنید. مانور هایملیخ در کودکان بالای یک سال به صورت زیر است:

o پشت کودک خود بایستید یا زانو بزنید و بازوهایتان را طوری دور او بپیچید که دستان شما جلوی سینه¬ اش باشند.

o یک دست¬تان را مشت کنید(باید شست را روی دیگر انگشتان مشت کنید) و به آرامی بالای ناف کودک ،درست زیر جناغ بگذارید.

o مشت¬تان را با دست دیگرتان بگیرید و به سرعت شکم کودک را به داخل و خارج فشار دهید تا شیء به بیرون انداخته شود(نسبت به افراد بالغ یا کودکانی که سن بیشتری دارند،اینجا باید از نیروی کمتری استفاده کنید).

3. ضربه ¬های آرام به پشت و فشارهای شکمی را ادامه دهید تا شیء بیرون بیاید و کودک بتواند نفس بکشد،سرفه کند یا با شما حرف بزند.

4. اگر کودک هشیاری اش را از دست داده، CPR کودکان (پایین) را انجام دهید.

CPR برای کودکان بالای یک سال

1. ببینید که آیا فرزندتان عکس¬ العملی نشان می¬دهدیا نه.اسمش را صدا کنید، به کف پایش ضربه بزنید یا به آرامی شانه ¬اش را تکان دهید. اگر پاسخ داد CPR را آغاز نکنید. در غیر این صورت،بعداز بررسی دقیق دهانش و جستجوی جسم خارجی می¬توانید CPR را شروع کنید. اگر شیئی را دیدید و توانستید که بدون خطر آن را با انگشت خود خارج کنید، این کار را انجام دهید و CPR را آغاز کنید. اگر شیئی نمی¬بینید CPR را آغاز کنید.

2. اگر یک بزرگسال دیگر در کنار شماست بگوئید با اورژانس تماس بگیرد.

3. سر کودک را طوری روی یک سطح صاف و محکم (نه روی تخت) قرار دهید که صورتش رو به بالا باشد و جلوی او بایستید یا زانو بزنید.

4. به آرامی سرش را به عقب بلغزانید. پیشانیش را به سمت عقب هل دهید و چانه¬ اش را با قرار دادن انگشتان زیر بخش استخوانی چانه بالا بیاورید.

5. بررسی کنید و ببینید که آیا فرزندتان نفس می¬کشد یا نه. حدود پنج ثانیه گوش¬تان را نزدیک دهان و بینی کودک قرار دهید تا تنفسش را شنیده یا احساس کنید.ببینید آیا سینه¬ اش بالا و پایین می¬رود یا نه.

6.دو بار به کودک تنفس بدهید. اگر نفس نمی¬کشد، بینیش را محکم بگیرید، دهان¬تان را روی دهانش بگذارید و به آرامی دو نفس به او بدهید که هر کدام از آنها یک ثانیه طول بکشند.در هربار نفس دادن سینه¬ اش را نگاه کنید و ببینید که آیا بالا می¬آید.

7.فشارهای سینه را آغاز کنید.به سرعت لباس¬های بالا تنه¬ اش را در آورده و کف یک دست را روی وسط سینه¬ یعنی بین نوک سینه¬ ها بگذارید. اگر سن کودکتان بیشتر است یا جثه¬ اش بزرگتر است شاید نیاز داشته باشید که دست دیگرتان را هم روی دست اول قرار دهید. 30 بار به مدت 15 ثانیه سینه را فشار دهید (یعنی با سرعت دو فشار در هر ثانیه). به صورت مستقیم از بالا به پایین از عمق یک سوم سینه¬ شروع کنید و تا عمق یک دوم سینه¬ اش را فشار دهید. پس از هر فشار، آن قدر فشار را کم کنید تا سینه به حالت طبیعی باز گردد.

8. فشارها و تنفس دادن¬ ها را تکرار کنید.سیکل دو تنفس و 30 فشار را تکرار کنید (دو بار تنفس و 30 بار فشار معادل یک چرخه¬ CPR هستند). هر بار راه هوا را برای تنفس دادن باز کنید، دهان کودک را باز کنید و به دنبال جسم خارجی بگردید چون شاید از جای خودش خارج شده باشد. اگر شیء را دیدید آن را با یک انگشت خارج کنید و اگر ندیدید دو تنفس و 30 بار فشار را ادامه دهید. اگر تنها هستید و کسی با اورژانس تماس نگرفته، بعد از پنج چرخه¬ CPR خودتان با اورزانس تماس بگیرید.

9. دو بار تنفس و 30 فشار را ادامه دهید تا کودک خودش تنفس را شروع کند و کمک از راه برسد.

2021/12/15

چرا کودکان باید در زندگی ریسک کنند؟

وقتی بچه‌های خود را از ریسک پذیری منع می‌کنید خودتان نیز با سلامتی فرزند خود ریسک می‌کنید. بچه‌ها واقعاً زمانی رشد می‌کنند و یاد می‌گیرند که مجوز‌ها و فرصت‌های لازم را برای ریسک داشته باشند که شامل صعود به ارتفاع، سرگردانی مستقل، استفاده از ابزار‌های بزرگسالان و دوچرخه سواری با سرعت بالا است. در حالی که طبیعی است که بخواهید از فرزند خود در برابر آسیب‌های جسمی محافظت کنید. اما احتمال دارد در ازای آسیب جسمی کودک صدمه ببیند. تحقیقات نشان می‌دهد که اکثریت صدماتی که بچه‌ها در طول بازی‌های خطرناک در فضای باز دچار می‌شوند جزئی هستند و نیاز به مراقبت‌های پزشکی کمی دارند.

آیا ریسک‌پذیری باعث ارتقاء سلامت جسمی می‌شود؟

بیشتر بازی‌ها و رفتار‌های پرخطر حداقل شامل برخی فعالیت‌های بدنی است. خواه پیاده روی در مدرسه یا پارک، بالا رفتن از درخت یا امتحان ترفند‌های جدید اسکیت بورد و عدم پذیرش یا جلوگیری از خطرات می‌تواند میزان فعالیت بدنی کودک شما را کاهش دهد. اکثر بچه‌ها ۶۰ دقیقه بازی فعال روزانه مورد نیاز خود را دریافت نمی‌کنند. نگاهی به انواع رفتار‌های خطرناک که توسط یک محقق رشد کودک که بچه‌ها را در زمین های بازی در سه کشور مختلف مشاهده کرده است بی‌اندازید:

– بازی در ارتفاعات
– بازی با سرعت بالا
– بازی با ابزار‌های خطرناک
– بازی در نزدیکی عناصر خطرناک (مانند آب یا آتش)
– انجام ورزش‌های مبارزه‌ای (مانند کشتی)

بله اکثر آن‌ها عضلات، استخوان‌ها، قلب و ریه‌های کودکان را به چالش می‌کشند و تقویت می‌کنند و این چیز خوبی است. آن‌ها را به بازی‌هایی مانند دوچرخه سواری، اسکی، اسکیت یا هنر‌های رزمی تشویق کنید.

ریسک‌پذیری سلامت عاطفی را افزایش می‌دهد:

برای به دست آوردن اعتماد به نفس، بچه‌ها باید چیز‌های بزرگ و ترسناک را امتحان کنند. آن‌ها باید ببینند که حتی اگر شکست بخورند می‌توانند دوباره تلاش کنند. در نهایت آن‌ها مهارت جدیدی را یاد می‌گیرند و این واقعاً احساس خوبی دارد. اکثر بچه‌ها بلافاصله سعی نمی‌کنند با بزرگترین و ترسناک‌ترین مانعی که می‌توانند پیدا کنند مقابله کنند. در عوض آن‌ها به تدریج پیش ‌می‌روند و به عنوان مثال احساس امنیت بیشتری می‌کنند و از یک سازه یا درخت بالا ‌می‌روند. ممکن است روز‌ها یا ماه‌ها طول بکشد. کودکان در واقع خطر خود را به طور غریزی کاهش می‌دهند. آن‌ها بر ترس خود غلبه می‌کنند. این به معنای تمرین پشتکار و انعطاف‌پذیری است. مهارت‌های بزرگ و مهم زندگی که همه ما می‌خواهیم فرزندانمان داشته باشند. وقتی بچه‌ها به سرعت حرکت می‌کنند موقعیت خود را نیز تغییر می‌دهند. فضا‌های بازی که امکان بازی پر مخاطره را فراهم می‌کند و تعاملات اجتماعی را تقویت می‌کند مانند این است که یک کودک دیگران را تشویق‌ یا به آنها کمک کند. درواقع ریسک‌پذیری به معنای خلاقیت و حل مشکل است. بنابر‌این دفعه بعد که فرزند شما قصد دارد از شاخه درخت به صورت وارونه آویزان شود یا دوچرخه خود را از دید شما دور کند یک نفس عمیق بکشید و به او اجازه دهید این کار را انجام دهد زیرا برای سلامتی او مفید است.

منبع: www.verywellfamily.com

2021/12/14

سوختگی در کودکان

ایمن نگاه داشتن کودک کار آسانی نیست اما خوشبختانه راه های بسیاری برای جلوگیری از سوختگی (که یکی از شایعترین آسیبهای دوران کودکی است) وجود دارد.راه و روشهای نگهداری صحیح مایعات و سطوح داغ و عدم دسترسی کودک به آنها را بیاموزید.

پس از آنکه فرزندتان به سنی رسید که قدرت درکش به اندازه کافی رشد پیدا کرد، واژه «داغ» را به او یاد بدهید و برایش توضیح دهید که باید به چیزهای داغ دست نزند. سپس اجازه بدهید که یک چیز گرم را لمس کند و بگویید «داغ»! و دستش را از روی آن بکشید تا این موضوع را به خوبی درک کند. در کنار یاد دادن این واژه، میتوانید با انجام موارد زیر از او در برابر سوختگیها محافظت کنید:

پیشگیری از سوختگی در آشپزخانه:

دستگیره ها و دکمه های اجاق را بپوشانید، لوازم داغ را دور از دسترس قرار دهید و هنگام آشپزی دستگیره ظروف را به سمت پشت اجاق بچرخانید.

هرگز هنگام آشپزی بر روی اجاق گاز یا در دست داشتن فنجان قهوه، بشقاب سوپ و …او را بغل نکنید.

هرگز غذاهای داغ را لبه میز یا سطوح مشابه نگذارید زیرا ممکن است بر روی فرزندتان بیفتند.

همیشه سوپ و سایر مایعات داغ را هنگامی سرو برای کودک چک کنید.

یادتان باشد که تمام مواد غذایی گرم شده در مایکروویو را تست کنید زیرا ممکن است باعث سوختگی شدید شوند.

پیشگیری از سوختگی در اتاق نشیمن، اتاق کودک و تختخواب:

شومینه و شوفاژ را با استفاده از موانع مناسب برای داخل منزل ایزوله کنید و پریزها را بپوشانید.

کبریتها، فندک ها و سایر موارد آتش زا را در کابینت های قفل دار قرار دهید؛ شمع های روشن را هم در قفسه های بالا قرار دهید.

تمام لوازم سیمها و کابلهای آسیب دیده را تعمیر کنیده یا دور بریزید زیرا علاوه بر خطر آتش سوزی ممکن است باعث برق گرفتگی نیز بشوند.

اگرباید از بخاری استفاده کنید، بخاری هایی را خریداری کنید که پس از سرنگون شدن به صورت اتوماتیک خاموش میشوند و در صورت امکان آنها را پشت موانع و محافظهای مناسب قرار دهید و از پرده ها و سایر موارد قابل اشتعال دور نگاه دارید.

سعی کنید از مرطوب کننده های خنک استفاده کنید نه آنهایی که از بخار داغ استفاده میکنند.

پیشگیری از سوختگی در حمام:

اتوی مو و سشوارها را دور از دسترس کودک قرار دهید.

درجه آب گرمکن خود را روی حدود50 درجه سانتیگراد قرار دهید تا از سوختگی با آب گرم جلوگیری شود. اگر نمیتوانید دمای آب را کنترل کنید، از یک محافظ استفاده کنید. یکی دیگر از راههای جلوگیری از سوختگی این است که کودک را از شیر آب دور کنید تا احتمال سوختگی با آب داغ کاهش پیدا کندو یا اینکه ازمحافظ شیر استفاده کنید.

2021/12/14

چرا بعضی کودکان در گفتار تاخیر دارند؟

طیف وسیعی از مسائل وجود دارد که می‌تواند رشد گفتاری کودک نوپای شما را مختل کند. ممکن است یک نقص فیزیکی وجود داشته باشد که مانع از درست ساختن کلمات توسط فرزند شما شود یا ممکن است مشکلی در پردازش وجود داشته باشد. این بدان
معناست که سیستم ارتباط داخلی کودک شما قادر نیست به طور موثر پیامی را بین مغز و قسمت‌های بدن مورد استفاده برای صحبت کردن منتقل کند. اگر نگران تأخیرهای احتمالی مهارت‌های کلامی یا درک زبان فرزند خود هستید این عوامل را در نظر بگیرید که همه آنها می‌توانند در تأخیر گفتاری و زبانی نقش داشته باشند.

آسیب‌های جسمی:

شکاف کام یکی از نمونه‌های شدید اختلال دهانی است که می‌تواند بر گفتار تأثیر بگذارد. یکی دیگر از مشکلاتی که می‌تواند بر تولید گفتار تأثیر بگذارد همان چین است که زبان را به پایین دهان نگه می‌دارد. مشکلات جسمی مانند این اغلب توسط پزشک متخصص اطفال قبل از شروع به کار کودک شروع می‌شود اما در برخی موارد ممکن است تا زمانی که کودک ما به دندانپزشک مراجعه نکرده یا علائم تاخیر در صحبت کردن نشان داده شود از بین برود.

مشکلات حرکتی دهانی:

بسیاری از کودکانی که تأخیر در گفتار دارند دچار آپراکسی گفتار در نواحی مغز هستند. در این حالت فرزند شما ممکن است در کنترل ماهیچه‌ها و قسمت‌هایی از بدن خود که برای صحبت کردن استفاده می‌کند دچار مشکل شود. به عنوان مثال لب‌ها، زبان یا فک او ممکن است آنچه را که باید “برای” تولید کلمات خاص انجام دهد انجام ندهد. این نوع مشکلات گفتاری ممکن است خود به خود وجود داشته باشند یا همراه با سایر مشکلات حرکتی دهانی مانند مشکلات خوردن به وجود بیایند.

مشکلات شنوایی:

مشکلات شنوایی نیز عموماً مربوط به تأخیر در گفتار است به همین دلیل هرگاه نگرانی در گفتار وجود دارد شنوایی کودک باید توسط شنوایی شناس مورد آزمایش قرار گیرد. کودکانی که کم شنوا هستند ممکن است در درک گفتار اطراف خود و همچنین صداهای خود دچار مشکل شوند. این امر درک و تسلط بر کلمات خاص را دشوار می‌کند و سپس از تقلید کلمات و استفاده روان و صحیح از زبان جلوگیری می‌کند.

عفونت‌های گوش:

متأسفانه این بسیار رایج است که کودکان قبل از تولد عفونت گوش داشته باشند. با این حال این بدان معنا نیست که کودک مبتلا به عفونت به طور خودکار در معرض مشکلات شنوایی و تأخیر در گفتار قرار دارد. عفونت شایع گوش که پس از درمان بدون مشکل برطرف می‌شود. از طرف دیگر عفونت‌های مزمن می‌توانند بر گفتار تأثیر بگذارند. این نوع عفونت‌ها با التهاب و عفونت در گوش میانی فرزند شما مشخص می‌شوند. ممکن است عفونت با درمان‌های معمول برطرف نشود و در مدت زمان کوتاهی ادامه یابد.

منبع: www.verywellfamily.com

2021/12/14

شیر خشک نوزاد، انواع آن را بشناسید

توصیه پزشکان این است که نوزاد با شیر مادر تغذیه شود، اما اگر این امکان نیست، می‌توانید از شیر خشک نوزاد استفاده کنید. شیر خشک، مواد مغذی مورد نیاز نوزادان را برای رشد و نمو تامین می‌کند. با این حال، مزایای آن مانند شیر مادر نمی‌شود.

شیر مادر برای نوزاد، مزایایی مثل بهبود ایمنی، جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های مزمن، تقویت ایمنی، افزایش توانایی‌های شناختی و کاهش خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را به همراه دارد، اما اگر نتوانید نوزادتان را با شیر خودتان تغذیه کنید، حتما خرید شیر خشک نوزاد و انتخاب بهترین نوع آن، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های شما به شمار می‌رود.
قطعا توصیه پزشکان این است که نوزاد با شیر مادر تغذیه شود، اما اگر این امکان نیست، می‌توانید از شیر خشک استفاده کنید.

شیر خشک نوزاد، مواد مغذی مورد نیاز نوزادان را برای رشد و نمو تامین می‌کند. با این حال، مزایای آن مانند شیر مادر نمی‌شود مثلا شیر مادر می‌تواند نوزاد را از ابتلا به عفونت‌ها مصون بدارد، در صورتی که شیر خشک چنین نیست.

شیر خشک نوزاد، مواد مغذی مورد نیاز نوزادان را برای رشد و نمو تامین می‌کند. با این حال، مزایای آن مانند شیر مادر نمی‌شود مثلا شیر مادر می‌تواند نوزاد را از ابتلا به عفونت‌ها مصون بدارد، در صورتی که شیر خشک چنین نیست.

شیر فرمولا که به شیر خشک نیز معروف است، معمولا از شیر گاو تهیه می‌شود.

طیف گسترده‌ای از مارک‌ها و انواع شیر خشک در داروخانه‌ها و مغازه‌ها موجود است. باید همیشه برچسب‌های آنها را با دقت بررسی کنید تا مطمئن شوید شیر مناسبی برای کودک خود خریداری می‌کنید.

انواع شیر خشک نوزاد

فرمولا به دو شکل مختلف وجود دارد: پودر شیر خشک که با آب درست می‌کنید یا فرمولای آماده.

فرمولای آماده می‌تواند مناسب‌تر باشد، اما گران‌تر است و از طرفی پس از باز شدن، باید سریع‌تر استفاده شود.

شیر خشک نوزاد بر پایه شیر گاو

معمولا بهترین راهکار این است که شیر خشکی که به نوزاد می‌دهید، همان شیر خشکی باشد که برای اولین بار استفاده شده.

اولین شیر خشک نوزاد را باید طوری انتخاب کنید که هضم آن برایش آسان باشد. معمولا شیر خشکی که بر پایه شیر گاو درست شده، هضم آسانی دارد و از بدو تولد مناسب است.

در صورتی که ماما، یا پزشک عمومی خلاف آن را پیشنهاد نکند، بهتر است تا زمانی که کودک شما شروع به خوردن غذاهای کمکی کند (یعنی پایان شش ماهگی) همان را ادامه بدهید.

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد تغییر شیر خشک، سود یا زیان خاصی دارد. با این حال اگر فکر می‌کنید شیر خشک به نوزاد شما نمی‌سازد، با یک ماما یا پزشک عمومی صحبت کنید. آنها می‌توانند به شما کمک کنند تا درباره امتحان نوع دیگری از شیر خشک تصمیم بگیرید.

زمانی که کودک شما یک ساله شد، می‌تواند از شیر گاو، گوسفند یا بز (به شرط پاستوریزه شدن) استفاده کند.

شیر خشک نوزاد بر پایه شیر بز

شیر خشک بر پایه شیر بز هم از بدو تولد برای نوزاد مناسب است. انواع مختلف شیر خشک بز در داروخانه‌ها و مغازه‌ها موجود است که همانند استانداردهای تغذیه‌ای شیر خشک گاو تولید می‌شوند.

شیرخشک بز هم مانند شیر خشک گاو کمتر باعث حساسیت می‌شود. معمولا این نوع شیر خشک، برای نوزادانی که به شیر گاو آلرژی دارند، مناسب نیست زیرا پروتئین موجود در آن به پروتئین موجود در شیر گاو شباهت دارد.

شیر خشک hungry milk

شیر خشک بر پایه شیر بز هم از بدو تولد برای نوزاد مناسب است. انواع مختلف شیر خشک بز در داروخانه‌ها و مغازه‌ها موجود است که همانند استانداردهای تغذیه‌ای شیر خشک گاو تولید می‌شوند.

شیر خشک هانگری معمولا سخت‌تر هضم می‌شود.

اگر چه اغلب به عنوان شیر خشک مناسب برای نوزادانی که زیاد گرسنه می‌شوند، توصیف شده، اما هیچ نوع شواهدی وجود ندارد که نوزادان هنگام تغذیه با آن بهتر بخوابند.

شیر خشک ضد رفلاکس

شیر خشک ضد رفلاکس هم از بدو تولد برای نوزاد، مناسب است. این نوع شیر خشک با هدف جلوگیری از ریفلاکس در نوزادان ساخته می‌شود.

اگر چه در داروخانه‌ها و سوپرمارکت‌ها موجود است، اما توصیه می‌شود فقط با مشورت پزشک از آن استفاده کنید.

فرمولا

شیر خشک کامفورت

این نوع شیر خشک، حاوی پروتئین‌های شیر گاو است و برای هضم آسان‌تر و جلوگیری از مشکلات گوارشی مانند قولنج و یبوست پیش‌بینی شده. با این حال، هیچ مدرکی دراین‌باره وجود ندارد.

شیر خشک نوزاد، نوع بدون لاکتوز

این نوع شیر خشک برای نوزادانی که عدم تحمل لاکتوز دارند، مناسب است. این نوع نوزادان نمی‌توانند لاکتوز موجود در شیر و محصولات لبنی را جذب کنند.

عدم تحمل لاکتوز در نوزادان، نادر است و علائمی مانند اسهال، درد شکم، باد و نفخ به همراه دارد.

شیر خشک ضد حساسیت

اگر تشخیص داده شود که کودک شما به شیر گاو حساسیت دارد، پزشک عمومی یک شیر خشک مناسب با پروتئین‌های کاملا هیدرولیز شده برای او تجویز می‌کند.

این نوع، برای نوزادانی که به شیر گاو آلرژی دارند، مناسب نیست.
پیشنهاد ویژه بیا نی نی: لیست متخصصان داخلی

شیر خشک نوزاد، مخصوص شب Good night

شاید تا به حال نام آن را نشنیده باشید، اما شیر خشک شب Good night milk، غلات اضافه شده دارد و به عنوان یک شیر خشک خاص برای نوزادان برای زمان خواب فروخته می‌شود.

سن دادن این نوع شیر خشک به نوزاد، پس از پایان شش ماهگی است و هیچ شواهدی وجود ندارد که نوزادان بعد از خوردن آن بتوانند بهتر بخوابند.

هرگز این نوع شیر خشک را قبل از پایان شش ماهگی شروع نکنید.

شیر خشک سویا

شیر خشک سویا از لوبیای سویا تهیه می‌شود نه از شیر گاو. گاهی اوقات به عنوان جایگزینی برای شیر خشک گاو برای نوزادانی که به شیر گاو آلرژی دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برخی نگرانی‌ها در مورد این واقعیت وجود دارد که سویا حاوی فیتواستروژن است.

ساختار شیمیایی فیتواستروژن‌ها مشابه هورمون زنانه استروژن است. به همین دلیل این نگرانی هست که روی تولید مثل کودک در آینده تاثیر بگذارد.

همچنین به این دلیل که شیر خشک سویا حاوی گلوکز است، احتمال آسیب رساندن به دندان‌های کودک بیشتر است.

از شیر خشک سویا فقط در صورتی که توسط پزشک تجویز شده، استفاده کنید. این شیر خشک هم پس از پایان شش ماهگی مناسب است.

شیر خشک برای نوزاد در حال رشد

این نوع شیر خشک، به عنوان جایگزینی برای شیر کامل گاو برای کودکان نوپا و کودکان بالای یک سال تجویز می‌شود، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد مزایای اضافی تغذیه‌ای برای کودکان خردسال فراهم می‌کند.

شیر کامل گاو، یک نوشیدنی مناسب برای کودک پس از سن یک سالگی است.

شیر خشک Follow-on

در این نوع شیر خشک هم از غلات استفاده می‌شود. سن شروع آن پس از شش ماهگی است و هرگز نباید پیش از این سن استفاده شود.انواع شیر که نباید به نوزاد بدهید

همه شیرها برای تغذیه نوزادان مناسب نیستند. هرگز نباید این نوع شیرها را به کودک زیر 1یک سال بدهید:

شیر تغلیظ شده
شیر تبخیر شده
شیر خشک
شیر بز، گاو یا گوسفند (اما استفاده از آنها هنگام پخت و پز برای کودک، به شرطی که پاستوریزه باشد، خوب است)
انواع دیگر نوشیدنی‌ها مانند شیر سویا، شیر بادام

شیر خشک نوزاد غنی از آهن

محصولی را انتخاب کنید که با آهن غنی شده باشد، مگر اینکه پزشک آن را منع کرده باشد. آکادمی اطفال آمریکا توصیه می‌کند که تمام نوزادانی که از شیر مادر تغذیه نمی‌کنند باید تا یک سالگی، شیر خشک دریافت کنند. شیر خشک به جلوگیری از کم‌خونی کمک می‌کند.

بهترین توصیه‌ها برای تغذیه با شیر خشک نوزاد

بهتر است برای انتخاب شیر خشک، یکی- دو هفته آن را امتحان کنید تا اگر برای کودکتان مناسب نبود، با خرید تعداد زیادی شیر خشک از یک مارک، دچار ضرر نشوید.

شیر خشک سویا از لوبیای سویا تهیه می‌شود نه از شیر گاو. گاهی اوقات به عنوان جایگزینی برای شیر خشک گاو برای نوزادانی که به شیر گاو آلرژی دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
دقیقا مانند زمانی که می‌خواهید چیزی بخورید، باید قبل از آماده کردن شیر خشک برای نوزاد هم دست‌هیتان را بشویید.
از سلامت آبی که برای شیر خشک استفاده می‌کنید، اطمینان حاصل کنید. برچسب روی جعبه شیر خشک را بخوانید و بر همان اساس، شیر خشک را آماده کنید. حواستان به نسبت درست آب و پودر شیر خشک باشد.
شیر خشک را در مایکروویو گرم نکنید، در عوض، بطری شیر خشک را برای چند دقیقه در یک ظرف آب گرم، یا زیر شیر آب گرم قرار دهید.
بطری شیر خشک را به سمت بالا متمایل کنید. این کار کمک می‌کند تا کودک شما هوا را نبلعد.
باید نوزاد شما حداکثر تا یک ساعت بعد از آماده کردن شیر خشک آن را بنوشد، بعد از این مدت زمان، شیر خشک باقی مانده را دور بریزید.
از پزشک بپرسید که کودک شما چه مقدار و هر چند وقت یک بار باید شیر بخورد.
اگر کودک شما اغلب استفراغ می‌کند، دچار اسهال می‌شود، اگر به خوبی چاق نمی‌شود، یا اگر فکر می‌کنید شیر خشک به او نمی‌سازد، از پزشک برای انتخاب نوع دیگری از شیر خشک کمک بگیرید.

شیر خشک نوزاد، نتیجه‌گیری

شیر خشک گاو، شیر خشک مخصوص شب، شیر خشک سویا، شیر خشک شب، شیر خشک برای نوزاد در حال رشد، شیر خشک ضد حساسیت و شیر خشک بر پایه شیر بز، برخی از انواع شیر خشک نوزاد هستند. اگر فکر می‌کنید نوزادتان وزن نمی‌گیرد، با مشورت پزشک، شیر خشک را تغییر دهید.

می‌توانید از پزشکان کلینیک بیا نی نی هم برای انتخاب شیر خشک نوزاد مشاوره بگیرید.

2021/12/14

حرف زدن کودک از چه سنی شروع میشود؟

شما هم حتما مثل هر پدر و مادر دیگری دوست دارید بدانید که حرف زدن کودک از چه سنی شروع میشود؟ خب، به جای درستی سر زده‌اید. در این مقاله همچنین متوجه می‌شوید مراحل یادگیری زبان به چه شکلی است.
نوزادان معمولا اولین کلمات خود را بین 7 تا 12 ماهگی می‌گویند. اما همه نوزادان با سرعت های متفاوتی رشد می‌کنند. بسیاری از آن‌ها دیرتر از حد متوسط شروع به صحبت می‌کنند و این موضوع به ندرت باعث نگرانی می‌شود.
نوزادان با سرعت‌های مختلف به نقاط عطف زبان می‌رسند و این موضوع کاملا طبیعی است.
به طور متوسط، آن‌ها اولین کلمات خود را بین 7 تا 12 ماهگی می‌گویند و در سن 2 تا 3 سالگی جملات منسجمی می‌سازند.
زبان در کنار سایر مهارت‌ها مانند مهارت‌های مربوط به حرکت، رشد می‌کند. در نتیجه، بسیاری از نوزادان اولین کلمات خود را نزدیک به زمانی که شروع به راه رفتن می‌کنند یعنی در حدود 12 ماهگی می‌گویند.

مراحل یادگیری زبان در کودکان
یادگیری زبان کلامی، یک فرآیند پیچیده است و به کودک کمک می‌کند تا نیازهای خود را بیان کند.

0 تا 3 ماهگی
در این سن، نوزادان صدای والدین را می‌شناسند و صداهایی تولید می‌کنند که احساس آن‌ها را بیان می‌کند.

4 تا 6 ماهگی
بین 4 تا شش ماهگی کودک، او به تغییرات لحن پاسخ می‌دهد، صداها را با چشم دنبال و غرغر می‌کند.

7 ماهگی تا 1 سالگی
در این سن کودکان کلمات اساسی را می‌فهمند، به درخواست‌های ساده پاسخ می‌دهند و از دست‌های خود برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنند. در پایان این دوره، ممکن است از چند کلمه استفاده کنند.

1 تا 2 سالگی
بین یک تا دو سالگی کودک، او سئوالات اساسی را می‌فهمد، داستان‌ها را دنبال و مرتبا کلمات جدید را انتخاب می‌کند. او همچنین ممکن است کلمات را برای پرسیدن کنار هم قرار دهد.

2 تا 3 سالگی
کودکان نوپا شروع به ترکیب عبارات با هم و به طور منسجم صحبت می‌کنند. آن‌ها معمولا می‌توانند به بیشتر چیزهای اطراف خود اشاره کنند.

بین یک تا دو سالگی کودک، او سئوالات اساسی را می‌فهمد، داستان‌ها را دنبال و مرتبا کلمات جدید را انتخاب می‌کند. او همچنین ممکن است کلمات را برای پرسیدن کنار هم قرار دهد.

3 تا 4 سالگی
بین 3 تا چهار سالگی کودک، او می‌تواند فعالیت‌ها را توصیف، از جملات پیچیده‌تری استفاده و روان‌تر صحبت کند.

4 تا 5 سالگی
کودکان در این سن از جملات دقیق استفاده می‌کنند، داستان می‌گویند و می‌توانند به راحتی با دیگران ارتباط برقرار کنند.

چگونه به کودک برای حرف زدن کمک کنیم؟
اگر کودک کندتر به نقاط عطف زبان می‌رسد، لازم است از حمایت بیشتر والدین و سایر مراقبان یا یک متخصص گفتار بهره‌مند شود.

انجمن گفتار-زبان-شنوایی آمریکا راه‌های زیر را برای کمک به نوزادان و کودکان نوپا در مراحل مختلف توصیه می‌کند:

از تولد تا 2 سالگی
برای کمک به توسعه مهارت‌های زبانی کودک این کارها را انجام دهید:

هنگامی که کودک می‌خندد، یا صدا درمی‌آورد، به او پاسخ دهید.
از صداهایی مانند «ما» و «دا» استفاده کنید.

در بیشتر موارد، تاخیر در رشد زبان نشان‌دهنده اختلال نیست، اما برخی از نوزادان و کودکان خردسال به حمایت و فعالیت‌هایی نیاز دارند که حرف زدن را در آن‌ها تشویق کند.
با او صحبت کنید.
صداهای اطراف را برایش دربیاورید مثلا صدای تیک‌تاک ساعت.
برای کودک بخوانید.
از حرکاتی مانند اشاره استفاده کنید.

از 2 تا 4 سالگی کودک

واضح و با گرامر خوب با کودک نوپا صحبت کنید.
آنچه را که می‌گویند تکرار کنید.
کلمات آن‌ها را به جملات بسط بدهید.
به او کمک کنید سئوال بپرسد.
از او بخواهید که از میان چند گزینه انتخاب انجام دهد، مثلا از او بپرسید برای شام چه می‌خواهد.
با او آهنگ‌ها و قافیه‌ها را تمرین کنید.
تصاویر یا اشیاء را به او نشان بدهید و در مورد آن‌ها سئوال بپرسید.بیشتر بخوانید: خرید جدیدترین اسباب بازی دخترانه و عروسک
بیشتر بخوانید: اختلال گفتاری کودکان درمانش چیست؟

بیشتر بخوانید: همه چیز درباره سه سالگی کودک

چه زمانی با پزشک تماس بگیرید؟
همه نوزادان به طور متفاوتی رشد می‌کنند، برخی فورا حرف زدن را یاد می‌گیرند، در حالی که برخی دیگر این کار را نمی‌کنند. برخی از نوزادان زود صحبت می‌کنند، اما استفاده از جملات منسجم بیشتر از حد انتظار طول می‌کشد.
در بیشتر موارد، تاخیر در رشد زبان نشان‌دهنده اختلال نیست، اما برخی از نوزادان و کودکان خردسال به حمایت و فعالیت‌هایی نیاز دارند که حرف زدن را در آن‌ها تشویق کند.
در موارد کمتر، اختلال گفتار، زبان یا شنوایی درگیر است و علائم ممکن است از سنین پایین وجود داشته باشد. مهم است که این موارد را با پزشک متخصص اطفال مطرح کنید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

2021/12/14

هپاتیت

هپاتیت چیست ؟
هپاتیت التهاب کبد است , می‌تواند هم کودکان وهم بزرگسالان را مبتلا کند. ویروس‌ های نوع A، B و C هپاتیت شایع‌ترین علل ابتلا به هپاتیت هستند ولی ویروس‌های نوع D و E نیز وجود دارند. گاهی هم باکتری، انگل، اختلالی ارثی یا داروهای خاص علت ایجاد بیماری هستند.
ممکن است به هپاتیت مبتلا باشید بدون اینکه هیچ نشانه‌ ای از آن در شما وجود داشته باشد. هرچه سن بیشتر باشد، احتمال داشتن نشانه‌های بیماری بیشتر است .این یعنی در کودکان و نوزادان کمترین علائم وجود دارد.
اگر نشانه‌ های هپاتیت را دارید و کاملاً بهبود یافته ‌اید و بیماری‌تان دیگر واگیردار نیست، هپاتیت حاد داشته‌اید. کسانی که هپاتیت مزمن دارند، بیماریشان همواره واگیر داشته و بسته به نوع هپاتیت‌شان ممکن است علائم متفاوتی داشته باشند مانند آسیب‌های کبدی، ازکار افتادگی کبد و سرطان کبد.
هیچ درمانی برای هپاتیت حاد وجود ندارد اما اگر کودکی به هپاتیت مزمن دچار شود، بسته به سن و نوع هپاتیت مزمن‌اش، پزشک برای او دارو تجویز خواهد کرد.

هپاتیت نوع A چیست ؟

این نوع از ویروس هپاتیت از طریق مدفوع منتقل می‌شود و به راحتی از فردی به فرد دیگر سرایت می‌کند. برای مثال، کودک‌نوپای شما ممکن است در اثر تماس دستش با چیزی که با مدفوع فردی دارای ویروس تماس داشته است، به این بیماری مبتلا شود.
هپاتیت نوع A در شرایط غیر بهداشتی پخش می‌شود. این ویروس همچنین می ‌تواند از طریق آب یا غذای آلوده منتقل شود. شیوع این بیماری معمولاً در مهدکودک ها و دیگر محل‌هایی که در آن کودکان در کنار هم بازی می‌کنند اتفاق می‌افتد. چون اغلب کودکانی که مبتلا به هپاتیت هستند نشانه‌ای از بیماری نشان نمی‌دهند، از میزان دقیق شیوع این بیماری اطلاعی دردست نیست.

چطور می‌توانم بفهمم که کودکم هپاتیت نوع A دارد ؟
در موارد شدید ابتلا نشانه‌های آن عبارتند از تب، خستگی، بی‌ اشتهایی، استفراغ، دل پیچه ، ادرار تیره‌ رنگ و زردی. این نشانه‌ها معمولاً از 2 هفته تا 2 ماه طول میکشند و گاهی ممکن است بیشتر هم طول بکشند. با وجود این اکثر کودکان مبتلا به ویروس هیچ نشانه ‌ای از بیماری نشان نمی‌دهند. اگر فکر می‌کنید که کودک نوپای شما به این ویروس مبتلا شده است، با پزشک صحبت کنید.

آیا راهی برای پیشگیری از هپاتیت نوع A وجود دارد ؟
بله. واکسن هپاتیت A کودک را برای مدت حدوداً 20 سال ایمن می کند. انجمن پزشکان اطفال آمریکا (AAP) توصیه می‌کند که تمام کودکان در دو نوبت با فاصله‌ی دست کم 6 ماه بین 12 تا 23 ماهگی واکسن هپاتیت A را دریافت کنند.
شستن مرتب دستها با آب گرم و صابون مخصوصاً پس ازدستشوئی، تعویض پوشک بچه و پیش از تهیه‌ی غذا به جلوگیری از شیوع بیماری کمک می‌کند. دستان کودک را هم مرتباً بشویید.

اگر کودک در معرض هپاتیت نوع A قرار گرفت چه اتفاقی می‌افتد ؟
اگر کودکتان واکسینه شده است و هر دو نوبت واکسن هپاتیت نوع A را دریافت کرده است، در برابر بیماری مصون است.
اگر کودک‌ تنها نوبت اول واکسن هپاتیت نوع A را دریافت کرده است ولی حداقل 2 هفته پیش از قرار گرفتن در معرض ویروس واکسن را دریافت کرده، بایستی مصون باشد گرچه بهتر است با پزشک تماس گرفته و از او سؤال کنید. دقت کنید که نوبت دوم واکسن هپاتیت نوع A را طبق برنامه دریافت کند (6 تا 12 ماه بعد از نوبت اول واکسیناسیون).
اگر کودک نوبت اول را کمتر از 2 هفته قبل از قرار گرفتن در معرض بیماری دریافت کرده است، فوراً با پزشکش تماس بگیرید. وی احتمالاً توصیه خواهد کرد که در اسرع وقت به او گاما گلبولین تزریق شود که دارای آنتی‌ بادی ضد ویروس است.
اگر کودک‌تان واکسینه نشده است سریعاً با پزشک تماس بگیرید. کودکان واکسینه نشده در سنین 1 سالگی و بیشتر، باید گاما گلبولین دریافت کنند و سپس در اولین فرصت اولین نوبت واکسن هپاتیت نوع A را. هرچه بیشتر در این کار تاخیر کنید، احتمال موثر بودن درمان کمتر می شود.

هپاتیت نوع B چیست ؟

ویروس هپاتیت نوع B از طریق خون و سا یر مایعات بدن انتقال پیدا می کند. بزرگسالان معمولاً در اثر نزدیکی‌های غیرایمن و تزریق مواد مخدر به این بیماری مبتلا می‌شوند ولی نوزادان ممکن است در اثر قرار گرفتن در معرض خون مادرآلوده شان یا در مایعات واژنی ترشح شده در زمان به این بیماری مبتلا شوند. ویروس معمولا نمیتواند در زمان حاملگی از جفت عبور کند.
سی درصد از کودکان بین 1 تا 5 سال که به هپاتیت نوع B مبتلا می شوند وارد مرحله مزمن می شوند . در مقابل، فقط شش درصد از بزرگسالان مبتلا به این بیماری وارد مرحله مزمن می شوند.

نشانه‌های هپاتیت نوع B چیست ؟
اغلب کودکان بیمار هیچ نشانه ‌ای از بیماری نشان نمی‌دهند ولی علائم معمولا عبارتند از تب، خستگی، استفراغ، بی‌اشتهایی و زردی پوست صورت و چشمها.
اگر در موقع زایمان مبتلا به ‌ هپاتیت نوع B بوده‌ اید، کودک شما باید هم واکسن هپاتیت نوع B و هم گلوبولین آزاد دریافت کند و حدوداً در 9 تا 15 ماهگی باید برای اطمینان از موثر بودن واکسن مورد آزمایش قرار گیرد.

آیا می‌توان از هپاتیت نوع B پیشگیری نمود ؟
بله.AAP توصیه می کند که همه نوزادان به طور مرتب در مقابل هپاتیت نوع B ایمن شوند. تزریق واکسن هپاتیت نوع B کودک را تا تقریباً 15 سال ایمن می ‌کند.
مادران معمولاً در زمان حاملگی از نظر ابتلا به هپاتیت نوع B مورد آزمایش قرار می‌گیرند. کودکانی که مادرانشان به هپاتیت نوع B مبتلا نیستند می‌ توانند نوبت اول واکسن را در فاصله‌ی تولد تا 2 ماهگی دریافت کنند و دومی را بین 1 تا 4 ماهگی و سومین نوبت را بین 6 تا 18 ماهگی.
اگر احتمال ابتلای مادر به هپاتیت نوع B وجود داشته باشد، اولین نوبت باید در فاصله‌ی 12 ساعت پس از تولد به همراه گاما گلوبولین تزریق شود. سپس دومین نوبت بین 1 تا 2ماهگی و نوبت سوم در 6 ماهگی .
اگر مطمئن نیستید که کودک‌ تان به موقع واکسینه شده است یا نه، از پزشکش سوال کنید.

هپاتیت نوع C چیست ؟

اغلب افراد مبتلا به هپاتیت نوع C هیچ نشانه‌ای از بیماری ندارند تا زمانی که بعد از سالها آسیب‌های کبدشان ظاهر می‌شود و به بیمار بودن خود پی می‌برند.
ویروس هپاتیت نوع C از طریق تماس مستقیم با خون انسان و دیگر مایعات بدن منتقل می‌شود. بزرگسالان ممکن است از تزریق وریدی مواد مخدر به این بیماری دچار شوند. همچنین در موارد نادر ممکن است از طریق ارتباط جنسی با فرد مبتلا به هپاتیت نوع C دچار شوند.
نوزادان می‌توانند بیماری هپاتیت نوع C را از مادر بیمار خود دریافت کنند ولی این بیماری در کودکان شایع نیست. تشخیص هپاتیت نوع C در کودک بسیار دشوار است و هیچ واکسنی برای آن وجود ندارد.

2021/12/13

شب ادراری در کودکان

شب ادراری در کودکان 6 سال به بالا شایع است و در بزرگسالی نیز می‌تواند ادامه یابد. در ادامه مطلب علل شب ادراری و کارهایی را که می‌توانید برای مدیریت آن انجام دهید آورده شده است. شب ادراری در کودکان کمتر از 6 سال شایع است. شما باید فرزند خود را تشویق کنید که احساس خجالت یا شرمندگی نکند. داشتن مثانه‌ای که فقط می‌تواند مقدار کمی ادرار را در شب ذخیره کند. شب ادراری به ندرت در اثر یک مشکل پزشکی مانند عفونت ادراری، دیابت یا مشکل عصبی یا عضلانی ایجاد می‌شود. اگر کودک مدت زیادی است که تخت را خیس نکرده و دوباره این کار را شروع کرده است باید فرزند خود را برای معاینه پیش پزشک ببرید.

ایده خوبی است که در صورت شب ادراری بعد از حدود 6 سالگی از متخصص کمک بگیرید. درمان می‌تواند شامل آموزش کودک برای تخلیه مثانه در صورت نیاز در طول روز باشد. استفاده از زنگ هشدار شب هنگام بیدار شدن کودک یک گزینه عالی است. برخی از داروها می‌توانند شب ادراری را در کودکان درمان کنند. با این حال اغلب با قطع این داروها شب ادراری برمی‌گردد. در اینجا نکاتی برای کمک به کودک در شب ادراری وجود دارد:

– به فرزند خود یادآوری کنید که قبل از خواب به توالت برود.

چراغ شب را در توالت بگذارید و فرزند خود را تشویق کنید تا در صورت نیاز در شب بیدار شود.

– یک ظرف کوچک نزدیک یا داخل اتاق خواب در نظر بگیرید.

کودک خود را تشویق کنید تا در طول روز مقدار زیادی آب بنوشد. این ممکن است به تولید ادرار بیشتر و بزرگ شدن مثانه کمک کند.

مایعات را 2 ساعت قبل از خواب محدود کنید و از نوشابه‌های حاوی کافئین خودداری کنید.

-در صورت عدم استفاده از پوشک تشک را با پد یا روکش ضد آب از ادرار بپوشانید.

از کودکتان بخواهید در نظافت کمک کند اما باعث نشوید که کودک از تخت خواب خیس خود شرمنده شود.

– کودک خود را به دلیل خیس کردن تختخواب مجازات نکنید.

– صبور و حامی باشید و به خاطر داشته باشید که تقصیر کودک نیست.

– عصبانی نشوید زیرا این کمکی نمی‌کند و ممکن است کودک شما را مضطرب کند.

– کودک خود را شرمنده نکنید این به کودک در کنترل مثانه کمک نمی‌کند.

اکثر کودکانی که تخت را خیس می‌کنند در سنین 6 تا 10 سال بر این مشکل غلبه می کنند.

منبع: